Πώς πρέπει να υποδεχτούμε την επιστροφή του Κυρίου;

Χριστιανική ταινία «Σπάσε το ξόρκι» (1) - Πώς πρέπει να υποδεχτούμε την επιστροφή του Κυρίου; 

 Τα τέσσερα ματωμένα φεγγάρια έχουν ήδη εμφανιστεί. Αυτό σημαίνει ότι σύντομα θα μας βρουν μεγάλες καταστροφές, όπως ακριβώς προφητεύει το βιβλίο του Ιωήλ «Και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμά μου. Και θέλω δείξει τέρατα εν τοις ουρανοίς και επί της γης, αίμα και πυρ και ατμίδα καπνού. Ο ήλιος θέλει μεταστραφή εις σκότος και η σελήνη εις αίμα, πριν έλθη η ημέρα του Ιεχωβά η μεγάλη και επιφανής» (Ιωήλ 2:29-31). Προτού μας βρουν οι μεγάλες καταστροφές, το πνεύμα του Θεού θα θρέψει τους υπηρέτες Του, κι ο Θεός θα συγκροτήσει μια ομάδα νικητών. Αν δεν αρπαγούμε πριν τις μεγάλες καταστροφές, κατά πάσα πιθανότητα θα αφανιστούμε μέσα σε αυτές. Τώρα, η Αστραπή της Ανατολής μαρτυρά ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει, έχει εκφράσει την αλήθεια κι έχει συγκροτήσει μια ομάδα νικητών. Αυτό δεν εκπληρώνει τις βιβλικές προφητείες; Είναι η Αστραπή της Ανατολής η εκδήλωση του έργου του Κυρίου;


Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Απέκτησα ορθοκολικό καρκίνο στα 70 μου: ο Θεός με έσωσε από τον θάνατο (Μέρος πρώτο)

Από τη Λιου Γουέν

Ονομάζομαι Λιου Γουέν και φέτος είμαι 80 ετών· αποδέχθηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών το 2006. Εξαιτίας της ηλικίας μου, δεν μπορούσα να βγω έξω και να εκτελέσω το καθήκον μου, όπως οι υπόλοιποι αδελφοί και αδελφές, κι έτσι οι επικεφαλής της εκκλησίας κανόνισαν να φιλοξενώ συγκεντρώσεις. Ήμουν πολύ χαρούμενη που είχα ένα καθήκον το οποίο μπορούσα να εκτελώ κι από τότε και στο εξής καλωσόριζα θερμά αδελφούς και αδελφές στο σπίτι μου· όποτε κι αν διεξάγονταν οι συγκεντρώσεις, δεν παραπονιόμουν καθόλου και ποτέ. Έτσι, πίστευα πως ήμουν αφοσιωμένη στον Θεό και πως οι πράξεις μου ήταν σίγουρα αποδεκτές απ’ Αυτόν. Ωστόσο, όταν μια εξέταση βρήκε πως είχα ορθοκολικό καρκίνο ο οποίος ήταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο, παραπονέθηκα πράγματι στον Θεό. Εκτιθέμενη μέσα απ’ αυτό είδα την εσφαλμένη επιδίωξή μου.

Μια ξαφνική ασθένεια με κάνει να παραπονιέμαι

Τον Ιούνιο του 2013 άρχισα να αισθάνομαι κάπως άσχημα σωματικά· είχα διάρροια τέσσερις ή πέντε φορές την ημέρα. Νόμιζα ότι επρόκειτο για κάποιο είδος πεπτικού προβλήματος, οπότε δεν έδωσα πολλή σημασία. Μετά από λίγο καιρό άρχισα να βλέπω αίμα στα κόπρανά μου. Σκέφτηκα ότι ήταν αιμορροΐδες, και πάλι δεν έδωσα και πολλή σημασία, ούτε πήγα στον γιατρό. Έπειτα, μια μέρα πήγα στο σπίτι της αδελφής μου και εκείνη παρατήρησε πως έμοιαζα σαν να είχα ίκτερο και πως είχα χάσει βάρος. Με ρώτησε ανήσυχη: «Γιατί έχεις αδυνατήσει τόσο; Η γυναίκα ακριβώς απέναντι ήταν στην ίδια ηλικία με σένα και είχε προβλήματα υγείας που αγνοούσε. Στη συνέχεια, όταν πήγε στο νοσοκομείο για έλεγχο, ανακάλυψε ότι είχε ορθοκολικό καρκίνο. Ξόδεψε πολλά χρήματα για θεραπείες, αλλά ποτέ δεν έγινε καλά. Έχασε τη ζωή της και τα χρήματά της. Πραγματικά θα πρέπει να πας να δεις έναν γιατρό το συντομότερο δυνατό και να κάνεις μια εξέταση.» Όταν την άκουσα να το λέει αυτό, ανησύχησα κάπως. Σκέφτηκα πώς είχα συνεχή προβλήματα υγείας το τελευταίο διάστημα και αναρωτιόμουν αν πράγματι κάτι δεν πήγαινε καλά με μένα. Αφού πήγα στο σπίτι, είπα στην οικογένειά μου για τα συμπτώματά μου. Ο γιος μου, η κόρη μου και ο σύζυγός της έσπευσαν να με πάνε για εξετάσεις στο νοσοκομείο της πόλης. Ο γιατρός είπε ότι η κατάστασή μου ήταν σοβαρή και είπε στον γιο μου να με πάει στο επαρχιακό νοσοκομείο το συντομότερο δυνατό για περισσότερες εξετάσεις. Ακούγοντας τον γιατρό να λέει αυτό, τα παιδιά μου ήταν έτοιμα να ξεσπάσουν σε κλάματα κι έσπευσαν να με πάνε στο επαρχιακό νοσοκομείο. Συνειδητοποιώντας ότι η κατάστασή μου έπρεπε να είναι ιδιαίτερα σοβαρή, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και τα μάτια μου πλημμύρισαν με δάκρυα. Σκέφτηκα: «Τι γίνεται αν έχω πράγματι καρκίνο του εντέρου και με μεταφέρουν σε άλλο νοσοκομείο επειδή δεν μπορούν να τον θεραπεύσουν;» Η καρδιά μου σκοτείνιασε —αν πραγματικά πέθαινα από αυτήν την ασθένεια, δεν θα τελείωναν οι ημέρες μου ως πιστή;

Εκείνο το βράδυ πονούσα πολύ και δεν μπορούσα παρά να νιώσω κάποια αδυναμία στην καρδιά μου. Σκέφτηκα: «Από τότε που απέκτησα την πίστη μου, εκτελώ με ενθουσιασμό το καθήκον μου και δεν έχω παραπονεθεί ποτέ. Γιατί δεν με προστάτεψε ο Θεός; Γιατί επέτρεψε να αρρωστήσω σοβαρά;» Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο αρνητική γινόμουν και, πριν να το καταλάβω, είχα βυθιστεί στο σκοτάδι. Υπέφερα πραγματικά. Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν θα πρέπει να σκέφτομαι μ’ αυτόν τον τρόπο, γι’ αυτό έσπευσα να επικαλεστώ σιωπηλά τον Θεό μέσω προσευχής: «Ω Θεέ μου, ξέρω ότι δεν θα πρέπει να παραπονιέμαι σε Σένα, αλλά δεν μπορώ να ξεπεράσω τον πόνο της σάρκας. Σε παρακαλώ, προστάτευσε την καρδιά μου ώστε να μπορέσω να καταθέσω μαρτυρία για Σένα.»

Μίμηση του παραδείγματος του Ιώβ και υποταγή στα σχέδια του Θεού

Μετά την προσευχή, ήρθαν στο μυαλό μου τα εξής λόγια από τον Θεό: «Όταν υποβάλλονται σε δοκιμασίες, είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να είναι αδύναμοι ή να έχουν μέσα τους αρνητικότητα ή να στερούνται διαύγειας όσον αφορά το θέλημα του Θεού ή του μονοπατιού για πρακτική. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, πρέπει να έχεις πίστη στο έργο του Θεού κι όχι να αρνείσαι τον Θεό όπως ο Ιώβ. Παρόλο που ο Ιώβ ήταν αδύναμος και καταράστηκε την ημέρα της ίδιας του γέννησης, δεν αρνήθηκε πως τα πάντα στην ανθρώπινη ζωή απονέμονται από τον Ιεχωβά και πως ο Ιεχωβά είναι επίσης Αυτός που τα παίρνει όλα πίσω. Όπως κι αν δοκιμάστηκε, διατήρησε την πίστη του. […] Όταν ο Ιώβ έφτασε σ’ αυτό το σημείο, ο Θεός του εμφανίστηκε και του μίλησε. Δηλαδή, μόνο μέσα από την πίστη σου θα είσαι ικανός να δεις τον Θεό κι όταν έχεις πίστη, ο Θεός θα σε οδηγήσει στην τελείωση. Χωρίς πίστη, Αυτός δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Ο Θεός θα σου απονέμει ό,τι ελπίζεις να αποκτήσεις. Αν δεν έχεις πίστη, δεν μπορείς να οδηγηθείς στην τελείωση και δεν θα είσαι ικανός να δεις τις ενέργειες του Θεού, πόσο μάλλον να δεις την παντοδυναμία Του. Όταν έχεις πίστη και μπορείς να αγγίξεις τις ενέργειές Του κατά την πρακτική σου εμπειρία, ο Θεός θα σου εμφανιστεί και θα σε διαφωτίσει και καθοδηγήσει εκ των έσω. Χωρίς την πίστη αυτή, ο Θεός δεν θα μπορεί να το κάνει αυτό. Αν έχεις χάσει την ελπίδα σου στον Θεό, πώς θα είσαι ικανός να βιώσεις το έργο Του; Επομένως, όταν έχεις πίστη και δεν τρέφεις αμφιβολίες για τον Θεό, όταν έχεις πραγματική πίστη σ’ Αυτόν ανεξάρτητα απ’ ό,τι Αυτός κάνει, τότε μόνο θα σε διαφωτίσει και θα σε φωτίσει Αυτός στις εμπειρίες σου και τότε μόνο θα είσαι ικανός να δεις τις ενέργειές Του. Όλα αυτά επιτυγχάνονται μέσω της πίστης και η πίστη επιτυγχάνεται μόνο μέσα από τον εξευγενισμό· η πίστη δεν μπορεί να αναπτυχθεί ελλείψει εξευγενισμού» (Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό).

