Γιατί η Αστραπή της Ανατολής εκτοξεύεται με ασταμάτητη πρόοδο

Ο Κύριος Ιησούς είπε, «διότι καθώς η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.» (Ματθ. 24:27). Από τότε που η Αστραπή της Ανατολής – ο Παντοδύναμος Θεός, ο Χριστός των εσχάτων ημερών – εμφανίστηκε στην Κίνα ώστε να τελέσει το έργο Του, το ευαγγέλιο της βασιλείας Του έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη την ηπειρωτική χώρα της Κίνας σε λίγο περισσότερο από δέκα χρόνια. Σήμερα, έχει εξαπλωθεί σε πολλές δυτικές χώρες και περιοχές κι έχει συνταράξει σε τεράστιο βαθμό τα διάφορα θρησκευτικά δόγματα και θρησκεύματα και ο αντίκτυπός της έχει γίνει αισθητός σε ολόκληρο τον κόσμο. Ωστόσο, το ερώτημα που προκαλεί τη μεγαλύτερη σύγχυση στους ηγέτες του θρησκευτικού κόσμου είναι: Γιατί, παρόλο που οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι του θρησκευτικού κόσμου έχουν καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αντισταθούν, να δυσφημίσουν και να καταδικάσουν την Αστραπή της Ανατολής, καταστέλλουν τις εκκλησίες και φτάνουν ακόμη και σε σημείο να συνεργαστούν με την κυβέρνηση του ΚΚΚ (Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας) ώστε να συλλάβουν και να καταδιώξουν τους Χριστιανούς στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, οι πιστοί από τα διάφορα δόγματα και θρησκεύματα που έχουν καλή ανθρώπινη φύση και που πιστεύουν πραγματικά στον Κύριο, αποδέχονται και ακολουθούν τον Παντοδύναμο Θεό ο ένας μετά τον άλλο; Γιατί, παρόλο που αντιμετωπίζει τη φρενήρη αντίσταση και δίωξη των δύο βραχιόνων των δυνάμεων του Σατανά – της κυβέρνησης του ΚΚΚ και του θρησκευτικού κόσμου – η Αστραπή της Ανατολής όχι μόνο δεν έχει λυγίσει, ούτε εξουθενωθεί, μα αντιθέτως έχει συνεχίσει να ευδοκιμεί και να αποκτά όλο και περισσότερη δύναμη, σαν τους βλαστούς που μεγαλώνουν μετά τη βροχή, και εκτοξεύεται χωρίς σταματημό και ακατανίκητα με ανοδική πορεία;

Στην πραγματικότητα, δεν είναι δύσκολο να ανακαλύψουμε την αιτία. Καλό θα ήταν, πριν διερευνήσουμε αυτό το ερώτημα, να ρίξουμε πρώτα μια ματιά στο έργο του Κυρίου Ιησού και θα βρούμε την απάντηση με τρόπο φυσικό. Όταν ο Κύριος Ιησούς εμφανίστηκε και τέλεσε το έργο Του, υπέστη τη φρενήρη αντίσταση και αποδοκιμασία των Ιουδαίων αρχιερέων, των γραμματέων και των Φαρισαίων, σε σημείο που συνεργάστηκαν μέχρι και με τις ρωμαϊκές αρχές ώστε να καρφώσουν τον Ιησού στον σταυρό, ελπίζοντας μάταια να απαγορεύσουν το έργο του Κυρίου Ιησού. Γιατί, λοιπόν, το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού εξαπλώθηκε στον ιουδαϊκό κόσμο κι έφτασε ακόμη και στα αυτιά των Εθνικών; Οι ρωμαϊκές αρχές καταδίωκαν βίαια και έσφαζαν τους Χριστιανούς για τριακόσια χρόνια, άρα πώς γίνεται ο αριθμός των Χριστιανών όχι απλά να μην μειώθηκε, μα αντιθέτως να μεγάλωσε και να αναπτύχθηκε μέσα από αυτές τις διώξεις και να εξαπλώθηκε σε όλες τις γωνιές της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και σε ολόκληρο τον κόσμο; Αυτό έγινε επειδή ο Κύριος Ιησούς ήταν ο ενσαρκωμένος Θεός, ήταν η εμφάνιση του Θεού και τα έργα και τα λόγια του Κυρίου Ιησού ήταν τα έργα και τα λόγια του Θεού, συνεπώς κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει ή να καταστρέψει την εξάπλωση του ευαγγελίου του Κυρίου Ιησού. Η Βίβλος λέει, «διότι εάν η βουλή αύτη ή το έργον τούτο ήναι εξ ανθρώπων, θέλει ματαιωθή·εάν όμως ήναι εκ Θεού, δεν δύνασθε να ματαιώσητε αυτό, και προσέχετε μήπως ευρεθήτε και θεομάχοι» (Πράξεις 5:38-39). Δηλαδή, οτιδήποτε προέρχεται από τον Θεό, θα ακμάσει και οτιδήποτε προέρχεται από τον άνθρωπο, σίγουρα θα παρακμάσει. Ο λόγος του Παντοδύναμου Θεού λέει, «Πιστεύουμε ότι καμιά χώρα ή εξουσία δεν μπορεί να σταθεί στον δρόμο αυτού που επιθυμεί να πετύχει ο Θεός» (από «Ο Θεός προΐσταται της μοίρας όλης της ανθρωπότητας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Παρομοίως, αν η Αστραπή της Ανατολής δεν ήταν η εμφάνιση και το έργο του ενός και μοναδικού αληθινού Θεού, θα ήταν σε θέση να υπερνικήσει ένα προς ένα όλα τα εμπόδια, την αντίσταση και τις διώξεις που πραγματοποιήθηκαν από τον θρησκευτικό κόσμο και την αθεϊστική κυβέρνηση του ΚΚΚ, σαν κάποιο προπύργιο με σιδερένια τείχη, και να εξαπλωθεί ραγδαία κατά μήκος της Κίνας κι ακόμη και κατά μήκος του υπόλοιπου κόσμου; Αν δεν καθοδηγούνταν από το έργο του Αγίου Πνεύματος, θα είχε την εξουσία και τη δύναμη να κάνει όλα τα έθνη να τρέξουν προς το ίδιο βουνό και όλες τις θρησκείες να γίνουν μία; Αν δεν ήταν η εμφάνιση και το έργο του Θεού, θα ήταν σε θέση να εκφράσει την αλήθεια και να εκτελέσει κρίση ώστε να κατακτήσει τόσους αληθινούς πιστούς από τα διάφορα δόγματα και θρησκεύματα, αυτά τα καλά πρόβατα και τα εξέχοντα πρόβατα και να τα κάνει να ακολουθήσουν με αποφασισμένη καρδιά; Τα γεγονότα είναι αρκετά ώστε να αποδείξουν πως ο Χριστός των εσχάτων ημερών, ο Παντοδύναμος Θεός για τον οποίο η Αστραπή της Ανατολής γίνεται μάρτυρας, είναι ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε και είναι πράγματι ο Θεός που εμφανίστηκε και εργάζεται κατά τις έσχατες ημέρες. Συνεπώς, η Αστραπή της Ανατολής είναι σε θέση να εξαπλώνεται με ασταμάτητη πρόοδο, ενώ αντιμετωπίζει τη φρενήρη πρόοδο και την βάναυση καταπίεση της κυβέρνησης του ΚΚΚ και του θρησκευτικού κόσμου!

Πρέπει επίσης να δούμε ότι οι μαθητές κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος ήταν σε θέση να ακολουθήσουν τον Κύριο, ενώ διώκονταν άγρια τόσο από τον Ιουδαϊσμό όσο και από τις ρωμαϊκές αρχές, κυρίως επειδή ο Κύριος Ιησούς είχε εκφράσει τόσες αλήθειες και είχε αποκαλύψει τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών και επειδή οι άνθρωποι άκουσαν στα λόγια Του τη φωνή του Θεού και αναγνώρισαν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο Χριστός, ο Μεσσίας που επρόκειτο να έρθει, κι έτσι ήταν σε θέση να Τον ακολουθήσουν με αποφασισμένες καρδιές και να διαδώσουν τη μαρτυρία τους γι’ Αυτόν, όπως είπε ο Πέτρος, «Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις»(Ιωάν. 6:68). Τις έσχατες ημέρες, ο Παντοδύναμος Θεός έχει εκφράσει ολόκληρη την αλήθεια, η οποία θα επιτρέψει στους ανθρώπους να επιτύχουν τον εξαγνισμό και να σωθούν και έχει εκτελέσει το έργο της κρίσεώς Του, ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού. Αυτά τα λόγια είναι αυτά που λέει το Άγιο Πνεύμα στις εκκλησίες και είναι ο πάπυρος και οι επτά σφραγίδες που ανοίχθηκαν από τον Αμνό όπως προφητεύεται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης (βλ. Αποκάλυψη 5: 2-10). Ο Χριστός των εσχάτων ημερών, ο Παντοδύναμος Θεός, έχει διατυπώσει εκατομμύρια λόγια που όχι μόνο αποκαλύπτουν όλα τα μυστήρια του 6.000 ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού, αποκαλύπτουν τον σκοπό του Θεού στα τρία στάδια του έργου Του ώστε να σωθεί η ανθρωπότητα, αποκαλύπτουν το υπόβαθρο, πληροφορίες που βρίσκονται στο παρασκήνιο και την ουσία πίσω από κάθε ένα από τα στάδια του έργου Του, καθώς και την εκ των έσω ιστορία της Βίβλου και το μυστήριο της ενσάρκωσης του Θεού, αλλά επιπλέον καλύπτουν και χιλιάδες αλήθειες, όπως το πώς ο Σατανάς διαφθείρει την ανθρωπότητα, πώς ο Θεός σώζει την ανθρωπότητα, πώς ο Θεός πραγματοποιεί το έργο της κρίσεως, πώς κατατάσσονται οι άνθρωποι ανάλογα με το είδος τους, την έκβαση και τον προορισμό της ανθρωπότητας και το πώς πραγματοποιείται η βασιλεία του Χριστού. Αυτά τα λόγια δεν είναι απλώς μια γιορτή για τα μάτια της ανθρωπότητας και επιτρέπουν στους ανθρώπους να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, αλλά επιτρέπουν επίσης στους ανθρώπους να κατανοήσουν το έργο του Θεού, τη διάθεση και την ουσία του Θεού. Επιπλέον, τα λόγια Του μας επιτρέπουν να επιτύχουμε μια αλλαγή στη διάθεση και να εξαγνιστούμε και πραγματικά τα λόγια Του περιέχουν όλες τις αλήθειες που εμείς οι διεφθαρμένοι άνθρωποι χρειαζόμαστε προκειμένου να σωθούμε και να οδηγηθούμε στην τελείωση. Τα πρόβατα του Θεού ακούν τη φωνή Του και οι πιστοί που υποτάσσονται ταπεινά και διψούν για την εμφάνιση του Θεού, έχουν κατακτηθεί πλήρως από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού, καθώς αναζητούν και μελετούν την αληθινή οδό· έχουν βεβαιωθεί ότι τα τρία στάδια του έργου της Εποχής του Νόμου, της Εποχής της Χάριτος και της Εποχής της Βασιλείας είναι το έργο ενός Θεού· έχουν πραγματικά και ξεκάθαρα δει ότι το αληθινό έργο και τα λόγια του Θεού είναι ασύγκριτα και δεν μπορούν να αντικατασταθούν από οποιαδήποτε θεωρία ή γνώση που επινοήθηκε από την ανθρωπότητα. Τα λόγια Του είναι οι εκφράσεις της αλήθειας και επιβεβαιώνουν ότι ο ενσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός είναι ακριβώς ο Υιός του ανθρώπου που επιστρέφει τις έσχατες ημέρες και η εμφάνιση του αληθινού Θεού. Επομένως, όλοι οι άνθρωποι γονατίζουν ενώπιον του Παντοδύναμου Θεού και Τον αναγνωρίζουν ως τον Πατέρα τους και ορκίζονται να Τον ακολουθήσουν μέχρι το τέλος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν όλο και περισσότεροι αληθινά πιστοί άνθρωποι που δεν φοβούνται πλέον τις δυσκολίες και τις κακουχίες και που ακολουθούν τον Παντοδύναμο Θεό.

Επιπλέον, το κλειδί για την κατανόηση του γιατί η Αστραπή της Ανατολής είναι ικανή να προχωρήσει με ασταμάτητη πρόοδο, παρά τις άγριες διώξεις και την σκληρή καταστολή του Κ.Κ.Κ. και του θρησκευτικού κόσμου, είναι να γνωρίζει κανείς τον Θεό και να γνωρίζει το έργο Του. Εάν είμαστε σε θέση να αναζητήσουμε και να μελετήσουμε το έργο του Παντοδύναμου του Θεού με ήρεμη καρδιά και να διαβάσουμε τα λόγια που εκφράζει ο Παντοδύναμος Θεός και εάν μπορέσουμε να κατανοήσουμε τα τρία στάδια του έργου σε ολόκληρο το 6.000 ετών σχέδιο διαχείρισης του Θεού, τότε είναι εύκολο να δούμε ότι το έργο της κρίσεως που πραγματοποιείται από τον Χριστό των εσχάτων ημερών – τον Παντοδύναμο Θεό – έχει χτιστεί πάνω στα θεμέλια του έργου του Ιεχωβά Θεού κατά την Εποχή του Νόμου και του έργου του Κυρίου Ιησού κατά την Εποχή της Χάριτος. Δεν υπάρχει καμία αντίφαση σε σχέση με τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου του Θεού, αλλά μάλλον ακολουθούν το ένα το άλλο, διαδραματίζοντας το καθένα τον δικό του ρόλο, άρρηκτα συνδεδεμένα και εξελισσόμενα βήμα-βήμα. Τα τρία στάδια του έργου είναι το έργο ενός Θεού· ο Ιεχωβά, ο Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ένας Θεός, ο ίδιος ο Θεός που δημιούργησε τους ουρανούς, τη γη και όλα τα πράγματα.

Πάρτε για παράδειγμα την Εποχή του Νόμου: o Θεός χρησιμοποίησε τον Μωυσή για να διακηρύξει τους νόμους και τις εντολές Του, να καθοδηγήσει τον άνθρωπο στην επίγεια ζωή και έτσι να μάθουν οι άνθρωποι τι είναι η αμαρτία και πώς πρέπει να λατρεύουν τον Θεό. Κατά τη διάρκεια της μεταγενέστερης περιόδου της Εποχής του Νόμου, η ανθρωπότητα διαφθειρόταν ολοένα και πιο βαθιά από τον Σατανά και παρά τη θέλησή τους, οι άνθρωποι συνέχιζαν να αμαρτάνουν και δεν ήταν σε θέση να τηρούν τους νόμους. Καθώς οι αμαρτίες της ανθρωπότητας αυξάνονταν καθημερινά, οι θυσίες για τις αμαρτίες τους γίνονταν ολοένα και λιγότερες και έπεφταν σε μια παγίδα αμαρτίας από την οποία δεν μπορούσαν να δραπετεύσουν. Σταδιακά, οι άνθρωποι έχαναν τον σεβασμό τους για τον Θεό και έφτασαν μέχρι και σε σημείο να θυσιάζουν τα τυφλά και κουτσά ζώα στο ιερό θυσιαστήριο του Ιεχωβά Θεού και έτσι αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο να πεθάνουν από την κατάρα του νόμου. Ήταν εξαιτίας τέτοιων σκηνικών που ένα νέο στάδιο έργου κρίθηκε απαραίτητο ώστε να μπορέσει ο Θεός να σώσει τον άνθρωπο. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο ο ίδιος ο Θεός – ο Δημιουργός – θα μπορούσε να σώσει τη διεφθαρμένη και εκφυλισμένη ανθρωπότητα και γι’ αυτό ο Θεός ενσαρκώθηκε και εμφανίστηκε με τη μορφή του Κυρίου Ιησού για να ξεκινήσει το λυτρωτικό έργο της Εποχής της Χάριτος. Σήκωσε μόνος του τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και σταυρώθηκε πάνω στον σταυρό ως προσφορά περί αμαρτίας, για χάρη της ανθρωπότητας, κερδίζοντας έτσι άφεση για όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας μια για πάντα. Ο Κύριος Ιησούς δίδαξε στους ακολούθους Του ότι πρέπει να συγχωρούν και να είναι υπομονετικοί, να αγαπούν τους γείτονές τους όπως τον εαυτό τους και να ανέχονται τις κακουχίες ώστε να Τον ακολουθήσουν. Δίδαξε επίσης στους ανθρώπους να κάνουν πράγματα όπως το μοίρασμα του ψωμιού, η κατανάλωση κρασιού, το πλύσιμο των ποδιών των άλλων και η κάλυψη των κεφαλιών τους. Ο Κύριος Ιησούς ζήτησε από τους ανθρώπους να κάνουν πράξη περισσότερες αλήθειες, απαιτούσε περισσότερα από την ανθρωπότητα σε σχέση με ό, τι είχε ζητηθεί από αυτούς κατά την εποχή του Νόμου και έφερε στον άνθρωπο μια κατεύθυνση για να ακολουθήσει κατά τη νέα εποχή. Εφόσον οι άνθρωποι πίστευαν στον Κύριο Ιησού, εξομολογούνταν σ’ Αυτόν και μετανοούσαν, τότε θα μπορούσαν να απολαύσουν την άφθονη χάρη του Κυρίου και να αποκτήσουν τη λύτρωση Του. Ο Κύριος Ιησούς έφερε το έργο στην Εποχή της Χάριτος και ολοκλήρωσε την Εποχή του Νόμου που εκτεινόταν σε περισσότερα από 2.000 χρόνια πίσω. Ήταν ένα νεότερο και ανώτερο έργο που πραγματοποιήθηκε πάνω στα θεμέλια του έργου του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου.

Αφού πιστέψουμε στον Κύριο, παρόλο που οι αμαρτίες μας έχουν συγχωρεθεί, θεωρούμαστε δικαιολογημένοι χάρη στην πίστη μας και έχουμε σωθεί, αυτό σημαίνει απλώς ότι δεν διαθέτουμε αμαρτίες και ότι ο Θεός δεν μας βλέπει ως αμαρτωλούς. Ωστόσο, εξακολουθούμε να διαπράττουμε συχνά αμαρτίες και ζούμε σ’ έναν φαύλο κύκλο συνεχούς αμαρτίας και εξομολόγησης και μετάνοιας. Δεν σπάμε στ’ αλήθεια τα δεσμά της αμαρτίας και τη στιγμή που προκύπτουν οι σωστές συνθήκες, η διεφθαρμένη σατανική μας διάθεση θα αποκαλύπτεται παρά τη θέλησή μας, όπως η αλαζονεία και η έπαρση, ο ανταγωνισμός για φήμη και χρήμα, η ατιμία και η εξαπάτηση, το ψεύδος και η απιστία. Δεν μπορούμε να σταματήσουμε να αμαρτάνουμε και να υβρίζουμε τον Κύριο, ακριβώς όπως είπε ο Παύλος: «επειδή το θέλειν πάρεστιν εις εμέ, το πράττειν όμως το καλόν δεν ευρίσκω·» (Ρωμ. 7:18) Σαφώς, η πίστη μας στον Κύριο Ιησού και η συγχώρεση των αμαρτιών μας, δεν αποδεικνύει ότι έχουμε αποκτηθεί πλήρως από τον Θεό. Κι αυτό επειδή η πρωταρχική αιτία πίσω από αυτές τις αμαρτίες, δηλαδή η σατανική μας φύση που αντιστέκεται και προδίδει τον Θεό, δεν έχει εξαλειφθεί. Έτσι, ακόμα κι αν ο Θεός δεν θυμάται τις αμαρτίες μας και δεν μας αντιμετωπίζει σύμφωνα με τις αμαρτίες μας, παρ’ όλα αυτά, ζούμε με τη σάρκα και δεν έχουμε τρόπο να απαλλαγούμε από την αμαρτωλή μας φύση. Ακόμη και αν οι αμαρτίες μας είχαν συγχωρεθεί χίλιες ή δέκα χιλιάδες φορές και η Εποχή της Χάριτος συνεχιζόταν για άλλα δύο χιλιάδες χρόνια, θα εξακολουθούσαμε να διαπράττουμε αμαρτίες και θα εξακολουθούσαμε να αψηφάμε και να προδίδουμε τον Θεό και δεν θα ήμασταν σε θέση να σπάσουμε τα δεσμά της αμαρτωλής μας φύση. Έτσι, προκειμένου να απαλλαγεί εντελώς η διεφθαρμένη ανθρωπότητα από την επιρροή του Σατανά, ο Θεός πρέπει να πραγματοποιήσει προσωπικά ένα άλλο στάδιο έργου, το οποίο να είναι βαθύτερο και λεπτομερέστερο, έτσι ώστε να σώσει την ανθρωπότητα, και αυτό θα εξαλείψει εντελώς τη σατανική διάθεση του ανθρώπου και την αμαρτωλή του φύση, επιτρέποντας έτσι στον άνθρωπο να απαλλαγεί εντελώς από την επιρροή του Σατανά και να κερδηθεί πλήρως από τον Θεό. Ως εκ τούτου, ο Κύριος Ιησούς υποσχέθηκε ότι θα επέστρεφε και προφήτευσε ότι θα προετοίμαζε μια πιο ολοκληρωμένη σωτηρία για τον άνθρωπο.

Στην πραγματικότητα, η Βίβλος περιέχει προφητείες σχετικά με τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, στο σημείο όπου η πρώτη επιστολή του Πέτρου, κεφάλαιο 1, στίχος 5 λέει, «οίτινες με την δύναμιν του Θεού φυλαττόμεθα διά της πίστεως, εις σωτηρίαν ετοίμην να αποκαλυφθή εν τω εσχάτω καιρώ». Αυτός ο στίχος της γραφής ξεκάθαρα προοικονομεί: για εμάς που ακολουθούμε τον Κύριο Ιησού, ο Θεός έχει προετοιμάσει τη σωτηρία μας κατά τις έσχατες ημέρες. Συνεπώς, ποια θα είναι αυτή η σωτηρία κατά τις έσχατες ημέρες; Η Βίβλος λέει: «Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού·» (1 Πέτρ. 4:17) «Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα·» (Ιωαν. 12:48) «Και είδον άλλον άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν, και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού» (Αποκάλυψη 14:6-7). Μπορούμε να δούμε από αυτές τις γραφές ότι το «αιώνιο ευαγγέλιο» αναφέρεται στο έργο της κρίσεως που αρχίζει από τον οίκο του Θεού, όπου ο Θεός χρησιμοποιεί λέξεις τόσο κοφτερές όσο τα ξίφη ώστε να κρίνει και να εξαγνίσει τον άνθρωπο. Αυτή είναι ακριβώς η κρίση ενώπιον του μεγάλου λευκού θρόνου που αναφέρεται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης και είναι το έργο του διαχωρισμού των προβάτων από τις κατσίκες και του σιταριού από το άχυρο, του διαχωρισμού του καθενός ανάλογα με το είδος του και του προσδιορισμού του τέλους των ανθρώπων και του προορισμού τους. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει, «Όσον αφορά τη λέξη “κρίση”, θα αναλογιστείτε τα λόγια που πρόφερε παντού ο Ιεχωβάς και τα λόγια επιπλήξεως που απηύθυνε ο Ιησούς στους Φαρισαίους. Παρ’ όλη τη δριμύτητά τους, αυτά τα λόγια δεν είναι η κρίση του Θεού για τον άνθρωπο, είναι μόνο λόγια που είπε ο Θεός σε διάφορα περιβάλλοντα, δηλαδή σε διαφορετικά σκηνικά· αυτά τα λόγια διαφέρουν από εκείνα που πρόφερε ο Χριστός καθώς κρίνει τον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες. Τις έσχατες ημέρες, ο Χριστός χρησιμοποιεί μια ποικιλία από αλήθειες για να διδάξει τον άνθρωπο, να εκθέσει την ουσία του ανθρώπου και να αναλύσει τα λόγια και τις πράξεις του. Αυτά τα λόγια εμπεριέχουν διάφορες αλήθειες, όπως το καθήκον του ανθρώπου, πώς θα πρέπει να υπακούει τον Θεό, πώς θα πρέπει να είναι πιστός σ’ Εκείνον, πώς οφείλει να βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και τη σοφία και τη διάθεση του Θεού, και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα λόγια απευθύνονται στην ουσία του ανθρώπου και στη διεφθαρμένη διάθεση του. Συγκεκριμένα, αυτά τα λόγια που εκθέτουν το πώς ο άνθρωπος αποστρέφεται τον Θεό, λέγονται σε σχέση με το πώς ο άνθρωπος αποτελεί ενσάρκωση του Σατανά και μια εχθρική δύναμη απέναντι στον Θεό. Αναλαμβάνοντας το έργο της κρίσης Του, ο Θεός δεν καθιστά απλώς σαφή τη φύση του ανθρώπου με λίγα μόνο λόγια· την εκθέτει, την αντιμετωπίζει και την κλαδεύει μακροπρόθεσμα. Αυτές οι μέθοδοι έκθεσης, αντιμετώπισης και κλαδέματος δεν μπορούν να αντικατασταθούν με συνηθισμένα λόγια, αλλά με την αλήθεια, την οποία ο άνθρωπος δεν κατέχει καθόλου. Μονάχα τέτοιου είδους μέθοδοι θεωρούνται ως κρίση· μόνο μέσω μιας τέτοιας κρίσης μπορεί ο άνθρωπος να υποταχθεί και να πειστεί πλήρως να είναι υποταγμένος στον Θεό και, επιπλέον, να αποκτήσει αληθινή γνώση του Θεού. Αυτό που αποφέρει το έργο της κρίσης, είναι η κατανόηση του ανθρώπου για το αληθινό πρόσωπο του Θεού και η αλήθεια για τη δική του παρακοή. Το έργο της κρίσης δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει μεγάλο μέρος από το θέλημα του Θεού, τον σκοπό του έργου του Θεού, και τα μυστήρια που παραμένουν ακατανόητα γι’ αυτόν. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να αναγνωρίσει και να μάθει την διεφθαρμένη ουσία του και τις ρίζες της διαφθοράς του, καθώς επίσης και να ανακαλύψει την ασχήμια του. Αυτές οι επιδράσεις προκαλούνται από το έργο της κρίσης, διότι η ουσία αυτού του έργου είναι στην πραγματικότητα το έργο του ανοίγματος της αλήθειας, της οδού και της ζωής του Θεού σε όλους όσοι πιστεύουν σ’ Εκείνον. Αυτό το έργο είναι το έργο της κρίσης που επιτελεί ο Θεός» (από «Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Μπορούμε να κατανοήσουμε από τα λόγια του Θεού ότι: κατά τις έσχατες ημέρες ο Θεός πραγματοποιεί το έργο της κρίσεως και εκφράζει όλες τις αλήθειες που κρίνουν, εξαγνίζουν και σώζουν την ανθρωπότητα, γνωστοποιεί σε όλους τους ανθρώπους το έργο Του, τη διάθεσή Του και αυτό που έχει και είναι και επιπλέον αποκαλύπτει και κρίνει όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου που προέκυψαν λόγω της διαφθοράς του από τον Σατανά, καθώς και την αλήθεια σχετικά με αυτήν τη διαφθορά, ώστε η ανθρωπότητα να κατανοήσει καλύτερα το θέλημά Του, να έχει αληθινή γνώση γι’ Αυτόν και να κατανοήσει πραγματικά την πηγή και την ουσία της διαφθοράς του ανθρώπου από τον Σατανά. Επιπλέον, το έργο της κρίσεως επιτρέπει επίσης στην ανθρωπότητα να αποκτήσει πραγματικά την αλήθεια, την οδό και τη ζωή που δόθηκε από τον Χριστό των εσχάτων ημερών, αλλάζοντας έτσι τις παλιές ιδέες και τις διαθέσεις τους, εξαγνίζοντάς τους εντελώς από την αμαρτωλή φύση τους και κάνοντάς τους ανθρώπους που κατέχουν την αλήθεια και την ανθρώπινη φύση, που υπακούν πραγματικά στον Θεό, που βιώνουν την ομοιότητα ενός αληθινού ανθρώπου και που επιτυγχάνουν πλήρως τη σωτηρία του Θεού και κερδίζονται από τον Θεό. Το έργο της κρίσεως του Παντοδύναμου Θεού είναι η πιο πλήρης σωτηρία που βασίζεται στα θεμέλια του έργου της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού και είναι επίσης το τελικό στάδιο έργου του Θεού που ολοκληρώνει το 6.000 ετών σχέδιο διαχείρισης Του, το οποίο είναι το έργο για την κατάκτηση και την καθοδήγηση του ανθρώπου στην τελείωση· αυτή είναι πραγματικά η πλήρης σωτηρία που αποκαλύφθηκε τις έσχατες ημέρες, την οποία ο Θεός έχει ετοιμάσει για μας.

Αδελφοί και αδελφές, αρκετή συναναστροφή για τώρα και πιστεύω ότι έχετε κατανοήσει σε κάποιο βαθμό τον λόγο για τον οποίο η Αστραπή της Ανατολής εξακολουθεί να προχωρά με ασταμάτητη πρόοδο, παρά τις φρενήρεις διώξεις που υφίσταται από την κυβέρνηση του ΚΚΚ και τον θρησκευτικό κόσμο. Είναι ακριβώς επειδή η Αστραπή της Ανατολής είναι η εμφάνιση και το έργο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Ο Παντοδύναμος Θεός είναι η άφιξη του Σωτήρα-Χριστού των εσχάτων ημερών. Το έργο της κρίσεώς Του είναι η σωτηρία που εμφανίζεται κατά τις έσχατες ημέρες, την οποία όλοι οι αληθινοί πιστοί λαχταρούν εδώ και τόσο πολύ καιρό. Ως εκ τούτου, το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού κατάφερε να εξαπλωθεί με φλεγόμενη ταχύτητα σε όλη την ηπειρωτική Κίνα και ακόμη και να επεκταθεί σε κάθε χώρα και περιοχή του κόσμου. Αγαπητοί αδελφοί, όταν έρθετε αντιμέτωποι με την εμφάνιση και το έργο του Θεού, ποια επιλογή πρέπει να κάνετε; Ο Κύριος Ιησούς είπε, «Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι» (Ιωαν. 10:27) Αν όντως κατανοείτε, τότε τι περιμένετε;

Στοχασμός για σήμερα: Όταν μια εκκλησία εμφανίζεται ένθερμη, σημαίνει ότι έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος;

Γεια σας, αδελφοί και αδελφές των Πνευματικών Ερωτήσεων και Απαντήσεων,

Πριν από αρκετούς μήνες, παρακολούθησα τους πάστορες της εκκλησίας μας να διαγκωνίζονται για φήμη και κέρδος και να συναγωνίζονται για την κατάκτηση θέσης, σε βαθμό που εξαπέλυαν προφορικές επιθέσεις και κακολογίες ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια των κηρυγμάτων. Η ακρόαση αυτών των κηρυγμάτων δεν ήταν ευχάριστη και τα πνεύματά μας δεν τρέφονταν. Επιπλέον, υπήρχε μια διάχυτη εξασθένιση της πίστης των αδελφών. Επεδίωκαν τον πλούτο, λαχταρούσαν σωματικές απολαύσεις και ακολουθούσαν εγκόσμιες τάσεις, στρέφοντας όλη τους την προσοχή στο φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Τον περισσότερο καιρό, ορισμένοι αδελφοί και αδελφές, απλά δεν παρευρίσκονταν στις συνάξεις, παρά εμφανίζονταν μόνο όταν τους έβρισκε κάποια συμφορά ή όταν ήταν κάποια σημαντική γιορτή. … Αντιμέτωπη με αυτή την κατάσταση στην εκκλησία μας, έφυγα προς αναζήτηση μιας εκκλησίας που θα είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έψαξα σε πολλά μέρη, όμως ανακάλυψα ότι οι περισσότερες εκκλησίες ήταν ακριβώς το ίδιο, και άρχισα να χάνω τις ελπίδες μου. Ωστόσο, προσφάτως βρήκα μια εκκλησία, η οποία έκανε συχνά παραστάσεις και οργάνωνε εκδηλώσεις, έχοντας ακόμα και πάστορες που έρχονταν από το εξωτερικό για να κάνουν κήρυγμα. Η ατμόσφαιρα σ’ αυτή την εκκλησία ήταν πολύ ζεστή και ενθουσιώδης, και πολλοί άνθρωποι παρευρίσκονταν σε κάθε σύναξη. Βλέποντας την τόση «φλόγα» αυτής της εκκλησίας και τον ενθουσιασμό των αδελφών που παρευρίσκονταν στις συνάξεις, σκέφτηκα ότι θα πρέπει να είναι μια εκκλησία που είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μέσα σε λίγο καιρό, όμως, ανακάλυψα ότι, παρόλο που η εκκλησία φαινόταν να είναι «φλογερή», τα κηρύγματα των παστόρων δεν μπορούσαν να ωφελήσουν τις ζωές των αδελφών ούτε και να ικανοποιήσουν τα πνεύματά μας. Το μόνο που έκαναν τα τραγούδια και οι χοροί ήταν να αλλάζουν την ατμόσφαιρα στην εκκλησία. Όσο κρατούσαν αυτά, νιώθαμε τρομερή ενέργεια, όμως μόλις καθόμασταν για να ακούσουμε το κήρυγμα από κάποιον πάστορα, άρχιζε να μας παίρνει ο ύπνος. Πέραν αυτού, οι αδελφοί και οι αδελφές προσπαθούσαν συνεχώς να ξεπεράσει ο ένας τον άλλον με δωρεές και προσευχές. Όποιος έκανε μια μεγάλη δωρεά, θεωρούταν κάποιος που αγαπούσε τον Κύριο, και όποιος προσευχόταν για πολλή ώρα και έλεγε όμορφα λόγια στην προσευχή του, θεωρούταν πνευματικός άνθρωπος… Σε αυτό το είδος εκκλησίας, οι αδελφοί και οι αδελφές όχι μόνο δεν ήταν ειλικρινείς και ταπεινοί, αλλά, αντιθέτως, η ματαιοδοξία τους γινόταν ολοένα μεγαλύτερη και γίνονταν ολοένα πιο υποκριτές. Επικεντρώνονταν στο να εκφράζουν τον εαυτό τους και να επιδεικνύονται μπροστά στους άλλους, ενώ ήταν υπέρμετρα αυτάρεσκοι και αλαζόνες. Όποτε αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα, το αντιμετώπιζαν όπως αυτοί ήθελαν και δεν άκουγαν κανέναν — απλώς δεν τηρούσαν καθόλου τις διδαχές του Κυρίου. Αντιμέτωπη με αυτού του είδους την κατάσταση στην εκκλησία, δεν μπορούσα παρά να αναρωτηθώ: Είναι δυνατόν, μια τέτοια εκκλησία, η οποία εξωτερικά δείχνει τόσο ένθερμη, να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Αυτό το ερώτημα πάντοτε μου προκαλούσε σύγχυση, οπότε θα ήθελα να ρωτήσω αν θα μπορούσατε να το απαντήσετε εσείς για μένα.

Γουένξι

Γεια σου, Γουένξι,

Η αναζήτησή σου για μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι τόσο υπέροχη και συνάδει πλήρως με το θέλημα του Θεού. Όσον αφορά τα ανομήματα που λαμβάνουν χώρα σ’ αυτές τις εκκλησίες, μπορούμε σαφώς να αντιληφθούμε ότι είναι ενάντια στις διδαχές του Κυρίου και ότι αυτού του είδους η εκκλησία έχει πιθανόν απωλέσει ήδη το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όσον αφορά το κατά πόσο οι εκκλησίες που εμφανίζονται ένθερμες έχουν ή όχι το έργο του Αγίου Πνεύματος, δεν μας είναι εύκολο να το διακρίνουμε. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, αν κατανοήσουμε ποια είναι τα αποτελέσματα που μπορεί να φέρει το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε με φυσικό τρόπο θα καταφέρουμε εύκολα να διακρίνουμε αυτό το ζήτημα.

Ως απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση, ας διαβάσουμε πρώτα διάφορα αποσπάσματα: «Η διαφώτιση του ανθρώπου από το Άγιο Πνεύμα δεν έρχεται για να διατηρήσει το πάθος του ανθρώπου. Έρχεται για να ανοίξει μια οδό για την είσοδο του κάθε ανθρώπου, καθώς και για να επιτρέψει στον άνθρωπο να γνωρίσει το Άγιο Πνεύμα και μέσω αυτού να αναπτύξει μια καρδιά ευλάβειας και λατρείας για τον Θεό» (Έργο και είσοδος (2)). «Όταν το Άγιο Πνεύμα εργάζεται για να διαφωτίσει τους ανθρώπους, τους δίνει γενικά γνώση του έργου του Θεού και της πραγματικής τους εισόδου και της αληθινής κατάστασης και τους δίνει επίσης αποφασιστικότητα, τους επιτρέπει να κατανοήσουν την πρόθυμη πρόθεση του Θεού και τις απαιτήσεις Του για τον άνθρωπο σήμερα, τους δίνει την αποφασιστικότητα να ανοίξουν κάθε οδό. Ακόμη και όταν οι άνθρωποι υποβάλλονται σε αιματοχυσία και θυσίες, πρέπει να ενεργούν στο όνομα του Θεού και ακόμη κι όταν δέχονται διώξεις και αντιμετωπίζουν αντιξοότητες, θα πρέπει να εξακολουθούν ν’ αγαπούν τον Θεό, και να μην μετανιώνουν και πρέπει να καταθέτουν μαρτυρία για τον Θεό» (Πράξη(1)). «Όταν το Άγιο Πνεύμα δουλεύει, οι άνθρωποι είναι σε θέση να εισέλθουν ενεργά. Δεν είναι παθητικοί ή εξαναγκασμένοι, αλλά είναι ενεργητικοί. Όταν το Άγιο Πνεύμα επιτελεί έργο, οι άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι και πρόθυμοι, και είναι πρόθυμοι να υπακούσουν, και χαρούμενοι να ταπεινωθούν και, παρόλο που είναι πονεμένοι και εύθραυστοι μέσα τους, έχουν την αποφασιστικότητα να συνεργαστούν, υποφέρουν με ευχαρίστηση, είναι σε θέση να υπακούν, και είναι απαλλαγμένοι από την ανθρώπινη θέληση, από τις σκέψεις του ανθρώπου, και σίγουρα από τις ανθρώπινες επιθυμίες και τα κίνητρα. Όταν οι άνθρωποι βιώνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι ιδιαίτερα άγιοι μέσα τους. Εκείνοι που κατέχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος βιώνουν την αγάπη του Θεού, την αγάπη των αδελφών τους, και ευχαριστιούνται από τα πράγματα που ευχαριστούν τον Θεό και απεχθάνονται τα πράγματα που απεχθάνεται ο Θεός» (Το έργο του Αγίου Πνεύματος και το έργο του Σατανά).

Από αυτά τα αποσπάσματα μπορούμε να κατανοήσουμε ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος δεν υπάρχει ώστε να δείχνουμε ότι έχουμε μια στιγμιαία έξαρση ενθουσιασμού, και δεν υπάρχει ώστε να τηρούμε κάποιες θρησκευτικές τελετές και θρησκευτικούς κανόνες. Αντιθέτως, μας οδηγεί να κατανοήσουμε το θέλημα και τις απαιτήσεις του Θεού, και να γνωρίσουμε τις δικές μας ανεπάρκειες και ελλείψεις μέσα από τα λόγια Του. Μας δείχνει την οδό της πράξης και μας δίνει τη δυνατότητα να αποκτούμε παροχές για τη ζωή μας. Όχι μόνο μπορούμε να αυξήσουμε τα όσα καταλαβαίνουμε για τη διαφθορά μας, αλλά και να αποκτούμε συνεχώς νέες γνώσεις για τον Θεό, κι έτσι να αναπτύξουμε μια καρδιά που να αγαπά και να έχει φόβο Θεού, ώστε να μπορούμε να υπακούμε στον Θεό, να τηρούμε τις διδαχές του Κυρίου και να δίνουμε τα πάντα για να ξοδεύουμε τον εαυτό μας για τον Θεό. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος θα διαφωτιζόμαστε συχνά από το Άγιο Πνεύμα και θα έχουμε πάντοτε ένα φως να μας φωτίζει, όταν διαβάζουμε τα λόγια του Θεού. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος, αν μιλάμε ή ενεργούμε με τρόπο που αντιβαίνει στις διδαχές του Κυρίου, θα νιώθουμε την επίπληξη του Αγίου Πνεύματος και θα Το νιώθουμε να μας αντιμετωπίζει, και όταν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, μετανοούμε ενώπιον του Θεού και μπορούμε να κάνουμε πράξη σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, το Άγιο Πνεύμα θα συνεχίσει να μας οδηγεί και θα πλησιάζουμε ολοένα πιο πολύ τον Κύριο. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος έχουμε μια θέση για τον Θεό στην καρδιά μας, μπορούμε να τιμούμε τον Θεό ως μέγα και, ασχέτως τι δυσκολίες, διώξεις ή δεινά συναντούμε, θα έχουμε πάντοτε την αποφασιστικότητα να αναζητούμε το πώς να ικανοποιούμε τον Θεό, να ενεργούμε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού, να μη δεσμευόμαστε ή περιοριζόμαστε από τις δυνάμεις του Σατανά και η ζωή που ζούμε να δοξάζει με κάθε τρόπο το όνομα του Θεού. Με το έργο του Αγίου Πνεύματος μπορούμε να αντιμετωπίζουμε ως επείγοντα αυτά που ο Θεός αντιμετωπίζει ως επείγοντα και να σκεφτόμαστε όπως σκέφτεται ο Θεός, και μπορούμε να νοιαζόμαστε για το θέλημά Του και να εκτελούμε το καθήκον μας για να ικανοποιούμε τον Θεό. Εν συντομία, με το έργο του Αγίου Πνεύματος και με το Άγιο Πνεύμα στο πλευρό μας, με τα λόγια του Θεού να μας οδηγούν όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα, και με την αποφασιστικότητα να κάνουμε πράξη σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, η ανθρώπινη φύση μας και τα όσα βιώνουμε θα γίνονται όλο και πιο κανονικά, θα πλησιάζουμε ολοένα πιο πολύ τον Θεό και τα πνεύματά μας θα νιώθουν γαλήνη, ηρεμία και χαρά. Αν κατά τις συνάξεις στην εκκλησία, βλέπουμε αυτούς που επιδιώκουν την αλήθεια να πετυχαίνουν τέτοια αποτελέσματα σε διάφορους βαθμούς, μετά από μια χρονική περίοδο, αυτό αποτελεί απόδειξη ότι αυτή η εκκλησία είναι μία εκκλησία που έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όπως, μόλις ανέφερε η αδελφή Γουένξι, μπορεί μια εκκλησία να στήνει διάφορες παραστάσεις, να οργανώνει κάθε είδους εκδηλώσεις και να δείχνει θερμή και ενθουσιώδης εξωτερικά, όμως, ασχέτως πόσες φορές παρευρισκόμαστε σε συνάξεις, θα εξακολουθεί να μην υπάρχει κανένα νέο φως όταν ακούμε τα κηρύγματα, τα πραγματικά προβλήματα και οι δυσκολίες μας θα παραμένουν ανεπίλυτα, οι ζωές μας θα εξακολουθούν να μην τρέφονται και δεν θα έχουμε καμία γνώση για τον Θεό. Είτε πρόκειται για πάστορα, κήρυκα ή απλό αδελφό ή αδελφή, αν ο λόγος και οι πράξεις τους αντιβαίνουν στις διδαχές του Κυρίου, εξακολουθούν να μη νιώθουν καμία επίπληξη και δεν πειθαρχούνται, αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η εν λόγω εκκλησία δεν έχει το έργο ή την προστασία του Αγίου Πνεύματος. Η Βίβλος λέει: «Τα ένθερμα χείλη μετά πονηράς καρδίας είναι ως σκωρία αργύρου επικεχρισμένη επί πήλινον αγγείον» (Παροιμίαι 26:23). Αν η εκκλησία εμφανίζεται ένθερμη μόνο εξωτερικά, ενώ οι καρδιές των ανθρώπων αποφεύγουν τον Θεό και δεν έχουν κανονική σχέση με τον Θεό, πόσο μάλλον είναι σε θέση να κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού ή να τηρήσουν τις εντολές του Κυρίου, πώς μπορεί αυτού του είδους η εκκλησία να θεωρείται ότι έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Δεν είναι τότε «σκωρία αργύρου επικεχρισμένη επί πήλινον αγγείον»; Συνεπώς, το αν μια εκκλησία έχει ή δεν έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος δεν καθορίζεται από το πόσοι άνθρωποι εμφανίζονται να είναι στις τάξεις της, ούτε από το επίπεδο του διαφαινόμενου ενθουσιασμού ούτε από το πόσες καλές πράξεις φαίνεται πως κάνουν τα μέλη της. Αντιθέτως, καθορίζεται από το αν οι άνθρωποι είναι ικανοί ή όχι να αποκτούν παροχές για τη ζωή τους και από το αν αποκτούν ή όχι συνεχώς νέες γνώσεις για τον Θεό. Αν παραμένουμε απλώς προσκολλημένοι σε μερικές κυριολεκτικές έννοιες και κανόνες, αν δεν τρεφόμαστε ποτέ με την αλήθεια, αν δεν αποκτούμε ποτέ νέες γνώσεις για τον Θεό, αν η ζωή μας δεν εξελίσσεται ποτέ και τα πραγματικά προβλήματά μας δεν επιλύονται ποτέ, τότε αυτού του είδους η εκκλησία δεν έχει το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές που πιστεύουν ειλικρινά στον Κύριο και έχουν βιώσει κατά το παρελθόν το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι ικανοί να συνειδητοποιήσουν ότι η ερήμωση είναι πλέον διάχυτη σε όλον τον κόσμο της θρησκείας και ότι αυτός ο κόσμος έχει απωλέσει το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Οι περισσότεροι θρησκευτικοί ηγέτες δεν κάνουν πράξη τον λόγο του Κυρίου και δεν τηρούν τις εντολές Του. Παραμένουν μόνο προσκολλημένοι στις ανθρώπινες παραδόσεις, οι οποίες έχουν περάσει από τη μία γενιά στην άλλη και εστιάζουν στο να εκθειάζουν τις γνώσεις για τη Βίβλο και τις θεολογικές θεωρίες, προκειμένου να επιδεικνύονται οι ίδιοι και να γίνονται μάρτυρες του εαυτού τους. Δεν γίνονται μάρτυρες του Κυρίου ούτε εξυμνούν διόλου τον Κύριο, και έχουν ξεστρατίσει εντελώς από την οδό του Κυρίου. Οι πιστοί ζούνε γενικά σε μια κατάσταση αμαρτίας και εξομολόγησης, διαπράττοντας εκτεταμένες αμαρτίες, απομακρύνονται ολοένα περισσότερο από τον Κύριο και δεν νιώθουν καμία υποχρέωση απέναντι στον Κύριο. Κάποιοι ακολουθούν ακόμα και τις εγκόσμιες τάσεις, επιδιώκουν φήμη, πλούτο και κύρος, και λαχταρούν σωματικές απολαύσεις. Είναι προφανές ότι ο κόσμος της θρησκείας έχει απωλέσει το έργο του Αγίου Πνεύματος και ο Θεός τον απεχθάνεται και τον απορρίπτει. Αυτό εκπληρώνει ακριβώς την προφητεία του Κυρίου Ιησού: «Και επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή» (Κατά Ματθαίον 24:12). Αυτό μας κάνει αναπόφευκτα να σκεφτούμε το τέλος της Εποχής του Νόμου. Ο απλός λαός της Ιουδαίας εκείνον τον καιρό δεν μπορούσε να τηρήσει τους νόμους και οι ιερείς έκαναν ανεπαρκείς θυσίες. Στους ναούς γίνονταν αγοραπωλησίες ζώων και πουλερικών και δεν υπήρχε καμία πειθαρχία ακόμα και όταν κάποιος παραβίαζε τους νόμους. Εξωτερικά, ο ναός φαινόταν ζωντανός και πολύβουος, με ανθρώπους να πηγαινοέρχονται, όμως στην πραγματικότητα, είχε μείνει από καιρό χωρίς το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ο κύριος λόγος για την ερήμωση του ναού κατά την Εποχή του Νόμου ήταν το γεγονός ότι οι ηγέτες του Ιουδαϊσμού εκείνο τον καιρό δεν τηρούσαν τους νόμους του Ιεχωβά και δεν είχαν φόβο Θεού μέσα τους. Ήταν απλώς προσκολλημένοι στις ανθρώπινες παραδόσεις που τους είχαν μεταλαμπαδευτεί, είχαν απορρίψει τις εντολές του Θεού και είχαν ξεστρατίσει εντελώς από την οδό του Θεού, και γι’ αυτό τους είχε καταραστεί ο Θεός. Το πιο σημαντικό σημείο είναι το εξής: Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός —ο Κύριος Ιησούς— επιτέλεσε το έργο Του της λύτρωσης της ανθρωπότητας κατά την Εποχή της Χάριτος, κάτι που αποτελούσε μεταμόρφωση του έργου του Θεού, όλοι όσοι αποδέχτηκαν το έργο της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού απέκτησαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και βρήκαν ένα καινούργιο μονοπάτι πράξης. Όσοι απέρριψαν και αντιστάθηκαν στο έργο του Κυρίου Ιησού, ωστόσο, ξεριζώθηκαν από το έργο του Θεού, απώλεσαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και έπεσαν μέσα στο σκότος και την απελπισία.

Σήμερα, ο κόσμος της θρησκείας έχει απωλέσει το έργο του Αγίου Πνεύματος και είναι γενικά ερημωμένος, και, πέραν πάσας αμφιβολίας, πίσω απ’ αυτό βρίσκεται το καλό θέλημα του Θεού. Στη Βίβλο υπάρχει η εξής προφητεία: «Και εγώ προσέτι εκράτησα την βροχήν από σας, ότε έμενον τρεις μήνες έτι έως του θέρους· και έβρεξα επί μίαν πόλιν και επί άλλην πόλιν δεν έβρεξα· μία μερίς εβράχη και η μερίς, επί την οποίαν δεν έβρεξεν εξηράνθη. Ούτω δύο τρεις πόλεις υπήγαν περιπλανώμεναι εις μίαν πόλιν να πίωσιν ύδωρ και δεν εχορτάσθησαν, και δεν επεστρέψατε προς εμέ, λέγει Κύριος» (Αμώς 4:7-8). Τα λόγια «μία μερίς εβράχη» στη Βίβλο αναφέρονται στις εκκλησίες που έχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και στο ότι, υπό την παρουσία του Θεού, οι άνθρωποι μπορούν να απολαμβάνουν τις παροχές και το πότισμα από το νερό της ζωής που ρέει από τον θρόνο. Το λόγια «η μερίς, επί την οποίαν δεν έβρεξεν εξηράνθη» αναφέρονται στις εκκλησίες που έχουν απωλέσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αν δεν αναλάβουμε πρωτοβουλία να αναζητήσουμε μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος, θα χάσουμε πλήρως την παροχή του νερού της ζωής και θα πέσουμε στο σκότος και την απελπισία. Είναι σαφές ότι το θέλημα του Θεού είναι να αναλάβουμε πρωτοβουλία για να αναζητήσουμε μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος και να αναζητήσουμε τα βήματα του Θεού, καθώς μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να επιλύσουμε εντελώς το πρόβλημα της ερήμωσης των εκκλησιών από τη ρίζα του, και θα αποκτήσουμε και πάλι το έργο και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Ακριβώς όπως όταν χτυπήθηκε από τον λιμό η γη Χαναάν, μόνο ο Ιάκωβος και η οικογένειά του άφησαν πίσω εκείνον τον τόπο και πήγαν στην Αίγυπτο προς αναζήτηση τροφής, και έτσι γλίτωσαν από τον λιμό και επιβίωσαν.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να αναζητήσουμε μια εκκλησία που να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος; Ο Κύριος Ιησούς μάς είπε, στην πραγματικότητα, πριν από πολύ καιρό, πώς να το κάνουμε. Η προφητεία Του για την επιστροφή Του κατά τις έσχατες ημέρες λέει: «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα» (Κατά Ιωάννην 16:12-13). Η προφητεία στο Βιβλίο του Ιωήλ, κεφάλαιο 2,στίχος 29, λέει: «Και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμα μου». Και η ίδια προφητεία υπάρχει σε πολλά σημεία στα κεφάλαια 2 και 3 της Αποκάλυψης: «Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας». Από αυτές τις προφητείες μπορούμε να δούμε ότι, όταν ο Κύριος επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες, θα εκφράσει περισσότερα λόγια και θα μας ποτίσει και θα μας θρέψει, και θα μας δώσει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε όλες τις αλήθειες. Αν μπορούμε να εκπληρώσουμε τις απαιτήσεις του Θεού και να ανακαλύψουμε αυτά που λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες, τότε θα μπορέσουμε να συμβαδίσουμε με τα βήματα του Κυρίου και να αποκτήσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος. Συνεπώς, πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή για να δούμε ποια εκκλησία γίνεται μάρτυρας στον Θεό που εκφράζει νέα λόγια και πραγματοποιεί νέα έργα. Πρέπει να ακούμε αυτά τα λόγια για να καταλαβαίνουμε κατά πόσο μπορούν ή όχι να θρέψουν τη ζωή μας και να επιλύσουν τις πρακτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Πρέπει να προσδιορίσουμε κατά πόσο οι αδελφοί και οι αδελφές αυτής της εκκλησίας, ενώ ποτίζονται και θρέφονται από τα λόγια του Θεού, αποκτούν συνεχώς νέες γνώσεις για τον Θεό, κατά πόσο οι ζωές τους εξελίσσονται συνεχώς, κατά πόσο η ανθρώπινη φύση τους και τα όσα βιώνουν γίνονται ολοένα πιο κανονικά και ούτω καθεξής. Αν υπάρχουν αυτά τα πρακτικά αποτελέσματα, αυτό αποδεικνύει ότι αυτή η εκκλησία έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος και ότι είναι μια εκκλησία στην οποία είναι παρών ο Θεός και εργάζεται εκεί ο ίδιος.

Ο Κύριος Ιησούς μάς έδωσε μια υπόσχεση: «Αιτείτε, και θέλει σας δοθή· ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή» (Κατά Ματθαίον 7:7). Ο Κύριος είναι αξιόπιστος και αν περνάμε περισσότερο χρόνο προσευχόμενοι και επικαλούμενοι τον Κύριο, τότε σίγουρα θα βρούμε τα λόγια που είπε ο Θεός που έχει επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες, θα αποκτήσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα γίνουμε άνθρωποι που συμβαδίζουν με τα βήματα του Αμνού!

Δόξα τω Θεώ. Θεέ μου, οδήγησέ μας!

                                                                                             Πνευματικές Ερωτήσεις και Απαντήσεις

Δεν υπάρχει ειδική μεταχείριση στην εκκλησία

Λέο Σιν, πόλη της Λίοτσενγκ, επαρχία Σάντονγκ

Ακολουθώντας τον Θεό όλα αυτά τα χρόνια, ένιωσα πως είχα αντέξει κάποια δεινά και πληρώσει ένα συγκεκριμένο τίμημα, έτσι ξεκίνησα σταδιακά να ζω από όσα είχα προηγουμένως κερδίσει και να επιδεικνύω την αρχαιότητά μου. Σκέφτηκα: έχω φύγει από το σπίτι μου για τόσο πολλά χρόνια και η οικογένειά μου δεν έχει νέα μου για πολύ καιρό. Υπό αυτές τις συνθήκες, η εκκλησία σίγουρα θα με φροντίσει. Ακόμη κι αν δεν εκτελώ σωστά το έργο μου, δεν θα με στείλουν στο σπίτι μου. Το πολύ-πολύ απλώς να με απολύσουν και να μου δώσουν να κάνω κάποιο άλλο έργο. Εξαιτίας αυτού του τρόπου σκέψης, δεν ένιωθα καμιά πίεση στο έργο μου. Έκανα τα στραβά μάτια σε όλα και θεωρούσα ακόμη και το έργο του ευαγγελίου σαν επιβάρυνση, ζώντας συνεχώς εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων. Παρόλο που ένιωθα την καρδιά μου να κατηγορείται και τη συνείδησή μου υπόλογη επειδή όφειλα πάρα πολλά στον Θεό μέσω της επιπόλαιας συμπεριφοράς μου, και πως θα με έδιωχναν αργά ή γρήγορα, συνέχιζα απλώς να ζω άσκοπα με τη νοοτροπία της ελπίδας πως θα είμαι πολύ τυχερή, σπαταλώντας τις μέρες μου στην εκκλησία.

Ο Θεός είναι δίκαιος και άγιος. Στο τέλος, αφού κατέστρεψα τελείως το έργο μου μέσα από τη μακροχρόνια επιπόλαιη αντιμετώπισή μου, απολύθηκα και στάλθηκα στο σπίτι μου για αυτοκριτική. Εκείνο το διάστημα, ήμουν σοκαρισμένη: πώς μπόρεσαν να μην με εκτιμήσουν λίγο παραπάνω; Έπειτα από τη δουλειά τόσων πολλών χρόνων, πρέπει τώρα να πάω σπίτι, τόσο απλά. Όμως, πώς μπορώ να αντικρίσω την οικογένειά μου αν γυρίσω στο σπίτι μου τώρα; Τι προοπτικές θα έχω στο μέλλον;… Στην καρδιά μου επικράτησε πολύ μεγάλο χάος και γέμισε από παρανοήσεις και κατηγορίες προς τον Θεό. Έπεσα στο σκοτάδι, παλεύοντας και πονώντας.

Εν μέσω ακραίων δεινών, παρουσιάστηκα ενώπιον του Θεού και Του φώναξα: «Ω, Θεέ, πάντοτε νόμιζα πως ύστερα από τη δουλειά όλων αυτών των χρόνων μακριά από το σπίτι μου και αφού έχω αντέξει κάποια δεινά, η εκκλησία δεν θα μου φερόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Τώρα ζω στο σκοτάδι, με την καρδιά μου γεμάτη από παρανοήσεις και κατηγορίες προς Εσένα. Σε παρακαλώ, δείξε ξανά το έλεός σου σε μένα, έτσι ώστε να μπορέσω να λάβω τη διαφώτισή Σου και την καθοδήγησή σου στο σκοτάδι»… Αφού προσευχήθηκα επανειλημμένα πολλές φορές μ’ αυτόν τον τρόπο, ο λόγος του Θεού με διαφώτισε. Μια μέρα, είδα αυτά τα λόγια του Θεού: «Δεν θα δείξω κανένα ίχνος ελέους σε αυτούς που υποφέρουν για πολλά χρόνια και δουλεύουν σκληρά, χωρίς όμως τίποτα να έχουν τίποτα να επιδείξουν. Αντιθέτως, αντιμετωπίζω αυτούς που δεν πραγματοποιούν αυτά που ζητώ με τιμωρία, όχι με ανταμοιβές, πόσο μάλλον με κάποια συμπάθεια. Ίσως φαντάζεστε ότι για να είστε ένας ακόλουθος για πολλά χρόνια καταβάλλετε σκληρή δουλειά ό,τι και να γίνει· συνεπώς, σε κάθε περίπτωση μπορείτε να έχετε ένα μπολ ρύζι στον οίκο του Θεού επειδή παρείχες υπηρεσίες στον Θεό. Θα έλεγα πως η πλειονότητα από εσάς σκέφτεστε κατά αυτόν τον τρόπο, διότι μέχρι τώρα έχετε εφαρμόσει πάντα την αρχή του πώς να εκμεταλλεύεστε κάτι και όχι πώς να αποτελείτε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Συνεπώς σας λέω με κάθε σοβαρότητα: δεν με νοιάζει πόσο αξιέπαινη είναι η σκληρή δουλεία σου, πόσο εντυπωσιακά είναι τα προσόντα σου, πόσο στενά Με ακολουθείς, πόσο γνωστός είσαι ή ο τρόπος με τον οποίο βελτίωσες τη συμπεριφορά σου. Εφόσον δεν έχεις πράξει σύμφωνα με τις απαιτήσεις μου, δεν θα μπορέσεις ποτέ να κερδίσεις τον έπαινό Μου. […] γιατί δεν θα μπορώ να φέρω του εχθρούς μου και τους ανθρώπους που αναδίδουν την μπόχα του κακού, κατά το παράδειγμα του Σατανά, στη βασιλεία μου της επόμενης εποχής» («Οι παραβάσεις θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στην κόλαση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Κάθε λέξη του Θεού αποκάλυπτε τη μεγαλοπρέπειά Του και την οργή Του, μαχαιρώνοντάς με απευθείας στο μοιραίο σημείο μου σαν ένα δίστομο σπαθί και κάνοντας το όνειρό μου θρύψαλα «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο». Εκείνο το διάστημα, δεν είχα άλλη επιλογή από την αυτοκριτική: παρόλο που άφησα το σπίτι μου και εκπλήρωνα το καθήκον μου στον έξω κόσμο αυτά τα τελευταία λίγα χρόνια, και έτσι επιφανειακά φαινόταν πως έχω πληρώσει ένα μικρό τίμημα και έχω υποφέρει λίγο, δεν ένιωσα καθόλου τη λύπη του Θεού και δεν σκέφτηκα ποτέ πώς να εκπληρώσω το καθήκον μου με τον σωστό τρόπο για να ευαρεστήσω τον Θεό. Αντίθετα, ενεργούσα επιπόλαια στον τρόπο που αντιμετώπιζα το έργο μου. Ειδικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν έδινα καθόλου βάρος στο έργο μου για το ευαγγέλιο και ούτε καν έπαιρνα το μερίδιο του ευαγγελίου της εκκλησίας στα σοβαρά, χωρίς να νοιάζομαι αν το είχα ολοκληρώσει ή όχι και χωρίς να αισθάνομαι ότι χρωστάω κάτι στον Θεό. Έφθασα στο σημείο να αντιμετωπίζω το έργο του ευαγγελίου σαν βάρος, σκεφτόμενη πως αν πρέπει να έρθουν ακόμη περισσότεροι άνθρωποι και δεν μπορώ να βρω κάτι για να τους ποτίσω, τότε η κατάσταση θα είναι ακόμη πιο προβληματική. Κατά συνέπεια, δεν έδειξα κανένα ενδιαφέρον για το έργο του ευαγγελίου και του προξένησα μεγάλες απώλειες. Καθώς δεν έδινα σημασία στο έργο του ποτίσματος καινούργιων ανθρώπων, αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι καινούργιοι πιστοί να φύγουν επειδή δεν είχαν κανέναν να τους ποτίσει. Η εκκλησία μού ανέθεσε να βρω ανάδοχες οικογένειες και να χειριστώ κάποιες άλλες γενικές υποθέσεις, αλλά εγώ ακόμη ζούσα εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων, αρνούμενη να συνεργαστώ με τον Θεό. Επιπλέον, ήμουν ικανοποιημένη με την τρέχουσα κατάστασή μου και δεν επιδίωκα πρόοδο, με αποτέλεσμα να διαφθαρώ ως έναν συγκεκριμένο βαθμό και να χάσω στα σοβαρά το έργο του Αγίου Πνεύματος, καθώς και να προκαλέσω την καταστροφή σε διάφορες πλευρές του έργου της εκκλησίας… Σκεφτόμουν για τη συμπεριφορά μου: πώς αυτό ήταν εκπλήρωση του καθήκοντός μου; Απλώς έκανε κακό! Αλλά πραγματικά ένιωθα πως, ακόμη κι αν το έργο μου δεν ήταν αξιέπαινο, τουλάχιστον είχα εργαστεί σκληρά και, ανεξάρτητα από οτιδήποτε, θα έπρεπε το λιγότερο να ήμουν σε θέση να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία. Όταν η εκκλησία κανόνισε για μένα να γυρίσω στο σπίτι μου για να κάνω αυτοκριτική, ένιωσα ακόμη και πως είχα αδικηθεί. Θεώρησα τον εαυτό μου ακόμη και ως κάποιον που έχει συμβάλει για την εκκλησία, κάνοντας αδιάντροπα αιτήματα στον Θεό και επιδεικνύοντας την αρχαιότητά μου. Ήμουν πραγματικά τελείως παράλογη, δεν είχα καν κοινή λογική! Αυτή η διάθεσή μου ήταν πάρα πολύ απεχθής και αποκρουστική στον Θεό! Η εκκλησία είναι διαφορετική από την κοινωνία και τον κόσμο ως προς το ότι η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν δείχνει έλεος σε κανέναν. Δεν έχει σημασία πόσα προσόντα έχεις, πόσα δεινά έχεις αντέξει ή για πόσο πολύ Τον έχεις ακολουθήσει. Εάν υβρίσεις τη διάθεση του Θεού, το μόνο που θα έρθει πάνω σου είναι η οργή και η μεγαλοπρέπεια του Θεού. Πώς θα μπορούσε ένα παράσιτο σαν εμένα, που δεν έκανε πραγματικά τη δουλειά του και απλώς ζούσε από την εκκλησία, να είναι πιθανώς η εξαίρεση ενώπιον του δίκαιου Θεού; Τότε μόνο συνειδητοποίησα πως η απόλυσή μου και η εντολή για αυτοκριτική ήταν ακριβώς η δίκαιη κρίση του Θεού για μένα. Ήταν επίσης η μεγαλύτερη αγάπη και σωτηρία που θα μπορούσε να δώσει ο Θεός σ’ αυτούς τους επαναστάτες υιούς Του. Ειδάλλως, θα παρέμενα ακόμη προσκολλημένη στη λανθασμένη άποψη «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο», κοιμισμένη μέσα στο όμορφο όνειρο που έπλεξα για τον εαυτό μου και εντέλει θα αφανιζόμουν μέσα στην ίδια μου τη φαντασία.

Ω, Θεέ! Σ’ ευχαριστώ! Σε δοξάζω! Ακόμη και αν η μέθοδός Σου για τη σωτηρία δεν ταιριάζει με τις δικές μου αντιλήψεις, τώρα κατανοώ τις προθέσεις Σου και βλέπω τη φροντίδα Σου και τη σκέψη Σου. Είμαι πρόθυμη να δεχθώ την παίδευσή Σου και την κρίση Σου και, μέσω αυτών, να κάνω σωστή αυτοκριτική και να γνωρίσω τον εαυτό μου, να γνωρίσω τη δίκαιη διάθεσή Σου και, επιπλέον, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να ξεκινήσω από την αρχή για να γίνω ένα καινούργιο άτομο!

Είμαι ανάξιος να δω τον Χριστό

Του Χουανμπάο, Επαρχία Λιαόνινγκ

Από τότε που άρχισα να πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό, τον Χριστό των εσχάτων καιρών, θαύμαζα πραγματικά εκείνους τους αδελφούς και τις αδελφές που ακολουθούσαν στο πλευρό του Χριστού, που μπορούσαν να λαμβάνουν προσωπικά την καθοδήγηση του Χριστού και να ακούν τις ομιλίες Του με τα ίδια τους τα αυτιά. Ένοιωθα ότι θα ήταν θαυμάσιο αν ήμουν ικανός να ακούσω κάποια μέρα τον Χριστό να μιλά εγώ ο ίδιος, και θα ήταν ακόμη πιο υπέροχο αν μπορούσα να Τον δω με τα ίδια μου τα μάτια. Όμως το τελευταίο χρονικό διάστημα, μέσα από την ακρόαση της συναναστροφής του Χριστού, έφτασα να νοιώθω βαθιά μέσα μου ότι δεν είμαι άξιος να δω τον Χριστό.

Συνέβη όταν εκδόθηκαν τα «Κηρύγματα και Συναναστροφή για την Είσοδο στη Ζωή 1-3». Αφού άκουσα τον πρώτο τόμο της συναναστροφής, αισθάνθηκα ότι ο άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα, τα είπε πολύ σωστά. Τη στιγμή που άκουγα τη συναναστροφή του Χριστού στον δεύτερο τόμο, δεν ήξερα ότι ήταν δική Του συναναστροφή· υπέθεσα ότι επρόκειτο πιθανώς για κάποιον ηγέτη υπό τον άνθρωπο τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα και, ιδιαίτερα, όταν ο Χριστός συναναστράφηκε πάνω στο ζήτημα του πώς πρέπει να βλέπουμε τη γνώση, η αντίδραση που άκουσα από τους αδελφούς και τις αδελφές μου δεν ήταν πολύ ενθουσιώδης, οπότε βεβαιώθηκα ότι η εικασία μου ήταν σωστή. Αισθανόμουν ότι ο ομιλητής δεν τα έλεγε τόσο καλά όσο ο άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα, οπότε δεν άκουγα προσεκτικά. Ενώ άκουγα τον τρίτο τόμο, μετά τη συναναστροφή του ανθρώπου τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα, άκουσα τον Χριστό να λέει: «Σχετικά με τη συναναστροφή του αδελφού, που ακούσαμε μόλις τώρα…» και ήμουν ακόμη πιο σίγουρος ότι αυτός ο ομιλητής πρέπει να ήταν ηγέτης υπό τον άνθρωπο τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα, διότι στον κόσμο, πάντα μιλούν πρώτοι οι ηγέτες και στη συνέχεια, οι υφιστάμενοί τους. Έτσι, πάτησα το κουμπί, απενεργοποιώντας τη συσκευή, σκεπτόμενος: «Θα το ακούσω αργότερα, όταν θα έχω χρόνο». Την ημέρα που έμαθα από τον ηγέτη μου ότι, στην πραγματικότητα, επρόκειτο για τη συναναστροφή του Χριστού, ταράχτηκα, και τελικά άκουσα σοβαρά κάθε λέξη του κηρύγματος.

Μετά από αυτό, άρχισα να σκέφτομαι: Γιατί, ενώ λαχταρούσα τόσο να ακούσω ο ίδιος τη συναναστροφή του Χριστού, όταν Εκείνος μας μίλησε, εγώ δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω τη φωνή του Θεού; Άρχισα να διαβάζω τα λόγια του Θεού σχετικά με την κατάστασή μου, και είδα το ακόλουθο απόσπασμα: «Όλοι οι άνθρωποι εύχονται να δουν την αληθινή όψη του Ιησού και επιθυμούν να είναι μαζί Του. Πιστεύω ότι κανένας από τους αδελφούς ή τις αδελφές δεν θα έλεγε ότι είναι απρόθυμος να δει ή να είναι με τον Ιησού. Πριν δείτε τον Ιησού, δηλαδή πριν δείτε τον ενσαρκωμένο Θεό, θα κάνετε πολλές σκέψεις, για παράδειγμα, σχετικά με την εμφάνιση του Ιησού, τον τρόπο ομιλίας Του, τον τρόπο ζωής Του και ούτω καθεξής. Ωστόσο, όταν πραγματικά Τον δείτε, οι σκέψεις σας θα αλλάξουν γρήγορα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Θέλετε να μάθετε; Ενώ η σκέψη του ανθρώπου πράγματι δεν μπορεί να παραβλεφθεί, είναι πολύ πιο ανυπόφορο για τον άνθρωπο να αλλάξει την ουσία του Χριστού. Θεωρείτε τον Χριστό ως αθάνατο ή έναν σοφό, αλλά κανείς δεν θεωρεί τον Χριστό θνητό με θεία ουσία. Επομένως, πολλοί από αυτούς που επιθυμούν διακαώς, μέρα και νύχτα, να δουν τον Θεό, είναι στην πραγματικότητα εχθροί του Θεού και ασύμβατοι με τον Θεό. Δεν είναι λάθος αυτό από την πλευρά του ανθρώπου; Ακόμα και τώρα, εξακολουθείτε να νομίζετε ότι η πίστη και η αφοσίωσή σας είναι αρκετές για να σας καταστήσουν άξιους να δείτε το πρόσωπο του Χριστού, αλλά σας προτρέπω να εξοπλιστείτε με πιο πρακτικά πράγματα! Διότι στο παρελθόν, παρόν και μέλλον, πολλοί από εκείνους που έρχονται σε επαφή με τον Χριστό, έχουν αποτύχει ή θα αποτύχουν· όλοι τους παίζουν τον ρόλο των Φαρισαίων. Ποιος είναι ο λόγος της αποτυχίας σας; Ακριβώς επειδή στις αντιλήψεις σας υπάρχει ένας μεγαλειώδης και θαυμαστός Θεός. Αλλά η αλήθεια δεν είναι όπως την θέλει ο άνθρωπος. Όχι μόνο ο Χριστός δεν είναι μεγαλειώδης, αλλά είναι και ιδιαίτερα μικρός· όχι μόνον είναι άνθρωπος, αλλά είναι κι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. […] Έτσι, οι άνθρωποι Τον αντιμετωπίζουν σαν έναν συνηθισμένο άνθρωπο, κάνουν ό, τι τους αρέσει όταν είναι μαζί Του […]. Θεωρείτε τον Χριστό που έχει έρθει ήδη έναν συνηθισμένο άνθρωπο, και τον λόγο Του ως εκείνον ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν έχετε λάβει τίποτα από τον Χριστό και, αντ’ αυτού, έχετε εντελώς εκθέσει την ασχήμια σας στο φως» (από «Όσοι είναι ασύμβατοι με τον Χριστό, είναι σίγουρα πολέμιοι του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ήμουν εναντίον των λόγων του Θεού, και τότε αναλογίστηκα το πώς είχαν εκδηλωθεί η ίδια η διεφθαρμένη διάθεση και ασχήμια μου, όταν άκουσα τη συναναστροφή του Χριστού. Συνειδητοποίησα ότι πίστευα στον Χριστό, αλλά δεν κατανοούσα την ουσία Του, δεν κατανοούσα την ταπεινότητα και την απόκρυψή Του, είχα πάρα πολλές αντιλήψεις και φαντασιώσεις σχετικά με τον Χριστό, και η οπτική μου ως προς τα πράγματα ήταν παράλογη. Στις αντιλήψεις και φαντασιώσεις μου, εκτός των αδελφών που είχαν άμεση πρόσβαση σε Αυτόν, οι άλλοι δεν ήταν δυνατόν να ακούν τη συναναστροφή του Χριστού με τα ίδια τους τα αυτιά. Φανταζόμουν ότι η συναναστροφή του Χριστού θα συνοδευόταν από τον Χριστό να αναγγέλλει δημόσια την ταυτότητά Του και ότι θα εκφερόταν με διαφορετική φωνή από τις άλλες, με πολλές καλαίσθητες διατυπώσεις, σαν κάποιο είδος εντυπωσιακού ανθρώπου. Η συναναστροφή του Χριστού, φανταζόμουν, θα συνοδευόταν από τις ενθουσιώδεις, παθιασμένες επευφημίες των αδελφών μου˙ και αν ο άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα, και ο Χριστός μιλούσαν με τη σειρά, τότε ο Χριστός θα μιλούσε πρώτος, και ο άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα, θα μιλούσε τελευταίος. Οριοθέτησα το έργο και τα λόγια του Χριστού μέσα στα όρια των αντιλήψεων και των φαντασιώσεών μου, διότι φανταζόμουν τον Χριστό με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Όταν τα γεγονότα ήρθαν σε αντίθεση με αυτές τις αντιλήψεις και τις φαντασιώσεις μου, αρνήθηκα την αλήθεια ότι ο Χριστός ήταν ο Θεός ενσαρκωμένος και μέσα στην καρδιά μου δεν Τον αντιμετώπισα ως Θεό. Αντ’ αυτού, αντιμετώπισα τον Χριστό ως κοινό άνθρωπο και τα λόγια Του, ως ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Ενώ άλλοι κέρδισαν πολλά από τη συναναστροφή του Χριστού, εγώ δεν κέρδισα τίποτα και, αντ’ αυτού, εξέθεσα πλήρως το σατανικό μου πρόσωπο του αλαζονικού, επηρμένου ανθρώπου και εκείνου που περιφρονεί την αλήθεια, και κατέστην κάποιος που απορρίπτει τον Χριστό και Του αντιστέκεται.

Αργότερα, είδα μέσα στον λόγο του Θεού: «Πάντα επιθυμείτε να δείτε τον Χριστό, αλλά σας προτρέπω να μην έχετε τόση μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σας· ο καθένας μπορεί να δει τον Χριστό, αλλά λέω ότι κανένας δεν είναι κατάλληλος να δει τον Χριστό. Επειδή η φύση του ανθρώπου είναι γεμάτη από το κακό, την αλαζονεία και την επανάσταση, τη στιγμή που θα δεις τον Χριστό, η φύση σου θα σε καταστρέψει και θα σε καταδικάσει σε θάνατο» (από «Όσοι είναι ασύμβατοι με τον Χριστό, είναι σίγουρα πολέμιοι του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Δεν είσαι ευλαβής όταν αντιμετωπίζεις την αλήθεια και ακόμη λιγότερο λαχταράς την αλήθεια. Απλά μελετάς τυφλά και περιμένεις νωχελικά. Τι μπορείς να κερδίσεις από το να μελετάς και να περιμένεις έτσι; Μπορείς να λάβεις την προσωπική καθοδήγηση του Θεού; Αν δεν μπορείς να διακρίνεις τις εκφράσεις του Θεού, πώς θα μπορέσεις να γίνεις μάρτυρας της εμφάνισής Του; […] Μόνον όσοι μπορούν να δεχτούν την αλήθεια μπορούν να ακούσουν τη φωνή του Θεού και μόνο αυτοί οι άνθρωποι είναι ικανοί να μαρτυρήσουν την εμφάνιση του Θεού» (από «Η εμφάνιση του Θεού έφερε μια νέα εποχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα λόγια του Θεού με πλήγωσαν βαθύτατα και επιπλέον με έκαναν να κατανοήσω ότι αδυνατούσα να διακρίνω τη φωνή του Θεού επειδή ήμουν υπερβολικά αλαζονικός και ψωροπερήφανος, υπερβολικά εύκολα δελεαζόμενος να ακούω προσεκτικά και να νεύω καταφατικά σε όσους έχουν θέση και κύρος, ενώ κοιτούσα με περιφρόνηση εκείνους που ένοιωθα ότι τους έλειπε η θέση ή το κύρος, έτσι ώστε ακόμα κι αν εξέφραζαν την αλήθεια, εγώ δεν την αποδεχόμουν. Την ώρα που άκουγα τη συναναστροφή, δεν ήμουν επικεντρωμένος στην αλήθεια ούτε κέρδιζα διαπαιδαγώγηση, αντίθετα αφιέρωνα το μυαλό μου στις εικασίες και την προσεκτική εξέταση, αναλύοντας το είδος του ατόμου που ήταν ο ομιλητής. Δεν αποκάλυψα τίποτε άλλο παρά διαφθορά και παρακοή, αντιλήψεις και φαντασιώσεις. Κάποιος αλαζονικός, ανυπότακτος και χωρίς αγάπη για την αλήθεια όπως εγώ, κάποιος χωρίς ίχνος ευσέβειας ή λαχτάρας για την αλήθεια όπως εγώ, πώς θα ήταν δυνατόν να ακούσει και να αναγνωρίσει τη φωνή του Θεού; Πώς να είμαι άξιος να δω τον Χριστό;

Μέσα από αυτήν την αποκάλυψη, κατάλαβα τελικά ότι, παρ’ όλο που ήθελα να δω τον Χριστό, ήμουν ανάξιος να Τον δω, επειδή η διαφθορά μου από τον Σατανά είναι υπερβολικά βαθιά, είμαι πολύ αλαζονικός και ανυπότακτος εκ φύσεως, δεν κατέχω καθόλου την αλήθεια, δεν κατανοώ την ουσία του Χριστού, έχω υπερβολικά πολλές αντιλήψεις και φαντασιώσεις για τον Θεό και μέσα μου, ο Θεός στον οποίο πιστεύω, εξακολουθεί να είναι ένας ασαφής Θεός, η εικόνα μιας ισχυρής και εύγλωττης μορφής. Και όταν βλέπω αληθινά τον Χριστό, οι αντιλήψεις μου μπορεί να αποκαλυφθούν ανά πάσα στιγμή και η αλαζονική μου διάθεση μπορεί να φουντώσει οποτεδήποτε. Ως εκ τούτου, εξαιτίας της ίδιας μου της ανυπότακτης φύσης, μπορώ να κάνω μόνο πράγματα που προσβάλλουν τη διάθεση του Θεού, όπως το να Τον κρίνω και να Του αντιστέκομαι, καταστρέφοντας, έτσι, τον εαυτό μου. Τώρα πρέπει να εξοπλίσω τον εαυτό μου με την αλήθεια, να επιδιώξω να γνωρίσω τη διεφθαρμένη φύση μου και να κατανοήσω την ουσία του Χριστού μέσα από τα λόγια του Θεού, και να επιδιώξω να γίνω κάποιος που γνωρίζει και λατρεύει τον Χριστό.

Πώς εκπληρώνεται η προφητεία της επιστροφής του Κυρίου Ιησού

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές:

Γεια σας, είμαι πολύ χαρούμενος που σας βλέπω όλους εδώ. Πρώτα, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό που μας έδωσε αυτή την ευκαιρία. Είθε να μας προσφέρει την καθοδήγηση και το έργο Του.

Αδελφοί και αδελφές, αφότου ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε και ανελήφθη στους ουρανούς, όλοι εμείς που πιστεύουμε στον Κύριο αδημονούμε να επιστρέψει σύντομα ώστε να πραγματοποιηθούν οι ευχές τόσων ετών, αλλά και για να μπορέσουμε να λάβουμε την υπόσχεσή Του και να απολαύσουμε τις ευλογίες Του. Ειδικά κατά τις έσχατες ημέρες, η επιθυμία μας να δούμε την επιστροφή του Κυρίου γίνεται ακόμα πιο επιτακτική. Η προφητεία για την επιστροφή του Κυρίου Ιησού έχει ήδη πλέον εκπληρωθεί και έχουμε όλοι μας δει ή έχουμε ήδη ακούσει πόσο συχνά συμβαίνουν κάθε είδους καταστροφές σε όλα τα έθνη του κόσμου. Αυτές οι καταστροφές δεν έχουν, επιπλέον, ιστορικό προηγούμενο και συμβαίνουν παντού, όπως πλημμύρες, ξηρασίες, σεισμοί, επιδημίες και πόλεμοι. Ο κόσμος βρίσκεται, επίσης, σε αναταραχή και οι πόλεμοι και οι τρομοκρατικές επιθέσεις είναι συχνό φαινόμενο. Επιπλέον, τα κηρύγματα των παστόρων και των πρεσβύτερων στην εκκλησία δεν είναι τίποτα άλλο παρά παρωχημένες κοινοτοπίες χωρίς οιοδήποτε νέο φως. Πολλοί πιστοί ακούνε αυτά τα κηρύγματα και δεν ευφραίνονται διόλου, και η απελπισία υποκαθιστά την πίστη και την αγάπη τους. Αυτή δεν είναι ακριβώς η κατάσταση κατά την οποία πρόκειται να εκπληρωθεί η προφητεία για την επιστροφή του Κυρίου Ιησού; Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν. Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι το θέρος· ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα γινόμενα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας» (Κατά Μάρκον 13:28-29). Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό το απόσπασμα της Αγίας Γραφής αναφέρεται στην επανεμφάνιση του Ισραήλ. Το Ισραήλ επανεμφανίστηκε πριν από αρκετές δεκαετίες, το δέντρο συκής έχει βγάλει τρυφερά φύλλα, και οι προφητείες για την επιστροφή του Κυρίου Ιησού έχουν εκπληρωθεί. Αδελφοί και αδελφές, από τη στιγμή που έχουν ήδη εκπληρωθεί αυτές οι προφητείες, γιατί δεν έχουμε δει τον Κύριο Ιησού να κατέρχεται επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο; Μήπως έχει ξεχάσει την υπόσχεση που έδωσε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια; Σίγουρα όχι, γιατί ο Θεός είναι συνεπής και τα λόγια Του είναι και συνεπή και αξιόπιστα. Όταν εκφέρει έναν λόγο, αυτός θα εκπληρωθεί απαραιτήτως σύμφωνα με τα σχέδιά Του και με την υπόσχεση που έδωσε στον άνθρωπο. Όπως ακριβώς έχει καταγραφεί στη Βίβλο: «Διότι έτι ολίγον καιρόν, και θέλει ελθεί ο ερχόμενος και δεν θέλει βραδύνει» (Προς Εβραίους 10:37). Στην πραγματικότητα, ο Κύριος Ιησούς έχει εδώ και καιρό ενσαρκωθεί και κατέλθει μυστικά ανάμεσά μας, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του, και τώρα επιτελεί ένα νέο έργο. Όμως κάποιοι αδελφοί και αδελφές πιστεύουν ότι έχει καταγραφεί ξεκάθαρα στη Βίβλο: «Ούτος ο Ιησούς, όστις ανελήφθη αφ’ υμών εις τον ουρανόν, θέλει ελθεί ούτω καθ’ ον τρόπον είδετε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν» (Πράξεις 1:11). Πιστεύουν ότι, επειδή ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε και ανήλθε στους ουρανούς επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο, τότε, όταν επιστρέψει, θα κατέλθει σίγουρα επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο από τον ουρανό και όλοι θα μπορούν να Τον δουν. Κι έτσι, ρωτάνε πώς μπορεί να λέγεται ότι ο Κύριος έχει ήδη ενσαρκωθεί και κατέλθει μυστικά; Και αν αυτή είναι η περίπτωση, ρωτάνε, τότε πώς θα εκπληρωθεί η προφητεία ότι ο Κύριος θα κατέλθει επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο; Θα συναναστραφούμε τώρα επί αυτού του θέματος.

Στην πραγματικότητα, ο Κύριος μάς υποσχέθηκε ότι θα κατέλθει επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο, και αυτό είναι σίγουρο. Όμως υπάρχουν πολλά αποσπάσματα στη Βίβλο που προφητεύουν την επιστροφή του Κυρίου. Μέσα από μια προσεκτική μελέτη της Βίβλου, είναι εύκολο να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν δύο κύρια μέρη στις προφητείες σχετικά με την επιστροφή του Κυρίου Ιησού κατά τις έσχατες ημέρες. Το ένα μέρος περιλαμβάνει τις προφητείες που σχετίζονται με τη μυστική κάθοδο του Κυρίου, και το άλλο μέρος περιλαμβάνει τις προφητείες που σχετίζονται με την κάθοδο του Κυρίου επάνω σ’ ένα σύννεφο και με τη δημόσια αποκάλυψή Του. Ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά σε μερικές προφητείες που αφορούν στη μυστική έλευση του Κυρίου. Γυρίστε στο κεφάλαιο 16, στίχος 15 στο Βιβλίο της Αποκάλυψης: «Ιδού, έρχομαι ως κλέπτης». Ας διαβάσουμε, τώρα, το στίχο 3 από το κεφάλαιο 3: «Εάν λοιπόν δεν αγρυπνήσης, θέλω ελθεί επί σε ως κλέπτης, και δεν θέλεις γνωρίσει ποίαν ώραν θέλω ελθεί επί σε». Επίσης, ο στίχος 44 του κεφαλαίου 24, στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, αναφέρει: «Διά τούτο και σεις γίνεσθε έτοιμοι, διότι καθ’ ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου». Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Αδελφοί και αδελφές, οι φράσεις «ως κλέπτης» και «καθ’ ην ώραν δεν στοχάζεσθε» που αναφέρονται σ’ αυτά τα εδάφια λένε στην ουσία ότι, όταν επιστρέψει ο Κύριος, η κάθοδός Του θα είναι μυστική και η έλευσή Του αθόρυβη. Η φράση «Υιός του ανθρώπου» αναφέρεται σίγουρα σε κάποιον που έχει γεννηθεί από άνθρωπο και σε μια σάρκα που κατέχει κανονική ανθρώπινη φύση. Το Πνεύμα σίγουρα δεν μπορεί να αποκαλείται Υιός του ανθρώπου. Μόνο η σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού μπορεί να αποκαλείται Υιός του ανθρώπου, η οποία, όπως ο Κύριος Ιησούς, είναι σάρκα που έχει γεννηθεί από άνθρωπο, απτή και ορατή. Από αυτές τις προφητείες μπορούμε, συνεπώς, να επιβεβαιώσουμε ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει μέσω μιας μυστικής καθόδου ως ο ενσαρκωμένος Υιός του ανθρώπου, για να επιτελέσει τα έργα Του και για να εμφανιστεί ανάμεσα στους ανθρώπους.

Ας δούμε τώρα τις προφητείες αναφορικά με την κάθοδο του Κυρίου επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο και τη δημόσια εμφάνισή Του. Αδελφοί και αδελφές, γυρίστε στο κεφάλαιο 1, στίχος 7 της Αποκάλυψης: «Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί αυτόν πας οφθαλμός και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν αυτόν, και θέλουσι θρηνήσει επ’ αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης. Ναι, αμήν». Και στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κεφάλαιο 24, στίχος 30, αναφέρεται: «Και τότε θέλει φανή το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής». Από αυτά τα δύο εδάφια της Αγίας Γραφής, μπορούμε να δούμε ότι όταν όλα τα μάτια δουν τον Κύριο να έρχεται επάνω σε σύννεφα, δεν θα χαρούν και δεν θα νιώσουν ευτυχία, παρά, αντιθέτως, όλες οι φυλές θα κλαίνε γοερά. Αδελφοί και αδελφές, όλοι μας λαχταράμε την επιστροφή του Κυρίου Ιησού. Όμως, γιατί όταν Εκείνος όντως επιστρέψει, οι άνθρωποι θα κλαίνε γοερά; Έχοντας κάνει κηρύγματα επί αυτού του θέματος, νομίζω ότι μπορούμε όλοι μας να το καταλάβουμε. Επειδή το μυστικό έργο του ενσαρκωμένου Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου έχει λάβει τέλος, εκείνοι που αρνήθηκαν να δεχθούν το έργο του Θεού, ενόσω η ενσάρκωσή Του εργαζόταν μυστικά, και εκείνοι που Τον έκριναν, Τον καταδίκαζαν και Του αντιστέκονταν, βλέπουν όλοι ότι εκείνος, τον οποίον καταδίκαζαν και στον οποίον αντιστέκονταν, είναι όντως ο Κύριος Ιησούς που έχει επιστρέψει, και γι’ αυτό χτυπάνε το στήθος τους και αυτομαστιγώνονται, κλαίνε γοερά και τρίζουν τα δόντια τους, και επάνω στη γη εκδηλώνεται ένα θέαμα με τον θρήνο όλων των φυλών. Συνεπώς, η ώρα που θα δούμε τον Κύριο να εμφανίζεται δημοσίως επάνω σ’ ένα σύννεφο θα είναι η ώρα που ο Θεός θα ανταμείψει τους καλούς και θα τιμωρήσει τους μοχθηρούς.

Τώρα, σ’ αυτό το σημείο, θα υπάρξουν σίγουρα μερικοί αδελφοί και αδελφές που θα ρωτήσουν: «Οπότε, οι προφητείες αναφορικά με την επιστροφή του Κυρίου λένε ότι ο Θεός θα ενσαρκωθεί ως Υιός του ανθρώπου και θα έρθει μυστικά, και ότι θα κατέλθει δημοσίως επάνω σ’ ένα σύννεφο. Αυτό δεν αποτελεί αντίφαση; Πώς είναι δυνατόν να εκπληρωθούν αυτές οι προφητείες;» Όντως, αυτές οι προφητείες φαίνεται να αντιφάσκουν η μία με την άλλη, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει, καθότι εδώ υπάρχει η σοφία του Θεού. Από αυτά τα δύο είδη προφητειών, μπορούμε να δούμε ότι υπάρχουν σχέδια και στάδια στο έργο του Θεού. Ο Θεός αρχικά ενσαρκώνεται και εργάζεται μυστικά για να σώσει την ανθρωπότητα και, όταν ολοκληρωθεί αυτό το έργο, θα αποκαλύψει δημοσίως τον εαυτό Του σε όλα τα έθνη και τους λαούς, και τότε θα ανταμείψει τους καλούς και θα τιμωρήσει τους μοχθηρούς. Για να το καταλάβουν όλοι καλύτερα αυτό, ας διαβάσουμε ένα εδάφιο από τη Βίβλο. Γυρίστε στο κεφάλαιο 17, στίχοι 26 έως 30 στο Κατά Λουκάν ευαγγέλιο. Διαβάζω: «Και καθώς έγεινεν εν ταις ημέραις του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και εν ταις ημέραις του Υιού του ανθρώπου· έτρωγον, έπινον, ενύμφευον, ενυμφεύοντο, μέχρι της ημέρας καθ’ ην ο Νώε εισήλθεν εις την κιβωτόν, και ήλθεν ο κατακλυσμός και απώλεσεν άπαντας. Ομοίως και καθώς έγεινεν εν ταις ημέραις του Λώτ· έτρωγον, έπινον, ηγόραζον, επώλουν, εφύτευον, ωκοδόμουν· καθ’ ην δε ημέραν εξήλθεν ο Λωτ από Σοδόμων, έβρεξε πυρ και θείον απ’ ουρανού και απώλεσεν άπαντας. Ωσαύτως θέλει είσθαι καθ’ ην ημέραν ο Υιός του ανθρώπου θέλει φανερωθή». Αδελφοί και αδελφές, η περιγραφή της κατάστασης της ανθρωπότητας σ’ αυτό το εδάφιο, κατά την ημέρα της εμφάνισης του Υιού του ανθρώπου, είναι ακριβώς η ίδια με την κατάσταση της ανθρωπότητας τον καιρό του Νώε και του Λωτ. Όπως όλοι γνωρίζουμε, πριν από τον κατακλυσμό, ο Θεός είπε κρυφά στον Νώε ότι ένας κατακλυσμός θα κατέστρεφε τον κόσμο, και τον έβαλε να φτιάξει την κιβωτό. Όταν ο Νώε έφτιαχνε την κιβωτό, διέδωσε στους άλλους ότι ένας κατακλυσμός θα κατέστρεφε τον κόσμο. Όμως, επειδή οι άνθρωποι τότε δεν είχαν δει αυτό το γεγονός με τα ίδια τους τα μάτια, δεν πίστεψαν τον Νώε, του επιτέθηκαν και τον χλεύαζαν, λέγοντας ότι ήταν τρελός. Όμως, όταν είδαν τον κατακλυσμό να έρχεται, ο οποίος σηματοδότησε την ημέρα της τιμωρίας του ανθρώπου από τον Θεό, έμειναν όλοι άναυδοι και μίσησαν τον εαυτό τους που δεν είχαν πιστέψει στο ευαγγέλιο που είχε κηρύξει ο Νώε. Όμως ήταν πλέον πολύ αργά. Τον καιρό που ζούσε ο Λωτ έγινε ακριβώς το ίδιο. Πριν βρέξει θειάφι και φωτιά από τον ουρανό, ο Θεός είχε πει κρυφά στον Λωτ, μέσω δύο αγγέλων την επικείμενη καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρρων. Όταν ο Λωτ το συνειδητοποίησε, είπε τα νέα στους γαμπρούς του. Όμως, επειδή εκείνοι δεν είχαν δει αυτό το γεγονός με τα ίδια τους τα μάτια, δεν τον πίστεψαν. Και όταν άρχισε να βρέχει φωτιά και θειάφι από τον ουρανό, εκείνοι μετάνιωσαν για τις πράξεις τους και μίσησαν τον εαυτό τους που δεν είχαν πιστέψει αυτά που τους είχε πει ο Λωτ. Αδελφοί και αδελφές, από τον καιρό του Νώε και του Λωτ μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι όταν ο Θεός εργάζεται μυστικά, το κάνει για να σώσει την ανθρωπότητα, και όταν υλοποιούνται οι προειδοποιήσεις Του, τότε πέφτει στην ανθρωπότητα η τιμωρία του Θεού. Το ίδιο ακριβώς ισχύει για τις ημέρες της έλευσης του Υιού του ανθρώπου. Κατά τις έσχατες ημέρες, για άλλη μια φορά ο Θεός ενδύεται με σάρκα και έρχεται μυστικά, φέροντας την έμφυτη διάθεσή Του και όλα όσα Αυτός είναι, ενσαρκώνεται ως Υιός του ανθρώπου και εκφράζει τα λόγια Του για να κατακτήσει, να τελειώσει και να κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιεί αυτή τη ομάδα για να κηρύξει τη σωτηρία που Αυτός φέρνει κατά τις έσχατες ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν θα δούμε το θέαμα του Κυρίου να εμφανίζεται δημοσίως επάνω σ’ ένα σύννεφο. Όταν ο Θεός ολοκληρώσει μια ομάδα νικητών και το έργο της μυστικής έλευσης του ενσαρκωμένου Θεού ολοκληρωθεί, τότε θα πέσουν αμέσως οι μεγάλες συμφορές και ο Θεός θα εμφανιστεί δημοσίως για να τιμωρήσει τους μοχθηρούς και να ανταμείψει τους καλούς, και θα διαχωρίσει τον καθέναν σύμφωνα με το είδος του. Για να το πούμε διαφορετικά, το μυστικό στάδιο του έργου του Παντοδύναμου Θεού είναι να σώσει και να τελειώσει εκείνους που δέχονται την αλήθεια, ενώ όταν εμφανιστεί δημοσίως, θα τιμωρήσει εκείνους που δεν δέχονται την αλήθεια. Όλοι εκείνοι που ταπεινά αναζητούν την αλήθεια και που είναι ικανοί να δεχθούν την αλήθεια θα δεχθούν το έργο της σωτηρίας του Θεού των εσχάτων ημερών, κατά την περίοδο του μυστικού έργου του Θεού, θα επιστρέψουν ενώπιον του θρόνου του Θεού και ο Θεός θα τους μετατρέψει σε νικητές. Εκείνους που δεν αποδέχονται την αλήθεια, ωστόσο, οι οποίοι κατά την περίοδο του μυστικού έργου του Θεού βασίζονταν στη δική τους αλαζονική και επηρμένη φύση, και οι οποίοι τυφλά καταδίκαζαν το έργο του Θεού και Του αντιστέκονταν, σε σημείο που να εξαπολύουν ακόμα και επιθέσεις και βλασφημίες κατά του Θεού, ο Θεός θα τους κατατάξει ανάμεσα στους μοχθηρούς, και αυτό που τους περιμένει είναι η δίκαιη τιμωρία του Θεού.

Αδελφοί και αδελφές, έχουμε δει μέχρι τώρα ότι οι προφητείες της Βίβλου αναφορικά με την επιστροφή του Κυρίου έχουν εκπληρωθεί. Ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που έχει επιστρέψει, είναι ο Αμνός που ανοίγει το βιβλίο, όπως έχει προφητευτεί στην Αποκάλυψη, και είναι πραγματικά Εκείνος που τόσο καιρό λαχταράμε. Εδώ και καιρό έχει σπάσει τις επτά σφραγίδες και έχει ανοίξει το βιβλίο, και έχει αποκαλύψει στους ανθρώπους όλα τα μυστήρια που κανένας δεν είχε ποτέ καταλάβει ανά τους αιώνες. Το έργο της μυστικής έλευσης του Παντοδύναμου Θεού κοντεύει να φτάσει στο τέλος του, και Εκείνος σύντομα θα εμφανιστεί δημοσίως — το έργο του Θεού θα φτάσει σύντομα στην ένδοξη ολοκλήρωσή του. Αν είμαστε σε θέση να αναζητούμε, να μελετάμε και να δεχόμαστε το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών με τρόπο θετικό και προορατικό, και αν μπορούμε να συμβαδίζουμε με τον Αμνό, τότε υπάρχει ακόμα η ευκαιρία να σωθούμε και να τελειωθούμε από τον Θεό. Αν δεν μπορούμε να δεχθούμε το έργο της σωτηρίας του Παντοδύναμου Θεού, τότε, όταν δούμε τον Κύριο να κατέρχεται επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο, θα είναι πολύ αργά για να το μετανιώσουμε. Ας διαβάσουμε τώρα τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και ας δώσουμε προσοχή στις προειδοποιήσεις Του! Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Πολλοί μπορεί να μην ενδιαφέρονται γι’ αυτά που λέω, μα εξακολουθώ να θέλω να πω σε κάθε αυτοαποκαλούμενο άγιο που ακολουθεί τον Ιησού πως, όταν δείτε τον Ιησού με τα ίδια σας τα μάτια να κατεβαίνει από τον ουρανό επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο, αυτή θα είναι η δημόσια εμφάνιση του Ηλίου της δικαιοσύνης. Αυτή ίσως να είναι μια στιγμή μεγάλου ενθουσιασμού για εσένα, όμως θα πρέπει να γνωρίζεις πως η στιγμή που θα γίνεις μάρτυρας της καθόδου του Ιησού από τον ουρανό, θα είναι επίσης η στιγμή που θα πας στην κόλαση για να τιμωρηθείς. Θα προαναγγείλει το τέλος του σχεδίου διαχείρισης του Θεού και θα είναι η στιγμή που ο Θεός θα επιβραβεύσει τον καλό και θα τιμωρήσει τον πονηρό. Διότι η κρίση του Θεού θα έχει ολοκληρωθεί πριν ο άνθρωπος διακρίνει τα σημεία, όταν θα υπάρχει μόνο η έκφραση της αλήθειας. Αυτοί που αποδέχονται την αλήθεια και δεν αναζητούν σημεία και, συνεπώς, έχουν εξαγνιστεί, θα έχουν επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού και θα έχουν μπει στην αγκάλη του Δημιουργού. Μονάχα αυτοί που εμμένουν στην πεποίθηση πως “ο Ιησούς που δεν επιβαίνει ένα λευκό σύννεφο, είναι ένας ψευδόχριστος”, θα υποβληθούν σε αιώνια τιμωρία, επειδή πιστεύουν μονάχα στον Ιησού που επιδεικνύει σημεία, αλλά δεν αναγνωρίζουν τον Ιησού που διακηρύσσει αυστηρή κρίση και απελευθερώνει την αληθινή οδό της ζωής. Κι έτσι, ο Ιησούς θα ασχοληθεί μαζί τους μονάχα όταν θα επιστρέψει φανερά επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο. Είναι πολύ ισχυρογνώμονες, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και πολύ αλαζόνες. Πώς μπορεί ο Ιησούς να επιβραβεύσει τέτοιους αχρείους; Η επιστροφή του Ιησού αποτελεί μεγάλη λύτρωση για εκείνους που είναι σε θέση να αποδεχτούν την αλήθεια, αλλά γι’ αυτούς που αδυνατούν να την αποδεχτούν αποτελεί οιωνό καταδίκης. Θα πρέπει να επιλέξετε το δικό σας μονοπάτι και να μη βλασφημείτε απέναντι στο Άγιο Πνεύμα και να μην απορρίπτετε την αλήθεια. Θα πρέπει να μην είστε ένα άτομο αδαές και αλαζονικό, μα κάποιος που υπακούει στην καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και ποθεί και αναζητά την αλήθεια· μόνο έτσι θα επωφεληθείτε» (από «Όταν δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού θα είναι η στιγμή που ο Θεός θα έχει φτιάξει εκ νέου ουρανό και γη» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Σημείωση του συντάκτη: Διαβάζοντας αυτό το άρθρο, μπορούμε τώρα να καταλάβουμε ότι οι προφητείες της Βίβλου αναφορικά με την επιστροφή του Κυρίου έχουν ήδη εκπληρωθεί και ότι ο Κύριος έχει επιστρέψει! Αυτό αποτελεί μια απίστευτα συγκλονιστική είδηση για τον καθέναν από εμάς που απεγνωσμένα λαχταρούσε την επιστροφή του Κυρίου Ιησού! Παρακάτω προτείνω ένα άρθρο και ένα απόσπασμα ταινίας για εσάς, ώστε να μπορέσετε να αποκτήσετε ακόμα καλύτερη κατανόηση σχετικά με την επιστροφή του Κυρίου. Ανατρέξτε στο άρθρο «Γνωρίζετε το αληθινό νόημα της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού;» και σε ένα απόσπασμα από τη χριστιανική ταινία «ΤΙ ΟΜΟΡΦΗ ΦΩΝΗ»: Πώς γίνονται πραγματικότητα οι προφητείες της επιστροφής του Κυρίου Ιησού;