Συζητώντας για την εκκλησιαστική ζωή και την πραγματική ζωή

Οι άνθρωποι αισθάνονται πως μπορούν να μεταμορφωθούν μόνο μέσα στην εκκλησιαστική τους ζωή, και πως αν δεν ζουν μέσα στην εκκλησία, η μεταμόρφωση δεν είναι δυνατή, πως δεν είναι ικανοί να κατορθώσουν τη μεταμόρφωση στην πραγματική τους ζωή. Μπορείτε να αναγνωρίσετε ποιό είναι αυτό το θέμα; Έχω μιλήσει για το πώς να φέρουμε τον Θεό μέσα στην πραγματική ζωή, κι αυτό είναι το μονοπάτι γι’ αυτούς που πιστεύουν στον Θεό για να εισέλθουν στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού. Στην πραγματικότητα, η εκκλησιαστική ζωή είναι μόνο ένας περιορισμένος τρόπος που οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση. Το πρωταρχικό περιβάλλον για να οδηγηθεί ο άνθρωπος στην τελείωση εξακολουθεί να είναι η πραγματική ζωή. Αυτή είναι η πραγματική πρακτική και η πραγματική εξάσκηση για την οποία μίλησα, η οποία επιτρέπει στους ανθρώπους να κατορθώσουν μια ζωή κανονικής ανθρώπινης φύσης και να βιώσουν την ομοιότητα ενός πραγματικού ατόμου κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής. Μια άποψη είναι πως κάποιος πρέπει να μορφωθεί ώστε να ανυψώσει το μορφωτικό του επίπεδο, να είναι ικανός να καταλάβει τα λόγια του Θεού και να επιτύχει την ικανότητα να κατανοήσει. Μια άλλη άποψη είναι πως κάποιος πρέπει να είναι εφοδιασμένος με τη βασική γνώση που απαιτείται για να ζήσει σαν ανθρώπινο ον, ώστε να επιτύχει την οξυδέρκεια και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, επειδή οι άνθρωποι στερούνται σχεδόν ολοκληρωτικά σε αυτούς τους τομείς. Επιπλέον, κάποιος πρέπει να γευτεί τα λόγια του Θεού μέσω της εκκλησιαστικής ζωής, και σταδιακά ν’ αποκτήσει καθαρή κατανόηση της αλήθειας.

Γιατί λέγεται πως πιστεύοντας στον Θεό κάποιος πρέπει να φέρει τον Θεό στην πραγματική ζωή; Η εκκλησιαστική ζωή όχι μόνο μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο, αλλά το πιο σημαντικό είναι ο άνθρωπος να εισέλθει στην πραγματικότητα, στην πραγματική ζωή. Συνηθίζατε να μιλάτε πάντα για την πνευματική σας κατάσταση και τα πνευματικά ζητήματα ενώ παραμελούσατε την εκπαίδευση σε πολλά πράγματα, και συγχρόνως παραμελούσατε να εισέλθετε σ’ αυτά. Γράφατε κάθε μέρα, ακούγατε κάθε μέρα και διαβάζατε κάθε μέρα. Προσευχόσασταν την ώρα που μαγειρεύατε: «Ω Θεέ! Είθε να γίνεις Εσύ η ζωή μου μέσα μου. Πώς θα πρέπει να περάσω αυτή τη μέρα; Σε παρακαλώ ευλόγησέ με, διαφώτισέ με. Σε οτιδήποτε με διαφωτίσεις σήμερα, σε παρακαλώ, επίτρεψέ μου να το καταλάβω αυτή τη στιγμή, έτσι ώστε τα λόγια Σου να δράσουν ως η ζωή μου.» Προσευχόσασταν και την ώρα που τρώγατε βραδινό: «Ω Θεέ! Εσύ παραχώρησες αυτό το φαγητό για μας. Ευλόγησέ μας. Αμήν! Σε παρακαλούμε, επίτρεψέ μας να βασιστούμε σ’ Εσένα για τη ζωή μας. Είθε να είσαι μαζί μας. Αμήν!» Αφού τελειώσατε το βραδινό και πλένατε τα πιάτα, αρχίσατε να φλυαρείτε πάλι: «Ω Θεέ, είμαι αυτό το πιάτο. Αφότου αυτό το πιάτο χρησιμοποιήθηκε, έχει γίνει σαν κι εμάς, διεφθαρμένο από τον Σατανά, και τώρα πρέπει να πλυθεί με νερό και Συ είσαι το νερό, τα λόγια Σου είναι το ζωντανό νερό που παρέχει τα δέοντα για τη ζωή μου». Αφού τα είπατε αυτά, όταν ήρθε η ώρα για τον βραδινό ύπνο, αρχίσατε να φλυαρείτε πάλι: «Ω Θεέ! Με ευλόγησες και με οδήγησες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είμαι πραγματικά ευγνώμων σ’ Εσένα…» Μ’ αυτόν τον τρόπο πέρασες τη μέρα σου και εισήλθες στον ελαφρύ ύπνο σου. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζούσαν κάπως έτσι κάθε μέρα, κι όμως μέχρι τώρα, δεν έχουν δώσει σημασία στην πραγματική είσοδο, παρά μόνο επικεντρώνονταν στο να προσφέρουν λατρεία με τα χείλη τους στις προσευχές τους. Αυτή είναι η προηγούμενη ζωή του ανθρώπου, αυτή είναι η παλιά τους ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτσι, στερούνται κάθε πραγματική εκπαίδευση, κι έχουν πολύ λίγες πραγματικές μεταμορφώσεις. Προσφέρουν λατρεία μόνο με τα χείλη στις προσευχές τους, πλησιάζοντας τον Θεό μέσω των λόγων τους αλλά στερούνται των μεταμορφώσεων στην κατανόηση. Ας πάρουμε το πιο απλό παράδειγμα, την τακτοποίηση του σπιτιού σου. Βλέπεις ότι το σπίτι σου είναι ακατάστατο, έτσι κάθεσαι εκεί και προσεύχεσαι: «Ω Θεέ! Κοίτα την διαφθορά που ο Σατανάς προκάλεσε σ’ αυτό το σπίτι. Ω Θεέ! Σε δοξάζω και Σε ευχαριστώ. Είμαι το ίδιο βρόμικος με αυτό το σπίτι και χωρίς τη σωτηρία Σου και τη διαφώτισή Σου, δεν θα είχα συνειδητοποιήσει αυτό το γεγονός». Απλώς κάθεσαι εκεί και συνεχίζεις να φλυαρείς, προσεύχεσαι για πολλή ώρα κι ύστερα αντιδράς σαν να μην έχει συμβεί τίποτα και συμπεριφέρεσαι σαν μια φλύαρη γριά γυναίκα. Διαβαίνει η πνευματική σου ζωή μ’ αυτόν τον τρόπο, χωρίς καμιά πραγματική είσοδο στην πραγματικότητα, με υπερβολικά πολλές επιφανειακές πράξεις! Η εκπαίδευση της εισόδου στην πραγματικότητα, συμπεριλαμβάνει την πραγματική ζωή των ανθρώπων και συμπεριλαμβάνει τις πρακτικές τους δυσκολίες, και μόνο αυτό μπορεί να τους μεταμορφώσει. Δίχως την πραγματική ζωή, οι άνθρωποι δεν μπορούν να μεταμορφωθούν, και τότε σε τι χρησιμεύει η προσφορά λατρείας με τα χείλη στις προσευχές τους; Χωρίς την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, τα πάντα είναι χάσιμο χρόνου, και δίχως το μονοπάτι της πράξης, όλα είναι σπατάλη προσπάθειας! Οι σωστές προσευχές μπορούν να διατηρήσουν μια σωστή κατάσταση μέσα στους ανθρώπους, αλλά αυτό δεν μπορεί να τους μεταμορφώσει σε βάθος. Γνωρίζοντας την ανθρώπινη αυταρέσκεια, την αλαζονεία, την έπαρση, την υπερηφάνεια και τη διεφθαρμένη διάθεση, η γνώση αυτών των πραγμάτων δεν έρχεται μέσα από τις προσευχές, αλλά ανακαλύπτεται μέσα από την απόλαυση των λόγων του Θεού, και γίνεται γνωστή μέσω της διαφώτισης από το Άγιο Πνεύμα στην πραγματική ζωή. Οι άνθρωποι σήμερα είναι όλοι ικανοί να μιλούν καλά, κι έχουν ακούσει τα πιο μεγαλοπρεπή κηρύγματα, τα πιο μεγαλοπρεπή από οποιαδήποτε άλλα ανά τους αιώνες, ωστόσο, στην πραγματικότητα, πολύ λίγα από αυτά εφαρμόζονται στην πραγματική τους ζωή. Δηλαδή, στην πραγματική ζωή των ανθρώπων δεν υπάρχει Θεός, και στερούνται της ζωής του νέου ανθρώπου μετά τη μεταμόρφωση. Δεν υπάρχει βίωμα της αλήθειας στην πραγματική ζωή, και δεν φέρνουν τον Θεό στην πραγματική ζωή. Οι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους σαν να ήταν υιοί της κόλασης. Δεν είναι αυτή μια προφανής παρεκτροπή;