Κατάλαβα από τα λόγια του Θεού ότι αυτού του είδους η ασθένεια και ο πόνος ήρθαν σε μένα με την άδεια του Θεού. Αποτελούσαν δοκιμασία του Θεού για μένα· ήθελε να δοκιμάσει την πίστη μου σ’ Αυτόν και να με κάνει να ωριμάσω στη ζωή μου. Αν και η σάρκα μου ήταν αδύναμη και πονούσε, δεν μπορούσα να αποθαρρυνθώ και να απογοητευθώ από τον Θεό, ζώντας μέσα στην αρνητικότητα και την εσωτερική αδυναμία. Αυτό που θα πρέπει να κάνω είναι να αναζητήσω το θέλημα του Θεού, να υπακούσω στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του, και να βασιστώ στην πίστη μου για να το ξεπεράσω. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να μπορέσω να δω τις πράξεις του Θεού. Σκέφτηκα την ιστορία του Ιώβ στη Βίβλο. Όταν αντιμετώπισε τις δοκιμασίες της κλοπής των υπαρχόντων του, του αφανισμού των παιδιών του και όταν ο ίδιος ήταν γεμάτος πληγές, δεν παραπονέθηκε καθόλου στον Θεό. Αντ’ αυτού, πίστευε στη διακυβέρνηση του Θεού και γνώριζε πως όλα όσα αντιμετώπισε συνέβαιναν με την άδεια του Θεού. Γνώριζε ότι ήταν απλώς ένα δημιουργημένο ον και, είτε ο Θεός έδινε είτε έπαιρνε, έπρεπε να διατηρήσει μια θεοσεβούμενη καρδιά και να υποταχθεί στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του. Έπρεπε να συνεχίσει να δοξάζει το όνομα του Ιεχωβά, ακόμη και μέσα στη σαρκική του οδύνη. Έτσι, όταν ο Ιώβ αντιμετώπισε την κρίση των φίλων του και τις επιθέσεις της συζύγου του, παρέμεινε στο μονοπάτι του φόβου Θεού και της αποφυγής του κακού· έμεινε προσκολλημένος στην πίστη του στον Θεό και στο τέλος κατάφερε να καταθέσει μαρτυρία για τον Θεό μέσω εκείνων των δοκιμασιών. Αυτό με έκανε να αναλογιστώ: Έγινα αδύναμη όταν αρρώστησα και υπέφερα λίγο, και ακόμη παρεξήγησα τον Θεό και παραπονέθηκα σ’ Αυτόν. Στερούμουν πάσης υποταγής. Δεν δείχνει αυτό ότι είχα πίστη και εκτελούσα το καθήκον μου, όχι για να ικανοποιήσω το θέλημα του Θεού και να είμαι σωστή σ’ αυτό, αλλά για τις δικές μου ευλογίες και ασφάλεια; Όταν ήμουν καλά στην υγεία μου, ευχαριστούσα τον Θεό που με πρόσεχε και με προστάτευε, αλλά όταν αρρώστησα και η ζωή μου ήταν σε κίνδυνο, παραπονέθηκα ότι ο Θεός δεν με προστάτευε. Αυτό το είδος πίστης είναι γεμάτο ακαθαρσίες —πρόκειται για μια συναλλακτική πίστη που προσπαθεί να εξαπατήσει και να εκμεταλλευτεί τον Θεό. Ήθελα να εκτελέσω το καθήκον μου ώστε να επιτύχω τον στόχο μου να κερδίσω ευλογίες. Ο Θεός απεχθάνεται, μισεί αυτό το είδος πίστης και δεν το επαινεί. Σε σύγκριση με τη συνείδηση και τη λογική του Ιώβ, την πίστη του στον Θεό και τη μαρτυρία του, είδα πόσο εγωίστρια και ελεεινή ήμουν, στερούμενη παντελώς συνείδησης και λογικής. Στ’ αλήθεια, δεν ήμουν άξια να σωθώ από τον Θεό! Μόλις τα κατάλαβα όλα αυτά, έγινα πρόθυμη να αλλάξω την εσφαλμένη μου αντίληψη περί πίστης στον Θεό ώστε να κερδίσω ευλογίες και ασφάλεια και να μιμηθώ τον Ιώβ. Είτε ανάρρωνα από την ασθένειά μου είτε όχι, ανεξάρτητα από το πόσο ακόμη θα ζούσα, το μόνο που ήθελα ήταν να υποταχθώ στη διακυβέρνηση του Θεού και να καταθέσω μαρτυρία γι’ Αυτόν.

Τα αποτελέσματα των εξετάσεών μου βγήκαν πέντε ημέρες αργότερα· ο γιατρός με διέγνωσε με ορθοκολικό καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο. Η κατάσταση ήταν πολύ επικίνδυνη και έπρεπε να υποβληθώ αμέσως σε χειρουργική επέμβαση. Τα παιδιά μου ανησυχούσαν τόσο πολύ που έκλαιγαν και ο γιος μου ρώτησε τον γιατρό: «Θα πετύχει το χειρουργείο;» Ο γιατρός απάντησε: «Η ασθενής είναι σε προχωρημένη ηλικία και δεν έχει γερή κράση. Το ποσοστό επιτυχίας για τη χειρουργική επέμβαση είναι χαμηλό, επομένως δεν μπορούμε να εγγυηθούμε τίποτα. Ωστόσο, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε.» Παρά την αποφασιστικότητα μου να υποταχθώ στη διακυβέρνηση του Θεού, ακούγοντας τον γιατρό να λέει αυτά, αναστατώθηκα και ένιωθα ότι ο θάνατος πλησίαζε όλο και πιο πολύ. Η καρδιά μου πλημμύρισε με φόβο και αίσθημα ανημποριάς και σκέφτηκα: «Έτσι πράγματι θα φύγω από τα παιδιά μου και τον κόσμο για πάντα; Ήμουν φτωχή από μικρή και δεν είχαμε ποτέ πολλά μετά το γάμο. Ήταν δύσκολος ο δρόμος ως εδώ, με ένα σπίτι γεμάτο παιδιά και εγγόνια. Πάνω που αρχίζω να απολαμβάνω τη ζωή, θα πρέπει να την αφήσω. Οι ημέρες μου ως πιστή στον Θεό θα τελειώσουν με αυτόν τον τρόπο και δεν θα έχω ποτέ ξανά την ευκαιρία να διαβάσω τα λόγια του Θεού με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, ούτε θα δω την όμορφη θέα της βασιλείας του Χριστού να πραγματοποιείται στη γη». Συλλογιζόμενη όλα αυτά, δεν μπορούσα παρά να κλαίω ξανά και ξανά, καθώς ο πόνος και η δυστυχία χτυπούσαν σαν κύματα πάνω μου. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να επικαλεστώ σιωπηλά τον Θεό στην καρδιά μου: «Ω Θεέ μου! Το να ακούω τον γιατρό να λέει πόσο χαμηλές είναι οι πιθανότητες επιτυχούς θεραπείας της ασθένειας μου, με κάνει να νιώθω αδύναμη και αρνητική. Φοβάμαι να πεθάνω. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, δώσε μου πίστη και δύναμη, ώστε να μην περιορίζομαι από τις σκέψεις του θανάτου, ώστε να μην παραπονιέμαι σε Σένα, να είμαι σε θέση να υποταχθώ στη διακυβέρνηση και τις ενορχηστρώσεις Σου και να καταθέσω μαρτυρία για να Σε ικανοποιήσω.»

Αφού προσευχήθηκα, η καρδιά μου ηρέμησε κάπως και σκέφτηκα τα λόγια του Θεού. «Ο Παντοδύναμος Θεός, η Κεφαλή των πάντων, ασκεί τη βασιλική Του εξουσία από τον θρόνο Του. Κυβερνά όλο το σύμπαν και τα πάντα, και μας καθοδηγεί σε ολόκληρη τη γη. […] Ο Παντοδύναμος Θεός είναι ένας πανίσχυρος γιατρός! Το να κατοικείς στην αρρώστια είναι να είσαι άρρωστος, αλλά το να κατοικείς στο πνεύμα είναι να είσαι καλά. Αν έχεις μονάχα μια ανάσα, ο Θεός δεν θα σε αφήσει να πεθάνεις» («Κεφάλαιο 6» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή»). Τα λόγια του Θεού με εφοδίασαν με πίστη και δύναμη. Ο Θεός είναι παντοδύναμος· ολόκληρο το σύμπαν και όλα τα πράγματα βρίσκονται στα χέρια Του, και το ίδιο και η ζωή και ο θάνατός μου. Αν ο Θεός δεν επιτρέψει τον θάνατό μου, κανείς δεν μπορεί να μου πάρει τη ζωή. Εάν πραγματικά πεθάνω, τότε μέσα σ’ αυτό βρίσκεται το θέλημα του Θεού και, παρόλο που δεν μπορώ να το συλλάβω, θα πρέπει και πάλι να υποταχθώ στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του και να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιώβ. Σκεπτόμενη αυτό, αισθανόμουν λιγότερο αναστατωμένη και δεν ένιωθα πλέον τόσο περιορισμένη από τη σκέψη του θανάτου. Ένιωθα πρόθυμη να υποταχθώ στ’ αλήθεια στον Θεό μέσα στην καρδιά μου.

