Σχετικά με την εμπειρία

Καθ’ όλη τη διάρκεια των εμπειριών του, ο Πέτρος είχε αντιμετωπίσει εκατοντάδες δοκιμασίες. Αν και οι άνθρωποι σήμερα γνωρίζουν τον όρο «δοκιμασία», είναι μπερδεμένοι σχετικά με την πραγματική σημασία του και τις περιστάσεις. Ο Θεός ατσαλώνει την αποφασιστικότητα του ανθρώπου, εξευγενίζει την εμπιστοσύνη του και οδηγεί στην τελείωση κάθε του κομμάτι, κατορθώνοντάς το κυρίως μέσα από τις δοκιμασίες, οι οποίες είναι επίσης το κρυφό έργο του Αγίου Πνεύματος. Φαίνεται σαν ο Θεός να απαρνήθηκε τον άνθρωπο, κι έτσι ο άνθρωπος, αν δεν είναι προσεκτικός, θα θεωρήσει αυτές τις δοκιμασίες πειρασμούς του Σατανά. Στην πραγματικότητα, πολλές δοκιμασίες μπορούν να θεωρηθούν πειρασμοί, κι αυτή είναι η αρχή και ο κανόνας, σύμφωνα με τα οποία ο Θεός εργάζεται. Αν ο άνθρωπος ζει αληθινά στην παρουσία του Θεού, θα τις δει ως δοκιμασίες από τον Θεό και δεν θα τις αφήσει να του φύγει. Αν κάποιος πει ότι ο Σατανάς σίγουρα δεν θα τον πλησιάσει, επειδή ο Θεός είναι μαζί του, αυτό δεν είναι απολύτως σωστό. Πώς μπορεί, τότε, να εξηγηθεί ότι ο Ιησούς αντιμετώπισε πειρασμούς αφότου είχε νηστέψει στην έρημο για σαράντα μέρες; Έτσι, αν ο άνθρωπος διορθώσει τις απόψεις του σχετικά με την πίστη στον Θεό, θα δει πολλά πράγματα πολύ πιο καθαρά και δεν θα έχει στρεβλή και εσφαλμένη κατανόηση. Αν κάποιος είναι πραγματικά αποφασισμένος να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό, χρειάζεται να προσεγγίσει τα ζητήματα που αντιμετωπίζει από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες, χωρίς να γέρνει προς τα αριστερά ούτε προς τα δεξιά. Αν δεν έχεις γνώση του έργου του Θεού, δεν θα γνωρίζεις πώς να συνεργαστείς με τον Θεό. Αν δεν γνωρίζεις τις αρχές του έργου του Θεού και αγνοείς τον τρόπο που ο Σατανάς εργάζεται πάνω στον άνθρωπο, δεν θα έχεις μονοπάτι προς την πράξη. Μια απλή επιδίωξη γεμάτη ζήλο δεν θα σου επιτρέψει να πετύχεις τα αποτελέσματα που απαιτεί ο Θεός. Τέτοιος τρόπος εμπειρίας είναι παρόμοιος με τον τρόπο του Λώρενς: δεν κάνει καμιά απολύτως διάκριση κι επικεντρώνεται μόνο στην εμπειρία, αγνοώντας εντελώς ποιο είναι το έργο του Σατανά, ποιο είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος, με τι μοιάζει ο άνθρωπος χωρίς την παρουσία του Θεού, τι είδους ανθρώπους θέλει ο Θεός να οδηγήσει στην τελείωση. Ποιες αρχές θα πρέπει να υιοθετούνται όταν αντιμετωπίζει διαφορετικά είδη ανθρώπων, πώς να συλλάβει το τωρινό θέλημα του Θεού, πώς να γνωρίζει τη διάθεση του Θεού, προς ποιους ανθρώπους, σε ποιες περιστάσεις, σε ποια ηλικία απευθύνονται το έλεος του Θεού, η μεγαλοπρέπειά Του και η δικαιοσύνη Του - δεν κάνει καμιά διάκριση σε κάποιο απ’ αυτά. Αν ο άνθρωπος δεν έχει πολλά οράματα σαν ένα θεμέλιο για τις εμπειρίες του, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να έχει ζωή, πόσο μάλλον εμπειρία· βλακωδώς μπορεί να εξακολουθεί να υποτάσσεται, υπομένοντας τα πάντα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ δύσκολο να οδηγηθούν στην τελείωση. Μπορεί να ειπωθεί πως αν δεν έχεις κανένα από τα οράματα που θίχτηκαν παραπάνω, είναι αρκετή απόδειξη ότι είσαι ένας ηλίθιος , σαν μια στήλη άλατος, που στέκεται για πάντα στον Ισραήλ. Τέτοιοι άνθρωποι είναι άχρηστοι, δεν κάνουν για τίποτα! Μερικοί άνθρωποι μόνο υποτάσσονται πάντα τυφλά, γνωρίζουν πάντοτε τους εαυτούς τους και χρησιμοποιούν πάντοτε τους δικού τους τρόπους συμπεριφοράς όταν αντιμετωπίζουν νέα θέματα, ή χρησιμοποιούν «σοφία» για να αντιμετωπίσουν ασήμαντα ζητήματα που είναι ανάξια λόγου. Αυτοί είναι άνθρωποι που στερούνται διάκρισης, σαν να είναι στη φύση τους να αποδέχονται να στηλιτεύονται , μένοντας πάντα οι ίδιοι, χωρίς ποτέ να αλλάζουν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ανόητοι, χωρίς την παραμικρή διάκριση. Ποτέ δεν προσπαθούν να ταιριάξουν τα μέτρα με τις περιστάσεις ή με διαφορετικούς ανθρώπους. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν εμπειρία. Έχω δει πως μερικοί άνθρωποι ς είναι τόσο δεμένοι με τη γνώση του εαυτού τους, ώστε όταν έρχονται αντιμέτωποι με αυτούς που κατέχονται από το έργο των πονηρών πνευμάτων, σκύβουν το κεφάλι τους και ομολογούν τις αμαρτίες τους, μη τολμώντας να ορθώσουν το ανάστημά τους και να τους καταδικάσουν. Κι όταν αντιμετωπίζουν το ολοφάνερο έργο του Αγίου Πνεύματος, δεν τολμούν να υπακούσουν. Πιστεύουν πως ακόμα και τα πονηρά πνεύματα βρίσκονται στα χέρια του Θεού, και δεν τολμούν ούτε στο ελάχιστο να σταθούν όρθιοι και να αντισταθούν σ’ αυτά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν την αξιοπρέπεια του Θεού και είναι εντελώς ανίκανοι να σηκώσουν βαρύ φορτίο για τον Θεό. Τέτοιοι ανόητοι άνθρωποι δεν κάνουν κανενός είδους διάκριση. Συνεπώς, αυτό το μέσο βίωσης θα πρέπει να εγκαταλειφθεί, καθώς είναι αβάσιμο στα μάτια του Θεού.
Πραγματικά, ο Θεός επιτελεί μεγάλο έργο στους ανθρώπους, μερικές φορές δοκιμάζοντάς τους, άλλες φορές δημιουργώντας το περιβάλλον για να τους ατσαλώσει και μερικές φορές μιλώντας τους για να τους καθοδηγήσει και να διορθώσει τα ελαττώματά τους. Μερικές φορές, το Άγιο Πνεύμα οδηγεί τους ανθρώπους σε περιβάλλοντα προετοιμασμένα από τον Θεό γι’ αυτούς για να ανακαλύψουν, εν αγνοία τους, πολλά πράγματα που τους λείπουν. Χωρίς να το γνωρίζουν, μέσα από αυτά που οι άνθρωποι λένε ή κάνουν, μέσα από τον τρόπο που συμπεριφέρονται στους άλλους και αντιμετωπίζουν τα πράγματα, το Άγιο Πνεύμα τούς διαφωτίζει ώστε να καταλάβουν πολλά πράγματα που δεν καταλάβαιναν πριν, επιτρέποντάς τους να κατανοήσουν πολλά πράγματα και ανθρώπους πιο καθαρά, επιτρέποντάς τους να διακρίνουν πολλά πράγματα για τα οποία είχαν άγνοια πριν. Όταν έχεις επαφή με τον κόσμο, σταδιακά αρχίζεις να διακρίνεις τα πράγματα του κόσμου, και πριν από το τέλος σου ίσως καταλήξεις στο συμπέρασμα: «είναι στ’ αλήθεια δύσκολο να είσαι άνθρωπος». Αν περάσεις κάποιο χρόνο εμπειρίας ενώπιον του Θεού, και καταλήξεις να καταλάβεις το έργο του Θεού και τη διάθεσή Του, θα κερδίσεις χωρίς να το καταλάβεις πολλή επίγνωση και το ανάστημά σου σταδιακά θα αυξηθεί. Θα καταλάβεις καλύτερα πολλά πνευματικά πράγματα και θα είσαι πιο ξεκάθαρος, ιδιαίτερα όσον αφορά το έργο του Θεού. Θα δεχθείς τα λόγια του Θεού, το έργο του Θεού, την κάθε πράξη του Θεού, τη διάθεση του Θεού κι αυτό που ο Θεός είναι και έχει σαν τη δική σου ζωή. Αν το μόνο που κάνεις είναι να περιπλανιέσαι στον κόσμο, τα φτερά σου θα γίνονται ολοένα και πιο σκληρά, και η αντίστασή σου στον Θεό θα γίνει ακόμα πιο μεγάλη. Θα είναι δύσκολο για τον Θεό να σε χρησιμοποιήσει. Επειδή υπάρχει μέσα σου πολύ «κατά τη γνώμη μου», είναι δύσκολο για τον Θεό να βρει μια χρήση για σένα. Όσο περισσότερο βρίσκεσαι στην παρουσία του Θεού, τόσο περισσότερες εμπειρίες θα έχεις. Αν ζεις ακόμα στον κόσμο σαν ένα κτήνος, αν το στόμα σου εκφράζει πίστη στον Θεό, αλλά η καρδιά σου κάπου αλλού, και αν εξακολουθείς να μαθαίνεις τις κοσμικές φιλοσοφίες της ζωής, έτσι όλοι οι προηγούμενοι κόποι σου δεν ήταν άσκοποι; Συνεπώς, όσο περισσότερο βρίσκονται οι άνθρωποι στην παρουσία του Θεού, τόσο πιο εύκολο είναι να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό. Αυτό είναι το μονοπάτι μέσα από το οποίο το Άγιο Πνεύμα εκτελεί το έργο Του. Αν δεν το καταλαβαίνεις, θα είναι αδύνατον για σένα να εισέλθεις στον σωστό δρόμο και δεν θα υπάρχει περίπτωση να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό. Δεν θα μπορείς να έχεις μια κανονική πνευματική ζωή και θα είσαι σαν ανάπηρος, θα έχεις μόνο τη δική σου σκληρή δουλειά και χωρίς καθόλου από το έργο του Θεού. Δεν είναι αυτό κάτι λανθασμένο στην εμπειρία σου; Δεν χρειάζεται αναγκαστικά να προσεύχεσαι για να βρίσκεσαι στην παρουσία του Θεού. Μερικές φορές, είναι όταν σκέφτεσαι τον Θεό ή αναλογίζεσαι το έργο Του, άλλες φορές όταν αντιμετωπίζεις κάποιο θέμα κι άλλες φορές όταν αποκαλύπτεσαι σε κάποιο γεγονός, τότε είναι που μπαίνεις στην παρουσία του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι λένε: «Δεν βρίσκομαι στην παρουσία του Θεού αφού προσεύχομαι συχνά;» Πολλοί άνθρωποι προσεύχονται αδιάκοπα «στην παρουσία του Θεού». Οι προσευχές μπορεί να βρίσκονται πάντα στα χείλη τους, αλλά δεν ζουν πραγματικά στην παρουσία του Θεού. Οι άνθρωποι αυτού του είδους μπορούν να συντηρήσουν την κατάστασή τους στην παρουσία του Θεού μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο. Είναι εντελώς ανίκανοι να επικοινωνούν συνεχώς με τον Θεό με την καρδιά τους ή μέσω της εμπειρίας, να παρουσιαστούν ενώπιον του Θεού, είτε μέσω συλλογισμού , του σιωπηλού στοχασμού ή χρησιμοποιώντας το μυαλό τους για να επικοινωνήσουν με τον Θεό μέσα στην καρδιά τους, αναλογιζόμενοι το βάρος του Θεού. Προσφέρουν προσευχές ψηλά στον ουρανό με το στόμα τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους κι Τον έχουν μόνο όταν Τον πλησιάζουν· τον περισσότερο καιρό, ο Θεός δεν βρίσκεται στην καρδιά τους καθόλου. Δεν είναι αυτό ένδειξη ότι δεν έχει κάποιος τον Θεό στην καρδιά του; Αν πράγματι Τον είχαν, θα ήταν πιθανό να κάνουν πράγματα που μόνο οι ληστές και τα κτήνη κάνουν; Αν κάποιος έχει πραγματικά φόβο Θεού, θα φέρει την αληθινή καρδιά του σε επαφή με τον Θεό και οι σκέψεις και οι ιδέες του πάντα θα καταλαμβάνονται από τα λόγια του Θεού. Θα είναι απίθανο να κάνει λάθη στα εξωτερικά πράγματα που οι άνθρωποι είναι ικανοί να επιτύχουν και δεν θα κάνει τίποτα που ολοφάνερα αντιτίθεται στον Θεό. Αυτό είναι το πρότυπο για να είσαι ένας πιστός.