Οι άνθρωποι για να αποκαταστήσουν την ομοιότητα ενός κανονικού ανθρώπου, δηλαδή, να καταφέρουν να έχουν κανονική ανθρώπινη φύση, δεν μπορούν να ευαρεστήσουν τον Θεό απλά και μόνο με τα λόγια τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο βλάπτουν τον εαυτό τους και αυτό δεν ωφελεί την είσοδο και τη μεταμόρφωσή τους. Συνεπώς, για να επιτύχουν τη μεταμόρφωση, οι άνθρωποι πρέπει να πράττουν σιγά-σιγά, να εισέλθουν αργά, να αναζητούν και να εξερευνούν λίγο-λίγο, να εισέλθουν από το θετικό και να ζήσουν μια πρακτική ζωή αλήθειας, μια ζωή των αγίων. Από εδώ και στο εξής, περιλαμβάνει πραγματικά ζητήματα, αληθινά πράγματα και πραγματικά περιβάλλοντα, επιτρέποντας στους ανθρώπους να έχουν πρακτική εκπαίδευση. Δεν απαιτεί από αυτούς να προσφέρουν κάποια λατρεία με τα χείλη. αντίθετα, απαιτεί εκπαίδευση σε πραγματικά περιβάλλοντα. Οι άνθρωποι καταλήγουν να συνειδητοποιήσουν ότι είναι κακής ποιότητας, και κατόπιν τρώνε και πίνουν κατάλληλα από τα λόγια του Θεού, εισέρχονται κατάλληλα και κάνουν τις κατάλληλες πράξεις. μ’ αυτόν τον τρόπο αποκτούν την πραγματικότητα κι έτσι η είσοδος μπορεί να συμβεί ακόμα πιο γρήγορα. Για να μεταμορφωθούν οι άνθρωποι, πρέπει να υπάρχει κάποια πρακτικότητα, πρέπει να εξασκηθούν με πραγματικά θέματα, πραγματικά πράγματα και πραγματικά περιβάλλοντα. Είναι δυνατόν να επιτύχουμε πραγματική εξάσκηση βασιζόμενοι απλά και μόνο στην εκκλησιαστική ζωή; Μπορεί ο άνθρωπος να εισέλθει στην πραγματικότητα; Όχι. Αν ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να εισέλθει στην πραγματική ζωή, τότε δεν είναι σε θέση να μεταμορφώσει τους παλιούς τρόπους που χρησιμοποιούσε για να κάνει πράγματα και να ζήσει τη ζωή. Δεν οφείλεται εξ ολοκλήρου στην τεμπελιά του ανθρώπου ή στην έντονη εξάρτησή του, αλλά μάλλον επειδή ο άνθρωπος απλώς δεν έχει την ικανότητα να ζει, και επιπλέον, δεν έχει κατανοήσει το πρότυπο της ομοιότητας ενός κανονικού ανθρώπου το οποίο απαιτεί ο Θεός. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι πάντα συζητούσαν, μιλούσαν, είχαν συναναστροφή, γίνονταν ακόμα και «ρήτορες». αλλά κανένας από αυτούς δεν επιζητούσε μεταμορφώσεις στη διάθεση της ζωής. επέμεναν μόνο να αναζητούν βαθιές θεωρίες. Συνεπώς, σήμερα πρέπει να αλλάξεις αυτή τη θρησκευτική ζωή της πίστης στον Θεό. Πρέπει να εισέλθεις και να εξασκηθείς στοχεύοντας ένα πράγμα, ένα ζήτημα, ένα άτομο. Πρέπει να κάνεις πράγματα επικεντρωμένα, μόνο τότε θα επιτύχεις αποτελέσματα. Για να γίνει η μεταμόρφωση των ανθρώπων, αυτή πρέπει να ξεκινήσει από την υπόστασή τους. Το έργο πρέπει να έχει στόχο την υπόσταση των ανθρώπων, τη ζωή τους, την τεμπελιά, την εξάρτηση και τη δουλεία των ανθρώπων και μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να μεταμορφωθούν.