Η δημιουργία μιας σωστής σχέσης με τον Θεό είναι πολύ σημαντική

Οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, αγαπούν τον Θεό και ικανοποιούν τον Θεό αγγίζοντας το Πνεύμα του Θεού με την καρδιά τους, επιτυγχάνοντας έτσι την ικανοποίησή Του. Όταν ακούν τα λόγια του Θεού με την καρδιά τους, τότε συγκινούνται από το Πνεύμα του Θεού. Εάν επιθυμείς να πετύχεις μια σωστή πνευματική ζωή και να δημιουργήσεις μια σωστή σχέση με τον Θεό, πρέπει πρώτα να δώσεις την καρδιά σου σε Αυτόν και να την γαληνέψεις ενώπιόν Του. Μόνο αφού έχεις εμποτίσει όλη την καρδιά σου με τον Θεό, μπορείς να αναπτύξεις σταδιακά μια σωστή πνευματική ζωή. Εάν οι άνθρωποι, ενόσω πιστεύουν στον Θεό, δεν Του δίνουν την καρδιά τους, αν η καρδιά τους δεν είναι μέσα Του και δεν αντιμετωπίζουν το βάρος Του ως δικό τους, τότε το μόνο που κάνουν είναι να εξαπατούν τον Θεό και μόνον έτσι συμπεριφέρονται οι θρησκευόμενοι άνθρωποι - αυτό δεν μπορεί να λάβει τον έπαινο του Θεού. Ο Θεός δεν μπορεί να λάβει τίποτα από ένα τέτοιο άτομο. Ένας τέτοιου είδους άνθρωπος μπορεί να χρησιμεύσει μόνο ως αντιθετικό στοιχείο στο έργο του Θεού, όπως ένα διακοσμητικό στον οίκο του Θεού, που καταλαμβάνει χώρο και δεν χρησιμεύει σε τίποτα - ο Θεός δεν χρησιμοποιεί αυτό το είδος ανθρώπου. Σε ένα τέτοιο άτομο, όχι μόνο δεν υπάρχει ευκαιρία για το έργο του Αγίου Πνεύματος, αλλά, ακόμα περισσότερο, δεν αξίζει να τελειωθεί. Αυτός ο τύπος ανθρώπου είναι ένας πραγματικός «νεκροζώντανος». Δεν έχουν στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το Άγιο Πνεύμα. Όλοι τους έχουν καταληφθεί από τον Σατανά, διεφθάρησαν στο έπακρο απ’ αυτόν και αποτελούν αντικείμενο εξάλειψης για τον Θεό. Επί του παρόντος, το Άγιο Πνεύμα δεν χρησιμοποιεί μόνο τους ανθρώπους κάνοντας χρήση των αρετών τους, αλλά και τελειώνοντας και αλλάζοντας τις ατέλειές τους. Εάν η καρδιά σου μπορεί να εμποτιστεί με τον Θεό και να ησυχάσει μπροστά Του, τότε θα έχεις την ευκαιρία και τα προσόντα να χρησιμοποιηθείς από το Άγιο Πνεύμα, να λάβεις τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και, ακόμη περισσότερο, θα έχεις την ευκαιρία το Άγιο Πνεύμα να αντισταθμίσει τις ατέλειές σου. Όταν δίνεις την καρδιά σου στον Θεό, μπορείς να εισέλθεις βαθύτερα στη θετική πλευρά και να είσαι σε ένα υψηλότερο επίπεδο διορατικότητας. Σε σχέση με την αρνητική πλευρά, θα έχεις περισσότερη κατανόηση των δικών σου ελαττωμάτων και ατελειών, θα είσαι πιο πρόθυμος να αναζητήσεις την ικανοποίηση του θελήματος του Θεού, δεν θα είσαι παθητικός και θα εισέλθεις ενεργά. Αυτό θα σημαίνει ότι είσαι σωστός. Με την προϋπόθεση ότι η καρδιά σου είναι ήρεμη ενώπιον του Θεού, το κλειδί για το αν θα λάβεις ή όχι τον έπαινο από το Άγιο Πνεύμα και για το αν ευαρεστείς ή όχι τον Θεό, βρίσκεται στο να μπορείς να εισέλθεις ενεργά. Όταν το Άγιο Πνεύμα φωτίζει ένα άτομο και χρησιμοποιεί ένα άτομο, ποτέ δεν τον κάνει αρνητικό, αλλά πάντα τον κάνει να προχωρεί ενεργά. Παρόλο που έχει αδυναμίες, είναι σε θέση να μην ζει σύμφωνα με αυτές, να απέχει από την καθυστέρηση της ανάπτυξής του στη ζωή και να συνεχίζει να αναζητά την ικανοποίηση του θελήματος του Θεού. Αυτή η προδιαγραφή αποδεικνύει επαρκώς ότι έχεις αποκτήσει την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Εάν ένα άτομο είναι πάντα αρνητικό, κι αφότου διαφωτιστεί προκειμένου να γνωρίσει τον εαυτό του, εξακολουθεί να είναι αρνητικό και παθητικό, ανίκανο να σηκωθεί και να ενεργήσει από κοινού με τον Θεό, τότε αυτός ο τύπος ατόμου λαμβάνει μόνο τη χάρη του Θεού, αλλά το Άγιο Πνεύμα δεν είναι μαζί του. Όταν ένα άτομο είναι αρνητικό, αυτό σημαίνει ότι η καρδιά του δεν έχει στραφεί στον Θεό και το πνεύμα του δεν έχει συγκινηθεί από το Πνεύμα του Θεού. Αυτό θα πρέπει να αναγνωρίζεται από όλους.

Μπορεί να διαπιστωθεί από την εμπειρία ότι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα είναι η γαλήνη της καρδιάς του ατόμου ενώπιον του Θεού. Πρόκειται για ένα θέμα που αφορά την πνευματική ζωή των ανθρώπων και την ανάπτυξη της ζωής τους. Μόνο εάν η καρδιά σου βρίσκεται σε ειρήνη ενώπιον του Θεού, η επιδίωξη της αλήθειας και των αλλαγών στη διάθεσή σου θα καρποφορήσει. Επειδή έρχεσαι φορτωμένος ενώπιον του Θεού και πάντα αισθάνεσαι ότι σου λείπουν πάρα πολλά, ότι υπάρχουν πολλές αλήθειες που πρέπει να γνωρίσεις, πολλή πραγματικότητα που πρέπει να ζήσεις, και ότι πρέπει να δώσεις κάθε φροντίδα στο θέλημα του Θεού - αυτά τα πράγματα είναι πάντα στο μυαλό σου και είναι σαν να σε πιέζουν τόσο σκληρά, ώστε να μην μπορείς να αναπνεύσεις, κι έτσι αισθάνεσαι βαριά καρδιά (αλλά όχι σε αρνητική κατάσταση). Μόνο τέτοιοι άνθρωποι είναι κατάλληλοι να δεχθούν την διαφώτιση των λόγων του Θεού και να συγκινηθούν από το Πνεύμα του Θεού. Εξαιτίας του βάρους τους, επειδή είναι βαριά η καρδιά τους και, μπορεί να ειπωθεί, εξαιτίας του τιμήματος που έχουν πληρώσει και των βασάνων που έχουν υποφέρει ενώπιον του Θεού, λαμβάνουν τη διαφώτιση και τη φώτισή Του, διότι ο Θεός δεν δίνει σε κανέναν ειδική μεταχείριση. Είναι πάντα δίκαιος όταν μεταχειρίζεται τους ανθρώπους, αλλά δεν είναι επίσης αυθαίρετος στο τι παρέχει στους ανθρώπους και δεν τους δίνει άνευ όρων. Αυτή είναι μια πτυχή της δίκαιης διάθεσής Του. Στην πραγματική ζωή, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ακόμη φτάσει σ’ αυτή τη σφαίρα. Τουλάχιστον, η καρδιά τους δεν έχει ακόμη στραφεί εντελώς προς τον Θεό και έτσι δεν έχει υπάρξει ακόμα μεγάλη αλλαγή στη διάθεση της ζωής τους. Αυτό συμβαίνει επειδή ζουν μόνο μέσα στη χάρη του Θεού και δεν έχουν ακόμη αποκτήσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Τα κριτήρια για τη χρήση των ανθρώπων από τον Θεό είναι τα εξής: Η καρδιά τους στρέφεται προς τον Θεό, επωμίζονται το βάρος των λόγων του Θεού, έχουν καρδιά που λαχταράει και έχουν την αποφασιστικότητα να αναζητήσουν την αλήθεια. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και συχνά αποκτούν διαφώτιση και φώτιση. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιεί ο Θεός εμφανίζονται εξωτερικά να είναι παράλογοι και δεν φαίνεται να έχουν σωστές σχέσεις με άλλους, αν και μιλάνε με ευγένεια, δεν μιλάνε απρόσεκτα και μπορούν πάντα να κρατούν μια γαλήνια καρδιά ενώπιον του Θεού. Αλλά, ακριβώς αυτό το είδος ανθρώπου είναι επαρκές για να χρησιμοποιηθεί από το Άγιο Πνεύμα. Αυτός ο «παράλογος» άνθρωπος για τον οποίο μιλάει ο Θεός μοιάζει να μην έχει σωστές σχέσεις με τους άλλους και δεν έχει εξωτερική αγάπη ή επιφανειακές πρακτικές, αλλά όταν επικοινωνεί πνευματικά πράγματα, μπορεί να ανοίξει την καρδιά του και ανιδιοτελώς να παρέχει στους άλλους τη διαφώτιση και τη φώτιση που έχει αποκτήσει από την πραγματική εμπειρία του ενώπιον του Θεού. Έτσι εκφράζει την αγάπη του για τον Θεό και ικανοποιεί το θέλημα του Θεού. Όταν άλλοι τον συκοφαντούν και τον γελοιοποιούν, είναι σε θέση να μην ελέγχεται έξωθεν, από ανθρώπους, περιστατικά ή πράγματα, και μπορεί ακόμα να είναι γαλήνιος ενώπιον του Θεού. Ένα τέτοιο πρόσωπο φαίνεται να έχει τις δικές του μοναδικές διοράσεις. Ανεξάρτητα από τους άλλους, η καρδιά του δεν αφήνει ποτέ τον Θεό. Όταν οι άλλοι κουβεντιάζουν χαρούμενα και αστεία, η καρδιά του παραμένει ενώπιον του Θεού, μελετώντας τον λόγο του Θεού ή απευθύνοντας σιωπηλά την προσευχή του στον Θεό μέσα στην καρδιά του, αναζητώντας τις προθέσεις του Θεού. Ποτέ δεν κάνει τη διατήρηση της σωστής σχέσης του με άλλους ανθρώπους βασικό σημείο εστίασης. Ένα τέτοιο πρόσωπο φαίνεται να μην έχει φιλοσοφία ζωής. Από έξω, αυτό το πρόσωπο είναι ζωντανό, αξιολάτρευτο και αθώο, αλλά διαθέτει και μια αίσθηση ηρεμίας. Αυτή είναι η εικόνα του ατόμου που χρησιμοποιεί ο Θεός. Πράγματα όπως η φιλοσοφία της ζωής ή ο «κανονικός λόγος» δεν μπορούν να περάσουν σε αυτόν τον τύπο ανθρώπου. Αυτός ο τύπος ανθρώπου έχει αφιερώσει ολόκληρη την καρδιά του στον λόγο του Θεού και φαίνεται να έχει μόνο τον Θεό στην καρδιά του. Αυτός είναι ο τύπος του ατόμου στον οποίο ο Θεός αναφέρεται ως άνθρωπος «χωρίς λόγο», και είναι ακριβώς ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί ο Θεός. Το σημάδι ενός ατόμου που χρησιμοποιείται από τον Θεό είναι: Ανεξαρτήτου τόπου και χώρου, η καρδιά του είναι πάντα ενώπιον του Θεού και, ανεξάρτητα από το πόσο ανήθικοι είναι οι άλλοι, πόσο παραδίδονται στη λαγνεία και στη σάρκα - η καρδιά του δεν αφήνει ποτέ τον Θεό και δεν ακολουθεί το πλήθος. Μόνο αυτός ο τύπος ανθρώπου είναι κατάλληλος για χρήση από τον Θεό, και είναι ακριβώς αυτός που οδηγείται στην τελείωση από το Άγιο Πνεύμα. Εάν δεν μπορείς να φτάσεις σε αυτό το σημείο, τότε δεν είσαι κατάλληλος να αποκτηθείς από τον Θεό και να τελειωθείς από το Άγιο Πνεύμα.