από «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια (Απόσπασμα Γ')

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το έργο της κρίσης είναι το έργο του Θεού, και έτσι είναι φυσικό να γίνει από τον ίδιο τον Θεό· δεν γίνεται αντί Αυτού να το κάνει ο άνθρωπος. Επειδή η κρίση είναι η κατάκτηση της ανθρώπινης φυλής μέσω της αλήθειας, είναι αναμφισβήτητο πως ο Θεός εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ενσαρκωμένη εικόνα, ώστε να επιτελέσει αυτό το έργο ανάμεσα στους ανθρώπους. Δηλαδή, τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός θα χρησιμοποιήσει την αλήθεια για να διδάξει τους ανθρώπους σε όλη τη γη και να τους γνωστοποιήσει όλες τις αλήθειες. Αυτό είναι το έργο της κρίσης του Θεού. Πολλοί έχουν κακό προαίσθημα για τη δεύτερη ενσάρκωση του Θεού, διότι ο άνθρωπος δυσκολεύεται να πιστέψει πως ο Θεός θα ενσαρκωνόταν, ώστε να επιτελέσει το έργο της κρίσης. Εντούτοις, πρέπει να πω πως συχνά, το έργο του Θεού υπερβαίνει κατά πολύ τις ανθρώπινες προσδοκίες και είναι δύσκολο να το συλλάβει ο νους του ανθρώπου. Διότι οι άνθρωποι είναι απλώς σκουλήκια πάνω στη γη, ενώ ο Θεός είναι το υπέρτατο Ων που γεμίζει το σύμπαν· το μυαλό του ανθρώπου μοιάζει με λάκκο από βρομόνερα, ένα έδαφος πρόσφορο μόνο για σκουλήκια, ενώ κάθε στάδιο του έργου που κατευθύνεται από τις σκέψεις του Θεού, είναι το απόσταγμα της σοφίας Του. Ο άνθρωπος συνεχώς επιθυμεί να εναντιώνεται στον Θεό, για το οποίο λέω πως είναι αυτονόητο ποιος θα υποστεί απώλειες στο τέλος. Σας παροτρύνω όλους να μη θεωρείτε τους εαυτούς σας σημαντικότερους από τον χρυσό. Εάν άλλοι μπορούν να δεχτούν την κρίση του Θεού, τότε γιατί να μην μπορείς κι εσύ; Πόσο ανώτερος είσαι από τους άλλους; Εάν άλλοι μπορούν να σκύβουν το κεφάλι μπροστά στην αλήθεια, γιατί δεν μπορείς να το κάνεις κι εσύ; Το έργο του Θεού έχει μια ασταμάτητη δυναμική. Δεν θα επαναλάβει το έργο της κρίσης για χάρη της δικής σας «αξίας», και θα μετανιώσετε οικτρά που αφήσατε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία να σας διαφύγει. Εάν δεν πιστεύεις τα λόγια Μου, τότε περίμενε απλά εκείνον τον μεγάλο λευκό θρόνο στον ουρανό να σε κρίνει! Πρέπει να γνωρίζεις πως όλοι οι Ισραηλίτες απέρριψαν και απαρνήθηκαν τον Ιησού, και όμως, το γεγονός της λύτρωσης της ανθρωπότητας από τον Ιησού εξαπλώθηκε στα πέρατα του σύμπαντος. Δεν είναι αυτή μια πραγματικότητα που δημιούργησε ο Θεός καιρό πριν; Αν περιμένεις ακόμα τον Ιησού να σε ανεβάσει στους ουρανούς, τότε έχω να πω πως είσαι ισχυρογνώμων και ένα κομμάτι νεκρού ξύλου. Ο Ιησούς δεν πρόκειται να αναγνωρίσει έναν ψεύτικο πιστό σαν εσένα, που δεν πιστεύει στην αλήθεια και αναζητά μόνο ευλογίες. Αντιθέτως, δεν θα δείξει κανένα έλεος και θα σε ρίξει στη λίμνη της φωτιάς, όπου θα καίγεσαι για δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

Αντιλαμβάνεσαι τώρα τι είναι κρίση και τι είναι αλήθεια; Εάν έχεις καταλάβει, τότε σε προτρέπω να υποταχθείς υπάκουα στην κρίση, αλλιώς δεν θα έχεις ποτέ την ευκαιρία να λάβεις την επιδοκιμασία του Θεού ή να σε οδηγήσει στη βασιλεία Του. Εκείνοι που απλώς αποδέχονται την κρίση, μα δεν μπορούν να εξαγνιστούν ποτέ, δηλαδή, εκείνοι που διαφεύγουν εν μέσω του έργου της κρίσης, ο Θεός θα τους απεχθάνεται και θα τους απορρίπτει για πάντα. Οι αμαρτίες τους είναι πιο πολλές και πιο βαριές από εκείνες των Φαρισαίων, διότι έχουν προδώσει τον Θεό και επαναστατούν εναντίον Του. Τέτοιοι άνθρωποι που δεν είναι άξιοι ούτε καν να υπηρετούν, θα λάβουν ακόμα μεγαλύτερη τιμωρία, μια τιμωρία που θα είναι επιπλέον αιώνια. Ο Θεός δεν θα δείξει έλεος σε κανέναν προδότη που κάποτε επέδειξε αφοσίωση σ’ Εκείνον μονάχα στα λόγια και στη συνέχεια Τον πρόδωσε. Τέτοιοι άνθρωποι θα υποστούν αντίποινα μέσω τιμωρίας του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος. Δεν είναι αυτή μια ακριβής αποκάλυψη της δίκαιης διάθεσης του Θεού; Δεν είναι αυτός ο σκοπός του Θεού για την κρίση και την αποκάλυψη του ανθρώπου; Ο Θεός ξαποστέλνει όλους εκείνους που κάνουν κάθε είδους κακές πράξεις κατά τη διάρκεια της κρίσης, σε ένα μέρος μολυσμένο από μοχθηρά πνεύματα, επιτρέποντας σε αυτά τα κακά πνεύματα να καταστρέψουν τη σάρκα αυτών των ανθρώπων κατά βούληση. Τα σώματα τους αναδίδουν δυσωδία πτωμάτων και τέτοια είναι η τιμωρία που τους αρμόζει. Ο Θεός καταγράφει στο αρχείο τους όλες τις αμαρτίες αυτών των άπιστων ψευδών ακολούθων, των ψευδών αποστόλων, και των ψευδών εργατών· έπειτα, όταν είναι η κατάλληλη στιγμή, τους πετά ανάμεσα στα ακάθαρτα πνεύματα, επιτρέποντας σε τούτα τα πνεύματα να βεβηλώσουν κατά βούληση τα σώματα τους, ώστε να μη μπορέσουν ποτέ ξανά να ενσαρκωθούν και να μη δουν ποτέ ξανά το φως. Αυτοί οι υποκριτές που υπηρετούσαν μέχρι κάποια στιγμή, μα τώρα δεν είναι ικανοί να παραμείνουν πιστοί μέχρι το τέλος, ο Θεός τους προσμετρά ανάμεσα στους αχρείους, έτσι ώστε να περάσουν στο συμβούλιο των αχρείων και να γίνουν κομμάτι του απείθαρχου αυτού όχλου· στο τέλος, ο Θεός θα τους αφανίσει. Ο Θεός απορρίπτει και δεν λαμβάνει υπόψη αυτούς που ποτέ δεν υπήρξαν πιστοί στον Χριστό ή που δεν αφιέρωσαν καμία προσπάθεια, και θα τους εξολοθρεύσει όλους με την αλλαγή των εποχών. Δεν θα υπάρχουν πλέον στη γη, πόσο μάλλον θα αποκτήσουν πρόσβαση στη βασιλεία του Θεού. Εκείνοι που ποτέ δεν υπήρξαν ειλικρινείς απέναντι στον Θεό, αλλά αναγκάστηκαν από τις περιστάσεις να ασχοληθούν επιπόλαια μ’ Αυτόν, προσμετρούνται ανάμεσα σε αυτούς που υπηρετούν τον λαό Του. Μονάχα ένας μικρός αριθμός αυτών των ανθρώπων μπορεί να επιβιώσει, ενώ η πλειοψηφία θα χαθεί μαζί μ’ εκείνους που δεν είναι ικανοί ούτε καν να υπηρετήσουν. Τελικά, ο Θεός θα φέρει στη βασιλεία Του όλους εκείνους που σκέφτονται όπως ο ίδιος, τον λαό και τους υιούς του Θεού, όπως επίσης κι εκείνους που προορίζονται από τον Θεό να γίνουν ιερείς. Αυτό είναι το απόσταγμα που λαμβάνει ο Θεός από το έργο Του. Όσο για εκείνους που δεν εμπίπτουν σε καμία από τις κατηγορίες που έχει ορίσει ο Θεός, θα προσμετρηθούν μαζί με τους άπιστους. Και σίγουρα μπορείτε να φανταστείτε ποια θα είναι η κατάληξή τους. Ήδη σας έχω πει όλα όσα έπρεπε να πω· εσείς θα αποφασίσετε ποιον δρόμο θα επιλέξετε. Αυτό που πρέπει να καταλάβετε είναι το εξής: Το έργο του Θεού δεν περιμένει ποτέ κάποιον που δεν μπορεί να συμβαδίσει μαζί Του, και η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν δείχνει έλεος σε κανέναν άνθρωπο».

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια»

                                                        από «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το όραμα του έργου του Θεού (2)

Πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό

Πώς εργάζεται το Άγιο Πνεύμα μέσα στην εκκλησία σήμερα; Το γνωρίζεις; Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αδερφοί και οι αδερφές; Από τι έχουν περισσότερη έλλειψη; Τη στιγμή αυτή, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι αρνητικοί εν μέσω δοκιμασιών, και κάποιοι από αυτούς μάλιστα παραπονιούνται και κάποιοι δεν προχωρούν μπροστά, γιατί ο Θεός δεν μιλά πλέον. Οι άνθρωποι δεν έχουν εισέλθει στο σωστό μονοπάτι της πίστης στον Θεό. Δεν μπορούν να ζήσουν ανεξάρτητα και δεν μπορούν να διατηρήσουν την πνευματική ζωή τους. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ακολουθούν παράλληλα, επιδιώκουν με σθένος και είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη όσα λέει ο Θεός. Αλλά όταν ο Θεός δεν μιλά, δεν προχωρούν πλέον μπροστά. Οι άνθρωποι ακόμη δεν έχουν καταλάβει το θέλημα του Θεού μέσα στην καρδιά τους και δεν έχουν αυτόματα αγάπη για τον Θεό. Ακολουθούσαν τον Θεό στο παρελθόν, γιατί εξαναγκάζονταν να το κάνουν. Τώρα υπάρχουν κάποιοι που έχουν κουραστεί από το έργο του Θεού. Δεν βρίσκονται σε κίνδυνο; Κάποιοι βρίσκονται απλώς απλώς να τα ανταπεξέλθουν. Παρόλο που τρώνε και πίνουν τον λόγο του Θεού και προσεύχονται σ’ Εκείνον, όλα γίνονται με μισή καρδιά. Δεν έχουν την ώθηση που είχαν κάποτε και οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται για το έργο εξευγενισμού και τελείωσης από τον Θεό. Είναι σαν να μην είχαν ποτέ την εσωτερική ώθηση και όταν τους ξεπερνούν οι παραβάσεις, δεν νιώθουν υποχρεωμένοι στον Θεό ούτε μετανιώνουν. Δεν επιδιώκουν την αλήθεια ούτε εγκαταλείπουν την εκκλησία. Επιδιώκουν μόνο προσωρινές απολαύσεις. Αυτός είναι ο πιο αδαής τύπος ανόητου! Όταν έρθει η στιγμή, θα απομακρυνθούν όλοι και ούτε ένας δεν θα σωθεί! Πιστεύεις ότι αν κάποιος έχει σωθεί μία φορά, θα είναι σωσμένος για πάντα; Αυτό είναι μόνο προσπάθεια κοροϊδίας των ανθρώπων! Όλοι όσοι δεν επιδιώκουν είσοδο στη ζωή, θα παιδευτούν. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται καθόλου να εισέλθουν στη ζωή, σε οράματα ή στο να κάνουν την αλήθεια πράξη. Δεν επιδιώκουν την είσοδο και σίγουρα δεν επιδιώκουν να εισέλθουν σε μεγαλύτερο βάθος. Δεν καταστρέφουν τον εαυτό τους; Αυτή την στιγμή, υπάρχει μία μερίδα ανθρώπων η κατάσταση των οποίων γίνεται ολοένα και καλύτερη. Όσο περισσότερο εργάζεται το Άγιο Πνεύμα, τόσο περισσότερη εμπιστοσύνη έχουν και όσο μεγαλύτερη η εμπειρία, τόσο περισσότερο βιώνουν το βαθυστόχαστο μυστήριο του έργου του Θεού. Όσο πιο βαθιά εισέρχονται, τόσο περισσότερο κατανοούν. Νιώθουν ότι η αγάπη του Θεού είναι τόσο μεγάλη και νιώθουν εσωτερικά σίγουροι και διαφωτισμένοι. Έχουν κατανόηση του έργου του Θεού. Αυτοί είναι οι άνθρωποι μέσα στους οποίους εργάζεται το Άγιο Πνεύμα. Κάποιοι λένε, «Παρόλο που δεν υπάρχουν νέα λόγια απ’ τον Θεό, πρέπει ακόμη να επιδιώκω βαθύτερα την αλήθεια, πρέπει να είμαι ειλικρινής για τα πάντα στα πραγματικά μου βιώματα και να εισέρχομαι στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού». Ένας τέτοιου είδους άνθρωπος έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Παρόλο που ο Θεός δεν δείχνει την έκφρασή Του και είναι κρυμμένος από κάθε άνθρωπο και δεν προφέρει καμία λέξη και υπάρχουν φορές που οι άνθρωποι βιώνουν κάποιο εσωτερικό εξευγενισμό, ο Θεός δεν έχει εγκαταλείψει εντελώς τους ανθρώπους. Αν κάποιος δεν μπορεί να διατηρήσει την αλήθεια που πρέπει να φέρεις εις πέρας, δεν θα έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Κατά την περίοδο του εξευγενισμού, όπου ο Θεός δεν εμφανίζεται, αν δεν έχεις εμπιστοσύνη και δειλιάσεις, αν δεν επικεντρωθείς στο να βιώσεις τα λόγια Του, αυτό είναι φυγή από το έργο του Θεού. Αργότερα, θα απομακρυνθείς. Όσοι δεν αναζητούν να εισέλθουν στο λόγο του Θεού, δεν μπορούν πιθανόν να καταθέτουν μαρτυρία για Εκείνον. Οι άνθρωποι που μπορούν να γίνουν μάρτυρες του Θεού και να ικανοποιήσουν το θέλημά Του, βασίζονται πλήρως στην ώθησή τους να επιδιώκουν τα λόγια του Θεού. Το έργο που κάνει ο Θεός στους ανθρώπους είναι κυρίως να τους επιτρέψει να κερδίσουν την αλήθεια· το ότι σε κάνει να επιδιώξεις τη ζωή έχει ως σκοπό την τελείωσή σου και όλα γίνονται για να γίνεις κατάλληλος για χρήση απ’ τον Θεό. Εκείνο που επιδιώκεις τώρα είναι να ακούς μυστήρια, να ακούς τα λόγια του Θεού, να χορταίνουν τα μάτια σου, να κοιτάς κάτι καινούριο ή να βλέπεις ποια είναι η τάση και να ικανοποιείς την περιέργειά σου. Αν αυτή είναι η πρόθεση της καρδιάς σου, δεν υπάρχει περίπτωση να καλύψεις τις απαιτήσεις του Θεού. Όσοι δεν επιδιώκουν την αλήθεια, δεν μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι το τέλος. Την στιγμή αυτή, δεν είναι ότι ο Θεός δεν κάνει τίποτα – είναι ότι οι άνθρωποι δεν συνεργάζονται, γιατί είναι κουρασμένοι από το έργο Του. Θέλουν μόνο να ακούν λόγια ευλογίας Του και δεν είναι πρόθυμοι να ακούσουν λόγια της κρίσης και της παίδευσής. Ποιος είναι ο λόγος γι’ αυτό; Αυτό συμβαίνει, διότι η επιθυμία των ανθρώπων να κερδίσουν ευλογίες δεν έχει ικανοποιηθεί και είναι αρνητικοί και αδύναμοι. Δεν είναι ότι ο Θεός σκόπιμα δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να Τον ακολουθήσουν και δεν είναι ότι σκόπιμα επιφέρει πλήγματα στην ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι είναι αρνητικοί και αδύναμοι, γιατί οι προθέσεις τους δεν είναι σωστές. Ο Θεός είναι ο Θεός που δίνει στον άνθρωπο ζωή και δεν μπορεί να φέρει τον άνθρωπο στο θάνατο. Η αρνητικότητα, η αδυναμία και η οπισθοχώρηση των ανθρώπων προέρχονται όλα από τον εαυτό τους.