Παρόλο που η εκκλησιαστική ζωή μπορεί να παράγει αποτελέσματα σε μερικούς τομείς, το κλειδί εξακολουθεί να είναι πως η πραγματική ζωή μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους, και η παλιά τους φύση δεν μπορεί να μεταμορφωθεί χωρίς την πραγματική ζωή. Ας πάρουμε το έργο του Ιησού κατά την Εποχή της Χάριτος. Όταν ο Ιησούς κατάργησε τους προηγούμενους νόμους και καθιέρωσε τις εντολές της νέας εποχής, μίλησε μέσα από παραδείγματα της πραγματικής ζωής. Όταν ο Ιησούς οδήγησε τους μαθητές Του μέσα από τον αγρό με το σιτάρι μια Κυριακή, όταν οι μαθητές πείνασαν, έκοψαν κι έφαγαν τα στάχυα, οι άπιστοι το είδαν αυτό και είπαν πως δεν τήρησαν το Σάββατο. Είπαν επίσης πως δεν επιτρέπεται στους ανθρώπους να σώσουν τα μοσχάρια που έπεσαν σε ένα λάκκο την ημέρα του Σαββάτου, λέγοντας πως καμία εργασία δεν πρέπει να εκτελεστεί κατά τη διάρκεια του Σαββάτου. Ο Ιησούς χρησιμοποίησε αυτά τα περιστατικά για να διακηρύξει σταδιακά τις εντολές της νέας εποχής. Εκείνο τον καιρό, χρησιμοποίησε πολλά πρακτικά θέματα για να κάνει τον κόσμο να καταλάβει και να μεταμορφωθεί. Αυτή είναι η αρχή με την οποία εκτελεί το έργο Του το Άγιο Πνεύμα, και είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι, όταν έχουν έλλειψη όσον αφορά στα πρακτικά θέματα, μπορούν να κερδίσουν μόνο κατανόηση στη θεωρία και είναι ικανοί να καταλάβουν τα πράγματα μόνο διανοητικά, κι αυτός δεν είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να μεταμορφώσει τους ανθρώπους. Μιλώντας για την απόκτηση σοφίας και οξυδέρκειας μέσα από την εκπαίδευση, πώς θα μπορούσε αυτό να επιτευχθεί; Θα μπορούσε ο άνθρωπος να αποκτήσει σοφία και οξυδέρκεια απλά με την ακρόαση, την ανάγνωση και την πρόοδο της γνώσης του; Πώς οδηγεί αυτό στην απόκτηση της σοφίας και της οξυδέρκειας; Ο άνθρωπος πρέπει να πασχίσει για να καταλάβει και να βιώσει μέσω της πραγματικής ζωής. Επομένως, η εκπαίδευση δεν μπορεί να λείπει, και δεν μπορεί κάποιος να αποχωριστεί από την πραγματική ζωή. Ο άνθρωπος πρέπει να δώσει προσοχή σε διαφορετικές απόψεις και να εισέλθει σε διάφορες απόψεις: στο εκπαιδευτικό επίπεδο, στην εκφραστικότητα, στην ικανότητα να βλέπει πράγματα, στη διάκριση, στην ικανότητα να καταλαβαίνει τα λόγια του Θεού, στην κοινή λογική και τους κανόνες της ανθρώπινης φύσης, και σε άλλα πράγματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη φύση, με τα οποία θα πρέπει να είναι εφοδιασμένος ο άνθρωπος. Αφού επιτευχθεί η κατανόηση, ο άνθρωπος πρέπει να επικεντρωθεί στην είσοδο, και μόνο τότε μπορεί να επιτευχθεί η μεταμόρφωση. Αν ο άνθρωπος απέκτησε κατανόηση αλλά παραμέλησε την πρακτική, πώς μπορεί να συμβεί η μεταμόρφωση; Τώρα λοιπόν, ο άνθρωπος έχει καταλάβει πολλά, αλλά δεν βιώνει την πραγματικότητα, κι έτσι μπορεί να έχει μόνο μια μικρή ουσιαστική κατανόηση των λόγων του Θεού. Έχεις διαφωτιστεί μόνο οριακά. έχεις λάβει λίγη φώτιση από το Άγιο Πνεύμα, όμως δεν έχεις εισέλθει στην πραγματική ζωή, ή μπορεί και να μην σε νοιάζει η είσοδος, έτσι θα έχεις μόνο μικρή μεταμόρφωση. Μετά από τόσο πολύ καιρό, οι άνθρωποι έχουν καταλάβει πολλά και μπορούν να μιλάνε πολύ για τη γνώση τους στις θεωρίες, αλλά η εξωτερική τους διάθεση παραμένει η ίδια, και το αρχικό τους διαμέτρημα παραμένει χωρίς την παραμικρή ανύψωση. Αν έτσι είναι τα πράγματα, πότε επιτέλους θα εισέλθεις;