Εάν θέλεις να έχεις μια σωστή σχέση με το Θεό, η καρδιά σου πρέπει να στραφεί στον Θεό, και πάνω σε αυτό το θεμέλιο, θα έχεις επίσης μια σωστή σχέση με άλλους ανθρώπους. Αν δεν έχεις σωστή σχέση με τον Θεό, ανεξάρτητα από το τι κάνεις για να διατηρήσεις τις σχέσεις σου με άλλους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά δουλεύεις ή πόση ενέργεια καταβάλλεις, η σχέση αυτή θα εξακολουθεί να ανήκει σε μια ανθρώπινη φιλοσοφία ζωής. Διατηρείς τη θέση σου μεταξύ των ανθρώπων μέσα από μια ανθρώπινη προοπτική και μια ανθρώπινη φιλοσοφία, έτσι ώστε να σε επαινέσουν. Δεν δημιουργείς σωστές σχέσεις με ανθρώπους σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Εάν δεν εστιάζεις στις σχέσεις σου με τους ανθρώπους, αλλά διατηρείς μια σωστή σχέση με τον Θεό, αν είσαι πρόθυμος να δώσεις την καρδιά σου στον Θεό και να μάθεις να Τον υπακούς, πολύ φυσικά, οι σχέσεις σου με όλους τους ανθρώπους θα γίνουν σωστές. Με αυτόν τον τρόπο, οι σχέσεις αυτές δεν εδραιώνονται στη σάρκα, αλλά στη θεμελίωση της αγάπης του Θεού. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου αλληλεπιδράσεις βασισμένες στη σάρκα, αλλά στο πνεύμα υπάρχει συντροφικότητα καθώς και αγάπη, παρηγοριά και φροντίδα του ενός για τον άλλο. Αυτό γίνεται μόνο στο θεμέλιο μιας καρδιάς που ικανοποιεί τον Θεό. Αυτές οι σχέσεις δεν διατηρούνται στηριζόμενες σε μια ανθρώπινη φιλοσοφία ζωής, αλλά διαμορφώνονται πολύ φυσικά μέσα από το βάρος για τον Θεό. Δεν απαιτούν ανθρώπινη προσπάθεια - ασκούνται μέσω των αρχών του λόγου του Θεού. Είσαι πρόθυμος να μεριμνάς για το θέλημα του Θεού; Είσαι πρόθυμος να είσαι πρόσωπο «χωρίς λόγο» ενώπιον του Θεού; Είσαι πρόθυμος να δώσεις εντελώς την καρδιά σου στον Θεό και να μην σκέφτεσαι τη θέση σου ανάμεσα στους ανθρώπους; Από όλους τους ανθρώπους με τους οποίους έχεις επαφή, με ποιους από αυτούς έχεις τις καλύτερες σχέσεις; Με ποιους από αυτούς έχεις τις χειρότερες σχέσεις; Είναι σωστές οι σχέσεις σου με τους ανθρώπους; Αντιμετωπίζεις όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο; Οι σχέσεις σου με τους άλλους συντηρούνται σύμφωνα με τη φιλοσοφία ζωής σου ή είναι χτισμένες πάνω στο θεμέλιο της αγάπης του Θεού; Όταν κάποιος δεν δίνει την καρδιά του στον Θεό, το πνεύμα του αμβλύνεται, γίνεται απαθές και ασυνείδητο. Ένας τέτοιου είδους άνθρωπος δεν θα καταλάβει ποτέ τα λόγια του Θεού και ποτέ δεν θα έχει σωστή σχέση με τον Θεό. Ένας τέτοιου είδους άνθρωπος δεν θα αλλάξει ποτέ τη διάθεσή του. Η αλλαγή της διάθεσης κάποιου είναι η διαδικασία του να δώσει κάποιος την καρδιά του εντελώς στον Θεό και να λάβει διαφώτιση και φώτιση από τα λόγια του Θεού. Το έργο του Θεού μπορεί να επιτρέψει σε κάποιον να εισέλθει ενεργά, καθώς και να του επιτρέψει να απαλλαγεί από τις αρνητικές πτυχές του μετά την απόκτηση γνώσης. Όταν είσαι σε θέση να δώσεις την καρδιά σου στον Θεό, θα είσαι σε θέση να αντιληφθείς κάθε ανεπαίσθητο άγγιγμα μέσα στο πνεύμα σου και θα γνωρίζεις κάθε διαφώτιση και φώτιση που λαμβάνεις από τον Θεό. Κρατήσου σε αυτό και θα εισέλθεις σταδιακά στο δρόμο που οδηγεί στην τελείωση από το Άγιο Πνεύμα. Όσο πιο γαλήνια μπορεί να είναι η καρδιά σου ενώπιον του Θεού, τόσο πιο ευαίσθητο και λεπτό θα είναι το πνεύμα σου, και σε θέση να αισθανθεί το άγγιγμα του Αγίου Πνεύματος, κι έτσι η σχέση σου με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο σωστή. Μια σωστή σχέση μεταξύ ανθρώπων εδράζεται στο θεμέλιο του να δώσουν την καρδιά τους στον Θεό. Δεν επιτυγχάνεται μέσω ανθρώπινης προσπάθειας. Χωρίς τον Θεό στην καρδιά τους, οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων είναι απλές σχέσεις της σάρκας. Δεν είναι σωστές, αλλά υποκύπτουν στην επιθυμία - είναι σχέσεις που ο Θεός απεχθάνεται, που μισεί. Εάν λες ότι το πνεύμα σου έχει συγκινηθεί, αλλά πάντα θέλεις να συναναστρέφεσαι ανθρώπους τους οποίους συμπαθείς και εκτιμάς, ενώ εάν υπάρχει κάποιος άλλος που αναζητά, τον οποίο δεν συμπαθείς, για τον οποίο έχεις προκατάληψη και δεν θα ασχοληθείς με αυτόν, αυτό είναι επιπλέον απόδειξη ότι είσαι συναισθηματικός άνθρωπος και δεν έχεις καθόλου σωστή σχέση με τον Θεό. Προσπαθείς να εξαπατήσεις τον Θεό και να καλύψεις τη δική σου ασχήμια. Ακόμα κι αν μπορείς να μοιραστείς κάποια κατανόηση αλλά έχεις λανθασμένες προθέσεις, ό, τι κάνεις είναι καλό για τα ανθρώπινα πρότυπα. Ο Θεός δεν θα σε επαινέσει - ενεργείς σύμφωνα με τη σάρκα, όχι σύμφωνα με το βάρος του Θεού. Αν είσαι σε θέση να γαληνέψεις την καρδιά σου μπροστά στο Θεό και να έχεις σωστές αλληλεπιδράσεις με όλους εκείνους που αγαπούν τον Θεό, μόνο τότε είσαι κατάλληλος προς χρήση από τον Θεό. Αυτός ο τρόπος, ανεξάρτητα από το πώς συσχετίζεσαι με άλλους, δεν θα είναι σύμφωνος με μια φιλοσοφία ζωής, αλλά θα σημαίνει ότι ζεις ενώπιον του Θεού μεριμνώντας για το βάρος του. Πόσοι τέτοιοι άνθρωποι σαν αυτόν βρίσκονται ανάμεσά σας; Είναι οι σχέσεις σου με άλλους πραγματικά σωστές; Σε ποιο υπόβαθρο χτίζονται; Πόσες φιλοσοφίες ζωής υπάρχουν μέσα σου; Έχουν αποβληθεί; Εάν η καρδιά σου δεν μπορεί να στραφεί εντελώς στον Θεό, τότε δεν ανήκεις στον Θεό. Προέρχεσαι από τον Σατανά και τελικά θα επιστρέψεις στον Σατανά. Δεν είσαι άξιος να είσαι άνθρωπος του Θεού. Όλα αυτά χρειάζεται να τα αναλογιστείς προσεκτικά.

Πηγή από:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Το αληθινό νόημα της πίστης στον Θεό

• Ύμνος των λόγων του Θεού
• Το αληθινό νόημα της πίστης στον Θεό
• I
• Πιστεύουν τόσοι πολλοί,
• μα λίγοι καταλαβαίνουν
• τι είναι πίστη στον Θεό,
• πώς να χτυπά
• με του Θεού η καρδιά τους.
• Πολλοί γνωρίζουν τη λέξη «Θεός»,
• φράσεις όπως «το έργο του Θεού»,
• μα δεν γνωρίζουν Αυτόν,
• τι κάνει πραγματικά.
• Η πίστη τους είν' τυφλή.
• Δεν είν' σοβαροί με αυτό
• επειδή 'ναι παράξενο κι άγνωστο.
• Έτσι, είναι ελλιπείς
• στις απαιτήσεις Του. Ω...
• Αν δεν ξέρεις Αυτόν
• και το έργο Του,
• πώς να σε χρησιμοποιήσει;
• Πώς να εκπληρώσεις το θέλημά Του;
• Η πίστη στην ύπαρξή Του δεν αρκεί.
• Παραείν' απλό, θρησκευτικό.
• Δεν είναι πίστη
• πραγματική σ’ Αυτόν.
• Πίστη είναι να βιώνεις
• τα λόγια και τα έργα Του,
• να πιστεύεις
• ότι Αυτός στα πάντα κυριαρχεί.
• Τότε λυτρώνεσαι,
• απ’ τη διεφθαρμένη διάθεση,
• εκπληρώνεις το θέλημά Του
• και γνωρίζεις Αυτόν.
• Αυτή είναι η οδός
• στην πίστη την αληθινή.
• Αυτή είναι η οδός
• στην πίστη σ' Αυτόν.
• II
• Τόσοι πιστεύουν ότι η πίστη
• είναι κάτι απλό και ρηχό.
• Δεν έχει νόημα.
• Πώς να εγκρίνει ο Θεός;
• Τον λάθος δρόμο.
• Όσοι πιστεύουν στα γράμματα,
• διδασκαλίες κενές, αγνοούν
• πως η πίστη τους είναι ψεύτικη
• και δεν θα εγκριθεί.
• Προσευχή για ειρήνη και χάρη.
• Σκέψου αν είναι τόσο εύκολη η πίστη.
• Είν' απλά να ζητάς
• ειρήνη και χάρη; Ω...
• Μπορείς το θέλημά Του
• να εκπληρώσεις,
• όταν δεν Τον γνωρίζεις,
• Του αντιστέκεσαι;
• Η πίστη στην ύπαρξή Του δεν αρκεί.
• Παραείν' απλό, θρησκευτικό.
• Δεν είναι πίστη
• πραγματική σ’ Αυτόν.
• Πίστη είναι να βιώνεις
• τα λόγια και τατρώνεσαι,
• απ’ τη διεφθαρμένη διάθεση,
• εκπληρώνεις το θέλημά Του
• και γνωρίζεις Αυτόν.
• Αυτ' είν' η οδός
• στην πίστη την αληθινή.
• Αυτ' είν' η οδός
• στην πίστη την αληθινή.
• Αυτ' είν' η οδός στην πίστη σ' Αυτόν.
•  
• από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Συζητώντας για την εκκλησιαστική ζωή και την πραγματική ζωή

