Πρέπει να ξέρεις πως ο πρακτικός Θεός είναι ο ίδιος ο Θεός

Ο λόγος του Θεού | Πρέπει να ξέρεις πως ο πρακτικός Θεός είναι ο ίδιος ο Θεός 

 Ο Παντοδύναμος Θεός λέει, «Η εμφάνιση του Θεού στη σάρκα σημαίνει πως το σύνολο του έργου και του λόγου του Πνεύματος του Θεού εκτελείται μέσω της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του και μέσω της ενσαρκωμένης σάρκας Του. Με άλλα λόγια, το Πνεύμα του Θεού κατευθύνει το ανθρώπινο έργο Του και εκτελεί το έργο της θεϊκής φύσης στη σάρκα, ενώ στον ενσαρκωμένο Θεό μπορείς να δεις και το έργο του Θεού στην ανθρώπινη φύση, αλλά και το απόλυτα θεϊκό έργο· αυτή είναι η αληθινή σημασία της εμφάνισης του πρακτικού Θεού στη σάρκα. Αν μπορείς να το δεις αυτό καθαρά, θα είσαι ικανός να συνδέσεις τα διάφορα μέρη του Θεού και θα πάψεις να δίνεις υπερβολική προσοχή στο έργο Του στη θεϊκή φύση και να είσαι υπερβολικά απαξιωτικός προς το έργο Του στην ανθρώπινη φύση, δεν θα φτάνεις στα άκρα και ούτε θα κάνεις παρακάμψεις. Γενικά, το νόημα του πρακτικού Θεού είναι πως το έργο της ανθρώπινης και της θεϊκής Του φύσης, όπως κατευθύνεται από το Πνεύμα, εκφράζεται μέσω της σάρκας Του, έτσι ώστε να μπορέσουν να δουν οι άνθρωποι πως Αυτός είναι δραστήριος και ζωντανός και αληθινός και πραγματικός».

 Μάθετε περισσότερα: Δευτέρα Παρουσία

Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Πώς γίνονται πραγματικότητα οι προφητείες της επιστροφής του Κυρίου Ιησού;

Χριστιανική ταινία «Τι Όμορφη φωνή» (1) – Πώς γίνονται πραγματικότητα οι προφητείες της επιστροφής του Κυρίου Ιησού; 

 Πολλοί άνθρωποι σε θρησκευτικούς κύκλους πιστεύουν στην προφητεία ότι ο Κύριος θα κατέβει πάνω σ’ ένα σύννεφο και Τον περιμένουν να έρθει με αυτόν τον τρόπο για να τους μεταφέρει στη βασιλεία των ουρανών, αλλά παραβλέπουν τις προφητείες της μυστικής επιστροφής του Κυρίου: «Ιδού, έρχομαι ως κλέπτης.» (Αποκάλυψη, 16:15). «Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού.» (Κατά Ματθαίον, 25:6). Πώς λοιπόν εκπληρώνονται αυτές οι προφητείες για την επιστροφή του Κυρίου; Και πώς πρέπει να φανούμε εμείς σοφές παρθένες που υποδέχονται την επιστροφή του Κυρίου;

 Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Σχετική σύσταση: νέα ιερουσαλήμ

Γιατί ο Θεός δεν χρησιμοποιεί τον άνθρωπο για να επιτελέσει το έργο της κρίσης Του κατά τις έσχατες ημέρες αλλά, αντ' αυτού, πρέπει να ενσαρκωθεί και να το επιτελέσει ο 'ιδιος;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ’ εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν» (Ιωάν. 5:22).

«Και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου» (Ιωάν. 5:27).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Το έργο της κρίσης είναι το έργο του Θεού, και έτσι είναι φυσικό να γίνει από τον ίδιο τον Θεό· δεν γίνεται αντί Αυτού να το κάνει ο άνθρωπος. Επειδή η κρίση είναι η κατάκτηση της ανθρώπινης φυλής μέσω της αλήθειας, είναι αναμφισβήτητο πως ο Θεός εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ενσαρκωμένη εικόνα, ώστε να επιτελέσει αυτό το έργο ανάμεσα στους ανθρώπους. Δηλαδή, τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός θα χρησιμοποιήσει την αλήθεια για να διδάξει τους ανθρώπους σε όλη τη γη και να τους γνωστοποιήσει όλες τις αλήθειες. Αυτό είναι το έργο της κρίσης του Θεού.

από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός χρησιμοποιεί μια ποικιλία από αλήθειες για να διδάξει τον άνθρωπο, να εκθέσει την ουσία του ανθρώπου και να αναλύσει τα λόγια και τις πράξεις του. Αυτά τα λόγια εμπεριέχουν διάφορες αλήθειες, όπως το καθήκον του ανθρώπου, πώς θα πρέπει να υπακούει τον Θεό, πώς θα πρέπει να είναι πιστός σ’ Εκείνον, πώς οφείλει να βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και τη σοφία και τη διάθεση του Θεού, και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα λόγια απευθύνονται στην ουσία του ανθρώπου και στη διεφθαρμένη διάθεσή του. Συγκεκριμένα, αυτά τα λόγια που εκθέτουν το πώς ο άνθρωπος αποστρέφεται τον Θεό, λέγονται σε σχέση με το πώς ο άνθρωπος αποτελεί ενσάρκωση του Σατανά και μια εχθρική δύναμη απέναντι στον Θεό. Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα μόνο λόγια· εκθέτει, αντιμετωπίζει και κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Αυτές οι μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια, την οποία ο άνθρωπος δεν κατέχει καθόλου. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί πλήρως να είναι υποταγμένος στον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό που αποφέρει το έργο της κρίσης, είναι η κατανόηση του ανθρώπου για το αληθινό πρόσωπο του Θεού και η αλήθεια για τη δική του παρακοή. Το έργο της κρίσης δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει μεγάλο μέρος από το θέλημα του Θεού, τον σκοπό του έργου του Θεού, και τα μυστήρια που παραμένουν ακατανόητα γι’ αυτόν. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναγνωρίσει και να μάθει την διεφθαρμένη ουσία του και τις ρίζες της διαφθοράς του, καθώς επίσης και να ανακαλύψει την ασχήμια του. Αυτές οι επιδράσεις προκαλούνται από το έργο της κρίσης, διότι η ουσία αυτού του έργου είναι στην πραγματικότητα το έργο του ανοίγματος της αλήθειας, της οδού και της ζωής του Θεού σε όλους όσοι πιστεύουν σ’ Εκείνον. Αυτό το έργο είναι το έργο της κρίσης που επιτελεί ο Θεός.

από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

8. Ο Παντοδύναμος Θεός με οδήγησε στο μονοπάτι της κατάκτησης της κάθαρσης

Από τον Γκανσιάνγκ, ΗΠΑ

Το 2007 ήρθα στη Σιγκαπούρη μόνος μου για να δουλέψω για να βγάλω τα προς τα ζην. Το κλίμα της Σιγκαπούρης είναι πολύ ζεστό καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, οπότε κάθε μέρα έχυνα κουβάδες ιδρώτα τις ώρες της εργασίας μου. Ήταν τόσο δυσάρεστο, ώστε υπέφερα απίστευτα πολύ και, επιπλέον, ήταν μια ανοίκεια ζωή χωρίς καθόλου συγγενείς ή φίλους, γι’ αυτό και πίστευα ότι ήταν πληκτικά και κουραστικά. Μια μέρα τον Αύγουστο, πηγαίνοντας από την εργασία μου στο σπίτι, έλαβα ένα ευαγγελικό φυλλάδιο που έλεγε τα εξής: «Ο δε Θεός πάσης χάριτος, όστις εκάλεσεν ημάς εις την αιώνιον αυτού δόξαν διά του Χριστού Ιησού, αφού πάθητε ολίγον, αυτός να σας τελειοποιήση, στηρίξη, ενισχύση, θεμελιώση» (Α΄ Πετ. 5:10). Διαβάζοντας τα λόγια αυτά, ένοιωσα μια ζεστασιά στην καρδιά μου. Μετά από αυτό, ακολούθησα έναν αδελφό στην εκκλησία. Η ενθουσιώδης υποδοχή από τους αδελφούς και τις αδελφές, που ρωτούσαν για την υγεία μου, με έκανε να αισθανθώ τη ζεστασιά της οικογένειάς μου, που δεν είχα νιώσει για πολύ καιρό. Ξαφνικά, τα μάτια μου πλημμύρισαν καυτά δάκρυα, και είχα μια αίσθηση σαν να είχα γυρίσει σπίτι μου. Από τότε, κάθε Κυριακή η εκκλησία έγινε ο τόπος όπου έπρεπε να βρίσκομαι.

Τον Δεκέμβριο βαπτίστηκα, και εισήλθα επίσημα στο μονοπάτι της πίστης στον Κύριο. Μια φορά, στην εκκλησία, άκουσα τον ιεροκήρυκα να διαβάζει από το κατά Ματθαίον, κεφάλαιο 18, στίχοι 21-22: «Τότε προσελθών προς αυτόν ο Πέτρος, είπε· Κύριε, ποσάκις αν αμαρτήση εις εμέ ο αδελφός μου και θέλω συγχωρήσει αυτόν; έως επτάκις; Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Δεν σοι λέγω έως επτάκις, αλλ’ έως εβδομηκοντάκις επτά». Αφού άκουσα αυτό, σκέφτηκα το εξής: «Πώς γίνεται η συγχώρεση και η υπομονή του Κυρίου Ιησού να είναι τόσο μεγάλες; Η συγχώρησή Του για τους ανθρώπους είναι εβδομήντα επτά φορές μεγάλη. Αν οι άνθρωποι μπορούσαν στ’ αλήθεια να το πράξουν αυτό, τότε μεταξύ τους δεν θα υπήρχαν διαμάχες, μόνο αγάπη και ζεστασιά!» Τα λόγια του Κυρίου με είχαν συγκινήσει πολύ, και αποφάσισα να ενεργώ σύμφωνα με τις διδαχές Του.

Δύο ή τρία χρόνια αργότερα, το αφεντικό μου με διόρισε υπεύθυνο διαχείρισης σε ένα εργοτάξιο, έτσι αφιέρωσα όλη μου την ενέργεια στη δουλειά και, σταδιακά, έπαψα να παραβρίσκομαι στις συναθροίσεις. Στη συνέχεια, ένας φίλος μού γνώρισε κάποιον διευθυντή, τον κύριο Λι, και μαζί του ίδρυσα μια κατασκευαστική εταιρεία. Ήμουν πολύ ευτυχής, και αποφάσισα να καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια. Εκείνη την εποχή, με είχε απορροφήσει εντελώς η δίνη των χρημάτων, και είχα σταματήσει να πηγαίνω στις συναθροίσεις της εκκλησίας. Προκειμένου να γίνει σωστά το έργο και να μπορέσω εγώ να κερδίσω τον έπαινο των άλλων για την ικανότητά μου, οι απαιτήσεις μου από τους εργαζόμενους καθίσταντο ολοένα και πιο αυστηρές. Αν έβλεπα ότι έκαναν κάτι με λάθος τρόπο ή όχι σύμφωνα με τις απαιτήσεις μου, τους επέπληττα, και ο επικεφαλής της ομάδας συχνά ξεσπούσε σε κλάματα εξαιτίας της κακομεταχείρισής μου. Οι εργάτες φοβούνταν κάθε φορά που με έβλεπαν, και έφτασαν ακόμα και να κρύβονται από μένα. Ακόμη και παλιοί, καλοί φίλοι αδιαφορούσαν για μένα και δεν ήθελαν πλέον να μου εκμυστηρεύονται. Όταν είδα αυτή την κατάσταση, ένιωσα συντετριμμένος! Ο Κύριος Ιησούς μάς διδάσκει να συγχωρούμε αλλήλους εβδομήντα επτά φορές και να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας. Ωστόσο, εγώ δεν το είχα κάνει πράξη ούτε στο ελάχιστο, δεν το είχα πράξει ούτε μία φορά. Ήμουν εγώ, λοιπόν, Χριστιανός; Ήξερα ότι είχα αμαρτήσει, και συχνά προσευχόμουν στον Κύριο, ομολογώντας τις αμαρτίες μου και μετανοώντας. Πήρα την απόφαση να αλλάξω τον εαυτό μου. Αλλά όποτε παρουσιαζόταν κάτι, αμάρτανα, καθώς ήταν πέρα από τις δυνάμεις μου. Ήμουν πολύ αγχωμένος.

Τον Αύγουστο του 2015, επειδή η εταιρία δεν πήγαινε καλά, αναστείλαμε τις επιχειρηματικές μας λειτουργίες και γύρισα σπίτι μου. Επειδή ένιωθα καταπιεσμένος και θλιμμένος, όλη μέρα έπινα και έπαιζα χαρτιά. Όταν η γυναίκα μου μού έλεγε να σταματήσω να πίνω, την κακομεταχειριζόμουν φρικτά, λέγοντας: «Είναι δικά μου χρήματα, εγώ τα κέρδισα και θα τα ξοδέψω όπως θέλω εγώ...» Η σύζυγός μου δεν μπορούσε να μου κάνει τίποτα, παρά καθόταν παράμερα και έκλαιγε. Κάθε φορά που έδινα φωνή στον θυμό μου, ένιωθα τύψεις και μισούσα τον εαυτό μου, αλλά δεν μπορούσα να συγκρατηθώ. Μέχρι τότε, είχα απολέσει εντελώς κάθε Χριστιανική ευπρέπεια. Ως προς τη συμπεριφορά μου και το πώς φερόμουν, ήμουν ίδιος με τους απίστους.

Ενώ ήμουν ανήμπορος και υπέφερα, πήγα ξανά στην εκκλησία για συνάθροιση. Εκείνην την περίοδο, προσευχόμουν συνεχώς στον Κύριο Ιησού: «Θεέ μου! Έκανα πάρα πολλά πράγματα, που δεν ήθελα να κάνω και είπα πολλά, που πλήγωσαν τους ανθρώπους. Ζούσα συχνά μέσα στην αμαρτία και επαναστάτησα εναντίον Σου. Κάθε φορά που αμαρτάνω, έχω τύψεις και μισώ ιδιαιτέρως τον εαυτό μου, αλλά μου είναι αδύνατον να δείξω αυτοσυγκράτηση! Το βράδυ εξομολογούμαι τις αμαρτίες μου, αλλά την ημέρα επιστρέφω πάλι στα παλιά και αμαρτάνω ξανά. Θεέ μου! Σε ικετεύω, σώσε με, τι πρέπει να κάνω για να είμαι ικανός να ξεφύγω από την αμαρτία;»

Την Πρωτοχρονιά του 2016, πάτησα στο αμερικανικό έδαφος, έχοντας έρθει να βγάλω τα προς το ζην στη Νέα Υόρκη. Στον ελεύθερο χρόνο μου, πήγαινα στις συναθροίσεις της εκκλησίας. Επίσης, ήμουν μέλος σε μια ομάδα μαρτυρίας, διαβάζοντας τη Βίβλο και προσευχόμενος μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές. Εκεί, γνώρισα μια αδελφή ονόματι Τσίνγκλιαν. Μια μέρα, η Αδελφή Τσίνγκλιαν μου τηλεφώνησε, λέγοντας ότι υπήρχαν κάποια καλά νέα που ήθελε να μου πει. Εγώ είπα: «Ποια είναι τα καλά νέα;» Εκείνη είπε: «Έχει έρθει μια ιεραπόστολος. Θέλεις να την ακούσεις;» Εγώ είπα: «Ωραία! Πού θα λάβει χώρα η ομιλία;» Τότε, μου κανόνισε μια ώρα για να πάω στο σπίτι της.