Η εκκλησιαστική ζωή είναι μόνο ένα είδος ζωής όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονται για να απολαύσουν τα λόγια του Θεού, και χρειάζεται μόνο ένα μικρό κομμάτι της ζωής ενός ατόμου. Αν η πραγματική ζωή ενός ανθρώπου θα μπορούσε να μοιάζει με την εκκλησιαστική του ζωή, περιλαμβάνοντας μια σωστή πνευματική ζωή, απολαμβάνοντας κατάλληλα τα λόγια του Θεού, με σωστή προσευχή και παρουσία κοντά στον Θεό με σωστό τρόπο, ζώντας μια πραγματική ζωή όπου το κάθε τι εκτελείται σε συμφωνία με το θέλημα του Θεού, ζώντας μια πραγματική ζωή όπου όλα πραγματοποιούνται σύμφωνα με την αλήθεια, ζώντας μια πραγματική ζωή κάνοντας πράξη τις προσευχές και μένοντας ήσυχος μπροστά στον Θεό, κάνοντας πράξη την υμνωδία και τον χορό, μόνο μια τέτοια ζωή θα έφερνε τον άνθρωπο σε μια ζωή των λόγων του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι επικεντρώνονται μόνο στις λίγες ώρες της εκκλησιαστικής τους ζωής χωρίς να ασχολούνται με τη ζωή τους εκτός αυτών των ωρών, σαν να μην τους ενδιαφέρει καθόλου. Υπάρχουν επίσης πολλοί άνθρωποι που εισέρχονται στη ζωή των αγίων μόνο όταν τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, ψάλλουν ύμνους ή προσεύχονται, κι ύστερα, έξω από αυτές τις ώρες, ξαναγυρνάνε στον παλιό εαυτό τους. Τέτοια ζωή δεν μπορεί να μεταμορφώσει τους ανθρώπους, και δεν θα τους επιτρέψει να γνωρίσουν τον Θεό. Κατά την πίστη στον Θεό, αν ο άνθρωπος επιθυμεί μεταμόρφωση στη δική του διάθεση, τότε δεν πρέπει να αποσυνδεθεί από την πραγματική ζωή. Στην πραγματική ζωή, πρέπει να γνωρίζεις τον εαυτό σου, να απαρνηθείς τον εαυτό σου, να κάνεις πράξη την αλήθεια καθώς και να μάθεις τις αρχές, να έχεις κοινή λογική και κανόνες αυτοελέγχου σε όλα τα πράγματα πριν μπορέσεις να επιτύχεις τη σταδιακή μεταμόρφωση. Αν επικεντρώνεσαι μόνο στη γνώση για τις θεωρίες και ζεις μόνο ανάμεσα σε θρησκευτικές τελετές χωρίς να μπαίνεις βαθιά μέσα στην πραγματικότητα, χωρίς να εισέρχεσαι στην πραγματική ζωή, τότε δεν θα εισέλθεις ποτέ στην πραγματικότητα, δεν θα γνωρίσεις ποτέ τον εαυτό σου, την αλήθεια ή τον Θεό, και θα είσαι πάντοτε τυφλός και αδαής. Ο σκοπός του Θεού όταν κατεργάζεται τον άνθρωπο είναι να μην του επιτρέψει να έχει μια σωστή ανθρώπινη ζωή μόνο μερικές ώρες μέσα στην ημέρα, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο να ζει με τη σάρκα. Και δεν πρόκειται για τη μεταμόρφωση της γνώσης που έχει ο άνθρωπος για θεωρίες. Μάλλον πρόκειται για την αλλαγή της παλιάς του διάθεσης, την αλλαγή όλης της παλιάς ζωής του, την αλλαγή του ξεπερασμένου σκεπτικού του και της διανοητικής του άποψης. Η εστίαση στην εκκλησιαστική ζωή μόνο, δεν θα αλλάξει τις παλιές συνήθειες της ζωής του ανθρώπου, ούτε θα αλλάξει τους παλιούς τρόπους βάσει των οποίων ζούσε για αρκετό καιρό. Ό,τι κι αν συμβεί, ο άνθρωπος δεν πρέπει να αποσυνδεθεί από την πραγματική ζωή. Ο Θεός ζητά από τους ανθρώπους να βιώσουν την κανονική ανθρώπινη φύση στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στην εκκλησιαστική ζωή. να βιώσουν την αλήθεια στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στην εκκλησιαστική ζωή· να εκπληρώσουν τις λειτουργίες τους στην πραγματική ζωή, όχι μόνο στην εκκλησιαστική ζωή. Για να εισέλθει κάποιος στην πραγματικότητα, πρέπει να στρέψει το κάθε τι προς την πραγματική ζωή. Αν οι πιστοί στον Θεό δεν μπορούν να εισέλθουν στην πραγματική ζωή και να γνωρίσουν τον εαυτό τους ή να βιώσουν την κανονική ανθρώπινη φύση στην πραγματική ζωή, θα καταλήξουν αποτυχημένοι. Αυτοί που δεν υπακούουν στον Θεό είναι όλοι άνθρωποι που δεν μπορούν να εισέλθουν στην πραγματική ζωή. Είναι όλοι τους άνθρωποι που μιλάνε για την ανθρώπινη φύση αλλά βιώνουν τη φύση των δαιμονίων. Είναι όλοι άνθρωποι που μιλάνε για την αλήθεια αλλά αντίθετα βιώνουν δόγματα. Αυτοί που δεν μπορούν να βιώσουν την αλήθεια στην πραγματική ζωή είναι αυτοί που πιστεύουν στον Θεό αλλά ο Θεός τους απεχθάνεται και τους έχει απορρίψει. Πρέπει να κάνεις πράξη την είσοδό σου στην πραγματική ζωή, να γνωρίζεις τις δικές σου ελλείψεις, την ανυπακοή και την άγνοια, και να γνωρίζεις την αντικανονική ανθρώπινη φύση σου και τις αδυναμίες σου. Με αυτόν τον τρόπο, όλη η γνώση σου θα ενσωματωθεί στην πραγματική σου κατάσταση και στις δυσκολίες σου. Μόνο αυτό το είδος της γνώσης είναι πραγματικό και θα σου επιτρέψει να αντιληφθείς στ’ αλήθεια τη δική σου κατάσταση και να επιτύχεις τη μεταμόρφωση της διάθεσής σου.