Οι άνθρωποι αισθάνονται πως μπορούν να μεταμορφωθούν μόνο μέσα στην εκκλησιαστική τους ζωή, και πως αν δεν ζουν μέσα στην εκκλησία, η μεταμόρφωση δεν είναι δυνατή, πως δεν είναι ικανοί να κατορθώσουν τη μεταμόρφωση στην πραγματική τους ζωή. Μπορείτε να αναγνωρίσετε ποιό είναι αυτό το θέμα; Έχω μιλήσει για το πώς να φέρουμε τον Θεό μέσα στην πραγματική ζωή, κι αυτό είναι το μονοπάτι γι’ αυτούς που πιστεύουν στον Θεό για να εισέλθουν στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού. Στην πραγματικότητα, η εκκλησιαστική ζωή είναι μόνο ένας περιορισμένος τρόπος που οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση. Το πρωταρχικό περιβάλλον για να οδηγηθεί ο άνθρωπος στην τελείωση εξακολουθεί να είναι η πραγματική ζωή. Αυτή είναι η πραγματική πρακτική και η πραγματική εξάσκηση για την οποία μίλησα, η οποία επιτρέπει στους ανθρώπους να κατορθώσουν μια ζωή κανονικής ανθρώπινης φύσης και να βιώσουν την ομοιότητα ενός πραγματικού ατόμου κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής. Μια άποψη είναι πως κάποιος πρέπει να μορφωθεί ώστε να ανυψώσει το μορφωτικό του επίπεδο, να είναι ικανός να καταλάβει τα λόγια του Θεού και να επιτύχει την ικανότητα να κατανοήσει. Μια άλλη άποψη είναι πως κάποιος πρέπει να είναι εφοδιασμένος με τη βασική γνώση που απαιτείται για να ζήσει σαν ανθρώπινο ον, ώστε να επιτύχει την οξυδέρκεια και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, επειδή οι άνθρωποι στερούνται σχεδόν ολοκληρωτικά σε αυτούς τους τομείς. Επιπλέον, κάποιος πρέπει να γευτεί τα λόγια του Θεού μέσω της εκκλησιαστικής ζωής, και σταδιακά ν’ αποκτήσει καθαρή κατανόηση της αλήθειας.

Γιατί λέγεται πως πιστεύοντας στον Θεό κάποιος πρέπει να φέρει τον Θεό στην πραγματική ζωή; Η εκκλησιαστική ζωή όχι μόνο μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο, αλλά το πιο σημαντικό είναι ο άνθρωπος να εισέλθει στην πραγματικότητα, στην πραγματική ζωή. Συνηθίζατε να μιλάτε πάντα για την πνευματική σας κατάσταση και τα πνευματικά ζητήματα ενώ παραμελούσατε την εκπαίδευση σε πολλά πράγματα, και συγχρόνως παραμελούσατε να εισέλθετε σ’ αυτά. Γράφατε κάθε μέρα, ακούγατε κάθε μέρα και διαβάζατε κάθε μέρα. Προσευχόσασταν την ώρα που μαγειρεύατε: «Ω Θεέ! Είθε να γίνεις Εσύ η ζωή μου μέσα μου. Πώς θα πρέπει να περάσω αυτή τη μέρα; Σε παρακαλώ ευλόγησέ με, διαφώτισέ με. Σε οτιδήποτε με διαφωτίσεις σήμερα, σε παρακαλώ, επίτρεψέ μου να το καταλάβω αυτή τη στιγμή, έτσι ώστε τα λόγια Σου να δράσουν ως η ζωή μου.» Προσευχόσασταν και την ώρα που τρώγατε βραδινό: «Ω Θεέ! Εσύ παραχώρησες αυτό το φαγητό για μας. Ευλόγησέ μας. Αμήν! Σε παρακαλούμε, επίτρεψέ μας να βασιστούμε σ’ Εσένα για τη ζωή μας. Είθε να είσαι μαζί μας. Αμήν!» Αφού τελειώσατε το βραδινό και πλένατε τα πιάτα, αρχίσατε να φλυαρείτε πάλι: «Ω Θεέ, είμαι αυτό το πιάτο. Αφότου αυτό το πιάτο χρησιμοποιήθηκε, έχει γίνει σαν κι εμάς, διεφθαρμένο από τον Σατανά, και τώρα πρέπει να πλυθεί με νερό και Συ είσαι το νερό, τα λόγια Σου είναι το ζωντανό νερό που παρέχει τα δέοντα για τη ζωή μου». Αφού τα είπατε αυτά, όταν ήρθε η ώρα για τον βραδινό ύπνο, αρχίσατε να φλυαρείτε πάλι: «Ω Θεέ! Με ευλόγησες και με οδήγησες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είμαι πραγματικά ευγνώμων σ’ Εσένα…» Μ’ αυτόν τον τρόπο πέρασες τη μέρα σου και εισήλθες στον ελαφρύ ύπνο σου. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζούσαν κάπως έτσι κάθε μέρα, κι όμως μέχρι τώρα, δεν έχουν δώσει σημασία στην πραγματική είσοδο, παρά μόνο επικεντρώνονταν στο να προσφέρουν λατρεία με τα χείλη τους στις προσευχές τους. Αυτή είναι η προηγούμενη ζωή του ανθρώπου, αυτή είναι η παλιά τους ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτσι, στερούνται κάθε πραγματική εκπαίδευση, κι έχουν πολύ λίγες πραγματικές μεταμορφώσεις. Προσφέρουν λατρεία μόνο με τα χείλη στις προσευχές τους, πλησιάζοντας τον Θεό μέσω των λόγων τους αλλά στερούνται των μεταμορφώσεων στην κατανόηση. Ας πάρουμε το πιο απλό παράδειγμα, την τακτοποίηση του σπιτιού σου. Βλέπεις ότι το σπίτι σου είναι ακατάστατο, έτσι κάθεσαι εκεί και προσεύχεσαι: «Ω Θεέ! Κοίτα την διαφθορά που ο Σατανάς προκάλεσε σ’ αυτό το σπίτι. Ω Θεέ! Σε δοξάζω και Σε ευχαριστώ. Είμαι το ίδιο βρόμικος με αυτό το σπίτι και χωρίς τη σωτηρία Σου και τη διαφώτισή Σου, δεν θα είχα συνειδητοποιήσει αυτό το γεγονός». Απλώς κάθεσαι εκεί και συνεχίζεις να φλυαρείς, προσεύχεσαι για πολλή ώρα κι ύστερα αντιδράς σαν να μην έχει συμβεί τίποτα και συμπεριφέρεσαι σαν μια φλύαρη γριά γυναίκα. Διαβαίνει η πνευματική σου ζωή μ’ αυτόν τον τρόπο, χωρίς καμιά πραγματική είσοδο στην πραγματικότητα, με υπερβολικά πολλές επιφανειακές πράξεις! Η εκπαίδευση της εισόδου στην πραγματικότητα, συμπεριλαμβάνει την πραγματική ζωή των ανθρώπων και συμπεριλαμβάνει τις πρακτικές τους δυσκολίες, και μόνο αυτό μπορεί να τους μεταμορφώσει. Δίχως την πραγματική ζωή, οι άνθρωποι δεν μπορούν να μεταμορφωθούν, και τότε σε τι χρησιμεύει η προσφορά λατρείας με τα χείλη στις προσευχές τους; Χωρίς την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, τα πάντα είναι χάσιμο χρόνου, και δίχως το μονοπάτι της πράξης, όλα είναι σπατάλη προσπάθειας! Οι σωστές προσευχές μπορούν να διατηρήσουν μια σωστή κατάσταση μέσα στους ανθρώπους, αλλά αυτό δεν μπορεί να τους μεταμορφώσει σε βάθος. Γνωρίζοντας την ανθρώπινη αυταρέσκεια, την αλαζονεία, την έπαρση, την υπερηφάνεια και τη διεφθαρμένη διάθεση, η γνώση αυτών των πραγμάτων δεν έρχεται μέσα από τις προσευχές, αλλά ανακαλύπτεται μέσα από την απόλαυση των λόγων του Θεού, και γίνεται γνωστή μέσω της διαφώτισης από το Άγιο Πνεύμα στην πραγματική ζωή. Οι άνθρωποι σήμερα είναι όλοι ικανοί να μιλούν καλά, κι έχουν ακούσει τα πιο μεγαλοπρεπή κηρύγματα, τα πιο μεγαλοπρεπή από οποιαδήποτε άλλα ανά τους αιώνες, ωστόσο, στην πραγματικότητα, πολύ λίγα από αυτά εφαρμόζονται στην πραγματική τους ζωή. Δηλαδή, στην πραγματική ζωή των ανθρώπων δεν υπάρχει Θεός, και στερούνται της ζωής του νέου ανθρώπου μετά τη μεταμόρφωση. Δεν υπάρχει βίωμα της αλήθειας στην πραγματική ζωή, και δεν φέρνουν τον Θεό στην πραγματική ζωή. Οι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους σαν να ήταν υιοί της κόλασης. Δεν είναι αυτή μια προφανής παρεκτροπή;

Οι άνθρωποι για να αποκαταστήσουν την ομοιότητα ενός κανονικού ανθρώπου, δηλαδή, να καταφέρουν να έχουν κανονική ανθρώπινη φύση, δεν μπορούν να ευαρεστήσουν τον Θεό απλά και μόνο με τα λόγια τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο βλάπτουν τον εαυτό τους και αυτό δεν ωφελεί την είσοδο και τη μεταμόρφωσή τους. Συνεπώς, για να επιτύχουν τη μεταμόρφωση, οι άνθρωποι πρέπει να πράττουν σιγά-σιγά, να εισέλθουν αργά, να αναζητούν και να εξερευνούν λίγο-λίγο, να εισέλθουν από το θετικό και να ζήσουν μια πρακτική ζωή αλήθειας, μια ζωή των αγίων. Από εδώ και στο εξής, περιλαμβάνει πραγματικά ζητήματα, αληθινά πράγματα και πραγματικά περιβάλλοντα, επιτρέποντας στους ανθρώπους να έχουν πρακτική εκπαίδευση. Δεν απαιτεί από αυτούς να προσφέρουν κάποια λατρεία με τα χείλη. αντίθετα, απαιτεί εκπαίδευση σε πραγματικά περιβάλλοντα. Οι άνθρωποι καταλήγουν να συνειδητοποιήσουν ότι είναι κακής ποιότητας, και κατόπιν τρώνε και πίνουν κατάλληλα από τα λόγια του Θεού, εισέρχονται κατάλληλα και κάνουν τις κατάλληλες πράξεις. μ’ αυτόν τον τρόπο αποκτούν την πραγματικότητα κι έτσι η είσοδος μπορεί να συμβεί ακόμα πιο γρήγορα. Για να μεταμορφωθούν οι άνθρωποι, πρέπει να υπάρχει κάποια πρακτικότητα, πρέπει να εξασκηθούν με πραγματικά θέματα, πραγματικά πράγματα και πραγματικά περιβάλλοντα. Είναι δυνατόν να επιτύχουμε πραγματική εξάσκηση βασιζόμενοι απλά και μόνο στην εκκλησιαστική ζωή; Μπορεί ο άνθρωπος να εισέλθει στην πραγματικότητα; Όχι. Αν ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να εισέλθει στην πραγματική ζωή, τότε δεν είναι σε θέση να μεταμορφώσει τους παλιούς τρόπους που χρησιμοποιούσε για να κάνει πράγματα και να ζήσει τη ζωή. Δεν οφείλεται εξ ολοκλήρου στην τεμπελιά του ανθρώπου ή στην έντονη εξάρτησή του, αλλά μάλλον επειδή ο άνθρωπος απλώς δεν έχει την ικανότητα να ζει, και επιπλέον, δεν έχει κατανοήσει το πρότυπο της ομοιότητας ενός κανονικού ανθρώπου το οποίο απαιτεί ο Θεός. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι πάντα συζητούσαν, μιλούσαν, είχαν συναναστροφή, γίνονταν ακόμα και «ρήτορες». αλλά κανένας από αυτούς δεν επιζητούσε μεταμορφώσεις στη διάθεση της ζωής. επέμεναν μόνο να αναζητούν βαθιές θεωρίες. Συνεπώς, σήμερα πρέπει να αλλάξεις αυτή τη θρησκευτική ζωή της πίστης στον Θεό. Πρέπει να εισέλθεις και να εξασκηθείς στοχεύοντας ένα πράγμα, ένα ζήτημα, ένα άτομο. Πρέπει να κάνεις πράγματα επικεντρωμένα, μόνο τότε θα επιτύχεις αποτελέσματα. Για να γίνει η μεταμόρφωση των ανθρώπων, αυτή πρέπει να ξεκινήσει από την υπόστασή τους. Το έργο πρέπει να έχει στόχο την υπόσταση των ανθρώπων, τη ζωή τους, την τεμπελιά, την εξάρτηση και τη δουλεία των ανθρώπων και μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να μεταμορφωθούν.

Παρόλο που η εκκλησιαστική ζωή μπορεί να παράγει αποτελέσματα σε μερικούς τομείς, το κλειδί εξακολουθεί να είναι πως η πραγματική ζωή μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους, και η παλιά τους φύση δεν μπορεί να μεταμορφωθεί χωρίς την πραγματική ζωή. Ας πάρουμε το έργο του Ιησού κατά την Εποχή της Χάριτος. Όταν ο Ιησούς κατάργησε τους προηγούμενους νόμους και καθιέρωσε τις εντολές της νέας εποχής, μίλησε μέσα από παραδείγματα της πραγματικής ζωής. Όταν ο Ιησούς οδήγησε τους μαθητές Του μέσα από τον αγρό με το σιτάρι μια Κυριακή, όταν οι μαθητές πείνασαν, έκοψαν κι έφαγαν τα στάχυα, οι άπιστοι το είδαν αυτό και είπαν πως δεν τήρησαν το Σάββατο. Είπαν επίσης πως δεν επιτρέπεται στους ανθρώπους να σώσουν τα μοσχάρια που έπεσαν σε ένα λάκκο την ημέρα του Σαββάτου, λέγοντας πως καμία εργασία δεν πρέπει να εκτελεστεί κατά τη διάρκεια του Σαββάτου. Ο Ιησούς χρησιμοποίησε αυτά τα περιστατικά για να διακηρύξει σταδιακά τις εντολές της νέας εποχής. Εκείνο τον καιρό, χρησιμοποίησε πολλά πρακτικά θέματα για να κάνει τον κόσμο να καταλάβει και να μεταμορφωθεί. Αυτή είναι η αρχή με την οποία εκτελεί το έργο Του το Άγιο Πνεύμα, και είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι, όταν έχουν έλλειψη όσον αφορά στα πρακτικά θέματα, μπορούν να κερδίσουν μόνο κατανόηση στη θεωρία και είναι ικανοί να καταλάβουν τα πράγματα μόνο διανοητικά, κι αυτός δεν είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να μεταμορφώσει τους ανθρώπους. Μιλώντας για την απόκτηση σοφίας και οξυδέρκειας μέσα από την εκπαίδευση, πώς θα μπορούσε αυτό να επιτευχθεί; Θα μπορούσε ο άνθρωπος να αποκτήσει σοφία και οξυδέρκεια απλά με την ακρόαση, την ανάγνωση και την πρόοδο της γνώσης του; Πώς οδηγεί αυτό στην απόκτηση της σοφίας και της οξυδέρκειας; Ο άνθρωπος πρέπει να πασχίσει για να καταλάβει και να βιώσει μέσω της πραγματικής ζωής. Επομένως, η εκπαίδευση δεν μπορεί να λείπει, και δεν μπορεί κάποιος να αποχωριστεί από την πραγματική ζωή. Ο άνθρωπος πρέπει να δώσει προσοχή σε διαφορετικές απόψεις και να εισέλθει σε διάφορες απόψεις: στο εκπαιδευτικό επίπεδο, στην εκφραστικότητα, στην ικανότητα να βλέπει πράγματα, στη διάκριση, στην ικανότητα να καταλαβαίνει τα λόγια του Θεού, στην κοινή λογική και τους κανόνες της ανθρώπινης φύσης, και σε άλλα πράγματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη φύση, με τα οποία θα πρέπει να είναι εφοδιασμένος ο άνθρωπος. Αφού επιτευχθεί η κατανόηση, ο άνθρωπος πρέπει να επικεντρωθεί στην είσοδο, και μόνο τότε μπορεί να επιτευχθεί η μεταμόρφωση. Αν ο άνθρωπος απέκτησε κατανόηση αλλά παραμέλησε την πρακτική, πώς μπορεί να συμβεί η μεταμόρφωση; Τώρα λοιπόν, ο άνθρωπος έχει καταλάβει πολλά, αλλά δεν βιώνει την πραγματικότητα, κι έτσι μπορεί να έχει μόνο μια μικρή ουσιαστική κατανόηση των λόγων του Θεού. Έχεις διαφωτιστεί μόνο οριακά. έχεις λάβει λίγη φώτιση από το Άγιο Πνεύμα, όμως δεν έχεις εισέλθει στην πραγματική ζωή, ή μπορεί και να μην σε νοιάζει η είσοδος, έτσι θα έχεις μόνο μικρή μεταμόρφωση. Μετά από τόσο πολύ καιρό, οι άνθρωποι έχουν καταλάβει πολλά και μπορούν να μιλάνε πολύ για τη γνώση τους στις θεωρίες, αλλά η εξωτερική τους διάθεση παραμένει η ίδια, και το αρχικό τους διαμέτρημα παραμένει χωρίς την παραμικρή ανύψωση. Αν έτσι είναι τα πράγματα, πότε επιτέλους θα εισέλθεις;

Η εκκλησιαστική ζωή είναι μόνο ένα είδος ζωής όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονται για να απολαύσουν τα λόγια του Θεού, και χρειάζεται μόνο ένα μικρό κομμάτι της ζωής ενός ατόμου. Αν η πραγματική ζωή ενός ανθρώπου θα μπορούσε να μοιάζει με την εκκλησιαστική του ζωή, περιλαμβάνοντας μια σωστή πνευματική ζωή, απολαμβάνοντας κατάλληλα τα λόγια του Θεού, με σωστή προσευχή και παρουσία κοντά στον Θεό με σωστό τρόπο, ζώντας μια πραγματική ζωή όπου το κάθε τι εκτελείται σε συμφωνία με το θέλημα του Θεού, ζώντας μια πραγματική ζωή όπου όλα πραγματοποιούνται σύμφωνα με την αλήθεια, ζώντας μια πραγματική ζωή κάνοντας πράξη τις προσευχές και μένοντας ήσυχος μπροστά στον Θεό, κάνοντας πράξη την υμνωδία και τον χορό, μόνο μια τέτοια ζωή θα έφερνε τον άνθρωπο σε μια ζωή των λόγων του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι επικεντρώνονται μόνο στις λίγες ώρες της εκκλησιαστικής τους ζωής χωρίς να ασχολούνται με τη ζωή τους εκτός αυτών των ωρών, σαν να μην τους ενδιαφέρει καθόλου. Υπάρχουν επίσης πολλοί άνθρωποι που εισέρχονται στη ζωή των αγίων μόνο όταν τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, ψάλλουν ύμνους ή προσεύχονται, κι ύστερα, έξω από αυτές τις ώρες, ξαναγυρνάνε στον παλιό εαυτό τους. Τέτοια ζωή δεν μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους, και δεν θα τους επιτρέψει να γνωρίσουν τον Θεό. Κατά την πίστη στον Θεό, αν ο άνθρωπος επιθυμεί μεταμόρφωση στη δική του διάθεση, τότε δεν πρέπει να αποσυνδεθεί από την πραγματική ζωή. Στην πραγματική ζωή, πρέπει να γνωρίζεις τον εαυτό σου, να απαρνηθείς τον εαυτό σου, να κάνεις πράξη την αλήθεια καθώς και να μάθεις τις αρχές, να έχεις κοινή λογική και κανόνες αυτοελέγχου σε όλα τα πράγματα πριν μπορέσεις να επιτύχεις τη σταδιακή μεταμόρφωση. Αν επικεντρώνεσαι μόνο στη γνώση για τις θεωρίες και ζεις μόνο ανάμεσα σε θρησκευτικές τελετές χωρίς να μπαίνεις βαθιά μέσα στην πραγματικότητα, χωρίς να εισέρχεσαι στην πραγματική ζωή, τότε δεν θα εισέλθεις ποτέ στην πραγματικότητα, δεν θα γνωρίσεις ποτέ τον εαυτό σου, την αλήθεια ή τον Θεό, και θα είσαι πάντοτε τυφλός και αδαής. Ο σκοπός του Θεού όταν κατεργάζεται τον άνθρωπο είναι να μην του επιτρέψει να έχει μια σωστή ανθρώπινη ζωή μόνο μερικές ώρες μέσα στην ημέρα, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο να ζει με τη σάρκα. Και δεν πρόκειται για τη μεταμόρφωση της γνώσης που έχει ο άνθρωπος για θεωρίες. Μάλλον πρόκειται για την αλλαγή της παλιάς του διάθεσης, την αλλαγή όλης της παλιάς ζωής του, την αλλαγή του ξεπερασμένου σκεπτικού του και της διανοητικής του άποψης. Η εστίαση στην εκκλησιαστική ζωή μόνο, δεν θα αλλάξει τις παλιές συνήθειες της ζωής του ανθρώπου, ούτε θα αλλάξει τους παλιούς τρόπους βάσει των οποίων ζούσε για αρκετό καιρό. Ό,τι κι αν συμβεί, ο άνθρωπος δεν πρέπει να αποσυνδεθεί από την πραγματική ζωή. Ο Θεός ζητά από τους ανθρώπους να βιώσουν την κανονική ανθρώπινη φύση στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στην εκκλησιαστική ζωή. να βιώσουν την αλήθεια στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στην εκκλησιαστική ζωή· να εκπληρώσουν τις λειτουργίες τους στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στην εκκλησιαστική ζωή. Για να εισέλθει κάποιος στην πραγματικότητα, πρέπει να στρέψει το κάθε τι προς την πραγματική ζωή. Αν οι πιστοί στον Θεό δεν μπορούν να εισέλθουν στην πραγματική ζωή και να γνωρίσουν τον εαυτό τους ή να βιώσουν την κανονική ανθρώπινη φύση στην πραγματική ζωή, θα καταλήξουν αποτυχημένοι. Αυτοί που δεν υπακούουν στον Θεό είναι όλοι άνθρωποι που δεν μπορούν να εισέλθουν στην πραγματική ζωή. Είναι όλοι τους άνθρωποι που μιλάνε για την ανθρώπινη φύση αλλά βιώνουν τη φύση των δαιμονίων. Είναι όλοι άνθρωποι που μιλάνε για την αλήθεια αλλά αντίθετα βιώνουν δόγματα. Αυτοί που δεν μπορούν να βιώσουν την αλήθεια στην πραγματική ζωή είναι αυτοί που πιστεύουν στον Θεό αλλά ο Θεός τους απεχθάνεται και τους έχει απορρίψει. Πρέπει να κάνεις πράξη την είσοδό σου στην πραγματική ζωή, να γνωρίζεις τις δικές σου ελλείψεις, την ανυπακοή και την άγνοια, και να γνωρίζεις την αντικανονική ανθρώπινη φύση σου και τις αδυναμίες σου. Με αυτόν τον τρόπο, όλη η γνώση σου θα ενσωματωθεί στην πραγματική σου κατάσταση και στις δυσκολίες σου. Μόνο αυτό το είδος της γνώσης είναι πραγματικό και θα σου επιτρέψει να αντιληφθείς στ’ αλήθεια τη δική σου κατάσταση και να επιτύχεις τη μεταμόρφωση της διάθεσής σου.

Τώρα που η τελείωση της ανθρωπότητας έχει επίσημα αρχίσει, πρέπει κανείς να μπει στην πραγματική ζωή. Επομένως, για να κατορθώσει κάποιος τη μεταμόρφωση, πρέπει να αρχίσει από την είσοδο στην πραγματική ζωή και να μεταμορφωθεί σιγά-σιγά. Αν αποφύγεις την κανονική ζωή του ανθρώπου και μιλάς μόνο για πνευματικά θέματα, τότε τα πράγματα γίνονται βαρετά κι επίπεδα, γίνονται μη ρεαλιστικά, και τότε πώς θα μπορέσει να μεταμορφωθεί ο άνθρωπος; Τώρα καλείσαι να εισέλθεις στην πραγματική ζωή για να εξασκηθείς, ώστε να θέσεις το θεμέλιο για την είσοδο στην πραγματική εμπειρία. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι κυρίως η καθοδήγηση, ενώ τα υπόλοιπα εξαρτώνται από την πράξη και την είσοδο των ανθρώπων. Ο καθένας μπορεί να επιτύχει την είσοδο στην πραγματική ζωή μέσω διαφόρων δρόμων, τέτοιων που να μπορούν να φέρουν τον Θεό στην πραγματική ζωή και να βιώσει μια πραγματική κανονική ανθρώπινη φύση. Μόνο αυτή είναι μια ζωή με νόημα!

Μάθετε περισσότερα:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Χριστιανικά τραγούδια | Το αληθινό νόημα της πίστης στον Θεό

 

I

Πιστεύουν τόσοι πολλοί, μα λίγοι καταλαβαίνουν τι είναι πίστη στον Θεό, πώς να χτυπά με του Θεού η καρδιά τους. Πολλοί γνωρίζουν τη λέξη «Θεός», φράσεις όπως «το έργο του Θεού», μα δεν γνωρίζουν Αυτόν, τι κάνει πραγματικά. Η πίστη τους είν' τυφλή. Δεν είν' σοβαροί με αυτό επειδή 'ναι παράξενο κι άγνωστο. Έτσι, είναι ελλιπείς στις απαιτήσεις Του. Ω... Αν δεν ξέρουν το έργο Του και Αυτόν, για τη χρήση Του δεν ταιριάζουν, την επιθυμία Του δεν τηρούν. Η πίστη στην ύπαρξή Του δεν αρκεί. Παραείν' απλό, θρησκευτικό. Δεν είναι πίστη πραγματική σ’ Αυτόν. Πίστη είναι να βιώνεις τα λόγια και τα έργα Του, να πιστεύεις ότι Αυτός στα πάντα κυριαρχεί. Τότε λυτρώνεσαι, απ’ τη διεφθαρμένη διάθεση, εκπληρώνεις το θέλημά Του και γνωρίζεις Αυτόν. Αυτή είναι η οδός στην πίστη την αληθινή. Αυτή είναι η οδός στην πίστη σ' Αυτόν. 

II 

Τόσοι πιστεύουν ότι η πίστη είναι κάτι απλό και ρηχό. Δεν έχει νόημα. Πώς να εγκρίνει ο Θεός; Τον λάθος δρόμο. Όσοι πιστεύουν στα γράμματα, διδασκαλίες κενές, αγνοούν πως η πίστη τους είναι ψεύτικη και δεν θα εγκριθεί. Προσευχή για ειρήνη και χάρη. Σκέψου αν είναι τόσο εύκολη η πίστη. Είν' απλά να ζητάς ειρήνη και χάρη; Ω... Μπορείς το θέλημά Του να εκπληρώσεις, όταν δεν Τον γνωρίζεις, Του αντιστέκεσαι; Η πίστη στην ύπαρξή Του δεν αρκεί. Παραείν' απλό, θρησκευτικό. Δεν είναι πίστη πραγματική σ’ Αυτόν. Πίστη είναι να βιώνεις τα λόγια και τα έργα Του. Να πιστεύεις ότι Αυτός στα πάντα κυριαρχεί. Τότε λυτρώνεσαι, απ’ τη διεφθαρμένη διάθεση, εκπληρώνεις το θέλημά Του και γνωρίζεις Αυτόν. Αυτ' είν' η οδός στην πίστη την αληθινή. Αυτ' είν' η οδός στην πίστη την αληθινή. Αυτ' είν' η οδός στην πίστη σ' Αυτόν. από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Σχετικά με την πράξη της προσευχής

Δεν δίνετε προσοχή στην προσευχή στην καθημερινότητά σας. Οι άνθρωποι πάντα παράβλεπαν την προσευχή. Στο παρελθόν οι προσευχές τους ήταν απλώς διεκπεραιωτικές και χαζολογούσαν και κανείς τους δεν αφιέρωσε ποτέ την καρδιά του ενώπιον του Θεού ούτε κι αληθινά προσευχήθηκε στον Θεό. Οι άνθρωποι προσεύχονται στον Θεό μονάχα όταν κάτι τους συμβαίνει. Μέσα σ’ όλο αυτό το διάστημα, έχετε ποτέ προσευχηθεί πραγματικά στον Θεό; Έχετε ποτέ δακρύσει από πόνο ενώπιον του Θεού; Έχετε ποτέ φτάσει να γνωρίσετε τον εαυτό σας ενώπιον του Θεού; Είχατε ποτέ μια εγκάρδια προσευχή με τον Θεό; Η προσευχή γίνεται πράξη βαθμιαία: Αν γενικά δεν προσεύχεσαι στο σπίτι, τότε δεν θα έχεις τρόπο να προσευχηθείς στην εκκλησία και αν δεν προσευχηθείς κανονικά στις μικρές συνάξεις, τότε θα είσαι ανίκανος να προσευχηθείς κατά τη διάρκεια μεγάλων συνάξεων. Αν συνήθως δεν προσεγγίζεις τον Θεό ή δεν αναλογίζεσαι τα λόγια του Θεού, τότε δεν θα έχεις τίποτα να πεις όταν είναι καιρός να προσευχηθείς - και ακόμα κι αν προσεύχεσαι, τα χείλη σου απλώς θα κουνιούνται, δεν θα προσεύχεσαι πραγματικά.

Ύμνος των λόγων του Θεού | Αληθινή προσευχή | Μάθετε πώς να προσευχόμαστε στον Θεό

Ύμνος των λόγων του Θεού | Αληθινή προσευχή | Μάθετε πώς να προσευχόμαστε στον Θεό

     I

 Προσευχή αληθινή είναι να Του μιλάς από καρδιάς, βασίζεται στην βούληση, στον λόγο Του. Είναι να νιώθεις τόσο κοντά στον Θεό, σαν να είναι μπροστά σου. Σημαίνει πως έχεις τόσα να Του πεις, η καρδιά σου σαν τον ήλιο λάμπει, Νιώθεις έμπνευση απ’ το κάλλος του Θεού, όσοι ακούν νιώθουν χαρά. Η προσευχή η αληθινή θα φέρει ειρήνη, χαρά, δύναμη να Τον αγαπήσεις, και νιώθεις την αξία αυτού. Κι όλα αυτά δηλώνουν προσευχή αληθινή.

    II 

Προσευχή αληθινή δεν είν’ οι τυπικότητες, ούτε είναι απαγγελία 

απλή. Δεν είναι το να αντιγράφεις τους άλλους. Μίλα από καρδιάς, αγγίξου απ’ τον Θεό. Οι προσευχές σου για να πιάσουν τόπο, διάβασε τα λόγια του Θεού. Και μόνο αν προσεύχεσαι με τα λόγια Του, θα δεις τη φώτιση. Ω ... ω ... 

    III 

 Η προσευχή δείχνεται με καρδιά που λαχταρά ό,τι απαιτεί γι’ αυτήν ο Θεός. Τη θέληση για να την εκπληρώσεις, και το μίσος για τα μίση του Θεού. Και σύμφωνα μ’ αυτά που ήδη ξέρεις, όλες οι αλήθειες που λέει είναι σαφείς, με πίστη ισχυρή, και δρόμο να ασκήσεις. Μόνο αυτή η προσευχή είν’ αληθινή. Ναι. Μόνο αυτή η προσευχή είν’ αληθινή. Η προσευχή η αληθινή θα φέρει ειρήνη, χαρά, δύναμη να Τον αγαπήσεις, και νιώθεις την αξία αυτού. Και όλα αυτά δηλώνουν προσευχή αληθινή, αληθινή. Αληθινή. 

 από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ύμνος Χριστιανικού Βιώματος | Η Αγάπη του Θεού μας Φέρνει Κοντά

Ύμνος Χριστιανικού Βιώματος | Η Αγάπη του Θεού μας Φέρνει Κοντά 

    Αν και μας χωρίζουν αμέτρητες θάλασσες και βουνά, είμαστε ένας λαός, χωρίς σύνορα ανάμεσα μας, με διαφορετικό χρώμα δέρματος και μιλώντας διαφορετικές γλώσσες. Επειδή τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μας καλούν, εξυψωνόμαστε ενώπιον του θρόνου του Θεού. 

I 

    Αν και μας χωρίζουν αμέτρητες θάλασσες και βουνά, είμαστε ένας λαός, χωρίς σύνορα ανάμεσα μας, με διαφορετικό χρώμα δέρματος και μιλώντας διαφορετικές γλώσσες. Επειδή τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μας καλούν, εξυψωνόμαστε ενώπιον του θρόνου του Θεού. Υπάρχουν οι ηλικιωμένοι, με κάτασπρα μαλλιά και οι νεαροί, λαμπεροί και ακτινοβόλοι. Χέρι με χέρι, ώμο με ώμο, συνεχίζουμε να περπατάμε μαζί μέσα από αέρα και βροχή, ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον εν μέσω αντιξοοτήτων. Με ομόνοια εκπληρώνουμε το καθήκον μας. Οι καρδιές μας είναι συνδεδεμένες, γινόμαστε έμπιστοι στην ζωή. Η αγάπη του Θεού μας φέρνει πιο κοντά. 

II 

   Τα λόγια του Θεού είναι η πηγή του ζωντανού νερού. Απολαμβάνοντας τα λόγια του Θεού, οι καρδίες μας γεμίζουν γλυκύτητα. Η παίδευση των λέξεών Του, η κρίση των λέξεών Του, εξαγνίζουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας. Μόνο αν κλαδευτούμε και αντιμετωπιστούμε έχουμε ανθρώπινη ομοιότητα. Στην αρνητικότητα και αδυναμία, στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Είμαστε μαζί στην αντιξοότητα. Στεκόμαστε μάρτυρες, νικάμε τον Σατανά. Δραπετεύουμε από το σκοτάδι και ζούμε στο φως. Πιστοί και υπάκουοι, είμαστε η εκδήλωση του μεγαλείου του Θεού. Γνωρίζουμε την δικαιοσύνη και ομορφιά του Θεού. Βιώνουμε τους αμέτρητους τρόπους που ο Θεός μας αγαπά. Φωλιασμένοι στην θαλπωρή του Θεού, οι ζωές μας στην γη είναι όπως στον ουρανό. Μόνο με τον Θεό υπάρχει αγάπη, μόνο με την αγάπη υπάρχει οικογένεια. Όλοι όσοι αγαπούν τον Θεό είναι μια οικογένεια. Ερχόμαστε κοντά στην αγάπη του Θεού. Τα λόγια του Θεού είναι μαζί μας όσο μεγαλώνουμε. Ζώντας στην όμορφη βασιλεία, λατρεύουμε τον Παντοδύναμο Θεό για πάντα. Λα λα λα… Λα λα λα… Λα λα λα… Λα λα λα… Λα λα λα… Λα λα λα… Μόνο με τον Θεό υπάρχει αγάπη, μόνο με την αγάπη υπάρχει οικογένεια. Όλοι όσοι αγαπούν τον Θεό είναι μια οικογένεια. Ερχόμαστε κοντά στην αγάπη του Θεού. Τα λόγια του Θεού είναι μαζί μας όσο μεγαλώνουμε. Ζώντας στην όμορφη βασιλεία, λατρεύουμε τον Παντοδύναμο Θεό για πάντα. λατρεύουμε τον Παντοδύναμο Θεό για πάντα. λατρεύουμε τον Παντοδύναμο Θεό για πάντα. 

   από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»

Τρέιλερ του ντοκιμαντέρ «Αυτός που κυριαρχεί επί των πάντων» | Η μαρτυρία της δύναμης του Θεού

Τρέιλερ του ντοκιμαντέρ «Αυτός που κυριαρχεί επί των πάντων» | Η μαρτυρία της δύναμης του Θεού 

 Στο απέραντο σύμπαν, όλα τα ουράνια σώματα κινούνται με ακρίβεια στην τροχιά τους. Κάτω
 από τον ουρανό, όλα τα βουνά, τα ποτάμια και οι λίμνες είναι οριοθετημένα και όλα τα πλάσματα 
ζουν και αναπαράγονται κατά τη διάρκεια των τεσσάρων εποχών σύμφωνα με τους νόμους της 
ζωής.... Τα πάντα έχουν σχεδιαστεί με τέτοια λεπτότητα — υπάρχει ο Ισχυρός Θεός που κυβερνά 
και οργανώνει τα πάντα; Από τότε που ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο κλαίγοντας, παίζουμε 
διαφορετικούς ρόλους στη ζωή. Μεταβαίνουμε από τη γέννηση στο γήρας, στην ασθένεια, στον
 θάνατο, ζούμε μεταξύ χαράς και λύπης.... Από πού προέρχονται πράγματι οι άνθρωποι και πού 
πράγματι οδεύουμε; Ποιος κυβερνά τη μοίρα μας; Από την αρχαιότητα ως τη σύγχρονη εποχή, 
μεγάλα έθνη έχουν ακμάσει, δυναστείες έχουν έλθει και παρέλθει, και οι χώρες και οι λαοί 
έχουν προοδεύσει και χάθηκαν στον ρου της ιστορίας.... Όπως οι νόμοι της φύσης, έτσι και οι
 νόμοι της εξέλιξης της ανθρωπότητας περιέχουν άπειρα μυστήρια. Θα θέλατε να μάθετε τις 
απαντήσεις σε αυτά; Το ντοκιμαντέρ Αυτός που κυριαρχεί επί των πάντων θα σας καθοδηγήσει 
για να φτάσετε στη ρίζα τους, για να αποκαλύψετε όλα αυτά τα μυστήρια!

Ο Θεός έχει έρθει και έχει Βασιλέψει | « Κινέζικη Χορωδία 18η παράσταση»

Ο Θεός έχει έρθει και έχει Βασιλέψει | « Κινέζικη Χορωδία 18η παράσταση» 

 Μόνο αν ο ίδιος ο Θεός έρθει εν μέσω ανθρώπων και επιτελέσει το νέο έργο Του
 μπορεί ο άνθρωπος να ελευθερωθεί τελείως από την κυριότητα του Σατανά
 και να αποκτήσει μια καινούρια ζωή, μια καινούρια ζωή και καινούρια αρχή. 
Αλλιώς, ο άνθρωπος θα ζει για πάντα στην παλαιά εποχή και για πάντα θα ζει κάτω από την παλαιά επήρεια του Σατανά, 
κάτω από την παλαιά επήρεια του Σατανά. Χα! Χα! Χα! Χα! 
Με κάθε εποχή οδηγούμενη από τον Θεό, ένα μέρος του ανθρώπου απελευθερώνεται 
και έτσι ο άνθρωπος προοδεύει μαζί με το έργο Του Θεού προς την καινούρια εποχή.

Ο Κύριος είναι η αγάπη μέσα στην καρδιά μου | Η Φωνή της καρδιάς ενός πλασμένου Όντος

Ο Κύριος είναι η αγάπη μέσα στην καρδιά μου | Η Φωνή της καρδιάς ενός πλασμένου Όντος 

 Ήθελα να κλάψω μα κανένα μέρος δεν έμοιαζε σωστό.
 Ήθελα να τραγουδήσω μα δεν μπορούσα να βρώ κανένα τραγούδι. Ήθελα να εκφράσω την αγάπη ενός πλασμένου όντος. 
Έψαχνα ψηλά και χαμηλά, μα καμία λέξη δεν μπορούσε να πει, να πει απλά πως νιώθω.
 Πρακτικός και αληθινός Θεός, η αγάπη μέσα στην καρδιά μου. Σηκώνω τα χέρια μου και δοξάζω, χαίρομαι που Ήρθες σε αυτόν τον κόσμο.