39. Ο Θεός είναι δίπλα μου

Από την Γκουόζι, ΗΠΑ

Γεννήθηκα μέσα σε μια χριστιανική οικογένεια, κι όταν ήμουν ενός έτους, η μαμά μου δέχτηκε το νέο έργο του Κυρίου Ιησού που επέστρεψε —του Παντοδύναμου Θεού— αλλά η γιαγιά μου ήταν κάθετα αντίθετη. Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή, τα πιο συχνά της λόγια σ’ εμένα ήταν: «Αν δε νιώθεις καλά ή δεν μπορείς να κάνεις την εργασία σου για το σπίτι, απλώς προσευχήσου στον Κύριο Ιησού. Θα σου δώσει ευφυΐα και σοφία· θα φροντίσει για την ασφάλειά σου». Η μαμά μου, παρόλα αυτά, συχνά μου έλεγε: «Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και το ανθρώπινο είδος. Είναι πάντα δίπλα μας. Να θυμάσαι να προσεύχεσαι στον Παντοδύναμο Θεό, όταν συναντάς ένα πρόβλημα, κι Αυτός θα σε φροντίσει και θα σε προστατεύσει». Αυτές οι δύο διαφορετικές φωνές ηχούσαν συχνά στ’ αυτιά μου. Κάποτε, ρώτησα τη μαμά μου με αβεβαιότητα: «Η γιαγιά θέλει να προσεύχομαι στον Κύριο Ιησού κι εσύ θες να προσεύχομαι στον Παντοδύναμο Θεό. Ποια πρέπει να ακούω;» Εκείνη είπε: «Στην πραγματικότητα, ο Κύριος Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ίδιος Θεός. Απλώς, τα ονόματα που προσέλαβε ο Θεός και το έργο που έχει επιτελέσει είναι διαφορετικά, επειδή οι εποχές είναι διαφορετικές. Ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι ο Παντοδύναμος Θεός επιτελεί το έργο της Εποχής της Βασιλείας. Αλλάζει τον τρόπο που εργάζεται σε κάθε εποχή κι επίσης αλλάζει το όνομά Του. Όμως, ανεξάρτητα από το πώς αλλάζει το όνομά Του και το έργο Του, η ουσία Του δεν αλλάζει. Όπως ακριβώς σήμερα, που φοράς κόκκινα για να πας στο σχολείο, κι αύριο που θα φοράς μπλε για να πας στο εστιατόριο, παρόλο που φοράς διαφορετικά ρούχα, πηγαίνεις σε διαφορετικά μέρη και κάνεις διαφορετικά πράγματα, εξακολουθείς να είσαι εσύ. Όμως, όταν φτάσει η νέα εποχή του Θεού, πρέπει να συμβαδίσουμε με το νέο Του έργο. Γι’ αυτόν τον λόγο, πρέπει να προσευχόμαστε στον Παντοδύναμο Θεό τώρα». Αν και άκουσα την εξήγηση της μαμάς μου, εξακολουθούσα να είμαι μπερδεμένη μέσα μου και εξακολουθούσα να έχω μια κάπως αμφίβολη στάση απέναντι στο νέο έργο του Παντοδύναμου Θεού.

Τον Αύγουστο του 2014, ήρθα στις Ηνωμένες Πολιτείες να σπουδάσω στο εξωτερικό. Η μαμά μου ήρθε κι αυτή μετά από μερικούς μήνες και ήρθε σε επαφή με την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού στις ΗΠΑ. Από τότε κι έπειτα, άρχισα να βιώνω την εμπειρία της ύπαρξης του Παντοδύναμου Θεού, λίγο-λίγο. Μόλις έφτασα στις ΗΠΑ για τις σπουδές μου, μου ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ στη ζωή εδώ, ειδικά να ζω στο σπίτι κάποιου άλλου μόνη μου. Είμαι πολύ δειλή, κι έτσι φοβόμουν να κοιμηθώ μόνη. Η μαμά μου μού είπε: «Πρέπει να πιστέψουμε ότι η εξουσία του Θεού είναι απαράμιλλη. Ακόμα κι ο Σατανάς και οι δαίμονες βρίσκονται υπό την εξουσία Του, έτσι, όταν φοβάσαι τη νύχτα, απλώς προσευχήσου στον Θεό. Από τη στιγμή που έχεις τον Θεό στην καρδιά σου, ο Σατανάς δεν μπορεί να σε πλησιάσει». Κάθε φορά που άκουγα τη συναναστροφή της, ένιωθα πολύ περισσότερη γαλήνη, ηρεμία στην καρδιά μου.

Τον Δεκέμβριο του 2015, άρχισα να παρευρίσκομαι σε συγκεντρώσεις. Όμως, καθώς δεν είχα ακόμα μεγάλη εμπειρία στην πίστη μου, για αρκετό καιρό ένιωθα πίεση στις συγκεντρώσεις. Δεν είχα τη δική μου πρακτική εμπειρία της αληθινής ύπαρξης του Θεού, έως ότου, αφού πέρασα κάποια πράγματα, επιβεβαίωσα μέσα στην καρδιά μου ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ένας αληθινός Θεός και είναι πάντα δίπλα μου.

Ήταν Παρασκευή απόγευμα και μου είχε μείνει μόνο το μάθημα των καλλιτεχνικών, πριν τελειώσω και μπορούσα να πάω σπίτι. Μια συμμαθήτριά μου μού είπε ξαφνικά: «Ας κάνουμε κοπάνα από το τελευταίο μας μάθημα κι ας πάμε στο κέντρο να φάμε και να χαζέψουμε βιτρίνες. Άκουσα ότι υπάρχει ένα νέο εστιατόριο με θαλασσινά, το οποίο είναι πολύ καλό». Ακούγοντάς το, δελεάστηκα —δεν είχα τίποτα να φάω για μεσημεριανό και πεινούσα πολύ. Το στομάχι μου γουργούριζε, με προέτρεπε, σχεδόν σαν να με έσπρωχνε να πάω στο εστιατόριο με τα θαλασσινά. Όμως, ακόμα δίσταζα. Δεν είχα κάνει ποτέ κοπάνα από μάθημα —κι αν με έπιαναν; Στη συνέχεια, όμως, σκέφτηκα: ο Σιάο Λι, ένας μαθητής στην τάξη μας, κάνει κοπάνα ακόμα και σε σημαντικά μαθήματα και το έχει κάνει πάρα πολλές φορές χωρίς να τον ανακαλύψουν· άρα, ούτε εμένα θα με πιάσουν. Έτσι, συμφώνησα να πάω με τη συμμαθήτριά μου και ζήτησα από τον καθηγητή των καλλιτεχνικών να συγχωρέσει την απουσία μου, λέγοντας ότι είχα να πάω στον γιατρό εκείνο το απόγευμα και χρειαζόταν να φύγω νωρίς. Στη συνέχεια, η συμμαθήτριά μου κι εγώ πήραμε ένα ταξί για το κέντρο για να χαζέψουμε βιτρίνες και για να φάμε, και δεν γύρισα σπίτι πριν από τις οχτώ ή τις εννιά εκείνο το βράδυ. Μόλις γύρισα, έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον υπεύθυνο καθηγητή για τους διεθνείς μαθητές, ο οποίος μου ζητούσε να φέρω ένα δικαιολογητικό από την επίσκεψή μου στον γιατρό την επόμενη φορά που θα είχα μάθημα. Μόλις το είδα, πανικοβλήθηκα και έσπευσα να το συζητήσω με συμμαθητές. Κάποια είπε: «Δεν χρειάζεται να δώσεις στον καθηγητή κανένα δικαιολογητικό. Αυτό είναι απόρρητο». Ένιωθα ότι αυτό που είπε ήταν σωστό, όμως από τη στιγμή που έσφαλλα στο συγκεκριμένο ζήτημα, ντρεπόμουν να λογομαχήσω αγανακτισμένη υπέρ του εαυτού μου. Έτσι, ζήτησα τότε από τη θεία που ήταν η σπιτονοικοκυρά μου να με βοηθήσει να σκεφτώ τι να κάνω. Μου είπε να πάω στον επιβλέποντα καθηγητή και να παραδεχτώ το λάθος μου. Ακούγοντας αυτό που είπε, η καρδιά μου δέθηκε κόμπος —δεν ήξερα αν έπρεπε να παραδεχτώ το σφάλμα ή να συνεχίσω την απάτη μου. Εκείνη τη νύχτα, στριφογυρνούσα ανήμπορη να κοιμηθώ. Ήθελα να πάω να παραδεχτώ το σφάλμα μου, αλλά φοβόμουν για το τι θα νόμιζαν ο καθηγητής μου και οι συμμαθητές μου για μένα, ότι η θετική εικόνα που διατηρούσα συνήθως θα καταστρεφόταν εν ριπή οφθαλμού. Μέσα στον πόνο μου, ήρθα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθώ και να αναζητήσω, και τότε είδα το εξής χωρίο στα λόγια του Θεού: «Αλλά οι δόλιοι άνθρωποι δεν ενεργούν με αυτόν τον τρόπο. Ζουν βασισμένοι στη φιλοσοφία του Σατανά και τη δόλια φύση και ουσία τους. Πρέπει να είναι προσεκτικοί σε ό,τι κάνουν, σε περίπτωση που οι άλλοι έχουν κάτι εις βάρος τους· σε ό,τι κάνουν, πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις δικές τους μεθόδους, και τους δικούς τους δόλιους και διεφθαρμένους χειρισμούς, για να καλύψουν το αληθινό τους πρόσωπο, από φόβο ότι αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν — και όταν πράγματι δείχνουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα, προσπαθούν να αντιστρέψουν την κατάσταση.Όταν προσπαθούν να αντιστρέψουν την κατάσταση, υπάρχουν στιγμές που δεν είναι τόσο εύκολο, και όταν δεν μπορούν, αρχίζουν να ανησυχούν. Φοβούνται ότι άλλοι θα δουν μέσα τους. Όταν συμβαίνει αυτό, αισθάνονται ότι έχουν ντροπιαστεί κι έπειτα πρέπει να σκεφτούν τρόπους να πουν κάτι για να αντιστρέψουν την κατάσταση. […] Στο μυαλό τους, σκέφτονται διαρκώς πώς να σε κάνουν να μην τους παρεξηγήσεις. Και γι’ αυτό το επεξεργάζονται ξανά και ξανά στο μυαλό τους και το αναφέρουν σε συζητήσεις με άλλους. Βάζουν πάντα μπροστά μια μάσκα, έτσι ώστε να μη νομίζεις ότι είναι τέτοιου είδους άνθρωποι, ή να μην νομίζεις ότι αυτό εννοούσαν, προκειμένου να νομίζεις πως είναι καλοί» (από «Για να είσαι ένας ειλικρινής άνθρωπος, οφείλεις να θέτεις τον εαυτό σου στην κριτική των άλλων» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Το ένα μετά το άλλο, τα λόγια του Θεού εξέθεταν τις βαθύτερες σκέψεις μου, σαν ένα φως να άστραψε ξαφνικά στη σκοτεινή πλευρά της καρδιά μου, εκθέτοντάς την στο φως, αφήνοντάς με τρομερά ντροπιασμένη και χωρίς τόπο να κρυφτώ. Είναι αλήθεια! Έκανα κοπάνα από το μάθημα και είπα ψέματα, και μετά το γεγονός, όχι μόνο δεν πήρα την πρωτοβουλία να παραδεχτώ το λάθος μου, αλλά έσπασα το κεφάλι μου να σκεφτώ έναν τρόπο να κουκουλώσω το ψέμα μου, να κουκουλώσω την αλήθεια. Δεν ένιωσα την παραμικρή ενοχή ή μεταμέλεια. Ένιωθα ακόμα ότι ο υπεύθυνος καθηγητής για τους διεθνείς μαθητές θα έπρεπε να κοιτά τη δουλειά του. Ω! Αυτού του είδους η συμπεριφορά ήταν η επανάστασή μου απέναντι στον Θεό· αυτό προκαλεί αποστροφή στον Θεό! Ούτε μια σκέψη μου ή πράξη μου δεν ήταν έστω στο ελάχιστο σε συμφωνία με τις απαιτήσεις του Θεού —πώς μπορούσα να είμαι άτομο της πίστης; Όχι, δεν θα μπορούσα να ενεργήσω σύμφωνα με τις λύσεις των απίστων στα προβλήματα. Έπρεπε να μετανοήσω στον Θεό και να ενεργήσω σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του. Έπρεπε να μιλώ με ειλικρίνεια και να είμαι ειλικρινές άτομο.

Έτσι, στο επόμενο μάθημα, πήγα στον καθηγητή και παραδέχτηκα το λάθος μου που έκανα κοπάνα από το μάθημα. Εξεπλάγην όταν ο υπεύθυνος καθηγητής δεν με κατέκρινε καθόλου, αλλά αντιθέτως, είπε ότι ήμουν πολύ ειλικρινής και ότι ήταν καλό που μπόρεσα να παραδεχτώ ένα λάθος! Όμως και πάλι, έπρεπε να υπάρξει τιμωρία που έκανα κοπάνα από το μάθημα, έτσι ο καθηγητής με έβαλε τιμωρία για μια διδακτική ώρα αφότου τα μαθήματα είχαν ολοκληρωθεί, ώστε να μπορέσω να σκεφτώ το λάθος μου. Παρόλο που έλαβα μια πολύ μικρή τιμωρία για την κοπάνα μου από το μάθημα και για το ότι είπα ψέματα, αυτό που βίωσα ήταν η προστασία του Θεού σ’ εμένα. Σε μια μετέπειτα συγκέντρωση, το μοιράστηκα αυτό σε συναναστροφή με την αδελφή μου. Αφότου το άκουσε, διάβασε το εξής χωρίο των λόγων του Θεού για μένα: «Αν πιστεύεις στην κυριαρχία του Θεού, τότε πρέπει να πιστέψεις ότι όλα όσα συμβαίνουν κάθε μέρα, καλά και κακά, δεν είναι τυχαία συμβάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος σκόπιμα είναι σκληρός απέναντί σου ή σε έχει βάλει στόχο· όλα, στην πραγματικότητα, είναι κανονισμένα και ενορχηστρωμένα από τον Θεό. Για ποιον λόγο τα ενορχηστρώνει αυτά ο Θεός; Δεν είναι για να αποκαλύψει τα ελαττώματά σου ώστε να τα δουν όλοι ή να σε εκθέσει· ο τελικός στόχος δεν είναι το να σε εκθέσει. Ο τελικός στόχος είναι να σε οδηγήσει στην τελείωση και να σε σώσει. Πώς το κάνει αυτό ο Θεός; Πρώτον, σε κάνει να συνειδητοποιήσεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, τη φύση και την ουσία σου, τα ελαττώματά σου και το τι σου λείπει. Μόνο κατανοώντας αυτά τα πράγματα στην καρδιά σου μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια και σταδιακά να αποτινάξεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Αυτή είναι η ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός» (από «Για να κερδίσετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε από τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Μέσα από τη συναναστροφή πάνω στον λόγο του Θεού, μπόρεσα να καταλάβω γιατί παρόλο που οι συμμαθητές μου είχαν κάνει κοπάνα πάρα πολλές φορές, δεν έγινε τίποτα, ενώ εμένα ο καθηγητής με ανακάλυψε από την πρώτη φορά. Ήταν πράγματι απόφαση του Θεού. Ο Θεός έστησε ένα περιβάλλον με έναν πρακτικό τρόπο προκειμένου να με εκθέσει, να με κρίνει και να με παιδεύσει. Κι αυτό για να με κάνει να καταλάβω τη δική μου σατανική φύση και τις διαθέσεις μου να ψεύδομαι και να εξαπατώ, κι έτσι να επιδιώξω την αλήθεια, να είμαι ένα ειλικρινές άτομο και να βιώνω την ανθρώπινη ομοιότητα. Αυτή ήταν η αγάπη και η σωτηρία του Θεού για μένα! Στο παρελθόν, όλοι μ’ επαινούσαν που ήμουν καλό παιδί, έτσι, πάντα πίστευα πως έτσι είχαν τα πράγματα, όμως μέσα από την αποκάλυψη των γεγονότων κι από την κρίση και την έκθεση από τα λόγια του Θεού, τελικά αντιλήφθηκα την ατιμία και τη δολιότητα στην ίδια μου τη φύση. Ήμουν ικανή ξεδιάντροπα να ψεύδομαι και να εξαπατώ, και είχα πολύ μικρό ανάστημα· μπορούσα ν’ ακολουθώ τους άπιστους ανά πάσα στιγμή, σε κάθε μέρος, και να ζω μέσα σε μια διεφθαρμένη διάθεση, ντροπιάζοντας το όνομα του Θεού. Ο καθηγητής με έβαλε τιμωρία. Παρόλο που υπέφερα για λίγο σαρκικά, αυτό με έκανε να θυμάμαι αυτό το μάθημα, και δεν θα έλεγα ψέματα ούτε θα εξαπατούσα στο μέλλον. Αν είχα καταφέρει να κάνω κοπάνα από το μάθημα εκείνη τη φορά, χωρίς να με πιάσουν, θα ήθελα να το ξανακάνω όταν θα ερχόμουν αντιμέτωπη με δοκιμασίες και τον επακόλουθο πειρασμό. Έτσι, απλώς θα έλεγα ψέματα ξανά και ξανά, θα γινόμουν όλο και πιο ύπουλη και απατηλή, και, στο τέλος, θα με κέρδιζε ολοκληρωτικά ο Σατανάς. Μέχρι τότε, ο Θεός δε θα με αναγνώριζε καν, αφού Εκείνος αγαπά και σώζει τους ειλικρινείς ανθρώπους. Μισεί και εξαλείφει τους απατηλούς ανθρώπους. Εκείνη τη στιγμή, τελικά είδα ξεκάθαρα πόσο μεγάλο κακό κάνει το ψέμα, κι επίσης είδα πόσο καθοριστικό, πόσο σημαντικό είναι να είναι κανείς ειλικρινής.

Λίγο αργότερα, είχαμε ένα διαγώνισμα μαθηματικών. Το προηγούμενο βράδυ, ενώ μελετούσα, ανακάλυψα ότι υπήρχαν ακόμα πολλές έννοιες που δεν καταλάβαινα. Καθώς σκεφτόμουν ότι είχα διαγώνισμα την επόμενη μέρα, αγχωνόμουν πολύ. Οι βαθμοί αυτής της περιόδου ήταν οι πιο σημαντικοί για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Θα κοιτούσαν τους βαθμούς μου από αυτό το έτος, κι αν αποτύγχανα στα μαθηματικά, όλη η προηγούμενη σκληρή δουλειά μου θα ήταν μάταιη. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο αγχωμένη ένιωθα. Την επόμενη μέρα, λίγα λεπτά πριν το διαγώνισμα, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να φέρω το σημειωματάριο στο οποίο είχα γράψει όλους τους μαθηματικούς τύπους. Περιήλθα σε πλήρη σύγχυση. Είχα γράψει κρυφά στο σημειωματάριο πολλά παραδείγματα προβλημάτων, όμως τώρα που είχε χαθεί, εκείνο το διαγώνισμα θα ήταν σίγουρα μια αποτυχία. Πιασμένη απ' ένα ίχνος ελπίδας, κοίταζα παντού, ελπίζοντας να το είχα ρίξει κατά λάθος κάπου στο πάτωμα. Καθώς κοιτούσα παντού, κατασκόπευσα τις απαντήσεις στην κόλλα διαγωνίσματος του μαθητή που καθόταν δίπλα μου. Χάρηκα με αυτό το χτύπημα της τύχης, νιώθοντας ότι ξάφνου είχα δει μια ακτίνα ελπίδας. Έπειτα, έριξα μια κλεφτή ματιά στον καθηγητή —ήταν απορροφημένος στη δουλειά μπροστά στον υπολογιστή. Έτσι, έκανα ένα γρήγορο πέρασμα σε όλα τα μαθηματικά προβλήματα κι έπειτα σκούντησα τον μαθητή δίπλα μου, κάνοντάς του νόημα να συγκρίνουμε τις απαντήσεις μας. Αν και είπα ότι ήθελα να συγκρίνω τις απαντήσεις, στην πραγματικότητα, ήθελα να γράψω τις απαντήσεις του στο διαγώνισμά μου. Με δόλιο τρόπο, ολοκλήρωσα έτσι όλο το διαγώνισμα των μαθηματικών, μέσα στην αγωνία. Νόμιζα ότι τελικά είχα φροντίσει για το θέμα στο οποίο διακρινόμουν ελάχιστα, και σχεδίαζα να πάω να περάσω πολύ καλά, μιας και οι διακοπές ξεκινούσαν!

Προς μεγάλη μου έκπληξη, λίγες μέρες αργότερα, το σχολείο πραγματοποίησε μια συνάντηση για τους γονείς και τους κηδεμόνες, κι η θεία μου η σπιτονοικοκυρά πήγε για λογαριασμό μου να πάρει τον έλεγχό μου. Είπε ότι πήρα καλούς βαθμούς σε όλα, μόνο που ο βαθμός μου στα μαθηματικά δεν είχε καταχωρηθεί μαζί με τους άλλους, γιατί το σχολείο υποπτευόταν ότι μπορεί να υπήρχε ζήτημα ακαδημαϊκής ακεραιότητας. Όταν το άκουσα αυτό, ένιωσα σαν να γκρεμίστηκα από τον ουρανό στη γη σε μια στιγμή —ανησυχούσα και φοβόμουν και δεν ήξερα τι να κάνω. Σκεφτόμουν ξανά και ξανά: «Ζήτημα ακαδημαϊκής ακεραιότητας; Θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι ανακάλυψαν ότι αντέγραψα τις απαντήσεις του συμμαθητή μου; Αν συμβαίνει αυτό, τι πρέπει να κάνω; Η αντιγραφή είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και θα μπορούσε ακόμα και να επηρεάσει τις πιθανότητές μου να μπω στο πανεπιστήμιο. Όμως τώρα, το σχολείο απλώς το υποπτεύεται, έτσι ακόμα έχω ελπίδα. Θα είμαι μια χαρά, αρκεί να μπορώ να δώσω μια ξεκάθαρη εξήγηση. Όμως πώς θα μπορούσα να το εξηγήσω; Πράγματι, αντέγραψα. Ίσως πρέπει απλώς να πάω και να το παραδεχτώ;» Η σκέψη αυτή τριγύριζε ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Τότε, ένας συμμαθητής μου μού πρότεινε να μην το παραδεχτώ ποτέ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, απλώς θα ‘πρεπε να βρω μια οποιαδήποτε δικαιολογία και να μπλοφάρω. Όμως τότε σκέφτηκα: «Ένας πιστός του Θεού δεν πρέπει να κάνει κάτι τέτοιο. Τι θα κάνω, αλήθεια;» Εκείνο το βράδυ, έτυχε να λαμβάνει χώρα μια συγκέντρωση, έτσι ανοίχτηκα στην αδελφή μου στη συναναστροφή σχετικά με την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Μια από τις αδελφές μου με έβαλε να διαβάσω ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα πάνω στην αλήθεια, και έχουν βιώσει πολύ από το έργο του Θεού. Ωστόσο, κάτω από τις παρεμβολές και τα εμπόδια πολλών διαφορετικών παραγόντων και περιστάσεων, οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να καταφέρουν να κάνουν την αλήθεια πράξη, και αδυνατούν να καταφέρουν να ικανοποιήσουν τον Θεό. Οι άνθρωποι είναι όλο και πιο χαλαροί, και χάνουν ολοένα και περισσότερο την αυτοπεποίθησή τους. […] Η μοναδική επιθυμία του Θεού είναι να δώσει τις αλήθειες αυτές στον άνθρωπο, τροφοδοτώντας τον δρόμο Του προς αυτόν, και στη συνέχεια να οργανώσει διάφορες περιστάσεις, προκειμένου να δοκιμάσει τον άνθρωπο με διαφορετικούς τρόπους. Στόχος του είναι να πάρει αυτά τα λόγια, τις αλήθειες, και το έργο Του, και να προκαλέσει ένα αποτέλεσμα, όπου ο άνθρωπος μπορεί να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχω δει, βλέπουν τον λόγο του Θεού απλά ως δόγματα, ως κανόνες, τον αντιμετωπίζουν ως κανονισμούς που πρέπει να τηρούν. Όταν διαδίδουν διάφορα και μιλούν ή έρχονται αντιμέτωποι με δοκιμασίες, δεν θεωρούν τον δρόμο του Θεού ως τον δρόμο που πρέπει να ακολουθούν. Τούτο ισχύει ιδιαίτερα όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με μείζονες δοκιμασίες· δεν έχω δει κανέναν που να πράττει προς την κατεύθυνση του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού» (από «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Αφότου διάβασα αυτά τα λόγια, ένιωσα αποδοκιμασία στην καρδιά μου. Παρόλο που καταλαβαίνω λίγα από την πτυχή της αλήθειας σχετικά με το να είναι κανείς ειλικρινής, και πρόσφατα είχα υποβληθεί σε κρίση και παίδευση σχετικά με αυτή την πτυχή, μόλις αντιμετώπισα μια άλλη δοκιμασία, εξακολουθούσα να είμαι ανίκανη να κάνω την αλήθεια πράξη. Γνώριζα πολύ καλά ότι η αντιγραφή ήταν λάθος, αλλά για χάρη των βαθμών μου ξέχασα εντελώς την αλήθεια σχετικά με την απαίτηση του Θεού να είμαστε ειλικρινείς. Όχι μόνο δεν έγινα μάρτυρας, αλλά ντρόπιασα τον Θεό. Εκείνο το βράδυ, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, καθώς αυτό στριφογυρνούσε ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Τελικά, πήρα την απόφαση να είμαι ένα ειλικρινές άτομο και να μην ντροπιάζω πια το όνομα του Θεού προκειμένου να στηρίζω τα δικά μου προσωπικά συμφέροντα. Μόλις πήρα αυτή την απόφαση, πετάχτηκα από το κρεβάτι, άνοιξα τον υπολογιστή και έγραψα μια αυτοκριτική, ομολογώντας το αδίκημά μου. Το επόμενο πρωί, πήγα στο σχολείο πολύ νωρίς και παρέδωσα την αυτοκριτική μου στον καθηγητή μου, ζήτησα συγνώμη για τη συμπεριφορά μου και έδωσα τον λόγο μου να μην εμπλακώ ποτέ ξανά σε οποιαδήποτε απάτη στο μέλλον. Εφόσον το έκανα αυτό, ήμουν προετοιμασμένη να μηδενιστώ και ήμουν πρόθυμη να δεχτώ κάθε τιμωρία που θα μου έδινε το σχολείο. Αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο καθηγητής αποφάσισε πραγματικά να μου επιτρέψει να ξαναγράψω το διαγώνισμα. Εκείνη τη στιγμή, δεν μπορούσα να συγκρατήσω τις ευχαριστίες μου και τις δοξολογίες μου στον Θεό από καρδιάς: Δόξα τω Θεώ για το έλεός Του σ’ εμένα! Αυτό μου έδειξε ότι ο Θεός γνωρίζει την καρδιά και το μυαλό του ανθρώπου, κι όταν παραμέρισα το προσωπικό μου όφελος κι έκανα πράξη την αλήθεια του να είμαι ένα ειλικρινές άτομο, ο Θεός δεν κοίταξε τα παραπτώματά μου, αλλά άνοιξε ένα νέο μονοπάτι για μένα κι έκανε τον καθηγητή να μου επιτρέψει να ξαναγράψω το διαγώνισμα. Ένιωθα αληθινά ότι ο Θεός είναι δίπλα μου, παρατηρώντας την παραμικρή μου κίνηση, και στήνει όλους τους ανθρώπους, τα γεγονότα, τα πράγματα και τα περιβάλλοντα γύρω μου, ώστε να μπορώ να βιώσω προσωπικά την αληθινή ύπαρξή Του. Η αγάπη του Θεού για μένα είναι τόσο αληθινή!

Το ακόμα πιο αναπάντεχο για μένα ήταν που, λίγες μέρες αργότερα, διεξήχθη μια σχολική συνέλευση, προκειμένου να εκδώσει αριστεία για τους πρωτεύσαντες μαθητές του έτους. Όταν ο καθηγητής ανακοίνωσε το όνομά μου, νόμιζα ότι έγινε λάθος, και μέχρι να μου πουν κάτι οι άλλοι μαθητές, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι πράγματι είχα λάβει αριστείο. Οι συμμαθητές μου ήταν πραγματικά έκπληκτοι και αναρωτιόνταν πώς μπορούσα να πάρω αριστείο μετά την αντιγραφή στα μαθηματικά. Αναφώνησα σιωπηλά μέσα μου: Όλα αυτά είναι πράξεις του Θεού! Ξέρω ότι αυτό το αριστείο δεν είναι για τους βαθμούς μου, αλλά ένα βραβείο που μου δίνει ο Θεός επειδή έκανα πράξη το να είμαι ειλικρινές άτομο. Αυτό μου επιβεβαίωσε ακόμα περισσότερο ότι ο Θεός είναι πραγματικά δίπλα μου πάντα και με προσέχει κάθε στιγμή. Οτιδήποτε κανονίζει ο Θεός για μένα είναι το πιο καλό.

Τώρα, απολαμβάνω τις συγκεντρώσεις και την ανάγνωση των λόγων του Θεού όλο και περισσότερο. Παρόλο που εξακολουθώ να αποκαλύπτω μια διεφθαρμένη διάθεση στη ζωή μου, ανεξάρτητα από το τι συναντώ, συναναστρέφομαι με τις αδελφές μου και αναζητώ την αλήθεια στα λόγια του Θεού για να επιλύσω το πρόβλημα. Μέσα από αυτό το είδος πρακτικής υποστήριξης, έχω φτάσει να κατανοώ όλο και περισσότερο από την αλήθεια και την κάνω πράξη με όλο και περισσότερη δύναμη. Αισθάνομαι ότι ο Θεός είναι δίπλα μου και ότι μπορεί να με εκθέτει ανά πάσα στιγμή μέσα από διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, κι ακόμα χρησιμοποιεί τον λόγο Του για να με οδηγεί και να με καθοδηγεί να εισέλθω στην αλήθεια. Τώρα νιώθω ότι η σχέση μου με τον Θεό γίνεται όλο και πιο στενή και είμαι εντελώς σίγουρη ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο αληθινός Θεός, ότι παντού και πάντα Αυτός είναι ο Θεός που επαγρυπνά δίπλα μου, με φροντίζει και με προστατεύει! Είθε όλη η δόξα να είναι στον Παντοδύναμο Θεό!

Γαληνεύοντας την καρδιά σου ενώπιον του Θεού

Το γαλήνεμα της καρδιάς σου ενώπιον του Θεού είναι ένα από τα πιο κρίσιμα βήματα για να εισέλθεις στους λόγους του Θεού, και είναι ένα μάθημα που όλοι οι άνθρωποι σήμερα έχουν επείγουσα ανάγκη να ασχοληθούν. Οι τρόποι εισόδου για να γαληνέψεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού είναι:

1. Απόσυρε την καρδιά σου από εξωτερικά πράγματα, να είσαι ήρεμος ενώπιον του Θεού και να προσεύχεσαι στον Θεό με εστιασμένη καρδιά.

2. Με την καρδιά σου ήρεμη ενώπιον του Θεού, φάε, πιες και απόλαυσε τους λόγους του Θεού.

3. Κάνε συνήθη πρακτική το να διαλογίζεσαι και να στοχάζεσαι την αγάπη του Θεού και να αναλογίζεσαι το έργο του Θεού με την καρδιά σου.

Πρώτα άρχισε με το ζήτημα της προσευχής. Να είσαι συγκεντρωμένος και να προσεύχεσαι σε καθορισμένο χρόνο. Ανεξάρτητα από το πόσο πιεσμένος από τον χρόνο ή πόσο απασχολημένος είσαι ή από το τι σου συμβαίνει, να προσεύχεσαι καθημερινά κανονικά και να τρως και να πίνεις τα λόγια του Θεού ως συνήθως. Όσο τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού, ανεξάρτητα από το περιβάλλον σου, το πνεύμα σου είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένο, ούτε το ενοχλεί ο κόσμος, τα γεγονότα ή τα πράγματα γύρω σου. Όταν στοχάζεσαι κανονικά τον Θεό μέσα στην καρδιά σου, αυτό που συμβαίνει έξω δεν μπορεί να σε ενοχλήσει. Αυτό σημαίνει να έχεις ανάστημα. Ξεκίνα από την προσευχή πρώτα: Το να προσεύχεσαι ήρεμα ενώπιον του Θεού είναι το πιο γόνιμο πράγμα. Μετά από αυτό, φάε και πιες τους λόγους του Θεού και αναλογίσου τους λόγους του Θεού και προσπάθησε να αποκτήσεις το φως, να βρεις το μονοπάτι της εξάσκησης, να μάθεις ποιοι είναι οι στόχοι των φράσεων του Θεού και να κατανοήσεις χωρίς αποκλίσεις. Κατά κανόνα, πλησίασε κανονικά τον Θεό μέσα στην καρδιά σου, στοχάσου την αγάπη του Θεού και αναλογίσου τους λόγους του Θεού, χωρίς να ταράζεσαι από εξωτερικά πράγματα. Όταν η καρδιά σου είναι ήρεμη σε βαθμό που μπορείς να σκέφτεσαι, έτσι ώστε, μέσα σου, να στοχάζεσαι την αγάπη του Θεού και αληθινά να προσεγγίζεις τον Θεό ανεξάρτητα από το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι και τελικά έχεις φτάσει στο σημείο να εξυμνείς μέσα στην καρδιά σου, κι είναι ακόμα καλύτερα από την προσευχή, τότε ως προς αυτό θα έχεις κατακτηθεί από ένα συγκεκριμένο ανάστημα. Αν είσαι σε θέση να επιτύχεις τις καταστάσεις που περιγράφονται παραπάνω, τότε αυτό θα αποδείξει ότι η καρδιά σου είναι πραγματικά γαλήνια ενώπιον του Θεού. Αυτό είναι το πρώτο βήμα· είναι μια βασική άσκηση. Μόνον εφόσον οι άνθρωποι είναι σε θέση να είναι ήρεμοι ενώπιον του Θεού, το Άγιο Πνεύμα μπορεί να τους αγγίξει και να τους φωτίσει και να διαφωτιστούν και να φωτιστούν από το Άγιο Πνεύμα, μόνο τότε είναι σε θέση αληθινά να επικοινωνήσουν με τον Θεό και να κατανοήσουν το θέλημα του Θεού και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος - και σε αυτό, θα έχουν εισέλθει στο σωστό δρόμο στην πνευματική τους ζωή. Να ασκείς τον εαυτό σου να ζει ενώπιον του Θεού για να φτάσεις σε ένα συγκεκριμένο βάθος ώστε να είσαι σε θέση να επαναστατήσεις εναντίον του ίδιου σου του εαυτού, να περιφρονήσεις τον εαυτό σου και να ζήσεις με τα λόγια του Θεού, αυτό είναι πραγματικά το γαλήνεμα της καρδιάς σου ενώπιον του Θεού. Το να μπορέσεις να περιφρονήσεις τον εαυτό σου, να καταραστείς τον εαυτό σου και να επαναστατήσεις ενάντια στον εαυτό σου είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνει το έργο του Θεού κι οι άνθρωποι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Επομένως, η πρακτική του γαληνέματος της καρδιάς ενώπιον του Θεού είναι ένα μάθημα με το οποίο οι άνθρωποι πρέπει να ασχοληθούν αμέσως. Μερικοί άνθρωποι όχι μόνο δεν μπορούν συνήθως να γαληνέψουν την καρδιά τους ενώπιον του Θεού, αλλά οι καρδιές τους δεν είναι γαλήνιες ενώπιον του Θεού ακόμη κι όταν προσεύχονται. Αυτό πραγματικά πόρρω απέχει από τα κριτήρια του Θεού! Εάν η καρδιά σου δεν μπορεί να είναι γαλήνια ενώπιον του Θεού μπορεί να συγκινηθεί από το Άγιο Πνεύμα; Αν δεν μπορείς να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, μπορεί να αποσυντονιστείς από κάποιον περαστικό, μπορεί να αποσυντονιστείς όταν οι άνθρωποι μιλούν κι η καρδιά σου μπορεί να απομακρυνθεί όταν άλλοι κάνουν πράγματα, οπότε δεν είσαι κάποιος που ζει ενώπιον του Θεού. Εάν η καρδιά σου είναι πραγματικά γαλήνια ενώπιον του Θεού, δεν θα ενοχληθείς από οτιδήποτε συμβαίνει στον έξω κόσμο, και κανένα πρόσωπο, γεγονός ή πράγμα δεν θα σε απασχολήσει. Αν έχεις ασχοληθεί μ’ αυτό, τότε όλες αυτές οι αρνητικές καταστάσεις ή όλα τα αρνητικά πράγματα, όπως οι ανθρώπινες αντιλήψεις, η φιλοσοφία της ζωής, οι ανώμαλες σχέσεις με τους ανθρώπους και οι σκέψεις στην καρδιά σου θα εξαφανιστούν με φυσικό τρόπο. Επειδή πάντα αναλογίζεσαι τους λόγους του Θεού και η καρδιά σου είναι πάντα κοντά στον Θεό και καταλαμβάνεσαι από τους σημερινούς λόγους του Θεού, αυτά τα αρνητικά πράγματα έχουν αφαιρεθεί ασυνείδητα. Όταν τα θετικά νέα πράγματα σε απασχολήσουν, τα αρνητικά παλιά πράγματα δεν θα έχουν θέση, οπότε μην δίνεις προσοχή σε αυτά τα αρνητικά πράγματα. Δεν χρειάζεται να καταβάλλεις προσπάθειες για τον έλεγχό τους. Δώσε προσοχή στο να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, να τρως και να πίνεις περισσότερο από τους λόγους του Θεού και να τους απολαμβάνεις, να ψάλλεις περισσότερους ύμνους υμνώντας τον Θεό και να αφήσεις τον Θεό να έχει την ευκαιρία να εργαστεί πάνω σου, επειδή ο Θεός τώρα θέλει να οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση προσωπικά και Εκείνος θέλει να κερδίσει την καρδιά σου· το Πνεύμα Του συγκινεί την καρδιά σου κι αν ζεις ενώπιον του Θεού ακολουθώντας την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, θα ευχαριστήσεις τον Θεό. Αν δώσεις προσοχή ώστε να ζεις με τους λόγους του Θεού και συναναστρέφεσαι περισσότερο την αλήθεια για να φωτιστείς και να κερδίσεις την επιφοίτηση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος, τότε αυτές οι θρησκευτικές αντιλήψεις, η αυταρέσκεια και η υπεροψία θα εξαφανιστούν και στη συνέχεια θα ξέρεις πώς να ξοδεύεις για χάρη του Θεού, θα ξέρεις πώς να αγαπάς τον Θεό και πώς να ευχαριστείς τον Θεό. Αυτά τα πράγματα που είναι έξω από τον Θεό ξεχνιούνται τότε ασυνείδητα.

Αναλογιζόμενος τα λόγια του Θεού και προσευχόμενος με τους λόγους του Θεού ταυτόχρονα με το να τρως και να πίνεις τα σημερινά λόγια του Θεού - αυτό είναι το πρώτο βήμα προς το γαλήνεμα ενώπιον του Θεού. Εάν μπορείς να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, τότε η φώτιση κι η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος θα είναι μαζί σου.

Όλη η πνευματική ζωή επιτυγχάνεται βασιζόμενη στο γαλήνεμα ενώπιον του Θεού. Στην προσευχή πρέπει να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, πριν μπορέσεις να συγκινηθείς από το Άγιο Πνεύμα. Με το να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, όταν τρως και πίνεις τους λόγους του Θεού, μπορείς να είσαι διαφωτισμένος και φωτισμένος και να είσαι σε θέση να κατανοήσεις αληθινά τους λόγους του Θεού. Κατά τον συνήθη σου διαλογισμό και την εντρύφηση κι όταν πλησιάζεις τον Θεό με την καρδιά σου, μόνο όταν είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού μπορείς να έχεις πραγματική εγγύτητα με τον Θεό, γνήσια κατανόηση της αγάπης του Θεού και του έργου του Θεού και πραγματική στοχαστικότητα ως προς τις προθέσεις του Θεού. Όσο πιο συχνά μπορείς να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού τόσο περισσότερο μπορείς να διαφωτιστείς και τόσο περισσότερο είσαι σε θέση να καταλάβεις τη δική σου διεφθαρμένη διάθεση, αυτό που σου λείπει, με τι πρέπει να εισέλθεις, ποια λειτουργία πρέπει να υπηρετήσεις και πού έχεις ελαττώματα. Όλα αυτά επιτυγχάνονται βασιζόμενος στο γαλήνεμα ενώπιον του Θεού. Αν φτάσεις πραγματικά σε κάποιο βάθος ώστε να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, μπορείς να αγγίξεις κάποια μυστήρια στο πνεύμα, να αγγίξεις θίξεις τι θέλει σήμερα ο Θεός να κάνει πάνω σου, να αγγίξεις την βαθύτερη κατανόηση των λόγων του Θεού και να αγγίξεις την ουσία των λόγων του Θεού, για την ουσία των λόγων του Θεού, για την ύπαρξη των λόγων του Θεού και μπορείς να δεις την πορεία της άσκησης πιο λεπτομερώς και με μεγαλύτερη ακρίβεια. Εάν δεν μπορείς να είσαι γαλήνιος πνευματικά σε κάποιο βάθος, θα συγκινηθείς κάπως από το Άγιο Πνεύμα, μέσα σου θα νιώσεις τη δύναμη και κάποια χαρά και ειρήνη, αλλά δεν θα αγγίξεις τίποτα πιο βαθιά. Έχω πει προηγουμένως αν κανείς δεν χρησιμοποιήσει όλη τη δύναμή του, θα είναι δύσκολο γι’ αυτόν να ακούσει τη φωνή Μου ή να δει το πρόσωπό Μου. Αυτό αναφέρεται στην επίτευξη βάθους στο να είναι κανείς γαλήνιος ενώπιον του Θεού, όχι στην εξωτερική προσπάθεια. Ένα άτομο που μπορεί πραγματικά να είναι γαλήνιο ενώπιον του Θεού είναι σε θέση να απελευθερωθεί από όλα τα εγκόσμια δεσμά και να επιτύχει την κατοχή του από τον Θεό. Όλοι οι άνθρωποι που είναι ανίκανοι να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού είναι σίγουρα έκλυτοι και ανεξέλεγκτοι. Όλοι όσοι είναι ικανοί να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού είναι άνθρωποι που είναι ευσεβείς ενώπιον του Θεού, άνθρωποι που λαχταρούν τον Θεό. Μόνο οι άνθρωποι που είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού δίνουν προσοχή στη ζωή, δίνουν προσοχή στη συναναστροφή εν πνεύματι, διψούν για τους λόγους του Θεού και επιδιώκουν την αλήθεια. Όλοι αυτοί που δεν δίνουν προσοχή στο γαλήνεμα ενώπιον του Θεού, οι οποίοι δεν εφαρμόζουν το γαλήνεμα ενώπιον του Θεού είναι μάταιοι άνθρωποι που είναι εντελώς συνδεδεμένοι με τον κόσμο, άνθρωποι χωρίς ζωή· ακόμα κι αν λένε ότι πιστεύουν στο Θεό, απλώς υποκρίνονται. Όσοι τελικά οδηγούνται στην τελείωση και ολοκληρώνονται από τον Θεό είναι άνθρωποι που μπορούν να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι που είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού είναι άνθρωποι που έχουν τιμηθεί με μεγάλες ευλογίες. Οι άνθρωποι που κατά τη διάρκεια της ημέρας αφιερώνουν λίγο χρόνο για να φάνε και να πιουν τους λόγους του Θεού, οι οποίοι είναι εντελώς απασχολημένοι με τις εξωτερικές υποθέσεις και δεν δίνουν προσοχή σε θέματα εισόδου στη ζωή, είναι υποκριτές που δεν έχουν καμία προοπτική ανάπτυξης στο μέλλον. Εκείνοι που μπορούν να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού και γνήσια να επικοινωνούν με τον Θεό είναι ο λαός του Θεού.

Για να έρθεις ενώπιον του Θεού για να δεχτείς τους λόγους Του ως τη ζωή σου, πρέπει πρώτα να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού. Μόνο όταν είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, ο Θεός θα σε διαφωτίσει και θα σε κάνει να κατανοήσεις. Όσο πιο γαλήνιοι είναι οι άνθρωποι ενώπιον του Θεού, τόσο περισσότερο μπορούν να κερδίσουν τον διαφωτισμό και τη φώτιση του Θεού. Αυτά απαιτούν από τους ανθρώπους να έχουν ευλάβεια και πίστη. Μόνο έτσι μπορούν να επιτύχουν την τελείωση. Η θεμελιώδης άσκηση για την είσοδο στην πνευματική ζωή είναι το να είναι κανείς γαλήνιος ενώπιον του Θεού. Όλη η πνευματική σου εξάσκηση θα είναι αποτελεσματική μόνο αν είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού. Αν δεν μπορείς να γαληνέψεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού, δεν μπορείς να λάβεις το έργο του Αγίου Πνεύματος. Εάν η καρδιά σου είναι γαλήνια ενώπιον του Θεού, ανεξάρτητα από το τι κάνεις, τότε είσαι κάποιος που ζει ενώπιον του Θεού. Εάν η καρδιά σου είναι γαλήνια ενώπιον του Θεού και πλησιάζει στον Θεό, ανεξάρτητα από το τι κάνεις, αυτό αποδεικνύει ότι είσαι ένα πρόσωπο που είναι γαλήνιο ενώπιον του Θεού. Όταν μιλάς με άλλους, όταν περπατάς, είσαι σε θέση να πεις: «Η καρδιά μου προσεγγίζει τον Θεό και δεν επικεντρώνεται σε εξωτερικά πράγματα και μπορώ να είμαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού». Έτσι είναι ένα άτομο που είναι γαλήνιο ενώπιον του Θεού. Μην έρχεσαι σε επαφή με πράγματα που μπορούν να τραβήξουν την καρδιά σου προς τα έξω και να μην έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους που μπορούν να τραβήξουν την καρδιά σου μακριά από τον Θεό. Πέταξε ό,τι είναι ικανό να αποσπάσει την καρδιά σου από το να είναι κοντά στον Θεό, ή μείνε μακριά από αυτό. Αυτός ο τρόπος είναι πιο επωφελής για τη ζωή σου. Τώρα είναι η στιγμή του μεγάλου έργου του Αγίου Πνεύματος. Είναι η στιγμή που ο ίδιος ο Θεός οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση. Αν αυτή τη στιγμή δεν μπορείς να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού, τότε δεν είσαι αυτός που επιστρέφει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Αν επιδιώκεις άλλα πράγματα εκτός του Θεού, δεν υπάρχει δυνατότητα να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό. Εκείνοι που σήμερα μπορούν να ακούσουν τέτοιες δηλώσεις από τον Θεό και ακόμα δεν μπορούν να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού είναι άνθρωποι που δεν αγαπούν την αλήθεια, άνθρωποι που δεν αγαπούν τον Θεό. Εάν δεν προσφερθείς τώρα, πότε θα το κάνεις; Το να προσφέρεται κανείς σημαίνει να γαληνεύει την καρδιά του ενώπιον του Θεού. Αυτή είναι μια γνήσια προσφορά. Όποιος αληθινά προσφέρει την καρδιά του στον Θεό τώρα, σίγουρα μπορεί να τελειωθεί από τον Θεό. Τίποτε, οτιδήποτε κι αν είναι, δεν μπορεί να σε ενοχλήσει· είτε πρόκειται να σε κλαδέψει, είτε να ασχοληθεί μ’ εσένα, ή να έρθεις αντιμέτωπος με την αγανάκτηση ή την αποτυχία, η καρδιά σου πρέπει πάντα να είναι ήρεμη ενώπιον του Θεού. Ανεξάρτητα από το πώς οι άνθρωποι σε αντιμετωπίζουν, η καρδιά σου πρέπει να είναι γαλήνια ενώπιον του Θεού. Ανεξάρτητα από το ποια περιβάλλοντα αντιμετωπίζεις, είτε είναι αντιξοότητες, ταλαιπωρία ή διωγμός, είτε σου τυχαίνουν διάφορα είδη δοκιμασιών, η καρδιά σου πρέπει πάντα να είναι γαλήνια ενώπιον του Θεού. Αυτή είναι η οδός που οδηγεί στην τελείωση. Μόνον αν είσαι αληθινά γαλήνιος ενώπιον του Θεού θα είσαι σαφής σχετικά με τους σημερινούς λόγους του Θεού, θα εφαρμόσεις πιο σωστά τη φώτιση και την διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και δεν θα αποκλίνεις, θα είσαι σε θέση να αγγίξεις με μεγαλύτερη ακρίβεια τις προθέσεις του Θεού και θα έχεις μια σαφέστερη κατεύθυνση στην υπηρεσία σου, θα αγγίξεις με μεγαλύτερη ακρίβεια την πορεία και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και θα έχεις την βεβαιότητα ότι ζεις υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Αυτά είναι τα αποτελέσματα που πραγματικά επιτυγχάνεις αν είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού. Όταν οι άνθρωποι δεν είναι σαφείς σχετικά με τους λόγους του Θεού, δεν διαθέτουν μια οδό προς την πράξη, δεν μπορούν να αγγίξουν τις προθέσεις του Θεού, ή δεν έχουν πρακτικές αρχές, αυτό συμβαίνει επειδή οι καρδιές τους δεν είναι γαλήνιες ενώπιον του Θεού. Ο σκοπός του να είναι κανείς γαλήνιος ενώπιον του Θεού είναι να είναι σοβαρός και πραγματιστής και να επιζητά την ορθότητα και τη διαφάνεια στους λόγους του Θεού, για να κατορθώσει τελικά την κατανόηση της αλήθειας και της γνώσης του Θεού.

Εάν η καρδιά σου δεν μπορεί να είναι συνεχώς γαλήνια ενώπιον του Θεού, ο Θεός δεν μπορεί να σε οδηγήσει στην τελείωση. Αν ένα άτομο είναι χωρίς βούληση, αυτό ισοδυναμεί με το ότι δεν έχει καρδιά κι οι άνθρωποι χωρίς καρδιά δεν μπορούν να είναι ήρεμοι ενώπιον του Θεού. Δεν γνωρίζουν πόσο έργο κάνει ο Θεός ή πόσα Εκείνος λέει, ούτε ξέρουν πώς να το κάνουν πράξη. Δεν είναι αυτοί άνθρωποι χωρίς καρδιές; Μπορούν οι άνθρωποι χωρίς καρδιά να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού; Ο Θεός δεν μπορεί να οδηγήσει στην τελείωση άκαρδους ανθρώπους και αυτοί ανήκουν στα ζώα. Ο Θεός έχει μιλήσει τόσο καθαρά και διεξοδικά, αλλά ακόμα η καρδιά σου δεν μπορεί να συγκινηθεί κι ακόμα δεν μπορείς να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού· δεν είναι αυτό ισοδύναμο με το να είσαι ένα ζώο; Μερικοί άνθρωποι χάνονται στην πορεία του γαληνέματος ενώπιον του Θεού. Όταν έρθει η ώρα να μαγειρέψουν δεν μαγειρεύουν κι όταν είναι ώρα να δουλέψουν δεν δουλεύουν, αλλά απλώς συνεχίζουν να προσεύχονται και να διαλογίζονται. Το να είσαι γαλήνιος ενώπιον του Θεού δεν σημαίνει ότι δεν μαγειρεύεις κιόλας ή ότι δεν εργάζεσαι, ούτε ότι αγνοείς τη ζωή, αλλά μπορείς να γαληνέψεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού, να είσαι σε θέση να κρατήσεις τη θέση του Θεού στην καρδιά σου κάτω από όλες τις κανονικές συνθήκες. Όταν προσεύχεσαι, γονάτισε σωστά ενώπιον του Θεού για να προσευχηθείς· όταν εργάζεσαι ή ετοιμάζεις φαγητό, γαλήνεψε την καρδιά σου ενώπιον του Θεού, αναλογίσου τα λόγια του Θεού ή ψάλλε ύμνους. Ανεξάρτητα από το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεσαι, έχε μια οδό προς την πράξη, κάνε ό,τι μπορείς για να είσαι κοντά στον Θεό, κάνε ό,τι μπορείς για να γαληνέψεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού· όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες, προσευχήσου συγκεντρωμένος· όταν οι περιστάσεις δεν το επιτρέπουν, πλησίασε στον Θεό μέσα στην καρδιά σου, κάνοντας ταυτόχρονα χειρωνακτική εργασία. Όταν μπορείς να φας και να πιεις τους λόγους του Θεού τότε φάε και πιες τους λόγους του Θεού· όταν μπορείς να προσευχηθείς, τότε προσευχήσου· όταν μπορείς να στοχαστείς τον Θεό, τότε στοχάσου Τον· κάνε ό,τι μπορείς για να εφαρμόζεις αυτή την ενασχόληση ανάλογα με το περιβάλλον σου. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού, όταν δεν προκύπτει τίποτα, αλλά μόλις συμβεί κάτι, οι καρδιές τους εγκαταλείπουν τον Θεό. Αυτό δεν ισοδυναμεί με γαλήνεμα ενώπιον του Θεού. Ο σωστός τρόπος για να βιώσεις τη γαλήνη είναι ότι σε καμία περίπτωση η καρδιά σου δεν εγκαταλείπει τον Θεό, ούτε αισθάνεσαι ενοχλημένος από εξωτερικούς ανθρώπους, γεγονότα ή πράγματα: Αυτός είναι ο άνθρωπος που είναι πραγματικά γαλήνιος ενώπιον του Θεού. Κάποιοι λένε ότι όταν προσεύχονται σε συναθροίσεις, οι καρδιές τους μπορεί να είναι γαλήνιες ενώπιον του Θεού, αλλά όταν είναι σε συναναστροφή δεν μπορούν να γαληνέψουν ενώπιον του Θεού και οι σκέψεις τους χαρακτηρίζονται από έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης. Αυτό δεν είναι γαλήνεμα ενώπιον του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση και οι καρδιές τους δεν μπορούν πάντα να είναι γαλήνιες ενώπιον του Θεού. Έτσι, εσείς πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο να εξασκηθείτε σε αυτή την περιοχή, μπαίνοντας βήμα-βήμα στη σωστή κατεύθυνση της εμπειρίας της ζωής και περπατώντας στο μονοπάτι της τελείωσης από τον Θεό.

Πηγή από:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Οι άνθρωποι που μπορούν να είναι απόλυτα υπάκουοι προς την πρακτικότητα του Θεού, είναι εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό

Το να έχει κανείς γνώση της πρακτικότητας και να μπορεί να δει καθαρά το έργο του Θεού, όλα αυτά φαίνονται στα λόγια Του. Μόνο στα λόγια του Θεού μπορείς να κερδίσεις τη διαφώτιση, έτσι πρέπει να εξοπλιστείς περισσότερο με τα λόγια Του. Μοιράσου την κατανόησή σου για τα λόγια του Θεού στις συναναστροφές σου και, μέσω αυτών, οι άλλοι μπορούν να κερδίσουν τη διαφώτιση και να οδηγήσουν άλλους ανθρώπους στο μονοπάτι –αυτό το μονοπάτι είναι πρακτικό. Πριν να στήσει ο Θεός ένα περιβάλλον για σας, ο καθένας σας πρέπει πρώτα να εξοπλιστεί με τα λόγια Του. Αυτό πρέπει να το κάνουν όλοι –αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι η βρώση και η πόση των λόγων Του. Για τα πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις, αναζήτησε μονοπάτι πράξης στα λόγια Του και ψάξε εκεί για οποιοδήποτε ζήτημα δεν καταλαβαίνεις ή για κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζεις. Κάνε τα λόγια του Θεού προμήθειά σου, επίτρεψε σ’ αυτά να σε βοηθήσουν να επιλύσεις πρακτικές δυσκολίες και προβλήματα, και επίτρεψε στα λόγια Του να γίνουν η βοήθειά σου στη ζωή –αυτό απαιτεί να καταβάλεις προσπάθεια. Τα αποτελέσματα πρέπει να επιτευχθούν μέσω της βρώσης και της πόσης των λόγων του Θεού. Πρέπει να μπορείς να ησυχάσεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και να πράττεις σύμφωνα με τα λόγια Του στα ζητήματα που αντιμετωπίζεις. Όταν δεν έχεις κάποιο ζήτημα να αντιμετωπίσεις, απλώς φάε και πιες. Κάποιες φορές μπορεί να προσεύχεσαι και να σκέφτεσαι την αγάπη του Θεού, να συναναστρέφεσαι άλλους κατά την κατανόηση των λόγων Του και την διαφώτιση και τη φώτιση που βιώνεις μέσα σου, και την αντίδρασή σου όταν τα διαβάζεις, και έτσι μπορείς να οδηγήσεις τους ανθρώπους στον ορθό δρόμο –αυτό είναι πρακτικό. Ο στόχος αυτού είναι να επιτρέψεις στα λόγια του Θεού να γίνουν η πρακτική προμήθειά σου.

Μέσα σε μια μέρα, πόσες ώρες περνάς στ’ αλήθεια ενώπιον του Θεού; Ποιο ποσοστό της ημέρας σου αφιερώνεται στον Θεό; Πόσο, αντίστοιχα, αφιερώνεται στη σάρκα; Το να προσανατολίζεται πάντα η καρδιά κάποιου προς τον Θεό, είναι το πρώτο βήμα στον ορθό δρόμο προς την τελείωση από τον Θεό. Μπορείς να αφιερώσεις την καρδιά, το σώμα σου και όλη την αληθινή αγάπη σου στον Θεό, να τα τοποθετήσεις ενώπιόν Του, να είσαι πλήρως υπάκουος προς Αυτόν και να ενδιαφέρεσαι ολοκληρωτικά για το θέλημά Του. Όχι για τη σάρκα, όχι για την οικογένεια, όχι για τις προσωπικές σου επιθυμίες, μα για το συμφέρον του οίκου του Θεού. Μπορείς στα πάντα να πάρεις τον λόγο του Θεού ως βασική αρχή, ως θεμέλιο. Με τον τρόπο αυτόν, οι προθέσεις σου και οι οπτικές σου θα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και θα είσαι κάποιος που κερδίζει το εγκώμιο του Θεού ενώπιόν Του. Εκείνοι στους οποίους αρέσκεται ο Θεός είναι εκείνοι που είναι απόλυτοι απέναντί Του, οι άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι σ’ Αυτόν και σε κανέναν άλλον. Εκείνοι που ο Θεός σιχαίνεται είναι οι απρόθυμοι απέναντί Του και αυτοί που επαναστατούν εναντίον Του. Σιχαίνεται εκείνους που πιστεύουν σ’ Αυτόν και πάντα θέλουν να Τον ευχαριστήσουν, αλλά δεν μπορούν να αφιερώσουν πλήρως τον εαυτό τους σ’ Αυτόν. Σιχαίνεται εκείνους που λένε ότι Τον αγαπούν, μα στην καρδιά τους επαναστατούν εναντίον Του. Σιχαίνεται εκείνους που χρησιμοποιούν ωραία λόγια για να παραπλανήσουν. Εκείνους που δεν έχουν γνήσια αφοσίωση προς τον Θεό ή γνήσια υπακοή προς Αυτόν είναι άνθρωποι δόλιοι· είναι εκ φύσεως υπερβολικά αλαζονικοί. Εκείνοι που δεν μπορούν να είναι αληθινά υπάκουοι μπροστά στον κανονικό, τον πρακτικό Θεό είναι ακόμα πιο αλαζονικοί, και εκείνοι είναι κυρίως οι φιλότιμοι απόγονοι του αρχαγγέλου. Εκείνοι που στ’ αλήθεια αφιερώνουν τον εαυτό τους στον Θεό θέτουν όλο τους το είναι ενώπιόν Του. Υπακούν αληθινά όλες Του τις ομιλίες και μπορούν να κάνουν πράξη τα λόγια Του. Κάνουν τα λόγια του Θεού θεμέλιο της ύπαρξής τους και μπορούν να αναζητήσουν αληθινά μέρη της πράξης τους στον λόγο του Θεού. Έτσι είναι κάποιος που ζει στ’ αλήθεια ενώπιον του Θεού. Αν αυτό που κάνεις είναι ωφέλιμο για τη ζωή σου και, μέσω της βρώσης και της πόσης των λόγων Του, μπορείς να ικανοποιήσεις τις εσωτερικές σου ανάγκες και την ανεπάρκειά σου, ώστε η διάθεση της ζωής σου να μεταμορφωθεί, τότε αυτό θα ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού. Το να δρας ανάλογα με τις απαιτήσεις του Θεού, το να μην ικανοποιείς τη σάρκα, αλλά το θέλημά Του, αυτό σημαίνει είσοδος στην πραγματικότητα των λόγων Του. Κι όταν μιλάμε για πιο ρεαλιστική είσοδο στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού, σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις το καθήκον σου και να ικανοποιήσεις τις απαιτήσεις του Θεού. Μόνο αυτού του είδους οι πρακτικές δράσεις μπορούν να ονομαστούν είσοδος στην πραγματικότητα των λόγων Του. Αν μπορέσεις να εισέλθεις στην πραγματικότητα αυτή, τότε έχεις την αλήθεια. Αυτή είναι η αρχή της εισόδου στην πραγματικότητα· πρέπει πρώτα να λάβεις αυτήν την εκπαίδευση και μόνο μετά από αυτό θα μπορέσεις να εισέλθεις σε βαθύτερες πραγματικότητες. Σκέψου πώς να τηρήσεις τις εντολές και πώς να είσαι αφοσιωμένος ενώπιον του Θεού. Μην σκέφτεσαι συνεχώς το πότε θα μπορέσεις να εισέλθεις στη βασιλεία –αν η διάθεσή σου δεν αλλάξει, ό,τι κι αν σκέφτεσαι θα είναι άχρηστο! Για να εισέλθεις στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού, πρέπει πρώτα να καταφέρεις όλες οι ιδέες και οι σκέψεις σου να οδηγούν στον Θεό –είναι απολύτως απαραίτητο.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βρίσκονται εν μέσω δοκιμασιών· δεν κατανοούν το έργο του Θεού. Μα σου λέω, αν δεν το καταλαβαίνεις, καλύτερα να μην το κρίνεις. Ίσως υπάρξει μια μέρα κατά την οποία η αλήθεια θα βγει στο φως και τότε θα τη μάθεις. Το να μην κρίνεις θα ήταν ωφέλιμο, μα δεν γίνεται απλά να περιμένεις παθητικά. Πρέπει να προσπαθήσεις ενεργά να εισέλθεις –μόνον αυτός που προσπαθεί ενεργά θα έχει μια πρακτική είσοδο. Λόγω της επαναστατικότητάς τους, οι άνθρωποι πάντα αναπτύσσουν αντιλήψεις για τον πρακτικό Θεό. Αυτό απαιτεί όλοι οι άνθρωποι να μάθουν πώς να είναι υπάκουοι, καθώς ο πρακτικός Θεός αποτελεί μια τεράστια δοκιμασία για την ανθρωπότητα. Αν δεν καταφέρεις να παραμείνεις σταθερός, τότε όλα έχουν τελειώσει· αν δεν έχεις μια κατανόηση για την πρακτικότητα του πρακτικού Θεού, δεν θα μπορέσεις να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό. Η πρακτικότητα του Θεού αποτελεί κρίσιμο βήμα για το αν μπορούν οι άνθρωποι να οδηγηθούν στην τελείωση ή όχι. Η πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού που ήρθε στη γη είναι δοκιμασία για τον κάθε άνθρωπο. Αν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός σε αυτήν την πτυχή, τότε είσαι κάποιος που γνωρίζει τον Θεό, κάποιος που Τον αγαπά στ’ αλήθεια. Αν δεν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός, αν πιστεύεις μόνο στο Πνεύμα και δεν μπορείς να πιστέψεις στην πρακτικότητα του Θεού, τότε, όσο μεγάλη κι αν είναι η πίστη σου, είναι άχρηστη. Αν δεν μπορείς να πιστέψεις στον ορατό Θεό, τότε πώς είναι δυνατόν να πιστέψεις στο Πνεύμα Του; Δεν προσπαθείς να κοροϊδέψεις τον Θεό; Δεν είσαι υπάκουος στον ορατό και απτό Θεό, πώς, λοιπόν, μπορείς να υπακούς στο Πνεύμα; Ένα πνεύμα είναι αόρατο και άυλο, άρα, όταν λες ότι υπακούς στο Πνεύμα του Θεού, δεν είναι ανοησία; Το κλειδί για την τήρηση των εντολών είναι η κατανόηση του πρακτικού Θεού. Μόλις αποκτήσεις την κατανόηση του πρακτικού Θεού, θα μπορέσεις να τηρείς τις εντολές. Η τήρηση των εντολών περιλαμβάνει δύο στοιχεία: το ένα είναι η σταθερή πίστη στην[α] ουσία του Πνεύματός Του και να μπορείς να δεχτείς την εξέταση του Πνεύματος ενώπιόν Του. Το άλλο είναι να καταφέρεις να έχεις μια γνήσια κατανόηση της ενσάρκωσης και να πετύχεις γνήσια υπακοή. Είτε μπροστά στη σάρκα, είτε μπροστά στο Πνεύμα, πρέπει να υπάρχει μια υπάκουη καρδιά και σεβασμός προς τον Θεό. Μόνον ένας τέτοιος άνθρωπος έχει τα κατάλληλα εφόδια για να οδηγηθεί στην τελείωση. Αν έχεις κατανόηση της πρακτικότητας του πρακτικού Θεού, αυτό σημαίνει ότι θα παραμένεις σταθερός κατά τις δοκιμασίες και τότε τίποτα δεν θα είναι υπερβολικό.

Κάποιοι λένε: «οι εντολές είναι εύκολο να τηρηθούν. Απλά χρειάζεται να έρθεις ενώπιον του Θεού, να μιλήσεις με ειλικρίνεια και αφοσίωση χωρίς χειρονομίες, και αυτό σημαίνει να τηρείς τις εντολές». Είναι σωστό αυτό; Άρα, αν κάνεις κάποια πράγματα στο παρασκήνιο, τα οποία αποτελούν αντίσταση στον Θεό –αυτό μετράει σαν τήρηση των εντολών; Πρέπει να καταλάβετε πλήρως το ζήτημα της τήρησης των εντολών. Αυτό συνδέεται με το αν κατανοείς, ή όχι, τον πρακτικό Θεό. Αν έχεις κατανόηση για την πρακτικότητα και δεν σκοντάφτεις και πέφτεις σε αυτήν τη δοκιμασία, αυτό μετρά σαν να έχεις ισχυρή μαρτυρία. Μια ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό σχετίζεται κυρίως με το αν έχεις κατανόηση για τον πρακτικό Θεό ή όχι, και με το αν μπορείς ή όχι να υπακούς μπροστά σ’ αυτό το άτομο που δεν είναι μόνο συνηθισμένο, μα και κανονικό, και να υπακούς μέχρι θανάτου. Αν στ’ αλήθεια γίνεις μάρτυρας για τον Θεό μέσω της υπακοής, αυτό σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό. Το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου και να μην παραπονιέσαι μπροστά Του, το να μην κρίνεις, να μην συκοφαντείς, να μην έχεις αντιλήψεις και άλλες προθέσεις, με τον τρόπο αυτόν ο Θεός θα δοξαστεί. Η υπακοή σε ένα κανονικό άτομο που υποτιμάται από τον άνθρωπο, και το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου χωρίς αντιλήψεις, αυτή είναι η πραγματική μαρτυρία. Η πραγματικότητα στην οποία ο Θεός απαιτεί να εισέλθουν οι άνθρωποι είναι το να μπορείς να υπακούς τα λόγια Του, να τα κάνεις πράξη, να υποκλίνεσαι ενώπιον του πρακτικού Θεού και να γνωρίζεις τη διαφθορά σου, να μπορείς να ανοίξεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και, στο τέλος, να αποκτηθείς από Αυτόν μέσω αυτών των λόγων Του. Ο Θεός δοξάζεται όταν αυτά τα λόγια σε κατακτούν και σε κάνουν πλήρως υπάκουο προς Αυτόν. Μέσω αυτού ντροπιάζει τον Σατανά και ολοκληρώνει το έργο Του. Όταν δεν έχεις αντιλήψεις για την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, δηλαδή όταν παραμένεις σταθερός σε μια δοκιμασία, τότε καταθέτεις καλή μαρτυρία. Αν υπάρχει μια μέρα κατά την οποία έχεις πλήρη κατανόηση του πρακτικού Θεού και μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου, όπως ο Πέτρος, θα αποκτηθείς από τον Θεό και θα οδηγηθείς από Αυτόν στην τελείωση. Ό,τι κάνει ο Θεός που δε συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου, είναι δοκιμασία για σένα. Αν συμφωνούσε με τις αντιλήψεις σου, δεν θα χρειαζόταν να υποφέρεις ή να εξευγενιστείς. Αυτό γιατί το έργο Του είναι τόσο πρακτικό και το γεγονός ότι δεν συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου σημαίνει ότι πρέπει να τις παρατήσεις. Γι’ αυτόν τον λόγο, αποτελεί δοκιμασία για σένα. Λόγω της πρακτικότητας του Θεού, όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται εν μέσω δοκιμασιών· το έργο Του είναι πρακτικό, όχι υπερφυσικό. Με την πλήρη κατανόηση των πρακτικών λόγων Του, των πρακτικών ομιλιών Του χωρίς καθόλου αντιλήψεις, και με το να μπορείς να Τον αγαπάς αληθινά όλο και περισσότερο ανάλογα με το πόσο πρακτικό είναι το έργο Του, θα αποκτηθείς από Αυτόν. Η ομάδα των ανθρώπων που θα κερδίσει ο Θεός είναι εκείνοι που Τον γνωρίζουν, δηλαδή που γνωρίζουν την πρακτικότητά Του και, ακόμα περισσότερο, είναι εκείνοι που μπορούν να υπακούσουν στο πρακτικό έργο του Θεού.

Κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης του Θεού, η υπακοή που απαιτεί από τους ανθρώπους δεν είναι αυτό που φαντάζονται –να μην κρίνεις και να μην αντιστέκεσαι. Αντίθετα, ο Θεός απαιτεί οι άνθρωποι να κάνουν τα λόγια Του αρχή τους για τη ζωή και θεμέλιο για την επιβίωσή τους, να κάνουν απόλυτα πράξη την ουσία των λόγων Του και να ικανοποιούν απολύτως το θέλημά Του. Μια πτυχή της απαίτησης από τους ανθρώπους να υπακούν τον ενσαρκωμένο Θεό αφορά το να κάνουν πράξη τους λόγους Του, και μια άλλη πτυχή αφορά την ικανότητα υπακοής στην κανονικότητα και την πρακτικότητά Του. Πρέπει και τα δυο να είναι απόλυτα. Εκείνοι που μπορούν να επιτύχουν και τις δύο πτυχές είναι εκείνοι που έχουν μια καρδιά που αγαπά αληθινά τον Θεό. Είναι όλοι άνθρωποι κερδισμένοι από τον Θεό, και όλοι αγαπούν τον Θεό όσο αγαπούν τη ζωή τους. Ο ενσαρκωμένος Θεός φέρει κανονική και πρακτική ανθρώπινη φύση στο έργο Του. Με τον τρόπο αυτόν, το εξωτερικό κέλυφός Του από κανονική και πρακτική ανθρώπινη φύση γίνεται τεράστια δοκιμασία για τους ανθρώπους· γίνεται η μεγαλύτερη δυσκολία τους. Ωστόσο, η κανονικότητα και η πρακτικότητα του Θεού δεν γίνεται να αποφευχθούν. Δοκίμασε τα πάντα για να βρει μια λύση, μα τελικά δεν κατάφερε να ξεφορτωθεί το εξωτερικό κέλυφος της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του, αφού, τελικά, είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, όχι ο Θεός του Πνεύματος στον ουρανό. Δεν είναι ο Θεός που οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν, μα είναι ο Θεός που φορά το κέλυφος ενός δημιουργήματος. Έτσι, το να ξεφορτωθεί το κέλυφος της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση εύκολο. Επομένως, όπως κι αν έχει, εκτελεί το έργο που θέλει από την οπτική της σάρκα. Αυτό το έργο είναι η έκφραση του κανονικού και πρακτικού Θεού, πώς, λοιπόν, γίνεται οι άνθρωποι να μην Τον υπακούν; Τι στην ευχή μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για τις πράξεις του Θεού; Αυτός κάνει ό,τι θέλει· ό,τι Τον κάνει ευτυχισμένο, έτσι και γίνεται. Αν οι άνθρωποι δεν υπακούν, τι άλλα ασφαλή σχέδια μπορούν να έχουν; Μέχρι τώρα, είναι ακόμα η απλή υπακοή που μπορεί να σώσει τους ανθρώπους· δεν υπάρχουν άλλες έξυπνες ιδέες. Αν ο Θεός θέλει να δοκιμάσει τους ανθρώπους, τι μπορούν εκείνοι να κάνουν γι’ αυτό; Μα όλα αυτά δεν είναι η ιδέα του ουράνιου Θεού, αλλά είναι η ιδέα του ενσαρκωμένου Θεού. Αυτός θέλει να το κάνει, άρα κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το αλλάξει. Ο ουράνιος Θεός δεν παρεμβαίνει με ό,τι κάνει, άρα, δεν θα έπρεπε οι άνθρωποι να Τον υπακούν ακόμα περισσότερο; Αν και είναι και πρακτικός και κανονικός, είναι σε απόλυτο βαθμό ο ενσαρκωμένος Θεός. Με βάση τις δικές Του ιδέες, κάνει ό,τι θέλει. Ο Θεός στον ουρανό έχει παραδώσει σ’ Αυτόν όλα τα καθήκοντα· πρέπει να υπακούς σε ό,τι κάνει. Αν και έχει ανθρώπινη φύση και είναι απόλυτα κανονικός, όλα αυτά είναι πράγματα που έχει κανονίσει σκοπίμως, άρα, πώς γίνεται οι άνθρωποι να Τον κοιτάζουν με μάτια γεμάτα αποδοκιμασία; Θέλει να είναι κανονικός, άρα είναι κανονικός. Θέλει να ζήσει μέσα στην ανθρώπινη φύση, άρα ζει μέσα στην ανθρώπινη φύση. Θέλει να ζήσει μέσα στη θεϊκή φύση, άρα ζει μέσα στη θεϊκή φύση. Οι άνθρωποι μπορούν να το δουν όπως θέλουν. Ο Θεός θα είναι πάντα ο Θεός και αυτοί θα είναι πάντα άνθρωποι. Την ουσία Του δεν μπορεί να την αρνηθεί κανείς λόγω κάποιας μικρής λεπτομέρειας, ούτε μπορεί ο Θεός να οδηγηθεί έξω από το «άτομο» του Θεού λόγω ενός μικροπράγματος. Οι άνθρωποι έχουν την ελευθερία των ανθρώπων, και ο Θεός έχει την αξιοπρέπεια του Θεού· αυτά δεν παρεμβαίνουν το ένα στο άλλο. Οι άνθρωποι μπορούν να καταδικάσουν ή να καταλάβουν τον Θεό όπως θέλουν. Δεν μπορούν να ανεχτούν ο Θεός να είναι λίγο πιο απλός; Μην είσαι τόσο σοβαρός, όλοι πρέπει να έχουν κάποια ανοχή ο ένας για τον άλλον –δεν θα ήταν τότε όλα διευθετημένα; Θα υπήρχε, τότε, καμία αποξένωση; Αν κάποιος δεν μπορεί να ανεχτεί ένα τέτοιο μικρό πραγματάκι, πώς γίνεται να θεωρεί εαυτόν ως μεγαλόψυχο άτομο, ως αληθινό άνθρωπο; Δεν είναι ο Θεός που δυσκολεύει την ανθρωπότητα, μα η ανθρωπότητα που δυσκολεύει τον Θεό. Στα πάντα κάνουν την τρίχα τριχιά –δημιουργούν θέματα από το πουθενά, κάτι που δεν είναι αναγκαίο! Όταν ο Θεός εργάζεται στο πλαίσιο της κανονικής και πρακτικής ανθρώπινης φύσης Του, αυτό που κάνει δεν αποτελεί έργο της ανθρωπότητας, μα έργο Θεού. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την ουσία του έργου Του –πάντα βλέπουν το εξωτερικό κέλυφος της ανθρώπινης φύσης Του. Δεν έχουν δει τόσο σπουδαίο έργο, μα επιμένουν στο να βλέπουν την κανονική και συνηθισμένη ανθρώπινη φύση του Θεού και δεν βλέπουν παραπέρα. Πώς μπορεί αυτό να θεωρηθεί υπακοή στον Θεό; Ο Θεός των ουρανών τώρα έχει «μεταμορφωθεί» σε Θεό της γης, και ο Θεός της γης είναι τώρα ο Θεός στον ουρανό. Δεν έχει σημασία αν η εξωτερική εμφάνισή Τους είναι ίδια ή το πώς είναι το έργο Τους. Στην πραγματικότητα, Εκείνος που πράττει το έργο Του Θεού είναι ο ίδιος ο Θεός. Πρέπει να υπακούς, είτε θέλεις είτε όχι –δεν έχεις καμία επιλογή σ’ αυτό! Ο Θεός πρέπει να έχει την υπακοή των ανθρώπων και οι άνθρωποι πρέπει να υπακούν απολύτως τον Θεό χωρίς την παραμικρή προσποίηση.

Η ομάδα των ανθρώπων που ο ενσαρκωμένος Θεός θέλει να κερδίσει σήμερα είναι εκείνοι που συμμορφώνονται με το θέλημά Του. Οι άνθρωποι χρειάζεται μόνο να υπακούν στο έργο Του, όχι πάντα να ανησυχούν για τις ιδέες του Θεού στον ουρανό, να ζουν μέσα στην ασάφεια ή να δυσκολεύουν τα πράγματα για τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτοί που μπορούν να Τον υπακούν είναι εκείνοι που ακούν απόλυτα τα λόγια Του και υπακούν σε αυτά που Εκείνος κανονίζει. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ασχολούνται καθόλου με το πώς είναι στ’ αλήθεια ο ουράνιος Θεός ή το τι είδους έργο επιτελεί τώρα στην ανθρωπότητα ο ουράνιος Θεός, αλλά παραδίδουν πλήρως την καρδιά τους στον Θεό στη γη και θέτουν ολόκληρη την ύπαρξή τους ενώπιόν Του. Δεν ασχολούνται ποτέ με τη δική τους ασφάλεια, και ποτέ δεν δίνουν σημασία στην κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού. Εκείνοι που υπακούν τον ενσαρκωμένο Θεό μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση από Αυτόν. Εκείνοι που πιστεύουν στον ουράνιο Θεό δεν θα κερδίσουν τίποτα. Αυτό γιατί δεν είναι ο ουράνιος Θεός, αλλά ο Θεός στη γη που παρέχει τις υποσχέσεις και τις ευλογίες στον άνθρωπο. Οι άνθρωποι δεν πρέπει πάντα να μεγαλοποιούν τον ουράνιο Θεό, και να βλέπουν τον Θεό στη γη σαν τον μέσο άνθρωπο. Αυτό είναι άδικο. Ο Θεός στον ουρανό είναι σπουδαίος και υπέροχος με θαυμαστή σοφία, μα δεν είναι ορατός στα ανθρώπινα όντα. Ο Θεός στον ουρανό, Τον οποίο φαντάζονται οι άνθρωποι, απλά δεν υπάρχει. Ο Θεός στη γη είναι πολύ συνηθισμένος και ασήμαντος· είναι, επίσης, πολύ κανονικός. Δεν έχει εξαιρετικό μυαλό και δεν κάνει συγκλονιστικές πράξεις. Απλώς εργάζεται και μιλά με πολύ κανονικό και πρακτικό τρόπο. Ενώ δεν μιλά μέσω κεραυνών ή μέσω της επίκλησης των ανέμων και της βροχής, είναι στ’ αλήθεια η ενσάρκωση του Θεού στον ουρανό, και είναι στ’ αλήθεια ο Θεός που ζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να μεγαλοποιούν εκείνον που μπορούν να καταλάβουν και που αντιστοιχεί στη φαντασία τους για τον Θεό, ή να βλέπουν Εκείνον που δεν μπορούν να αποδεχτούν και δεν μπορούν να φανταστούν με τίποτα ως ταπεινό. Όλα αυτά αποτελούν επαναστατικότητα από πλευράς των ανθρώπων· όλα αυτά είναι η πηγή της αντίστασης του ανθρώπου στον Θεό.

Πηγή από:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Αυτοί που αγαπούν τον Θεό θα ζουν για πάντα μέσα στο φως Του

Η ουσία της πίστης των περισσότερων ανθρώπων στον Θεό είναι θρησκευτική πεποίθηση: Είναι ανίκανοι να αγαπήσουν τον Θεό και μπορούν μόνο να ακολουθήσουν τον Θεό σαν ρομπότ, είναι ανίκανοι να λαχταρήσουν πραγματικά τον Θεό ή να Τον λατρέψουν. Απλώς Τον ακολουθούν σιωπηλά. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, αλλά είναι πολύ λίγοι εκείνοι που αγαπούν τον Θεό. Έχουν φόβο Θεού, επειδή φοβούνται την καταστροφή, αλλιώς θαυμάζουν τον Θεό, επειδή είναι ύψιστος και παντοδύναμος - αλλά στο σεβασμό και τον θαυμασμό τους δεν υπάρχει αγάπη ή αληθινή λαχτάρα. Στις εμπειρίες τους αναζητούν τις μικρολεπτομέρειες της αλήθειας ή κάποια ασήμαντα μυστήρια. Οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς ακολουθούν, ψαρεύουν σε θολά νερά μόνο για να λάβουν ευλογίες. Δεν αναζητούν την αλήθεια, ούτε υπακούν πραγματικά στον Θεό για να λάβουν τις ευλογίες του Θεού. Η ζωή της πίστης όλων των ανθρώπων στον Θεό δεν έχει νόημα, είναι χωρίς αξία, και σε αυτή υπάρχουν και οι προσωπικές σκέψεις και επιδιώξεις. Δεν πιστεύουν στον Θεό για να αγαπήσουν τον Θεό, αλλά για χάρη της ευλογίας που θα λάβουν. Πολλοί άνθρωποι ενεργούν όπως θέλουν και κάνουν ό, τι θέλουν και ποτέ δεν εξετάζουν τα συμφέροντα του Θεού ή αν αυτό που κάνουν είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να πετύχουν την αληθινή πίστη, πόσο μάλλον δε, την αγάπη για τον Θεό. Την ουσία του Θεού δεν πρέπει μόνο να την πιστέψει ο άνθρωπος. Χρειάζεται και να την αγαπήσει. Αλλά πολλοί από εκείνους που πιστεύουν στον Θεό είναι ανίκανοι να ανακαλύψουν αυτό το «μυστικό». Οι άνθρωποι δεν τολμούν να αγαπήσουν τον Θεό και ούτε προσπαθούν να Τον αγαπήσουν. Δεν ανακάλυψαν ποτέ ότι υπάρχουν τόσα πολλά που είναι αξιαγάπητα σε Εκείνον, ούτε ανακάλυψαν ποτέ ότι ο Θεός αυτός είναι ο Θεός που αγαπά τον άνθρωπο και ότι αυτός είναι ο Θεός που πρέπει ο άνθρωπος να αγαπά. Η ομορφιά του Θεού εκφράζεται στο έργο Του: Μόνο όταν βιώνουν το έργο Του οι άνθρωποι μπορούν να ανακαλύψουν την ομορφιά Του, μόνο με την πραγματική τους εμπειρία μπορούν να εκτιμήσουν την ομορφιά του Θεού και, χωρίς να την προσέξει στην πραγματική ζωή, κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει την ομορφιά του Θεού. Υπάρχουν τόσα πολλά για να αγαπήσει κανείς στον Θεό, αλλά, χωρίς ουσιαστικά να κοινωνούν μαζί Του, οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να την ανακαλύψουν. Δηλαδή, εάν ο Θεός δεν ενσαρκωνόταν, οι άνθρωποι θα ήταν ανίκανοι να κοινωνήσουν πραγματικά μαζί Του, και αν δεν μπορούσαν να κοινωνήσουν πραγματικά μαζί Του, δεν θα μπορούσαν επίσης να βιώσουν το έργο Του - και έτσι, η αγάπη τους για τον Θεό θα ήταν μολυσμένη από πολλά ψεύδη και φαντασίες. Η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό στον ουρανό δεν είναι τόσο αληθινή όσο και η αγάπη για τον Θεό στη γη, αφού η γνώση των ανθρώπων για τον Θεό στον ουρανό χτίστηκε πάνω στις φαντασίες τους, παρά σ’ αυτά που έχουν δει με τα μάτια τους και σ’ αυτά που έχουν προσωπικά βιώσει. Όταν ο Θεός έρχεται στη γη, οι άνθρωποι είναι ικανοί να δουν τις πραγματικές πράξεις Του και την ομορφιά Του και μπορούν να δουν όλη την πρακτική και κανονική Του διάθεση, όλα αυτά τα οποία είναι χίλιες φορές πιο αληθινά απ’ την γνώση του Θεού στον ουρανό. Ανεξάρτητα από το πόσο πολύ οι άνθρωποι αγαπούν τον Θεό στον ουρανό, δεν υπάρχει τίποτα το αληθινό σχετικά μ’ αυτήν την αγάπη και είναι γεμάτη από ανθρώπινες ιδέες. Όσο λίγη κι αν είναι η αγάπη τους για τον Θεό στη γη, αυτή η αγάπη είναι αληθινή· ακόμα κι αν είναι λίγη, εξακολουθεί να είναι αληθινή. Ο Θεός ωθεί τους ανθρώπους να Τον γνωρίσουν μέσα απ’ το αληθινό έργο Του και μέσα απ’ αυτήν τη γνώση Εκείνος κερδίζει την αγάπη τους. Είναι σαν τον Πέτρο: Εάν δεν είχε ζήσει με τον Ιησού, θα ήταν αδύνατο για κείνον να Τον λατρέψει. Έτσι, και η πίστη του απέναντι στον Ιησού είχε χτιστεί πάνω στην κοινωνία μαζί Του. Για να κάνει τον άνθρωπο να Τον αγαπήσει, ο Θεός ήρθε ανάμεσα στους ανθρώπους και έζησε με τον άνθρωπο, και όλα αυτά κάνουν τον άνθρωπο να δει και να βιώνει την πραγματικότητα του Θεού.

Ο Θεός χρησιμοποιεί την πραγματικότητα και την έλευση των γεγονότων για να οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση. Τα λόγια του Θεού εκπληρώνουν μέρος της τελείωσης του ανθρώπου από Εκείνον, και αυτό είναι το έργο της καθοδήγησης και το άνοιγμα του δρόμου. Δηλαδή, μέσα από τα λόγια του Θεού πρέπει να βρεις το μονοπάτι προς την πράξη και πρέπει να βρεις τη γνώση των οραμάτων. Με την κατανόηση αυτών των πραγμάτων, ο άνθρωπος θα έχει βρει ένα μονοπάτι και κάποια οράματα ουσιαστικά μέσα από την πράξη και θα είναι σε θέση να διαφωτιστεί με τα λόγια του Θεού, να καταλάβει ότι αυτά τα πράγματα προέρχονται από τον Θεό και να τα διακρίνει σε μεγάλο βαθμό. Μετά την κατανόηση, πρέπει να εισέλθει αμέσως σε αυτήν την πραγματικότητα και πρέπει να χρησιμοποιήσει τα λόγια του Θεού για να ικανοποιήσει τον Θεό στην πραγματική του ζωή. Ο Θεός θα σε καθοδηγήσει σε όλα τα πράγματα και θα σου δώσει ένα μονοπάτι προς την πράξη και θα σε κάνει να νιώσεις ότι ο Θεός είναι τόσο αξιαγάπητος και θα σου επιτρέψει να δεις ότι κάθε βήμα του έργου του Θεού μέσα σου είναι για να σε οδηγήσει στην τελείωση. Εάν επιθυμείς να δεις την αγάπη του Θεού, αν θέλεις πραγματικά να βιώσεις την αγάπη του Θεού, τότε πρέπει να εισέλθεις βαθιά στην πραγματικότητα, πρέπει να εισέλθεις βαθιά στην πραγματική ζωή και να δεις ότι όλα όσα κάνει ο Θεός είναι αγάπη και σωτηρία· για να μπορούν οι άνθρωποι να αφήσουν πίσω τους αυτό που είναι ακάθαρτο και για να εξευγενίσουν τα πράγματα μέσα τους που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν το θέλημα του Θεού. Ο Θεός χρησιμοποιεί λόγια για να προσφέρει στον άνθρωπο, ενώ παράλληλα δημιουργεί περιβάλλοντα στην πραγματική ζωή που επιτρέπουν στους ανθρώπους να βιώσουν εμπειρίες, και αν οι άνθρωποι τρώνε και πίνουν πολλά από τα λόγια του Θεού, τότε όταν τα κάνουν στην πραγματικότητα πράξη, μπορούν να επιλύσουν όλες τις δυσκολίες στη ζωή τους χρησιμοποιώντας πολλά από τα λόγια του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχεις τα λόγια του Θεού για να πας βαθιά στην πραγματικότητα. Εάν δεν τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού και είσαι χωρίς το έργο του Θεού, τότε δεν θα έχεις κανένα μονοπάτι στην πραγματική ζωή. Αν ποτέ δεν φας ή δεν πιεις τα λόγια του Θεού, τότε θα βρεθείς σε σύγχυση όταν σου συμβεί κάτι. Ξέρεις μόνο να αγαπάς τον Θεό, και είσαι ανίκανος για οποιαδήποτε διαφοροποίηση, και δεν έχεις κανένα μονοπάτι προς την πράξη. Είσαι σαστισμένος και μπερδεμένος και, μερικές φορές, ακόμη πιστεύεις ότι ικανοποιώντας τη σάρκα ικανοποιείς τον Θεό - όλα αυτά είναι η συνέπεια του να μην τρως και να μην πίνεις τα λόγια του Θεού. Δηλαδή, εάν είσαι χωρίς τη βοήθεια των λόγων του Θεού, και πηγαίνεις μόνο στα τυφλά μέσα στην πραγματικότητα, τότε είσαι ουσιαστικά ανίκανος να βρεις το μονοπάτι προς την πράξη. Αυτοί οι άνθρωποι απλώς δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει να πιστεύουν στον Θεό, πολύ λιγότερο δε, καταλαβαίνουν τι σημαίνει να αγαπάς τον Θεό. Εάν, χρησιμοποιώντας τη διαφώτιση και την καθοδήγηση των λόγων του Θεού, συχνά προσεύχεσαι, εξερευνάς και αναζητάς, και μέσα απ’ αυτά ανακαλύπτεις αυτό που θα έπρεπε να κάνεις πράξη, βρίσκεις ευκαιρίες για το έργο του Αγίου Πνεύματος, συνεργάζεσαι πραγματικά με τον Θεό και δεν σαστίζεις ούτε μπερδεύεσαι, τότε θα έχεις βρει ένα μονοπάτι στην πραγματική ζωή και θα ικανοποιήσεις πραγματικά τον Θεό. Όταν ικανοποιήσεις τον Θεό, μέσα σου θα υπάρξει η καθοδήγηση του Θεού και θα είσαι ιδιαίτερα ευλογημένος από τον Θεό, κι αυτό θα σου δώσει μια αίσθηση ευχαρίστησης: Θα αισθανθείς ιδιαίτερα τιμημένος που έχεις ικανοποιήσει τον Θεό, θα νιώσεις ιδιαίτερα φωτισμένος μέσα σου και στην καρδιά σου θα είσαι διαυγής και γαλήνιος, η συνείδησή σου θα είναι αναπαυμένη και απαλλαγμένη από κατηγορίες και θα νιώσεις ευχάριστα μέσα σου όταν θα δεις τους αδελφούς και τις αδελφές σου. Αυτό σημαίνει να απολαμβάνεις την αγάπη του Θεού, και μόνο αυτό σημαίνει να απολαμβάνεις πραγματικά τον Θεό. Η απόλαυση των ανθρώπων από την αγάπη του Θεού επιτυγχάνεται μέσα από την εμπειρία: Με τις κακουχίες και την εμπειρία του να κάνουν την αλήθεια πράξη, αποκτούν τις ευλογίες του Θεού. Εάν λες μόνο ότι ο Θεός πραγματικά σε αγαπά, ότι ο Θεός έχει πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα για τους ανθρώπους, έχει μιλήσει υπομονετικά και ευγενικά με τόσα λόγια και πάντα σώζει τους ανθρώπους, η εκφορά αυτών των λόγων είναι μόνο μία πλευρά της απόλαυσης του Θεού. Μια πιο αληθινή απόλαυση θα ήταν για τους ανθρώπους να κάνουν την αλήθεια πράξη στην πραγματική τους ζωή, μετά την οποία θα είναι γαλήνιοι και διαυγείς στις καρδιές τους, θα αισθάνονται τόσο συγκινημένοι μέσα τους και ότι ο Θεός είναι τόσο αξιαγάπητος. Θα νιώσεις ότι το τίμημα που έχεις πληρώσει το άξιζε. Έχοντας πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα για τις προσπάθειές σου, θα είσαι ιδιαίτερα φωτισμένος μέσα σου: Θα αισθάνεσαι ότι απολαμβάνεις αληθινά την αγάπη του Θεού και θα καταλαβαίνεις ότι ο Θεός έχει επιτελέσει το έργο της σωτηρίας στους ανθρώπους, ότι ο εξευγενισμός των ανθρώπων από Εκείνον είναι για να τους εξαγνίσει, και ότι ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους για να δει αν Τον αγαπούν πραγματικά. Εάν κάνεις πάντα την αλήθεια πράξη με αυτόν τον τρόπο, τότε θα αναπτύξεις σταδιακά μια σαφή γνώση ενός μεγάλου μέρους του έργου του Θεού και συγχρόνως θα αισθάνεσαι πάντα ότι τα λόγια του Θεού ενώπιόν σου είναι τόσο ξεκάθαρα όσο ο κρύσταλλος. Εάν μπορείς να κατανοήσεις ξεκάθαρα πολλές αλήθειες, θα νιώσεις ότι όλα τα θέματα είναι εύκολο να γίνουν πράξη, ότι μπορείς να ξεπεράσεις αυτό το ζήτημα και αυτόν τον πειρασμό και θα δεις ότι τίποτα δεν είναι πρόβλημα για σένα, το οποίο θα σε βοηθήσει να νιώσεις ελεύθερος και απελευθερωμένος. Αυτή τη στιγμή, θα απολαμβάνεις την αγάπη του Θεού και η αληθινή αγάπη του Θεού θα έχει έρθει σ’ εσένα. Ο Θεός ευλογεί όσους έχουν οράματα και κατέχουν την αλήθεια, όσους έχουν γνώση και Τον αγαπούν πραγματικά. Αν οι άνθρωποι επιθυμούν να δουν την αγάπη του Θεού, πρέπει να κάνουν την αλήθεια πράξη στην πραγματική ζωή, πρέπει να είναι πρόθυμοι να αντέξουν τον πόνο και να εγκαταλείψουν αυτό που αγαπούν για να ικανοποιήσουν τον Θεό και, παρά τα δάκρυα στα μάτια τους, πρέπει να είναι σε θέση να ικανοποιήσουν την καρδιά του Θεού. Με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός σίγουρα θα σε ευλογήσει, και αν υπομένεις τέτοιες δυσκολίες, τότε θα ακολουθήσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μέσα από την πραγματική ζωή και μέσα από την εμπειρία των λόγων του Θεού, οι άνθρωποι είναι σε θέση να δουν την ομορφιά του Θεού και μόνο εάν έχουν δοκιμάσει την αγάπη του Θεού μπορούν να Τον αγαπούν πραγματικά.

Όσο περισσότερο κάνεις την αλήθεια πράξη, τόσο περισσότερο κατέχεις την αλήθεια. Όσο περισσότερο κάνεις την αλήθεια πράξη, τόσο περισσότερο κατέχεις την αγάπη του Θεού· και όσο περισσότερο κάνεις την αλήθεια πράξη, τόσο περισσότερο είσαι ευλογημένος από τον Θεό. Αν πράττεις πάντα με αυτόν τον τρόπο, θα δεις σταδιακά την αγάπη του Θεού μέσα σου και θα γνωρίσεις τον Θεό όπως έκανε ο Πέτρος: ο Πέτρος είπε ότι ο Θεός όχι μόνο έχει τη σοφία να δημιουργήσει τον ουρανό και τη γη και όλα τα πράγματα, αλλά, επιπλέον, έχει τη σοφία να κάνει πραγματικό έργο στον άνθρωπο. Ο Πέτρος είπε ότι Εκείνος δεν είναι μόνο άξιος της αγάπης του ανθρώπου λόγω της δημιουργίας του ουρανού και της γης και όλων των πραγμάτων, αλλά, περισσότερο, λόγω της ικανότητάς Του να δημιουργήσει τον άνθρωπο, να σώσει τον άνθρωπο, να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση και να κληροδοτήσει την αγάπη Του σ’ αυτόν. Επίσης, ο Πέτρος είπε ότι υπάρχουν πολλά σε Εκείνον που αξίζουν την αγάπη του ανθρώπου. Ο Πέτρος είπε στον Ιησού: «Δεν αξίζεις την αγάπη των ανθρώπων για πολύ περισσότερα από τη δημιουργία του ουρανού και της γης και όλων των πραγμάτων; Υπάρχουν περισσότερα μέσα σ’ Εσένα που είναι αξιαγάπητα. Ενεργείς και κινείσαι στην πραγματική ζωή, το Πνεύμα Σου με αγγίζει μέσα μου, με πειθαρχείς, με επιπλήττεις — αυτά τα πράγματα είναι ακόμα πιο άξια της αγάπης των ανθρώπων». Αν θέλεις να δεις και να βιώσεις την αγάπη του Θεού, τότε πρέπει να εξερευνήσεις και να αναζητήσεις στην πραγματική ζωή, και πρέπει να είσαι πρόθυμος να παραμερίσεις τη δική σου σάρκα. Πρέπει να πάρεις αυτή την απόφαση. Πρέπει να είσαι ένας άνθρωπος με αποφασιστικότητα, ο οποίος μπορεί να ικανοποιήσει τον Θεό σε όλα τα πράγματα, χωρίς να είναι τεμπέλης ή να επιθυμεί τις απολαύσεις της σάρκας, κάποιος που δεν ζει για τη σάρκα, αλλά για τον Θεό. Μπορεί να υπάρχουν φορές που δεν ικανοποιείς τον Θεό. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν καταλαβαίνεις το θέλημα του Θεού. Την επόμενη φορά, αν και θα χρειαστεί περισσότερη προσπάθεια, πρέπει να Τον ικανοποιήσεις και δεν πρέπει να ικανοποιήσεις τη σάρκα. Όταν το βιώσεις με αυτόν τον τρόπο, θα γνωρίσεις τον Θεό. Θα δεις ότι ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα άλλα πράγματα, ότι έχει ενσαρκωθεί, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν πραγματικά να Τον δουν και να κοινωνήσουν πραγματικά και ουσιαστικά μαζί Του, και ότι είναι ικανός να περπατήσει ανάμεσα στους ανθρώπους, ότι το Πνεύμα Του μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση στην πραγματική ζωή, επιτρέποντάς τους να δουν την ομορφιά Του και να βιώσουν την πειθαρχία Του, την συμμόρφωσή Του και τις ευλογίες Του. Αν τα βιώνεις πάντα με αυτόν τον τρόπο, στην πραγματική ζωή θα είσαι αχώριστος από τον Θεό, και εάν κάποια στιγμή η σχέση σου με τον Θεό παύσει να είναι κανονική, θα είσαι σε θέση να υποστείς αποδοκιμασία και να αισθανθείς τύψεις. Όταν έχεις μια κανονική σχέση με τον Θεό, ποτέ δεν θα θελήσεις να φύγεις από τον Θεό, και εάν κάποια στιγμή ο Θεός πει ότι θα σε αφήσει, θα φοβηθείς και θα πεις ότι θα προτιμούσες να πεθάνεις παρά να εγκαταλειφθείς από τον Θεό. Μόλις αποκτήσεις αυτά τα συναισθήματα, θα αισθανθείς ότι δεν είσαι σε θέση να αφήσεις τον Θεό και με αυτόν τον τρόπο, θα έχεις ένα θεμέλιο και θα απολαύσεις πραγματικά την αγάπη του Θεού.

Οι άνθρωποι συχνά δηλώνουν ότι αφήνουν τον Θεό να είναι η ζωή τους, αλλά δεν το έχουν ακόμη βιώσει μέχρι αυτό το σημείο. Εσύ απλώς λες ότι ο Θεός είναι η ζωή σου, ότι σε καθοδηγεί κάθε μέρα, ότι τρως και πίνεις τα λόγια Του κάθε μέρα και προσεύχεσαι σε Αυτόν κάθε μέρα και ότι Εκείνος έχει γίνει η ζωή σου. Η γνώση αυτών που λένε τα λόγια αυτά είναι τόσο επιφανειακή. Σε πολλούς ανθρώπους, δεν υπάρχει βάση. Τα λόγια του Θεού έχουν εμφυτευτεί μέσα τους, αλλά δεν έχουν ακόμη βλαστήσει, πολύ λιγότερο δε, έχουν φέρει οποιουσδήποτε καρπούς. Σήμερα, σε ποιο βαθμό το έχεις βιώσει; Μόνο τώρα, αφού ο Θεός σε έχει αναγκάσει να φτάσεις τόσο μακριά, αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να αφήσεις τον Θεό. Κάποια μέρα, όταν θα έχεις αποκτήσει εμπειρίες μέχρι κάποιο σημείο, αν ο Θεός σε ωθούσε να φύγεις, δεν θα είχες αυτή τη δυνατότητα. Πάντα θα αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να είσαι χωρίς τον Θεό μέσα σου. Μπορείς να είσαι χωρίς σύζυγο ή παιδιά, χωρίς οικογένεια, χωρίς μητέρα ή πατέρα, χωρίς τις απολαύσεις της σάρκας, αλλά δεν μπορείς να είσαι χωρίς τον Θεό. Όντας χωρίς τον Θεό, θα είναι σαν να χάνεις τη ζωή σου, δεν θα μπορέσεις να ζήσεις χωρίς τον Θεό. Όταν το έχεις βιώσει μέχρι αυτό το σημείο, θα έχεις πετύχει το σκοπό της πίστης σου στον Θεό και, με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός θα έχει γίνει η ζωή σου, θα έχει γίνει το θεμέλιο της ύπαρξής σου και δεν θα είσαι ποτέ ξανά σε θέση να εγκαταλείψεις τον Θεό. Όταν το βιώσεις σε αυτό το βαθμό, θα έχεις αληθινά απολαύσει την αγάπη του Θεού, η σχέση σου με τον Θεό θα είναι τόσο στενή, ο Θεός θα είναι η ζωή σου, η αγάπη σου, και, εκείνη τη στιγμή, θα προσευχηθείς στον Θεό και θα πεις: «Ω Θεέ Μου! Δεν μπορώ να Σε αφήσω, είσαι η ζωή μου, μπορώ να φύγω χωρίς τίποτα άλλο, αλλά χωρίς Εσένα δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω. Αυτό είναι το πραγματικό ανάστημα των ανθρώπων. Είναι η πραγματική ζωή». Μερικοί άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να έρθουν μέχρι εδώ σήμερα: πρέπει να συνεχίσουν είτε το θέλουν είτε όχι, και πάντα αισθάνονται σαν να είναι ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Πρέπει να βιώσεις με τέτοιο τρόπο ότι ο Θεός είναι η ζωή σου, έτσι ώστε εάν ο Θεός απομακρυνόταν από σένα, θα ήταν σαν να χάνεις τη ζωή σου. Ο Θεός πρέπει να είναι η ζωή σου και πρέπει να είσαι ανίκανος να Τον αφήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, θα έχεις, στην πραγματικότητα, βιώσει τον Θεό, και εκείνη τη στιγμή, όταν αγαπήσεις και πάλι τον Θεό, θα αγαπάς πραγματικά τον Θεό και θα είναι μια μοναδική, καθαρή αγάπη. Μια μέρα, όταν οι εμπειρίες σου είναι τέτοιες που η ζωή σου έχει φτάσει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο, θα προσευχηθείς στον Θεό, θα φας και θα πιεις τα λόγια του Θεού και δεν θα είσαι σε θέση να εγκαταλείψεις τον Θεό μέσα σου, και ακόμα κι αν θέλεις, δεν θα μπορείς να Τον ξεχάσεις. Ο Θεός θα έχει γίνει η ζωή σου. Μπορεί να ξεχάσεις τον κόσμο, να ξεχάσεις τη γυναίκα και τα παιδιά σου, αλλά θα έχεις πρόβλημα αν ξεχάσεις τον Θεό - αυτό είναι αδύνατο, αυτή είναι η πραγματική σου ζωή και η αληθινή αγάπη σου για τον Θεό. Όταν η αγάπη των ανθρώπων για τον Θεό έχει φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, τίποτα απ’ όσα αγαπούν οι άνθρωποι δεν είναι ισάξιο με την αγάπη τους για τον Θεό, είναι η νούμερο ένα αγάπη τους και, με αυτόν τον τρόπο, είναι σε θέση να εγκαταλείψουν τα πάντα και είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν όλη την αντιμετώπιση και το κλάδεμα από τον Θεό. Όταν έχεις επιτύχει μια αγάπη για τον Θεό που ξεπερνά όλες τις άλλες, θα ζήσεις στην πραγματικότητα και στην αγάπη του Θεού.

Μόλις ο Θεός γίνει η ζωή μέσα στους ανθρώπους, αδυνατούν να εγκαταλείψουν τον Θεό. Δεν είναι αυτό πράξη του Θεού; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαρτυρία! Ο Θεός έχει εργαστεί μέχρι ένα σημείο. Έχει πει στους ανθρώπους να παρέχουν υπηρεσία και να παιδεύονται ή να πεθάνουν και οι άνθρωποι δεν έχουν υποχωρήσει, πράγμα που δείχνει ότι έχουν κατακτηθεί από τον Θεό. Οι άνθρωποι που κατέχουν την αλήθεια είναι αυτοί που, με τις πραγματικές τους εμπειρίες, μπορούν να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους, να μένουν σταθεροί στη θέση τους, να στέκονται στο πλευρό του Θεού χωρίς ποτέ να υποχωρούν, και που έχουν μια κανονική σχέση με τους ανθρώπους που αγαπούν τον Θεό, οι οποίοι, όταν συμβαίνουν διάφορα σε αυτούς, είναι σε θέση να υπακούσουν πλήρως στον Θεό και μπορούν να υπακούν στον Θεό μέχρι θανάτου. Η πράξη σου και οι αποκαλύψεις στην πραγματική ζωή είναι η μαρτυρία του Θεού, είναι το βίωμα του ανθρώπου και η μαρτυρία του Θεού, και αυτό σημαίνει να απολαμβάνεις πραγματικά την αγάπη του Θεού. Όταν τη βιώσεις μέχρι αυτό το σημείο, θα έχει επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Κατέχεις το πραγματικό βίωμα και κάθε δράση σου αντιμετωπίζεται με θαυμασμό από άλλους. Η εμφάνισή σου δεν είναι αξιοσημείωτη, αλλά βιώνεις τη ζωή της υπέρτατης ευσέβειας, και όταν επικοινωνείς τα λόγια του Θεού, κατευθύνεσαι και διαφωτίζεσαι από Αυτόν. Είσαι σε θέση να εκφράσεις το θέλημα του Θεού μέσα από τα λόγια σου, να επικοινωνήσεις με την πραγματικότητα και να καταλάβεις πολλά για την υπηρεσία στο πνεύμα. Είσαι ειλικρινής στην ομιλία σου, είσαι αξιοπρεπής και έντιμος, δεν μπαίνεις σε αντιπαραθέσεις και υπακούς σε καθωσπρεπισμούς, είσαι σε θέση να υπακούσεις στις ρυθμίσεις του Θεού και να είσαι σταθερός στη μαρτυρία σου όταν σου προκύπτουν διάφορα και είσαι ήρεμος και συγκροτημένος, ανεξάρτητα από το τι αντιμετωπίζεις. Αυτό το είδος ανθρώπου έχει πραγματικά δει την αγάπη του Θεού. Μερικοί άνθρωποι είναι ακόμα νέοι, αλλά ενεργούν ως μεσήλικες· είναι ώριμοι, κατέχουν την αλήθεια και θαυμάζονται από άλλους — και αυτοί είναι οι άνθρωποι που έχουν τη μαρτυρία και είναι η εκδήλωση του Θεού. Δηλαδή, όταν έχουν εμπειρία μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο, μέσα τους θα έχουν μια γνώση προς τον Θεό και έτσι, η εξωτερική τους διάθεση θα σταθεροποιηθεί επίσης. Πολλοί άνθρωποι δεν κάνουν την αλήθεια πράξη και δεν παραμένουν σταθεροί στις μαρτυρίες τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους δεν υπάρχει η αγάπη του Θεού, ούτε μαρτυρία για τον Θεό, και αυτοί είναι οι άνθρωποι που ο Θεός απεχθάνεται περισσότερο. Τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, αλλά αυτό που εκφράζουν είναι ο Σατανάς, και επιτρέπουν στα λόγια του Θεού να κακοποιούνται από τον Σατανά. Σε ανθρώπους όπως αυτοί δεν υπάρχει κανένα σημάδι της αγάπης του Θεού· όλα αυτά που εκφράζουν είναι του Σατανά. Εάν η καρδιά σου είναι πάντα γαλήνια ενώπιον του Θεού και πάντα δίνεις προσοχή στους ανθρώπους και στα πράγματα γύρω σου και σε ό, τι συμβαίνει γύρω σου, και αν έχεις επίγνωση του φορτίου του Θεού και έχεις πάντα μια καρδιά που έχει φόβο Θεού, τότε ο Θεός θα σε διαφωτίζει συχνά μέσα σου. Στην εκκλησία, υπάρχουν άνθρωποι που είναι «επιβλέποντες», παρακολουθούν ειδικά τις αποτυχίες των άλλων και στη συνέχεια, τους αντιγράφουν και τους μιμούνται. Είναι ανίκανοι να διαφοροποιηθούν, δεν μισούν την αμαρτία και δεν αποστρέφονται ή δεν αισθάνονται αηδιασμένοι από όσα ανήκουν στο Σατανά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι γεμάτοι από όσα ανήκουν στο Σατανά και τελικά θα εγκαταλειφθούν τελείως από τον Θεό. Η καρδιά σου θα πρέπει να είναι πάντα ευλαβική ενώπιον του Θεού, θα πρέπει να είσαι μετριοπαθής στα λόγια και τις πράξεις σου και ποτέ να μην επιθυμείς να αντιταχθείς ή να στεναχωρήσεις τον Θεό. Δεν πρέπει ποτέ να είσαι πρόθυμος το έργο του Θεού μέσα σου να έχει γίνει μάταια ή να αφήσεις όλες τις κακουχίες που έχεις υπομείνει και όλα όσα έχεις κάνει πράξη να καταλήξουν στο μηδέν. Θα πρέπει να είσαι πρόθυμος να εργαστείς σκληρότερα και να αγαπάς τον Θεό περισσότερο στο μονοπάτι που βρίσκεται μπροστά σου. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που έχουν ένα όραμα ως θεμέλιό τους. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που επιδιώκουν την πρόοδο.

Αν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό και βιώνουν τα λόγια του Θεού, με μια καρδιά που έχει φόβο Θεού, τότε σ’ αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να ειδωθούν η σωτηρία του Θεού και η αγάπη του Θεού. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σε θέση να μαρτυρούν στον Θεό, βιώνουν την αλήθεια και αυτό που μαρτυρούν είναι επίσης η αλήθεια, το τι είναι ο Θεός και η διάθεση του Θεού και ζουν μέσα στην αγάπη του Θεού και έχουν δει την αγάπη του Θεού. Αν οι άνθρωποι επιθυμούν να αγαπήσουν τον Θεό, πρέπει να δοκιμάσουν την ομορφιά του Θεού και να δουν την ομορφιά του Θεού. Μόνο τότε μπορεί να υπάρξει μέσα τους μια καρδιά που αγαπά τον Θεό, μια καρδιά που είναι πρόθυμη να δαπανηθεί πιστά για τον Θεό. Ο Θεός δεν κάνει τους ανθρώπους να Τον αγαπούν με γράμματα ή τη φαντασία τους, και δεν αναγκάζει τους ανθρώπους να Τον αγαπούν. Αντίθετα, τους κάνει να Τον αγαπούν με δική τους βούληση, και τους κάνει να δουν την ομορφιά Του στο έργο και τις ομιλίες Του, και μετά κομίζει σε αυτούς την αγάπη του Θεού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι μπορούν πραγματικά να γίνουν μάρτυρες για τον Θεό. Οι άνθρωποι δεν αγαπούν τον Θεό επειδή έχουν παροτρυνθεί να το πράξουν από άλλους, και ούτε πρόκειται για μια στιγμιαία συναισθηματική παρόρμηση. Αγαπούν τον Θεό επειδή είδαν την ομορφιά Του, έχουν δει ότι υπάρχουν τόσα πολλά από αυτά που είναι άξια της αγάπης των ανθρώπων, επειδή έχουν δει τη σωτηρία, τη σοφία και τις θαυμαστές πράξεις του Θεού - και ως εκ τούτου, εξυμνούν πραγματικά τον Θεό, και πραγματικά Τον ποθούν διακαώς, και εγείρεται ένα τέτοιο πάθος, ώστε να μην μπορούν να επιβιώσουν χωρίς να κερδίσουν τον Θεό. Ο λόγος για τον οποίο αυτοί που πραγματικά μαρτυρούν στον Θεό είναι σε θέση να δώσουν μια ηχηρή μαρτυρία σε Αυτόν, είναι επειδή η μαρτυρία τους έχει τα θεμέλιά της στην αληθινή γνώση και στην αληθινή λαχτάρα για τον Θεό. Δεν προκύπτει σύμφωνα με μια συναισθηματική παρόρμηση, αλλά σύμφωνα με τη γνώση του Θεού και τη διάθεσή Του. Επειδή έχουν γνωρίσει τον Θεό, αισθάνονται ότι πρέπει να μαρτυρήσουν σίγουρα στον Θεό και να κάνουν όλους εκείνους που λαχταρούν τον Θεό να γνωρίσουν τον Θεό και να γνωρίζουν την ομορφιά του Θεού και την πραγματικότητά Του. Όπως η αγάπη των ανθρώπων για τον Θεό, έτσι και η μαρτυρία τους είναι αυθόρμητη, είναι πραγματική και έχει πραγματική σημασία και αξία. Δεν είναι παθητική ούτε κενή και χωρίς νόημα. Ο λόγος για τον οποίο μόνο όσοι αγαπούν πραγματικά τον Θεό έχουν μεγαλύτερη αξία και νόημα στη ζωή τους και μόνο αυτοί πιστεύουν πραγματικά στον Θεό, είναι επειδή αυτοί οι άνθρωποι ζουν στο φως του Θεού και είναι ικανοί να ζήσουν για το έργο και τη διαχείριση του Θεού. Δεν ζουν στο σκοτάδι, αλλά στο φως. Δεν ζουν ζωές χωρίς νόημα, αλλά ζωές που έχουν ευλογηθεί από τον Θεό. Μόνο αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι σε θέση να μαρτυρήσουν στον Θεό, μόνο αυτοί είναι μάρτυρες του Θεού, μόνο αυτοί ευλογούνται από τον Θεό και μόνο αυτοί είναι σε θέση να λάβουν τις υποσχέσεις του Θεού. Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό είναι οι οικείοι του Θεού, είναι άνθρωποι που αγαπά ο Θεός και μπορούν να απολαύσουν ευλογίες μαζί με τον Θεό. Μόνο αυτοί οι άνθρωποι θα ζήσουν στην αιωνιότητα και μόνο αυτοί θα ζήσουν για πάντα κάτω από τη φροντίδα και την προστασία του Θεού. Ο Θεός είναι για Τον αγαπούν οι άνθρωποι και είναι άξιος της αγάπης όλων των ανθρώπων, αλλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί να αγαπούν τον Θεό και δεν μπορούν όλοι να μαρτυρήσουν στον Θεό και να κατέχουν την εξουσία μαζί με τον Θεό. Επειδή είναι σε θέση να μαρτυρήσουν στον Θεό και να αφιερώσουν όλες τις προσπάθειές τους στο έργο του Θεού, αυτοί που πραγματικά αγαπούν τον Θεό μπορούν να περπατήσουν οπουδήποτε κάτω από τους ουρανούς, χωρίς κανείς να τολμά να τους αντιταχθεί, και μπορούν να ασκήσουν εξουσία στη γη και να κυβερνήσουν όλο τον λαό του Θεού. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί από όλο τον κόσμο, μιλούν διαφορετικές γλώσσες και έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος, αλλά η ύπαρξή τους έχει το ίδιο νόημα, όλοι έχουν μια καρδιά που αγαπάει τον Θεό, όλοι γίνονται μάρτυρες του ίδιου πράγματος και έχουν την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια επιθυμία. Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό μπορούν να περπατήσουν ελεύθερα σε όλο τον κόσμο, αυτοί που μαρτυρούν στον Θεό μπορούν να ταξιδέψουν σε όλο το σύμπαν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι αγαπημένοι του Θεού, είναι ευλογημένοι από τον Θεό και θα ζήσουν για πάντα στο φως Του.