Τώρα που η τελείωση της ανθρωπότητας έχει επίσημα αρχίσει, πρέπει κανείς να μπει στην πραγματική ζωή. Επομένως, για να κατορθώσει κάποιος τη μεταμόρφωση, πρέπει να αρχίσει από την είσοδο στην πραγματική ζωή και να μεταμορφωθεί σιγά-σιγά. Αν αποφύγεις την κανονική ζωή του ανθρώπου και μιλάς μόνο για πνευματικά θέματα, τότε τα πράγματα γίνονται βαρετά κι επίπεδα, γίνονται μη ρεαλιστικά, και τότε πώς θα μπορέσει να μεταμορφωθεί ο άνθρωπος; Τώρα καλείσαι να εισέλθεις στην πραγματική ζωή για να εξασκηθείς, ώστε να θέσεις το θεμέλιο για την είσοδο στην πραγματική εμπειρία. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι κυρίως η καθοδήγηση, ενώ τα υπόλοιπα εξαρτώνται από την πράξη και την είσοδο των ανθρώπων. Ο καθένας μπορεί να επιτύχει την είσοδο στην πραγματική ζωή μέσω διαφόρων δρόμων, τέτοιων που να μπορούν να φέρουν τον Θεό στην πραγματική ζωή και να βιώσει μια πραγματική κανονική ανθρώπινη φύση. Μόνο αυτή είναι μια ζωή με νόημα!

Μάθετε περισσότερα:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Είσαι ένας αληθινός πιστός του Θεού;

Ίσως το ταξίδι της πίστης σου στον Θεό έχει διαρκέσει περισσότερο από ένα ή δύο χρόνια, κι ίσως στη ζωή σου σε αυτά τα χρόνια έχεις υποστεί πολλές κακουχίες, ή ίσως δεν έχεις υποστεί κακουχίες αλλά, αντιθέτως, έχεις λάβει πολλή χάρη. Μπορεί επίσης να μην έχεις βιώσει ούτε κακουχίες ούτε χάρη, αλλά, αντ’ αυτού, να έχεις ζήσει μια ζωή πιο συνηθισμένη. Ανεξάρτητα από αυτό, είσαι ακόμη κάποιος που ακολουθεί τον Θεό, επίτρεψέ μας, λοιπόν, να συναναστραφούμε το γιατί Τον ακολουθείς. Ωστόσο, οφείλω να υπενθυμίσω σε όσους διαβάζουν αυτά τα λόγια ότι ο λόγος του Θεού απευθύνεται σε όλους εκείνους που αναγνωρίζουν τον Θεό και σε όλους εκείνους που ακολουθούν τον Θεό, όχι προς όλους τους ανθρώπους γενικά, συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων που δεν αναγνωρίζουν τον Θεό. Εάν πιστεύεις ότι ο Θεός μιλάει στο πλήθος, σε όλους τους ανθρώπους στον κόσμο, τότε ο λόγος του Θεού δεν θα έχει επίδραση σ’ εσένα. Έτσι, θα πρέπει να κρατήσεις όλα τα λόγια κοντά στην καρδιά σου και μην τοποθετείσαι εκτός του πεδίου εφαρμογής τους. Όπως και να ‘χει, ας μιλήσουμε για το τι συμβαίνει στο σπίτι μας.

Θα πρέπει όλοι τώρα να καταλάβετε το αληθινό νόημα της πίστης στον Θεό. Η έννοια της πίστης στον Θεό, για την οποία μίλησα προηγουμένως, σχετίζεται με τη θετική είσοδό σας. Αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Σήμερα, θα ήθελα να αναλύσω την ουσία της πίστης σας στον Θεό. Φυσικά, αυτό σας καθοδηγεί από την αρνητική άποψη· αν δεν το κάνω, τότε δεν θα γνωρίζετε ποτέ την αληθινή σας όψη και θα υπερηφανεύεστε για την αφοσίωση και την πίστη σας για πάντα. Με άλλα λόγια, εάν δεν αποκαλύψω την ασχήμια βαθιά μέσα στις καρδιές σας, τότε ο καθένας σας θα τοποθετήσει ένα στέμμα στο κεφάλι του και θα δώσετε όλη τη δόξα στον εαυτό σας. Η υπεροπτική κι αλαζονική φύση σας σας οδηγεί να προδώσετε την ίδια τη συνείδησή σας, να επαναστατήσετε και να αντισταθείτε στον Χριστό και να αποκαλύψετε την ασχήμια σας, εκθέτοντας έτσι στο φως τις προθέσεις σας, τις αντιλήψεις, τις υπερβολικές επιθυμίες και τα μάτια γεμάτα απληστία. Κι όμως, συνεχίζετε να δηλώνετε ότι θα αφιερώσετε τη ζωή σας στο έργο του Χριστού και επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά τις αλήθειες για τις οποίες μίλησε ο Χριστός εδώ και πολύ καιρό. Αυτή είναι η «πίστη» σας. Αυτή είναι η «πίστη σας χωρίς ακαθαρσίες». Ανέκαθεν έθετα στον άνθρωπο πολύ αυστηρά πρότυπα. Εάν η πίστη σας προσφέρεται υπό όρους και με προθέσεις, τότε θα προτιμούσα να μην έχω καθόλου τη φερόμενη πίστη σας, γιατί απεχθάνομαι αυτούς που Με εξαπατούν με τις προθέσεις τους και Με εκβιάζουν με όρους. Επιθυμώ ο άνθρωπος να είναι πιστός μόνο σ’ Εμένα, να ενεργεί για χάρη και προκειμένου να αποδείξει αυτή τη μία λέξη: την πίστη. Απεχθάνομαι τη χρήση των γλυκόλογών σας για να Με κάνουν να χαρώ. Διότι πάντοτε σας αντιμετωπίζω με απόλυτη ειλικρίνεια και γι’ αυτό θα ήθελα να ενεργείτε προς Εμένα με μια επίσης αληθινή πίστη. Όσον αφορά την πίστη, πολλοί μπορεί να πιστεύουν ότι ακολουθούν τον Θεό επειδή έχουν πίστη, αλλιώς δεν θα άντεχαν τέτοιο πόνο. Σε ρωτώ, λοιπόν το εξής: Γιατί, λοιπόν, ποτέ δεν έχεις φόβο Θεού παρόλο που πιστεύεις στην ύπαρξη Του; Γιατί, λοιπόν, δεν έχεις κανένα σεβασμό για τον Θεό στην καρδιά σου εάν πιστεύεις στην ύπαρξή Του; Αποδέχεσαι ότι ο Χριστός είναι η ενσάρκωση του Θεού, γιατί λοιπόν Τον περιφρονείς και συμπεριφέρεσαι με ασέβεια προς Αυτόν; Γιατί Τον κρίνεις ανοιχτά; Γιατί πάντα παρακολουθείς τις κινήσεις Του; Γιατί δεν υποτάσσεσαι στις διευθετήσεις Του; Γιατί δεν ενεργείς σύμφωνα με τον λόγο Του; Γιατί Τον εκβιάζεις και κλέβεις τις προσφορές Του; Γιατί μιλάς εκ μέρους του Χριστού; Γιατί κρίνεις το κατά πόσον το έργο και ο λόγος Του είναι σωστά; Γιατί τολμάς να Τον βλασφημείς πίσω από την πλάτη Του; Αυτά κι άλλα πολλά στοιχειοθετούν την πίστη σας;

Κάθε μέρος της ομιλίας και της συμπεριφοράς σας αποκαλύπτει τα στοιχεία της απιστίας στον Χριστό, που φέρετε μέσα σας. Τα κίνητρα κι οι στόχοι σας σε ό,τι κάνετε διαπνέονται από την απιστία· ακόμη κι εκείνη η αίσθηση που εκπορεύεται από το βλέμμα στα μάτια σας είναι μολυσμένη με αυτά τα στοιχεία. Με άλλα λόγια, καθένας από σας, κάθε λεπτό της ημέρας, φέρνει μαζί του στοιχεία απιστίας. Αυτό σημαίνει ότι, κάθε στιγμή, κινδυνεύετε να προδώσετε τον Χριστό, γιατί το αίμα που κυλά μέσα στο σώμα σας είναι εμποτισμένο με την απιστία προς τον ενσαρκωμένο Θεό. Επομένως, λέω ότι τα ίχνη που αφήνετε στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό δεν είναι σημαντικά. Το ταξίδι σας στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό δεν γίνεται με σταθερά βήματα και, αντ’ αυτού, απλώς κινείστε μηχανικά. Είστε πάντα επιφυλακτικοί προς τον λόγο του Χριστού και δεν μπορείτε να τον κάνετε αμέσως πράξη. Αυτός είναι ο λόγος που δεν πιστεύετε στον Χριστό κι όλες οι αντιλήψεις που διαρκώς έχετε γι’ Αυτόν είναι άλλος ένας λόγος που δεν πιστεύετε στον Χριστό. Ο διαρκής σκεπτικισμός για το έργο του Χριστού, το ότι δεν λαμβάνετε υπόψιν τον λόγο του Χριστού, το ότι έχετε άποψη για οποιοδήποτε έργο γίνεται από τον Χριστό και το ότι δεν είστε σε θέση να το κατανοήσετε σωστά, το ότι δυσκολεύεστε να αφήσετε τις αντιλήψεις ανεξάρτητα από την εξήγηση που λαμβάνετε και ούτω καθεξής, όλα αυτά είναι στοιχεία της απιστίας αναμεμειγμένα στις καρδιές σας. Παρόλο που ακολουθείτε το έργο του Χριστού και ποτέ δεν μένετε πίσω, υπάρχει μεγάλη επαναστατικότητα αναμεμειγμένη στις καρδιές σας. Αυτή η επαναστατικότητα είναι μια ακαθαρσία στην πίστη σας στον Θεό. Ίσως δεν συμφωνείτε, αλλά αν δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε τις δικές σας προθέσεις σε αυτό, τότε θα είστε σίγουρα αυτοί που θα χαθούν. Επειδή ο Θεός οδηγεί στην τελείωση μόνο εκείνους που πραγματικά πιστεύουν σε Αυτόν, και όχι εκείνους που είναι επιφυλακτικοί απέναντί Του, πόσο μάλλον όσους Τον ακολουθούν, παρόλο που ποτέ δεν πίστεψαν ότι είναι Θεός.

Μερικοί άνθρωποι δεν χαίρονται με την αλήθεια, πολύ λιγότερο, με την κρίση. Αντίθετα, χαίρονται με τη δύναμη και τον πλούτο. Αυτά τα άτομα θεωρούνται σνομπ. Αναζητούν αποκλειστικά εκείνα τα θρησκεύματα στον κόσμο που έχουν επιρροή κι εκείνους τους πάστορες και τους δασκάλους που προέρχονται από τις ιερατικές σχολές. Παρά το γεγονός ότι δέχτηκαν την οδό της αλήθειας, παραμένουν επιφυλακτικοί και δεν είναι σε θέση να αφοσιωθούν πλήρως. Μιλούν για θυσίες προς τον Θεό, αλλά τα μάτια τους επικεντρώνονται σε μεγάλους πάστορες και δασκάλους κι ο Χριστός παραμερίζεται. Οι καρδιές τους είναι γεμάτες με φήμη, πλούτη και δόξα. Δεν πιστεύουν καθόλου ότι ένας τέτοιος πένητας είναι ικανός να κατακτήσει τόσους πολλούς, ότι ένας τόσο ασήμαντος είναι ικανός να οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση. Δεν πιστεύουν καθόλου ότι όλα αυτά τα μηδενικά μέσα στη σκόνη και σωρούς κοπριάς είναι τα άτομα που επιλέγονται από τον Θεό. Πιστεύουν ότι, αν αυτοί οι άνθρωποι ήταν τα αντικείμενα της σωτηρίας του Θεού, τότε ο ουρανός και η γη θα γύριζαν ανάποδα κι όλοι οι άνθρωποι θα ξεκαρδίζονταν στο γέλιο. Πιστεύουν ότι, αν ο Θεός επέλεξε κάποιους τόσο τιποτένιους για να τελειωθούν, τότε αυτοί οι μεγάλοι άντρες θα γίνονταν ο ίδιος ο Θεός. Οι αντιλήψεις τους είναι μολυσμένες με την απιστία. Πράγματι, πιο πολύ κι από την απιστία, είναι εξωφρενικά θηρία. Γιατί εκτιμούν μόνο τη θέση, το κύρος και τη δύναμη· αυτό που έχουν σε μεγάλη εκτίμηση είναι μεγάλες ομάδες και θρησκεύματα. Δεν έχουν κανένα σεβασμό για όλους εκείνους που οδηγούνται από τον Χριστό· είναι απλά προδότες που γύρισαν την πλάτη τους στον Χριστό, στην αλήθεια και στη ζωή.

Αυτό που θαυμάζεις δεν είναι η ταπεινοφροσύνη του Χριστού, αλλά εκείνοι οι ψεύτικοι διακεκριμένοι ποιμένες. Δεν αγαπάς το κάλλος ή τη σοφία του Χριστού, αλλά εκείνους τους φαύλους που συνδέονται με τον άθλιο κόσμο. Γελάς με τον πόνο του Χριστού, που δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι Του, αλλά θαυμάζεις αυτά τα πτώματα που αρπάζουν προσφορές και ζουν στην ακολασία. Δεν είσαι πρόθυμος να υποφέρεις μαζί με τον Χριστό, αλλά ευχαρίστως πέφτεις στην αγκαλιά εκείνων των απερίσκεπτων αντίχριστων, παρόλο που σου παρέχουν μόνο σάρκα, μόνο κανόνες και μόνο έλεγχο. Ακόμα και τώρα, η καρδιά σου εξακολουθεί να στρέφεται προς το μέρος τους, προς τη φήμη τους, προς τη θέση τους στις καρδιές όλων των Σατανάδων, και προς την επιρροή και την εξουσία τους. Ωστόσο, συνεχίζεις να έχεις μια στάση αντίστασης και άρνησης να δεχτείς το έργο του Χριστού. Γι’ αυτό λέω ότι δεν έχεις την πίστη που απαιτείται για να αναγνωρίσεις τον Χριστό. Ο λόγος που Τον ακολουθείς ως σήμερα είναι εξ ολοκλήρου επειδή αναγκάστηκες. Στην καρδιά σου για πάντα δεσπόζουν υπεροπτικές εικόνες· δεν μπορείς να ξεχάσεις κάθε τους λέξη και πράξη, ούτε τις γεμάτες επιρροή λέξεις και τα χέρια τους. Είναι, στην καρδιά σας, για πάντα υπέρτατοι και για πάντα ήρωες. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει για τον σύγχρονο Χριστό. Είναι για πάντα ασήμαντος στην καρδιά σας και για πάντα ανάξιος σεβασμού. Γιατί Αυτός είναι πάρα πολύ συνηθισμένος, έχει πολύ μικρή επιρροή και απέχει πολύ από την υπεροψία.

Σε κάθε περίπτωση, θέλω να πω ότι όλοι όσοι δεν έχουν την αλήθεια σε εκτίμηση είναι όλοι άπιστοι και προδότες της αλήθειας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα λάβουν ποτέ την έγκριση του Χριστού. Έχεις διαπιστώσει τώρα πόση απιστία βρίσκεται μέσα σου; Και πόση προδοσία του Χριστού; Σε προτρέπω λοιπόν ώστε: Αφού έχεις επιλέξει την οδό της αλήθειας, τότε θα πρέπει να αφοσιωθείς ολόψυχα, μην αμφιταλαντεύεσαι ούτε να το κάνεις με μισή καρδιά. Θα πρέπει να καταλάβεις ότι ο Θεός δεν ανήκει στον κόσμο ή σε οποιοδήποτε άτομο, αλλά σ’ όλους εκείνους που πραγματικά πιστεύουν σε Αυτόν, σ’ όλους εκείνους που Τον λατρεύουν και σ’ όλους εκείνους που είναι αφοσιωμένοι και πιστοί σ’ Αυτόν.

Επί του παρόντος, υπάρχει ακόμα μέσα σου πολλή απιστία. Προσπαθήστε επιμελώς να κοιτάξετε μέσα σας και θα βρείτε σίγουρα την απάντησή σας. Όταν βρεις την αληθινή απάντηση, τότε θα παραδεχτείς ότι δεν είσαι πιστός του Θεού, αλλά μάλλον αυτός που εξαπατά, βλασφημεί και Τον προδίδει, κι ένας άπιστος προς Εκείνον. Στη συνέχεια, θα συνειδητοποιήσεις ότι ο Χριστός δεν είναι άνθρωπος, αλλά Θεός. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, τότε θα αποκτήσεις φόβο Θεού, θα σεβαστείς και θα αγαπήσεις πραγματικά τον Χριστό. Προς το παρόν, η πίστη σας είναι μόνο το τριάντα τοις εκατό της καρδιάς σας, ενώ εβδομήντα τοις εκατό κατέχεται από την αμφιβολία. Κάθε πράξη που έγινε και κάθε φράση που είπε ο Χριστός μπορεί να σας προκαλέσει να διαμορφώσετε αντιλήψεις και απόψεις σχετικά μ’ Αυτόν. Αυτές οι αντιλήψεις κι οι απόψεις πηγάζουν από την πλήρη απιστία σας προς Εκείνον. Θαυμάζετε και σέβεστε μόνο τον αόρατο Θεό στον ουρανό και δεν έχετε σε υπόληψη τον ζωντανό Χριστό στη γη. Δεν είναι κι αυτή η απιστία σας; Λαχταράτε μόνο τον Θεό που επιτέλεσε έργο στο παρελθόν, αλλά δεν παραδέχεστε τον σύγχρονο Χριστό. Αυτά είναι πάντα η «πίστη» που έχει μπερδευτεί στην καρδιά σας, που δεν πιστεύει στον σύγχρονο Χριστό. Δεν σας υποτιμώ, γιατί υπάρχει πολύ απιστία μέσα σας, πάρα πολλές ακαθαρσίες μέσα σας και πρέπει να εξεταστούν. Αυτές οι ακαθαρσίες αποτελούν ένδειξη ότι δεν έχετε καθόλου πίστη· είναι ένα σημάδι της απόρριψης του Χριστού και σας χαρακτηρίζει ως προδότη του Χριστού. Είναι ένα πέπλο που καλύπτει τις γνώσεις σας για τον Χριστό, ένα εμπόδιο για να σας κερδίσει ο Χριστός, ένα εμπόδιο που δεν σας επιτρέπει να είστε σε σύμπνοια με τον Χριστό και μια απόδειξη ότι ο Χριστός δεν σας εγκρίνει. Τώρα είναι η ώρα να εξετάσετε όλα τα μέρη της ζωής σας! Με αυτόν τον τρόπο, θα ωφεληθείτε με κάθε τρόπο που μπορείτε να φανταστείτε!

 Μάθετε περισσότερα:Παντοδύναμος Θεός

Χριστιανικές Ταινίες «Κήρυκας Ευαγγελίου» Κλιπ 2 - Ο Χριστός είναι ο ενσαρκωμένος Θεός

 

Κατά τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια, παρόλο που οι πιστοί στον Κύριο γνωρίζουν ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Χριστός, ότι είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, κανένας δεν έχει καταφέρει να κατανοήσει τα μυστήρια της αλήθειας σχετικά με το τι είναι πραγματικά η ενσάρκωση του Θεού και με το πώς θα πρέπει να γνωρίσουμε τον ενσαρκωμένο Θεό. Γι’ αυτό, όταν ο Παντοδύναμος Θεός των εσχάτων ημερών ενσαρκώθηκε ώστε να έρθει να πραγματοποιήσει το έργο της κρίσεώς Του, ορισμένοι άνθρωποι Τον αντιμετώπισαν σαν να ήταν απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος και αρνήθηκαν να αποδεχθούν το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Με αυτόν τον τρόπο, είναι πολύ πιθανό οι άνθρωποι να χάσουν τη σωτηρία του Θεού των εσχάτων ημερών. Είναι προφανές ότι η κατανόηση της αλήθειας της ενσάρκωσης είναι κρίσιμη για την υποδοχή της επιστροφής του Κυρίου.

«πίστη στον Θεό» Ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει για να αποκαλύψει το μυστήριο του Θεού

 

Ο Γου Σόνγκουανκ κηρύττει το Ευαγγέλιο με την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού και, την ώρα που προσπαθεί να διαφύγει τη σύλληψη από την Κινεζική Αστυνομία, τον σώζει ο Τζανγκ Σουν, ένας συνεργάτης σε μια τοπική κατ’ οίκον εκκλησία. Έπειτα από αυτό, συναναστρέφεται αρκετές φορές με τον Τζανγκ Σουν και άλλους, πάνω στο τι σημαίνει πίστη στον Θεό, τον τρόπο να πιστεύει κανείς προκειμένου να αποκτήσει την επιδοκιμασία του Θεού, και άλλες πτυχές της αλήθειας. Στο τέλος, οι αλήθειες αυτές επιλύουν την μακροχρόνια σύγχυση και τις δυσκολίες του Τζανγκ Σουν και των άλλων, επιτρέποντάς τους να κατανοήσουν το πραγματικό νόημα της «πίστης στον Θεό» και ελευθερώνοντας τις καρδιές τους.

Χριστιανική ταινία «Σωτηρία» Τρέιλερ

Τι είναι η σωτηρία; Όσοι πιστεύουν στον Κύριο Ιησού πιστεύουν ότι αν προσεύχονται ειλικρινά στον Κύριο, εξομολογούνται τις αμαρτίες τους και μετανοούν, τότε οι αμαρτίες τους θα συγχωρεθούν και θα τους αποδοθεί η σωτηρία. Και ότι όταν ο Κύριος έλθει, θα υψωθούν κατευθείαν στη βασιλεία των ουρανών. Όμως, είναι η σωτηρία τόσο απλή; Ο ήρωας της ταινίας, ο Ζου Ζικιάν, πιστεύει στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, ξοδεύει με πάθος για τον Θεό και απαρνήθηκε τα πάντα για να εκτελεί τα καθήκοντά του. Γι' αυτό, συνελήφθη και βασανίστηκε από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Αφού απoφυλακίστηκε, συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντά του, απέκτησε πρακτική εμπειρία, και τα κηρύγματα και το έργο του επέλυσαν κάποια πρακτικά προβλήματα των αδελφών του. Αργότερα, συνελήφθη και η γυναίκα του, όμως εκείνος δεν παραπονέθηκε, δεν έγινε αρνητικός ούτε κατέρρευσε... Με όλα αυτά, κέρδισε φιλοφρονήσεις και επαίνους από τους αδελφούς και τις αδελφές του. Ο Ζου Ζικιάν πιστεύει ότι έχει την πραγματικότητα της αλήθειας και ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός για τη βασιλεία των ουρανών. Σύντομα όμως, μια αναπάντεχη δοκιμασία τού τυχαίνει. Η γυναίκα του πεθαίνει από τα βασανιστήρια της αστυνομίας του ΚΚΚ. Ο Ζου Ζικιάν, απεγνωσμένος, παραλογίζεται, παρανοεί και κάνει παράπονα για τον Θεό και του μπαίνουν ιδέες παρακοής και προδοσίας προς τον Θεό... Αργότερα, όταν συνειδητοποιεί ότι προδίδει τον Θεό, μπαίνει σε σκέψεις και αναρωτιέται αν οι άνθρωποι που, σαν κι αυτόν, περνούν δοκιμασίες και μετά παραπονιούνται, παρεξηγούν τον Θεό και Τον προδίδουν, σώζονται πραγματικά. Είναι πραγματικά άξιοι να εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού;