Στοχασμός για σήμερα: Όταν μια εκκλησία εμφανίζεται ένθερμη, σημαίνει ότι έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος;

Γεια σας, αδελφοί και αδελφές των Πνευματικών Ερωτήσεων και Απαντήσεων,

Πριν από αρκετούς μήνες, παρακολούθησα τους πάστορες της εκκλησίας μας να διαγκωνίζονται για φήμη και κέρδος και να συναγωνίζονται για την κατάκτηση θέσης, σε βαθμό που εξαπέλυαν προφορικές επιθέσεις και κακολογίες ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια των κηρυγμάτων. Η ακρόαση αυτών των κηρυγμάτων δεν ήταν ευχάριστη και τα πνεύματά μας δεν τρέφονταν. Επιπλέον, υπήρχε μια διάχυτη εξασθένιση της πίστης των αδελφών. Επεδίωκαν τον πλούτο, λαχταρούσαν σωματικές απολαύσεις και ακολουθούσαν εγκόσμιες τάσεις, στρέφοντας όλη τους την προσοχή στο φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Τον περισσότερο καιρό, ορισμένοι αδελφοί και αδελφές, απλά δεν παρευρίσκονταν στις συνάξεις, παρά εμφανίζονταν μόνο όταν τους έβρισκε κάποια συμφορά ή όταν ήταν κάποια σημαντική γιορτή. … Αντιμέτωπη με αυτή την κατάσταση στην εκκλησία μας, έφυγα προς αναζήτηση μιας εκκλησίας που θα είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έψαξα σε πολλά μέρη, όμως ανακάλυψα ότι οι περισσότερες εκκλησίες ήταν ακριβώς το ίδιο, και άρχισα να χάνω τις ελπίδες μου. Ωστόσο, προσφάτως βρήκα μια εκκλησία, η οποία έκανε συχνά παραστάσεις και οργάνωνε εκδηλώσεις, έχοντας ακόμα και πάστορες που έρχονταν από το εξωτερικό για να κάνουν κήρυγμα. Η ατμόσφαιρα σ’ αυτή την εκκλησία ήταν πολύ ζεστή και ενθουσιώδης, και πολλοί άνθρωποι παρευρίσκονταν σε κάθε σύναξη. Βλέποντας την τόση «φλόγα» αυτής της εκκλησίας και τον ενθουσιασμό των αδελφών που παρευρίσκονταν στις συνάξεις, σκέφτηκα ότι θα πρέπει να είναι μια εκκλησία που είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μέσα σε λίγο καιρό, όμως, ανακάλυψα ότι, παρόλο που η εκκλησία φαινόταν να είναι «φλογερή», τα κηρύγματα των παστόρων δεν μπορούσαν να ωφελήσουν τις ζωές των αδελφών ούτε και να ικανοποιήσουν τα πνεύματά μας. Το μόνο που έκαναν τα τραγούδια και οι χοροί ήταν να αλλάζουν την ατμόσφαιρα στην εκκλησία. Όσο κρατούσαν αυτά, νιώθαμε τρομερή ενέργεια, όμως μόλις καθόμασταν για να ακούσουμε το κήρυγμα από κάποιον πάστορα, άρχιζε να μας παίρνει ο ύπνος. Πέραν αυτού, οι αδελφοί και οι αδελφές προσπαθούσαν συνεχώς να ξεπεράσει ο ένας τον άλλον με δωρεές και προσευχές. Όποιος έκανε μια μεγάλη δωρεά, θεωρούταν κάποιος που αγαπούσε τον Κύριο, και όποιος προσευχόταν για πολλή ώρα και έλεγε όμορφα λόγια στην προσευχή του, θεωρούταν πνευματικός άνθρωπος… Σε αυτό το είδος εκκλησίας, οι αδελφοί και οι αδελφές όχι μόνο δεν ήταν ειλικρινείς και ταπεινοί, αλλά, αντιθέτως, η ματαιοδοξία τους γινόταν ολοένα μεγαλύτερη και γίνονταν ολοένα πιο υποκριτές. Επικεντρώνονταν στο να εκφράζουν τον εαυτό τους και να επιδεικνύονται μπροστά στους άλλους, ενώ ήταν υπέρμετρα αυτάρεσκοι και αλαζόνες. Όποτε αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα, το αντιμετώπιζαν όπως αυτοί ήθελαν και δεν άκουγαν κανέναν — απλώς δεν τηρούσαν καθόλου τις διδαχές του Κυρίου. Αντιμέτωπη με αυτού του είδους την κατάσταση στην εκκλησία, δεν μπορούσα παρά να αναρωτηθώ: Είναι δυνατόν, μια τέτοια εκκλησία, η οποία εξωτερικά δείχνει τόσο ένθερμη, να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Αυτό το ερώτημα πάντοτε μου προκαλούσε σύγχυση, οπότε θα ήθελα να ρωτήσω αν θα μπορούσατε να το απαντήσετε εσείς για μένα.

                                                                                                Γουένξι

Ομιλία του Θεού | Η εμφάνιση του Θεού έφερε μια νέα εποχή

Ο λόγος του Θεού | Η εμφάνιση του Θεού έφερε μια νέα εποχή 

 Ο Παντοδύναμος Θεός λέει, «Η εμφάνιση του Θεού αναφέρεται στην προσωπική είσοδό Του στη γη για να επιτελέσει το έργο Του. Με τη δική Του ταυτότητα και διάθεση, και με την εγγενή μέθοδό Του, κατεβαίνει στους ανθρώπους για να επιτελέσει το έργο της εισαγωγής μιας νέας εποχής και της λήξης μιας παλιάς εποχής. Αυτό το είδος της εμφάνισης δεν είναι κάποιου είδους τελετή. Δεν είναι σημάδι, φωτογραφία, θαύμα ή μεγάλο όραμα κι ακόμη περισσότερο δεν είναι θρησκευτική διαδικασία. Είναι αληθινό και πραγματικό γεγονός το οποίο είναι απτό και ορατό. Αυτού του είδους η εμφάνιση δεν αποσκοπεί στην τήρηση κάποιας διαδικασίας και δεν γίνεται για χάρη κάποιου βραχυπρόθεσμου εγχειρήματος. Γίνεται, αντίθετα, για χάρη κάποιας φάσης του έργου στο σχέδιο διαχείρισης του Θεού. Η εμφάνιση του Θεού είναι πάντοτε σημαντική και συνδέεται πάντοτε με το σχέδιο διαχείρισής Του. Αυτή η εμφάνιση είναι τελείως διαφορετική από την εμφάνιση της καθοδήγησης κι αρχηγίας του Θεού και της διαφώτισης του ανθρώπου. Ο Θεός εκπληρώνει ένα στάδιο υπέροχου έργου κάθε φορά που αποκαλύπτει τον Εαυτό Του. Αυτό το έργο είναι διαφορετικό από τα έργα οποιασδήποτε άλλης εποχής. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να το φανταστεί και δεν το έχει βιώσει ποτέ. Πρόκειται για έργο που εγκαινιάζει μια νέα εποχή κι ολοκληρώνει την παλιά εποχή κι είναι νέος και βελτιωμένος τύπος έργου για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Επίσης, είναι έργο που εισάγει την ανθρωπότητα στη νέα εποχή. Αυτή είναι η σπουδαιότητα της εμφάνισης του Θεού».

 Παρακολουθήστε περισσότερα βίντεο: Πολλοί οι κλητοί λίγοι οι εκλεκτοί

 Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Γιατί ο Θεός δεν χρησιμοποιεί τον άνθρωπο για να επιτελέσει το έργο της κρίσης Του κατά τις έσχατες ημέρες αλλά, αντ' αυτού, πρέπει να ενσαρκωθεί και να το επιτελέσει ο 'ιδιος;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν» (Ιωάν. 5:22).

«Και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου» (Ιωάν. 5:27).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Το έργο της κρίσης είναι το έργο του Θεού, και έτσι είναι φυσικό να γίνει από τον ίδιο τον Θεό· δεν γίνεται αντί Αυτού να το κάνει ο άνθρωπος. Επειδή η κρίση είναι η κατάκτηση της ανθρώπινης φυλής μέσω της αλήθειας, είναι αναμφισβήτητο πως ο Θεός εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ενσαρκωμένη εικόνα, ώστε να επιτελέσει αυτό το έργο ανάμεσα στους ανθρώπους. Δηλαδή, τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός θα χρησιμοποιήσει την αλήθεια για να διδάξει τους ανθρώπους σε όλη τη γη και να τους γνωστοποιήσει όλες τις αλήθειες. Αυτό είναι το έργο της κρίσης του Θεού.

από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός χρησιμοποιεί μια ποικιλία από αλήθειες για να διδάξει τον άνθρωπο, να εκθέσει την ουσία του ανθρώπου και να αναλύσει τα λόγια και τις πράξεις του. Αυτά τα λόγια εμπεριέχουν διάφορες αλήθειες, όπως το καθήκον του ανθρώπου, πώς θα πρέπει να υπακούει τον Θεό, πώς θα πρέπει να είναι πιστός σ’ Εκείνον, πώς οφείλει να βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και τη σοφία και τη διάθεση του Θεού, και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα λόγια απευθύνονται στην ουσία του ανθρώπου και στη διεφθαρμένη διάθεσή του. Συγκεκριμένα, αυτά τα λόγια που εκθέτουν το πώς ο άνθρωπος αποστρέφεται τον Θεό, λέγονται σε σχέση με το πώς ο άνθρωπος αποτελεί ενσάρκωση του Σατανά και μια εχθρική δύναμη απέναντι στον Θεό. Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα μόνο λόγια· εκθέτει, αντιμετωπίζει και κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Αυτές οι μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια, την οποία ο άνθρωπος δεν κατέχει καθόλου. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί πλήρως να είναι υποταγμένος στον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό που αποφέρει το έργο της κρίσης, είναι η κατανόηση του ανθρώπου για το αληθινό πρόσωπο του Θεού και η αλήθεια για τη δική του παρακοή. Το έργο της κρίσης δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει μεγάλο μέρος από το θέλημα του Θεού, τον σκοπό του έργου του Θεού, και τα μυστήρια που παραμένουν ακατανόητα γι’ αυτόν. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναγνωρίσει και να μάθει την διεφθαρμένη ουσία του και τις ρίζες της διαφθοράς του, καθώς επίσης και να ανακαλύψει την ασχήμια του. Αυτές οι επιδράσεις προκαλούνται από το έργο της κρίσης, διότι η ουσία αυτού του έργου είναι στην πραγματικότητα το έργο του ανοίγματος της αλήθειας, της οδού και της ζωής του Θεού σε όλους όσοι πιστεύουν σ’ Εκείνον. Αυτό το έργο είναι το έργο της κρίσης που επιτελεί ο Θεός.

από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Η καταστολή και οι διώξεις της Κινεζικής Κυβέρνησης κατά των χριστιανών: Αδιάσειστες αποδείξεις

 

Από τότε που το άθεο Κινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα ανήλθε στην εξουσία, συνεχίζει να αντιστέκεται σθεναρά στον Θεό και να αποτελεί εχθρό Του. Όχι μόνο χαρακτήρισε τον Χριστιανισμό και τον Καθολικισμό ως «αιρέσεις», αλλά όρισε τη Βίβλο ως αιρετικό υλικό, κατάσχοντας και καταστρέφοντας αμέτρητα αντίτυπα. Επίσης, κρατεί άσκοπα χριστιανούς, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψη και τη φυλάκιση πάνω από ενός εκατομμυρίου πιστών. Μεταξύ τους, περισσότερα από τουλάχιστον 10.000 άτομα έχουν υποστεί διώξεις μέχρι θανάτου. Το 1991, ο Χριστός των εσχάτων ημερών, ο Παντοδύναμος Θεός εμφανίστηκε και άρχισε το έργο Του στην Κίνα, εκφράζοντας όλες τις αλήθειες, για να εξαγνίσει και να σώσει την ανθρωπότητα. Το ΚΚΚ φοβάται μην ο κόσμος ακούσει τη φωνή του Θεού και στραφεί προς Αυτόν, κι έτσι, για να εξαλείψει το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών και να προστατεύσει τη δικτατορία του, έχει συντάξει μυστικά και εκδώσει πολλά άκρως απόρρητα έγγραφα για την καταστολή των χριστιανών και προβαίνει σε πολλές συλλήψεις και διώξεις κατά των χριστιανών, σε κάθε σημείο της χώρας. Έχει επίσης κατασκευάσει πολλά ψέματα και ψευδείς υποθέσεις για να παγιδεύσει και να υπονομεύσει την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Έχει επιβάλει βίαια βασανιστήρια, πλύση εγκεφάλου και παρακολούθηση και επιτήρηση των χριστιανών, ενώ εμπλέκει ακόμη και αυτούς που σχετίζονται με τους χριστιανούς. Έχει ξυλοκοπήσει μέχρι θανάτου πολλούς χριστιανούς, χωρίς καμία ευθύνη ή επιπτώσεις. Όλα αυτά αποτελούν μια μάταιη προσπάθεια να εξαλειφθούν οι χριστιανοί και να μετατραπεί η Κίνα σε μια περιοχή χωρίς Θεό. Σε αυτό το βίντεο παρουσιάζουμε πολλά στοιχεία που αποκαλύπτουν τις διάφορες τεχνικές που χρησιμοποιεί το ΚΚΚ στις διώξεις κατά των χριστιανών, εκθέτοντας το φρικτό αμάρτημα της βίαιης καταστολής και καταπίεσης των χριστιανών στις κατ’ οίκον εκκλησίες, καθώς και τη δαιμονική υπόσταση της κυβέρνησης της Κίνας.

Πηγή από:Αστραπή της Ανατολής

Τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τη συκοφαντία και την καταδίκη της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού από το ΚΚΚ

Τζενγκ Γουέιγκιο (Υπουργός ενός δημοτικού Τμήματος του Ηνωμένου Μετώπου Εργασίας): Πρέπει να ξαναμιλήσουμε για την πίστη σας. Ξέρετε ποιος ίδρυσε την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού; Έχετε ιδέα; Δουλεύω για το Ενωμένο Μέτωπο κι έχω μελετήσει τις θρησκείες. Αναμφίβολα, έχω μεγάλη εμπειρία στο κομμάτι των θρησκειών. Τα τελευταία είκοσι χρόνια μελετάω την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού.Το προπαγανδιστικό υλικό του Κόμματος λέει πως… Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού ιδρύθηκε από κάποιον Ζάο στη βορειοανατολική Κίνα. Hγείται της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Αυτός είναι ο αρχιερέας της Εκκλησίας. Οι πιστοί του Παντοδύναμου Θεού, λένε πως τον χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα.Ακούνε το κήρυγμα, του ανθρώπου που τον χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα και τον ακούνε σε ό,τι αφορά την οργάνωση της Εκκλησίας. Παρόλο που εσείς οι πιστοί, διαβάζετε τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού, προσεύχεστε στο όνομά Του, θεωρείτε το «O Λόγος Ενσαρκώνεται», που εκφράστηκε από τον Παντοδύναμο Θεό, ως κανονιστικό δόγμα και κηρύσσετε τον λόγο Του, αυτό το άτομο, έχει τον τελευταίο λόγο στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Για την ακρίβεια, ο συγκεκριμένος ίδρυσε, την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Η θρησκευτική κοινότητα, αλλά και το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας θεωρούν την εκκλησία… οργάνωση ενός ανθρώπου. Πιστεύω πως αυτό είναι σωστό.

Τζενγκ Γι (Ένας χριστιανός): Μπαμπά, εδώ και είκοσι χρόνια στο ΚΚΚ μελετάτε την Εκκλησία μας Κι αυτό, είναι το συμπέρασμα της μελέτης σας; Πες μου λοιπόν, μήπως ξέρεις, ποιος ίδρυσε, τον Χριστιανισμό και τον Καθολικισμό; Μπορεί να θεωρηθεί ιδρυτής τους, ο Πέτρος ή ο Παύλος; Τον Ιουδαϊσμό ποιος τον ίδρυσε; Μήπως τον ίδρυσε ο Μωυσής; Αυτό που λες είναι παράλογο. Μπαμπά, εσείς οι άθεοι, δεν δέχεστε την ύπαρξη του Θεού. Ούτε αναγνωρίζετε την ενσάρκωση του Θεού. Παρά τις αλήθειες που είπε ο ενσαρκωμένος Χριστός, παρά το μεγάλο Του έργο, και πόση σωτηρία έφερε στους ανθρώπους… Όλοι σας προσπαθείτε να Τον αρνηθείτε, να τον κρύψετε και να Τον καταδικάσετε; Μπαμπά, πιστεύεις ειλικρινά, πως Χριστιανισμός και Καθολικισμός, ιδρύθηκαν από κάποιον άνθρωπο; Είναι οργανώσεις του ανθρώπου; Είναι ο μεγαλύτερος παραλογισμός που ‘χω ακούσει. Αν ο Κύριος Ιησούς δεν εμφανιζόταν, κανείς δεν θα πίστευε στον Κύριο. Δεν θα υπήρχε Χριστιανισμός. Έτσι δεν είναι; Θα μπορούσαν οι απόστολοι, να ιδρύσουν μόνοι τους την εκκλησία; Επειδή, ο κόσμος αποδέχτηκε το ποιμαντικό έργο του Ιωάννη, του Πέτρου και των άλλων αποστόλων, μπορείς να πεις ότι οι απόστολοι ίδρυσαν τον Χριστιανισμό, και ότι είναι οργάνωση του ανθρώπου; Μπαμπά, η εμφάνιση και το έργο του Παντοδύναμου Θεού έδωσαν πνοή στην Εκκλησία μας. Ο κόσμος αναγνώρισε τη φωνή του Θεού, στις αλήθειες που εξέφρασε ο Παντοδύναμος Θεός, Κι έτσι στράφηκε στον Θεό και ιδρύθηκε η Εκκλησία. Ο Παντοδύναμος Θεός έγινε μάρτυρας του άνθρωπο, που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, του ηγέτη της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Όπως ήταν ο Μωυσής στην Εποχή του Νόμου, και οι απόστολοι στην Εποχή της Χάριτος, αυτός χρησιμοποιείται από τον Θεό, για να κάνει, το καθήκον του, να τελέσει το ποιμαντικό του έργο, και να οδηγήσει τους εκλεκτούς του Θεού. Μπαμπά, το Κομμουνιστικό Κόμμα αρνείται το έργο του Θεού, και όλες τις αλήθειες του Θεού… Αρνείται ακόμη και τον ενσαρκωμένο Θεό, Εκείνον που ακολουθούν οι εκλεκτοί του Θεού. Ποιος είναι ο απώτερος σκοπός; Αν δεν εμφανιζόταν ο Παντοδύναμος Θεός, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, δεν θα υπήρχε καθόλου. Σ’ αυτό δεν χωράει αμφιβολία. Το ΚΚΚ γνωρίζει πως, οι Χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, προσεύχονται στον Παντοδύναμο Θεό. Και στη λειτουργία διαβάζουν τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού. Γιατί συνεχίζει το ΚΚΚ να διαδίδει αυτά τα ψέματα; Στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, πιστεύουμε στον Παντοδύναμο Θεό. Οι εκλεκτοί του Θεού υπακούουν τον άνθρωπο, που χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα, σύμφωνα με τον λόγο Του. Αυτό είναι γεγονός.

Τζενγκ Ρούι (Μια χριστιανή): Μπαμπά, θα καταλάβεις εάν ακούσεις τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το έργο που πραγματοποιεί κάποιος που χρησιμοποιείται από τον Θεό, αποσκοπεί στη συνεργασία με το έργο του Χριστού ή του Αγίου Πνεύματος. Αυτός ο άνθρωπος ανυψώνεται από τον Θεό, ανάμεσα στους ανθρώπους, και είναι εκεί για να ηγείται όλων των εκλεκτών του Θεού, ενώ έχει επίσης ανυψωθεί από τον Θεό προκειμένου να επιτελέσει το έργο της ανθρώπινης συνεργασίας. […] Αυτός που χρησιμοποιεί ο Θεός, από την άλλη, είναι κάποιος που έχει προετοιμαστεί από τον Θεό, κάποιος που διαθέτει ένα ορισμένο επίπεδο κι έχει ανθρωπιά. Έχει εκ των προτέρων προετοιμαστεί και φτάσει στην τελείωση μέσω του Αγίου Πνεύματος, καθοδηγείται πλήρως από το Άγιο Πνεύμα και, όσον αφορά στο έργο του, διευθύνεται και δέχεται εντολές από το Άγιο Πνεύμα. Εξ αυτού, δεν υπάρχει η αμυδρή απόκλιση από το μονοπάτι της καθοδήγησης των εκλεκτών του Θεού, καθώς ο Θεός ασφαλώς αναλαμβάνει την ευθύνη για το δικό Του έργο και επιτελεί το δικό Του έργο ανά πάσα στιγμή»(από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Στις «Οι Δέκα Κανονιστικές Διατάξεις Που Πρέπει Να Τηρούνται Από Τους Εκλεκτούς Του Θεού Στην Εποχή Της Βασιλείας» λέει: «Όσον αφορά το έργο και τα θέματα της εκκλησίας, πέραν της υπακοής στον Θεό, πρέπει να ακολουθείς όλες τις οδηγίες του ανθρώπου που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα. Ακόμη και η παραμικρή παράβαση θεωρείται απαράδεκτη. Πρέπει να συμμορφώνεσαι απόλυτα και δεν πρέπει να αναλύεις το σωστό ή το λάθος. Το τι είναι σωστό ή λάθος δεν σε αφορά. Η μόνη σου έγνοια πρέπει να είναι η πλήρης υπακοή» (από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Τζενγκ Ρούι: Μπαμπά, όταν οι πιστοί αποδέχονται την ηγεσία του ανθρώπου που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα κάνουν πράξη τον λόγο του Θεού, και υπακούουν στον Θεό. Όταν το ΚΚΚ μελετούσε την Εκκλησία μας, γιατί δεν διάβασε και τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού; Γιατί δεν είδε τις Δέκα Κανονιστικές Διατάξεις του Παντοδύναμου Θεού; Γιατί δεν αναζητήσατε τους εκλεκτούς ανθρώπους του Θεού από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, ώστε να τους επιτρέψετε να επικοινωνήσουν την αλήθεια σε εσάς; Η μελέτη σας ήταν εντελώς επιφανειακή. Δεν κατανοήσατε το έργο του Θεού, αφού δεν διαβάσατε τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού Πώς θα καταλάβετε την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού;

Τζενγκ Γι: Μπαμπά, γιατί το ΚΚΚ επιμένει ότι η εκκλησία μας είναι μια οργάνωση του ανθρώπου; Γιατί δεν λέει κουβέντα για τον ενσαρκωμένο Θεό; Γιατί δεν βγάζει άχνα για το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»; Γιατί φοβάται περισσότερο την αλήθεια, που εκφράζει ο Παντοδύναμος Θεός, Το ΚΚΚ ξέρει, πως όλοι οι πιστοί του Παντοδύναμου Θεού, Τον αποδέχτηκαν, αφού πρώτα διάβασαν προσεκτικά το βιβλίο, «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται». Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας προσπαθεί, να αποπροσανατολίσει τον κόσμο, λέγοντας πως η Εκκλησία μας δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο, για να κρύψει την εμφάνιση, του Παντοδύναμου Θεού, του Χριστού των εσχάτων ημερών, κι έτσι ο κόσμος ν’ ασχολείται με τον ηγέτη της Εκκλησίας. Αυτά κάνει η κυβέρνηση για να εμποδίσει τον κόσμο να πιστέψει στον Θεό. Αυτός είναι ο πραγματικός της σκοπός. Ισχυρίζεται, ότι η εκκλησία όπου εμφανίζεται ο Θεός επί τω έργω, είναι οργάνωση του ανθρώπου. Αυτή είναι η δικαιολογία του ΚΚΚ για τη δίωξη και καταστολή της εκκλησίας του Θεού. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας είναι πολύ πανούργο, σατανικό! Μπαμπά, δεν είναι αλήθεια όσα λέω; Πρέπει να μπορείς, να τα ξεχωρίσεις. Δεν πρέπει να ακούς τις διαδόσεις του ΚΚΚ.

από το σενάριο της ταινίας «Κόκκινη Αναμόρφωση Στο Σπίτι»

Γιατί ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται στο νέο έργο του Θεού και το καταδικάζει πάντοτε με τόση μανία

Τις δύο φορές που ο Θεός ενσαρκώθηκε για να βαδίσει στη γη και να φέρει εις πέρας το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, είχε να αντιμετωπίσει απίστευτη αντίσταση, καταδίκη και μανιώδη δίωξη από τους ηγέτες του κόσμου της θρησκείας. Αυτό το γεγονός έχει παραξενέψει, ακόμα και σοκάρει τους ανθρώπους: Γιατί κάθε φορά που ο Θεός εκτυλίσσει ένα στάδιο νέου έργου, βρίσκει πάντοτε απέναντί Του μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση; Γιατί εκείνοι που αντιστέκονται με μεγαλύτερη μανία και επιθετικότητα στον Θεό είναι οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι διαβάζουν ξανά και ξανά τη Βίβλο και έχουν υπηρετήσει τον Κύριο για πολλά χρόνια; Γιατί εκείνοι οι θρησκευτικοί ηγέτες, τους οποίους οι άνθρωποι θεωρούν ως τους πιο ευσεβείς, τους πιο πιστούς και τους πιο υπάκουους στον Θεό, είναι στην πραγματικότητα ανίκανοι να συμπλεύσουν με τον Θεό και, αντιθέτως, είναι εχθροί του Θεού; Μήπως είναι λανθασμένο το έργο του Θεού; Μήπως οι ενέργειες του Θεού δεν συμφωνούν με τη λογική; Σίγουρα δεν πρόκειται περί αυτού! Υπάρχουν δύο θεμελιώδεις λόγοι για τους οποίους οι θρησκευτικοί ηγέτες μπορούν να παίζουν τον ρόλο της αντίστασης στον Θεό και να γίνονται εχθροί του Θεού, κι αυτοί είναι: Ο πρώτος λόγος είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ούτε το έργο του Αγίου Πνεύματος ούτε τις αρχές του έργου του Θεού. Βασίζονται πάντοτε στις περιορισμένες γνώσεις που έχουν για τη Βίβλο, στις θεολογικές θεωρίες και στις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασίες, προκειμένου να οριοθετήσουν το έργο του Θεού, το οποίο είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, από τη στιγμή που η ανθρωπότητα είναι τόσο διεφθαρμένη από τον Σατανά, η φύση της είναι αλαζονική και επηρμένη, απεχθάνεται και μισεί την αλήθεια, και δίνει ιδιαίτερη αξία στην κοινωνική θέση. Ο συνδυασμός αυτών των δύο λόγων έχει οδηγήσει στην τραγωδία της επανειλημμένης άρνησης και καταδίκης της αληθινής οδού από την ανθρωπότητα σ’ όλη την ιστορία.

Πηγαίνοντας δύο χιλιάδες χρόνια πίσω, όταν ο Κύριος Ιησούς βρισκόταν ανάμεσα στους Ιουδαίους, Εκείνος δίδασκε το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών, λέγοντας «Μετανοείτε διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών» (κατά Ματθαίον 4:17). Εξέφρασε την αλήθεια, έφερε την οδό της μετάνοιας, βοήθησε τον άνθρωπο γιατρεύοντας τους ασθενείς και εξορκίζοντας δαίμονες, πραγματοποίησε πολλά σημεία και τέρατα, και θαύματα, και χάρισε στον άνθρωπο πλουσιοπάροχη και άφθονη χάρη, ειρήνη και χαρά. Αυτά είναι όλα πράγματα τα οποία δεν καταγράφηκαν στην Παλαιά Διαθήκη, ενώ ήταν ένα έργο που δεν είχε κανένας πραγματοποιήσει πιο πριν. Φυσικά, ήταν επίσης κάτι που κανένα ανθρώπινο ον δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει, καθότι, εκτός από τον Θεό δεν υπάρχει κανένας που να έχει την εξουσία και τη δύναμη να κάνει τέτοια πράγματα. Αυτό που έκανε ο Κύριος Ιησούς εκείνον τον καιρό ήταν να αναλάβει προσωπικά τις αμαρτίες του ανθρώπου, μέσα από τη σταύρωσή Του και τη λύτρωση του ανθρώπου από την αμαρτία, ώστε να μπορέσει να οδηγήσει τον άνθρωπο μακριά από τα δεσμά των νόμων και των κανόνων και να τον απαλλάξει από την τιμωρία λόγω της μη συμμόρφωσης με τον νόμο. Όσοι ήταν υπό του νόμου, θα μπορούσαν να κερδίσουν τη σωτηρία του Θεού και να μην καταστραφούν, μόνο αν δέχονταν το έργο του Κυρίου Ιησού. Όμως οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι του Ιουδαϊσμού δεν αναγνώριζαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν καταλάβαιναν τι είδους έργο πραγματοποιούσε ο Κύριος Ιησούς. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, πίστευαν ότι όποιος δεν προσευχόταν στο όνομα του Ιεχωβά, πρόδιδε τον Θεό, όποιος κήρυττε ένα μήνυμα που δεν ήταν σύμφωνο με τον νόμο, εξαπατούσε τους ανθρώπους, ενώ ότι ήταν πέραν της Βίβλου, αποτελούσε αίρεση. Επιπλέον, καυχιόνταν ότι ήταν άριστοι γνώστες των νόμων και ότι ήταν υπηρετούσαν τον Ιεχωβά Θεό στον ναό επί πολλά χρόνια, και πίστευαν ότι όλα αυτά τα οποία διαφύλασσαν ήταν η αλήθεια και η πιο αγνή οδός. Σύμφωνα με αυτούς, το έργο του Κυρίου Ιησού παραβίαζε τον νόμο και ήταν πέραν της Βίβλου, σαν μια οδός ξέχωρη από τη Βίβλο. Έλεγαν, ακόμα, ότι ο Κύριος Ιησούς διέπραττε βλασφημία, καθώς σφετεριζόταν το όνομα του Θεού, και ότι πρόδιδε τον Ιεχωβά Θεό. Εξαιτίας αυτού, θα προτιμούσαν να πεθάνουν από το να δεχθούν την οδό που κήρυττε ο Κύριος Ιησούς. Θεωρούσαν ακόμα το έργο του Κυρίου Ιησού «αιρετικό», μια «χθόνια λατρεία» και ότι «εξαπατούσε τον άνθρωπο». Παρόλο που το έργο και ο λόγος του Κυρίου Ιησού είχαν εξουσία, δύναμη και σοφία, παρόλο που τα θαύματα που έκανε ο Κύριος Ιησούς ήταν άνευ προηγουμένου, παρόλο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι έρχονταν για να γίνουν μάρτυρες των πράξεων του Κυρίου Ιησού και να γίνουν μάρτυρες του γεγονότος ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η έλευση του Μεσσία, εκείνοι πεισματικά παρέμεναν προσκολλημένοι στις αντιλήψεις τους και στο έργο του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου, και με περιφρονητικό τρόπο εναντιώνονταν στο νέο έργο του Θεού και το καταδίκαζαν – το έργο της λύτρωση του Κυρίου Ιησού. Η στάση τους απέναντι στο νέο έργο του Θεού ήταν ακριβώς όπως την είχε αποκαλύψει ο Παντοδύναμος Θεός: «Ο άνθρωπος μπορεί να δεχθεί μόνο ένα είδος έργου ή έναν τρόπο πράξης. Είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί έργο ή τρόπους πράξης, που έρχονται σε αντίθεση με τον ίδιο ή είναι υψηλότεροι από αυτόν – αλλά το Άγιο Πνεύμα επιτελεί πάντα νέο έργο και έτσι εμφανίζονται, η μία μετά την άλλη, ομάδες θρησκευτικών εμπειρογνωμόνων οι οποίοι εναντιώνονται στο νέο έργο του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν γίνει εμπειρογνώμονες ακριβώς επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς ο Θεός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός, και δεν έχει γνώση των αρχών του έργου του Θεού και, επιπλέον, δεν έχει γνώση των πολλών τρόπων με τους οποίους ο Θεός σώζει τον άνθρωπο. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος είναι εντελώς ανίκανος να διακρίνει αν ένα έργο προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα ή από τον ίδιο τον Θεό. Πολλοί άνθρωποι προσκολλώνται σε μια στάση κατά την οποία αν το έργο ανταποκρίνεται στα προηγούμενα λόγια, τότε το αποδέχονται, κι αν υπάρχουν διαφορές με το προηγούμενο έργο, εναντιώνονται σε αυτό και το απορρίπτουν» (από «Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Όταν κάποιος πιστεύει στον Θεό, οφείλει τουλάχιστον να έχει φόβο Θεού στην καρδιά και να πεινάει και να διψάει για δικαιοσύνη. Μόνο έτσι θα μπορέσει να λάβει διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα, να καταφέρει να κατανοήσει το νέο έργο του Θεού και να ακολουθήσει από κοντά τα βήματα του Θεού. Αυτοί οι Ιουδαίοι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήρθαν σε επαφή με τον Κύριο Ιησού και τον συνάντησαν πολλές φορές, όμως απλούστατα δεν ήταν ποτέ για την αναζήτηση της αλήθειας. Επινοούσαν τρόπους και μέσα για να δοκιμάσουν τον Κύριο Ιησού και για να βρουν κάτι να χρησιμοποιήσουν εναντίον Του (βλ. κατά Ματθαίον 22:15-46), προσπαθώντας να καταστρέψουν και να καταλύσουν το έργο του Κυρίου Ιησού. Ήταν όλοι ίδιοι, από την άποψη ότι δεν είχαν καμία γνώση για τον Θεό, και είχαν τις δικές τους αντιλήψεις σχετικά με το νέο έργο του Θεού, όμως ο Ναθαναήλ, η Σαμαρείτιδα, οι μαθητές και οι απλοί άνθρωποι που ακολουθούσαν τον Κύριο Ιησού μπόρεσαν να αφήσουν κατά μέρος τις αντιλήψεις τους και να αναζητήσουν την αλήθεια. Με αυτόν τον τρόπο ήταν ικανοί να ακούνε τη φωνή του Θεού μέσα από το έργο και τα λόγια του Κυρίου Ιησού, να αναγνωρίζουν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η έλευση του Μεσσία και να επιστρέψουν στον Θεό. Μέσα από αυτήν τη σύγκριση μπορούμε να δούμε ότι όσοι βρίσκονταν στα ανώτερα κλιμάκια του κόσμου της θρησκείας του Ιουδαϊσμού δεν ήταν απλώς πεισματικά συντηρητικοί και χωρίς γνώση του έργου του Θεού, αλλά και αλαζόνες και αυτάρεσκοι, και απλώς αρνιόνταν να δεχθούν την αλήθεια. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους της αντίστασής τους στον Θεό.

Ένας άλλος λόγος ήταν ότι, καθώς τα λόγια και το έργο του Κυρίου Ιησού κατείχαν αλήθεια και εξουσία και μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής, όλο και περισσότεροι απλοί Ιουδαίοι είχαν αρχίσει να ακολουθούν τον Κύριο Ιησού, και το γεγονός ότι οι απλοί άνθρωποι Τον ακολουθούσαν είχε προκαλέσει ανησυχία στους αρχιερείς, στους γραμματείς και τους Φαρισαίους. Με τους ανθρώπους να μην τους λατρεύουν ούτε να τους ακολουθούν πλέον, γίνονταν ολοένα πιο νευρικοί, επειδή ήξεραν καλά μέσα τους ότι η εξουσία και η δύναμη των λόγων και του έργου του Κυρίου Ιησού ήταν πολύ πέραν των δυνατοτήτων τους και ότι, εφόσον ο Κύριος Ιησούς παρέμενε στη γη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα τους εγκατέλειπαν για να ακολουθήσουν τον Κύριο Ιησού, και θα υπήρχαν λιγότεροι άνθρωποι στον ναό, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν μια ζωή υπεροχής, έχοντας τη στήριξη και τη συνδρομή των άλλων. Συνεπώς, ο Κύριος Ιησούς έγινε κάτι σαν βελόνα στο μάτι ή σαν αγκάθι στην καρδιά τους και έγινε ένας μισητός εχθρός με τον οποίον δεν ήταν δυνατόν να συνυπάρξουν. Έτσι, συζητούσαν για τον Ιησού, λέγοντας: «Τι κάμνομεν, διότι ούτος ο άνθρωπος πολλά θαύματα κάμνει. Εάν αφήσωμεν αυτόν ούτω, πάντες θέλουσι πιστεύσει εις αυτόν, και θέλουσιν ελθεί οι Ρωμαίοι και αφανίσει και τον τόπον ημών και το έθνος» (κατά Ιωάννη 11:47-48). Προκειμένου να διασφαλίσουν τη θέση τους, σκέφτηκαν τα πάντα που θα μπορούσαν να κάνουν και χρησιμοποίησαν κάθε είδος απεχθούς μεθόδου για να προβάλλουν ψευδείς κατηγορίες κατά του Κυρίου Ιησού. Βλασφημούσαν και καταδίκαζαν το έργο του Κυρίου Ιησού, διέσυραν και συκοφαντούσαν τον Κύριο Ιησού, λέγοντας ότι βασιζόταν στον Βεελζεβούλ για να διώχνει τους δαίμονες (βλ. κατά Ματθαίον 12:24) και ψευδομαρτυρούσαν, κατηγορώντας και ενοχοποιώντας τον Κύριο Ιησού (βλ. κατά Μάρκον 14:55-58). Συνωμότησαν ακόμα και με τις ρωμαϊκές αρχές για να Τον καρφώσουν αδίστακτα στον σταυρό. Όταν ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε, εμφανίστηκε ενώπιον των μαθητών του επί 40 ημέρες και κατόπιν αναλήφθηκε στους ουρανούς, και η δύναμη και τα θαύματα τους συνόδευαν κατά τη διάδοση του ευαγγελίου. Αυτά τα γεγονότα ήταν αρκετά για να επιβεβαιώσουν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο αληθινός Θεός, ότι το έργο Του εμπεριείχε το έργο του Αγίου Πνεύματος, ότι διατηρούνταν από το Άγιο Πνεύμα και ότι ήταν η αληθινή οδός! Υπό αυτές τις συνθήκες, εκείνοι οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, όχι μόνο δεν επανεξέτασαν την κατάστασή τους, παρά, αντιθέτως, ενήργησαν εις το όνομα της «διατήρησης του νόμου και της υπεράσπισης της αληθινής οδού» και συνέχισαν να εκμεταλλεύονται τις δυνάμεις τους, συνωμοτώντας με τους εξουσιαστές τους για να εντείνουν τη μανιώδη καταστολή, δίωξη και σφαγή των ακόλουθων του Κυρίου Ιησού. Έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να σταματήσουν τους ανθρώπους να ακολουθούν τον Κύριο Ιησού, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να απαγορεύουν στον οποιονδήποτε να διαδίδει το όνομα του Κυρίου Ιησού… Προκειμένου να διασφαλίσουν τις θέσεις τους και τον βιοπορισμό τους, δεν υπήρχε έγκλημα που δεν θα μπορούσαν να διαπράξουν, γεγονός που εξέθετε πλήρως τη διαβολική φύση τους, αυτή που τους ήθελε να μισούν την αλήθεια και να είναι εχθροί του Χριστού. Αυτός ήταν ο άλλος λόγος για που αντιστέκονταν στον Κύριο Ιησού και Τον καταδίκαζαν μανιωδώς. Οι μοχθηρές πράξεις τους εξύβριζαν τη διάθεση του Θεού και προκαλούσαν την οργή Του. Στο τέλος, όλη η φυλή των Ιουδαίων υπεβλήθη σε άνευ προηγουμένου πόνο εθνικής υποδούλωσης, το οποίο ήταν το οδυνηρό τίμημα που πλήρωσαν για την αντίστασή τους απέναντι στον Θεό και την καταδίκη Του Θεού.

Τώρα που διανύουμε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός έχει προετοιμάσει μια μεγαλύτερη σωτηρία για εκείνους που έχουν λυτρωθεί από Αυτόν. Αυτή η σωτηρία είναι η εκ νέου ενσάρκωση του Θεού και η έκφραση της αλήθειας από Εκείνον για την κρίση και την κάθαρση του ανθρώπου. Επί του παρόντος πραγματοποιεί ένα νέο έργο κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού. Αυτό το στάδιο του έργου θα απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από τη σατανική διεφθαρμένη διάθεσή του. Θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά και θα μετατρέψει την ανθρωπότητα σε ένα γένος που θα γνωρίζει τον Θεό, θα είναι συμβατό με τον Θεό και θα ανήκει πραγματικά στον Θεό, ώστε να μπορέσει, έτσι, να φτάσει στη σωτηρία και να αποκτηθεί από τον Θεό. Αυτό είναι το τελικό στάδιο του έξι χιλιάδων ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού. Από τότε που ο Παντοδύναμος Θεός εμφανίστηκε και ξεκίνησε το έργο Του, όλοι εκείνοι από τα διάφορα δόγματα που αγαπούν την αλήθεια και πρόσμεναν την εμφάνιση του Θεού, διάβασαν τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και πείστηκαν ότι τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού φέρουν εξουσία και δύναμη, ότι αποτελούν έκφραση της αλήθειας και ότι είναι πραγματικά η φωνή του Θεού, οπότε, ένας-ένας δέχθηκαν το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Τότε εμφανίστηκε το άνευ προηγουμένου θέαμα της συρροής όλων των εθνών στο όρος. Τώρα, το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού επεκτείνεται επί του παρόντος σε κάθε έθνος και προς κάθε κατεύθυνση σε όλον τον κόσμο· νέα παραρτήματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού ανοίγουν το ένα μετά το άλλο σε ξένες χώρες και περιοχές· όλο και πιο πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν αρχίσει να δέχονται το ευαγγέλιο του Θεού των εσχάτων ημερών. Αυτό αποκαλύπτει πλήρως την παντοδυναμία και τη σοφία του Θεού. Ωστόσο, όταν έρχονται αντιμέτωποι με όλες αυτές τις αλήθειες, όταν έρχονται αντιμέτωποι με ένα τόσο μεγάλο θαύμα και τη μαρτυρία από το έργο του Αγίου Πνεύματος, οι ηγέτες του κόσμου της θρησκείας κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν συγκινούνται καθόλου. Αυτοί οι άνθρωποι είναι όπως οι Φαρισαίοι, δεν αναγνωρίζουν ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος εξελίσσεται συνεχώς και ότι το έργο του Θεού είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Αναγνωρίζουν μόνο μια άκαμπτη αρχή: Οποιοσδήποτε κηρύττει ότι ο Κύριος έχει ενσαρκωθεί, είναι ψεύτης· όποιος κηρύττει για έναν Θεό που έχει διαφορετικό όνομα από τον Κύριο Ιησού, είναι αιρετικός· όλα τα λόγια του Κυρίου βρίσκονται μέσα στη Βίβλο, οτιδήποτε είναι πέραν της Βίβλου δεν είναι η αληθινή οδός, και το να μην ακολουθεί κανείς τις απαιτήσεις που είχε ο Θεός από τον άνθρωπο κατά την Εποχή της Χάριτος, είναι πέραν από τη διδασκαλία του Χριστού. Επιπλέον, πιστεύουν με περισσή αυτοπεποίθηση ότι είναι άριστοι γνώστες της Βίβλου και ότι έχουν κερδίσει τη ζωή, μετά από τόσα χρόνια έργου και κηρύγματος, και ότι μόνον όσα εκείνοι δέχονται, γνωρίζουν και διατηρούν είναι η αληθινή οδός, και οτιδήποτε πέραν αυτών αποτελεί αίρεση ή χθόνια λατρεία. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν οριοθετήσει σθεναρά τον Θεό εντός της Βίβλου και Τον έχουν οριοθετήσει εντός του προηγούμενου έργου του Θεού. Ασχέτως του πόση αλήθεια εμπεριέχει το έργο που έκανε ο Παντοδύναμος Θεός, του πόσο έργο του Αγίου Πνεύματος έχει, του πώς μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των ανθρώπων και του πόσα γεγονότα υπάρχουν για να το επιβεβαιώσουν, εκείνοι δεν αναγνωρίζουν ότι προέρχεται από τον Θεό. Όχι μόνο δεν αναζητούν και δεν διερευνούν το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, αλλά είναι και εχθρικοί απέναντί του και το αρνούνται, σε τέτοιον βαθμό που βλασφημούν τον ενσαρκωμένο Θεό και δυσφημούν και καταδικάζουν το έργο και τα λόγια του Χριστού των εσχάτων ημερών. Είναι απλώς ίδιοι με τους Φαρισαίους του παλιού καιρού, πεισματάρηδες και αλαζόνες, περιφρονούν την αλήθεια και βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα! Είναι ακριβώς όπως λέει ο Παντοδύναμος Θεός: «Εάν γνωρίζεις τον Θεό από ένα και μόνο στάδιο του έργου Του, τότε η γνώση σου είναι ελάχιστη. Η γνώση σου είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Εάν δεν συμβαίνει αυτό, τότε γιατί πολλοί από τη θρησκευτική παλαιά φρουρά κάρφωσαν τον Θεό ζωντανό πάνω στον σταυρό; Μήπως επειδή ο άνθρωπος περιορίζει τον Θεό μέσα σε ορισμένες παραμέτρους; Δεν είναι πολλοί εκείνοι που αντιτίθενται στον Θεό και εμποδίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος επειδή δεν γνωρίζουν το ποικίλο και διαφορετικό έργο του Θεού και, επιπλέον, επειδή διαθέτουν μόνο ένα ψήγμα γνώσης και δόγματος, με το οποίο συγκρίνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Παρόλο που οι εμπειρίες τέτοιων ανθρώπων είναι επιφανειακές, αυτοί είναι αλαζόνες και επιεικείς από τη φύση τους και κοιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος με περιφρόνηση, αγνοούν τις πειθαρχίες του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χρησιμοποιούν τα τετριμμένα και παλιά επιχειρήματά τους για να επιβεβαιώσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Επίσης προσποιούνται, όντες απόλυτα πεπεισμένοι για τη σοφία και πολυμάθειά τους, καθώς και για το ότι είναι ικανοί να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι περιφρονητέοι και απορριπτέοι από το Άγιο Πνεύμα, και δεν θα εξαλειφθούν από τη νέα εποχή; Δεν είναι αυτοί που έρχονται ενώπιον του Θεού και Του αντιτάσσονται ανοιχτά, μυωπικά ανθρωπάκια, που απλώς προσπαθούν να δείξουν πόσο έξυπνοι είναι; Με μια πενιχρή μόνο γνώση της Βίβλου, προσπαθούν να δρασκελίσουν την «ακαδημαϊκή κοινότητα» του κόσμου με μόνο ένα επιφανειακό δόγμα για να διδάξουν στους ανθρώπους, επιχειρούν να αναστρέψουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και προσπαθούν να το κάνουν να περιστρέφεται γύρω από τη δική τους διαδικασία σκέψης ενώ, ως κοντόφθαλμοι που είναι, προσπαθούν να δουν με μια ματιά το 6.000 χρόνων έργο του Θεού. Υπάρχει λόγος να μιλούν τα άτομα αυτά; Στην πραγματικότητα, όσο μεγαλύτερη γνώση του Θεού έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο αργοί γίνονται στην κρίση για το έργο Του. Επιπλέον, μιλούν ελάχιστα για τη γνώση τους για το έργο του Θεού σήμερα, αλλά δεν είναι βιαστικοί στις κρίσεις τους. Όσο λιγότερα ξέρουν οι άνθρωποι για τον Θεό, τόσο πιο αλαζόνες και υπερβολικά σίγουροι για τον εαυτό τους είναι, και τόσο πιο ανήθικα διακηρύσσουν την ύπαρξη του Θεού – μιλούν, όμως, μόνο θεωρητικά, χωρίς να προσφέρουν πραγματικές αποδείξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Όσοι βλέπουν το έργο του Αγίου Πνεύματος ως παιχνίδι, είναι επιπόλαιοι! Όσοι δεν είναι προσεκτικοί όταν συναντούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγκρατούν το στόμα τους, βιάζονται να κρίνουν, που δίνουν το ελεύθερο στο φυσικό τους ένστικτο να αρνείται την ορθότητα του έργου του Αγίου Πνεύματος, προσβάλλοντας και βλασφημώντας το – αυτοί οι τόσο ασεβείς άνθρωποι δεν είναι αδαείς ως προς το έργο του Αγίου Πνεύματος; Οι αλαζόνες δεν είναι, επιπλέον, υπερόπτες από τη φύση τους και ανεξέλεγκτοι;» (από «Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Καθώς οι άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Κύριο επιστρέφουν ομαδικά στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, η σταδιακή επέκταση του έργου του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ωστόσο, παρόλο που το έργο του Αγίου Πνεύματος έχει τέτοια άνθιση, δεν έχει κάνει τους θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι είναι συνηθισμένοι να βρίσκονται ψηλά και να έχουν δύναμη, και του ειδικούς της θρησκείας, οι οποίοι δίνουν εντολές στους άλλους γύρω τους να αυτοστοχαστούν, να σκύψουν τα αλαζονικά κεφάλια τους για να αναζητήσουν και να διερευνήσουν. Αντιθέτως, αυτοί οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η θέση τους γίνεται ολοένα πιο επισφαλής και ότι ανά πάσα στιγμή θα μπορούσαν να ανατραπούν, και φοβούνται ακόμα περισσότερο ότι όλοι θα στραφούν προς τον Παντοδύναμο Θεό και κανένας δεν θα τους ακολουθεί, ενώ οι εκκλησίες τους θα κλείσουν και θα φαλιρίσουν. Ως αποτέλεσμα, προκειμένου να σώσουν την κατάσταση, οι πάστορες, οι πρεσβύτεροι, οι ηγέτες και οι συνεργάτες από τα διάφορα δόγματα ενεργούν εις το όνομα της «παρακολούθησης του ποιμνίου για τον Κύριο και της διατήρησης της αληθινής οδού». Έχουν κατασκευάσει και έχουν διανείμει προπαγανδιστικό υλικό, που με ειδεχθή τρόπο βλασφημά τον Παντοδύναμο Θεό και Του επιτίθεται, και το οποίο έχουν αναρτήσει σε διαφόρων ειδών πλατφόρμες δικτύωσης, υποκινώντας τους ανθρώπους να αντισταθούν στον Θεό. Λένε ακόμα πράγματα που αλλοιώνουν και διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και διαβάλουν την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού ως αίρεση, απαγορεύοντας αυστηρώς στους πιστούς να διαβάσουν τα βιβλία της Αστραπής της Ανατολής ή να ακούσουν τα κηρύγματα της Αστραπής της Ανατολής. Δεν επιτρέπουν στους πιστούς να δέχονται ανθρώπους που κηρύττουν τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες ή ακόμα και οποιονδήποτε ξένο, και είναι απολύτως αντίθετοι με τη διδασκαλία του Θεού κατά την Εποχή της Χάριτος, όταν Εκείνος ζήτησε από τον άνθρωπο να υποδέχεται τους ξένους με συμπόνια. Αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσοι ακολουθούν τον Παντοδύναμο Θεό είναι προσηνείς άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό, και γνωρίζουν ακόμα καλύτερα ότι αυτοί οι άνθρωποι που κηρύττουν τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες δεν είναι ούτε κατ’ ελάχιστον κακοπροαίρετοι, όμως εξακολουθούν να τους προσβάλλουν και να τους διώχνουν με βάρβαρο και βάναυσο τρόπο, ενώ φτάνουν ακόμα και στο σημείο να επιτίθενται σωματικά ενάντια στους αδελφούς και στις αδελφές που διαδίδουν το ευαγγέλιο. Το πιο σοκαριστικό είναι ότι, παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, συνωμοτούν με το σατανικό καθεστώς του ΚΚΚ, εμπλέκονται σε ελεεινές και χθόνιες υποθέσεις για να «πουλήσουν» τον Κύριο και να «πουλήσουν» τους φίλους τους, παίρνοντας από πίσω, παρακολουθώντας και αναφέροντας τους αδελφούς και τις αδελφές που διαδίδουν το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών, και γίνονται κατάσκοποι μέσα στην εκκλησία για να συλλέγουν πληροφορίες για την κρυφή σύλληψη χριστιανών από το ΚΚΚ. Φαίνεται ότι μπορούν να νιώσουν ανακούφιση, από το μίσος που έχουν μέσα στην καρδιά τους, μόνο εξοντώνοντας με μιας όσους γίνονται μάρτυρες του Θεού και καταλύοντας το νέο έργο του Θεού. Αυτοί οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν είναι οι μοχθηροί δούλοι για τους οποίους έχει μιλήσει ο Κύριος Ιησούς; Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Άλλην παραβολήν ακούσατε. Ήτο άνθρωπός τις οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και περιέβαλεν εις αυτόν φραγμόν και έσκαψεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον, και εμίσθωσεν αυτόν εις γεωργούς και απεδήμησεν. Ότε δε επλησίασεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς διά να λάβωσι τους καρπούς αυτού. Και πιάσαντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού, άλλον μεν έδειραν, άλλον δε εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν. Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειοτέρους των πρώτων, και έκαμον εις αυτούς ωσαύτως. Ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων· Θέλουσιν εντραπή τον υιόν μου. Αλλ’ οι γεωργοί, ιδόντες τον υιόν, είπον προς αλλήλους· Ούτος είναι ο κληρονόμος· έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού. Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν. Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους; Λέγουσι προς αυτόν· Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών» (κατά Ματθαίον 21:33-41). Μπορεί, λοιπόν, να γίνει εμφανές ότι η κύρια αιτία που οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι του κόσμου της θρησκείας καταδικάζουν τον Παντοδύναμο Θεό κατά τις έσχατες ημέρες και Του αντιστέκονται, είναι η ίδια αιτία για την οποία οι Φαρισαίοι της Ιουδαίας αντιστέκονταν στον Κύριο Ιησού –μηχανορραφούν πάντοτε προς όφελος της θέσης τους, δουλεύουν για τα δικά τους συμφέροντα και προσπαθούν με όλη τους την καρδιά και όλες τους τις δυνάμεις να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Έτσι αποκαλύπτεται η σατανική φύση και ουσία τους, η οποία τους κάνει να απεχθάνονται την αλήθεια, να μισούν την αλήθεια και να αντιστέκονται στον Θεό. Κατά την έλευσή Του, ο Κύριος Ιησούς αποκάλυψε τους υποκριτές Φαρισαίους της Ιουδαίας. Τώρα, ο Παντοδύναμος Θεός έχει έρθει κατά τις έσχατες ημέρες και αποκαλύπτει πλήρως τις δυνάμεις του αντίχριστου στον κόσμο της θρησκείας! Αν δεν εμφανιζόταν ο Θεός και δεν πραγματοποιούσε το έργο Του, κανένας δεν θα μπορούσε να διακρίνει το πραγματικό πρόσωπο των παστόρων και των πρεσβύτερων του κόσμου της θρησκείας που αψηφούν τον Θεό. Η εμφάνιση και το έργο του ενσαρκωμένου Θεού αποκαλύπτουν πραγματικά τον άνθρωπο.

Μετά από αυτήν τη συναναστροφή, πιστεύω ότι όλοι θα έχουν πλέον κάποια κατανόηση σχετικά με τη βασική αιτία που ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται πάντοτε στο νέο έργο του Θεού! Οι απλοί Ιουδαίοι τον καιρό του Ιησού δεν γνώριζαν καθόλου την ουσία των Φαρισαίων, οι οποίοι αντιστέκονταν στον Θεό και μισούσαν την αλήθεια, οπότε τους λάτρευαν και τους ακολουθούσαν. Δεν αναζητούσαν ούτε διερευνούσαν το νέο έργο του Θεού, μόνο τυφλά το απέρριπταν και του αντιστέκονταν, με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν τελικά από τον Θεό. Αυτό οδήγησε στην υποδούλωση του έθνους του Ισραήλ για σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια και στη σφαγή αμέτρητων Εβραίων. Τώρα, το έργο της κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού και πραγματοποιείται από τον Παντοδύναμο Θεό, έχει φτάσει σε ένα άνευ προηγουμένου σημείο και σύντομα θα ολοκληρωθεί ένδοξα, καθώς ο Παντοδύναμος Θεός θα εμφανιστεί ανοιχτά σε όλα τα έθνη και τους λαούς. Τώρα, σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή, πρέπει να δώσουμε βάση στα λόγια των παστόρων και των πρεσβύτερων, ή να διερευνήσουμε το νέο έργο του Θεού; Αυτό το ερώτημα σχετίζεται άμεσα με το αν μπορούμε ή όχι να πετύχουμε τη σωτηρία του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι» (κατά Ιωάννην 10:27). Είσαι ένα από τα πρόβατα του Θεού; Τι επιλογή θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις;

Στοχασμός για σήμερα: Όταν μια εκκλησία εμφανίζεται ένθερμη, σημαίνει ότι έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος;

Γεια σας, αδελφοί και αδελφές των Πνευματικών Ερωτήσεων και Απαντήσεων,

Πριν από αρκετούς μήνες, παρακολούθησα τους πάστορες της εκκλησίας μας να διαγκωνίζονται για φήμη και κέρδος και να συναγωνίζονται για την κατάκτηση θέσης, σε βαθμό που εξαπέλυαν προφορικές επιθέσεις και κακολογίες ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια των κηρυγμάτων. Η ακρόαση αυτών των κηρυγμάτων δεν ήταν ευχάριστη και τα πνεύματά μας δεν τρέφονταν. Επιπλέον, υπήρχε μια διάχυτη εξασθένιση της πίστης των αδελφών. Επεδίωκαν τον πλούτο, λαχταρούσαν σωματικές απολαύσεις και ακολουθούσαν εγκόσμιες τάσεις, στρέφοντας όλη τους την προσοχή στο φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Τον περισσότερο καιρό, ορισμένοι αδελφοί και αδελφές, απλά δεν παρευρίσκονταν στις συνάξεις, παρά εμφανίζονταν μόνο όταν τους έβρισκε κάποια συμφορά ή όταν ήταν κάποια σημαντική γιορτή. … Αντιμέτωπη με αυτή την κατάσταση στην εκκλησία μας, έφυγα προς αναζήτηση μιας εκκλησίας που θα είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έψαξα σε πολλά μέρη, όμως ανακάλυψα ότι οι περισσότερες εκκλησίες ήταν ακριβώς το ίδιο, και άρχισα να χάνω τις ελπίδες μου. Ωστόσο, προσφάτως βρήκα μια εκκλησία, η οποία έκανε συχνά παραστάσεις και οργάνωνε εκδηλώσεις, έχοντας ακόμα και πάστορες που έρχονταν από το εξωτερικό για να κάνουν κήρυγμα. Η ατμόσφαιρα σ’ αυτή την εκκλησία ήταν πολύ ζεστή και ενθουσιώδης, και πολλοί άνθρωποι παρευρίσκονταν σε κάθε σύναξη. Βλέποντας την τόση «φλόγα» αυτής της εκκλησίας και τον ενθουσιασμό των αδελφών που παρευρίσκονταν στις συνάξεις, σκέφτηκα ότι θα πρέπει να είναι μια εκκλησία που είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μέσα σε λίγο καιρό, όμως, ανακάλυψα ότι, παρόλο που η εκκλησία φαινόταν να είναι «φλογερή», τα κηρύγματα των παστόρων δεν μπορούσαν να ωφελήσουν τις ζωές των αδελφών ούτε και να ικανοποιήσουν τα πνεύματά μας. Το μόνο που έκαναν τα τραγούδια και οι χοροί ήταν να αλλάζουν την ατμόσφαιρα στην εκκλησία. Όσο κρατούσαν αυτά, νιώθαμε τρομερή ενέργεια, όμως μόλις καθόμασταν για να ακούσουμε το κήρυγμα από κάποιον πάστορα, άρχιζε να μας παίρνει ο ύπνος. Πέραν αυτού, οι αδελφοί και οι αδελφές προσπαθούσαν συνεχώς να ξεπεράσει ο ένας τον άλλον με δωρεές και προσευχές. Όποιος έκανε μια μεγάλη δωρεά, θεωρούταν κάποιος που αγαπούσε τον Κύριο, και όποιος προσευχόταν για πολλή ώρα και έλεγε όμορφα λόγια στην προσευχή του, θεωρούταν πνευματικός άνθρωπος… Σε αυτό το είδος εκκλησίας, οι αδελφοί και οι αδελφές όχι μόνο δεν ήταν ειλικρινείς και ταπεινοί, αλλά, αντιθέτως, η ματαιοδοξία τους γινόταν ολοένα μεγαλύτερη και γίνονταν ολοένα πιο υποκριτές. Επικεντρώνονταν στο να εκφράζουν τον εαυτό τους και να επιδεικνύονται μπροστά στους άλλους, ενώ ήταν υπέρμετρα αυτάρεσκοι και αλαζόνες. Όποτε αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα, το αντιμετώπιζαν όπως αυτοί ήθελαν και δεν άκουγαν κανέναν — απλώς δεν τηρούσαν καθόλου τις διδαχές του Κυρίου. Αντιμέτωπη με αυτού του είδους την κατάσταση στην εκκλησία, δεν μπορούσα παρά να αναρωτηθώ: Είναι δυνατόν, μια τέτοια εκκλησία, η οποία εξωτερικά δείχνει τόσο ένθερμη, να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Αυτό το ερώτημα πάντοτε μου προκαλούσε σύγχυση, οπότε θα ήθελα να ρωτήσω αν θα μπορούσατε να το απαντήσετε εσείς για μένα.

Γουένξι

Γεια σου, Γουένξι,

Η αναζήτησή σου για μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι τόσο υπέροχη και συνάδει πλήρως με το θέλημα του Θεού. Όσον αφορά τα ανομήματα που λαμβάνουν χώρα σ’ αυτές τις εκκλησίες, μπορούμε σαφώς να αντιληφθούμε ότι είναι ενάντια στις διδαχές του Κυρίου και ότι αυτού του είδους η εκκλησία έχει πιθανόν απωλέσει ήδη το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όσον αφορά το κατά πόσο οι εκκλησίες που εμφανίζονται ένθερμες έχουν ή όχι το έργο του Αγίου Πνεύματος, δεν μας είναι εύκολο να το διακρίνουμε. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, αν κατανοήσουμε ποια είναι τα αποτελέσματα που μπορεί να φέρει το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε με φυσικό τρόπο θα καταφέρουμε εύκολα να διακρίνουμε αυτό το ζήτημα.

Ως απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση, ας διαβάσουμε πρώτα διάφορα αποσπάσματα: «Η διαφώτιση του ανθρώπου από το Άγιο Πνεύμα δεν έρχεται για να διατηρήσει το πάθος του ανθρώπου. Έρχεται για να ανοίξει μια οδό για την είσοδο του κάθε ανθρώπου, καθώς και για να επιτρέψει στον άνθρωπο να γνωρίσει το Άγιο Πνεύμα και μέσω αυτού να αναπτύξει μια καρδιά ευλάβειας και λατρείας για τον Θεό» (Έργο και είσοδος (2)). «Όταν το Άγιο Πνεύμα εργάζεται για να διαφωτίσει τους ανθρώπους, τους δίνει γενικά γνώση του έργου του Θεού και της πραγματικής τους εισόδου και της αληθινής κατάστασης και τους δίνει επίσης αποφασιστικότητα, τους επιτρέπει να κατανοήσουν την πρόθυμη πρόθεση του Θεού και τις απαιτήσεις Του για τον άνθρωπο σήμερα, τους δίνει την αποφασιστικότητα να ανοίξουν κάθε οδό. Ακόμη και όταν οι άνθρωποι υποβάλλονται σε αιματοχυσία και θυσίες, πρέπει να ενεργούν στο όνομα του Θεού και ακόμη κι όταν δέχονται διώξεις και αντιμετωπίζουν αντιξοότητες, θα πρέπει να εξακολουθούν ν’ αγαπούν τον Θεό, και να μην μετανιώνουν και πρέπει να καταθέτουν μαρτυρία για τον Θεό» (Πράξη(1)). «Όταν το Άγιο Πνεύμα δουλεύει, οι άνθρωποι είναι σε θέση να εισέλθουν ενεργά. Δεν είναι παθητικοί ή εξαναγκασμένοι, αλλά είναι ενεργητικοί. Όταν το Άγιο Πνεύμα επιτελεί έργο, οι άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι και πρόθυμοι, και είναι πρόθυμοι να υπακούσουν, και χαρούμενοι να ταπεινωθούν και, παρόλο που είναι πονεμένοι και εύθραυστοι μέσα τους, έχουν την αποφασιστικότητα να συνεργαστούν, υποφέρουν με ευχαρίστηση, είναι σε θέση να υπακούν, και είναι απαλλαγμένοι από την ανθρώπινη θέληση, από τις σκέψεις του ανθρώπου, και σίγουρα από τις ανθρώπινες επιθυμίες και τα κίνητρα. Όταν οι άνθρωποι βιώνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι ιδιαίτερα άγιοι μέσα τους. Εκείνοι που κατέχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος βιώνουν την αγάπη του Θεού, την αγάπη των αδελφών τους, και ευχαριστιούνται από τα πράγματα που ευχαριστούν τον Θεό και απεχθάνονται τα πράγματα που απεχθάνεται ο Θεός» (Το έργο του Αγίου Πνεύματος και το έργο του Σατανά).

Από αυτά τα αποσπάσματα μπορούμε να κατανοήσουμε ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος δεν υπάρχει ώστε να δείχνουμε ότι έχουμε μια στιγμιαία έξαρση ενθουσιασμού, και δεν υπάρχει ώστε να τηρούμε κάποιες θρησκευτικές τελετές και θρησκευτικούς κανόνες. Αντιθέτως, μας οδηγεί να κατανοήσουμε το θέλημα και τις απαιτήσεις του Θεού, και να γνωρίσουμε τις δικές μας ανεπάρκειες και ελλείψεις μέσα από τα λόγια Του. Μας δείχνει την οδό της πράξης και μας δίνει τη δυνατότητα να αποκτούμε παροχές για τη ζωή μας. Όχι μόνο μπορούμε να αυξήσουμε τα όσα καταλαβαίνουμε για τη διαφθορά μας, αλλά και να αποκτούμε συνεχώς νέες γνώσεις για τον Θεό, κι έτσι να αναπτύξουμε μια καρδιά που να αγαπά και να έχει φόβο Θεού, ώστε να μπορούμε να υπακούμε στον Θεό, να τηρούμε τις διδαχές του Κυρίου και να δίνουμε τα πάντα για να ξοδεύουμε τον εαυτό μας για τον Θεό. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος θα διαφωτιζόμαστε συχνά από το Άγιο Πνεύμα και θα έχουμε πάντοτε ένα φως να μας φωτίζει, όταν διαβάζουμε τα λόγια του Θεού. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος, αν μιλάμε ή ενεργούμε με τρόπο που αντιβαίνει στις διδαχές του Κυρίου, θα νιώθουμε την επίπληξη του Αγίου Πνεύματος και θα Το νιώθουμε να μας αντιμετωπίζει, και όταν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, μετανοούμε ενώπιον του Θεού και μπορούμε να κάνουμε πράξη σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, το Άγιο Πνεύμα θα συνεχίσει να μας οδηγεί και θα πλησιάζουμε ολοένα πιο πολύ τον Κύριο. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος έχουμε μια θέση για τον Θεό στην καρδιά μας, μπορούμε να τιμούμε τον Θεό ως μέγα και, ασχέτως τι δυσκολίες, διώξεις ή δεινά συναντούμε, θα έχουμε πάντοτε την αποφασιστικότητα να αναζητούμε το πώς να ικανοποιούμε τον Θεό, να ενεργούμε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού, να μη δεσμευόμαστε ή περιοριζόμαστε από τις δυνάμεις του Σατανά και η ζωή που ζούμε να δοξάζει με κάθε τρόπο το όνομα του Θεού. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ως επείγοντα αυτά που ο Θεός αντιμετωπίζει ως επείγοντα και να σκεφτόμαστε όπως σκέφτεται ο Θεός, και μπορούμε να νοιαζόμαστε για το θέλημά Του και να εκτελούμε το καθήκον μας για να ικανοποιούμε τον Θεό. Εν συντομία, με το έργο του Αγίου Πνεύματος και με το Άγιο Πνεύμα στο πλευρό μας, με τα λόγια του Θεού να μας οδηγούν όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα, και με την αποφασιστικότητα να κάνουμε πράξη σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, η ανθρώπινη φύση μας και τα όσα βιώνουμε θα γίνονται όλο και πιο κανονικά, θα πλησιάζουμε ολοένα πιο πολύ τον Θεό και τα πνεύματά μας θα νιώθουν γαλήνη, ηρεμία και χαρά. Αν κατά τις συνάξεις στην εκκλησία, βλέπουμε αυτούς που επιδιώκουν την αλήθεια να πετυχαίνουν τέτοια αποτελέσματα σε διάφορους βαθμούς, μετά από μια χρονική περίοδο, αυτό αποτελεί απόδειξη ότι αυτή η εκκλησία είναι μία εκκλησία που έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όπως, μόλις ανέφερε η αδελφή Γουένξι, μπορεί μια εκκλησία να στήνει διάφορες παραστάσεις, να οργανώνει κάθε είδους εκδηλώσεις και να δείχνει θερμή και ενθουσιώδης εξωτερικά, όμως, ασχέτως πόσες φορές παρευρισκόμαστε σε συνάξεις, θα εξακολουθεί να μην υπάρχει κανένα νέο φως όταν ακούμε τα κηρύγματα, τα πραγματικά προβλήματα και οι δυσκολίες μας θα παραμένουν ανεπίλυτα, οι ζωές μας θα εξακολουθούν να μην τρέφονται και δεν θα έχουμε καμία γνώση για τον Θεό. Είτε πρόκειται για πάστορα, κήρυκα ή απλό αδελφό ή αδελφή, αν ο λόγος και οι πράξεις τους αντιβαίνουν στις διδαχές του Κυρίου, εξακολουθούν να μη νιώθουν καμία επίπληξη και δεν πειθαρχούνται, αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η εν λόγω εκκλησία δεν έχει το έργο ή την προστασία του Αγίου Πνεύματος. Η Βίβλος λέει: «Τα ένθερμα χείλη μετά πονηράς καρδίας είναι ως σκωρία αργύρου επικεχρισμένη επί πήλινον αγγείον» (Παροιμίαι 26:23). Αν η εκκλησία εμφανίζεται ένθερμη μόνο εξωτερικά, ενώ οι καρδιές των ανθρώπων αποφεύγουν τον Θεό και δεν έχουν κανονική σχέση με τον Θεό, πόσο μάλλον είναι σε θέση να κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού ή να τηρήσουν τις εντολές του Κυρίου, πώς μπορεί αυτού του είδους η εκκλησία να θεωρείται ότι έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Δεν είναι τότε «σκωρία αργύρου επικεχρισμένη επί πήλινον αγγείον»; Συνεπώς, το αν μια εκκλησία έχει ή δεν έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος δεν καθορίζεται από το πόσοι άνθρωποι εμφανίζονται να είναι στις τάξεις της, ούτε από το επίπεδο του διαφαινόμενου ενθουσιασμού ούτε από το πόσες καλές πράξεις φαίνεται πως κάνουν τα μέλη της. Αντιθέτως, καθορίζεται από το αν οι άνθρωποι είναι ικανοί ή όχι να αποκτούν παροχές για τη ζωή τους και από το αν αποκτούν ή όχι συνεχώς νέες γνώσεις για τον Θεό. Αν παραμένουμε απλώς προσκολλημένοι σε μερικές κυριολεκτικές έννοιες και κανόνες, αν δεν τρεφόμαστε ποτέ με την αλήθεια, αν δεν αποκτούμε ποτέ νέες γνώσεις για τον Θεό, αν η ζωή μας δεν εξελίσσεται ποτέ και τα πραγματικά προβλήματά μας δεν επιλύονται ποτέ, τότε αυτού του είδους η εκκλησία δεν έχει το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές που πιστεύουν ειλικρινά στον Κύριο και έχουν βιώσει κατά το παρελθόν το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι ικανοί να συνειδητοποιήσουν ότι η ερήμωση είναι πλέον διάχυτη σε όλον τον κόσμο της θρησκείας και ότι αυτός ο κόσμος έχει απωλέσει το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Οι περισσότεροι θρησκευτικοί ηγέτες δεν κάνουν πράξη τον λόγο του Κυρίου και δεν τηρούν τις εντολές Του. Παραμένουν μόνο προσκολλημένοι στις ανθρώπινες παραδόσεις, οι οποίες έχουν περάσει από τη μία γενιά στην άλλη και εστιάζουν στο να εκθειάζουν τις γνώσεις για τη Βίβλο και τις θεολογικές θεωρίες, προκειμένου να επιδεικνύονται οι ίδιοι και να γίνονται μάρτυρες του εαυτού τους. Δεν γίνονται μάρτυρες του Κυρίου ούτε εξυμνούν διόλου τον Κύριο, και έχουν ξεστρατίσει εντελώς από την οδό του Κυρίου. Οι πιστοί ζούνε γενικά σε μια κατάσταση αμαρτίας και εξομολόγησης, διαπράττοντας εκτεταμένες αμαρτίες, απομακρύνονται ολοένα περισσότερο από τον Κύριο και δεν νιώθουν καμία υποχρέωση απέναντι στον Κύριο. Κάποιοι ακολουθούν ακόμα και τις εγκόσμιες τάσεις, επιδιώκουν φήμη, πλούτο και κύρος, και λαχταρούν σωματικές απολαύσεις. Είναι προφανές ότι ο κόσμος της θρησκείας έχει απωλέσει το έργο του Αγίου Πνεύματος και ο Θεός τον απεχθάνεται και τον απορρίπτει. Αυτό εκπληρώνει ακριβώς την προφητεία του Κυρίου Ιησού: «Και επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή» (Κατά Ματθαίον 24:12). Αυτό μας κάνει αναπόφευκτα να σκεφτούμε το τέλος της Εποχής του Νόμου. Ο απλός λαός της Ιουδαίας εκείνον τον καιρό δεν μπορούσε να τηρήσει τους νόμους και οι ιερείς έκαναν ανεπαρκείς θυσίες. Στους ναούς γίνονταν αγοραπωλησίες ζώων και πουλερικών και δεν υπήρχε καμία πειθαρχία ακόμα και όταν κάποιος παραβίαζε τους νόμους. Εξωτερικά, ο ναός φαινόταν ζωντανός και πολύβουος, με ανθρώπους να πηγαινοέρχονται, όμως στην πραγματικότητα, είχε μείνει από καιρό χωρίς το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ο κύριος λόγος για την ερήμωση του ναού κατά την Εποχή του Νόμου ήταν το γεγονός ότι οι ηγέτες του Ιουδαϊσμού εκείνο τον καιρό δεν τηρούσαν τους νόμους του Ιεχωβά και δεν είχαν φόβο Θεού μέσα τους. Ήταν απλώς προσκολλημένοι στις ανθρώπινες παραδόσεις που τους είχαν μεταλαμπαδευτεί, είχαν απορρίψει τις εντολές του Θεού και είχαν ξεστρατίσει εντελώς από την οδό του Θεού, και γι’ αυτό τους είχε καταραστεί ο Θεός. Το πιο σημαντικό σημείο είναι το εξής: Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός —ο Κύριος Ιησούς— επιτέλεσε το έργο Του της λύτρωσης της ανθρωπότητας κατά την Εποχή της Χάριτος, κάτι που αποτελούσε μεταμόρφωση του έργου του Θεού, όλοι όσοι αποδέχτηκαν το έργο της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού απέκτησαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και βρήκαν ένα καινούργιο μονοπάτι πράξης. Όσοι απέρριψαν και αντιστάθηκαν στο έργο του Κυρίου Ιησού, ωστόσο, ξεριζώθηκαν από το έργο του Θεού, απώλεσαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και έπεσαν μέσα στο σκότος και την απελπισία.

Σήμερα, ο κόσμος της θρησκείας έχει απωλέσει το έργο του Αγίου Πνεύματος και είναι γενικά ερημωμένος, και, πέραν πάσας αμφιβολίας, πίσω απ’ αυτό βρίσκεται το καλό θέλημα του Θεού. Στη Βίβλο υπάρχει η εξής προφητεία: «Και εγώ προσέτι εκράτησα την βροχήν από σας, ότε έμενον τρεις μήνες έτι έως του θέρους· και έβρεξα επί μίαν πόλιν και επί άλλην πόλιν δεν έβρεξα· μία μερίς εβράχη και η μερίς, επί την οποίαν δεν έβρεξεν εξηράνθη. Ούτω δύο τρεις πόλεις υπήγαν περιπλανώμεναι εις μίαν πόλιν να πίωσιν ύδωρ και δεν εχορτάσθησαν, και δεν επεστρέψατε προς εμέ, λέγει Κύριος» (Αμώς 4:7-8). Τα λόγια «μία μερίς εβράχη» στη Βίβλο αναφέρονται στις εκκλησίες που έχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και στο ότι, υπό την παρουσία του Θεού, οι άνθρωποι μπορούν να απολαμβάνουν τις παροχές και το πότισμα από το νερό της ζωής που ρέει από τον θρόνο. Το λόγια «η μερίς, επί την οποίαν δεν έβρεξεν εξηράνθη» αναφέρονται στις εκκλησίες που έχουν απωλέσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αν δεν αναλάβουμε πρωτοβουλία να αναζητήσουμε μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος, θα χάσουμε πλήρως την παροχή του νερού της ζωής και θα πέσουμε στο σκότος και την απελπισία. Είναι σαφές ότι το θέλημα του Θεού είναι να αναλάβουμε πρωτοβουλία για να αναζητήσουμε μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος και να αναζητήσουμε τα βήματα του Θεού, καθώς μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να επιλύσουμε εντελώς το πρόβλημα της ερήμωσης των εκκλησιών από τη ρίζα του, και θα αποκτήσουμε και πάλι το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Ακριβώς όπως όταν χτυπήθηκε από τον λιμό η γη Χαναάν, μόνο ο Ιάκωβος και η οικογένειά του άφησαν πίσω εκείνον τον τόπο και πήγαν στην Αίγυπτο προς αναζήτηση τροφής, και έτσι γλίτωσαν από τον λιμό και επιβίωσαν.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να αναζητήσουμε μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Ο Κύριος Ιησούς μάς είπε, στην πραγματικότητα, πριν από πολύ καιρό, πώς να το κάνουμε. Η προφητεία Του για την επιστροφή Του κατά τις έσχατες ημέρες λέει: «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα» (Κατά Ιωάννην 16:12-13). Η προφητεία στο Βιβλίο του Ιωήλ, κεφάλαιο 2,στίχος 29, λέει: «Και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμα μου». Και η ίδια προφητεία υπάρχει σε πολλά σημεία στα κεφάλαια 2 και 3 της Αποκάλυψης: «Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας». Από αυτές τις προφητείες μπορούμε να δούμε ότι, όταν ο Κύριος επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες, θα εκφράσει περισσότερα λόγια και θα μας ποτίσει και θα μας θρέψει, και θα μας δώσει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε όλες τις αλήθειες. Αν μπορούμε να εκπληρώσουμε τις απαιτήσεις του Θεού και να ανακαλύψουμε αυτά που λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες, τότε θα μπορέσουμε να συμβαδίσουμε με τα βήματα του Κυρίου και να αποκτήσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Συνεπώς, πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή για να δούμε ποια εκκλησία γίνεται μάρτυρας στον Θεό που εκφράζει νέα λόγια και πραγματοποιεί νέα έργα. Πρέπει να ακούμε αυτά τα λόγια για να καταλαβαίνουμε κατά πόσο μπορούν ή όχι να θρέψουν τη ζωή μας και να επιλύσουν τις πρακτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Πρέπει να προσδιορίσουμε κατά πόσο οι αδελφοί και οι αδελφές αυτής της εκκλησίας, ενώ ποτίζονται και θρέφονται από τα λόγια του Θεού, αποκτούν συνεχώς νέες γνώσεις για τον Θεό, κατά πόσο οι ζωές τους εξελίσσονται συνεχώς, κατά πόσο η ανθρώπινη φύση τους και τα όσα βιώνουν γίνονται ολοένα πιο κανονικά και ούτω καθεξής. Αν υπάρχουν αυτά τα πρακτικά αποτελέσματα, αυτό αποδεικνύει ότι αυτή η εκκλησία έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος και ότι είναι μια εκκλησία στην οποία είναι παρών ο Θεός και εργάζεται εκεί ο ίδιος.

Ο Κύριος Ιησούς μάς έδωσε μια υπόσχεση: «Αιτείτε, και θέλει σας δοθή· ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή» (Κατά Ματθαίον 7:7). Ο Κύριος είναι αξιόπιστος και αν περνάμε περισσότερο χρόνο προσευχόμενοι και επικαλούμενοι τον Κύριο, τότε σίγουρα θα βρούμε τα λόγια που είπε ο Θεός που έχει επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες, θα αποκτήσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα γίνουμε άνθρωποι που συμβαδίζουν με τα βήματα του Αμνού!

Δόξα τω Θεώ. Θεέ μου, οδήγησέ μας!

                                                                                             Πνευματικές Ερωτήσεις και Απαντήσεις

Δεν υπάρχει ειδική μεταχείριση στην εκκλησία

Λέο Σιν, πόλη της Λίοτσενγκ, επαρχία Σάντονγκ

Ακολουθώντας τον Θεό όλα αυτά τα χρόνια, ένιωσα πως είχα αντέξει κάποια δεινά και πληρώσει ένα συγκεκριμένο τίμημα, έτσι ξεκίνησα σταδιακά να ζω από όσα είχα προηγουμένως κερδίσει και να επιδεικνύω την αρχαιότητά μου. Σκέφτηκα: έχω φύγει από το σπίτι μου για τόσο πολλά χρόνια και η οικογένειά μου δεν έχει νέα μου για πολύ καιρό. Υπό αυτές τις συνθήκες, η εκκλησία σίγουρα θα με φροντίσει. Ακόμη κι αν δεν εκτελώ σωστά το έργο μου, δεν θα με στείλουν στο σπίτι μου. Το πολύ-πολύ απλώς να με απολύσουν και να μου δώσουν να κάνω κάποιο άλλο έργο. Εξαιτίας αυτού του τρόπου σκέψης, δεν ένιωθα καμιά πίεση στο έργο μου. Έκανα τα στραβά μάτια σε όλα και θεωρούσα ακόμη και το έργο του ευαγγελίου σαν επιβάρυνση, ζώντας συνεχώς εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων. Παρόλο που ένιωθα την καρδιά μου να κατηγορείται και τη συνείδησή μου υπόλογη επειδή όφειλα πάρα πολλά στον Θεό μέσω της επιπόλαιας συμπεριφοράς μου, και πως θα με έδιωχναν αργά ή γρήγορα, συνέχιζα απλώς να ζω άσκοπα με τη νοοτροπία της ελπίδας πως θα είμαι πολύ τυχερή, σπαταλώντας τις μέρες μου στην εκκλησία.

Ο Θεός είναι δίκαιος και άγιος. Στο τέλος, αφού κατέστρεψα τελείως το έργο μου μέσα από τη μακροχρόνια επιπόλαιη αντιμετώπισή μου, απολύθηκα και στάλθηκα στο σπίτι μου για αυτοκριτική. Εκείνο το διάστημα, ήμουν σοκαρισμένη: πώς μπόρεσαν να μην με εκτιμήσουν λίγο παραπάνω; Έπειτα από τη δουλειά τόσων πολλών χρόνων, πρέπει τώρα να πάω σπίτι, τόσο απλά. Όμως, πώς μπορώ να αντικρίσω την οικογένειά μου αν γυρίσω στο σπίτι μου τώρα; Τι προοπτικές θα έχω στο μέλλον;… Στην καρδιά μου επικράτησε πολύ μεγάλο χάος και γέμισε από παρανοήσεις και κατηγορίες προς τον Θεό. Έπεσα στο σκοτάδι, παλεύοντας και πονώντας.

Εν μέσω ακραίων δεινών, παρουσιάστηκα ενώπιον του Θεού και Του φώναξα: «Ω, Θεέ, πάντοτε νόμιζα πως ύστερα από τη δουλειά όλων αυτών των χρόνων μακριά από το σπίτι μου και αφού έχω αντέξει κάποια δεινά, η εκκλησία δεν θα μου φερόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Τώρα ζω στο σκοτάδι, με την καρδιά μου γεμάτη από παρανοήσεις και κατηγορίες προς Εσένα. Σε παρακαλώ, δείξε ξανά το έλεός σου σε μένα, έτσι ώστε να μπορέσω να λάβω τη διαφώτισή Σου και την καθοδήγησή σου στο σκοτάδι»… Αφού προσευχήθηκα επανειλημμένα πολλές φορές μ’ αυτόν τον τρόπο, ο λόγος του Θεού με διαφώτισε. Μια μέρα, είδα αυτά τα λόγια του Θεού: «Δεν θα δείξω κανένα ίχνος ελέους σε αυτούς που υποφέρουν για πολλά χρόνια και δουλεύουν σκληρά, χωρίς όμως τίποτα να έχουν τίποτα να επιδείξουν. Αντιθέτως, αντιμετωπίζω αυτούς που δεν πραγματοποιούν αυτά που ζητώ με τιμωρία, όχι με ανταμοιβές, πόσο μάλλον με κάποια συμπάθεια. Ίσως φαντάζεστε ότι για να είστε ένας ακόλουθος για πολλά χρόνια καταβάλλετε σκληρή δουλειά ό,τι και να γίνει· συνεπώς, σε κάθε περίπτωση μπορείτε να έχετε ένα μπολ ρύζι στον οίκο του Θεού επειδή παρείχες υπηρεσίες στον Θεό. Θα έλεγα πως η πλειονότητα από εσάς σκέφτεστε κατά αυτόν τον τρόπο, διότι μέχρι τώρα έχετε εφαρμόσει πάντα την αρχή του πώς να εκμεταλλεύεστε κάτι και όχι πώς να αποτελείτε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Συνεπώς σας λέω με κάθε σοβαρότητα: δεν με νοιάζει πόσο αξιέπαινη είναι η σκληρή δουλεία σου, πόσο εντυπωσιακά είναι τα προσόντα σου, πόσο στενά Με ακολουθείς, πόσο γνωστός είσαι ή ο τρόπος με τον οποίο βελτίωσες τη συμπεριφορά σου. Εφόσον δεν έχεις πράξει σύμφωνα με τις απαιτήσεις μου, δεν θα μπορέσεις ποτέ να κερδίσεις τον έπαινό Μου. […] γιατί δεν θα μπορώ να φέρω του εχθρούς μου και τους ανθρώπους που αναδίδουν την μπόχα του κακού, κατά το παράδειγμα του Σατανά, στη βασιλεία μου της επόμενης εποχής» («Οι παραβάσεις θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στην κόλαση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Κάθε λέξη του Θεού αποκάλυπτε τη μεγαλοπρέπειά Του και την οργή Του, μαχαιρώνοντάς με απευθείας στο μοιραίο σημείο μου σαν ένα δίστομο σπαθί και κάνοντας το όνειρό μου θρύψαλα «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο». Εκείνο το διάστημα, δεν είχα άλλη επιλογή από την αυτοκριτική: παρόλο που άφησα το σπίτι μου και εκπλήρωνα το καθήκον μου στον έξω κόσμο αυτά τα τελευταία λίγα χρόνια, και έτσι επιφανειακά φαινόταν πως έχω πληρώσει ένα μικρό τίμημα και έχω υποφέρει λίγο, δεν ένιωσα καθόλου τη λύπη του Θεού και δεν σκέφτηκα ποτέ πώς να εκπληρώσω το καθήκον μου με τον σωστό τρόπο για να ευαρεστήσω τον Θεό. Αντίθετα, ενεργούσα επιπόλαια στον τρόπο που αντιμετώπιζα το έργο μου. Ειδικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν έδινα καθόλου βάρος στο έργο μου για το ευαγγέλιο και ούτε καν έπαιρνα το μερίδιο του ευαγγελίου της εκκλησίας στα σοβαρά, χωρίς να νοιάζομαι αν το είχα ολοκληρώσει ή όχι και χωρίς να αισθάνομαι ότι χρωστάω κάτι στον Θεό. Έφθασα στο σημείο να αντιμετωπίζω το έργο του ευαγγελίου σαν βάρος, σκεφτόμενη πως αν πρέπει να έρθουν ακόμη περισσότεροι άνθρωποι και δεν μπορώ να βρω κάτι για να τους ποτίσω, τότε η κατάσταση θα είναι ακόμη πιο προβληματική. Κατά συνέπεια, δεν έδειξα κανένα ενδιαφέρον για το έργο του ευαγγελίου και του προξένησα μεγάλες απώλειες. Καθώς δεν έδινα σημασία στο έργο του ποτίσματος καινούργιων ανθρώπων, αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι καινούργιοι πιστοί να φύγουν επειδή δεν είχαν κανέναν να τους ποτίσει. Η εκκλησία μού ανέθεσε να βρω ανάδοχες οικογένειες και να χειριστώ κάποιες άλλες γενικές υποθέσεις, αλλά εγώ ακόμη ζούσα εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων, αρνούμενη να συνεργαστώ με τον Θεό. Επιπλέον, ήμουν ικανοποιημένη με την τρέχουσα κατάστασή μου και δεν επιδίωκα πρόοδο, με αποτέλεσμα να διαφθαρώ ως έναν συγκεκριμένο βαθμό και να χάσω στα σοβαρά το έργο του Αγίου Πνεύματος, καθώς και να προκαλέσω την καταστροφή σε διάφορες πλευρές του έργου της εκκλησίας… Σκεφτόμουν για τη συμπεριφορά μου: πώς αυτό ήταν εκπλήρωση του καθήκοντός μου; Απλώς έκανε κακό! Αλλά πραγματικά ένιωθα πως, ακόμη κι αν το έργο μου δεν ήταν αξιέπαινο, τουλάχιστον είχα εργαστεί σκληρά και, ανεξάρτητα από οτιδήποτε, θα έπρεπε το λιγότερο να ήμουν σε θέση να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία. Όταν η εκκλησία κανόνισε για μένα να γυρίσω στο σπίτι μου για να κάνω αυτοκριτική, ένιωσα ακόμη και πως είχα αδικηθεί. Θεώρησα τον εαυτό μου ακόμη και ως κάποιον που έχει συμβάλει για την εκκλησία, κάνοντας αδιάντροπα αιτήματα στον Θεό και επιδεικνύοντας την αρχαιότητά μου. Ήμουν πραγματικά τελείως παράλογη, δεν είχα καν κοινή λογική! Αυτή η διάθεσή μου ήταν πάρα πολύ απεχθής και αποκρουστική στον Θεό! Η εκκλησία είναι διαφορετική από την κοινωνία και τον κόσμο ως προς το ότι η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν δείχνει έλεος σε κανέναν. Δεν έχει σημασία πόσα προσόντα έχεις, πόσα δεινά έχεις αντέξει ή για πόσο πολύ Τον έχεις ακολουθήσει. Εάν υβρίσεις τη διάθεση του Θεού, το μόνο που θα έρθει πάνω σου είναι η οργή και η μεγαλοπρέπεια του Θεού. Πώς θα μπορούσε ένα παράσιτο σαν εμένα, που δεν έκανε πραγματικά τη δουλειά του και απλώς ζούσε από την εκκλησία, να είναι πιθανώς η εξαίρεση ενώπιον του δίκαιου Θεού; Τότε μόνο συνειδητοποίησα πως η απόλυσή μου και η εντολή για αυτοκριτική ήταν ακριβώς η δίκαιη κρίση του Θεού για μένα. Ήταν επίσης η μεγαλύτερη αγάπη και σωτηρία που θα μπορούσε να δώσει ο Θεός σ’ αυτούς τους επαναστάτες υιούς Του. Ειδάλλως, θα παρέμενα ακόμη προσκολλημένη στη λανθασμένη άποψη «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο», κοιμισμένη μέσα στο όμορφο όνειρο που έπλεξα για τον εαυτό μου και εντέλει θα αφανιζόμουν μέσα στην ίδια μου τη φαντασία.

Ω, Θεέ! Σ’ ευχαριστώ! Σε δοξάζω! Ακόμη και αν η μέθοδός Σου για τη σωτηρία δεν ταιριάζει με τις δικές μου αντιλήψεις, τώρα κατανοώ τις προθέσεις Σου και βλέπω τη φροντίδα Σου και τη σκέψη Σου. Είμαι πρόθυμη να δεχθώ την παίδευσή Σου και την κρίση Σου και, μέσω αυτών, να κάνω σωστή αυτοκριτική και να γνωρίσω τον εαυτό μου, να γνωρίσω τη δίκαιη διάθεσή Σου και, επιπλέον, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να ξεκινήσω από την αρχή για να γίνω ένα καινούργιο άτομο!