Ελληνική ταινία «Έχει αλλάξει το όνομα του Θεού;!»

Ελληνική ταινία «Έχει αλλάξει το όνομα του Θεού;!» Η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου Ιησού

Το όνομά της είναι Γουάνγκ Χουά και είναι κήρυκας στην κατ’ οίκον εκκλησία στη Νότια Κίνα. Αφού ξεκίνησε να πιστεύει στον Κύριο, ανακάλυψε στη Βίβλο πως ο Θεός ονομαζόταν Ιεχωβά στην Παλαιά Διαθήκη και Ιησούς στην Καινή Διαθήκη. Γιατί έχει ο Θεός διαφορετικά ονόματα; Η Γουάνγκ Χουά προβληματίστηκε υπερβολικά πάνω σ’ αυτό. Προσπάθησε να βρει την απάντηση στη Βίβλο μα δεν κατάφερε να κατανοήσει το μυστήριο… Πίστευε όμως ακράδαντα πως δεν υπήρχε κανένα άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό που να δίνεται μεταξύ των ανθρώπων κι άρα ο Ιησούς και μόνο είναι ο Σωτήρας, και πως εφόσον παραμένουμε προσκολλημένοι στο όνομα του Ιησού, σίγουρα θα αρπαχθούμε στη βασιλεία των ουρανών. Όμως μια μέρα, η Γουάνγκ Χουά άκουσε κάποιες συγκλονιστικές ειδήσεις: το όνομα του Θεού άλλαξε! Μετά απ’ αυτό η καρδιά της δεν μπορούσε πια να ηρεμήσει…

Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Ομιλία του Θεού «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός (Β')» Μέρος Έκτο

Τα λόγια του Θεού σε αυτό το βίντεο είναι από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται». Το περιεχόμενο αυτού του βίντεο:

Η μαρτυρία του Ιώβ παρηγορεί τον Θεό

Αν και ο Θεός δεν αποκάλυψε τον εαυτό Του στον Ιώβ, ο Ιώβ πιστεύει στην κυριαρχία του Θεού

Η πίστη του Ιώβ στον Θεό δεν κλονίζεται επειδή ο Θεός κρύβεται από αυτόν

Ο Ιώβ ευλογεί το όνομα του Θεού και δεν σκέφτεται τις ευλογίες ή τις συμφορές

Παρόλο που ο Θεός είναι κρυμμένος από τον άνθρωπο, τα έργα Του μεταξύ των πάντων αρκούν για να Τον γνωρίσει ο άνθρωπος

Αν η καρδιά του ανθρώπου εχθρεύεται τον Θεό, πώς μπορεί ο άνθρωπος να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό

Σχετική σύσταση: Ομιλία του Θεού «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός (Γ΄)» Μέρος Τρίτο

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Τι βλέπεις σε αυτό; Όταν ο Θεός εργαζόταν στην ανθρώπινη φύση, πολλές μέθοδοι, πολύς λόγος και πολλές αλήθειες Του, εκφράζονταν με ανθρώπινο τρόπο. Ωστόσο, την ίδια ώρα, η διάθεση του Θεού, αυτό που Αυτός έχει και είναι και το θέλημά Του, εκφράζονταν για να τα γνωρίσουν και να τα κατανοήσουν οι άνθρωποι. Αυτό που γνώριζαν και κατανοούσαν ήταν ακριβώς η ουσία Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι, που αντιπροσωπεύουν την έμφυτη ταυτότητα και το κύρος του Θεού του ίδιου. Με άλλα λόγια, ο Υιός του ανθρώπου στη σάρκα εξέφρασε την έμφυτη διάθεση και την ουσία του Θεού του ίδιου στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό και όσο το δυνατόν ακριβέστερα. Η ανθρώπινη φύση του Υιού του ανθρώπου, όχι μόνο δεν ήταν κάποιο εμπόδιο ή κάποιος φραγμός στην επικοινωνία και την αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τον Θεό στον ουρανό, αλλά στην πραγματικότητα ήταν το μόνο κανάλι και η μόνη γέφυρα που είχε η ανθρωπότητα για να συνδεθεί με τον Κύριο της κτίσης».

Πλάνη: Κάποιος είπε: «Οι Γραφές λένε: “διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν” και ότι “Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας”. Το όνομα του Θεού είναι αμετάβλητο και θα πρέπει να μείνουμε για πάντα πιστοί στο όνομα του Κυρίου Ιησού, μα εσείς πιστεύετε στον Παντοδύναμο Θεό — δεν είναι αυτό προδοσία απέναντι στον Κύριο Ιησού;

Απάντηση: Απλά και μόνο επειδή η Βίβλος αναφέρει ότι «διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» και ότι «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας», ορισμένοι άνθρωποι αποφασίζουν ότι το όνομα του Θεού μπορεί να είναι μόνο Ιησούς και όχι Παντοδύναμος Θεός και ότι το να πιστεύει κανείς στον Παντοδύναμο Θεό σημαίνει ότι προδίδει τον Κύριο Ιησού. Αυτό σαφώς δεν είναι παρά μια παράλογη άποψη που δείχνει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν καθόλου τον Θεό. Τα λόγια που είναι γραμμένα στη Βίβλο και λένε ότι «διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» και ότι «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας» δεν είναι λανθασμένα, μα δεν αποδεικνύουν ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς και ότι το όνομά Του δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ. Όλοι γνωρίζουμε ότι το όνομα του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου ήταν Ιεχωβά και ότι αυτό άλλαξε κατά την Εποχή της Χάριτος σε Ιησούς. Είναι αυτό ένα όνομα που δεν αλλάζει ποτέ; Στην πραγματικότητα, δεν είναι ότι το όνομα του Θεού δεν αλλάζει ποτέ. Θα το καταλάβουμε αυτό μόλις δούμε αυτή την προφητεία στην Αποκάλυψη. Η Αποκάλυψη 3:12 λέει: «Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον». Προφητεύεται ξεκάθαρα εδώ ότι ο Θεός θα έχει νέο όνομα κατά τις έσχατες ημέρες. Πώς θα μπορούσε αυτό το όνομα να εξακολουθεί να είναι Ιησούς; Αν ήταν ακόμα Ιησούς, πώς θα ήταν νέο όνομα; Επομένως, δεν πρέπει ποτέ να συμπεραίνουμε ότι το όνομα του Θεού δεν θα αλλάξει ποτέ.

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κάποιοι λένε ότι το όνομα του Θεού δεν αλλάζει, οπότε γιατί το όνομα του Ιεχωβά έγινε Ιησούς; Οι προφητείες μιλούσαν για τον ερχομό του Μεσσία, οπότε γιατί ήρθε ένας άνθρωπος με το όνομα Ιησούς; Γιατί άλλαξε το όνομα του Θεού; Αυτό το έργο δεν επιτελέσθηκε πριν από πολύ καιρό; Δεν μπορεί ο Θεός να κάνει σήμερα ένα νέο έργο; Το έργο του χθες μπορεί να αλλάξει και το έργο του Ιησού μπορεί να ακολουθήσει αυτό του Ιεχωβά. Δεν μπορεί, τότε, ένα άλλο έργο να διαδεχθεί το έργο του Ιησού; Αν το όνομα του Ιεχωβά μπορεί να αλλάξει σε Ιησούς, τότε δεν μπορεί και το όνομα του Ιησού να αλλάξει; Αυτό δεν είναι ασύνηθες, και οι άνθρωποι έχουν αυτήν την εντύπωση[α] μόνο εξαιτίας της απλότητας του νου τους. Ο Θεός θα είναι πάντοτε Θεός. Ανεξάρτητα από τις αλλαγές στο έργο Του και στο όνομά Του, η διάθεση και η σοφία Του παραμένουν για πάντα αμετάβλητες. Αν πιστεύεις ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς, τότε γνωρίζεις ελάχιστα» (από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Κάποιοι λένε ότι ο Θεός είναι αμετάβλητος. Αυτό είναι σωστό, αλλά αναφέρεται στην αμετάβλητη διάθεση του Θεού και στην ουσία Του. Οι αλλαγές στο όνομα και το έργο Του δεν αποδεικνύουν ότι η ουσία Του έχει αλλοιωθεί. Με άλλα λόγια, ο Θεός θα είναι πάντα ο Θεός και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Σε κάθε εποχή, ο Θεός επιτελεί νέο έργο και καλείται με νέο όνομα. Πώς θα μπορούσε να επιτελεί το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μείνει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα του Ιησού ελήφθη για χάρη του έργου της λύτρωσης, άρα θα εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνομα όταν επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνεχίσει να επιτελεί το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Θα μπορούσε το όνομα του Ιησού — “ο Θεός μαζί μας” — να αντιπροσωπεύει τη διάθεση του Θεού στην ολότητά της; Θα μπορούσε να εκφράσει πλήρως τον Θεό; Αν ο άνθρωπος λέει ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς και δεν μπορεί να έχει άλλο όνομα, επειδή ο Θεός δεν μπορεί να αλλάζει τη διάθεσή Του, αυτά τα λόγια συνιστούν όντως βλασφημία! Πιστεύεις ότι το όνομα Ιησούς, ο Θεός μαζί μας, μπορεί από μόνο του να εκπροσωπεί τον Θεό στην ολότητά Του; Ο Θεός μπορεί να αποκαλείται με πολλά ονόματα, αλλά μεταξύ αυτών των πολλών ονομάτων, δεν υπάρχει κανένα που να μπορεί να περικλείει όλον τον Θεό, ούτε ένα που να μπορεί να εκπροσωπεί τον Θεό απόλυτα. Επομένως, ο Θεός έχει πολλά ονόματα, αλλά αυτά τα πολλά ονόματα δεν μπορούν να εκφράζουν πλήρως τη διάθεση του Θεού, διότι η διάθεση του Θεού είναι τόσο πλούσια ώστε απλά υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να Τον γνωρίζει. […] Επομένως, όσον αφορά τον άνθρωπο, ο Θεός έχει πολλά ονόματα, όμως δεν έχει μόνο ένα όνομα και αυτό γιατί το Είναι του Θεού είναι άπειρο και η ανθρώπινη γλώσσα υπερβολικά πτωχή. Μία συγκεκριμένη λέξη ή όνομα δεν είναι ικανή να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του, άρα νομίζεις ότι το όνομά Του μπορεί να καθοριστεί; Ο Θεός είναι τόσο μεγάλος και τόσο άγιος και εσύ δεν θα Του επιτρέψεις να αλλάξει το όνομά Του σε κάθε νέα εποχή; Επομένως, σε κάθε εποχή, κατά την οποία ο Θεός προσωπικά επιτελεί το δικό Του έργο, χρησιμοποιεί ένα όνομα που ταιριάζει με την εποχή για να περικλείσει το έργο που προτίθεται να επιτελέσει. Χρησιμοποιεί αυτό το συγκεκριμένο όνομα, το οποίο έχει χρονική σημασία, για να αντιπροσωπεύσει τη διάθεσή Του στην εκάστοτε εποχή. Ο Θεός χρησιμοποιεί την ανθρώπινη γλώσσα για να εκφράσει τη δική Του διάθεση. […] Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι ο Θεός δεν είχε αρχικά κανένα όνομα. Έλαβε μόνο ένα ή δύο ή πολλά ονόματα επειδή είχε έργο να επιτελέσει και έπρεπε να διαχειριστεί την ανθρωπότητα. Όποιο κι αν είναι το όνομα με το οποίο αποκαλείται δεν το επέλεξε ελεύθερα ο ίδιος; Θα χρειαζόταν εσένα — ένα από τα πλάσματα Του — να το αποφασίσει; Το όνομα με το οποίο αποκαλείται ο Θεός είναι ένα όνομα που συμφωνεί με το τι είναι ικανός να συλλάβει ο άνθρωπος, με την ανθρώπινη γλώσσα, αλλά αυτό το όνομα δεν είναι κάτι που μπορεί να κατανοήσει ο άνθρωπος. Μπορείς μόνο να πεις ότι υπάρχει ένας Θεός στον ουρανό, που αποκαλείται Θεός, ότι είναι ο ίδιος ο Θεός με μεγάλη δύναμη, ο οποίος είναι πάρα πολύ σοφός, πάρα πολύ δοξασμένος, πάρα πολύ θαυμαστός, πάρα πολύ μυστηριώδης και παντοδύναμος και ύστερα δεν μπορείς να πεις τίποτα περισσότερο. Αυτά τα ελάχιστα είναι τα μόνα που μπορείς να γνωρίζεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορεί μόνο το όνομα του Ιησού να αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό; Όταν έρθουν οι έσχατες ημέρες, ακόμα κι αν ο ίδιος ο Θεός επιτελεί το έργο Του, το όνομά Του πρέπει να αλλάξει, διότι είναι μια διαφορετική εποχή» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μπορούμε να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είχε όνομα στην αρχή. Απέκτησε όνομα, μόνο επειδή η ανθρωπότητα διεφθάρη από τον Σατανά στη συνέχεια, και λόγω του ότι ο Θεός έπρεπε να εργαστεί για να σώσει την ανθρωπότητα και να τη διαχειριστεί. Επιπλέον, ο Θεός χρησιμοποιεί το όνομά Του για να αλλάξει την εποχή, για να αντιπροσωπεύσει το έργο της παρούσας εποχής και τη διάθεση που εκφράζει την εποχή εκείνη. Όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές και το έργο Του και όσο κι αν αλλάζει το όνομά Του, η ουσία του Θεού παραμένει αμετάβλητη. Δηλαδή, τα λόγια «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας» (Προς Εβραίους 13:8) ειπώθηκαν αναφορικά με το αμετάβλητο της αρχικής διάθεσης και ουσίας του Θεού και δεν σήμαιναν ότι το όνομα του Θεού δεν θα μπορούσε να αλλάξει ποτέ.

Σύμφωνα με τις αρχές και τις ανάγκες του έργου Του, ο Θεός αλλάζει το όνομά Του σε κάθε εποχή. Το όνομα που επιλέγεται εκφράζει τη διάθεσή Του εκείνη την εποχή και αντιπροσωπεύει το έργο Του κατά την εποχή αυτή. Έτσι προκύπτουν τα ονόματα του Θεού. Για παράδειγμα, το όνομα Ιεχωβά ήταν το όνομα του Θεού την εποχή κατά την οποία οδήγησε τους Ισραηλίτες έξω από την Αίγυπτο και έλαβε αυτό το όνομα μόνο όταν επρόκειτο να αρχίσει το έργο της Εποχής του Νόμου. Τη στιγμή εκείνη, ο Μωυσής ρώτησε τον Θεό: «Ιδού, όταν εγώ υπάγω προς τους υιούς Ισραήλ και είπω προς αυτούς, Ο Θεός των πατέρων σας με απέστειλε προς εσάς, και εκείνοι μ’ ερωτήσωσι, Τι είναι το όνομα αυτού; τι θέλω ειπεί προς αυτούς; […] Και είπεν έτι ο Θεός προς τον Μωϋσήν, Ούτω θέλεις ειπεί προς τους υιούς Ισραήλ· Ιεχωβά ο Θεός των πατέρων σας, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ, με απέστειλε προς εσάς· τούτο θέλει είσθαι το όνομά μου εις τον αιώνα» (Έξοδος 3:13,15). Μόνο μέσα από αυτό συνειδητοποίησαν οι άνθρωποι ότι το όνομα του Θεού ήταν Ιεχωβά, και αυτό ήταν το όνομα που πήρε ο Θεός την Εποχή του Νόμου, σύμφωνα με τις ανάγκες του έργου Του. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «“Ιεχωβά” είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου Μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο “Ιησούς” είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά περί αμαρτίας που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβά είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Έτσι, στην τρέχουσα εποχή, όλοι οι Ισραηλίτες εκτός από τη φυλή του Ιούδα λατρεύουν τον Ιεχωβά. Κάνουν θυσίες σ’ Αυτόν στο θυσιαστήριο και Τον υπηρετούν φορώντας ιμάτια ιερέων στον ναό. Αυτό που ελπίζουν είναι η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας. Είναι η προσφορά περί αμαρτίας που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρχε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να σωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι, το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος» (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο Θεός εκφράζει ξεκάθαρα το έργο, τη διάθεση και τη σημασία που αντιπροσωπεύει το όνομά Του σε κάθε εποχή. Αν και ο Θεός πρέπει να αποκτά ένα νέο όνομα σε κάθε εποχή, η ουσία και η ταυτότητα του Θεού παραμένουν αμετάβλητες. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Όταν κάποιος αρχικά διδάσκει σε ένα σχολείο, οι άνθρωποι τον αποκαλούν «Δάσκαλο», μα έπειτα πηγαίνει να δουλέψει σε ένα νοσοκομείο, οπότε οι άνθρωποι τον αποκαλούν «Γιατρό». Όπως αλλάζει η δουλειά του, έτσι αλλάζει και το όνομα με το οποίο τον αποκαλούν. Μα όπως κι αν του απευθύνονται οι άνθρωποι, παραμένει το ίδιο άτομο. Αν και το όνομα του Θεού άλλαξε κατά την Εποχή της Χάριτος, η ουσία Του δεν άλλαξε, και ακόμα εργαζόταν ως ο ίδιος ο Θεός. Είναι κρίμα, ωστόσο, ότι οι Ισραηλίτες εκείνη την εποχή δεν αποδέχτηκαν το νέο όνομα του Θεού. Πίστευαν ότι το όνομα του Θεού μπορούσε να είναι μόνο Ιεχωβά, και όχι Ιησούς. Αν το όνομά Του ήταν Ιησούς, τότε δεν ήταν ο Θεός. Στις καρδιές τους, μόνο ο Ιεχωβά ήταν ο Θεός και Σωτήρας τους. Έμειναν προσκολλημένοι στον στίχο της Γραφής, «Εγώ, εγώ είμαι ο Ιεχωβά· και εκτός εμού σωτήρ δεν υπάρχει» (Ησαΐας 43:11). Έτσι, όταν ο Θεός ήρθε με νέο όνομα για να αλλάξει την εποχή και να εκτελέσει νέο έργο, εκείνοι απέρριψαν και καταδίκασαν τον Κύριο Ιησού. Ποτέ δεν είχαν φανταστεί ότι ο Κύριος Ιησούς θα μπορούσε να είναι η εμφάνιση του Ιεχωβά, και ότι ήταν ο ίδιος ο Θεός. Προσκολλήθηκαν στις κυριολεκτικές σημασίες και κανόνες της Βίβλου και δεν αναζήτησαν την αλήθεια ούτε γνώρισαν το έργο του Θεού, κι έτσι κατέληξαν να διαπράξουν μια αποτρόπαιη αμαρτία, καρφώνοντας τον ελεήμονα Σωτήρα, τον Κύριο Ιησού, ζωντανό στον σταυρό. Με αυτόν τον τρόπο, εξόργισαν τον ίδιο τον Θεό και τελικά τους αποδόθηκαν τα αντίποινα που τους άξιζαν — ο πόνος μιας εθνικής υποδούλωσης! Έχασαν την πατρίδα τους και σκορπίστηκαν στις τέσσερις γωνιές της γης.

Τώρα βρισκόμαστε στις έσχατες ημέρες και έχουμε φτάσει πάλι σε μια περίοδο αλλαγής εποχών. Αν και οι άνθρωποι της εποχής αυτής έχουν λυτρωθεί από τον Κύριο Ιησού και οι αμαρτίες τους έχουν συγχωρεθεί, η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου υπάρχει ακόμα. Επιπλέον, ο άνθρωπος διαφθείρεται όλο και περισσότερο, ξεπερνώντας ακόμα και τα επίπεδα διαφθοράς των ανθρώπων κατά τον καιρό του Νώε· ζουν στην αμαρτία, ανήμποροι να ελευθερωθούν και χωρίς μονοπάτι να ακολουθήσουν για να αποτινάξουν την αμαρτία και να εξαγνιστούν. Για να σώσει ολοκληρωτικά την ανθρωπότητα, ο Θεός ξεκινά να εκτελεί ένα στάδιο νέου έργου, αυτό της «κρίσεως που ξεκινά από τον οίκο του Θεού». Σύμφωνα με τις ανάγκες της διεφθαρμένης ανθρωπότητας και με τη διαφορά αυτού του έργου, ο Θεός εκφράζει την προπαντός δίκαιη, μεγαλοπρεπή και οργισμένη διάθεσή Του· δεν είναι πια ο Αμνός της εξιλέωσης, μα είναι «ο λέων, όστις είναι εκ της φυλής Ιούδα» (Αποκάλυψη 5:5). Ο Θεός θα χρησιμοποιήσει αυτού του είδους τη διάθεση για να φέρει ολοκληρωτικά σε τέλος αυτή την παλιά εποχή, θα τη χρησιμοποιήσει για να κρίνει και να παιδεύσει την παρακοή, τη διαφθορά και την αδικία σε όλη την ανθρωπότητα ώστε να χωρίσει τον κάθε άνθρωπο σύμφωνα με το είδος του, και ο Θεός θα οδηγήσει εκείνους που ανήκουν σ’ Αυτόν στη βασιλεία Του και θα καταστρέψει εκείνους που ανήκουν στον Σατανά. Ο Θεός θα δοξαστεί σε υπέρτατο βαθμό σε ολόκληρο το σύμπαν, θα κυβερνήσει ως Βασιλεύς σε όλη τη γη, και τα έθνη της γης θα γίνουν «αι βασιλείαι του κόσμου

[…] του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού» (Αποκάλυψη 11:15). Επομένως, η τελευταία εποχή ονομάζεται Εποχή της Βασιλείας. Λόγω της αλλαγής των εποχών και λόγω των διαφορών στο έργο που κάνει ο Θεός και στη διάθεση που εκφράζει, πρέπει να αλλάξει και το όνομα του Θεού. Δεν ονομάζεται πλέον Ιησούς, αλλά Παντοδύναμος Θεός, σύμφωνα με το έργο που εκτελεί και τη διάθεση που εκφράζει. Με αυτό το όνομα ολοκληρώνει το έργο του σχεδίου διαχείρισής Του των 6000 ετών. Αυτό εκπληρώνει τα λόγια του Βιβλίου της Αποκάλυψης, όπως τα εδάφια 15:3: «Και έψαλλον την ωδήν Μωϋσέως του δούλου του Θεού και την ωδήν του Αρνίου, λέγοντες· Μεγάλα και θαυμαστά τα έργα σου, Κύριε Θεέ παντοκράτωρ· δίκαιαι και αληθιναί αι οδοί σου, βασιλεύ των αγίων», 19:6: «Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων· Αλληλούϊα· διότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ» και 1:8: «Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ». Αν και το όνομα του Θεού έχει αλλάξει κατά την εποχή της Βασιλείας, το έργο Του είναι ακόμα εκείνο του ίδιου του Θεού. Κάποτε ονομαζόταν Ιεχωβά και άλλοτε Ιησούς, τώρα ονομάζεται Παντοδύναμος Θεός. Μα ό,τι όνομα κι αν παίρνει ο Θεός, η ουσία Του δεν αλλάζει. Ο Ιεχωβά, ο Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ένας Θεός. Αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η σοφία του Θεού, το θαύμα του Θεού, η δικαιοσύνη του Θεού και η μεγαλοπρέπεια του Θεού δεν θα αλλάξουν ποτέ. Η ουσία Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι δεν θα αλλάξουν ποτέ. Όσον αφορά το έργο Του, ωστόσο, προχωρεί πάντα προς τα εμπρός, όλο και πιο βαθιά, γιατί Αυτός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά Μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία: Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το “Ιεχωβά” αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι τιμητικό για τον Θεό που λατρεύτηκε από τον λαό του Ισραήλ. Το “Ιησούς” αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να λαχταρά την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και πιστεύει ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα σταματούσε στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα ήταν σε θέση να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Ο λόγος είναι ότι ο Ιησούς ο Σωτήρας ήρθε μόνο για τη λύτρωση και τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Πήρα το όνομα του Ιησού για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος και δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβά, Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα υποδηλώνουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να διατυπώσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή – η εποχή των εσχάτων ημερών – το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβά ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας, αλλά θα ονομάζομαι ο ίδιος ο ισχυρός και παντοδύναμος Θεός, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω την εποχή στο τέλος της» (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ποια είναι, λοιπόν, η στάση των ανθρώπων προς τον ερχομό του Θεού και την αλλαγή του ονόματός Του κατά τις έσχατες ημέρες; Από μια γενική παρατήρηση ολόκληρου του θρησκευτικού κόσμου, φαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να μένουν προσκολλημένοι στα λόγια «διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» και κάνουν ό,τι μπορούν για να αντισταθούν και να καταδικάσουν τον ξανά ενσαρκωμένο Κύριο Ιησού — τον Παντοδύναμο Θεό. Λένε ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Παντοδύναμο Θεό πιστεύουν σε έναν άλλον Θεό και προδίδουν τον Κύριο Ιησού. Αν οι άνθρωποι έχουν αυτή την αντίληψη, τότε δεν είναι η πίστη τους στον Κύριο Ιησού μια πίστη σε έναν άλλον Θεό από τον Ιεχωβά; Δεν είναι αυτό ιδιαίτερα παράλογο και εξωφρενικό; Δεν οριοθετούν τον Θεό; Δεν είναι, έτσι, του ιδίου φυράματος με τους Ιουδαίους Φαρισαίους που αντιστάθηκαν στον Κύριο Ιησού τότε; Αν είναι έτσι, τότε οι τραγωδίες της ιστορίας θα επαναληφθούν ακόμα μια φορά σ’ εμάς! Έτσι, πρέπει να παραδειγματιστούμε από τους Φαρισαίους και να μην οριοθετούμε τον Θεό. Θα πρέπει να έχουμε ταπεινή καρδιά και να αναζητάμε και να μελετάμε στ’ αλήθεια τα μυστήρια που αποκαλύπτει ο Θεός και τις αλήθειες που εκφράζει, και τότε θα δούμε ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιεχωβά που κάποτε καθοδήγησε την ανθρωπότητα στη γη, ότι είναι ο Κύριος Ιησούς που κάποτε εξιλέωσε την ανθρωπότητα, και ότι είναι ακόμα περισσότερο ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε και τον οποίον λαχταρούσαν οι άνθρωποι για τόσο καιρό. Ο Παντοδύναμος Θεός μάς λέει: «Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβά. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε οι άνθρωποι με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβά ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν – είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη Μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα. Οι άνθρωποι ποτέ δεν έχουν ασχοληθεί μαζί Μου, δεν Με έχουν γνωρίσει και πάντα αγνοούσαν τη διάθεσή Μου. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε ένα άτομο δεν Με έχει δει. Αυτός είναι ο Θεός που εμφανίζεται στον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες, αλλά είναι κρυμμένος ανάμεσα στους ανθρώπους. Κατοικεί ανάμεσα στους ανθρώπους, αληθινός και πραγματικός, όπως ο καυτός ήλιος κι η φλεγόμενη φωτιά, γεμάτος με δύναμη κι εξουσία. Δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο ή πράγμα που δεν θα κριθεί από τα λόγια Μου κι ούτε ένα άτομο ή πράγμα που δεν θα εξαγνιστεί από την καύση της φωτιάς. Τελικά, όλα τα έθνη θα ευλογηθούν εξαιτίας των λόγων Μου, αλλά και θα συντριβούν εξαιτίας των λόγων Μου. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι άνθρωποι τις έσχατες ημέρες θα δουν ότι είμαι ο Σωτήρας που επέστρεψε, είμαι ο Παντοδύναμος Θεός που κατακτά όλη την ανθρωπότητα κι ήμουν κάποτε η προσφορά περί αμαρτίας του ανθρώπου. Αλλά τις έσχατες ημέρες, γίνομαι επίσης οι φλόγες του ήλιου που τα καίνε όλα, όπως κι ο Ήλιος της δικαιοσύνης που αποκαλύπτει όλα τα πράγματα. Αυτό είναι το έργο Μου τις έσχατες ημέρες. Πήρα αυτό το όνομα και απέκτησα αυτή τη διάθεση, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να δουν ότι είμαι δίκαιος Θεός, ότι είμαι ο καυτός ήλιος και η φλεγόμενη φωτιά. Αυτό έγινε ώστε όλοι να Με λατρεύουν, τον μόνο αληθινό Θεό, και να βλέπουν το αληθινό Μου πρόσωπο: δεν είμαι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών και δεν είμαι μόνο ο Λυτρωτής – είμαι ο Θεός όλων των πλασμάτων στον ουρανό, τη γη και τις θάλασσες» (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Η ημέρα θα φτάσει που ο Θεός δεν θα ονομάζεται Ιεχωβά, Ιησούς ή Μεσσίας — Αυτός θα είναι απλά “ο Δημιουργός”. Εκείνη την εποχή, όλα τα ονόματα που Αυτός έχει λάβει στη γη θα τελειώσουν, επειδή το έργο Του στη γη θα έχει τελειώσει, μετά από το οποίο τα ονόματά Του δεν θα υφίστανται πια. Όταν τα πάντα έρθουν στο κράτος του Δημιουργού, τι ανάγκη έχει από ένα άκρως κατάλληλο αλλά ατελές όνομα; Εξακολουθείς να αναζητείς το όνομα του Θεού τώρα; Μήπως ακόμα τολμάς να πεις ότι ο Θεός ονομάζεται μόνο Ιεχωβά; Μήπως ακόμα τολμάς να πεις ότι ο Θεός μπορεί να ονομάζεται μόνο Ιησούς; Είσαι σε θέση να φέρεις την αμαρτία της βλασφημίας εναντίον του Θεού;» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Υποσημειώσεις:

α. Το πρωτότυπο κείμενο γράφει «το οποίο είναι».

Γιατί ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται στο νέο έργο του Θεού και το καταδικάζει πάντοτε με τόση μανία

Τις δύο φορές που ο Θεός ενσαρκώθηκε για να βαδίσει στη γη και να φέρει εις πέρας το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, είχε να αντιμετωπίσει απίστευτη αντίσταση, καταδίκη και μανιώδη δίωξη από τους ηγέτες του κόσμου της θρησκείας. Αυτό το γεγονός έχει παραξενέψει, ακόμα και σοκάρει τους ανθρώπους: Γιατί κάθε φορά που ο Θεός εκτυλίσσει ένα στάδιο νέου έργου, βρίσκει πάντοτε απέναντί Του μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση; Γιατί εκείνοι που αντιστέκονται με μεγαλύτερη μανία και επιθετικότητα στον Θεό είναι οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι διαβάζουν ξανά και ξανά τη Βίβλο και έχουν υπηρετήσει τον Κύριο για πολλά χρόνια; Γιατί εκείνοι οι θρησκευτικοί ηγέτες, τους οποίους οι άνθρωποι θεωρούν ως τους πιο ευσεβείς, τους πιο πιστούς και τους πιο υπάκουους στον Θεό, είναι στην πραγματικότητα ανίκανοι να συμπλεύσουν με τον Θεό και, αντιθέτως, είναι εχθροί του Θεού; Μήπως είναι λανθασμένο το έργο του Θεού; Μήπως οι ενέργειες του Θεού δεν συμφωνούν με τη λογική; Σίγουρα δεν πρόκειται περί αυτού! Υπάρχουν δύο θεμελιώδεις λόγοι για τους οποίους οι θρησκευτικοί ηγέτες μπορούν να παίζουν τον ρόλο της αντίστασης στον Θεό και να γίνονται εχθροί του Θεού, κι αυτοί είναι: Ο πρώτος λόγος είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ούτε το έργο του Αγίου Πνεύματος ούτε τις αρχές του έργου του Θεού. Βασίζονται πάντοτε στις περιορισμένες γνώσεις που έχουν για τη Βίβλο, στις θεολογικές θεωρίες και στις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασίες, προκειμένου να οριοθετήσουν το έργο του Θεού, το οποίο είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, από τη στιγμή που η ανθρωπότητα είναι τόσο διεφθαρμένη από τον Σατανά, η φύση της είναι αλαζονική και επηρμένη, απεχθάνεται και μισεί την αλήθεια, και δίνει ιδιαίτερη αξία στην κοινωνική θέση. Ο συνδυασμός αυτών των δύο λόγων έχει οδηγήσει στην τραγωδία της επανειλημμένης άρνησης και καταδίκης της αληθινής οδού από την ανθρωπότητα σ’ όλη την ιστορία.

Πηγαίνοντας δύο χιλιάδες χρόνια πίσω, όταν ο Κύριος Ιησούς βρισκόταν ανάμεσα στους Ιουδαίους, Εκείνος δίδασκε το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών, λέγοντας «Μετανοείτε διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών» (κατά Ματθαίον 4:17). Εξέφρασε την αλήθεια, έφερε την οδό της μετάνοιας, βοήθησε τον άνθρωπο γιατρεύοντας τους ασθενείς και εξορκίζοντας δαίμονες, πραγματοποίησε πολλά σημεία και τέρατα, και θαύματα, και χάρισε στον άνθρωπο πλουσιοπάροχη και άφθονη χάρη, ειρήνη και χαρά. Αυτά είναι όλα πράγματα τα οποία δεν καταγράφηκαν στην Παλαιά Διαθήκη, ενώ ήταν ένα έργο που δεν είχε κανένας πραγματοποιήσει πιο πριν. Φυσικά, ήταν επίσης κάτι που κανένα ανθρώπινο ον δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει, καθότι, εκτός από τον Θεό δεν υπάρχει κανένας που να έχει την εξουσία και τη δύναμη να κάνει τέτοια πράγματα. Αυτό που έκανε ο Κύριος Ιησούς εκείνον τον καιρό ήταν να αναλάβει προσωπικά τις αμαρτίες του ανθρώπου, μέσα από τη σταύρωσή Του και τη λύτρωση του ανθρώπου από την αμαρτία, ώστε να μπορέσει να οδηγήσει τον άνθρωπο μακριά από τα δεσμά των νόμων και των κανόνων και να τον απαλλάξει από την τιμωρία λόγω της μη συμμόρφωσης με τον νόμο. Όσοι ήταν υπό του νόμου, θα μπορούσαν να κερδίσουν τη σωτηρία του Θεού και να μην καταστραφούν, μόνο αν δέχονταν το έργο του Κυρίου Ιησού. Όμως οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι του Ιουδαϊσμού δεν αναγνώριζαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν καταλάβαιναν τι είδους έργο πραγματοποιούσε ο Κύριος Ιησούς. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, πίστευαν ότι όποιος δεν προσευχόταν στο όνομα του Ιεχωβά, πρόδιδε τον Θεό, όποιος κήρυττε ένα μήνυμα που δεν ήταν σύμφωνο με τον νόμο, εξαπατούσε τους ανθρώπους, ενώ ότι ήταν πέραν της Βίβλου, αποτελούσε αίρεση. Επιπλέον, καυχιόνταν ότι ήταν άριστοι γνώστες των νόμων και ότι ήταν υπηρετούσαν τον Ιεχωβά Θεό στον ναό επί πολλά χρόνια, και πίστευαν ότι όλα αυτά τα οποία διαφύλασσαν ήταν η αλήθεια και η πιο αγνή οδός. Σύμφωνα με αυτούς, το έργο του Κυρίου Ιησού παραβίαζε τον νόμο και ήταν πέραν της Βίβλου, σαν μια οδός ξέχωρη από τη Βίβλο. Έλεγαν, ακόμα, ότι ο Κύριος Ιησούς διέπραττε βλασφημία, καθώς σφετεριζόταν το όνομα του Θεού, και ότι πρόδιδε τον Ιεχωβά Θεό. Εξαιτίας αυτού, θα προτιμούσαν να πεθάνουν από το να δεχθούν την οδό που κήρυττε ο Κύριος Ιησούς. Θεωρούσαν ακόμα το έργο του Κυρίου Ιησού «αιρετικό», μια «χθόνια λατρεία» και ότι «εξαπατούσε τον άνθρωπο». Παρόλο που το έργο και ο λόγος του Κυρίου Ιησού είχαν εξουσία, δύναμη και σοφία, παρόλο που τα θαύματα που έκανε ο Κύριος Ιησούς ήταν άνευ προηγουμένου, παρόλο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι έρχονταν για να γίνουν μάρτυρες των πράξεων του Κυρίου Ιησού και να γίνουν μάρτυρες του γεγονότος ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η έλευση του Μεσσία, εκείνοι πεισματικά παρέμεναν προσκολλημένοι στις αντιλήψεις τους και στο έργο του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου, και με περιφρονητικό τρόπο εναντιώνονταν στο νέο έργο του Θεού και το καταδίκαζαν – το έργο της λύτρωση του Κυρίου Ιησού. Η στάση τους απέναντι στο νέο έργο του Θεού ήταν ακριβώς όπως την είχε αποκαλύψει ο Παντοδύναμος Θεός: «Ο άνθρωπος μπορεί να δεχθεί μόνο ένα είδος έργου ή έναν τρόπο πράξης. Είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί έργο ή τρόπους πράξης, που έρχονται σε αντίθεση με τον ίδιο ή είναι υψηλότεροι από αυτόν – αλλά το Άγιο Πνεύμα επιτελεί πάντα νέο έργο και έτσι εμφανίζονται, η μία μετά την άλλη, ομάδες θρησκευτικών εμπειρογνωμόνων οι οποίοι εναντιώνονται στο νέο έργο του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν γίνει εμπειρογνώμονες ακριβώς επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς ο Θεός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός, και δεν έχει γνώση των αρχών του έργου του Θεού και, επιπλέον, δεν έχει γνώση των πολλών τρόπων με τους οποίους ο Θεός σώζει τον άνθρωπο. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος είναι εντελώς ανίκανος να διακρίνει αν ένα έργο προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα ή από τον ίδιο τον Θεό. Πολλοί άνθρωποι προσκολλώνται σε μια στάση κατά την οποία αν το έργο ανταποκρίνεται στα προηγούμενα λόγια, τότε το αποδέχονται, κι αν υπάρχουν διαφορές με το προηγούμενο έργο, εναντιώνονται σε αυτό και το απορρίπτουν» (από «Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Όταν κάποιος πιστεύει στον Θεό, οφείλει τουλάχιστον να έχει φόβο Θεού στην καρδιά και να πεινάει και να διψάει για δικαιοσύνη. Μόνο έτσι θα μπορέσει να λάβει διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα, να καταφέρει να κατανοήσει το νέο έργο του Θεού και να ακολουθήσει από κοντά τα βήματα του Θεού. Αυτοί οι Ιουδαίοι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήρθαν σε επαφή με τον Κύριο Ιησού και τον συνάντησαν πολλές φορές, όμως απλούστατα δεν ήταν ποτέ για την αναζήτηση της αλήθειας. Επινοούσαν τρόπους και μέσα για να δοκιμάσουν τον Κύριο Ιησού και για να βρουν κάτι να χρησιμοποιήσουν εναντίον Του (βλ. κατά Ματθαίον 22:15-46), προσπαθώντας να καταστρέψουν και να καταλύσουν το έργο του Κυρίου Ιησού. Ήταν όλοι ίδιοι, από την άποψη ότι δεν είχαν καμία γνώση για τον Θεό, και είχαν τις δικές τους αντιλήψεις σχετικά με το νέο έργο του Θεού, όμως ο Ναθαναήλ, η Σαμαρείτιδα, οι μαθητές και οι απλοί άνθρωποι που ακολουθούσαν τον Κύριο Ιησού μπόρεσαν να αφήσουν κατά μέρος τις αντιλήψεις τους και να αναζητήσουν την αλήθεια. Με αυτόν τον τρόπο ήταν ικανοί να ακούνε τη φωνή του Θεού μέσα από το έργο και τα λόγια του Κυρίου Ιησού, να αναγνωρίζουν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η έλευση του Μεσσία και να επιστρέψουν στον Θεό. Μέσα από αυτήν τη σύγκριση μπορούμε να δούμε ότι όσοι βρίσκονταν στα ανώτερα κλιμάκια του κόσμου της θρησκείας του Ιουδαϊσμού δεν ήταν απλώς πεισματικά συντηρητικοί και χωρίς γνώση του έργου του Θεού, αλλά και αλαζόνες και αυτάρεσκοι, και απλώς αρνιόνταν να δεχθούν την αλήθεια. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους της αντίστασής τους στον Θεό.

Ένας άλλος λόγος ήταν ότι, καθώς τα λόγια και το έργο του Κυρίου Ιησού κατείχαν αλήθεια και εξουσία και μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής, όλο και περισσότεροι απλοί Ιουδαίοι είχαν αρχίσει να ακολουθούν τον Κύριο Ιησού, και το γεγονός ότι οι απλοί άνθρωποι Τον ακολουθούσαν είχε προκαλέσει ανησυχία στους αρχιερείς, στους γραμματείς και τους Φαρισαίους. Με τους ανθρώπους να μην τους λατρεύουν ούτε να τους ακολουθούν πλέον, γίνονταν ολοένα πιο νευρικοί, επειδή ήξεραν καλά μέσα τους ότι η εξουσία και η δύναμη των λόγων και του έργου του Κυρίου Ιησού ήταν πολύ πέραν των δυνατοτήτων τους και ότι, εφόσον ο Κύριος Ιησούς παρέμενε στη γη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα τους εγκατέλειπαν για να ακολουθήσουν τον Κύριο Ιησού, και θα υπήρχαν λιγότεροι άνθρωποι στον ναό, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν μια ζωή υπεροχής, έχοντας τη στήριξη και τη συνδρομή των άλλων. Συνεπώς, ο Κύριος Ιησούς έγινε κάτι σαν βελόνα στο μάτι ή σαν αγκάθι στην καρδιά τους και έγινε ένας μισητός εχθρός με τον οποίον δεν ήταν δυνατόν να συνυπάρξουν. Έτσι, συζητούσαν για τον Ιησού, λέγοντας: «Τι κάμνομεν, διότι ούτος ο άνθρωπος πολλά θαύματα κάμνει. Εάν αφήσωμεν αυτόν ούτω, πάντες θέλουσι πιστεύσει εις αυτόν, και θέλουσιν ελθεί οι Ρωμαίοι και αφανίσει και τον τόπον ημών και το έθνος» (κατά Ιωάννη 11:47-48). Προκειμένου να διασφαλίσουν τη θέση τους, σκέφτηκαν τα πάντα που θα μπορούσαν να κάνουν και χρησιμοποίησαν κάθε είδος απεχθούς μεθόδου για να προβάλλουν ψευδείς κατηγορίες κατά του Κυρίου Ιησού. Βλασφημούσαν και καταδίκαζαν το έργο του Κυρίου Ιησού, διέσυραν και συκοφαντούσαν τον Κύριο Ιησού, λέγοντας ότι βασιζόταν στον Βεελζεβούλ για να διώχνει τους δαίμονες (βλ. κατά Ματθαίον 12:24) και ψευδομαρτυρούσαν, κατηγορώντας και ενοχοποιώντας τον Κύριο Ιησού (βλ. κατά Μάρκον 14:55-58). Συνωμότησαν ακόμα και με τις ρωμαϊκές αρχές για να Τον καρφώσουν αδίστακτα στον σταυρό. Όταν ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε, εμφανίστηκε ενώπιον των μαθητών του επί 40 ημέρες και κατόπιν αναλήφθηκε στους ουρανούς, και η δύναμη και τα θαύματα τους συνόδευαν κατά τη διάδοση του ευαγγελίου. Αυτά τα γεγονότα ήταν αρκετά για να επιβεβαιώσουν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο αληθινός Θεός, ότι το έργο Του εμπεριείχε το έργο του Αγίου Πνεύματος, ότι διατηρούνταν από το Άγιο Πνεύμα και ότι ήταν η αληθινή οδός! Υπό αυτές τις συνθήκες, εκείνοι οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, όχι μόνο δεν επανεξέτασαν την κατάστασή τους, παρά, αντιθέτως, ενήργησαν εις το όνομα της «διατήρησης του νόμου και της υπεράσπισης της αληθινής οδού» και συνέχισαν να εκμεταλλεύονται τις δυνάμεις τους, συνωμοτώντας με τους εξουσιαστές τους για να εντείνουν τη μανιώδη καταστολή, δίωξη και σφαγή των ακόλουθων του Κυρίου Ιησού. Έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να σταματήσουν τους ανθρώπους να ακολουθούν τον Κύριο Ιησού, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να απαγορεύουν στον οποιονδήποτε να διαδίδει το όνομα του Κυρίου Ιησού… Προκειμένου να διασφαλίσουν τις θέσεις τους και τον βιοπορισμό τους, δεν υπήρχε έγκλημα που δεν θα μπορούσαν να διαπράξουν, γεγονός που εξέθετε πλήρως τη διαβολική φύση τους, αυτή που τους ήθελε να μισούν την αλήθεια και να είναι εχθροί του Χριστού. Αυτός ήταν ο άλλος λόγος για που αντιστέκονταν στον Κύριο Ιησού και Τον καταδίκαζαν μανιωδώς. Οι μοχθηρές πράξεις τους εξύβριζαν τη διάθεση του Θεού και προκαλούσαν την οργή Του. Στο τέλος, όλη η φυλή των Ιουδαίων υπεβλήθη σε άνευ προηγουμένου πόνο εθνικής υποδούλωσης, το οποίο ήταν το οδυνηρό τίμημα που πλήρωσαν για την αντίστασή τους απέναντι στον Θεό και την καταδίκη Του Θεού.

Τώρα που διανύουμε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός έχει προετοιμάσει μια μεγαλύτερη σωτηρία για εκείνους που έχουν λυτρωθεί από Αυτόν. Αυτή η σωτηρία είναι η εκ νέου ενσάρκωση του Θεού και η έκφραση της αλήθειας από Εκείνον για την κρίση και την κάθαρση του ανθρώπου. Επί του παρόντος πραγματοποιεί ένα νέο έργο κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού. Αυτό το στάδιο του έργου θα απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από τη σατανική διεφθαρμένη διάθεσή του. Θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά και θα μετατρέψει την ανθρωπότητα σε ένα γένος που θα γνωρίζει τον Θεό, θα είναι συμβατό με τον Θεό και θα ανήκει πραγματικά στον Θεό, ώστε να μπορέσει, έτσι, να φτάσει στη σωτηρία και να αποκτηθεί από τον Θεό. Αυτό είναι το τελικό στάδιο του έξι χιλιάδων ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού. Από τότε που ο Παντοδύναμος Θεός εμφανίστηκε και ξεκίνησε το έργο Του, όλοι εκείνοι από τα διάφορα δόγματα που αγαπούν την αλήθεια και πρόσμεναν την εμφάνιση του Θεού, διάβασαν τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και πείστηκαν ότι τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού φέρουν εξουσία και δύναμη, ότι αποτελούν έκφραση της αλήθειας και ότι είναι πραγματικά η φωνή του Θεού, οπότε, ένας-ένας δέχθηκαν το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Τότε εμφανίστηκε το άνευ προηγουμένου θέαμα της συρροής όλων των εθνών στο όρος. Τώρα, το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού επεκτείνεται επί του παρόντος σε κάθε έθνος και προς κάθε κατεύθυνση σε όλον τον κόσμο· νέα παραρτήματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού ανοίγουν το ένα μετά το άλλο σε ξένες χώρες και περιοχές· όλο και πιο πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν αρχίσει να δέχονται το ευαγγέλιο του Θεού των εσχάτων ημερών. Αυτό αποκαλύπτει πλήρως την παντοδυναμία και τη σοφία του Θεού. Ωστόσο, όταν έρχονται αντιμέτωποι με όλες αυτές τις αλήθειες, όταν έρχονται αντιμέτωποι με ένα τόσο μεγάλο θαύμα και τη μαρτυρία από το έργο του Αγίου Πνεύματος, οι ηγέτες του κόσμου της θρησκείας κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν συγκινούνται καθόλου. Αυτοί οι άνθρωποι είναι όπως οι Φαρισαίοι, δεν αναγνωρίζουν ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος εξελίσσεται συνεχώς και ότι το έργο του Θεού είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Αναγνωρίζουν μόνο μια άκαμπτη αρχή: Οποιοσδήποτε κηρύττει ότι ο Κύριος έχει ενσαρκωθεί, είναι ψεύτης· όποιος κηρύττει για έναν Θεό που έχει διαφορετικό όνομα από τον Κύριο Ιησού, είναι αιρετικός· όλα τα λόγια του Κυρίου βρίσκονται μέσα στη Βίβλο, οτιδήποτε είναι πέραν της Βίβλου δεν είναι η αληθινή οδός, και το να μην ακολουθεί κανείς τις απαιτήσεις που είχε ο Θεός από τον άνθρωπο κατά την Εποχή της Χάριτος, είναι πέραν από τη διδασκαλία του Χριστού. Επιπλέον, πιστεύουν με περισσή αυτοπεποίθηση ότι είναι άριστοι γνώστες της Βίβλου και ότι έχουν κερδίσει τη ζωή, μετά από τόσα χρόνια έργου και κηρύγματος, και ότι μόνον όσα εκείνοι δέχονται, γνωρίζουν και διατηρούν είναι η αληθινή οδός, και οτιδήποτε πέραν αυτών αποτελεί αίρεση ή χθόνια λατρεία. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν οριοθετήσει σθεναρά τον Θεό εντός της Βίβλου και Τον έχουν οριοθετήσει εντός του προηγούμενου έργου του Θεού. Ασχέτως του πόση αλήθεια εμπεριέχει το έργο που έκανε ο Παντοδύναμος Θεός, του πόσο έργο του Αγίου Πνεύματος έχει, του πώς μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των ανθρώπων και του πόσα γεγονότα υπάρχουν για να το επιβεβαιώσουν, εκείνοι δεν αναγνωρίζουν ότι προέρχεται από τον Θεό. Όχι μόνο δεν αναζητούν και δεν διερευνούν το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, αλλά είναι και εχθρικοί απέναντί του και το αρνούνται, σε τέτοιον βαθμό που βλασφημούν τον ενσαρκωμένο Θεό και δυσφημούν και καταδικάζουν το έργο και τα λόγια του Χριστού των εσχάτων ημερών. Είναι απλώς ίδιοι με τους Φαρισαίους του παλιού καιρού, πεισματάρηδες και αλαζόνες, περιφρονούν την αλήθεια και βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα! Είναι ακριβώς όπως λέει ο Παντοδύναμος Θεός: «Εάν γνωρίζεις τον Θεό από ένα και μόνο στάδιο του έργου Του, τότε η γνώση σου είναι ελάχιστη. Η γνώση σου είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Εάν δεν συμβαίνει αυτό, τότε γιατί πολλοί από τη θρησκευτική παλαιά φρουρά κάρφωσαν τον Θεό ζωντανό πάνω στον σταυρό; Μήπως επειδή ο άνθρωπος περιορίζει τον Θεό μέσα σε ορισμένες παραμέτρους; Δεν είναι πολλοί εκείνοι που αντιτίθενται στον Θεό και εμποδίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος επειδή δεν γνωρίζουν το ποικίλο και διαφορετικό έργο του Θεού και, επιπλέον, επειδή διαθέτουν μόνο ένα ψήγμα γνώσης και δόγματος, με το οποίο συγκρίνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Παρόλο που οι εμπειρίες τέτοιων ανθρώπων είναι επιφανειακές, αυτοί είναι αλαζόνες και επιεικείς από τη φύση τους και κοιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος με περιφρόνηση, αγνοούν τις πειθαρχίες του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χρησιμοποιούν τα τετριμμένα και παλιά επιχειρήματά τους για να επιβεβαιώσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Επίσης προσποιούνται, όντες απόλυτα πεπεισμένοι για τη σοφία και πολυμάθειά τους, καθώς και για το ότι είναι ικανοί να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι περιφρονητέοι και απορριπτέοι από το Άγιο Πνεύμα, και δεν θα εξαλειφθούν από τη νέα εποχή; Δεν είναι αυτοί που έρχονται ενώπιον του Θεού και Του αντιτάσσονται ανοιχτά, μυωπικά ανθρωπάκια, που απλώς προσπαθούν να δείξουν πόσο έξυπνοι είναι; Με μια πενιχρή μόνο γνώση της Βίβλου, προσπαθούν να δρασκελίσουν την «ακαδημαϊκή κοινότητα» του κόσμου με μόνο ένα επιφανειακό δόγμα για να διδάξουν στους ανθρώπους, επιχειρούν να αναστρέψουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και προσπαθούν να το κάνουν να περιστρέφεται γύρω από τη δική τους διαδικασία σκέψης ενώ, ως κοντόφθαλμοι που είναι, προσπαθούν να δουν με μια ματιά το 6.000 χρόνων έργο του Θεού. Υπάρχει λόγος να μιλούν τα άτομα αυτά; Στην πραγματικότητα, όσο μεγαλύτερη γνώση του Θεού έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο αργοί γίνονται στην κρίση για το έργο Του. Επιπλέον, μιλούν ελάχιστα για τη γνώση τους για το έργο του Θεού σήμερα, αλλά δεν είναι βιαστικοί στις κρίσεις τους. Όσο λιγότερα ξέρουν οι άνθρωποι για τον Θεό, τόσο πιο αλαζόνες και υπερβολικά σίγουροι για τον εαυτό τους είναι, και τόσο πιο ανήθικα διακηρύσσουν την ύπαρξη του Θεού – μιλούν, όμως, μόνο θεωρητικά, χωρίς να προσφέρουν πραγματικές αποδείξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Όσοι βλέπουν το έργο του Αγίου Πνεύματος ως παιχνίδι, είναι επιπόλαιοι! Όσοι δεν είναι προσεκτικοί όταν συναντούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγκρατούν το στόμα τους, βιάζονται να κρίνουν, που δίνουν το ελεύθερο στο φυσικό τους ένστικτο να αρνείται την ορθότητα του έργου του Αγίου Πνεύματος, προσβάλλοντας και βλασφημώντας το – αυτοί οι τόσο ασεβείς άνθρωποι δεν είναι αδαείς ως προς το έργο του Αγίου Πνεύματος; Οι αλαζόνες δεν είναι, επιπλέον, υπερόπτες από τη φύση τους και ανεξέλεγκτοι;» (από «Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Καθώς οι άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Κύριο επιστρέφουν ομαδικά στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, η σταδιακή επέκταση του έργου του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ωστόσο, παρόλο που το έργο του Αγίου Πνεύματος έχει τέτοια άνθιση, δεν έχει κάνει τους θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι είναι συνηθισμένοι να βρίσκονται ψηλά και να έχουν δύναμη, και του ειδικούς της θρησκείας, οι οποίοι δίνουν εντολές στους άλλους γύρω τους να αυτοστοχαστούν, να σκύψουν τα αλαζονικά κεφάλια τους για να αναζητήσουν και να διερευνήσουν. Αντιθέτως, αυτοί οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η θέση τους γίνεται ολοένα πιο επισφαλής και ότι ανά πάσα στιγμή θα μπορούσαν να ανατραπούν, και φοβούνται ακόμα περισσότερο ότι όλοι θα στραφούν προς τον Παντοδύναμο Θεό και κανένας δεν θα τους ακολουθεί, ενώ οι εκκλησίες τους θα κλείσουν και θα φαλιρίσουν. Ως αποτέλεσμα, προκειμένου να σώσουν την κατάσταση, οι πάστορες, οι πρεσβύτεροι, οι ηγέτες και οι συνεργάτες από τα διάφορα δόγματα ενεργούν εις το όνομα της «παρακολούθησης του ποιμνίου για τον Κύριο και της διατήρησης της αληθινής οδού». Έχουν κατασκευάσει και έχουν διανείμει προπαγανδιστικό υλικό, που με ειδεχθή τρόπο βλασφημά τον Παντοδύναμο Θεό και Του επιτίθεται, και το οποίο έχουν αναρτήσει σε διαφόρων ειδών πλατφόρμες δικτύωσης, υποκινώντας τους ανθρώπους να αντισταθούν στον Θεό. Λένε ακόμα πράγματα που αλλοιώνουν και διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και διαβάλουν την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού ως αίρεση, απαγορεύοντας αυστηρώς στους πιστούς να διαβάσουν τα βιβλία της Αστραπής της Ανατολής ή να ακούσουν τα κηρύγματα της Αστραπής της Ανατολής. Δεν επιτρέπουν στους πιστούς να δέχονται ανθρώπους που κηρύττουν τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες ή ακόμα και οποιονδήποτε ξένο, και είναι απολύτως αντίθετοι με τη διδασκαλία του Θεού κατά την Εποχή της Χάριτος, όταν Εκείνος ζήτησε από τον άνθρωπο να υποδέχεται τους ξένους με συμπόνια. Αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσοι ακολουθούν τον Παντοδύναμο Θεό είναι προσηνείς άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό, και γνωρίζουν ακόμα καλύτερα ότι αυτοί οι άνθρωποι που κηρύττουν τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες δεν είναι ούτε κατ’ ελάχιστον κακοπροαίρετοι, όμως εξακολουθούν να τους προσβάλλουν και να τους διώχνουν με βάρβαρο και βάναυσο τρόπο, ενώ φτάνουν ακόμα και στο σημείο να επιτίθενται σωματικά ενάντια στους αδελφούς και στις αδελφές που διαδίδουν το ευαγγέλιο. Το πιο σοκαριστικό είναι ότι, παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, συνωμοτούν με το σατανικό καθεστώς του ΚΚΚ, εμπλέκονται σε ελεεινές και χθόνιες υποθέσεις για να «πουλήσουν» τον Κύριο και να «πουλήσουν» τους φίλους τους, παίρνοντας από πίσω, παρακολουθώντας και αναφέροντας τους αδελφούς και τις αδελφές που διαδίδουν το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών, και γίνονται κατάσκοποι μέσα στην εκκλησία για να συλλέγουν πληροφορίες για την κρυφή σύλληψη χριστιανών από το ΚΚΚ. Φαίνεται ότι μπορούν να νιώσουν ανακούφιση, από το μίσος που έχουν μέσα στην καρδιά τους, μόνο εξοντώνοντας με μιας όσους γίνονται μάρτυρες του Θεού και καταλύοντας το νέο έργο του Θεού. Αυτοί οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν είναι οι μοχθηροί δούλοι για τους οποίους έχει μιλήσει ο Κύριος Ιησούς; Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Άλλην παραβολήν ακούσατε. Ήτο άνθρωπός τις οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και περιέβαλεν εις αυτόν φραγμόν και έσκαψεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον, και εμίσθωσεν αυτόν εις γεωργούς και απεδήμησεν. Ότε δε επλησίασεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς διά να λάβωσι τους καρπούς αυτού. Και πιάσαντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού, άλλον μεν έδειραν, άλλον δε εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν. Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειοτέρους των πρώτων, και έκαμον εις αυτούς ωσαύτως. Ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων· Θέλουσιν εντραπή τον υιόν μου. Αλλ’ οι γεωργοί, ιδόντες τον υιόν, είπον προς αλλήλους· Ούτος είναι ο κληρονόμος· έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού. Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν. Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους; Λέγουσι προς αυτόν· Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών» (κατά Ματθαίον 21:33-41). Μπορεί, λοιπόν, να γίνει εμφανές ότι η κύρια αιτία που οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι του κόσμου της θρησκείας καταδικάζουν τον Παντοδύναμο Θεό κατά τις έσχατες ημέρες και Του αντιστέκονται, είναι η ίδια αιτία για την οποία οι Φαρισαίοι της Ιουδαίας αντιστέκονταν στον Κύριο Ιησού –μηχανορραφούν πάντοτε προς όφελος της θέσης τους, δουλεύουν για τα δικά τους συμφέροντα και προσπαθούν με όλη τους την καρδιά και όλες τους τις δυνάμεις να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Έτσι αποκαλύπτεται η σατανική φύση και ουσία τους, η οποία τους κάνει να απεχθάνονται την αλήθεια, να μισούν την αλήθεια και να αντιστέκονται στον Θεό. Κατά την έλευσή Του, ο Κύριος Ιησούς αποκάλυψε τους υποκριτές Φαρισαίους της Ιουδαίας. Τώρα, ο Παντοδύναμος Θεός έχει έρθει κατά τις έσχατες ημέρες και αποκαλύπτει πλήρως τις δυνάμεις του αντίχριστου στον κόσμο της θρησκείας! Αν δεν εμφανιζόταν ο Θεός και δεν πραγματοποιούσε το έργο Του, κανένας δεν θα μπορούσε να διακρίνει το πραγματικό πρόσωπο των παστόρων και των πρεσβύτερων του κόσμου της θρησκείας που αψηφούν τον Θεό. Η εμφάνιση και το έργο του ενσαρκωμένου Θεού αποκαλύπτουν πραγματικά τον άνθρωπο.