Το τωρινό έργο του Θεού φέρνει στους ανθρώπους κάποιο εξευγενισμό και μόνο εκείνοι που εμμένουν σ’ αυτόν τον εξευγενισμό θα λάβουν την έγκριση του Θεού. Όσο κι αν καλύπτει τον εαυτό Του με το να μη μιλά ή να μην εργάζεται, εσύ μπορείς ακόμη να επιδιώκεις με σθένος. Ακόμη κι αν ο Θεός είπε ότι θα σε απορρίψει, εσύ πάλι θα Τον ακολουθούσες. Αυτό σημαίνει να καταθέτεις μαρτυρία για τον Θεό. Αν ο Θεός κρύβεται από εσένα και εσύ σταματήσεις να Τον ακολουθείς, αυτό σημαίνει να καταθέτεις μαρτυρία για τον Θεό; Αν οι άνθρωποι δεν εισέλθουν πραγματικά, δεν έχουν πραγματικό ανάστημα και όταν έρχονται αντιμέτωποι με μία μεγάλη δυσκολία, σκοντάφτουν. Ο Θεός δεν μιλά τώρα ή εκείνο που κάνει δεν ευθυγραμμίζεται με τις δικές σου αντιλήψεις, επομένως δεν είσαι εντάξει. Αν ο Θεός ενεργούσε τώρα σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις, αν ικανοποιούσε το θέλημά σου και ήσουν ικανός να σταθείς και να επιδιώκεις με σθένος, τότε με τι θα ζούσες; Λέω ότι υπάρχουν πολλοί που ζουν αποκλειστικά βασιζόμενοι στην ανθρώπινη περιέργεια. Η επιδίωξή τους σε καμιά περίπτωση δεν προέρχεται από ειλικρινή διάθεση. Όσοι δεν επιδιώκουν είσοδο στην αλήθεια, αλλά βασίζονται στην περιέργειά τους στη ζωή, είναι άθλιοι άνθρωποι σε κίνδυνο! Τα διάφορα είδη έργου του Θεού γίνονται όλα για να οδηγούν στην τελείωση την ανθρωπότητα. Ωστόσο, οι άνθρωποι είναι πάντοτε περίεργοι, τους αρέσει να ρωτούν για φήμες, αναρωτιούνται τι γίνεται στο εξωτερικό – τι συμβαίνει στο Ισραήλ, αν υπήρξε σεισμός στην Αίγυπτο – αναζητούν πάντα κάτι καινούριο, περίεργα πράγματα για να ικανοποιήσουν τις εγωιστικές επιθυμίες τους. Δεν επιδιώκουν τη ζωή, ούτε επιδιώκουν την τελείωση. Αναζητούν μόνο να φτάσει η ημέρα του Θεού νωρίτερα, ούτως ώστε το όμορφο όνειρό τους να γίνει πραγματικότητα και οι εξωφρενικές επιθυμίες τους να ικανοποιηθούν. Ένας τέτοιου είδους άνθρωπος δεν είναι πρακτικός – είναι άνθρωπος με λανθασμένη προοπτική. Η επιδίωξη της αλήθειας είναι το θεμέλιο για την πίστη της ανθρωπότητας στον Θεό. Αν οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την είσοδο στη ζωή, αν δεν αναζητήσουν να ικανοποιήσουν τον Θεό, τότε θα είναι υποκείμενοι σε τιμωρία. Εκείνοι που είναι να τιμωρηθούν, είναι όσοι δεν είχαν το έργο του Αγίου Πνεύματος κατά τη διάρκεια του έργου του Θεού.

Πώς πρέπει να συνεργαστούν οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου σταδίου του έργου Του; Ο Θεός την στιγμή αυτή δοκιμάζει τους ανθρώπους. Δεν λέει τίποτα. Κρύβει τον εαυτό Του και δεν επικοινωνεί άμεσα με τους ανθρώπους. Εξωτερικά φαίνεται ότι δεν εργάζεται, αλλά η αλήθεια είναι ότι ακόμη εργάζεται στον άνθρωπο. Οποιοσδήποτε επιδιώκει είσοδο στη ζωή, έχει όραμα για την επιδίωξη της ζωής, και δεν αμφιβάλλει, ακόμη κι αν δεν κατανοεί πλήρως το έργο του Θεού. Εν μέσω δοκιμασιών, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζεις τι θέλει ο Θεός να κάνεις και τι έργο θέλει να ολοκληρώσεις, πρέπει να γνωρίζεις ότι οι προθέσεις του Θεού για την ανθρωπότητα είναι πάντα καλές. Αν Τον επιδιώκεις με αληθινή καρδιά, δεν θα σε αφήσει και στο τέλος σίγουρα θα σεοδηγήσει στην τελείωσηκαι και θα φέρει τους ανθρώπους στον σωστό προορισμό. Ανεξάρτητα από το πώς ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους τώρα, θα υπάρξει μία ημέρα που θα παρέχει στους ανθρώπους το κατάλληλο αποτέλεσμα και θα τους αποδώσει την κατάλληλη τιμωρία σύμφωνα με όσα έχουν κάνει. Ο Θεός δεν θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά απλώς θα τους παραμερίσει και θα τους αγνοήσει. Αυτό γίνεται γιατί είναι ένας έμπιστος Θεός. Στο στάδιο αυτό, το Άγιο Πνεύμα κάνει το έργο του εξευγενισμού. Εξευγενίζει κάθε άνθρωπο. Κατά τα στάδια του έργου της δοκιμασίας του θανάτου και της δοκιμασίας της παίδευσης, ο εξευγενισμός την περίοδο εκείνη ήταν εξευγενισμός μέσω των λόγων. Για να βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού, πρέπει πρώτα να κατανοήσουν το τωρινό έργο Του και να κατανοήσουν πώς πρέπει η ανθρωπότητα να συνεργάζεται. Αυτό είναι κάτι που πρέπει όλοι να κατανοήσουν. Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, είτε είναι εξευγενισμός είτε δεν μιλά, κάθε βήμα του έργου του Θεού δεν είναι ευθυγραμμισμένο με τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Όλα διαλύουν και καταρρίπτουν τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Αυτό είναι το έργο Του. Αλλά πρέπει να πιστέψεις όταν το έργο του Θεού φτάσει σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο, ό,τι κι αν είναι, δεν θα ρίξει στον θάνατο όλη την ανθρωπότητα. Δίνει και υποσχέσεις και ευλογίες στην ανθρωπότητα κι όλοι όσοι Τον επιδιώκουν, θα μπορέσουν να κερδίσουν τις ευλογίες Του, ενώ εκείνοι που δεν το κάνουν, θα απορριφθούν από τον Θεό. Αυτό εξαρτάται από την επιδίωξή σου. Ό,τι κι αν γίνει, πρέπει να πιστέψεις ότι όταν το έργο του Θεού ολοκληρωθεί, κάθε άνθρωπος θα έχει τον κατάλληλο προορισμό. Ο Θεός έχει δώσει στην ανθρωπότητα όμορφους στόχους, αλλά αν δεν τους επιδιώκουν, δεν μπορούν να τους επιτύχουν. Πρέπει να μπορείς να το δεις αυτό τώρα – ο εξευγενισμός και η παίδευση των ανθρώπων από τον Θεό είναι το έργο Του, αλλά για τους ανθρώπους, πρέπει να επιδιώκουν αλλαγή διάθεσης πάντοτε. Στην πρακτική εμπειρία σου, πρέπει πρώτα να ξέρεις πώς να τρως και να πίνεις τα λόγια του Θεού· πρέπει να βρεις σε τι πρέπει να εισέλθεις και τις ατέλειές σου μέσα στον λόγο Του, να αναζητήσεις είσοδο στην πρακτική σου εμπειρία και να πάρεις τα λόγια αυτά του Θεού που πρέπει να γίνουν πράξη και να προσπαθήσεις να τα κάνεις πράξη. Το να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού είναι μία πτυχή, η ζωή της εκκλησίας πρέπει επίσης να διατηρηθεί, πρέπει να έχεις μία κανονική πνευματική ζωή και να μπορείς να παραδίδεις όλες τις τωρινές σου καταστάσεις στον Θεό. Όσο κι αν το έργο Του αλλάζει, η πνευματική σου ζωή πρέπει να παραμένει κανονική. Μία πνευματική ζωή διατηρεί την σωστή είσοδό σου. Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, θα μπορέσεις να συνεχίσεις την πνευματική σου ζωή ανεμπόδιστα και να εκπληρώσεις το καθήκον σου. Αυτό πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Είναι όλα έργο του Αγίου Πνεύματος, αλλά για όσους είναι σε μία κανονική κατάσταση, τώρα τελειώνεται. Για όσους δεν είναι σε κανονική κατάσταση, είναι δοκιμασία. Στο τωρινό στάδιο του έργου εξευγενισμού του Αγίου Πνεύματος, μερικοί άνθρωποι λένε ότι το έργο του Θεού είναι τόσο μεγάλο και ότι οι άνθρωποι χρειάζονται πάρα πολύ τον εξευγενισμό, διαφορετικά το ανάστημά τους θα είναι τόσο μικρό και δεν θα έχουν κανέναν τρόπο να φτάσουν το θέλημα του Θεού. Ωστόσο, για εκείνους που η κατάστασή τους δεν είναι καλή, γίνεται λόγος για να μην επιδιώκουν τον Θεό και ένας λόγος να μην πηγαίνουν σε συναθροίσεις και να μην τρώνε και πίνουν τον λόγο του Θεού. Στο έργο του Θεού, ό,τι κι αν κάνει ή ό,τι αλλάζει, οι άνθρωποι πρέπει τουλάχιστον να διατηρούν μία κανονική πνευματική ζωή. Ίσως δεν ήσουν ξένοιαστος στο τωρινό έργο της πνευματικής σου ζωής, αλλά ακόμη δεν έχεις κερδίσει πολλά. Δεν έχεις θερίσει πολλά. Υπό τέτοιου είδους συνθήκες, πρέπει να ακολουθήσεις ακόμη τους κανόνες. Πρέπει να τηρήσεις τους κανόνες για να μην υποφέρεις ζημίες στη ζωή σου και για να ικανοποιήσεις το θέλημα του Θεού. Αν η πνευματική σου ζωή δεν είναι κανονική, δεν μπορείς να κατανοήσεις το τωρινό έργο του Θεού. Νιώθεις πάντα ότι είναι ασύμβατο με τις αντιλήψεις σου και είσαι πρόθυμος να Τον ακολουθήσεις, αλλά σου λείπει η εσωτερική ώθηση. Οπότε, ό,τι κι αν κάνει ο Θεός τώρα, οι άνθρωποι πρέπει να συνεργαστούν. Αν οι άνθρωποι δεν συνεργαστούν, το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να κάνει το έργο Του κι αν οι άνθρωποι δεν έχουν διάθεση συνεργασίας, είναι δύσκολο να επιτύχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αν θέλεις να έχεις το έργο του Αγίου Πνεύματος μέσα σου και θέλεις να κερδίσεις την έγκριση του Θεού, πρέπει να διατηρήσεις την αρχική σου αφοσίωση ενώπιον του Θεού. Τώρα, δεν είναι απαραίτητο για εσένα να έχεις βαθύτερη κατανόηση, υψηλότερη θεωρία ή περισσότερα πράγματα – εκείνο που απαιτείται είναι να διατηρήσεις τον λόγο του Θεού στο αρχικό θεμέλιο. Αν οι άνθρωποι δεν συνεργάζονται με τον Θεό και δεν επιδιώκουν βαθύτερη είσοδο, ο Θεός θα απομακρύνει όσα κάποτε είχαν. Εσωτερικά, οι άνθρωποι είναι πάντοτε άπληστοι για άνεση και θα προτιμούσαν να απολαύσουν όσα είναι ήδη διαθέσιμα. Θέλουν να κερδίσουν τις υποσχέσεις του Θεού χωρίς να πληρώσουν το παραμικρό τίμημα. Αυτές είναι οι εξωφρενικές σκέψεις της ανθρωπότητας. Να κερδίσεις τη ζωή χωρίς να πληρώσεις ένα τίμημα – τι υπήρξε ποτέ τόσο εύκολο; Όταν κάποιος πιστεύει στον Θεό και θέλει να εισέλθει στη ζωή και θέλει να αλλάξει τη διάθεσή του, πρέπει να πληρώσει ένα τίμημα και να φτάσει μία κατάσταση όπου πάντοτε θα ακολουθεί τον Θεό ό,τι κι αν Εκείνος κάνει. Αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν. Ακόμη κι αν ακολουθείς όλα αυτά σαν κανόνα, πρέπει να εμμένεις και όσο μεγάλες κι αν είναι οι δοκιμασίες, δεν μπορείς να αφήσεις την κανονική σχέση σου με τον Θεό. Πρέπει να μπορείς να προσευχηθείς, να διατηρήσεις την ζωή σου στην εκκλησία και να μείνεις με τους αδερφούς και τις αδερφές σου. Όταν ο Θεός σε δοκιμάζει, πρέπει πάλι να αναζητείς την αλήθεια. Αυτό είναι το λιγότερο για την πνευματική ζωή. Πάντοτε να έχεις μία διάθεση αναζήτησης και ώθησης για συνεργασία, βάζοντας όλη σου την ενέργεια – μπορεί να γίνει αυτό; Με τη βάση αυτή, η διάκριση και η είσοδος στην πραγματικότητα είναι κάτι που μπορείς να επιτύχεις. Είναι εύκολο να αποδεχτείς τον λόγο του Θεού όταν η κατάστασή σου είναι κανονική και δεν φαίνεται δύσκολο να κάνεις πράξη την αλήθεια και νιώθεις ότι το έργο του Θεού είναι μεγάλο. Αλλά αν η κατάστασή σου είναι ελλιπής, όσο μεγάλο κι αν είναι το έργο του Θεού και όσο όμορφο κι αν μιλά κάποιος, εσύ δεν θα δίνεις προσοχή. Όταν η κατάσταση ενός ανθρώπου δεν είναι κανονική, ο Θεός δεν μπορεί να εργαστεί μέσα του και εκείνος δεν μπορεί να επιτύχει αλλαγή στη διάθεσή του.

Αν οι άνθρωποι δεν έχουν εμπιστοσύνη, δεν είναι εύκολο να συνεχίσουν στο μονοπάτι αυτό. Όλοι μπορούν τώρα να δουν ότι το έργο του Θεού δεν είναι καθόλου ευθυγραμμισμένο με τις αντιλήψεις των ανθρώπων – όσο έργο κι αν κάνει ή όσο κι αν μιλά, είναι εντελώς διαφορετικό από τις απόψεις των ανθρώπων. Αυτό απαιτεί από τους ανθρώπους να έχουν εμπιστοσύνη και να αποφασίσουν να εμμένουν σε όσα έχουν ήδη δει και όσα έχουν κερδίσει από τις εμπειρίες τους. Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός στους ανθρώπους, πρέπει να διατηρήσουν όσα έχουν στην κατοχή τους, να είναι έντιμοι μπροστά στον Θεό και να είναι αφοσιωμένοι σε Εκείνον μέχρι το τέλος. Αυτό είναι το καθήκον της ανθρωπότητας. Αυτό είναι που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι – πρέπει να το διατηρήσουν. Η πίστη στον Θεό απαιτεί υπακοή σε Εκείνον και εμπειρία του έργου Του. Ο Θεός έχει κάνει τόσο μεγάλο έργο – θα μπορούσαμε να πούμε ότι για τους ανθρώπους είναι μόνο τελείωση, μόνο εξευγενισμός και μάλιστα, μόνο παίδευση. Δεν έχει υπάρξει ούτε ένα στάδιο στο έργο του Θεού που να ευθυγραμμίζεται με τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Εκείνο που έχουν απολαύσει οι άνθρωποι είναι τα σκληρά λόγια του Θεού. Όταν ο Θεός έρχεται, οι άνθρωποι πρέπει να απολαμβάνουν την μεγαλειότητα και την οργή Του, αλλά όσο σκληρά κι αν είναι τα λόγια Του, έρχεται για να σώσει και να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην τελείωση. Ως δημιουργήματα, οι άνθρωποι πρέπει να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους και να καταθέτουν μαρτυρία για τον Θεό εν μέσω του εξευγενισμού. Σε κάθε δοκιμασία, πρέπει να διατηρήσουν την μαρτυρία που πρέπει να φέρουν και να φέρουν ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό. Αυτός είναι ένας νικητής. Όσο κι αν ο Θεός σε εξευγενίζει, παραμένεις γεμάτος εμπιστοσύνη και δεν χάνεις ποτέ την εμπιστοσύνη σου στον Θεό. Κάνεις ό,τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Αυτό ζητά ο Θεός απ’ τον άνθρωπο και η καρδιά του ανθρώπου πρέπει να μπορεί να επιστρέψει ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον και να στραφεί σ’ Εκείνον κάθε στιγμή. Αυτός είναι ένας νικητής. Σε όσους αναφέρεται ο Θεός ως «νικητές» είναι εκείνοι που είναι ικανοί να καταθέσουν μαρτυρία, να διατηρήσουν την αυτοπεποίθησή τους και την αφοσίωσή τους στον Θεό όταν είναι υπό την επιρροή του Σατανά και υπό την πολιορκία του Σατανά, δηλαδή όταν είναι εντός των δυνάμεων του σκότους. Αν είσαι ακόμη ικανός να διατηρήσεις μία καρδιά αγνότητας και την γνήσια αγάπη σου για τον Θεό, ό,τι κι αν γίνει, τότε καταθέτεις μαρτυρία ενώπιον του Θεού και σ’ αυτό αναφέρεται ο Θεός όταν μιλά για τον νικητή. Αν η επιδίωξή σου είναι τέλεια όταν ο Θεός σε ευλογεί, αλλά οπισθοχωρείς χωρίς τις ευλογίες Του, είναι αυτό αγνότητα; Αν είσαι σίγουρος ότι αυτή η οδός είναι αληθινή, πρέπει να ακολουθήσεις μέχρι το τέλος. Πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό. Εφόσον έχεις δει ότι ο ίδιος ο Θεός ήρθε στη γη για σε οδηγήσει στην τελείωση, πρέπει να δώσεις την καρδιά σου ολοκληρωτικά σ’ Αυτόν. Ό,τι κι αν κάνει, ακόμη κι αν αποφασίσει ένα μη επιθυμητό αποτέλεσμα για εσένα στο τέλος, μπορείς ακόμη να Τον ακολουθήσεις. Αυτό σημαίνει να διατηρείς την αγνότητά σου ενώπιόν Του. Η προσφορά ενός άγιου πνευματικού σώματος και ενός παρθένου στον Θεό σημαίνει να διατηρείς μια ειλικρινή καρδιά ενώπιόν Του. Για την ανθρωπότητα, η ειλικρίνεια είναι αγνότητα και το να είναι κανείς ικανός να είναι ειλικρινής προς τον Θεό είναι να διατηρεί την αγνότητα. Αυτό είναι που πρέπει να κάνεις πράξη. Όταν πρέπει να προσευχηθείς, να προσευχηθείς. Όταν πρέπει να συμμετέχεις σε συναθροίσεις κοινωνίας, να το κάνεις. Όταν πρέπει να ψάλλεις ύμνους, να ψάλλεις ύμνους. Κι όταν πρέπει να απαρνηθείς τη σάρκα, να την απαρνηθείς. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, μην το κάνεις προσποιητά. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με δοκιμασίες, να εμμένεις. Αυτό είναι αφοσίωση στον Θεό. Αν δεν διατηρήσεις όσα οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν, τότε όλα τα προηγούμενα παθήματα και οι αποφάσεις σου ήταν μάταια.

Για κάθε στάδιο του έργου του Θεού, υπάρχει οδός για τους ανθρώπους να συνεργαστούν. Ο Θεός εξευγενίζει τους ανθρώπους, ώστε να έχουν εμπιστοσύνη εν μέσω του εξευγενισμού. Ο Θεός οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση, ώστε να έχουν εμπιστοσύνη να οδηγηθούν στην τελείωση απ’ τον Θεό και να είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν τον εξευγενισμό και να αντιμετωπιστούν και να κλαδευτούν απ’ τον Θεό. Το Πνεύμα του Θεού εργάζεται στους ανθρώπους για να τους διαφωτίσει, να τους φωτίσει και να τους κάνει να συνεργαστούν μαζί Του και να πράξουν. Ο Θεός δεν μιλά κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού. Δεν μιλά, αλλά υπάρχει ακόμη έργο που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Πρέπει να διατηρήσεις όσα ήδη έχεις, πρέπει ακόμη να μπορείς να προσεύχεσαι στον Θεό, να είσαι κοντά στον Θεό και να καταθέτεις μαρτυρία ενώπιόν Του. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπληρώσεις το καθήκον σου. Όλοι σας πρέπει να δείτε καθαρά από το έργο του Θεού ότι οι δοκιμασίες Του της εμπιστοσύνης του ανθρώπου και η αγάπη απαιτούν εκείνοι να προσεύχονται περισσότερο στον Θεό και να απολαμβάνουν τα λόγια του Θεού ενώπιόν Του πιο συχνά. Αν ο Θεός σε διαφωτίσει και κατανοήσεις το θέλημά Του, αλλά δεν το κάνεις πράξη, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Όταν κάνεις τα λόγια του Θεού πράξη, πρέπει να παραμένεις σε θέση να προσεύχεσαι σ’ Εκείνον και όταν απολαμβάνεις τα λόγια Του, να προσπαθείς πάντοτε να αναζητείς ενώπιόν Του και να είσαι γεμάτος εμπιστοσύνη μπροστά Του χωρίς να αποθαρρύνεσαι ή να είσαι ψυχρός. Όσοι δεν κάνουν τα λόγια του Θεού πράξη, είναι γεμάτοι ενέργεια κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, αλλά πέφτουν στο σκοτάδι όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Υπάρχουν κάποιοι που ούτε καν θέλουν να συναθροιστούν. Οπότε πρέπει να δεις ξεκάθαρα ποιο είναι το καθήκον που οι άνθρωποι πρέπει να εκπληρώσουν. Μπορεί να μην ξέρεις ποιο πραγματικά είναι το θέλημα του Θεού, αλλά μπορείς να εκτελέσεις το καθήκον σου, μπορείς να προσευχηθείς όταν πρέπει, μπορείς να κάνεις την αλήθεια πράξη όταν πρέπει και μπορείς να κάνεις όσα οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν. Μπορείς να διατηρήσεις το αρχικό σου όραμα. Έτσι, θα είσαι περισσότερο ικανός να αποδεχτείς το επόμενο βήμα του έργου του Θεού. Είναι πρόβλημα αν δεν αναζητάς όταν ο Θεός εργάζεται με κρυφό τρόπο. Όταν μιλά και κηρύττει κατά τη διάρκεια συναθροίσεων, ακούς με ενθουσιασμό, αλλά όταν δεν μιλά, σου λείπει ενέργεια και οπισθοχωρείς. Τι είδους άνθρωπος το κάνει αυτό; Είναι κάποιος που απλώς πηγαίνει με το ρεύμα. Δεν έχει στάση, μαρτυρία ή όραμα! Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτσι. Αν συνεχίσεις έτσι, μία μέρα, όταν θα συναντήσεις μια μεγάλη δοκιμασία, θα καταλήξεις στην τιμωρία. Η τήρηση μιας στάσης είναι πολύ σημαντική στην τελείωση των ανθρώπων απ’ τον Θεό. Αν δεν αμφιβάλλεις σε κανένα βήμα του έργου του Θεού, εκπληρώνεις το καθήκον του ανθρώπου, διατηρείς με ειλικρίνεια όσα ο Θεός σε θέλει να κάνεις πράξη, δηλαδή θυμάσαι τις προτροπές του Θεού και ό,τι κι αν κάνει τώρα, δεν ξεχνάς τις προτροπές Του, δεν αμφιβάλλεις για το έργο Του, διατηρείς την στάση σου, διατηρείς την μαρτυρία σου και νικάς σε κάθε σημείο του δρόμου, στο τέλος θα τελειωθείς από τον Θεό σε έναν νικητή. Αν μπορείς να εμμένεις σε κάθε βήμα των δοκιμασιών του Θεού και μπορείς να εμμένεις έως το τέλος, είσαι νικητής και είσαι κάποιος που έχει τελειωθεί απ’ τον Θεό. Αν δεν μπορείς να εμμένεις τις τωρινές σου δοκιμασίες, στο μέλλον θα γίνει ακόμη πιο δύσκολο. Αν περάσεις μόνο λίγα, μηδαμινής σημασίας παθήματα και δεν επιδιώκεις την αλήθεια, δεν θα κερδίσεις τίποτα στο τέλος. Θα βρεθείς με άδεια χέρια. Υπάρχουν κάποιοι που τα παρατούν όταν βλέπουν ότι ο Θεός δεν μιλά και η καρδιά τους σκορπίζεται. Δεν είναι αυτός ανόητος; Αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν έχουν πραγματικότητα. Όταν ο Θεός μιλά, πάντοτε τρέχουν, απασχολημένοι και ενθουσιασμένοι εξωτερικά, αλλά τώρα που δεν μιλά, δεν αναζητούν πλέον. Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει μέλλον. Κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού, πρέπει να εισέλθεις με θετική προοπτική και να μάθεις τα μαθήματα που πρέπει. Όταν προσεύχεσαι στον Θεό και διαβάζεις τα λόγια Του, πρέπει να συγκρίνεις την κατάστασή σου μ’ αυτά, να ανακαλύπτεις τα ελαττώματά σου και να βλέπεις ότι έχεις τόσο μαθήματα για να μάθεις. Με όση περισσότερη ειλικρίνεια αναζητάς εν μέσω του εξευγενισμού, τόσο περισσότερο θα βλέπεις ότι δεν είσαι επαρκής. Όταν βιώνεις εξευγενισμό, υπάρχουν πολλά ζητήματα που αντιμετωπίζεις. Δεν μπορείς να τα δεις καθαρά, παραπονιέσαι, αποκαλύπτεις την σάρκα σου – μόνο μέσα απ’ αυτό ανακαλύπτεις πόσο διεφθαρμένη είναι η διάθεσή σου.

Στους ανθρώπους λείπει επίπεδο και υπολείπονται των προδιαγραφών του Θεού, στο μέλλον ίσως έχουν ακόμη περισσότερο ανάγκη εμπιστοσύνης για να διαβούν αυτόν τον δρόμο. Το έργο του Θεού στις έσχατες ημέρες απαιτεί τεράστια εμπιστοσύνη – απαιτεί εμπιστοσύνη μεγαλύτερη απ’ ό,τι του Ιώβ. Χωρίς εμπιστοσύνη, οι άνθρωποι δεν μπορούν να συνεχίσουν να κερδίζουν εμπειρίες και δεν θα μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση απ’ τον Θεό. Όταν θα έρθει η ημέρα που θα έρθουν μεγάλες δοκιμασίες, κάποιοι άνθρωποι θα αφήσουν αυτήν την εκκλησία και κάποιοι άλλοι την άλλη εκκλησία. Θα υπάρχουν κάποιοι που τα έχουν πάει καλά στην επιδίωξή τους τις προηγούμενες ημέρες και δεν είναι ξεκάθαρο γιατί πλέον δεν πιστεύουν. Πολλά πράγματα θα συμβούν και δεν θα γνωρίζεις τι γίνεται και ο Θεός δεν θα αποκαλύπτει σημεία και τέρατα ούτε θα κάνει οτιδήποτε υπερφυσικό. Αυτό είναι για να δει αν εμμένεις – ο Θεός χρησιμοποιεί γεγονότα για να εξευγενίσει τους ανθρώπους. Δεν έχεις υποφέρει ακόμη πολλά. Στο μέλλον, όταν θα έρθουν περισσότερες δοκιμασίες, σε κάποια μέρη κάθε άνθρωπος θα φύγει από την εκκλησία και εκείνοι με τους οποίους τα πήγαινες πολύ καλά θα φύγουν και θα εγκαταλείψουν την πίστη τους. Θα μπορείς τότε να εμμείνεις; Τώρα, οι δοκιμασίες που αντιμετώπισες είναι μηδαμινές και πιθανόν μόλις που μπόρεσες να αντισταθείς σ’ αυτές. Το στάδιο αυτό περιλαμβάνει εξευγενισμό και τελείωση μόνο μέσω του λόγου. Στο επόμενο βήμα, τα γεγονότα θα έρθουν επάνω σου για να σε εξευγενίσουν και τότε θα βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Μόλις γίνει πολύ σοβαρό, ο Θεός θα σε συμβουλεύσει να βιαστείς και να φύγεις και οι θρήσκοι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να σε τραβήξουν μέσα. Αυτό είναι για να φανεί αν μπορείς να συνεχίσεις στον δρόμο αυτό. Αυτές είναι όλες δοκιμασίες. Οι τωρινές δοκιμασίες είναι μηδαμινές, αλλά θα έρθει η ημέρα που θα υπάρχουν γονείς στο σπίτι που δεν πιστεύουν πλέον και παιδιά στο σπίτι που δεν πιστεύουν. Θα μπορείς να συνεχίσεις; Όσο πιο μακριά πας, τόσο πιο μεγάλες θα είναι οι δοκιμασίες σου. Ο Θεός διεξάγει το έργο του εξευγενισμού των ανθρώπων σύμφωνα με τις ανάγκες και το ανάστημά τους. Κατά τη διάρκεια του σταδίου που ο Θεός τελειώνει την ανθρωπότητα, δεν είναι δυνατόν ο αριθμός των ανθρώπων να αυξηθεί – μόνο θα μειωθεί. Μόνο μέσω αυτού του εξευγενισμού οι άνθρωποι θα μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση. Αντιμετώπιση, πειθαρχία, δοκιμή, παίδευση, κατάρα – μπορείς να αντισταθείς σε όλα αυτά; Όταν βλέπεις μία εκκλησία σε μία ιδιαίτερα καλή κατάσταση, οι αδερφές και οι αδερφοί αναζητούν όλοι με μεγάλο σθένος, εσύ ο ίδιος λαμβάνεις ενθάρρυνση. Όταν έρθει η ημέρα που όλοι θα έχουν φύγει, κάποιοι από αυτούς δεν θα πιστεύουν, κάποιοι φεύγουν για να ξεκινήσουν μία επιχείρηση ή να παντρευτούν και κάποιοι μπήκαν στη θρησκεία, θα μπορείς τότε να εμμένεις; Θα μπορείς να παραμείνεις ανεπηρέαστος; Η τελείωση της ανθρωπότητας απ’ τον Θεό δεν είναι απλό πράγμα! Χρησιμοποιεί πολλά πράγματα για να εξευγενίσει τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι τα βλέπουν αυτά ως μεθόδους, αλλά στην αρχική πρόθεση του Θεού αυτές δεν είναι μέθοδοι, αλλά γεγονότα. Στο τέλος, όταν έχει εξευγενίσει τους ανθρώπους έως ένα συγκεκριμένο βαθμό και δεν έχουν πλέον κανένα παράπονο, το στάδιο αυτό του έργου Του θα έχει ολοκληρωθεί. Το μεγάλο έργο του Αγίου Πνεύματος είναι να σε οδηγήσει στην τελείωση και όταν δεν εργάζεται και κρύβει τον εαυτό Του, είναι ακόμη περισσότερο για τον σκοπό της τελείωσής σου και, μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορεί να φανεί αν οι άνθρωποι έχουν αγάπη για τον Θεό κι αν έχουν πραγματική εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν. Όταν ο Θεός μιλά με απλό τρόπο, δεν χρειάζεται να αναζητάς. Μόνο όταν είναι κρυμμένος χρειάζεται να ψάξεις, χρειάζεται να βρεις τον δρόμο σου. Μπορείς να εκπληρώσεις το καθήκον σου ως δημιούργημα και όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα στο μέλλον και ο προορισμός σου, μπορείς να επιδιώκεις τη γνώση και αγάπη για τον Θεό κατά τη διάρκεια των χρόνων που είσαι ζωντανός και, όπως κι αν σου συμπεριφέρεται ο Θεός, δεν μπορείς να παραπονεθείς. Υπάρχει ένας όρος για το έργο του Αγίου Πνεύματος στους ανθρώπους. Εφόσον έχουν δίψα και αναζητούν και δεν έχουν απροθυμία ή αμφιβολία για τις πράξεις του Θεού και μπορούν να διατηρήσουν το καθήκον τους κάθε στιγμή, μόνο έτσι θα μπορέσουν να κερδίσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Σε κάθε βήμα του έργου του Θεού, εκείνο που απαιτείται από την ανθρωπότητα είναι τεράστια εμπιστοσύνη και αναζήτηση ενώπιον του Θεού – μόνο διαμέσου της εμπειρίας μπορούν οι άνθρωποι να ανακαλύψουν πόσο αγαπητός είναι ο Θεός και πώς το Άγιο Πνεύμα εργάζεται στους ανθρώπους. Αν δεν λάβεις εμπειρία, αν δεν βρεις τον δρόμο σου, αν δεν αναζητήσεις, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Πρέπει να βρεις τον δρόμο σου μέσα από τις εμπειρίες σου και μόνο διαμέσου των εμπειριών σου θα μπορέσεις να δεις τις πράξεις του Θεού και να αναγνωρίσεις πόσο θαυμάσιος και ακατάληπτος είναι.

από «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

                 

Πώς ο Πέτρος κατάφερε να γνωρίσει τον Ιησού

Ο λόγος του Θεού | Πώς ο Πέτρος κατάφερε να γνωρίσει τον Ιησού

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου που ο Πέτρος πέρασε με τον Ιησού, είδε πολλά αξιαγάπητα χαρακτηριστικά στον Ιησού, πολλές διαστάσεις Του άξιες μίμησης και πολλές που τον εφοδίασαν. Παρόλο που ο Πέτρος είδε το Είναι του Θεού στον Ιησού με πολλούς τρόπους και είδε πολλές αξιαγάπητες ιδιότητες, στην αρχή δεν γνώριζε τον Ιησού. Ο Πέτρος άρχισε να ακολουθεί τον Ιησού όταν ήταν 20 ετών και συνέχισε για έξι χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν κατάφερε ποτέ να γνωρίσει καλά τον Ιησού, αλλά ήταν πρόθυμος να Τον ακολουθήσει καθαρά από θαυμασμό γι’ Αυτόν. Όταν στην αρχή ο Ιησούς τον κάλεσε στις όχθες της θάλασσας της Γαλιλαίας, ρώτησε: “Σίμων, γιε του Ιωνά, θα Με ακολουθήσεις;” Ο Πέτρος είπε: “Πρέπει να ακολουθήσω αυτόν που απεστάλη από τον ουράνιο Πατέρα. Πρέπει να αναγνωρίσω αυτόν που έχει επιλεγεί από το Άγιο Πνεύμα. Θα Σε ακολουθήσω”. Την εποχή εκείνη ο Πέτρος είχε ακούσει να λένε για έναν άνθρωπο που ονομαζόταν Ιησούς, ο μεγαλύτερος από τους προφήτες, ο αγαπημένος Υιός του Θεού και ο Πέτρος ήλπιζε συνεχώς να Τον βρει, ελπίζοντας να βρει την ευκαιρία να Τον δει (επειδή έτσι τον καθοδηγούσε τότε το Άγιο Πνεύμα). Αν και δεν Τον είχε δει ποτέ και είχε ακούσει μόνο φήμες για Αυτόν, σταδιακά άρχισε να μεγαλώνει στην καρδιά του μια λαχτάρα και λατρεία για τον Ιησού και συχνά λαχταρούσε μια μέρα να δει κατά πρόσωπο τον Ιησού. Και πώς ο Ιησούς κάλεσε τον Πέτρο; Είχε κι Αυτός ακούσει να λένε για έναν άνθρωπο που ονομάζεται Πέτρος και δεν ήταν το Άγιο Πνεύμα που Τον καθοδήγησε: “Πήγαινε στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, όπου υπάρχει ένας που ονομάζεται Σίμων, γιος του Ιωνά”. Ο Ιησούς άκουσε κάποιον να λέει ότι υπήρχε ένας που ονομαζόταν Σίμων, γιος του Ιωνά, κι ότι ο κόσμος είχε ακούσει το κήρυγμά του, ότι κι αυτός κήρυττε το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών και ότι όλοι οι άνθρωποι που τον άκουγαν συγκινούνταν μέχρι δακρύων. Ύστερα από αυτό που άκουσε, ο Ιησούς ακολούθησε αυτό το πρόσωπο και κίνησε για τη Θάλασσα της Γαλιλαίας· όταν ο Πέτρος αποδέχτηκε την κλήση του Ιησού, Τον ακολούθησε.

Είναι το έργο του Θεού τόσο απλό, όσο φαντάζεται ο άνθρωπος;

Ο λόγος του Θεού | Είναι το έργο του Θεού τόσο απλό, όσο φαντάζεται ο άνθρωπος;

 Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Πρέπει να γνωρίζετε πως το θέλημα του Θεού και το έργο Του δεν είναι τόσο απλά όσο η δημιουργία των ουρανών, της γης και όλων των πραγμάτων. Διότι, το σημερινό έργο είναι να διαμορφωθούν αυτοί που έχουν διαφθαρεί και που έχουν γίνει υπερβολικά αναίσθητοι, και να εξαγνιστούν αυτοί που Εκείνος δημιούργησε και στη συνέχεια εξαπατήθηκαν από τον Σατανά, και όχι να δημιουργηθούν ο Αδάμ και η Εύα, πόσο μάλλον να δημιουργηθεί το φως ή να φτιαχτεί κάθε είδος ζώων και φυτών. Το έργο Του τώρα είναι να καταστήσει αγνό οτιδήποτε διέφθειρε ο Σατανάς, ώστε να μπορέσει να ανακτηθεί και να περάσει στην κατοχή Του και να γίνει η δόξα Του. Αυτό το έργο δεν είναι τόσο απλό όσο φαντάζεται ο άνθρωπος τη δημιουργία των ουρανών και της γης και όλων των πραγμάτων, και δεν ομοιάζει με το έργο της καταδίκης του Σατανά στον απύθμενο λάκκο, όπως φαντάζεται ο άνθρωπος. Αντίθετα, είναι να μεταμορφώσει τον άνθρωπο, να μετατρέψει κάθε τι αρνητικό σε θετικό και να πάρει στην κατοχή Του αυτό που δεν Του ανήκει».

Σχετική σύσταση: Δευτέρα Παρουσία

 Πηγή από: Αστραπή της Ανατολής

Πρέπει να σκέφτεστε τις πράξεις σας

Λόγια Χριστού | Πρέπει να σκέφτεστε τις πράξεις

Κρίνοντας από τις ενέργειες και τις πράξεις στη ζωή σας, έχετε όλοι ανάγκη καθημερινά από λίγα λόγια, προκειμένου να σας τροφοδοτούν και να σας αναπληρώνουν, γιατί υπολείπεστε κατά πολύ και η κατανόηση και η δυνατότητα πρόσληψής σας είναι πολύ ασθενικές. Στην καθημερινή σας ζωή, ζείτε μέσα σε ένα κλίμα κι ένα περιβάλλον χωρίς αλήθεια ή σωστή κρίση. Σας λείπει το κεφάλαιο για την ύπαρξη και δεν έχετε τα θεμέλια για να γνωρίσετε Εμένα ή τη αλήθεια. Η πίστη σας είναι οικοδομημένη μόνο επάνω σε μιαν αόριστη εμπιστοσύνη ή σε θρησκευτικές τελετές και γνώσεις εξ ολοκλήρου βασισμένες σε δόγματα. Κάθε μέρα παρατηρώ τις κινήσεις σας κι εξετάζω τις προθέσεις και τους κακούς καρπούς σας. Δεν βρήκα ποτέ κάποιον που να έθεσε αληθινά την καρδιά και το πνεύμα του στον βωμό Μου, το οποίο βρισκόταν πάντα εκεί. Γι’ αυτό και δεν θέλω να σπαταλήσω άδικα όλα εκείνα τα λόγια που επιθυμώ να εκφράσω σ’ ένα τέτοιο ανθρώπινο γένος. Μέσα στην καρδιά Μου, το μόνο που σχεδιάζω είναι να ολοκληρώσω το ανολοκλήρωτο έργο Μου και να φέρω τη σωτηρία στο ανθρώπινο γένος που δεν έχω ακόμα σώσει. Εν πάση περιπτώσει, εύχομαι όλοι εκείνοι οι οποίοι Με ακολουθούν να λάβουν τη σωτηρία Μου και την αλήθεια, την οποία τα λόγια μου κομίζουν στον άνθρωπο. Ελπίζω ότι κάποια μέρα, όταν κλείσεις τα μάτια σου, θα δεις έναν τόπο όπου ευωδία πλημμυρίζει τον αέρα και κυλάνε ρεύματα ζωντανού νερού, όχι έναν ζοφερό, παγωμένο κόσμο όπου σκοτεινιά σκεπάζει τους ουρανούς και τα ουρλιαχτά δεν παύουν ποτέ. 

Δεν υπάρχει ειδική μεταχείριση στην εκκλησία

Λέο Σιν, πόλη της Λίοτσενγκ, επαρχία Σάντονγκ

Ακολουθώντας τον Θεό όλα αυτά τα χρόνια, ένιωσα πως είχα αντέξει κάποια δεινά και πληρώσει ένα συγκεκριμένο τίμημα, έτσι ξεκίνησα σταδιακά να ζω από όσα είχα προηγουμένως κερδίσει και να επιδεικνύω την αρχαιότητά μου. Σκέφτηκα: έχω φύγει από το σπίτι μου για τόσο πολλά χρόνια και η οικογένειά μου δεν έχει νέα μου για πολύ καιρό. Υπό αυτές τις συνθήκες, η εκκλησία σίγουρα θα με φροντίσει. Ακόμη κι αν δεν εκτελώ σωστά το έργο μου, δεν θα με στείλουν στο σπίτι μου. Το πολύ-πολύ απλώς να με απολύσουν και να μου δώσουν να κάνω κάποιο άλλο έργο. Εξαιτίας αυτού του τρόπου σκέψης, δεν ένιωθα καμιά πίεση στο έργο μου. Έκανα τα στραβά μάτια σε όλα και θεωρούσα ακόμη και το έργο του ευαγγελίου σαν επιβάρυνση, ζώντας συνεχώς εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων. Παρόλο που ένιωθα την καρδιά μου να κατηγορείται και τη συνείδησή μου υπόλογη επειδή όφειλα πάρα πολλά στον Θεό μέσω της επιπόλαιας συμπεριφοράς μου, και πως θα με έδιωχναν αργά ή γρήγορα, συνέχιζα απλώς να ζω άσκοπα με τη νοοτροπία της ελπίδας πως θα είμαι πολύ τυχερή, σπαταλώντας τις μέρες μου στην εκκλησία.

Ο Θεός είναι δίκαιος και άγιος. Στο τέλος, αφού κατέστρεψα τελείως το έργο μου μέσα από τη μακροχρόνια επιπόλαιη αντιμετώπισή μου, απολύθηκα και στάλθηκα στο σπίτι μου για αυτοκριτική. Εκείνο το διάστημα, ήμουν σοκαρισμένη: πώς μπόρεσαν να μην με εκτιμήσουν λίγο παραπάνω; Έπειτα από τη δουλειά τόσων πολλών χρόνων, πρέπει τώρα να πάω σπίτι, τόσο απλά. Όμως, πώς μπορώ να αντικρίσω την οικογένειά μου αν γυρίσω στο σπίτι μου τώρα; Τι προοπτικές θα έχω στο μέλλον;… Στην καρδιά μου επικράτησε πολύ μεγάλο χάος και γέμισε από παρανοήσεις και κατηγορίες προς τον Θεό. Έπεσα στο σκοτάδι, παλεύοντας και πονώντας.

Εν μέσω ακραίων δεινών, παρουσιάστηκα ενώπιον του Θεού και Του φώναξα: «Ω, Θεέ, πάντοτε νόμιζα πως ύστερα από τη δουλειά όλων αυτών των χρόνων μακριά από το σπίτι μου και αφού έχω αντέξει κάποια δεινά, η εκκλησία δεν θα μου φερόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Τώρα ζω στο σκοτάδι, με την καρδιά μου γεμάτη από παρανοήσεις και κατηγορίες προς Εσένα. Σε παρακαλώ, δείξε ξανά το έλεός σου σε μένα, έτσι ώστε να μπορέσω να λάβω τη διαφώτισή Σου και την καθοδήγησή σου στο σκοτάδι»… Αφού προσευχήθηκα επανειλημμένα πολλές φορές μ’ αυτόν τον τρόπο, ο λόγος του Θεού με διαφώτισε. Μια μέρα, είδα αυτά τα λόγια του Θεού: «Δεν θα δείξω κανένα ίχνος ελέους σε αυτούς που υποφέρουν για πολλά χρόνια και δουλεύουν σκληρά, χωρίς όμως τίποτα να έχουν τίποτα να επιδείξουν. Αντιθέτως, αντιμετωπίζω αυτούς που δεν πραγματοποιούν αυτά που ζητώ με τιμωρία, όχι με ανταμοιβές, πόσο μάλλον με κάποια συμπάθεια. Ίσως φαντάζεστε ότι για να είστε ένας ακόλουθος για πολλά χρόνια καταβάλλετε σκληρή δουλειά ό,τι και να γίνει· συνεπώς, σε κάθε περίπτωση μπορείτε να έχετε ένα μπολ ρύζι στον οίκο του Θεού επειδή παρείχες υπηρεσίες στον Θεό. Θα έλεγα πως η πλειονότητα από εσάς σκέφτεστε κατά αυτόν τον τρόπο, διότι μέχρι τώρα έχετε εφαρμόσει πάντα την αρχή του πώς να εκμεταλλεύεστε κάτι και όχι πώς να αποτελείτε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Συνεπώς σας λέω με κάθε σοβαρότητα: δεν με νοιάζει πόσο αξιέπαινη είναι η σκληρή δουλεία σου, πόσο εντυπωσιακά είναι τα προσόντα σου, πόσο στενά Με ακολουθείς, πόσο γνωστός είσαι ή ο τρόπος με τον οποίο βελτίωσες τη συμπεριφορά σου. Εφόσον δεν έχεις πράξει σύμφωνα με τις απαιτήσεις μου, δεν θα μπορέσεις ποτέ να κερδίσεις τον έπαινό Μου. […] γιατί δεν θα μπορώ να φέρω του εχθρούς μου και τους ανθρώπους που αναδίδουν την μπόχα του κακού, κατά το παράδειγμα του Σατανά, στη βασιλεία μου της επόμενης εποχής» («Οι παραβάσεις θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στην κόλαση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Κάθε λέξη του Θεού αποκάλυπτε τη μεγαλοπρέπειά Του και την οργή Του, μαχαιρώνοντάς με απευθείας στο μοιραίο σημείο μου σαν ένα δίστομο σπαθί και κάνοντας το όνειρό μου θρύψαλα «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο». Εκείνο το διάστημα, δεν είχα άλλη επιλογή από την αυτοκριτική: παρόλο που άφησα το σπίτι μου και εκπλήρωνα το καθήκον μου στον έξω κόσμο αυτά τα τελευταία λίγα χρόνια, και έτσι επιφανειακά φαινόταν πως έχω πληρώσει ένα μικρό τίμημα και έχω υποφέρει λίγο, δεν ένιωσα καθόλου τη λύπη του Θεού και δεν σκέφτηκα ποτέ πώς να εκπληρώσω το καθήκον μου με τον σωστό τρόπο για να ευαρεστήσω τον Θεό. Αντίθετα, ενεργούσα επιπόλαια στον τρόπο που αντιμετώπιζα το έργο μου. Ειδικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν έδινα καθόλου βάρος στο έργο μου για το ευαγγέλιο και ούτε καν έπαιρνα το μερίδιο του ευαγγελίου της εκκλησίας στα σοβαρά, χωρίς να νοιάζομαι αν το είχα ολοκληρώσει ή όχι και χωρίς να αισθάνομαι ότι χρωστάω κάτι στον Θεό. Έφθασα στο σημείο να αντιμετωπίζω το έργο του ευαγγελίου σαν βάρος, σκεφτόμενη πως αν πρέπει να έρθουν ακόμη περισσότεροι άνθρωποι και δεν μπορώ να βρω κάτι για να τους ποτίσω, τότε η κατάσταση θα είναι ακόμη πιο προβληματική. Κατά συνέπεια, δεν έδειξα κανένα ενδιαφέρον για το έργο του ευαγγελίου και του προξένησα μεγάλες απώλειες. Καθώς δεν έδινα σημασία στο έργο του ποτίσματος καινούργιων ανθρώπων, αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι καινούργιοι πιστοί να φύγουν επειδή δεν είχαν κανέναν να τους ποτίσει. Η εκκλησία μού ανέθεσε να βρω ανάδοχες οικογένειες και να χειριστώ κάποιες άλλες γενικές υποθέσεις, αλλά εγώ ακόμη ζούσα εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων, αρνούμενη να συνεργαστώ με τον Θεό. Επιπλέον, ήμουν ικανοποιημένη με την τρέχουσα κατάστασή μου και δεν επιδίωκα πρόοδο, με αποτέλεσμα να διαφθαρώ ως έναν συγκεκριμένο βαθμό και να χάσω στα σοβαρά το έργο του Αγίου Πνεύματος, καθώς και να προκαλέσω την καταστροφή σε διάφορες πλευρές του έργου της εκκλησίας… Σκεφτόμουν για τη συμπεριφορά μου: πώς αυτό ήταν εκπλήρωση του καθήκοντός μου; Απλώς έκανε κακό! Αλλά πραγματικά ένιωθα πως, ακόμη κι αν το έργο μου δεν ήταν αξιέπαινο, τουλάχιστον είχα εργαστεί σκληρά και, ανεξάρτητα από οτιδήποτε, θα έπρεπε το λιγότερο να ήμουν σε θέση να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία. Όταν η εκκλησία κανόνισε για μένα να γυρίσω στο σπίτι μου για να κάνω αυτοκριτική, ένιωσα ακόμη και πως είχα αδικηθεί. Θεώρησα τον εαυτό μου ακόμη και ως κάποιον που έχει συμβάλει για την εκκλησία, κάνοντας αδιάντροπα αιτήματα στον Θεό και επιδεικνύοντας την αρχαιότητά μου. Ήμουν πραγματικά τελείως παράλογη, δεν είχα καν κοινή λογική! Αυτή η διάθεσή μου ήταν πάρα πολύ απεχθής και αποκρουστική στον Θεό! Η εκκλησία είναι διαφορετική από την κοινωνία και τον κόσμο ως προς το ότι η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν δείχνει έλεος σε κανέναν. Δεν έχει σημασία πόσα προσόντα έχεις, πόσα δεινά έχεις αντέξει ή για πόσο πολύ Τον έχεις ακολουθήσει. Εάν υβρίσεις τη διάθεση του Θεού, το μόνο που θα έρθει πάνω σου είναι η οργή και η μεγαλοπρέπεια του Θεού. Πώς θα μπορούσε ένα παράσιτο σαν εμένα, που δεν έκανε πραγματικά τη δουλειά του και απλώς ζούσε από την εκκλησία, να είναι πιθανώς η εξαίρεση ενώπιον του δίκαιου Θεού; Τότε μόνο συνειδητοποίησα πως η απόλυσή μου και η εντολή για αυτοκριτική ήταν ακριβώς η δίκαιη κρίση του Θεού για μένα. Ήταν επίσης η μεγαλύτερη αγάπη και σωτηρία που θα μπορούσε να δώσει ο Θεός σ’ αυτούς τους επαναστάτες υιούς Του. Ειδάλλως, θα παρέμενα ακόμη προσκολλημένη στη λανθασμένη άποψη «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο», κοιμισμένη μέσα στο όμορφο όνειρο που έπλεξα για τον εαυτό μου και εντέλει θα αφανιζόμουν μέσα στην ίδια μου τη φαντασία.

Ω, Θεέ! Σ’ ευχαριστώ! Σε δοξάζω! Ακόμη και αν η μέθοδός Σου για τη σωτηρία δεν ταιριάζει με τις δικές μου αντιλήψεις, τώρα κατανοώ τις προθέσεις Σου και βλέπω τη φροντίδα Σου και τη σκέψη Σου. Είμαι πρόθυμη να δεχθώ την παίδευσή Σου και την κρίση Σου και, μέσω αυτών, να κάνω σωστή αυτοκριτική και να γνωρίσω τον εαυτό μου, να γνωρίσω τη δίκαιη διάθεσή Σου και, επιπλέον, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να ξεκινήσω από την αρχή για να γίνω ένα καινούργιο άτομο!

Κατανοώντας αυτά τα τέσσερα σημεία, η σχέση μας με τον Θεό θα γίνεται διαρκώς στενότερη

Από τη Σιαομό

Η Βίβλος λέει: «Πλησιάσατε εις τον Θεόν, και θέλει πλησιάσει εις εσάς» (Ιακώβου 4:8). Ως χριστιανοί, μόνο με το να πλησιάζουμε τον Θεό και να έχουμε πραγματική αλληλεπίδραση με τον Θεό, μπορούμε να διατηρήσουμε μια κανονική σχέση με τον Θεό και να αποκτήσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Είναι όπως ακριβώς δύο άνθρωποι που συναναστρέφονται μεταξύ τους, που μπορούν να διατηρήσουν τη στενή τους σχέση για πολύ καιρό, μόνο με το να είναι πιο ανοιχτοί μεταξύ τους, να επικοινωνούν περισσότερο όταν αντιμετωπίζουν κάποιο ζήτημα και να κατανοούν και να σέβονται ο ένας τον άλλον. Ωστόσο, σ’ αυτή την εποχή με τους γοργούς ρυθμούς ζωής, οι δουλειές με μεγάλο φόρτο εργασίας, οι περίπλοκες σχέσεις και οι μοχθηρές κοινωνικές τάσεις μάς απορροφούν και μας καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο. Η καρδιά μας αναστατώνεται εύκολα από τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα του έξω κόσμου, κι αυτά μας εμποδίζουν από το να διατηρούμε μια κανονική σχέση με τον Θεό. Αυτό μας οδηγεί στο να απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από τον Θεό και, όταν αντιμετωπίζουμε κάποιο ζήτημα, μας είναι πολύ δύσκολο να ηρεμήσουμε ενώπιον του Θεού, να πλησιάσουμε τον Θεό και να αναζητήσουμε τη διαφώτιση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Όταν κάνουμε πράγματα, συχνά τα κάνουμε χωρίς κάποια σωστή κατεύθυνση ή σκοπό, και το πνεύμα μας βρίσκεται συνεχώς σε μια κατάσταση κενότητας και ταραχής. Επομένως, πώς ακριβώς μπορούμε να διατηρήσουμε μια στενή σχέση με τον Θεό; Πρέπει μονάχα να κατανοήσουμε τα τέσσερα ακόλουθα σημεία, και η σχέση μας με τον Θεό σίγουρα θα γίνει στενότερη.

Η προσευχή είναι ο δίαυλος μέσω του οποίου επικοινωνούμε με τον Θεό. Μέσω της προσευχής, η καρδιά μας είναι πιο ικανή να γαληνέψει ενώπιον του Θεού, να συλλογιστεί τον λόγο του Θεού, να αναζητήσει το θέλημα του Θεού και να καθιερώσει μια κανονική σχέση με τον Θεό. Στη ζωή, ωστόσο, επειδή είμαστε απασχολημένοι με τη δουλειά μας ή με τα οικιακά, συχνά μπορεί να λέμε την προσευχή μηχανικά και να συμπεριφερόμαστε στον Θεό τυπικά, λέγοντας μερικά αφηρημένα λόγια. Όταν είμαστε απασχολημένοι νωρίς το πρωί, για παράδειγμα, πηγαίνοντας στη δουλειά ή όντας απασχολημένοι με κάτι άλλο, προσευχόμαστε βιαστικά: «Ω, Θεέ μου! Εμπιστεύομαι το έργο της ημέρας στα χέρια Σου και Σου εμπιστεύομαι τα παιδιά και τους γονείς μου. Εμπιστεύομαι τα πάντα στα χέρια Σου και Σου ζητώ να με ευλογήσεις και να με προστατεύσεις. Αμήν!» Συμπεριφερόμαστε τυπικά στον Θεό, λέγοντας μερικές τυχαίες κουβέντες. Η καρδιά μας δεν είναι γαλήνια και, ακόμη περισσότερο, εμείς δεν έχουμε καμία αληθινή αλληλεπίδραση με τον Θεό. Μερικές φορές, λέμε κάποια λόγια που είναι ευχάριστα στο άκουσμα και κάποια κενά, αλαζονικά λόγια στον Θεό στην προσευχή, και δεν λέμε στον Θεό αυτό που υπάρχει στην καρδιά μας. Μερικές φορές, πάλι, όταν προσευχόμαστε, απαγγέλλουμε μερικά λόγια από μνήμης και λέμε εκείνα τα ίδια, ξεπερασμένα λόγια κάθε φορά, κι αυτό γίνεται εξ ολοκλήρου μια προσευχή από θρησκευτικό τελετουργικό. Πολλές προσευχές σαν κι αυτή εκφέρονται στη ζωή μας — προσευχές που προσκολλώνται στους κανόνες, και προσευχές κατά τις οποίες δεν ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό ούτε αναζητούμε το θέλημα του Θεού. Ο Θεός το μισεί όταν λέμε τις προσευχές μας χωρίς να εννοούμε πραγματικά τίποτε από αυτά που λέμε, γιατί αυτού του είδους η προσευχή αφορά μόνο την εξωτερική εμφάνιση και το θρησκευτικό τελετουργικό, και δεν υπάρχει καμία αληθινή αλληλεπίδραση με τον Θεό στο πνεύμα μας. Οι άνθρωποι που προσεύχονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, συμπεριφέρονται τυπικά στον Θεό και εξαπατούν τον Θεό. Επομένως, αυτού του είδους οι προσευχές δεν εισακούονται από τον Θεό και καθίσταται πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους που προσεύχονται κατ’ αυτόν τον τρόπο να συγκινηθούν από το Άγιο Πνεύμα. Όταν προσεύχονται έτσι, είναι ανίκανοι να αισθανθούν την παρουσία του Θεού, το πνεύμα τους είναι σκοτεινό και αδύναμο, και η σχέση τους με τον Θεό γίνεται όλο και πιο απόμακρη.

Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι» (Κατά Ιωάννην 4:24). Ο Θεός είναι ο Δημιουργός που γεμίζει όλον τον ουρανό και τη γη. Βρίσκεται στο πλευρό μας κάθε στιγμή, παρακολουθώντας την κάθε λέξη και ενέργειά μας, την κάθε σκέψη και ιδέα μας. Ο Θεός είναι υπέρτατος, απόλυτα αξιοπρεπής, και όταν προσευχόμαστε στον Θεό, λατρεύουμε τον Θεό και πρέπει να ερχόμαστε ενώπιον του Θεού με ειλικρινή καρδιά. Επομένως, όταν προσευχόμαστε στον Θεό, πρέπει να έχουμε φόβο Θεού στην καρδιά μας, να μιλούμε ειλικρινά και αληθινά στον Θεό, να φέρνουμε την πραγματική μας κατάσταση, τις δυσκολίες και τις κακουχίες μας ενώπιον του Θεού και να Του μιλούμε γι’ αυτές, και πρέπει να αναζητούμε το θέλημα του Θεού και ν’ αναζητούμε το μονοπάτι της πράξης, γιατί μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο θα συμμορφώνονται οι προσευχές μας με το θέλημα του Θεού. Για παράδειγμα, συναντούμε κάποιες δυσκολίες στη ζωή ή βλέπουμε τον εαυτό μας να ζει σε μια κατάσταση στην οποία συνεχώς αμαρτάνουμε και εξομολογούμαστε, και νιώθουμε βασανισμένοι. Κι έτσι, ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό, μιλάμε στον Θεό γι’ αυτά τα προβλήματα κι αναζητούμε το θέλημα του Θεού, κι ο Θεός θα δει την ειλικρίνειά μας και θα μας συγκινήσει. Θα μας δώσει πίστη ή θα μας διαφωτίσει ώστε να κατανοήσουμε το θέλημά Του. Μ’ αυτόν τον τρόπο, καταφέρνουμε να κατανοήσουμε την αλήθεια και να βρούμε μια οδό προς τα εμπρός. Για παράδειγμα, όταν κατανοούμε πραγματικά ότι οι προσευχές μας απλώς προσκολλώνται στους κανόνες και λέγονται μόνο τυπικά ή όταν μιλούμε αλαζονικά ή λέμε κούφια λόγια και δεν έχουμε καμία πραγματική αλληλεπίδραση με τον Θεό, μπορούμε να προσευχηθούμε μ’ αυτόν τον τρόπο: «Ω, Θεέ μου! Όταν προσευχήθηκα προηγουμένως, Σου συμπεριφερόμουν μονάχα τυπικά. Ό,τι είπα το είπα για να Σε εξαπατήσω και δεν μιλούσα καθόλου ειλικρινά· νιώθω τόσο υπόχρεος προς Εσένα. Από σήμερα και στο εξής, επιθυμώ να προσεύχομαι από καρδιάς. Θα Σου λέω ό,τι σκέπτομαι στην καρδιά μου, θα Σε λατρεύω με μια ειλικρινή καρδιά και θα ζητώ την καθοδήγησή Σου». Όταν ανοιγόμαστε στον Θεό έτσι, από τα βάθη της καρδιάς μας, στη συνέχεια η καρδιά μας συγκινείται. Τότε βλέπουμε πόσο έχουμε επαναστατήσει ενάντια στον Θεό και επιθυμούμε ακόμη περισσότερο να μετανοήσουμε πραγματικά στον Θεό και να Του μιλήσουμε με ειλικρίνεια. Εκείνη την ώρα θα νιώσουμε ότι η σχέση μας με τον Θεό είναι εξαιρετικά στενή, σαν να βρισκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο μαζί Του. Αυτό είναι το αποτέλεσμα τού να ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό.

Το να ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό δεν έχει καμία σχέση με το πόσα Του λέμε ή με το αν χρησιμοποιούμε πομπώδη λόγια ή εξεζητημένο λεξιλόγιο. Εφόσον ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό και Του μιλάμε για την πραγματική μας κατάσταση, αναζητούμε την καθοδήγηση και τη διαφώτισή Του, τότε ο Θεός θα μας ακούσει, ακόμα κι αν εκφέρουμε μονάχα λίγες απλές κουβέντες. Όταν πλησιάζουμε τον Θεό συχνά κατ’ αυτόν τον τρόπο, είτε σε συναθροίσεις είτε κατά τη διάρκεια της πνευματικής άσκησης ή όταν περπατάμε στον δρόμο ή καθόμαστε στο λεωφορείο ή στη δουλειά, η καρδιά μας πάντα θα ανοίγεται σιωπηλά στον Θεό στην προσευχή. Χωρίς να το αντιληφθούμε, η καρδιά μας μπορεί τότε να γαληνέψει ακόμη περισσότερο ενώπιον του Θεού, εμείς θα κατανοούμε περισσότερα από το θέλημα του Θεού και, όταν αντιμετωπίζουμε κάποιο ζήτημα, θα γνωρίζουμε πώς να κάνουμε πράξη την αλήθεια για να ικανοποιήσουμε τον Θεό. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η σχέση μας με τον Θεό θα γίνει πολύ πιο κανονική.

Οι χριστιανοί κάνουν πράξη την πνευματική λατρεία και διαβάζουν τον λόγο του Θεού σε καθημερινή βάση. Πώς μπορούμε να διαβάζουμε τον λόγο του Θεού με τρόπο που επιφέρει καλά αποτελέσματα και μπορεί, παράλληλα, να βοηθήσει να γίνει στενότερη η σχέση μας με τον Θεό; Ο λόγος του Θεού λέει: «Οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, αγαπούν τον Θεό και ικανοποιούν τον Θεό αγγίζοντας το Πνεύμα του Θεού με την καρδιά τους, επιτυγχάνοντας έτσι την ικανοποίησή Του. Όταν ακούν τα λόγια του Θεού με την καρδιά τους, τότε συγκινούνται από το Πνεύμα του Θεού» (Η δημιουργία μιας σωστής σχέσης με τον Θεό είναι πολύ σημαντική). Ο λόγος του Θεού μάς λέει ότι, όταν διαβάζουμε τα λόγια Του, πρέπει να τα συλλογιζόμαστε και να προβαίνουμε σε αναζήτηση με την καρδιά μας, πρέπει να αποκτούμε τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και πρέπει να κατανοούμε το θέλημα του Θεού και το τι απαιτεί Εκείνος από εμάς. Μόνο αν διαβάζουμε τον λόγο του Θεού μ’ αυτόν τον τρόπο, θα αποφέρουν καρπούς οι προσπάθειές μας και θα πλησιάσουμε περισσότερο στον Θεό. Όταν διαβάζουμε τον λόγο του Θεού, αν του ρίχνουμε απλώς μια φευγαλέα ματιά δίχως να του δίνουμε πραγματικά προσοχή, αν επικεντρωνόμαστε μονάχα στο να κατανοήσουμε κάποια γράμματα και δόγματα προκειμένου να κάνουμε φιγούρα και δεν δίνουμε καμία προσοχή στην κατανόηση του πραγματικού νοήματος του λόγου του Θεού, τότε, όσο κι αν διαβάζουμε τον λόγο Του, δεν θα συμμορφωνόμαστε με το θέλημά Του, πολύ λιγότερο δε, θα είμαστε ικανοί να καθιερώσουμε μια κανονική σχέση με τον Θεό.

Επομένως, όταν διαβάζουμε τον λόγο του Θεού, πρέπει να γαληνεύουμε την καρδιά μας και να χρησιμοποιούμε την καρδιά μας για να αναλογιζόμαστε τον λόγο για τον οποίο ο Θεός λέει αυτά τα πράγματα, ποιο είναι το θέλημα του Θεού και ποια αποτελέσματα θέλει να επιτύχει μ’ εμάς ο Θεός λέγοντας αυτά τα πράγματα. Μόνο αν συλλογιζόμαστε εις βάθος τα λόγια Του κατ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να κατανοήσουμε το θέλημα του Θεού και να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι που επιθυμεί η καρδιά Του, και η σχέση μας με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο κανονική. Για παράδειγμα, βλέπουμε ότι ο Κύριος Ιησούς λέει: «Αληθώς σας λέγω, εάν δεν επιστρέψητε και γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών» (Κατά Ματθαίον 18:3). Όλοι μας μπορούμε να κατανοήσουμε το επιφανειακό νόημα αυτής της δήλωσης, ότι ο Θεός επιθυμεί να γίνουμε ειλικρινείς άνθρωποι. Ωστόσο, τα ζητήματα όπως η σημασία τού να είναι κανείς ειλικρινής, το γιατί ο Θεός αγαπά τους ειλικρινείς ανθρώπους και το πώς ακριβώς γίνεται κανείς ειλικρινής άνθρωπος, είναι ζητήματα που θα πρέπει να συλλογιστούμε πιο βαθιά. Μέσω της ανάγνωσης προσευχών και του συλλογισμού επί του λόγου του Θεού, κατανοούμε ότι η ουσία του Θεού είναι πιστή και ότι δεν υπάρχει αναλήθεια ή δόλος σε οτιδήποτε λέει ή κάνει ο Θεός και, επομένως, ο Θεός αγαπά τους ειλικρινείς ανθρώπους και μισεί τους δόλιους. Ο Θεός επιτάσσει ότι πρέπει να γίνουμε ειλικρινείς άνθρωποι, γιατί μόνο αν γίνουμε ειλικρινείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού μπορεί να μας οδηγήσει ο Θεός στη βασιλεία Του. Επομένως, πώς ακριβώς γινόμαστε ειλικρινείς άνθρωποι; Πρώτον, δεν πρέπει να λέμε ψέματα, αλλά να είμαστε αγνοί και ανοιχτοί, και να λέμε αυτό που υπάρχει στην καρδιά μας· δεύτερον, δεν πρέπει να ενεργούμε με δόλο, πρέπει να είμαστε ικανοί να απαρνηθούμε τα δικά μας συμφέροντα και να μην εξαπατούμε μήτε τον Θεό μήτε τον άνθρωπο· τρίτον, δεν πρέπει να υπάρχει καθόλου δόλος στην καρδιά μας, δεν πρέπει να υπάρχει κανένα προσωπικό κίνητρο ή στόχος στις ενέργειές μας, αλλά, αντίθετα, θα πρέπει να ενεργούμε μόνο για να κάνουμε πράξη την αλήθεια και να ικανοποιούμε τον Θεό. Αφού επιτευχθεί αυτό το φως μέσω του συλλογισμού, στοχαζόμαστε τις ενέργειες και τη συμπεριφορά μας, και τότε βλέπουμε ότι εξακολουθούμε να κατέχουμε πολλές εκφράσεις δόλου: Όταν αντιμετωπίζουμε άλλους ανθρώπους, συχνά δεν μπορούμε να μην πούμε ψέματα ή να εξαπατήσουμε για να διαφυλάξουμε τα συμφέροντα, τη φήμη και το κύρος μας. Όταν δαπανούμε τον εαυτό μας για τον Θεό, μπορεί να λέμε στην προσευχή ότι επιθυμούμε να αγαπάμε τον Θεό και να ικανοποιούμε τον Θεό, αλλά όταν μας βρίσκουν δοκιμασίες, όπως όταν αρρωσταίνει το παιδί μας ή όταν εμείς ή κάποιο μέλος της οικογενείας μας χάνει τη δουλειά του, αρχίζουμε κατευθείαν να παραπονούμαστε στον Θεό, τόσο πολύ που θέλουμε να εγκαταλείψουμε το έργο μας στην εκκλησία· έτσι, μπορούμε να δούμε ότι δαπανούμε τον εαυτό μας για τον Θεό με τρόπο σπιλωμένο και με τρόπο μέσω του οποίου κάνουμε συμφωνίες με τον Θεό. Δαπανούμε τον εαυτό μας για τον Θεό προκειμένου να επωφεληθούμε από τον Θεό και όχι απλά να ικανοποιήσουμε τον Θεό. Αυτά είναι μονάχα μερικά παραδείγματα των εκφράσεων του δόλου μας. Απ’ αυτές τις εκφράσεις, μπορούμε να δούμε ότι δεν είμαστε πραγματικά ειλικρινείς άνθρωποι. Μόλις δούμε καθαρά τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μας, γεννάται μέσα μας η αποφασιστικότητα να διψούμε για την αλήθεια και αναζητούμε να κάνουμε περισσότερο πράξη τον λόγο του Θεού στη ζωή μας. Αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται όταν συλλογιζόμαστε τον λόγο του Θεού.

Φυσικά, αυτό το αποτέλεσμα δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν συλλογιζόμαστε τον λόγο του Θεού μία φορά, μα όταν συλλογιζόμαστε τον λόγο Του επανειλημμένα. Επίσης, πρέπει να κάνουμε πράξη τον λόγο του Θεού συνειδητά, όποτε συναντάμε κάποιο ζήτημα. Εν ολίγοις, εφόσον συλλογιζόμαστε αδιάλειπτα τον λόγο του Θεού στην καρδιά μας κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα είμαστε ικανοί να αποκτήσουμε τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος. Τη μία μέρα θα αποκτήσουμε λίγο νέο φως, την επόμενη θα αποκτήσουμε λίγο ακόμα νέο φως και, με την πάροδο του χρόνου, θα είμαστε ικανοί να κατανοήσουμε περισσότερα σχετικά με την αλήθεια στον λόγο του Θεού, το μονοπάτι της πράξης θα γίνει πιο σαφές, η ζωή μας θα σημειώσει σταδιακή πρόοδο και η σχέση μας με τον Θεό θα γίνεται όλο και στενότερη. Όπως ακριβώς λέει στη Βίβλο: «Εγώ τους εμέ αγαπώντας αγαπώ· και οι ζητούντές με θέλουσι με ευρεί» (Παροιμίες 8:17).

Για να διατηρήσουν οι χριστιανοί μια κανονική σχέση με τον Θεό, το σημαντικότερο είναι να αναζητούν την αλήθεια όταν αντιμετωπίζουν κάποιο ζήτημα και να πράττουν σύμφωνα με τον λόγο Του. Στη ζωή, ωστόσο, όταν αντιμετωπίζουμε κάποιο ζήτημα, συχνά στηριζόμαστε στις δικές μας εμπειρίες ή επιστρατεύουμε ανθρώπινα μέσα για να το χειριστούμε ή το αντιμετωπίζουμε σύμφωνα με τις δικές μας προτιμήσεις. Πολύ σπάνια γαληνεύουμε τον εαυτό μας ενώπιον του Θεού και αναζητούμε την αλήθεια ή αντιμετωπίζουμε το ζήτημα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αυτό γίνεται η αιτία να χάνουμε πολλές ευκαιρίες να κάνουμε πράξη την αλήθεια και απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από τον Θεό. Ο λόγος του Θεού λέει: «Ό,τι κι αν κάνεις, όσο μεγάλο κι αν είναι το ζήτημα και ανεξάρτητα από το αν εκπληρώνεις το καθήκον σου στην οικογένεια του Θεού ή αν πρόκειται για προσωπικό σου ζήτημα, πρέπει να αναλογιστείς κατά πόσον αυτό το ζήτημα βρίσκεται σε συμφωνία με το θέλημα του Θεού, και κατά πόσον αυτό το ζήτημα είναι κάτι που θα έπρεπε να κάνει ένας άνθρωπος με ανθρώπινη φύση. Αν αναζητάς την αλήθεια στα πάντα μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε είσαι άνθρωπος που πιστεύει πραγματικά στον Θεό» (αναζήτηση του θελήματος του Θεού είναι για χάρη της εφαρμογής της αλήθειας). «Εάν σεις μείνητε εν τω λόγω τω εμώ, είσθε αληθώς μαθηταί μου» (Κατά Ιωάννην 8:31). Ο λόγος του Θεού μάς δείχνει ένα σαφές μονοπάτι. Είτε επιτελούμε έργο στην εκκλησία είτε αντιμετωπίζουμε κάποιο ζήτημα που έχει προκύψει στη ζωή μας, πρέπει πάντα να αναζητούμε την αλήθεια και να κατανοούμε το θέλημα του Θεού, να εξετάζουμε πώς να χειριστούμε το ζήτημα με τρόπο που πληροί τις απαιτήσεις του Θεού, να χρησιμοποιούμε την αλήθεια για να επιλύσουμε κάθε πρόβλημα που μπορεί να συναντήσουμε και να διατηρούμε την κανονική μας σχέση με τον Θεό.

Πάρε, για παράδειγμα, το πώς θα πρέπει να αναζητούμε την αλήθεια όταν επιλέγουμε τον ή τη σύζυγό μας. Όταν ψάχνουμε σύντροφο, πάντοτε το κάνουμε σύμφωνα με τις δικές μας προτιμήσεις, εστιάζουμε στην εξωτερική εμφάνιση και την ιδιοσυγκρασία του ατόμου, και ψάχνουμε έναν ψηλό, πλούσιο, γοητευτικό άντρα ή μια γυναίκα με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, πλούσια και όμορφη, πιστεύοντας ότι μόνο αν παντρευτούμε ένα τέτοιο άτομο θα είναι ο γάμος μας ευτυχισμένος, θα διάγουμε μια ζωή σωματικής ευκολίας, άνεσης και ευχαρίστησης, και οι άλλοι θα μας ζηλεύουν. Ωστόσο, διερωτόμαστε ποτέ εάν η εύρεση ενός τέτοιου συντρόφου είναι ωφέλιμη για την πίστη μας στον Θεό και για την πρόοδο της ζωής μας; Αν ο ή η σύντροφός μας δεν πιστεύει στον Θεό και προσπαθήσει να μας εμποδίσει από το να πιστεύουμε στον Θεό, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Η Βίβλος λέει: «Μη ομοζυγείτε με τους απίστους» (Προς Β΄ Κορινθίους 6:14). Από αυτό, μπορούμε να δούμε ότι οι φιλοδοξίες των πιστών και των απίστων δεν βρίσκονται σε συμφωνία και δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Στην προσέγγισή τους στην πίστη και τις κοινωνικές τάσεις, ο καθένας τους θα έχει τις δικές του απόψεις και θα επιδιώκει διαφορετικά πράγματα: Ο χριστιανός θα θέλει να ακολουθήσει την οδό του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού, ενώ ο άπιστος θα θέλει να ακολουθήσει τις μοχθηρές τάσεις του κόσμου. Όταν σμίγουμε μ’ έναν άπιστο, σίγουρα θα επηρεαστούμε από εκείνον και η πρόοδος της ζωής μας θα παρακωλυθεί. Επομένως, όταν επιλέγουμε έναν σύντροφο, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη την ανθρώπινη φύση και τον χαρακτήρα του ατόμου και να αναλογιζόμαστε το κατά πόσο η συναναστροφή μαζί του θα ωφελήσει την πίστη μας στον Θεό, το κατά πόσο βρισκόμαστε και οι δύο στο ίδιο μήκος κύματος και το κατά πόσο βρίσκονται σε συμφωνία οι φιλοδοξίες μας. Αν δεν αναλογιστούμε αυτά τα πράγματα, αλλά επικεντρωθούμε μονάχα στην εξωτερική εμφάνιση και την οικογενειακή κατάσταση του ατόμου, τότε, αφού παντρευτούμε, θα επέλθει ο πόνος επειδή δεν βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Αν ο ή η σύντροφός μας προσπαθήσει, επιπλέον, να μας εξαναγκάσει και να μας εμποδίσει από το να πιστεύουμε στον Θεό, τότε αυτό θα καταστρέψει ακόμη περισσότερο την πνευματική ζωή μας. Επομένως, είναι φανερό ότι όποιο ζήτημα κι αν συναντήσουμε στη ζωή μας, μόνο αν αναζητήσουμε την αλήθεια, κατανοήσουμε το θέλημα του Θεού και ενεργήσουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, μπορούμε να ζήσουμε υπό τη φροντίδα και την προστασία του Θεού, και μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να διατηρήσουμε την κανονική μας σχέση με τον Θεό.

Ο Ιεχωβά Θεός είπε: «Συλλογίσθητε τας οδούς σας» (Αγγαίος 1:7). Από τα λόγια του Θεού, μπορούμε να δούμε ότι ο στοχασμός του εαυτού μας είναι ιδιαίτερα απαραίτητος για την είσοδό μας στη ζωή! Μέσω του στοχασμού, μπορούμε να δούμε ότι έχουμε τόσο πολλά ελαττώματα και ότι υπολειπόμαστε πάρα πολύ των απαιτούμενων κριτηρίων του Θεού. Έτσι, γεννάται μέσα μας το κίνητρο της επιδίωξης της αλήθειας, αποφασίζουμε να απαρνηθούμε τη σάρκα μας και καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε αυτά που κάνουμε πράξη να είναι σε συμφωνία με τον λόγο του Θεού. Μ’ αυτόν τον τρόπο, προσέχουμε να ενεργούμε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού στις πρακτικές μας εμπειρίες, κάνουμε πράξη τον λόγο του Θεού και η σχέση μας με τον Θεό γίνεται όλο και πιο κανονική. Για παράδειγμα, όσοι από εμάς υπηρετούν ως επικεφαλής στην εκκλησία, βλέπουμε ότι στη Βίβλο λέει: «Ποιμάνατε το μεταξύ σας ποίμνιον του Θεού, επισκοπούντες μη αναγκαστικώς αλλ’ εκουσίως, μηδέ αισχροκερδώς αλλά προθύμως, μηδέ ως κατακυριεύοντες την κληρονομίαν του Θεού, αλλά τύποι γινόμενοι του ποιμνίου» (Α΄ Πέτρου 5:2–3). Επομένως, θα πρέπει να επιδιδόμαστε σε αυτοστοχασμό όταν ποιμαίνουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας, και να διερωτόμαστε: Φροντίζουμε να μαρτυρούμε τα λόγια του Κυρίου και το θέλημά Του, και να οδηγούμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας ενώπιον του Θεού ή λέμε πομπώδη, ανούσια πράγματα όταν εκφωνούμε κηρύγματα ώστε να κάνουμε φιγούρα, και κηρύττουμε γράμματα και δόγματα για να κάνουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας να μας λατρεύουν και να μας θαυμάζουν; Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές μάς κάνουν εύλογες υποδείξεις, στοχαζόμαστε τα προβλήματά μας ή αρνούμαστε να δεχθούμε τις υποδείξεις τους, σε σημείο να βρίσκουμε, μάλιστα, δικαιολογίες και να προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας; Μέσω του αυτοστοχασμού, μπορούμε να δούμε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί τομείς στην υπηρεσία μας στον Θεό στους οποίους είμαστε επαναστατικοί και ότι εξακολουθούμε να κατέχουμε πολλές διεφθαρμένες διαθέσεις που απαιτούν από εμάς να αναζητούμε συνεχώς την αλήθεια προκειμένου να επιλυθούν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να συμπεριφερόμαστε ταπεινά, μπορούμε να αναζητούμε περισσότερο το θέλημα του Θεού στο έργο μας και μπορούμε να καθοδηγήσουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού. Αν αδυνατούμε να ερχόμαστε συχνά ενώπιον του Θεού και να στοχαζόμαστε τον εαυτό μας, τότε θα αποτύχουμε να αναγνωρίσουμε τις διαφθορές και τα ελαττώματά μας, και θα εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως είμαστε άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια. Επομένως, θα είμαστε ικανοποιημένοι που μένουμε στάσιμοι, θα αρνούμαστε να σημειώσουμε περαιτέρω πρόοδο και θα γινόμαστε όλο και πιο αλαζονικοί και αυτάρεσκοι, πιστεύοντας ότι είμαστε άνθρωποι που επιθυμεί η καρδιά του Θεού. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, οι ενέργειες και η συμπεριφορά μας θα θεωρείται απαράδεκτη από τον Θεό και ο Θεός θα μας απεχθάνεται. Επομένως, προκύπτει ότι το να επιδιδόμαστε τακτικά σε αυτοστοχασμό είναι καίριας σημασίας και ότι η πράξη της αλήθειας κάποιου οικοδομείται πάνω στη βάση του γνώθι σαυτόν. Μόνο αν έχει κανείς πραγματική γνώση των διαφθορών και των ελαττωμάτων του μπορεί να γεννηθεί η μετάνοια, και τότε θα γίνει πρόθυμος να επιδιώξει την αλήθεια και να κάνει πράξη τον λόγο του Θεού. Ο αυτοστοχασμός είναι εξαιρετικά επωφελής για την πρόοδο της ζωής μας και είναι το απαραίτητο «κλειδί» για να πλησιάσουμε τον Θεό.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να στοχαστούμε τον εαυτό μας: Μπορούμε να στοχαστούμε τον εαυτό μας υπό το φως του λόγου του Θεού· μπορούμε να στοχαστούμε τον εαυτό μας στα λάθη που κάνουμε στην καθημερινότητά μας· το να μας υποδεικνύουν οι άλλοι τα ελαττώματα και τις διαφθορές μας, αποτελεί, ακόμη περισσότερο, μια εξαιρετική ευκαιρία για να στοχαστούμε τον εαυτό μας· επιπλέον, όταν βλέπουμε τα λάθη που κάνουν οι γύρω μας, μπορούμε επίσης να στοχαστούμε τον εαυτό μας, να εκλάβουμε τα λάθη τους ως προειδοποίηση, να αντλήσουμε τα διδάγματα και να επωφεληθούμε από αυτά, και ούτω καθεξής. Ο αυτοστοχασμός δεν περιορίζεται στις πρωινές ή τις βραδινές ώρες. Οποιαδήποτε ώρα και σε οποιοδήποτε τόπο, μπορούμε να προσευχηθούμε στον Θεό στην καρδιά μας, να στοχαστούμε και να γνωρίσουμε τις ίδιες τις διαφθορές μας, όπως και μπορούμε να αναζητήσουμε το θέλημα του Θεού και τις απαιτήσεις μέσα στα λόγια Του και, με τον καιρό, να μετανοήσουμε. Ωστόσο, πριν πάμε για ύπνο κάθε βράδυ, θα πρέπει να στοχαζόμαστε και να συνοψίζουμε ό,τι κάναμε εκείνη τη μέρα, και τότε θα είμαστε ικανοί να έχουμε μια πιο σαφή αντίληψη της κατάστασής μας και να γνωρίζουμε τα πράγματα που δεν έχουμε κάνει ακόμα σωστά. Μόλις ξεκινήσουμε να το κάνουμε αυτό, η επιδίωξή μας θα γίνει πιο στοχευμένη και πιο επωφελής για την καθιέρωση μιας κανονικής σχέσης με τον Θεό.

Αδελφοί και αδελφές, τα τέσσερα παραπάνω σημεία αποτελούν το μονοπάτι της πράξης για να πλησιάσουμε τον Θεό. Όσο κάνουμε πράξη αυτά τα σημεία, η σχέση μας με τον Θεό θα γίνεται πιο στενή, εμείς θα έχουμε ένα μονοπάτι πράξης όσον αφορά τα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε, και ο Θεός θα μας απονείμει ειρήνη και χαρά και θα μας δώσει τη δυνατότητα να ζήσουμε μέσα στις ευλογίες Του. Οπότε, γιατί δεν ξεκινάμε ευθύς αμέσως;