Την ημέρα που είχαμε κανονίσει, πήγα στο σπίτι της Αδελφής Τσίνγκλιαν. Αρκετοί αδελφοί και αδελφές ήταν εκεί και, αφού χαιρετηθήκαμε, αλληλοσυστηθήκαμε και αρχίσαμε να συζητάμε τη Βίβλο. Άκουσα την Αδελφή Ζάο να δίνει μια πολύ διαφωτιστική συναναστροφή και αισθάνθηκα ότι ωφελήθηκα πολύ. Στη συνέχεια, είπα στην Αδελφή Ζάο για το γεγονός ότι συνέχιζα να αμαρτάνω και να εξομολογούμαι, καθώς και για την οδύνη που μου προκαλούσε η αδυναμία μου να απαλλαγώ από την αμαρτία, και ζήτησα τη βοήθειά της. Στη συνέχεια, έδωσε μια συναναστροφή, λέγοντας ότι, ακόμα και αφού έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε στον Κύριο, εξακολουθούμε συχνά να διαπράττουμε αμαρτίες, και ότι το να διάγουμε μια ζωή, όπου περιστρεφόμαστε γύρω από έναν κύκλο διάπραξης αμαρτιών κατά τη διάρκεια της ημέρας και εξομολόγησης το βράδυ, χωρίς ποτέ να είμαστε ικανοί να απαλλαγούμε από αυτόν, δεν ήταν πρόβλημα που έπληττε μόνο εμένα, αλλά και όλους όσοι πιστεύουν στον Κύριο. Στη συνέχεια, η Αδελφή Ζάο μας επέτρεψε να παρακολουθήσουμε ένα βίντεο με μερικές απαγγελίες των λόγων του Θεού. Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν στο βίντεο: «Και έτσι λέω πως η σύνεση του ανθρώπου έχει χάσει την αρχική της λειτουργία και πως το ίδιο συνέβη και στη συνείδηση του. […] Η διάθεση του ανθρώπου πρέπει να μεταβληθεί ξεκινώντας από τη γνώση της υπόστασής του και μέσω αλλαγών στη σκέψη, τη φύση και τις διανοητικές του προοπτικές μέσα από θεμελιώδεις αλλαγές. Μονάχα έτσι θα επιτευχθούν πραγματικές αλλαγές στη διάθεση του ανθρώπου. Η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου πηγάζει από το ότι ο Σατανάς έχει ποδοπατήσει και δηλητηριάσει την ύπαρξή του, από την ανήκουστη βλάβη που έχει προξενήσει ο Σατανάς στη σκέψη του, στην ηθική του, στην αντίληψη και τη λογική του. Ακριβώς επειδή αυτά τα βασικά πράγματα του ανθρώπου τα έχει διαφθείρει ο Σατανάς και είναι τελείως διαφορετικά από το πώς ήταν όταν ο Θεός τα δημιούργησε αρχικά, εναντιώνεται ο άνθρωπος στον Θεό και δεν καταλαβαίνει την αλήθεια. Έτσι, οι αλλαγές στη διάθεση του ανθρώπου θα πρέπει να ξεκινήσουν με αλλαγή στη σκέψη, τη λογική και την αντίληψη του, οι οποίες θα αλλάξουν τη γνώση του για τον Θεό και τη γνώση του για την αλήθεια» (από «Το να έχετε μία αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ακούγοντας τα λόγια αυτά, συγκινήθηκα πολύ και σκεπτόμουν: «Για μένα δεν λένε; Πάντα αντιμετωπίζω με περιφρόνηση τους άλλους, προσπαθώντας να τους διδάξω το τάδε ή να τους αναθεματίσω για το δείνα, χωρίς καμία ηθική ή λογική, και έχασα την ευπρέπεια των αγίων». Όλα αυτά τα λόγια με διαπέρασαν ως τον πυρήνα του είναι μου. Ποτέ ξανά δεν είχα διαβάσει λόγια όπως αυτά, ούτε είχα ακούσει κανέναν ιεροκήρυκα να μιλά έτσι. Όλον αυτόν τον καιρό, ήμουν συντετριμμένος επειδή διέπραττα συχνά αμαρτίες, αλλά δεν είχα καταφέρει ποτέ να ξεφύγω από την εξουσία της αμαρτίας. Τα λόγια αυτά μου έδειξαν το μονοπάτι για να αφήσω πίσω την αμαρτία, και απόρησα: Αυτά τα λόγια ήταν τόσο σωστά, ποιος, όμως, τα είχε γράψει;

Η Αδελφή Ζάο μου είπε ότι αυτός ήταν ο Λόγος του Θεού και ότι ο Κύριος Ιησούς είχε ήδη επιστρέψει ενσαρκωθείς, επιτελώντας το έργο της κρίσης και της κάθαρσης των ανθρώπων μέσα από τον λόγο Του κατά τις έσχατες ημέρες. Όταν άκουσα αυτά τα νέα, δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου. Ποιος από τους πιστούς στον Κύριο δεν αναμένει την επιστροφή Του; Τώρα, απροσδόκητα, άκουγα τα νέα για την επιστροφή του Κυρίου. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένος που ήμουν σαν χαμένος: Αλήθεια είχε επιστρέψει ο Κύριος; Έπρεπε να κάνω την αδερφή να συναναστραφεί μαζί μου γρήγορα πάνω σε αυτό. Η Αδελφή Ζάο είπε: «Ο Κύριος Ιησούς έχει αληθινά επιστρέψει, και είναι ο Παντοδύναμος Θεός – ο ενσαρκωθείς Χριστός κατά τις έσχατες ημέρες. Έχει εκφράσει την αλήθεια ως προς την κάθαρση και τη σωτηρία των ανθρώπων, και έχει αρχίσει να επιτελεί το έργο της κρίσης, αρχής γενομένης από τον οίκο του Θεού. Θα μας σώσει απόλυτα από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, εμάς, που είμαστε δεσμευμένοι από τη σατανική μας φύση και ζούμε στην αμαρτία από την οποία αδυνατούμε να ξεφύγουμε, και τελικά θα σωθούμε και θα αποκτηθούμε από τον Θεό. Κατά την Εποχή της Χάριτος, ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε μόνο το έργο της λύτρωσης, μας λύτρωσε από την αμαρτία και συγχώρησε τις αμαρτίες μας, ώστε να μην καταδικαστούμε υπό του νόμου. Αν και ο Κύριος συγχώρησε τις αμαρτίες μας, δεν είχε δώσει χάρη στη σατανική μας φύση ούτε στη σατανική μας διάθεση. Η αλαζονεία, η πανουργία, ο εγωισμός, η απληστία, η κακεντρέχεια και άλλες διεφθαρμένες διαθέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα στον άνθρωπο. Αυτά είναι πράγματα που φτάνουν βαθύτερα και είναι πιο επίμονα από την αμαρτία. Ακριβώς επειδή αυτές οι σατανικές διαθέσεις και η σατανική φύση δεν έχουν επιλυθεί, εξακολουθούμε να διαπράττουμε αμαρτίες παρά τη θέλησή μας και, μάλιστα, διαπράττουμε αμαρτίες, σοβαρότερες ακόμη και από την παραβίαση του νόμου. Όσο για τους Φαρισαίους τότε, ο λόγος για τον οποίο αντιστάθηκαν στον Κύριο και Τον καταδίκασαν, φτάνοντας μέχρι το σημείο να Τον σταυρώσουν, δεν ήταν το γεγονός ότι δεν είχε επιλυθεί η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου; Στην πραγματικότητα, όλοι έχουμε βαθιά κατανόηση αυτού, επειδή κι εμείς οι ίδιοι βρισκόμαστε υπό την εξουσία των εν λόγω διεφθαρμένων διαθέσεων. Έτσι, λέμε συχνά ψέματα, ενεργούμε δολίως, είμαστε αλαζονικοί και επηρμένοι, και επιπλήττουμε τους άλλους με συγκαταβατική στάση. Γνωρίζουμε ξεκάθαρα ότι ο Κύριος ζητά να συγχωρούμε αλλήλους και να αγαπάμε τον πλησίον μας σαν τον εαυτό μας, κι όμως, δεν το κάνουμε πράξη. Οι άνθρωποι μεταξύ τους σκευωρούν ο ένας εναντίον του άλλου, αγωνίζονται για φήμη και κέρδος, ανίκανοι να συμβιώσουν αρμονικά. Όταν αρρωσταίνουμε, ή μπροστά σε φυσικές καταστροφές ή ανθρωπογενείς δυστυχίες, κατηγορούμε πάντα τον Θεό, ακόμη και Τον αρνούμαστε, Τον προδίδουμε. Από τα γεγονότα αυτά, είμαστε ικανοί να κατανοήσουμε ότι, αν δεν διαλύσουμε τη σατανική μας φύση και διάθεση, τότε δεν θα καταστούμε ποτέ ικανοί να απαλλαγούμε από τον φαύλο κύκλο της αμαρτίας και της εξομολόγησης, της εξομολόγησης και της αμαρτίας. Επομένως, προκειμένου να σώσει απόλυτα τον άνθρωπο από την αμαρτία, ο Θεός είναι απαραίτητο να επιτελέσει ένα στάδιο του έργου Του ως προς την κρίση και την κάθαρση, ώστε να διαλύσει την αμαρτωλή μας φύση. Μόνο με αυτόν τον τρόπο είμαστε ικανοί να επιτύχουμε κάθαρση και να σωθούμε από τον Θεό, και να αποκτηθούμε από Εκείνον. Αφού διαβάσουμε μερικές ενότητες από τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού, η κατανόηση θα έρθει φυσικά».

Η Αδελφή Ζάο άνοιξε το βιβλίο του λόγου του Θεού και άρχισε να διαβάζει: «Αν και ο άνθρωπος έχει λυτρωθεί και συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, θεωρείται απλώς ότι ο Θεός δεν ενθυμείται τις παραβάσεις του ανθρώπου και δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ανάλογα με τις παραβάσεις του. Ωστόσο, όταν ο άνθρωπος ζει στη σάρκα και δεν έχει απελευθερωθεί από την αμαρτία, μπορεί μόνο να συνεχίσει να αμαρτάνει, συνεχίζοντας να αποκαλύπτει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Αυτή είναι η ζωή που διάγει ο άνθρωπος, ένας ατελείωτος κύκλος αμαρτίας και συγχώρεσης. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αμαρτάνει την ημέρα μόνο για να ομολογήσει τις αμαρτίες το βράδυ. Έτσι, ακόμα κι αν η προσφορά περί αμαρτίας ήταν αενάως αποτελεσματική για τον άνθρωπο, δεν θα μπορούσε να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Μόνο το ήμισυ του έργου της σωτηρίας έχει ολοκληρωθεί, γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει διεφθαρμένη διάθεση» (από «Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Παρόλο που ο Ιησούς έκανε μεγάλο έργο ανάμεσα στους ανθρώπους, ολοκλήρωσε μόνο τη λύτρωση όλης της ανθρωπότητας και θυσιάστηκε για τις αμαρτίες του ανθρώπου, αλλά δεν απάλλαξε τον άνθρωπο από όλη τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Για να σωθεί ολοκληρωτικά ο άνθρωπος από την επιρροή του Σατανά, δεν αρκεί μόνο να σηκώσει ο Ιησούς στους ώμους του τις αμαρτίες του ανθρώπου και να θυσιαστεί γι’ αυτές, αλλά πρέπει, επίσης, ο Θεός να επιτελέσει ακόμα μεγαλύτερο έργο για να απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από την διάθεσή του, η οποία έχει διαφθαρεί από τον Σατανά» (από «Πρόλογος» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν εξαιτίας του έργου της σταύρωσης του Θεού, αλλά ο άνθρωπος συνέχισε να ζει με την παλιά, διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος πρέπει να σωθεί πλήρως από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση, ώστε η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου να αποβληθεί πλήρως και να μην αναπτυχθεί ποτέ ξανά, επιτρέποντας έτσι την αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου. Αυτό απαιτεί από τον άνθρωπο να κατανοήσει το μονοπάτι της εξέλιξης της ζωής, την οδό ζωής και τον τρόπο αλλαγής της διάθεσής του. Απαιτείται επίσης ο άνθρωπος να ενεργεί σύμφωνα με αυτό το μονοπάτι, έτσι ώστε η διάθεση του ανθρώπου να μπορεί σταδιακά να αλλάξει και να μπορεί να ζήσει κάτω από τη λάμψη του φωτός και να μπορεί να κάνει τα πάντα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, να αποβάλει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση, και να αποδεσμευτεί από το σκότος της επιρροής του Σατανά, ώστε να αναδυθεί πλήρως από την αμαρτία. Μόνο τότε ο άνθρωπος θα λάβει πλήρη σωτηρία» (από «Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Η Αδελφή Ζάο είπε κατά τη συναναστροφή: «Μετά την ανάγνωση των λόγων του Θεού, κατανοούμε πλέον γιατί είμαστε συνεχώς δεσμευμένοι από τη σατανική μας φύση και ανίκανοι να απαλλαγούμε από την αμαρτία, έτσι δεν είναι; Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, ο Θεός επιτέλεσε μόνο το έργο της λύτρωσης, αυτό δεν ήταν το έργο των εσχάτων ημερών της κρίσης, της κάθαρσης και της απόλυτης σωτηρίας των ανθρώπων. Έτσι, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας και μετανοούμε, και κατανικούμε τον εαυτό μας, ή νηστεύουμε και προσευχόμαστε, δεν θα είμαστε ικανοί να επιτύχουμε μια αναμάρτητη κατάσταση. Τούτο σημαίνει ότι, αν θέλουμε να ελευθερωθούμε από τη δουλεία και την εξουσία της αμαρτωλής φύσης μας, πάλι δεν αρκεί μόνο η βίωση του έργου της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού. Πρέπει να αποδεχθούμε το έργο της κρίσης που επιτελεί ο επιστρέψας Κύριος Ιησούς. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι, μέσα από την επιτέλεση του έργου της κρίσης Του των εσχάτων ημερών, ο Θεός εκφράζει πολλές πτυχές της αλήθειας, προκειμένου να κρίνει και να εκθέσει τη σατανική φύση του ανθρώπου, που αντιστέκεται στον Θεό και Τον προδίδει. Καθιστά σαφή στον άνθρωπο τη δίκαιη, αγία και δυσανεκτική προς την ύβρι διάθεση του Θεού, οδηγώντας τον άνθρωπο να δει καθαρά μέσα από την κρίση και το παίδεμα των λόγων του Θεού την αλήθεια της προσωπικής του βαθιάς διαφθοράς από τον Σατανά, να γνωρίσει πραγματικά τη δίκαιη διάθεση του Θεού που δεν ανέχεται την ανθρώπινη ύβρι, να φανερώσει μια καρδιά που έχει φόβο Θεού και, ως αποτέλεσμα αυτού, να αλλάξει και να καθάρει τη σατανική διάθεση του ανθρώπου και να σώσει τον άνθρωπο από την επιρροή του Σατανά. Μέσα από τη μεγαλοπρεπή, οργισμένη κρίση και το παίδεμα του Θεού, βλέπουμε τον Θεό σαν να ερχόμαστε κατά πρόσωπο, βλέπουμε το μέγα φως που έρχεται από τους ουρανούς. Σαν δίκοπο σπαθί, ο λόγος του Θεού διαπερνά τις καρδιές μας, αποκαλύπτει τη σατανική μας φύση που αντιστέκεται στον Θεό και Τον προδίδει και ακόμη και τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας στις βαθύτερες εσοχές της καρδιάς μας, τις οποίες εμείς δεν έχουμε κανέναν τρόπο να ανακαλύψουμε, ωθώντας μας να δούμε ότι η ουσία της φύσης μας είναι γεμάτη από τόσο σατανικές διαθέσεις, όπως η αλαζονεία, η έπαρση, ο εγωισμός, η χυδαιότητα, η ατιμία και η δολιότητα, ώστε δεν μοιάζουμε ούτε στο ελάχιστο με ανθρώπους και είμαστε η απόλυτη ενσάρκωση του Σατανά. Μόνο τότε γονατίζουμε ενώπιον του Θεού, και αρχίζουμε να μισούμε τον εαυτό μας και να τον αναθεματίζουμε. Ταυτόχρονα, επίσης αισθανόμαστε βαθιά ότι ο λόγος του Θεού είναι η αλήθεια, είναι όλη η αποκάλυψη της διάθεσης του Θεού και τι σημαίνει η ζωή του Θεού. Βλέπουμε ότι η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν ανέχεται την ύβρι, και ότι η ουσία της αγιοσύνης του Θεού δεν ανέχεται ψεγάδια. Το αποτέλεσμα είναι ότι γεννιέται μια καρδιά που έχει φόβο Θεού, και αρχίζουμε να αναζητάμε την αλήθεια με όλη μας τη δύναμη και να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Μετά τη βαθμιαία κατανόησή μας για την αλήθεια, γνωρίζουμε ολοένα και περισσότερο τη σατανική φύση και διάθεσή μας, διακρίνοντάς τες με όλο και μεγαλύτερη ευκολία. Επίσης, γνωρίζουμε ολοένα και περισσότερο τον Θεό. Η διεφθαρμένη διάθεση μέσα μας σταδιακά καθαίρεται, κι εμείς ελευθερωνόμαστε από τα δεσμά της αμαρτίας, και ζούμε ενώπιον του Θεού μέσα σε αληθινή απελευθέρωση και ελευθερία. Αυτό ακριβώς είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται μέσα από το έργο της κρίσης του Θεού για τους ανθρώπους κατά τις έσχατες ημέρες. Επομένως, γίνεται φανερό ότι το έργο της «λύτρωσης» κατά την Εποχή της Χάριτος και το έργο της «άρσης της αμαρτίας» κατά τις έσχατες ημέρες είναι δύο διαφορετικά στάδια έργου. Η «λύτρωση» ήταν απλώς η ανάληψη από τον Κύριο Ιησού των αμαρτιών των ανθρώπου αντ’ αυτού, επιτρέποντάς του να ξεφύγει από την τιμωρία που έπρεπε να υποστεί για τις αμαρτίες του. Τούτο, παρ’ όλ’ αυτά, δεν καταδείκνυε ότι ο άνθρωπος ήταν αναμάρτητος, και, πολύ λιγότερο, ότι δεν επρόκειτο ποτέ ξανά να διαπράξει αμαρτία ή ότι είχε απόλυτα εξαγνιστεί. Ενώ «άρση της αμαρτίας» είναι η απόλυτη έκθεση της αμαρτωλής φύσης του ανθρώπου, που επιτρέπει στον άνθρωπο να ζει χωρίς να στηρίζεται πλέον στη διεφθαρμένη φύση του, να επιτύχει μια αλλαγή στη διάθεση ζωής του και να καταστεί απόλυτα εξαγνισμένος. Ως εκ τούτου, μόνο με την αποδοχή του έργου της κρίσης του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες μπορούν οι διεφθαρμένες μας διαθέσεις να διαλυθούν απόλυτα, κι εμείς μπορούμε να απαλλαγούμε από την επιρροή του Σατανά και να σωθούμε, να οδηγηθούμε στη βασιλεία του Θεού και να επιτύχουμε τις υποσχέσεις και τις ευλογίες Του».

Ακούγοντας τον λόγο του Θεού και όσα συναναστράφηκαν οι αδελφές, ένιωσα ότι ανταποκρίνονταν πολύ στην αλήθεια και ήταν πολύ πρακτικά. Αναλογίστηκα τη δική μου πίστη στον Κύριο κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών ετών: Όχι μόνο έλεγα συχνά ψέματα και εξαπατούσα, αλλά ήμουν επίσης αλαζονικός και χωρίς φραγμούς, αγενής και παράλογος, και ισχυρογνώμων. Οι εργαζόμενοι στη μονάδα εργασίας μου με φοβούνταν και απομακρύνονταν από μένα, ενώ ακόμα και στο σπίτι μου, η γυναίκα μου και η κόρη μου με φοβούνταν κι εκείνες κάπως. Κανείς δεν ήθελε να μου ανοίξει την καρδιά του, και δεν μπορούσα να βρω ούτε έναν στενό φίλο για να του εκμυστηρεύομαι. Ήταν οδυνηρό. Διάβαζα συχνά τη Βίβλο και προσευχόμουν, ομολογούσα τις αμαρτίες μου στον Κύριο, έφτανα ακόμη και να περιφρονώ τον εαυτό μου, αλλά μετά άρχιζα και πάλι να αμαρτάνω, δεν μπορούσα με τίποτε να αλλάξω τον εαυτό μου. Ένας άνθρωπος όπως εγώ, ο οποίος αμαρτάνει συχνά και αντιστέκεται στον Κύριο, έχει μεγάλη ανάγκη τη σωτηρία του Θεού! Τώρα ο Κύριος Ιησούς έχει ήδη επιστρέψει ως Παντοδύναμος Θεός ενσαρκωμένος. Σήμερα μπορώ να έχω την καλή τύχη να ακούω τη φωνή του Θεού και να γνωρίζω ότι ο Κύριος Ιησούς έχει έρθει ξανά, για να φέρει την αλήθεια και να αναλάβει το έργο της κρίσης, της κάθαρσης και της σωτηρίας του ανθρώπου – στ’ αλήθεια είμαι εξαιρετικά τυχερός! Η αδελφή είδε ότι ήμουν γεμάτος λαχτάρα, και μου έδωσε ένα αντίγραφο του βιβλίου του λόγου του Θεού «Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή του Θεού». Ευτυχής, πήρα το βιβλίο και αποφάσισα να συνεχίζω να πιστεύω με ειλικρίνεια στον Παντοδύναμο Θεό!

Αφού αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, διάβασα πολλά από τα λόγια του Θεού. Σχετικά με τα τρία στάδια του έργου του Θεού, το μυστήριο της ενσάρκωσης, το νόημα του ονόματος του Θεού και την εκ των έσω ιστορία της Βίβλου, καθώς και το πώς φτιάχνονται οι νικητές, πώς πραγματοποιείται η βασιλεία του Χριστού, πώς διαφοροποιείται το τελικό αποτέλεσμα και ο προορισμός κάθε κατηγορίας του ανθρώπου, βαθμιαίως κατανόησα λίγο αυτές και άλλες πτυχές της αλήθειας. Επίσης, η πίστη μου στον Θεό ήταν καλύτερη.

Αρχικά, όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, που έκριναν αυστηρά και αποκάλυπταν τον άνθρωπο, αισθάνθηκα άσχημα και άβολα. Είχα μερικές αντιλήψεις στο μυαλό μου, και ένιωσα ότι τα λόγια του Θεού ήταν υπερβολικά αυστηρά. Δεν μπορούσε να είναι λίγο πιο ήπιος; Αν ο Θεός τον κρίνει κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε ο άνθρωπος δεν είναι καταδικασμένος; Πώς μπορεί να σωθεί; Αργότερα, στον λόγο του Θεού, διάβασα τα εξής: «Τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός χρησιμοποιεί μια ποικιλία από αλήθειες για να διδάξει τον άνθρωπο, να εκθέσει την ουσία του ανθρώπου και να αναλύσει τα λόγια και τις πράξεις του. Αυτά τα λόγια εμπεριέχουν διάφορες αλήθειες, όπως το καθήκον του ανθρώπου, πώς θα πρέπει να υπακούει τον Θεό, πώς θα πρέπει να είναι πιστός σ’ Εκείνον, πώς οφείλει να βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και τη σοφία και τη διάθεση του Θεού, και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα λόγια απευθύνονται στην ουσία του ανθρώπου και στη διεφθαρμένη διάθεσή του. Συγκεκριμένα, αυτά τα λόγια που εκθέτουν το πώς ο άνθρωπος αποστρέφεται τον Θεό, λέγονται σε σχέση με το πώς ο άνθρωπος αποτελεί ενσάρκωση του Σατανά και μια εχθρική δύναμη απέναντι στον Θεό. Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα μόνο λόγια· την εκθέτει, την αντιμετωπίζει και την κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Αυτές οι μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια, την οποία ο άνθρωπος δεν κατέχει καθόλου. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί πλήρως να είναι υποταγμένος στον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού» (από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Πώς επιτυγχάνεται η τελείωση του ανθρώπου από τον Θεό; Μέσα από τη δίκαιη διάθεσή Του. Η διάθεση του Θεού αποτελείται κυρίως από τη δικαιοσύνη, την οργή, τη μεγαλοπρέπεια, την κρίση και την κατάρα, και η τελείωση του ανθρώπου από Εκείνον γίνεται πρωτίστως μέσω της κρίσης. Μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν και ερωτούν γιατί ο Θεός μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση μόνο μέσω της κρίσης και της κατάρας. Λένε: «αν ο Θεός καταριόταν τον άνθρωπο, δεν θα πέθαινε ο άνθρωπος; Αν ο Θεός έκρινε τον άνθρωπο, αυτός δεν θα καταδικαζόταν; Τότε, πώς μπορεί ακόμα να οδηγηθεί στην τελείωση;» Αυτά είναι λόγια ανθρώπων που δεν γνωρίζουν το έργο του Θεού. Αυτό που καταριέται ο Θεός είναι η ανυπακοή του ανθρώπου, κι αυτό που κρίνει είναι οι αμαρτίες του ανθρώπου. Παρόλο που μιλά σκληρά και χωρίς την παραμικρή ευαισθησία, αποκαλύπτει όλα όσα έχει μέσα του ο άνθρωπος, και μέσα από τις αυστηρές αυτές λέξεις, αποκαλύπτει αυτό που είναι στοιχειώδες μέσα στον άνθρωπο, ενώ μέσα από μια τέτοια κρίση, δίνει στον άνθρωπο μια βαθιά γνώση της ουσίας της σάρκας και, έτσι, ο άνθρωπος παραδίνεται στην υπακοή ενώπιον του Θεού. Η σάρκα του ανθρώπου είναι αμαρτωλή, είναι του Σατανά, είναι ανυπάκουη και το αντικείμενο του παιδέματος του Θεού – και έτσι, για να μπορέσει ο άνθρωπος να γνωρίσει τον εαυτό του, τα λόγια της κρίσης του Θεού πρέπει να τον πλήξουν και πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάθε είδους ραφινάρισμα. Μόνο τότε μπορεί το έργο του Θεού να έχει αποτέλεσμα» (από «Την ομορφιά του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο βιώνοντας επίπονες δοκιμασίες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Από τα λόγια του Θεού, κατανόησα ότι ο Θεός επιτελεί το έργο της κρίσης Του κατά τις έσχατες ημέρες μέσω της έκφρασης της αλήθειας και ότι κρίνει αυστηρά, εκθέτει και καταδικάζει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου, τη σατανική φύση και τις φαύλες πράξεις του ως προς την αντίσταση στον Θεό. Το πράττει, για να μας ωθήσει να δούμε ξεκάθαρα την αλήθεια της ίδιας μας της διαφθοράς, να κατανοήσουμε ενδελεχώς την ουσία των διεφθαρμένων διαθέσεών μας και να γνωρίσουμε τη ίδια μας τη σατανική φύση και την πηγή της διαφθοράς μας, διότι μόνον έτσι θα μπορέσουμε να μισήσουμε τον εαυτό μας και να απαρνηθούμε τη σάρκα μας. Ταυτόχρονα, ακριβώς επειδή ο Θεός, μέσα από την κρίση και το παίδεμά Του, δείχνει τη δίκαιη, μεγαλοπρεπή και οργισμένη διάθεσή Του, εμείς είμαστε ικανοί να δούμε τη δικαιοσύνη και αγιοσύνη Του και να κατανοήσουμε ξεκάθαρα τη δική μας ρυπαρότητα, ασχήμια και φαυλότητα. Επίσης, ο Θεός το πράττει, έτσι ώστε να γνωρίσουμε την ίδια μας τη σατανική φύση και την αλήθεια της διαφθοράς μας. Αν ο Θεός δεν έκρινε τόσο αυστηρά τον άνθρωπο, αν δεν εξέθετε τη διαφθορά του ανθρώπου χτυπώντας ακριβώς στην καρδιά του ζητήματος και δεν αποκάλυπτε τη δίκαιη και μεγαλοπρεπή διάθεσή Του, τότε εμείς οι άνθρωποι, που μας έχει διαφθείρει τόσο βαθιά ο Σατανάς, θα ήμαστε ανίκανοι να κάνουμε τον απολογισμό μας ή να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας, και θα ήμασταν ανάξιοι να γνωρίσουμε την αλήθεια της ίδιας μας της διαφθοράς ή της σατανικής μας φύσης. Αν συνέβαινε αυτό, τότε πώς θα απαλλασσόμασταν από την αμαρτωλή μας φύση και θα εξαγνιζόμασταν; Από τα αποτελέσματα που πέτυχαν τα αυστηρά λόγια του Θεού, μπορούμε να κατανοήσουμε ότι μέσα τους κρύβονται η αληθινή αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο και οι επίπονες προσπάθειες που καταβάλλει προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο! Όσο περισσότερο διαβάζω τα λόγια του Θεού, τόσο περισσότερο αισθάνομαι ότι το έργο της κρίσης Του είναι πολύ σπουδαίο! Το έργο του Θεού είναι τόσο πρακτικό! Μόνο η αυστηρή κρίση του Θεού μπορεί να εξαγνίσει, να αλλάξει και να σώσει τον άνθρωπο. Το έργο της κρίσης του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες είναι πραγματικά αυτό που χρειαζόμαστε!

Επειδή η φύση μου ήταν αλαζονική και επηρμένη, καθώς και τρομερά αυτάρεσκη, όποτε μιλούσα στους άλλους, συνήθως τους επέπληττα με συγκαταβατικό τρόπο, ενεργούσα πάντα με τον δικό μου τρόπο, πάντοτε μου άρεσε να κάνω τους άλλους να με ακούν και έκανα επίδειξη μπροστά στους άλλους ανθρώπους. Πολλές φορές στις συναθροίσεις, έδινα συναναστροφές για το πώς είχα αντιμετωπίσει διάφορα προβλήματα στη μονάδα εργασίας μου, πώς είχα επιπλήξει το ανυπάκουο προσωπικό και τους είχα υποτάξει, και για το ότι η γυναίκα και η κόρη μου στο σπίτι με υπάκουαν πάντα σε όλα. Ειδικά όταν συναναστρεφόμουν πάνω σε λόγια του Θεού, συχνά έλεγα πράγματα όπως «εγώ πιστεύω ότι το συγκεκριμένο εδάφιο από τα λόγια του Θεού σημαίνει αυτό» και «ορίστε τι σκέφτομαι εγώ». Ένας αδελφός είδε ότι, χωρίς να το αντιλαμβάνομαι, συνεχώς εξέφραζα μια αλαζονική και αυτάρεσκη διάθεση και μου το υπέδειξε σε μια συνάθροιση, λέγοντας ότι το να μιλώ και να ενεργώ κατ’ αυτόν τον τρόπο αποτελούσε έκφραση αλαζονείας, αυταρέσκειας, και παραλογισμού. Στο παρελθόν, αν κάποιος με είχε εκθέσει κατ’ αυτόν τον τρόπο, και μπροστά σε τόσο πολλούς ανθρώπους, σίγουρα θα υπερασπιζόμουν τον εαυτό μου και δεν θα αργούσα να τον διαψεύσω. Όμως εκείνη την εποχή, επέλεξα να σιωπήσω χωρίς να υπερασπιστώ και να δικαιολογήσω τον εαυτό μου, επειδή αναλογίστηκα τα λόγια των «Κηρύγματα και Συναναστροφή για την Είσοδο στη Ζωή»: «Αν πάντα λέτε "εγώ πιστεύω", σε οποιοδήποτε θέμα συναντάτε, τότε καλύτερα να εγκαταλείψετε τις απόψεις σας. Σας προτρέπω να εγκαταλείψετε τις απόψεις σας και να αναζητήσετε την αλήθεια. Δείτε τι λένε τα λόγια του Θεού. Η "άποψή" σας δεν είναι η αλήθεια! […] Είστε υπέρ το δέον αλαζονικοί και αυτάρεσκοι! Σας είναι αδύνατον να εγκαταλείψετε και να αρνηθείτε τις δικές σας αντιλήψεις και αυταπάτες, ακόμα και ενώπιον της αλήθειας. Ούτε στο ελάχιστο δεν θέλετε να υπακούσετε στον Θεό! Ποιος από εκείνους που αναζητούν αληθινά την αλήθεια και έχουν στ’ αλήθεια μια καρδιά που σέβεται τον Θεό, εξακολουθεί να λέει "εγώ πιστεύω"; Αυτή η φράση έχει ήδη εξαλειφθεί. Είναι η αποκάλυψη της σατανικής διάθεσης». Τα λόγια αυτά της συναναστροφής μού θύμισαν ότι, κανονικά, όποτε ερχόμουν αντιμέτωπος με κάποιο ζήτημα, είχα πάντα στα χείλη μου λόγια όπως «εγώ νομίζω», «εγώ υποστηρίζω», «εγώ πιστεύω», ξεκινώντας πάντοτε από τη λέξη «εγώ», μ’ εμένα να έχω πάντα την τελευταία λέξη σχετικά με τα πάντα. Πίστευα ότι μπορούσα να διακρίνω την αλήθεια και να αντιμετωπίζω τα προβλήματα. Πάντα έκανα τους άλλους να ενεργούν όπως έλεγα εγώ, και να με υπακούν. Η πάντα τόσο μεγάλη εκτίμηση προς εμένα τον ίδιο, δεν σήμαινε ακριβώς ότι αποκάλυπτα μια αλαζονική διάθεση; Αυτά που μου είπε ο αδελφός, επισημαίνοντας τη διάθεσή μου, ήταν όλα αλήθεια, και έπρεπε να τα αποδεχτώ. Όσα πίστευα ότι πήγαζαν από τις δικές μου αντιλήψεις και φαντασιώσεις, προέρχονταν από τον Σατανά και, σίγουρα, δεν ήταν η αλήθεια. Σκέφτηκα ότι, ανεξάρτητα από το αν βρισκόμουν στο σπίτι ή στη μονάδα εργασίας, ανάμεσα στους συναδέλφους μου, εγώ πάντα φερόμουν ως το νούμερο ένα. Αν κάποιος με παράκουε, ή έκανε κάτι που δεν ευθυγραμμιζόταν με τις απόψεις μου, νευρίαζα και τον κατσάδιαζα. Το γεγονός ότι ήμουν ικανός να αποκαλύψω αυτά τα πράγματα, εξηγεί ότι δεν υπήρχε χώρος για τον Θεό στην καρδιά μου, ότι δεν τιμούσα τον Θεό ως μέγα, αλλά, αντίθετα, ότι τιμούσα τον εαυτό μου ως μέγα. Ήμουν συχνά ικανός να λέω τέτοια πράγματα και να φέρομαι με τον συγκεκριμένο τρόπο, και τούτο αποδεικνύει πόσο υπέρμετρα αλαζονική ήταν η διάθεσή μου!

Αργότερα, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Εάν έχεις πραγματικά την αλήθεια μέσα σου, το μονοπάτι που βαδίζεις θα είναι εκ φύσεως το σωστό μονοπάτι. Χωρίς την αλήθεια, είναι εύκολο να πράξεις το κακό και δεν θα μπορούσες να το αποφύγεις. Για παράδειγμα, αν έχεις αλαζονεία και υπεροψία μέσα σου, θα είναι αδύνατον να μην αψηφήσεις τον Θεό. Αντίθετα, θα αναγκαζόσουν να τον αψηφήσεις. Δεν θα το έκανες σκόπιμα, θα το έκανες υπό την κυριαρχία της αλαζονικής και υπεροπτικής φύσης σου. Η αλαζονεία και η υπεροψία σου θα σε ανάγκαζαν να κοιτάζεις τον Θεό αφ’ υψηλού. Θα σε ανάγκαζαν να βλέπεις τον Θεό ως ανάξιο, θα σε ανάγκαζαν να εξυμνείς τον εαυτό σου, θα σε ανάγκαζαν να επιδεικνύεσαι μονίμως και, εν τέλει, θα σε ανάγκαζαν να καθίσεις στη θέση του Θεού και να γίνεις μάρτυρας για τον εαυτό σου. Στο τέλος, θα μετέτρεπες τις δικές σου ιδέες, τις σκέψεις και τις αντιλήψεις σου σε αλήθειες που θα έπρεπε να λατρεύονται. Δες πόσο κακό γίνεται από τους ανθρώπους όταν αυτοί κυριαρχούνται από την αλαζονική και υπεροπτική τους φύση! Για να επιλύσει κάποιος την τάση του να κάνει κακό, πρέπει πρώτα να επιλύσει το πρόβλημα της φύσης του. Χωρίς αλλαγή στη διάθεσή του, δεν είναι δυνατόν να επιλύσει αυτό το πρόβλημα στη ρίζα του» (από «Μόνο αναζητώντας την αλήθεια, μπορείτε να επιτύχετε αλλαγές στη διάθεσή σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Όλα όσα είπε ο Θεός είναι η αλήθεια, και με έπεισαν απόλυτα. Σκέφτηκα ότι συνήθιζα να επιπλήττω συγκαταβατικά τους άλλους στον χώρο εργασίας, όταν ήμουν μαζί με τους συναδέλφους μου, αλλά και στο σπίτι. Όλα αυτά τα έπραττα ευρισκόμενος υπό την κυριαρχία της σατανικής, αλαζονικής μου φύσης, και δεν τα είχε προκαλέσει ο θυμός μου ή το γεγονός ότι ήμουν ευερέθιστος ή ότι δεν είχα αυτοσυγκράτηση. Επειδή πίστευα ότι είχα επίπεδο, ταλέντα και μπορούσα να βγάζω χρήματα, πίστευα ότι είμαι καλύτερος από τους άλλους, αντιμετώπιζα όλους τους άλλους περιφρονητικά, νόμιζα ότι ήμουν καλύτερός τους και πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου ανώτερο. Αυτές οι σκέψεις τροφοδοτούσαν την αλαζονεία μου και έγιναν ο κώδικας της ζωής μου. Είχα βρει την πηγή της αμαρτίας μου και είχα κατανοήσει τον κίνδυνο του τι θα συνέβαινε αν η σατανική και διεφθαρμένη διάθεσή μου παρέμενε αδιάλυτη. Γι’ αυτό και ενσυνείδητα έψαξα και διάβασα πολλά από τα λόγια του Θεού σχετικά με την κρίση Του και την αποκάλυψη της αλαζονικής φύσης του ανθρώπου και, βάσει των λόγων αυτών, έκανα τον απολογισμό μου. Μέσα από τα λόγια κρίσεως και αποκάλυψης του Θεού, και τις επικοινωνίες των αδελφών στις συναθροίσεις, άρχισα να έχω μια επιφανειακή κατανόηση της ίδιας μου της αλαζονικής φύσης. Κατάλαβα ότι, στην πραγματικότητα, δεν ήμουν καλύτερος από κανέναν, και ότι η ικανότητα και τα πλούτη μού είχαν δοθεί όλα από τον Θεό, οπότε δεν είχα τίποτα για να καυχιέμαι. Αν ο Θεός δεν μου είχε χαρίσει σύνεση και εξυπνάδα, αν δεν με είχε ευλογήσει, τι θα μπορούσα να κάνω στηριζόμενος μονάχα στις δικές μου δυνάμεις; Υπάρχουν τόσοι πολλοί ταλαντούχοι άνθρωποι στον κόσμο· γιατί αυτοί μοχθούν και σπεύδουν σε όλη τους τη ζωή και καταλήγουν με άδεια χέρια; Μέσα στα λόγια του Θεού βρήκα επίσης το μονοπάτι για τη διάλυση της αλαζονικής φύσης μου, το οποίο ήταν να αποδέχομαι περισσότερο κλάδεμα και αντιμετώπιση από τους αδελφούς και τις αδελφές, να αποδέχομαι περισσότερη κρίση, παίδεμα, δοκιμασίες και το ραφινάρισμα του Θεού, να κάνω τον απολογισμό μου υπό το φως των λόγων του Θεού, να επιτύχω αληθινή αυτογνωσία και μίσος για εμένα τον ίδιο, να μην ενεργώ πλέον σύμφωνα με τη σατανική μου διάθεση, αλλά σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Αργότερα βίωσα πολλά περιστατικά κρίσης, παιδέματος, κλαδέματος και αντιμετώπισης, και έζησα πολλές αναποδιές και αποτυχίες, και η γνώση μου ως προς τη σατανική φύση και τη διεφθαρμένη ουσία μου βαθμιαία έγινε βαθύτερη, ενώ απέκτησα και μια επιφανειακή αντίληψη για το μεγαλείο, τη δικαιοσύνη και την αγιοσύνη του Θεού. Όσο περισσότερο γνώριζα τη δικαιοσύνη και την αγιοσύνη του Θεού, τόσο περισσότερο κατανοούσα τη δική μου ρυπαρότητα, κατωτερότητα, ασημαντότητα και αθλιότητα. Τα πράγματα, τα οποία θεωρούσα σημαντικά πριν ή για τα οποία είχα καυχηθεί, τώρα ένιωθα ότι ήταν ανάξια αναφοράς και, χωρίς να το καταλάβω, η αλαζονική μου διάθεση άρχισε να αλλάζει. Ανεξάρτητα από το αν οι αδελφοί και αδελφές ή οι συνάδελφοί μου ή η οικογένειά μου έλεγαν κάτι σωστό, εγώ το αποδεχόμουν και δεν μιλούσα πια συγκαταβατικά, ενεργούσα με ταπεινοφροσύνη και δεν έπραττα τα πάντα με τον δικό μου τρόπο. Κάθε φορά που προέκυπτε κάποιο ζήτημα, το συζητούσα με τους άλλους, και ενεργούσα σύμφωνα με την πρόταση του ατόμου που είχε δίκιο. Σιγά-σιγά, η σχέση μου με τους ανθρώπους γύρω μου άρχισε να ομαλοποιείται. Ένοιωθα ειρήνη και χαρά στην καρδιά μου, και πίστευα ότι ζούσα λίγο περισσότερο σαν πραγματικός άνθρωπος.

Μετά από συνεχή ανάγνωση του λόγου του Θεού και βιώνοντας τη ζωή της εκκλησίας, ένιωθα ολοένα και περισσότερο ότι ήταν αληθινά καλό που ήμουν ικανός να αποδεχτώ το έργο της κρίσης του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Κατανόησα ξεκάθαρα ότι απλώς δεν υπήρχε περίπτωση η διεφθαρμένη μου διάθεση να επιλυθεί από μένα και μόνο. Μόνο μέσω της κρίσης και του παιδέματος του λόγου του Θεού, σταδιακά άλλαξα και οδηγήθηκα στην κάθαρση. Μέσα στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, είδα πολλούς αδελφούς και αδελφές να εργάζονται σκληρά, αναζητώντας την αλήθεια και αποδεχόμενοι την κρίση και το παίδεμα των λόγων του Παντοδύναμου Θεού. Κάθε φορά που κάποιος αποκαλύπτει κάποια διαφθορά, όλοι το επισημαίνουν μεταξύ τους και βοηθά ο ένας τον άλλον. Όλοι κάνουμε τον απολογισμό του εαυτού μας και τον μαθαίνουμε υπό το φως των λόγων του Θεού, αναζητάμε την αλήθεια για να διαλύσουμε τη διαφθορά μας, όλοι εξασκούμαστε στο να είμαστε ειλικρινείς άνθρωποι, εξαγνισμένοι και ανοιχτοί, αποδεχόμαστε και υποτασσόμαστε σε όποια συναναστροφή είναι σύμφωνη με την αλήθεια και η διεφθαρμένη διάθεσή μας αλλάζει ολοένα και περισσότερο· τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μπορούν πράγματι να εξαγνίσουν και να αλλάξουν τους ανθρώπους. Ο Θεός ενσαρκωμένος έχει έρθει ανάμεσά μας, εκφέρει ο ίδιος προσωπικά τα λόγια Του προκειμένου να μας κρίνει και να μας εξαγνίσει, και μας καθοδηγεί να αποβάλουμε την αμαρτία και να σωθούμε – είμαστε πάρα πολύ τυχεροί! Καθώς σκεφτόμουν όλους τους ανθρώπους που πιστεύουν ειλικρινά στον Κύριο και περιμένουν ανυπόμονα την επιστροφή Του, που λαχταρούν να αποβάλουν τους δεσμούς της αμαρτίας και να καθαρθούν, κι όμως ζουν μέσα στην οδύνη χωρίς μονοπάτι να ακολουθήσουν, είπα μια προσευχή στον Θεό και πήρα μια απόφαση: «Επιθυμώ να κηρύξω το ευαγγέλιο της βασιλείας Σου σε ακόμη περισσότερους ανθρώπους, ώστε να μπορέσουν να γίνουν σαν εμένα, και να μπορέσουν να ακολουθήσουν τα βήματά Σου και να εισέλθουν στο μονοπάτι της κάθαρσης και της επίτευξης της σωτηρίας!»

16. Ο λόγος του Θεού είναι η δύναμή μου

Από την Τσινγκνιάν, Καναδάς

Ακολουθώ την πίστη της οικογενείας μου στον Κύριο από τότε που ήμουν παιδί, και συχνά διαβάζω τη Βίβλο και παρίσταμαι σε συναντήσεις. Αφού παντρεύτηκα, έδωσα το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού στην πεθερά μου, και αφότου ξεκίνησε να πιστεύει η πεθερά μου στον Κύριο, δεν έχανε πια την ψυχραιμία της όταν συνέβαινε κάτι, ούτε ενεργούσε αποκλειστικά από καπρίτσιο σε ό,τι έκανε, και οι οικογενειακές μας σχέσεις άρχισαν να βελτιώνονται. Ο σύζυγός μου είδε την αλλαγή στη μητέρα του, κι έτσι, το 2015 ξεκίνησε κι εκείνος να πιστεύει στον Κύριο και πήγαινε μαζί μου στην εκκλησία κάθε εβδομάδα. Όταν είδα ότι η οικογένειά μου ήταν γαλήνια, αφού δέχθηκε το ευαγγέλιο του Κυρίου, ήξερα ότι αυτό ήταν η χάρη του Κυρίου και ευχαρίστησα τον Κύριο από τα βάθη της καρδιάς μου.

Κάποια μέρα του Φεβρουαρίου του 2017, ενώ ήμουν στη δουλειά, μια πελάτισσα με είδε και ενθουσιάστηκε ιδιαιτέρως. Με τράβηξε στην άκρη και είπε: «Μοιάζεις πολύ με μια φίλη μου. Μπορώ να σου τη συστήσω; Έχει μόλις έλθει στον Καναδά και δεν έχει φίλους, οπότε, αν έχεις τον χρόνο, θα ήταν καλό να μπορούσατε να τα πείτε». Όταν το άκουσα αυτό, ξαφνιάστηκα πολύ και σκέφτηκα: «Θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Η φίλη της μου μοιάζει στ’ αλήθεια τόσο πολύ;» Αλλά συνειδητοποίησα ότι τα πάντα φέρουν τις καλές προθέσεις του Κυρίου και ότι το να βοηθά κανείς στοργικά τους άλλους είναι κι αυτό ένα από τα διδάγματα του Κυρίου, κι έτσι συμφώνησα με την πρότασή της. Λίγες ημέρες μετά, γνώρισα τη φίλη της, τη Σιάο Χαν. Η Σιάο Χαν πράγματι μου έμοιαζε πολύ. Οι άνθρωποι που μας έβλεπαν ρωτούσαν αν ήμασταν δίδυμες αδελφές. Δεν ξέρω αν οφειλόταν στο ότι μοιάζαμε τόσο πολύ ή στο ότι πίσω από τα πράγματα βρίσκονταν οι διευθετήσεις του Κυρίου, αλλά όταν την είδα, ένιωσα αμέσως πολύ κοντά της. Αφού συναντηθήκαμε αρκετές φορές, ήμασταν σαν αδελφές που μπορούσαν να μιλήσουν για τα πάντα. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο, ήταν ότι μέσω της Σιάο Χαν άκουσα το ευαγγέλιο του επιστρέφοντος Κυρίου Ιησού τις έσχατες ημέρες…

Μια μέρα, η Σιάο Χαν με πήγε στο σπίτι της θείας της, όπου η θεία της μας δίδαξε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού. Μας ζήτησε να διαβάσουμε τα λόγια που εξέφρασε ο Θεός τις έσχατες ημέρες και συναναστράφηκε μαζί μας για το θέλημα του Θεού κατά τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας, τις σκέψεις και τις προθέσεις του Θεού όταν Εκείνος κάλεσε τον Νώε να φτιάξει την κιβωτό, το πώς πονούσε η καρδιά του Θεού όταν Εκείνος κατέστρεψε τους ανθρώπους της εποχής του Νώε, κι άλλα. Είπε ότι αυτά τα μυστήρια αποκαλύπτονται όλα στα λόγια που εξέφρασε ο Θεός τις έσχατες ημέρες, και ότι, χωρίς αυτά, κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει αυτά τα μυστήρια. Την πίστεψα, επειδή μόνο ο Θεός ο ίδιος μπορούσε να εξηγήσει τις σκέψεις πίσω από τις ενέργειές Του. Αν ο Θεός δεν είχε έλθει να μιλήσει και να εργαστεί αυτοπροσώπως, ποιος άλλος θα μπορούσε να εξηγήσει με σαφήνεια τις σκέψεις και τις προθέσεις του Θεού; Τα λόγια του Θεού με προσέλκυσαν βαθιά και αποφάσισα να διερευνήσω σοβαρά το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Καθώς το διερευνούσα, έκανα πολλές ερωτήσεις για πράγματα που δεν είχα κατανοήσει όταν διάβαζα τη Βίβλο, και η θεία της Σιάο Χαν μού έδωσε απαντήσεις βάσει του λόγου του Παντοδύναμου Θεού. Οι απαντήσεις ήταν ιδιαίτερα εμπεριστατωμένες, όπως και ξεκάθαρες και κατανοητές σ’ εμένα. Καθώς διάβαζα περισσότερο από τον λόγο του Θεού, τα ερωτήματα και η σύγχυση στην καρδιά μου σιγά-σιγά επιλύθηκαν, και κατανοώ ότι το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες είναι το έργο της κρίσης μέσω του λόγου Του, το οποίο εκπληρώνει την προφητεία στη Βίβλο ότι: «Η κρίσις πρέπει να αρχίσει από του οίκου του Θεού» (Α' Πέτρου 4:17). Αυτό το βήμα του έργου του Θεού είναι μια κλιμάκωση και εμβάθυνση του έργου του Κυρίου Ιησού, καθώς και το τελικό βήμα του έργου του Θεού τις έσχατες ημέρες για να εξαγνίσει και να σώσει την ανθρωπότητα. Αφού το διερεύνησα για κάποιο διάστημα, ήμουν βέβαιη ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο επιστρέφων Κύριος Ιησούς, δέχθηκα με χαρά το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού και ξεκίνησα να παρίσταμαι σε συναντήσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μου.

Ένα πρωινό, λίγο περισσότερο από τρεις μήνες αργότερα, ως συνήθως είχα συνάντηση με τις αδελφές μου, όταν ξαφνικά άρχισε να ηχεί το κινητό μου. Το άνοιξα και είδα μια ειδοποίηση ότι κάποιος προσπαθούσε να εντοπίσει τη θέση μου χρησιμοποιώντας το iPhone μου. Ξαφνιάστηκα πολύ και δεν ήξερα τι συνέβαινε, αλλά αμέσως μετά απ’ αυτό, ο σύζυγός μου μού έστειλε ένα μήνυμα WeChat ρωτώντας: «Πού είσαι;» Καθώς κοιτούσα το μήνυμα, δίστασα, επειδή θυμήθηκα ότι ο σύζυγός μου είχε πάει σε μια συνάντηση της εκκλησίας πάνω από ένα μήνα πριν, και μου είχε πει ότι ο πάστορας είχε πει πολλά αρνητικά πράγματα για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού και είχε προειδοποιήσει τους πιστούς να είναι σε επιφυλακή και να μην έχουν καμία επαφή με άτομα από την Αστραπή της Ανατολής. Εκείνη την ώρα, φοβήθηκα ότι ο πάστορας και ο πρεσβύτερος θα δημιουργούσαν σύγχυση στον σύζυγό μου και ότι οι φήμες τους θα τον έστρεφαν εναντίον της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Ήθελα να περιμένω έως ότου να κατανοώ περισσότερη από την αλήθεια και να μπορώ να καταθέσω σαφή μαρτυρία για το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού, προτού να διαδώσω το ευαγγέλιο στον σύζυγό μου, έτσι, ποτέ δεν τόλμησα να του πω για τις συναντήσεις μου με τις αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Έχοντας αυτό κατά νου, του απάντησα: «Είμαι καθ’ οδόν για τη δουλειά». Αλλά όταν το ξανασκέφτηκα, ένιωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά: «Ποτέ δεν μου στέλνει μήνυμα τέτοια ώρα. Γιατί ξαφνικά μου στέλνει σήμερα μήνυμα ρωτώντας με πού είμαι; Τι συμβαίνει;»

Εκείνο το απόγευμα, όταν επέστρεψα στο σπίτι από τη δουλειά, είδα τον σύζυγό μου να κάθεται στο κρεβάτι κοιτάζοντάς με θυμωμένα. Ο σύζυγός μου είχε βρει τα βιβλία του λόγου του Θεού που είχα κρύψει στο σπίτι και τα είχε αραδιάσει πάνω στο γραφείο. Βλέποντάς τα όλα αυτά, ξαφνιάστηκα πολύ, αλλά προτού προλάβω να σκεφτώ πώς να αντιδράσω, ο σύζυγός μου με ρώτησε: «Πότε άρχισες να πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό; Υπάρχουν πολλά αρνητικά νέα στο διαδίκτυο για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Δεν το γνωρίζεις; Μου είπες ψέματα σήμερα. Δεν ήσουν καθ’ οδόν για τη δουλειά το πρωί. Πού ήσουν;» Του απάντησα, κάπως θυμωμένα: «Οπότε εσύ η αιτία που το κινητό μου με ειδοποίησε σήμερα το πρωί ότι κάποιος προσπαθούσε να με εντοπίσει!» Εκείνος είπε: «Σήμερα το πρωί, στο διάλειμμά μου στη δουλειά, ήθελα να δω πού είσαι, οπότε αναζήτησα τη θέση σου και διαπίστωσα ότι δεν ήσουν εκεί που είπες». Μαλάκωσε τον τόνο του και συνέχισε: «Η κινέζικη κυβέρνηση είπε ότι τα όρια μεταξύ αντρών και γυναικών είναι ασαφή στις τάξεις των πιστών στον Παντοδύναμο Θεό, και υπήρχαν πολλές ακόμη αρνητικές πληροφορίες. Μπορείς, σε παρακαλώ, να μην έρχεσαι άλλο σε επαφή μαζί τους; Θα ήταν πολύ καλύτερα αν πήγαινες απλώς σε συναντήσεις της εκκλησίας, κι εγώ θα μπορούσα να πηγαίνω μαζί σου κάθε βδομάδα. Γιατί διατηρείς επαφή μαζί τους;» Όταν τελείωσε, μπήκε στο διαδίκτυο και βρήκε πολλές αρνητικές πληροφορίες για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού για να τις διαβάσω. Αφού διάβασα αυτές τις αβάσιμες φήμες, θύμωσα πολύ και είπα: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ποτέ καμία απολύτως επαφή με την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Γιατί τη σχολιάζουν; Αυτά τα λόγια είναι τελείως αθεμελίωτα, είναι διαδόσεις. Είναι ψέματα και φήμες. Είναι τελείως αναξιόπιστα! Τους τελευταίους λίγους μήνες, έχω συναναστραφεί με τους αδελφούς και τις αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, κι αυτό που είδα είναι ότι ντύνονται λιτά και ευπρεπώς, και ότι μιλούν και συμπεριφέρονται με αξιοπρεπή τρόπο. Οι αδελφοί και οι αδελφές τους σέβονται τα όρια και έχουν αρχές στις αλληλεπιδράσεις τους. Δεν είναι καθόλου όπως τις φήμες που διαδίδει το ΚΚΚ και οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι. Το διοικητικό διάταγμα για την Εποχή της Βασιλείας που εξέδωσε ο Παντοδύναμος Θεός, δηλώνει ξεκάθαρα ότι: “Η διάθεση του ανθρώπου είναι διεφθαρμένη, ενώ επιπροσθέτως γίνεται έρμαιο των συναισθημάτων. Ως εκ τούτου, απαγορεύεται σε δύο μέλη του αντίθετου φύλου να εργάζονται μαζί όταν υπηρετούν τον Θεό. Οποιοσδήποτε αποκαλύπτεται ότι δρα κατά αυτόν τον τρόπο, θα εκδιώκεται, χωρίς εξαίρεση - και κανείς δεν εξαιρείται” (από «Οι δέκα κανονιστικές διατάξεις που πρέπει να τηρούνται από τους εκλεκτούς του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο Θεός είναι άγιος και δίκαιος, και αυτό που απεχθάνεται όσο τίποτε άλλο είναι όταν οι άνθρωποι επιδίδονται σε συνουσία εκτός γάμου και μοιχεία. Έτσι, ο Θεός έχει εκδώσει αυστηρά διοικητικά διατάγματα για τον εκλεκτό λαό Του, και οποιοσδήποτε τα παραβιάζει θα εκδιώκεται από την εκκλησία. Οι αδελφοί και οι αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού τηρούν αυστηρώς τα διοικητικά διατάγματα του Θεού, και κανείς δεν τολμά να τα παραβιάσει. Αυτό το είδα και το βίωσα προσωπικά. Η φήμη που διαδίδει το ΚΚΚ και οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι ότι τα όρια μεταξύ των αντρών και των γυναικών της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού είναι ασαφή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά φήμες και συκοφαντίες». Αλλά ό,τι κι αν έλεγα, ο σύζυγός μου δεν άκουγε και επέμενε να μη συναντιέμαι πια με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Άρχισα να νιώθω αρνητική όταν είδα την πεισματική στάση του συζύγου μου, γιατί εδώ, στο εξωτερικό, γνώριζα μονάχα τον σύζυγό μου και δεν ήθελα να μαλώσω μαζί του. Από την άλλη, φοβόμουν ότι θα το έλεγε στην οικογένειά μου στην Κίνα και στον πάστορα, πράγμα που θα μου επέφερε μόνο επιπρόσθετους μπελάδες. Έτσι, όταν επέμεινε να μην πηγαίνω σε συναντήσεις, εγώ συμφώνησα, αλλά είπα ότι ήθελα να συνεχίσω να διαβάζω τον λόγο του Θεού στο σπίτι, το οποίο και δέχθηκε. Κι έτσι, η θύελλα καταλάγιασε για την ώρα.

Υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν κατανοούσα καθώς διάβαζα τον λόγο του Θεού στο σπίτι, έτσι χρησιμοποιούσα το κινητό μου για να επικοινωνώ με την αδελφή μου, όταν ο σύζυγός μου ήταν στη δουλειά, πράγμα που μου έδινε τη δυνατότητα να συνεχίζω τις συναντήσεις με τις αδελφές μου. Είπα, επίσης, στην αδελφή μου ότι ο σύζυγός μου με είχε εμποδίσει από το να πηγαίνω σε συναντήσεις, κατόπιν του οποίου η αδελφή μού διάβασε μια περικοπή του λόγου του Θεού: «Σε κάθε βήμα του έργου που επιτελεί ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, εξωτερικά φαίνεται να είναι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, σαν να γεννήθηκαν από ανθρώπινες ρυθμίσεις ή από ανθρώπινη παρέμβαση. Αλλά στα παρασκήνια, κάθε στάδιο του έργου και ό,τι συμβαίνει είναι ένα στοίχημα του Σατανά ενώπιον του Θεού και απαιτεί από τους ανθρώπους να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς τον Θεό. Πάρε τη δοκιμασία του Ιώβ για παράδειγμα: Στα παρασκήνια, ο Σατανάς έβαζε ένα στοίχημα με τον Θεό και αυτό που συνέβη στον Ιώβ ήταν οι πράξεις των ανθρώπων και η παρέμβαση των ανθρώπων. Πίσω από κάθε βήμα που κάνει ο Θεός σε σας είναι το στοίχημα του Σατανά με τον Θεό — πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια μάχη. […] Όταν ο Θεός και ο Σατανάς όντως μάχονται στο πνευματικό βασίλειο, πώς πρέπει να ικανοποιήσεις τον Θεό και πώς πρέπει να είσαι σταθερός στη μαρτυρία σου σ’ Εκείνον; Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα όσα σου συμβαίνουν είναι μια μεγάλη δοκιμασία και η στιγμή που ο Θεός σε χρειάζεται για να γίνεις μάρτυρας» (από «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Η αδελφή μου συναναστράφηκε μαζί μου: «Όταν συναντάμε ένα τέτοιο περιβάλλον σχεδόν αμέσως αφότου αποδεχθούμε τον Παντοδύναμο Θεό, απ’ έξω φαίνεται σαν να μας σταματά η οικογένειά μας και να μη μας αφήνει να πηγαίνουμε σε συναντήσεις, αλλά, αν εξετάσουμε το ζήτημα μέσα από τον λόγο του Θεού, πίσω του βρίσκεται η αναστάτωση που προκαλεί ο Σατανάς, διότι αυτή είναι μια πνευματική μάχη. Ο Θεός θέλει να μας σώσει, αλλά ο Σατανάς δεν θέλει να επιτρέψει να συμβεί αυτό, έτσι ακολουθεί ξοπίσω απ’ τον Θεό για να μας αναστατώνει και χρησιμοποιεί τους ανθρώπους γύρω μας για να μας εμποδίσει απ’ το να έλθουμε ενώπιον του Θεού. Ο σκοπός του Σατανά είναι να καταστρέψει την κανονική σχέση μας με τον Θεό, να μας κάνει να νιώσουμε αρνητικοί και αδύναμοι ώστε να αφήσουμε και να προδώσουμε τον Θεό και, τελικά, να επιστρέψουμε στο κράτος του και να χάσουμε την ευκαιρία να μας σώσει ο Θεός. Επομένως, πρέπει να διδαχθούμε τη διάκριση, να εξετάζουμε τα πράγματα σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, να διακρίνουμε τα τεχνάσματα του Σατανά, να προσευχόμαστε περισσότερο και να στηριζόμαστε στον Θεό, να έχουμε αληθινή πίστη στον Θεό και να βλέπουμε τις ενέργειες του Θεού μέσα από την πίστη μας!» Αφού άκουσα τον λόγο του Θεού και τη συναναστροφή της αδελφής μου, ξαφνικά συνειδητοποίησα: «Ο σύζυγός μου με εμποδίζει από το να πιστεύω στον Θεό και να ακολουθώ τον Θεό, επειδή ο Σατανάς τον χρησιμοποιεί για να με αναστατώσει και να με κάνει να προδώσω τον Θεό, το οποίο είναι το ίδιο με τη δοκιμασία που βίωσε ο Ιώβ. Ο Σατανάς προσπάθησε να βάλει σε πειρασμό τον Ιώβ με κάθε μέσον που γνώριζε. Τον έκανε να χάσει τον τεράστιο πλούτο του και τα κοπάδια των βοοειδών και των προβάτων του, τον γέμισε με τρομερές πληγές, ενώ χρησιμοποίησε και τους φίλους του Ιώβ για να τον αναστατώσει και να του επιτεθεί, και χρησιμοποίησε ακόμη και τη γυναίκα του για να βάλει τον Ιώβ σε πειρασμό να εγκαταλείψει τον Θεό και να πεθάνει. Ο Σατανάς προσπάθησε με αλαζονικό τρόπο να καταστρέψει την πίστη του Ιώβ στον Θεό και να τον κάνει να απαρνηθεί και να απορρίψει τον Θεό. Ο Σατανάς είναι πραγματικά κακός και ποταπός!» Όταν το σκέφτηκα αυτό, η καρδιά μου γέμισε με απέχθεια για τον Σατανά, αλλά στη συνέχεια σκέφτηκα: «Παρόλο που ο Σατανάς προσπάθησε μανιωδώς να καταστρέψει τον Ιώβ, ποτέ δεν θα έβλαπτε τον Ιώβ, εκτός κι αν του το επέτρεπε ο Θεός, επομένως, αυτό δεν σημαίνει ότι κι αυτό που περνάω εγώ είναι στα χέρια του Θεού; Όσο προσβλέπω και στηρίζομαι πραγματικά στον Θεό, ο Θεός σίγουρα θα με καθοδηγήσει να υπερνικήσω τους πειρασμούς του Σατανά». Αυτή η σκέψη μού έδωσε επιπλέον πίστη στον Θεό, κι εγώ αποφάσισα να μείνω σε επαφή με τις αδελφές μου και να συνεχίσω τις συναντήσεις και τη συναναστροφή μου μέσω του κινητού μου τηλεφώνου.

Μια νύχτα, άφησα το τηλέφωνό μου στο τραπέζι και δεν περίμενα ότι ο σύζυγός μου θα το έπαιρνε στα χέρια του και θα κοιτούσε το ιστορικό των συνομιλιών μου με την αδελφή μου. Μου είπε, πολύ θυμωμένα: «Παραμένεις σε επαφή μ’ αυτούς και η συνομιλία σου διήρκεσε δύο ώρες». Στη συνέχεια, μου έδειξε κι άλλες αρνητικές πληροφορίες στο διαδίκτυο. Χρησιμοποίησε, επίσης, διάφορους τρόπους για να με παρακολουθεί και να με αποτρέπει από το να έχω επαφή με την αδελφή μου μέσω του τηλεφώνου μου. Έχασα και πάλι την εκκλησιαστική ζωή μου και δεν μπορούσα να λάβω βοήθεια από την αδελφή μου. Μετά απ’ αυτό, ο σύζυγός μου μού έστελνε συνεχώς τις φήμες που έβρισκε στο διαδίκτυο, με αναστάτωνε και με εμπόδιζε από το να έχω οποιαδήποτε επαφή με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Ο διωγμός και η παρεμπόδιση από τον σύζυγό μου με έκαναν δυστυχισμένη και ασυνείδητα ξεκίνησα να νιώθω και πάλι αδύναμη: «Γιατί αντιτίθεται τόσο πολύ ο σύζυγός μου στην πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό; Το μόνο που θέλω είναι να πιστεύω στον Θεό. Γιατί είναι τόσο δύσκολο; Πότε θα μπορώ να πιστεύω στον Θεό δίχως τόση ενόχληση; Αυτή θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα;» Όταν το σκέφτηκα αυτό, προσπάθησα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου, αλλά δεν μπορούσα, και ένιωσα ιδιαίτερα μόνη και αβοήθητη. Δεν γνώριζα πώς μπορούσα να συνεχίσω και ήταν αμέτρητες οι φορές που έκλαψα επειδή ένιωθα έτσι. Στη δυστυχία μου, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να προσευχηθώ στον Θεό: «Θεέ μου! Δεν ξέρω τι να κάνω μπροστά στον διωγμό από τον σύζυγό μου, δεν ξέρω πώς να το βιώσω αυτό, αλλά πιστεύω πως όποιο κι αν είναι το περιβάλλον, Εσύ έχεις τις καλές προθέσεις Σου. Ζητώ την καθοδήγησή Σου και την πίστη για να το βιώσω».

Ως εκ θαύματος, τη στιγμή που προσευχήθηκα, έλαβα μια περικοπή του λόγου του Θεού από την αδελφή μου: «Ο Σατανάς βρίσκεται σε πόλεμο με τον Θεό, ακολουθώντας Τον κατά πόδας. Στόχος του είναι να γκρεμίσει όλο το έργο που θέλει να επιτελέσει ο Θεός, να κατέχει και να ελέγχει εκείνους που θέλει ο Θεός, να τους αφανίσει απόλυτα. Εάν δεν αφανιστούν, τότε περιέρχονται στην κατοχή του Σατανά για να καταστούν εργαλεία του —τούτος είναι ο στόχος του» (από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Δ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Πρέπει να έχεις μέσα σου το θάρρος Μου και πρέπει να έχεις αρχές όταν αντιμετωπίζεις συγγενείς που δεν πιστεύουν. Ωστόσο, για χάρη Μου, δεν πρέπει επίσης να υποχωρείς σε καμιά από τις σκοτεινές δυνάμεις. Να βασίζεσαι στη σοφία Μου για να βαδίζεις στην τέλεια οδό· μην επιτρέπεις να επικρατούν οι σκευωρίες του Σατανά. Κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια στο να εναποθέσεις την καρδιά σου ενώπιόν Μου και Εγώ θα σε παρηγορήσω και θα δώσω γαλήνη και ευτυχία στην καρδιά σου» («Κεφάλαιο 10» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Μέσα από τα λόγια του Θεού, απέκτησα κάποια διάκριση για τις κακές προθέσεις του Σατανά. Ο Θεός εργάζεται για να σώσει τον άνθρωπο, ενώ ο Σατανάς προσπαθεί να καταστρέψει το έργο του Θεού και να ανταγωνιστεί τον Θεό για τους ανθρώπους, έτσι διαδίδει διάφορες φήμες στο διαδίκτυο για να μπερδέψει και να εξαπατήσει τους ανθρώπους, και χρησιμοποιεί και τις οικογένειές μας για να μας αποτρέψει, να μας αναστατώσει και να το καταστήσει αδύνατον για μας να έλθουμε ενώπιον του Θεού και να σωθούμε. Ο σύζυγός μου είχε τυφλωθεί από τις φήμες που διέδιδε ο Σατανάς επειδή δεν γνώριζε την αλήθεια, και γι’ αυτό προσπάθησε να με αποτρέψει από το να πιστεύω στον Θεό, ενώ ο Σατανάς εκμεταλλεύτηκε επίσης την αδυναμία μου για να με δεσμεύσει και να με βλάψει. Ο Σατανάς γνώριζε ότι η θανάσιμη αδυναμία μου ήταν η ρομαντική αγάπη, έτσι μου επιτέθηκε μέσω της αγάπης μου για τον σύζυγό μου, κάνοντας με να επιλέξω να διατηρήσω την οικογενειακή μου γαλήνη, λόγω του ενδιαφέροντός μου για τα σαρκικά μου αισθήματα, και να παραιτηθώ από το να ακολουθώ τον Θεό, κάνοντάς με έτσι να εγκαταλείψω το αληθινό μονοπάτι και να χάσω την ευκαιρία μου να σωθώ από τον Θεό. Ο Σατανάς είναι πραγματικά ποταπός! Ταυτόχρονα, ένιωθα τον Θεό να με παρηγορεί με τα λόγια Του, ενθαρρύνοντάς με να μην παραδοθώ στις σκοτεινές δυνάμεις του Σατανά και δείχνοντάς μου το μονοπάτι της πράξης. Ο Θεός είπε: «Να βασίζεσαι στη σοφία Μου για να βαδίζεις στην τέλεια οδό». Στο τρέχον περιβάλλον μου, πώς μπορούσα να χρησιμοποιήσω την πρόσθετη σοφία που μου έδωσε ο Θεός για να παρευρίσκομαι σε συναντήσεις; Θυμήθηκα ότι εκείνη την τελευταία φορά, ο σύζυγός μου είχε χρησιμοποιήσει το τηλέφωνό μου για να μ’ εντοπίσει, επομένως δεν μπορούσα να ξαναπάω στο σπίτι της αδελφής μου και δεν μπορούσα να πραγματοποιήσω συναντήσεις μαζί της μέσω του τηλεφώνου μου, αλλά μπορούσα να πάω στο κυλικείο που σύχναζε στο εμπορικό κέντρο. Αν με ξαναρωτούσε ο σύζυγός μου, θα μπορούσα να πω ότι ψώνιζα στο εμπορικό κέντρο. Έτσι, με την καθοδήγηση του Θεού, μπόρεσα να ξανασυναντηθώ με την αδελφή μου. Μετά απ’ αυτό, αφού κατανόησε η αδελφή μου τις δυσκολίες μου, συναναστράφηκε μαζί μου για τον λόγο του Θεού, με παρηγόρησε και μου έδωσε κουράγιο. Αφού κατανόησα την αλήθεια, η αρνητικότητά μου γρήγορα επιλύθηκε.

Μια μέρα, όταν επέστρεψα στο σπίτι από τη δουλειά, ήθελα να διαβάσω περισσότερο από τον λόγο του Θεού, αλλά όταν έψαξα τα συρτάρια και τα ντουλάπια όπου είχα βάλει τα βιβλία μου του λόγου του Θεού, δεν μπορούσα να τα βρω. Αγχώθηκα πολύ και σκέφτηκα: «Ωχ, όχι, ο σύζυγός μου πρέπει να πέταξε τα βιβλία μου. Είναι πολύ προσεκτικός άνθρωπος, οπότε σίγουρα δεν θα τα πέταξε κατευθείαν σε κάποιον κάδο απορριμμάτων, όπου μπορώ να τα βρω. Αν τα πήρε μαζί του για να τα πετάξει στο γραφείο του, τότε σίγουρα δεν θα τα βρω». Η σκέψη μ’ έκανε δυστυχισμένη και δεν ήξερα τι να κάνω.

Λίγες ημέρες μετά, όταν πήγα μαζί με τον σύζυγό μου για να δώσει εξετάσεις για το δίπλωμα οδήγησης, συνάντησα μια από τις αδελφές μου. Της εκμυστηρεύτηκα ότι τα βιβλία μου του λόγου του Θεού είχαν εξαφανιστεί. Μου είπε να προσεύχομαι περισσότερο, να βασίζομαι στον Θεό και να ψάξω και πάλι να τα βρω προσεκτικά. Μου είπε ότι ο Θεός εξουσιάζει και κυβερνά τα πάντα, κι έτσι, το αν τα είχε πετάξει ο σύζυγός μου βρισκόταν στα χέρια του Θεού και δεν θα έπρεπε να επιτρέπω στη φαντασία μου να με κάνει να κρίνω βιαστικά. Όταν έφτασα στο σπίτι, έστειλα μήνυμα σε μια άλλη αδελφή, η οποία μου είπε το ίδιο πράγμα. Με τέτοια συναναστροφή και από τις δυο τους, πίστεψα ότι πίσω απ’ αυτό πρέπει να βρίσκονται οι καλές προθέσεις του Θεού. Ο Θεός χρησιμοποιούσε τις αδελφές μου για να μου το υπενθυμίσει; Τότε, θυμήθηκα μια περικοπή από τον λόγο του Θεού: «Ο Παντοδύναμος Θεός κυριαρχεί επί κάθε πράγματος και συμβάντος! Εφόσον οι καρδιές μας Τον θαυμάζουν κάθε ώρα και στιγμή, και εμείς εισερχόμαστε στο πνεύμα και συναναστρεφόμαστε μαζί Του, Αυτός θα μας δείχνει όλα όσα αναζητάμε και το θέλημά Του θα μας αποκαλύπτεται στα σίγουρα· οι καρδιές μας θα είναι τότε χαρούμενες και γαλήνιες, σταθερές, με απόλυτη διαύγεια» («Κεφάλαιο 7» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Από τον λόγο του Θεού, κατάλαβα ότι ο Θεός είναι πάντοτε εκεί για να στηρίζονται πάνω Του οι άνθρωποι και να βρίσκουν βοήθεια. Όταν οι άνθρωποι έχουν μπελάδες και δεν έχουν διέξοδο, όσο επικαλούμαστε με ειλικρίνεια τον Θεό, ο Θεός θα μας διαφωτίζει, θα μας καθοδηγεί και θα μας βοηθά να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες μας. Χάρη στη διαφώτιση και την καθοδήγηση του λόγου του Θεού, η πίστη μου στον Θεό ενισχύθηκε και πάλι, κι εγώ είχα ένα μονοπάτι προς την πράξη. Κατάλαβα, επίσης, ότι αναφορικά με το ότι έχασα τα βιβλία του λόγου του Θεού, δεν θα τα έβρισκα ποτέ αν στηριζόμουν μόνο στις δικές μου προσπάθειες. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, και εφόσον στηριζόμουν και προσέβλεπα στον Θεό και, κατόπιν, έψαχνα να τα βρω με πρακτικό τρόπο, είχα πίστη ότι ο Θεός θα με καθοδηγούσε και θα με βοηθούσε. Έτσι, ήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα ειλικρινά: «Θεέ μου! Δεν μπορώ να βρω τα βιβλία μου του λόγου Σου. Στην αρχή, βασίστηκα στις αντιλήψεις και τη φαντασία μου για να εικάσω πού μπορεί να βρίσκονται, ενέργησα πάνω στα νεύρα μου, δεν έβαλα Εσένα πάνω από οτιδήποτε άλλο και δεν συνειδητοποίησα ότι τα πάντα βρίσκονται υπό τον έλεγχό Σου. Τώρα, επιθυμώ να προσβλέψω σ’ Εσένα, να Σου εμπιστευτώ αυτό το ζήτημα και, στη συνέχεια, να συνεργαστώ με το να ψάξω και πάλι. Το αν θα βρω τα βιβλία ή όχι, εξαρτάται από το αν θα το επιτρέψεις Εσύ. Ζητώ την καθοδήγησή Σου».

Αφού προσευχήθηκα, ένιωσα ξαφνικά την επιθυμία να πάω στην αποθήκη για να βρω ένα ζευγάρι παπούτσια. Καθώς γονάτιζα στην αποθήκη για να τα σηκώσω, βρήκα απρόσμενα μια λευκή σακούλα, και μια πολύ σαφής σκέψη μού ήρθε στο μυαλό: Στη σακούλα βρίσκονται τα βιβλία του λόγου του Θεού. Όταν σήκωσα τη σακούλα και κοίταξα, ήταν αλήθεια! Ξαφνιάστηκα και χάρηκα πολύ, και δεν μπορούσα παρά να φωνάξω: «Ευχαριστώ τον Θεό! Ευχαριστώ τον Θεό!» Συνειδητοποίησα ότι ο Θεός με οδήγησε στα βιβλία. Είδα πραγματικά ότι τα πάντα βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Θεού, ότι ο Θεός έχει διευθετήσει ακόμη και τις σκέψεις και τις αντιλήψεις στις καρδιές των ανθρώπων και ότι όταν στηριζόμαστε στον Θεό και προσβλέπουμε στον Θεό, τίποτα δεν είναι στ’ αλήθεια δύσκολο. Μετά απ’ αυτό, μετέφερα γρήγορα τα βιβλία πίσω στο υπνοδωμάτιο και τα τοποθέτησα στο συρτάρι μου. Εκείνο το απόγευμα, όταν επέστρεψε ο σύζυγός μου, ανακάλυψε ότι είχα βρει τα βιβλία που έκρυβε στην αποθήκη και απαίτησε να του τα παραδώσω. Αυτή τη φορά, βασίστηκα ειλικρινά στον Θεό, ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει εμπιστοσύνη και δύναμη, και αρνήθηκα να συμβιβαστώ περαιτέρω μαζί του. Όταν είδε την αποφασιστικότητά μου, δεν με πίεσε παραπάνω.

Αργότερα, για να μου είναι πιο εύκολο να παρίσταμαι σε συναντήσεις και να κάνω πράξη την πνευματική αφοσίωση, η αδελφή μου μού έδωσε ένα τηλέφωνο ειδικά για να ακούω κηρύγματα, στο οποίο είχε μεταφορτώσει διάφορα βιβλία του λόγου του Θεού. Μια φορά, όταν άλλαξα το σακίδιό μου, από απροσεξία μου το άφησα στο σπίτι και ο σύζυγός μου έμαθε ότι και πάλι πραγματοποιούσα συναντήσεις. Μου έστειλε ένα μήνυμα, ρωτώντας με: «Γιατί εξακολουθείς να είσαι σε επαφή μαζί τους; Γιατί πηγαίνεις σε συναντήσεις στα κρυφά;» Όταν είδα το μήνυμα, θύμωσα και ανησύχησα, αλλά θυμήθηκα τις εμπειρίες μου από την τελευταία περίοδο, πως κάθε φορά που ο σύζυγός μου προσπαθούσε να με εμποδίσει ή να με καταδιώξει, εγώ πάντα συμβιβαζόμουν, υποχωρούσα ή αισθανόμουν αρνητική και αδύναμη, και ότι αυτό που μου έλειπε περισσότερο ήταν το να βασίζομαι στον Θεό και να καταθέτω μαρτυρία για τον Θεό. Αυτή τη φορά, δεν μπορούσα να υποκύψω στον Σατανά. Ήθελα να στηριχθώ στον Θεό, να προσβλέψω στον Θεό, να υπερνικήσω τον Σατανά μέσω της πίστης και να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό. Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Ανεξαρτήτως του πού και πότε, ή του πόσο αντίξοες είναι οι συνθήκες, θα σου δείχνω καθαρά και η καρδιά Μου θα σου αποκαλύπτεται εάν κοιτάζεις προς Εμένα με την καρδιά σου· με αυτόν τον τρόπο θα τρέξεις στον δρόμο που βρίσκεται εμπρός σου και δεν θα χάσεις ποτέ τον δρόμο σου» («Κεφάλαιο 13» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Έτσι, προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου! Σήμερα με επέλεξες και με έκανες να ακολουθήσω τα χνάρια Σου. Αν δεν επιδιώξω με όλη τη δύναμή μου, αν συμβιβαστώ με τον Σατανά, θα χάσω την ευκαιρία μου για σωτηρία. Θεέ μου! Επιθυμώ να Σου εμπιστευτώ τις παρούσες δυσκολίες μου. Ανεξάρτητα από το αν ο σύζυγός μου πει στην οικογένειά μου ή στον πάστορα για την πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό, και ό,τι κι αν κάνει σ’ εμένα, εγώ θα δείξω υπακοή. Αυτή τη φορά, θα βασιστώ σ’ Εσένα για να καταθέσω μαρτυρία για Σένα και να ταπεινώσω τον Σατανά».

Αφού προσευχήθηκα, άρχισα να νιώθω πολύ πιο ήρεμη. Σήκωσα το τηλέφωνό μου και του απάντησα: «Ναι, ξαναπηγαίνω σε συναντήσεις. Αύριο, ας καθίσουμε να το συζητήσουμε στα σοβαρά». Αφού έστειλα το μήνυμα, εξακολουθούσα να νιώθω ένα αίσθημα εξευγενισμού στην καρδιά μου: Γιατί αναστατώνομαι κάθε φορά που θέλω να επιδιώξω στα σοβαρά την αλήθεια; Τότε, σκέφτηκα την εμπειρία του Ιώβ που είχαν συναναστραφεί μαζί μου πολλές φορές οι αδελφές μου. Ο Θεός είπε: «Και τι έκανε ο Θεός όταν ο Ιώβ υπέστη αυτό το μαρτύριο; Ο Θεός παρατηρούσε, και παρακολουθούσε, και περίμενε το αποτέλεσμα. Καθώς ο Θεός παρατηρούσε και παρακολουθούσε, πώς ένιωθε; Ένιωθε θλίψη, βέβαια» (από «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ζύγισα τα λόγια του Θεού και σκέφτηκα την εμπειρία του Ιώβ. Πέρασε τη ζωή του σεβόμενος τον Θεό και αποφεύγοντας το κακό, αλλά ο Σατανάς δεν ήταν πρόθυμος να αφήσει τον Θεό να αποκτήσει τον Ιώβ, κι έτσι τον έβαλε σε πειρασμό πολλές φορές. Καθώς ο Σατανάς έβαζε σε πειρασμό τον Ιώβ, ο Θεός παρατηρούσε και έβλεπε τα πάντα, και έθεσε στον Σατανά ένα αυστηρό όριο: Ο Σατανάς δεν μπορούσε να αφαιρέσει τη ζωή του Ιώβ. Μ’ αυτόν τον τρόπο, διασφάλισε την ασφάλεια του Ιώβ. Αυτό μας δείχνει ότι ο Θεός εκτιμά τους ανθρώπους, δεν θέλει να υποφέρουμε και δεν επιθυμεί να μας δει να περιερχόμαστε υπό την επιρροή του Σατανά και να παθαίνουμε κακό από τον Σατανά. Και ο Θεός είχε τις καλές Του προθέσεις όταν επέτρεψε στον Σατανά να βάλει σε πειρασμό τον Ιώβ. Ο Θεός ήλπιζε να χρησιμοποιήσει τον Ιώβ για να αποκτήσει μαρτυρία και να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη και την υπακοή του Ιώβ σ’ Αυτόν. Δεν ήταν το ίδιο με τη δική μου κατάσταση τώρα; Παρόλο που ο Σατανάς με έβαλε σε πειρασμό ξανά και ξανά, ο Θεός δεν με άφησε ποτέ και με οδήγησε στο σήμερα. Ο Θεός διευθέτησε αυτές τις συνθήκες με την ελπίδα πως θα αναπτυχθώ στη ζωή, θα καταθέσω μαρτυρία γι’ Αυτόν και θα ταπεινώσω τον Σατανά, συνεπώς, αυτή τη φορά πρέπει να βάλω τα δυνατά μου να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό και να ταπεινώσω τον Σατανά. Ένιωσα την πίστη μου στον Θεό και ήμουν αποφασισμένη να υπακούσω στις διευθετήσεις του Θεού, να σταθώ με τον Θεό και να μη συμβιβαστώ ποτέ ξανά με τον Σατανά.

Το επόμενο απόγευμα, όταν επέστρεψα στο σπίτι από τη δουλειά, ο σύζυγός μου ήταν ήδη εκεί και με περίμενε. Όταν κάθισα, είπε: «Μπορείς να σταματήσεις να πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό;» Έπειτα άρχισε να μιλάει για όλες τις αρνητικές πληροφορίες που μου είχε δείξει για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού στο διαδίκτυο. Αποκρίθηκα: «Όχι, δεν θα το κάνω. Τι γνωρίζεις στ’ αλήθεια για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού; Όλη η πληροφορία που έχεις δει στο διαδίκτυο είναι φήμη που έχει κατασκευάσει το ΚΚΚ για να δυσφημήσει, να συκοφαντήσει και να καταδικάσει την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι αλήθεια. Το ΚΚΚ είναι ένα αθεϊστικό πολιτικό κόμμα, απεχθάνεται την αλήθεια και τον Θεό, κι έτσι κατασκευάζει και διαδίδει μανιωδώς κάθε λογής φήμες για να μπερδέψει τους ανθρώπους. Θέλει, με αλαζονικό τρόπο, να παραπλανήσει τους ανθρώπους ώστε να αντισταθούν στον Θεό και να οδηγηθούν στον θάνατο μ’ αυτό. Αυτή είναι η μοχθηρή πρόθεση του ΚΚΚ. Με το να πιστεύω στον Θεό, δεν έχω κάνει τίποτα κακό, ούτε έχω κάνει τίποτα για το οποίο να σου απολογηθώ. Βαδίζω στο σωστό μονοπάτι στη ζωή, κι έχω αποφασίσει να συνεχίσω να βαδίζω σ’ αυτό το μονοπάτι. Το έχω σκεφτεί και έχω αποφασίσει ότι μπορείς να καλέσεις τον πάστορα και τους κήρυκες, και να τους αφήσεις να με κατηγορήσουν στα κηρύγματά τους και, στη συνέχεια, να με εκδιώξουν από την εκκλησία. Μπορείς επίσης να καλέσεις τους γονείς μου και να τους επιτρέψεις να με πολιορκήσουν και να με καταδιώξουν. Αλλά ό,τι κι αν κάνεις, η απόφασή μου δεν θ’ αλλάξει. Έχω δεχθεί το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού και, μέσα από την ανάγνωση του λόγου του Θεού και το βίωμα των περιβαλλόντων που έχει διευθετήσει ο Θεός, έχω διαπιστώσει ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο επιστρέφων Κύριος Ιησούς και θα εμμείνω στην επιλογή μου ό,τι κι αν γίνει». Ο σύζυγός μου είπε: «Προδίδεις τον Κύριο, το γνωρίζεις αυτό; Ο Κύριος σού έχει δώσει τόσο πολλή χάρη. Πώς μπορείς να Τον προδίδεις;» Είπα: «Με το να πιστεύει κανείς στον Παντοδύναμο Θεό, δεν προδίδει Κύριο, αλλά ακολουθεί τα χνάρια του Αμνού, επειδή ο Παντοδύναμος Θεός και ο Κύριος Ιησούς είναι ο ίδιος Θεός. Ακριβώς επειδή έχω απολαύσει τόση από τη χάρη του Κυρίου Ιησού, γνώριζα ότι έπρεπε να το διερευνήσω και να το δεχθώ, όταν άκουσα τα νέα ότι σήμερα έχει επιστρέψει ο Κύριος Ιησούς. Τώρα, ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει ενσαρκωμένος για να εκφράσει νέα λόγια και να εξηγήσει το έργο και το θέλημα του Θεού. Έχω ακούσει τη φωνή του Θεού, επομένως θα πρέπει να εργαστώ για να αναζητήσω την αλήθεια, να πηγαίνω σε συναντήσεις και να ανταποδώσω την αγάπη του Θεού προς εμένα». Ο σύζυγός μου είπε: «Καλά, ξέχασέ το! Κάνε ό,τι θέλεις! Είχα σκεφτεί να το πω στον πάστορά σου για να σε κάνει να ξαναγυρίσεις στην εκκλησία, όπως και να τηλεφωνήσω στους γονείς σου, αλλά φοβήθηκα ότι θα εξοργίζονταν τόσο πολύ που θ’ αρρώσταιναν. Από εδώ και πέρα, πίστευε ό,τι θέλεις. Εγώ δεν θα ανακατευτώ».

Όταν άκουσα ότι ο σύζυγός μου δεν θα προσπαθούσε πια να με εμποδίσει από το να πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό, ήμουν πολύ ευτυχισμένη. Γνώριζα ότι αυτό είναι η καθοδήγηση του Θεού και ότι η καρδιά και ο νους του συζύγου μου βρίσκονται κι αυτά στα χέρια του Θεού. Το ότι μπορούσε να πει τέτοια λόγια δείχνει ότι τα πάντα εξουσιάζονται από τον Θεό. Ο Θεός ήταν Αυτός που μου άνοιξε τον δρόμο. Μέσα από την εμπειρία μου, είδα ότι ο Θεός θέλει την καρδιά μου, και όταν στηρίζομαι πραγματικά σ’ Αυτόν, προσβλέπω σ’ Αυτόν και ρισκάρω τα πάντα για να ικανοποιήσω τον Θεό, βλέπω το έργο του Θεού, όπως και το γεγονός ότι ο Θεός με οδηγεί και με βοηθά σιωπηλά. Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «Όποτε ο Σατανάς διαφθείρει τον άνθρωπο, ή προκαλεί ανείπωτο κακό, ο Θεός δεν κάθεται απλώς βαριεστημένα, ούτε είναι πως δεν δίνει σημασία ή κάνει τα στραβά μάτια για τους εκλεκτούς Του. Ο Θεός καταλαβαίνει πλήρως και γνωρίζει ξεκάθαρα όλα όσα κάνει ο Σατανάς. Ό,τι κι αν κάνει ο Σατανάς, όποια τάση κι αν προσπαθεί να αναδείξει, ο Θεός γνωρίζει όλα όσα προσπαθεί να κάνει ο Σατανάς και δεν εγκαταλείπει τους εκλεκτούς Του. Αντιθέτως, χωρίς να τραβάει την προσοχή, μυστικά, αθόρυβα, ο Θεός κάνει ό,τι είναι απαραίτητο» (από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Συγκινήθηκα καθώς ζύγιζα τα λόγια αυτά. Σκέφτηκα ξανά τις δικές μου εμπειρίες και θυμήθηκα πως όταν ο Σατανάς χρησιμοποίησε τον σύζυγό μου για να αναστατώσει και να παρεμποδίσει την παρουσία μου στις συναντήσεις, ο Θεός χρησιμοποίησε τη συναναστροφή των αδελφών μου πάνω στον λόγο του Θεού για να μου δώσει τη δυνατότητα να διακρίνω το τέχνασμα του Σατανά και να ξεφύγω από την αρνητικότητά μου· όταν ο σύζυγός μου έκρυψε τα βιβλία μου του λόγου του Θεού και προσπάθησε να με σταματήσει από το να πιστεύω στον Θεό, εγώ στηρίχθηκα πραγματικά στον Θεό, προσέβλεψα στον Θεό και έγινα μάρτυρας των θαυμαστών πράξεων του Θεού· όταν αποφάσισα να σταθώ με τον Θεό και ήμουν πρόθυμη να ρισκάρω τα πάντα για να ακολουθήσω τον Θεό, ο Σατανάς ταπεινώθηκε και οπισθοχώρησε. Μέσα από τις εμπειρίες μου, είδα ότι ο Θεός βρίσκεται πραγματικά μαζί μου και ότι Αυτός διευθετεί τα περιβάλλοντα για μένα βάσει του πνευματικού μου αναστήματος. Ο Θεός δεν μου έδωσε κάποιο αβάσταχτο φορτίο. Σκέφτηκα πως στο παρελθόν, όταν δεν είχα δώσει στ’ αλήθεια την καρδιά μου στον Θεό, πάντα με απασχολούσε η σαρκική αγάπη, στηριζόμουν σε ανθρώπινες μεθόδους για να αντιμετωπίσω τα προβλήματα και δεν τολμούσα να προδώσω τον Σατανά, με αποτέλεσμα ο Σατανάς να εκμεταλλευτεί την αδυναμία μου και να βάλει στο στόχαστρο το αδύνατο σημείο μου ξανά και ξανά, να μου επιτίθεται κάθε ώρα και στιγμή και να με βασανίζει δίχως τελειωμό. Αλλά όταν στηρίχτηκα πραγματικά στον Θεό και ρίσκαρα τα πάντα, ο Θεός μού άνοιξε τον δρόμο και ο Σατανάς έμεινε αβοήθητος, ταπεινωμένος και ηττημένος. Αφού βίωσα αυτό το περιβάλλον, απέκτησα πραγματική κατανόηση της παντοδυναμίας και της κυριαρχίας του Θεού, καθώς και της δικής μου επαναστατικής διάθεσης, η πίστη και η υπακοή μου στον Θεό μεγάλωσαν, απέκτησα διάκριση των μηχανορραφιών του Σατανά, είδα την κακή και ποταπή φύση του Σατανά και γεννήθηκε μέσα μου αληθινό μίσος για τον Σατανά. Ήμουν ικανή να αποκτήσω αυτήν την κατανόηση χάρη στην καθοδήγηση και τη διαφώτιση του Θεού, και είμαι πραγματικά ευγνώμων στον Θεό!

Έχω αποκτήσει τόσο πολλά μέσα από αυτήν την περίοδο εμπειριών. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ένιωθα αδύναμη και αρνητική, αλλά η καθοδήγηση του λόγου του Θεού και η υποστήριξη και η βοήθεια των αδελφών μου μού έδωσαν την πίστη να υπερνικήσω τους πειρασμούς και τις επιθέσεις του Σατανά και να επιβιώσω μέχρι σήμερα. Μέσα από την πραγματική μου εμπειρία, είδα την αγάπη του Θεού, όπως και ότι ο Θεός με καθοδηγεί και βρίσκεται στο πλευρό μου στα πάντα. Όταν δίνουμε πραγματικά την καρδιά μας στον Θεό, προσβλέπουμε στον Θεό και στηριζόμαστε στον Θεό, βλέπουμε τα θαυμαστά έργα του Θεού και αναδυόμαστε από το μαρτύριό μας. Στο μέλλον, επιθυμώ να βιώσω περισσότερο το έργο του Θεού και να επιδιώξω πραγματική γνώση του Θεού. Όλη η δόξα ανήκει στον Παντοδύναμο Θεό!

Ομιλία του Θεού «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός (Ζ') Μέρος τρίτο Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα (Α’)» Μέρος τρίτο

 

Αστραπή της Ανατολής, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δημιουργήθηκε λόγω της εμφάνισης και του έργου του Παντοδύναμου Θεού, της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού, του Χριστού των εσχάτων ημερών. Απαρτίζεται από όλους εκείνους που αποδέχονται το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες κι έχουν κυριευτεί και λυτρωθεί από τα λόγια Του. Ιδρύθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό και είναι Αυτός ο Ποιμένας της που την καθοδηγεί. Σίγουρα δεν έχει δημιουργηθεί από κάποιο πρόσωπο. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός κι η ζωή. Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή Του. Αρκεί να διαβάσετε τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού για να δείτε ότι ο Θεός έχει εμφανιστεί.

39. Ο Θεός είναι δίπλα μου

Από την Γκουόζι, ΗΠΑ

Γεννήθηκα μέσα σε μια χριστιανική οικογένεια, κι όταν ήμουν ενός έτους, η μαμά μου δέχτηκε το νέο έργο του Κυρίου Ιησού που επέστρεψε —του Παντοδύναμου Θεού— αλλά η γιαγιά μου ήταν κάθετα αντίθετη. Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή, τα πιο συχνά της λόγια σ’ εμένα ήταν: «Αν δε νιώθεις καλά ή δεν μπορείς να κάνεις την εργασία σου για το σπίτι, απλώς προσευχήσου στον Κύριο Ιησού. Θα σου δώσει ευφυΐα και σοφία· θα φροντίσει για την ασφάλειά σου». Η μαμά μου, παρόλα αυτά, συχνά μου έλεγε: «Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και το ανθρώπινο είδος. Είναι πάντα δίπλα μας. Να θυμάσαι να προσεύχεσαι στον Παντοδύναμο Θεό, όταν συναντάς ένα πρόβλημα, κι Αυτός θα σε φροντίσει και θα σε προστατεύσει». Αυτές οι δύο διαφορετικές φωνές ηχούσαν συχνά στ’ αυτιά μου. Κάποτε, ρώτησα τη μαμά μου με αβεβαιότητα: «Η γιαγιά θέλει να προσεύχομαι στον Κύριο Ιησού κι εσύ θες να προσεύχομαι στον Παντοδύναμο Θεό. Ποια πρέπει να ακούω;» Εκείνη είπε: «Στην πραγματικότητα, ο Κύριος Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ίδιος Θεός. Απλώς, τα ονόματα που προσέλαβε ο Θεός και το έργο που έχει επιτελέσει είναι διαφορετικά, επειδή οι εποχές είναι διαφορετικές. Ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι ο Παντοδύναμος Θεός επιτελεί το έργο της Εποχής της Βασιλείας. Αλλάζει τον τρόπο που εργάζεται σε κάθε εποχή κι επίσης αλλάζει το όνομά Του. Όμως, ανεξάρτητα από το πώς αλλάζει το όνομά Του και το έργο Του, η ουσία Του δεν αλλάζει. Όπως ακριβώς σήμερα, που φοράς κόκκινα για να πας στο σχολείο, κι αύριο που θα φοράς μπλε για να πας στο εστιατόριο, παρόλο που φοράς διαφορετικά ρούχα, πηγαίνεις σε διαφορετικά μέρη και κάνεις διαφορετικά πράγματα, εξακολουθείς να είσαι εσύ. Όμως, όταν φτάσει η νέα εποχή του Θεού, πρέπει να συμβαδίσουμε με το νέο Του έργο. Γι’ αυτόν τον λόγο, πρέπει να προσευχόμαστε στον Παντοδύναμο Θεό τώρα». Αν και άκουσα την εξήγηση της μαμάς μου, εξακολουθούσα να είμαι μπερδεμένη μέσα μου και εξακολουθούσα να έχω μια κάπως αμφίβολη στάση απέναντι στο νέο έργο του Παντοδύναμου Θεού.

Τον Αύγουστο του 2014, ήρθα στις Ηνωμένες Πολιτείες να σπουδάσω στο εξωτερικό. Η μαμά μου ήρθε κι αυτή μετά από μερικούς μήνες και ήρθε σε επαφή με την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού στις ΗΠΑ. Από τότε κι έπειτα, άρχισα να βιώνω την εμπειρία της ύπαρξης του Παντοδύναμου Θεού, λίγο-λίγο. Μόλις έφτασα στις ΗΠΑ για τις σπουδές μου, μου ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ στη ζωή εδώ, ειδικά να ζω στο σπίτι κάποιου άλλου μόνη μου. Είμαι πολύ δειλή, κι έτσι φοβόμουν να κοιμηθώ μόνη. Η μαμά μου μού είπε: «Πρέπει να πιστέψουμε ότι η εξουσία του Θεού είναι απαράμιλλη. Ακόμα κι ο Σατανάς και οι δαίμονες βρίσκονται υπό την εξουσία Του, έτσι, όταν φοβάσαι τη νύχτα, απλώς προσευχήσου στον Θεό. Από τη στιγμή που έχεις τον Θεό στην καρδιά σου, ο Σατανάς δεν μπορεί να σε πλησιάσει». Κάθε φορά που άκουγα τη συναναστροφή της, ένιωθα πολύ περισσότερη γαλήνη, ηρεμία στην καρδιά μου.

Τον Δεκέμβριο του 2015, άρχισα να παρευρίσκομαι σε συγκεντρώσεις. Όμως, καθώς δεν είχα ακόμα μεγάλη εμπειρία στην πίστη μου, για αρκετό καιρό ένιωθα πίεση στις συγκεντρώσεις. Δεν είχα τη δική μου πρακτική εμπειρία της αληθινής ύπαρξης του Θεού, έως ότου, αφού πέρασα κάποια πράγματα, επιβεβαίωσα μέσα στην καρδιά μου ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ένας αληθινός Θεός και είναι πάντα δίπλα μου.

Ήταν Παρασκευή απόγευμα και μου είχε μείνει μόνο το μάθημα των καλλιτεχνικών, πριν τελειώσω και μπορούσα να πάω σπίτι. Μια συμμαθήτριά μου μού είπε ξαφνικά: «Ας κάνουμε κοπάνα από το τελευταίο μας μάθημα κι ας πάμε στο κέντρο να φάμε και να χαζέψουμε βιτρίνες. Άκουσα ότι υπάρχει ένα νέο εστιατόριο με θαλασσινά, το οποίο είναι πολύ καλό». Ακούγοντάς το, δελεάστηκα —δεν είχα τίποτα να φάω για μεσημεριανό και πεινούσα πολύ. Το στομάχι μου γουργούριζε, με προέτρεπε, σχεδόν σαν να με έσπρωχνε να πάω στο εστιατόριο με τα θαλασσινά. Όμως, ακόμα δίσταζα. Δεν είχα κάνει ποτέ κοπάνα από μάθημα —κι αν με έπιαναν; Στη συνέχεια, όμως, σκέφτηκα: ο Σιάο Λι, ένας μαθητής στην τάξη μας, κάνει κοπάνα ακόμα και σε σημαντικά μαθήματα και το έχει κάνει πάρα πολλές φορές χωρίς να τον ανακαλύψουν· άρα, ούτε εμένα θα με πιάσουν. Έτσι, συμφώνησα να πάω με τη συμμαθήτριά μου και ζήτησα από τον καθηγητή των καλλιτεχνικών να συγχωρέσει την απουσία μου, λέγοντας ότι είχα να πάω στον γιατρό εκείνο το απόγευμα και χρειαζόταν να φύγω νωρίς. Στη συνέχεια, η συμμαθήτριά μου κι εγώ πήραμε ένα ταξί για το κέντρο για να χαζέψουμε βιτρίνες και για να φάμε, και δεν γύρισα σπίτι πριν από τις οχτώ ή τις εννιά εκείνο το βράδυ. Μόλις γύρισα, έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον υπεύθυνο καθηγητή για τους διεθνείς μαθητές, ο οποίος μου ζητούσε να φέρω ένα δικαιολογητικό από την επίσκεψή μου στον γιατρό την επόμενη φορά που θα είχα μάθημα. Μόλις το είδα, πανικοβλήθηκα και έσπευσα να το συζητήσω με συμμαθητές. Κάποια είπε: «Δεν χρειάζεται να δώσεις στον καθηγητή κανένα δικαιολογητικό. Αυτό είναι απόρρητο». Ένιωθα ότι αυτό που είπε ήταν σωστό, όμως από τη στιγμή που έσφαλλα στο συγκεκριμένο ζήτημα, ντρεπόμουν να λογομαχήσω αγανακτισμένη υπέρ του εαυτού μου. Έτσι, ζήτησα τότε από τη θεία που ήταν η σπιτονοικοκυρά μου να με βοηθήσει να σκεφτώ τι να κάνω. Μου είπε να πάω στον επιβλέποντα καθηγητή και να παραδεχτώ το λάθος μου. Ακούγοντας αυτό που είπε, η καρδιά μου δέθηκε κόμπος —δεν ήξερα αν έπρεπε να παραδεχτώ το σφάλμα ή να συνεχίσω την απάτη μου. Εκείνη τη νύχτα, στριφογυρνούσα ανήμπορη να κοιμηθώ. Ήθελα να πάω να παραδεχτώ το σφάλμα μου, αλλά φοβόμουν για το τι θα νόμιζαν ο καθηγητής μου και οι συμμαθητές μου για μένα, ότι η θετική εικόνα που διατηρούσα συνήθως θα καταστρεφόταν εν ριπή οφθαλμού. Μέσα στον πόνο μου, ήρθα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθώ και να αναζητήσω, και τότε είδα το εξής χωρίο στα λόγια του Θεού: «Αλλά οι δόλιοι άνθρωποι δεν ενεργούν με αυτόν τον τρόπο. Ζουν βασισμένοι στη φιλοσοφία του Σατανά και τη δόλια φύση και ουσία τους. Πρέπει να είναι προσεκτικοί σε ό,τι κάνουν, σε περίπτωση που οι άλλοι έχουν κάτι εις βάρος τους· σε ό,τι κάνουν, πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις δικές τους μεθόδους, και τους δικούς τους δόλιους και διεφθαρμένους χειρισμούς, για να καλύψουν το αληθινό τους πρόσωπο, από φόβο ότι αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν — και όταν πράγματι δείχνουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα, προσπαθούν να αντιστρέψουν την κατάσταση.Όταν προσπαθούν να αντιστρέψουν την κατάσταση, υπάρχουν στιγμές που δεν είναι τόσο εύκολο, και όταν δεν μπορούν, αρχίζουν να ανησυχούν. Φοβούνται ότι άλλοι θα δουν μέσα τους. Όταν συμβαίνει αυτό, αισθάνονται ότι έχουν ντροπιαστεί κι έπειτα πρέπει να σκεφτούν τρόπους να πουν κάτι για να αντιστρέψουν την κατάσταση. […] Στο μυαλό τους, σκέφτονται διαρκώς πώς να σε κάνουν να μην τους παρεξηγήσεις. Και γι’ αυτό το επεξεργάζονται ξανά και ξανά στο μυαλό τους και το αναφέρουν σε συζητήσεις με άλλους. Βάζουν πάντα μπροστά μια μάσκα, έτσι ώστε να μη νομίζεις ότι είναι τέτοιου είδους άνθρωποι, ή να μην νομίζεις ότι αυτό εννοούσαν, προκειμένου να νομίζεις πως είναι καλοί» (από «Για να είσαι ένας ειλικρινής άνθρωπος, οφείλεις να θέτεις τον εαυτό σου στην κριτική των άλλων» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Το ένα μετά το άλλο, τα λόγια του Θεού εξέθεταν τις βαθύτερες σκέψεις μου, σαν ένα φως να άστραψε ξαφνικά στη σκοτεινή πλευρά της καρδιά μου, εκθέτοντάς την στο φως, αφήνοντάς με τρομερά ντροπιασμένη και χωρίς τόπο να κρυφτώ. Είναι αλήθεια! Έκανα κοπάνα από το μάθημα και είπα ψέματα, και μετά το γεγονός, όχι μόνο δεν πήρα την πρωτοβουλία να παραδεχτώ το λάθος μου, αλλά έσπασα το κεφάλι μου να σκεφτώ έναν τρόπο να κουκουλώσω το ψέμα μου, να κουκουλώσω την αλήθεια. Δεν ένιωσα την παραμικρή ενοχή ή μεταμέλεια. Ένιωθα ακόμα ότι ο υπεύθυνος καθηγητής για τους διεθνείς μαθητές θα έπρεπε να κοιτά τη δουλειά του. Ω! Αυτού του είδους η συμπεριφορά ήταν η επανάστασή μου απέναντι στον Θεό· αυτό προκαλεί αποστροφή στον Θεό! Ούτε μια σκέψη μου ή πράξη μου δεν ήταν έστω στο ελάχιστο σε συμφωνία με τις απαιτήσεις του Θεού —πώς μπορούσα να είμαι άτομο της πίστης; Όχι, δεν θα μπορούσα να ενεργήσω σύμφωνα με τις λύσεις των απίστων στα προβλήματα. Έπρεπε να μετανοήσω στον Θεό και να ενεργήσω σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του. Έπρεπε να μιλώ με ειλικρίνεια και να είμαι ειλικρινές άτομο.

Έτσι, στο επόμενο μάθημα, πήγα στον καθηγητή και παραδέχτηκα το λάθος μου που έκανα κοπάνα από το μάθημα. Εξεπλάγην όταν ο υπεύθυνος καθηγητής δεν με κατέκρινε καθόλου, αλλά αντιθέτως, είπε ότι ήμουν πολύ ειλικρινής και ότι ήταν καλό που μπόρεσα να παραδεχτώ ένα λάθος! Όμως και πάλι, έπρεπε να υπάρξει τιμωρία που έκανα κοπάνα από το μάθημα, έτσι ο καθηγητής με έβαλε τιμωρία για μια διδακτική ώρα αφότου τα μαθήματα είχαν ολοκληρωθεί, ώστε να μπορέσω να σκεφτώ το λάθος μου. Παρόλο που έλαβα μια πολύ μικρή τιμωρία για την κοπάνα μου από το μάθημα και για το ότι είπα ψέματα, αυτό που βίωσα ήταν η προστασία του Θεού σ’ εμένα. Σε μια μετέπειτα συγκέντρωση, το μοιράστηκα αυτό σε συναναστροφή με την αδελφή μου. Αφότου το άκουσε, διάβασε το εξής χωρίο των λόγων του Θεού για μένα: «Αν πιστεύεις στην κυριαρχία του Θεού, τότε πρέπει να πιστέψεις ότι όλα όσα συμβαίνουν κάθε μέρα, καλά και κακά, δεν είναι τυχαία συμβάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος σκόπιμα είναι σκληρός απέναντί σου ή σε έχει βάλει στόχο· όλα, στην πραγματικότητα, είναι κανονισμένα και ενορχηστρωμένα από τον Θεό. Για ποιον λόγο τα ενορχηστρώνει αυτά ο Θεός; Δεν είναι για να αποκαλύψει τα ελαττώματά σου ώστε να τα δουν όλοι ή να σε εκθέσει· ο τελικός στόχος δεν είναι το να σε εκθέσει. Ο τελικός στόχος είναι να σε οδηγήσει στην τελείωση και να σε σώσει. Πώς το κάνει αυτό ο Θεός; Πρώτον, σε κάνει να συνειδητοποιήσεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, τη φύση και την ουσία σου, τα ελαττώματά σου και το τι σου λείπει. Μόνο κατανοώντας αυτά τα πράγματα στην καρδιά σου μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια και σταδιακά να αποτινάξεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Αυτή είναι η ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός» (από «Για να κερδίσετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε από τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Μέσα από τη συναναστροφή πάνω στον λόγο του Θεού, μπόρεσα να καταλάβω γιατί παρόλο που οι συμμαθητές μου είχαν κάνει κοπάνα πάρα πολλές φορές, δεν έγινε τίποτα, ενώ εμένα ο καθηγητής με ανακάλυψε από την πρώτη φορά. Ήταν πράγματι απόφαση του Θεού. Ο Θεός έστησε ένα περιβάλλον με έναν πρακτικό τρόπο προκειμένου να με εκθέσει, να με κρίνει και να με παιδεύσει. Κι αυτό για να με κάνει να καταλάβω τη δική μου σατανική φύση και τις διαθέσεις μου να ψεύδομαι και να εξαπατώ, κι έτσι να επιδιώξω την αλήθεια, να είμαι ένα ειλικρινές άτομο και να βιώνω την ανθρώπινη ομοιότητα. Αυτή ήταν η αγάπη και η σωτηρία του Θεού για μένα! Στο παρελθόν, όλοι μ’ επαινούσαν που ήμουν καλό παιδί, έτσι, πάντα πίστευα πως έτσι είχαν τα πράγματα, όμως μέσα από την αποκάλυψη των γεγονότων κι από την κρίση και την έκθεση από τα λόγια του Θεού, τελικά αντιλήφθηκα την ατιμία και τη δολιότητα στην ίδια μου τη φύση. Ήμουν ικανή ξεδιάντροπα να ψεύδομαι και να εξαπατώ, και είχα πολύ μικρό ανάστημα· μπορούσα ν’ ακολουθώ τους άπιστους ανά πάσα στιγμή, σε κάθε μέρος, και να ζω μέσα σε μια διεφθαρμένη διάθεση, ντροπιάζοντας το όνομα του Θεού. Ο καθηγητής με έβαλε τιμωρία. Παρόλο που υπέφερα για λίγο σαρκικά, αυτό με έκανε να θυμάμαι αυτό το μάθημα, και δεν θα έλεγα ψέματα ούτε θα εξαπατούσα στο μέλλον. Αν είχα καταφέρει να κάνω κοπάνα από το μάθημα εκείνη τη φορά, χωρίς να με πιάσουν, θα ήθελα να το ξανακάνω όταν θα ερχόμουν αντιμέτωπη με δοκιμασίες και τον επακόλουθο πειρασμό. Έτσι, απλώς θα έλεγα ψέματα ξανά και ξανά, θα γινόμουν όλο και πιο ύπουλη και απατηλή, και, στο τέλος, θα με κέρδιζε ολοκληρωτικά ο Σατανάς. Μέχρι τότε, ο Θεός δε θα με αναγνώριζε καν, αφού Εκείνος αγαπά και σώζει τους ειλικρινείς ανθρώπους. Μισεί και εξαλείφει τους απατηλούς ανθρώπους. Εκείνη τη στιγμή, τελικά είδα ξεκάθαρα πόσο μεγάλο κακό κάνει το ψέμα, κι επίσης είδα πόσο καθοριστικό, πόσο σημαντικό είναι να είναι κανείς ειλικρινής.

Λίγο αργότερα, είχαμε ένα διαγώνισμα μαθηματικών. Το προηγούμενο βράδυ, ενώ μελετούσα, ανακάλυψα ότι υπήρχαν ακόμα πολλές έννοιες που δεν καταλάβαινα. Καθώς σκεφτόμουν ότι είχα διαγώνισμα την επόμενη μέρα, αγχωνόμουν πολύ. Οι βαθμοί αυτής της περιόδου ήταν οι πιο σημαντικοί για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Θα κοιτούσαν τους βαθμούς μου από αυτό το έτος, κι αν αποτύγχανα στα μαθηματικά, όλη η προηγούμενη σκληρή δουλειά μου θα ήταν μάταιη. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο αγχωμένη ένιωθα. Την επόμενη μέρα, λίγα λεπτά πριν το διαγώνισμα, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να φέρω το σημειωματάριο στο οποίο είχα γράψει όλους τους μαθηματικούς τύπους. Περιήλθα σε πλήρη σύγχυση. Είχα γράψει κρυφά στο σημειωματάριο πολλά παραδείγματα προβλημάτων, όμως τώρα που είχε χαθεί, εκείνο το διαγώνισμα θα ήταν σίγουρα μια αποτυχία. Πιασμένη απ' ένα ίχνος ελπίδας, κοίταζα παντού, ελπίζοντας να το είχα ρίξει κατά λάθος κάπου στο πάτωμα. Καθώς κοιτούσα παντού, κατασκόπευσα τις απαντήσεις στην κόλλα διαγωνίσματος του μαθητή που καθόταν δίπλα μου. Χάρηκα με αυτό το χτύπημα της τύχης, νιώθοντας ότι ξάφνου είχα δει μια ακτίνα ελπίδας. Έπειτα, έριξα μια κλεφτή ματιά στον καθηγητή —ήταν απορροφημένος στη δουλειά μπροστά στον υπολογιστή. Έτσι, έκανα ένα γρήγορο πέρασμα σε όλα τα μαθηματικά προβλήματα κι έπειτα σκούντησα τον μαθητή δίπλα μου, κάνοντάς του νόημα να συγκρίνουμε τις απαντήσεις μας. Αν και είπα ότι ήθελα να συγκρίνω τις απαντήσεις, στην πραγματικότητα, ήθελα να γράψω τις απαντήσεις του στο διαγώνισμά μου. Με δόλιο τρόπο, ολοκλήρωσα έτσι όλο το διαγώνισμα των μαθηματικών, μέσα στην αγωνία. Νόμιζα ότι τελικά είχα φροντίσει για το θέμα στο οποίο διακρινόμουν ελάχιστα, και σχεδίαζα να πάω να περάσω πολύ καλά, μιας και οι διακοπές ξεκινούσαν!

Προς μεγάλη μου έκπληξη, λίγες μέρες αργότερα, το σχολείο πραγματοποίησε μια συνάντηση για τους γονείς και τους κηδεμόνες, κι η θεία μου η σπιτονοικοκυρά πήγε για λογαριασμό μου να πάρει τον έλεγχό μου. Είπε ότι πήρα καλούς βαθμούς σε όλα, μόνο που ο βαθμός μου στα μαθηματικά δεν είχε καταχωρηθεί μαζί με τους άλλους, γιατί το σχολείο υποπτευόταν ότι μπορεί να υπήρχε ζήτημα ακαδημαϊκής ακεραιότητας. Όταν το άκουσα αυτό, ένιωσα σαν να γκρεμίστηκα από τον ουρανό στη γη σε μια στιγμή —ανησυχούσα και φοβόμουν και δεν ήξερα τι να κάνω. Σκεφτόμουν ξανά και ξανά: «Ζήτημα ακαδημαϊκής ακεραιότητας; Θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι ανακάλυψαν ότι αντέγραψα τις απαντήσεις του συμμαθητή μου; Αν συμβαίνει αυτό, τι πρέπει να κάνω; Η αντιγραφή είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και θα μπορούσε ακόμα και να επηρεάσει τις πιθανότητές μου να μπω στο πανεπιστήμιο. Όμως τώρα, το σχολείο απλώς το υποπτεύεται, έτσι ακόμα έχω ελπίδα. Θα είμαι μια χαρά, αρκεί να μπορώ να δώσω μια ξεκάθαρη εξήγηση. Όμως πώς θα μπορούσα να το εξηγήσω; Πράγματι, αντέγραψα. Ίσως πρέπει απλώς να πάω και να το παραδεχτώ;» Η σκέψη αυτή τριγύριζε ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Τότε, ένας συμμαθητής μου μού πρότεινε να μην το παραδεχτώ ποτέ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, απλώς θα ‘πρεπε να βρω μια οποιαδήποτε δικαιολογία και να μπλοφάρω. Όμως τότε σκέφτηκα: «Ένας πιστός του Θεού δεν πρέπει να κάνει κάτι τέτοιο. Τι θα κάνω, αλήθεια;» Εκείνο το βράδυ, έτυχε να λαμβάνει χώρα μια συγκέντρωση, έτσι ανοίχτηκα στην αδελφή μου στη συναναστροφή σχετικά με την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Μια από τις αδελφές μου με έβαλε να διαβάσω ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα πάνω στην αλήθεια, και έχουν βιώσει πολύ από το έργο του Θεού. Ωστόσο, κάτω από τις παρεμβολές και τα εμπόδια πολλών διαφορετικών παραγόντων και περιστάσεων, οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να καταφέρουν να κάνουν την αλήθεια πράξη, και αδυνατούν να καταφέρουν να ικανοποιήσουν τον Θεό. Οι άνθρωποι είναι όλο και πιο χαλαροί, και χάνουν ολοένα και περισσότερο την αυτοπεποίθησή τους. […] Η μοναδική επιθυμία του Θεού είναι να δώσει τις αλήθειες αυτές στον άνθρωπο, τροφοδοτώντας τον δρόμο Του προς αυτόν, και στη συνέχεια να οργανώσει διάφορες περιστάσεις, προκειμένου να δοκιμάσει τον άνθρωπο με διαφορετικούς τρόπους. Στόχος του είναι να πάρει αυτά τα λόγια, τις αλήθειες, και το έργο Του, και να προκαλέσει ένα αποτέλεσμα, όπου ο άνθρωπος μπορεί να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχω δει, βλέπουν τον λόγο του Θεού απλά ως δόγματα, ως κανόνες, τον αντιμετωπίζουν ως κανονισμούς που πρέπει να τηρούν. Όταν διαδίδουν διάφορα και μιλούν ή έρχονται αντιμέτωποι με δοκιμασίες, δεν θεωρούν τον δρόμο του Θεού ως τον δρόμο που πρέπει να ακολουθούν. Τούτο ισχύει ιδιαίτερα όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με μείζονες δοκιμασίες· δεν έχω δει κανέναν που να πράττει προς την κατεύθυνση του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού» (από «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Αφότου διάβασα αυτά τα λόγια, ένιωσα αποδοκιμασία στην καρδιά μου. Παρόλο που καταλαβαίνω λίγα από την πτυχή της αλήθειας σχετικά με το να είναι κανείς ειλικρινής, και πρόσφατα είχα υποβληθεί σε κρίση και παίδευση σχετικά με αυτή την πτυχή, μόλις αντιμετώπισα μια άλλη δοκιμασία, εξακολουθούσα να είμαι ανίκανη να κάνω την αλήθεια πράξη. Γνώριζα πολύ καλά ότι η αντιγραφή ήταν λάθος, αλλά για χάρη των βαθμών μου ξέχασα εντελώς την αλήθεια σχετικά με την απαίτηση του Θεού να είμαστε ειλικρινείς. Όχι μόνο δεν έγινα μάρτυρας, αλλά ντρόπιασα τον Θεό. Εκείνο το βράδυ, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, καθώς αυτό στριφογυρνούσε ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Τελικά, πήρα την απόφαση να είμαι ένα ειλικρινές άτομο και να μην ντροπιάζω πια το όνομα του Θεού προκειμένου να στηρίζω τα δικά μου προσωπικά συμφέροντα. Μόλις πήρα αυτή την απόφαση, πετάχτηκα από το κρεβάτι, άνοιξα τον υπολογιστή και έγραψα μια αυτοκριτική, ομολογώντας το αδίκημά μου. Το επόμενο πρωί, πήγα στο σχολείο πολύ νωρίς και παρέδωσα την αυτοκριτική μου στον καθηγητή μου, ζήτησα συγνώμη για τη συμπεριφορά μου και έδωσα τον λόγο μου να μην εμπλακώ ποτέ ξανά σε οποιαδήποτε απάτη στο μέλλον. Εφόσον το έκανα αυτό, ήμουν προετοιμασμένη να μηδενιστώ και ήμουν πρόθυμη να δεχτώ κάθε τιμωρία που θα μου έδινε το σχολείο. Αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο καθηγητής αποφάσισε πραγματικά να μου επιτρέψει να ξαναγράψω το διαγώνισμα. Εκείνη τη στιγμή, δεν μπορούσα να συγκρατήσω τις ευχαριστίες μου και τις δοξολογίες μου στον Θεό από καρδιάς: Δόξα τω Θεώ για το έλεός Του σ’ εμένα! Αυτό μου έδειξε ότι ο Θεός γνωρίζει την καρδιά και το μυαλό του ανθρώπου, κι όταν παραμέρισα το προσωπικό μου όφελος κι έκανα πράξη την αλήθεια του να είμαι ένα ειλικρινές άτομο, ο Θεός δεν κοίταξε τα παραπτώματά μου, αλλά άνοιξε ένα νέο μονοπάτι για μένα κι έκανε τον καθηγητή να μου επιτρέψει να ξαναγράψω το διαγώνισμα. Ένιωθα αληθινά ότι ο Θεός είναι δίπλα μου, παρατηρώντας την παραμικρή μου κίνηση, και στήνει όλους τους ανθρώπους, τα γεγονότα, τα πράγματα και τα περιβάλλοντα γύρω μου, ώστε να μπορώ να βιώσω προσωπικά την αληθινή ύπαρξή Του. Η αγάπη του Θεού για μένα είναι τόσο αληθινή!

Το ακόμα πιο αναπάντεχο για μένα ήταν που, λίγες μέρες αργότερα, διεξήχθη μια σχολική συνέλευση, προκειμένου να εκδώσει αριστεία για τους πρωτεύσαντες μαθητές του έτους. Όταν ο καθηγητής ανακοίνωσε το όνομά μου, νόμιζα ότι έγινε λάθος, και μέχρι να μου πουν κάτι οι άλλοι μαθητές, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι πράγματι είχα λάβει αριστείο. Οι συμμαθητές μου ήταν πραγματικά έκπληκτοι και αναρωτιόνταν πώς μπορούσα να πάρω αριστείο μετά την αντιγραφή στα μαθηματικά. Αναφώνησα σιωπηλά μέσα μου: Όλα αυτά είναι πράξεις του Θεού! Ξέρω ότι αυτό το αριστείο δεν είναι για τους βαθμούς μου, αλλά ένα βραβείο που μου δίνει ο Θεός επειδή έκανα πράξη το να είμαι ειλικρινές άτομο. Αυτό μου επιβεβαίωσε ακόμα περισσότερο ότι ο Θεός είναι πραγματικά δίπλα μου πάντα και με προσέχει κάθε στιγμή. Οτιδήποτε κανονίζει ο Θεός για μένα είναι το πιο καλό.

Τώρα, απολαμβάνω τις συγκεντρώσεις και την ανάγνωση των λόγων του Θεού όλο και περισσότερο. Παρόλο που εξακολουθώ να αποκαλύπτω μια διεφθαρμένη διάθεση στη ζωή μου, ανεξάρτητα από το τι συναντώ, συναναστρέφομαι με τις αδελφές μου και αναζητώ την αλήθεια στα λόγια του Θεού για να επιλύσω το πρόβλημα. Μέσα από αυτό το είδος πρακτικής υποστήριξης, έχω φτάσει να κατανοώ όλο και περισσότερο από την αλήθεια και την κάνω πράξη με όλο και περισσότερη δύναμη. Αισθάνομαι ότι ο Θεός είναι δίπλα μου και ότι μπορεί να με εκθέτει ανά πάσα στιγμή μέσα από διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, κι ακόμα χρησιμοποιεί τον λόγο Του για να με οδηγεί και να με καθοδηγεί να εισέλθω στην αλήθεια. Τώρα νιώθω ότι η σχέση μου με τον Θεό γίνεται όλο και πιο στενή και είμαι εντελώς σίγουρη ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο αληθινός Θεός, ότι παντού και πάντα Αυτός είναι ο Θεός που επαγρυπνά δίπλα μου, με φροντίζει και με προστατεύει! Είθε όλη η δόξα να είναι στον Παντοδύναμο Θεό!