Μετά από αυτήν τη συναναστροφή, πιστεύω ότι όλοι θα έχουν πλέον κάποια κατανόηση σχετικά με τη βασική αιτία που ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται πάντοτε στο νέο έργο του Θεού! Οι απλοί Ιουδαίοι τον καιρό του Ιησού δεν γνώριζαν καθόλου την ουσία των Φαρισαίων, οι οποίοι αντιστέκονταν στον Θεό και μισούσαν την αλήθεια, οπότε τους λάτρευαν και τους ακολουθούσαν. Δεν αναζητούσαν ούτε διερευνούσαν το νέο έργο του Θεού, μόνο τυφλά το απέρριπταν και του αντιστέκονταν, με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν τελικά από τον Θεό. Αυτό οδήγησε στην υποδούλωση του έθνους του Ισραήλ για σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια και στη σφαγή αμέτρητων Εβραίων. Τώρα, το έργο της κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού και πραγματοποιείται από τον Παντοδύναμο Θεό, έχει φτάσει σε ένα άνευ προηγουμένου σημείο και σύντομα θα ολοκληρωθεί ένδοξα, καθώς ο Παντοδύναμος Θεός θα εμφανιστεί ανοιχτά σε όλα τα έθνη και τους λαούς. Τώρα, σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή, πρέπει να δώσουμε βάση στα λόγια των παστόρων και των πρεσβύτερων, ή να διερευνήσουμε το νέο έργο του Θεού; Αυτό το ερώτημα σχετίζεται άμεσα με το αν μπορούμε ή όχι να πετύχουμε τη σωτηρία του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι» (κατά Ιωάννην 10:27). Είσαι ένα από τα πρόβατα του Θεού; Τι επιλογή θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις;