16. Ο λόγος του Θεού είναι η δύναμή μου

Από την Τσινγκνιάν, Καναδάς

Ακολουθώ την πίστη της οικογενείας μου στον Κύριο από τότε που ήμουν παιδί, και συχνά διαβάζω τη Βίβλο και παρίσταμαι σε συναντήσεις. Αφού παντρεύτηκα, έδωσα το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού στην πεθερά μου, και αφότου ξεκίνησε να πιστεύει η πεθερά μου στον Κύριο, δεν έχανε πια την ψυχραιμία της όταν συνέβαινε κάτι, ούτε ενεργούσε αποκλειστικά από καπρίτσιο σε ό,τι έκανε, και οι οικογενειακές μας σχέσεις άρχισαν να βελτιώνονται. Ο σύζυγός μου είδε την αλλαγή στη μητέρα του, κι έτσι, το 2015 ξεκίνησε κι εκείνος να πιστεύει στον Κύριο και πήγαινε μαζί μου στην εκκλησία κάθε εβδομάδα. Όταν είδα ότι η οικογένειά μου ήταν γαλήνια, αφού δέχθηκε το ευαγγέλιο του Κυρίου, ήξερα ότι αυτό ήταν η χάρη του Κυρίου και ευχαρίστησα τον Κύριο από τα βάθη της καρδιάς μου.

Κάποια μέρα του Φεβρουαρίου του 2017, ενώ ήμουν στη δουλειά, μια πελάτισσα με είδε και ενθουσιάστηκε ιδιαιτέρως. Με τράβηξε στην άκρη και είπε: «Μοιάζεις πολύ με μια φίλη μου. Μπορώ να σου τη συστήσω; Έχει μόλις έλθει στον Καναδά και δεν έχει φίλους, οπότε, αν έχεις τον χρόνο, θα ήταν καλό να μπορούσατε να τα πείτε». Όταν το άκουσα αυτό, ξαφνιάστηκα πολύ και σκέφτηκα: «Θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Η φίλη της μου μοιάζει στ’ αλήθεια τόσο πολύ;» Αλλά συνειδητοποίησα ότι τα πάντα φέρουν τις καλές προθέσεις του Κυρίου και ότι το να βοηθά κανείς στοργικά τους άλλους είναι κι αυτό ένα από τα διδάγματα του Κυρίου, κι έτσι συμφώνησα με την πρότασή της. Λίγες ημέρες μετά, γνώρισα τη φίλη της, τη Σιάο Χαν. Η Σιάο Χαν πράγματι μου έμοιαζε πολύ. Οι άνθρωποι που μας έβλεπαν ρωτούσαν αν ήμασταν δίδυμες αδελφές. Δεν ξέρω αν οφειλόταν στο ότι μοιάζαμε τόσο πολύ ή στο ότι πίσω από τα πράγματα βρίσκονταν οι διευθετήσεις του Κυρίου, αλλά όταν την είδα, ένιωσα αμέσως πολύ κοντά της. Αφού συναντηθήκαμε αρκετές φορές, ήμασταν σαν αδελφές που μπορούσαν να μιλήσουν για τα πάντα. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο, ήταν ότι μέσω της Σιάο Χαν άκουσα το ευαγγέλιο του επιστρέφοντος Κυρίου Ιησού τις έσχατες ημέρες…

Μια μέρα, η Σιάο Χαν με πήγε στο σπίτι της θείας της, όπου η θεία της μας δίδαξε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού. Μας ζήτησε να διαβάσουμε τα λόγια που εξέφρασε ο Θεός τις έσχατες ημέρες και συναναστράφηκε μαζί μας για το θέλημα του Θεού κατά τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας, τις σκέψεις και τις προθέσεις του Θεού όταν Εκείνος κάλεσε τον Νώε να φτιάξει την κιβωτό, το πώς πονούσε η καρδιά του Θεού όταν Εκείνος κατέστρεψε τους ανθρώπους της εποχής του Νώε, κι άλλα. Είπε ότι αυτά τα μυστήρια αποκαλύπτονται όλα στα λόγια που εξέφρασε ο Θεός τις έσχατες ημέρες, και ότι, χωρίς αυτά, κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει αυτά τα μυστήρια. Την πίστεψα, επειδή μόνο ο Θεός ο ίδιος μπορούσε να εξηγήσει τις σκέψεις πίσω από τις ενέργειές Του. Αν ο Θεός δεν είχε έλθει να μιλήσει και να εργαστεί αυτοπροσώπως, ποιος άλλος θα μπορούσε να εξηγήσει με σαφήνεια τις σκέψεις και τις προθέσεις του Θεού; Τα λόγια του Θεού με προσέλκυσαν βαθιά και αποφάσισα να διερευνήσω σοβαρά το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Καθώς το διερευνούσα, έκανα πολλές ερωτήσεις για πράγματα που δεν είχα κατανοήσει όταν διάβαζα τη Βίβλο, και η θεία της Σιάο Χαν μού έδωσε απαντήσεις βάσει του λόγου του Παντοδύναμου Θεού. Οι απαντήσεις ήταν ιδιαίτερα εμπεριστατωμένες, όπως και ξεκάθαρες και κατανοητές σ’ εμένα. Καθώς διάβαζα περισσότερο από τον λόγο του Θεού, τα ερωτήματα και η σύγχυση στην καρδιά μου σιγά-σιγά επιλύθηκαν, και κατανοώ ότι το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες είναι το έργο της κρίσης μέσω του λόγου Του, το οποίο εκπληρώνει την προφητεία στη Βίβλο ότι: «Η κρίσις πρέπει να αρχίσει από του οίκου του Θεού» (Α' Πέτρου 4:17). Αυτό το βήμα του έργου του Θεού είναι μια κλιμάκωση και εμβάθυνση του έργου του Κυρίου Ιησού, καθώς και το τελικό βήμα του έργου του Θεού τις έσχατες ημέρες για να εξαγνίσει και να σώσει την ανθρωπότητα. Αφού το διερεύνησα για κάποιο διάστημα, ήμουν βέβαιη ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο επιστρέφων Κύριος Ιησούς, δέχθηκα με χαρά το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού και ξεκίνησα να παρίσταμαι σε συναντήσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μου.

Ένα πρωινό, λίγο περισσότερο από τρεις μήνες αργότερα, ως συνήθως είχα συνάντηση με τις αδελφές μου, όταν ξαφνικά άρχισε να ηχεί το κινητό μου. Το άνοιξα και είδα μια ειδοποίηση ότι κάποιος προσπαθούσε να εντοπίσει τη θέση μου χρησιμοποιώντας το iPhone μου. Ξαφνιάστηκα πολύ και δεν ήξερα τι συνέβαινε, αλλά αμέσως μετά απ’ αυτό, ο σύζυγός μου μού έστειλε ένα μήνυμα WeChat ρωτώντας: «Πού είσαι;» Καθώς κοιτούσα το μήνυμα, δίστασα, επειδή θυμήθηκα ότι ο σύζυγός μου είχε πάει σε μια συνάντηση της εκκλησίας πάνω από ένα μήνα πριν, και μου είχε πει ότι ο πάστορας είχε πει πολλά αρνητικά πράγματα για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού και είχε προειδοποιήσει τους πιστούς να είναι σε επιφυλακή και να μην έχουν καμία επαφή με άτομα από την Αστραπή της Ανατολής. Εκείνη την ώρα, φοβήθηκα ότι ο πάστορας και ο πρεσβύτερος θα δημιουργούσαν σύγχυση στον σύζυγό μου και ότι οι φήμες τους θα τον έστρεφαν εναντίον της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Ήθελα να περιμένω έως ότου να κατανοώ περισσότερη από την αλήθεια και να μπορώ να καταθέσω σαφή μαρτυρία για το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού, προτού να διαδώσω το ευαγγέλιο στον σύζυγό μου, έτσι, ποτέ δεν τόλμησα να του πω για τις συναντήσεις μου με τις αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Έχοντας αυτό κατά νου, του απάντησα: «Είμαι καθ’ οδόν για τη δουλειά». Αλλά όταν το ξανασκέφτηκα, ένιωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά: «Ποτέ δεν μου στέλνει μήνυμα τέτοια ώρα. Γιατί ξαφνικά μου στέλνει σήμερα μήνυμα ρωτώντας με πού είμαι; Τι συμβαίνει;»

Εκείνο το απόγευμα, όταν επέστρεψα στο σπίτι από τη δουλειά, είδα τον σύζυγό μου να κάθεται στο κρεβάτι κοιτάζοντάς με θυμωμένα. Ο σύζυγός μου είχε βρει τα βιβλία του λόγου του Θεού που είχα κρύψει στο σπίτι και τα είχε αραδιάσει πάνω στο γραφείο. Βλέποντάς τα όλα αυτά, ξαφνιάστηκα πολύ, αλλά προτού προλάβω να σκεφτώ πώς να αντιδράσω, ο σύζυγός μου με ρώτησε: «Πότε άρχισες να πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό; Υπάρχουν πολλά αρνητικά νέα στο διαδίκτυο για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Δεν το γνωρίζεις; Μου είπες ψέματα σήμερα. Δεν ήσουν καθ’ οδόν για τη δουλειά το πρωί. Πού ήσουν;» Του απάντησα, κάπως θυμωμένα: «Οπότε εσύ η αιτία που το κινητό μου με ειδοποίησε σήμερα το πρωί ότι κάποιος προσπαθούσε να με εντοπίσει!» Εκείνος είπε: «Σήμερα το πρωί, στο διάλειμμά μου στη δουλειά, ήθελα να δω πού είσαι, οπότε αναζήτησα τη θέση σου και διαπίστωσα ότι δεν ήσουν εκεί που είπες». Μαλάκωσε τον τόνο του και συνέχισε: «Η κινέζικη κυβέρνηση είπε ότι τα όρια μεταξύ αντρών και γυναικών είναι ασαφή στις τάξεις των πιστών στον Παντοδύναμο Θεό, και υπήρχαν πολλές ακόμη αρνητικές πληροφορίες. Μπορείς, σε παρακαλώ, να μην έρχεσαι άλλο σε επαφή μαζί τους; Θα ήταν πολύ καλύτερα αν πήγαινες απλώς σε συναντήσεις της εκκλησίας, κι εγώ θα μπορούσα να πηγαίνω μαζί σου κάθε βδομάδα. Γιατί διατηρείς επαφή μαζί τους;» Όταν τελείωσε, μπήκε στο διαδίκτυο και βρήκε πολλές αρνητικές πληροφορίες για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού για να τις διαβάσω. Αφού διάβασα αυτές τις αβάσιμες φήμες, θύμωσα πολύ και είπα: «Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ποτέ καμία απολύτως επαφή με την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Γιατί τη σχολιάζουν; Αυτά τα λόγια είναι τελείως αθεμελίωτα, είναι διαδόσεις. Είναι ψέματα και φήμες. Είναι τελείως αναξιόπιστα! Τους τελευταίους λίγους μήνες, έχω συναναστραφεί με τους αδελφούς και τις αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, κι αυτό που είδα είναι ότι ντύνονται λιτά και ευπρεπώς, και ότι μιλούν και συμπεριφέρονται με αξιοπρεπή τρόπο. Οι αδελφοί και οι αδελφές τους σέβονται τα όρια και έχουν αρχές στις αλληλεπιδράσεις τους. Δεν είναι καθόλου όπως τις φήμες που διαδίδει το ΚΚΚ και οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι. Το διοικητικό διάταγμα για την Εποχή της Βασιλείας που εξέδωσε ο Παντοδύναμος Θεός, δηλώνει ξεκάθαρα ότι: “Η διάθεση του ανθρώπου είναι διεφθαρμένη, ενώ επιπροσθέτως γίνεται έρμαιο των συναισθημάτων. Ως εκ τούτου, απαγορεύεται σε δύο μέλη του αντίθετου φύλου να εργάζονται μαζί όταν υπηρετούν τον Θεό. Οποιοσδήποτε αποκαλύπτεται ότι δρα κατά αυτόν τον τρόπο, θα εκδιώκεται, χωρίς εξαίρεση - και κανείς δεν εξαιρείται” (από «Οι δέκα κανονιστικές διατάξεις που πρέπει να τηρούνται από τους εκλεκτούς του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο Θεός είναι άγιος και δίκαιος, και αυτό που απεχθάνεται όσο τίποτε άλλο είναι όταν οι άνθρωποι επιδίδονται σε συνουσία εκτός γάμου και μοιχεία. Έτσι, ο Θεός έχει εκδώσει αυστηρά διοικητικά διατάγματα για τον εκλεκτό λαό Του, και οποιοσδήποτε τα παραβιάζει θα εκδιώκεται από την εκκλησία. Οι αδελφοί και οι αδελφές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού τηρούν αυστηρώς τα διοικητικά διατάγματα του Θεού, και κανείς δεν τολμά να τα παραβιάσει. Αυτό το είδα και το βίωσα προσωπικά. Η φήμη που διαδίδει το ΚΚΚ και οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι ότι τα όρια μεταξύ των αντρών και των γυναικών της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού είναι ασαφή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά φήμες και συκοφαντίες». Αλλά ό,τι κι αν έλεγα, ο σύζυγός μου δεν άκουγε και επέμενε να μη συναντιέμαι πια με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Άρχισα να νιώθω αρνητική όταν είδα την πεισματική στάση του συζύγου μου, γιατί εδώ, στο εξωτερικό, γνώριζα μονάχα τον σύζυγό μου και δεν ήθελα να μαλώσω μαζί του. Από την άλλη, φοβόμουν ότι θα το έλεγε στην οικογένειά μου στην Κίνα και στον πάστορα, πράγμα που θα μου επέφερε μόνο επιπρόσθετους μπελάδες. Έτσι, όταν επέμεινε να μην πηγαίνω σε συναντήσεις, εγώ συμφώνησα, αλλά είπα ότι ήθελα να συνεχίσω να διαβάζω τον λόγο του Θεού στο σπίτι, το οποίο και δέχθηκε. Κι έτσι, η θύελλα καταλάγιασε για την ώρα.

Υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν κατανοούσα καθώς διάβαζα τον λόγο του Θεού στο σπίτι, έτσι χρησιμοποιούσα το κινητό μου για να επικοινωνώ με την αδελφή μου, όταν ο σύζυγός μου ήταν στη δουλειά, πράγμα που μου έδινε τη δυνατότητα να συνεχίζω τις συναντήσεις με τις αδελφές μου. Είπα, επίσης, στην αδελφή μου ότι ο σύζυγός μου με είχε εμποδίσει από το να πηγαίνω σε συναντήσεις, κατόπιν του οποίου η αδελφή μού διάβασε μια περικοπή του λόγου του Θεού: «Σε κάθε βήμα του έργου που επιτελεί ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, εξωτερικά φαίνεται να είναι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, σαν να γεννήθηκαν από ανθρώπινες ρυθμίσεις ή από ανθρώπινη παρέμβαση. Αλλά στα παρασκήνια, κάθε στάδιο του έργου και ό,τι συμβαίνει είναι ένα στοίχημα του Σατανά ενώπιον του Θεού και απαιτεί από τους ανθρώπους να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς τον Θεό. Πάρε τη δοκιμασία του Ιώβ για παράδειγμα: Στα παρασκήνια, ο Σατανάς έβαζε ένα στοίχημα με τον Θεό και αυτό που συνέβη στον Ιώβ ήταν οι πράξεις των ανθρώπων και η παρέμβαση των ανθρώπων. Πίσω από κάθε βήμα που κάνει ο Θεός σε σας είναι το στοίχημα του Σατανά με τον Θεό — πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια μάχη. […] Όταν ο Θεός και ο Σατανάς όντως μάχονται στο πνευματικό βασίλειο, πώς πρέπει να ικανοποιήσεις τον Θεό και πώς πρέπει να είσαι σταθερός στη μαρτυρία σου σ’ Εκείνον; Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα όσα σου συμβαίνουν είναι μια μεγάλη δοκιμασία και η στιγμή που ο Θεός σε χρειάζεται για να γίνεις μάρτυρας» (από «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Η αδελφή μου συναναστράφηκε μαζί μου: «Όταν συναντάμε ένα τέτοιο περιβάλλον σχεδόν αμέσως αφότου αποδεχθούμε τον Παντοδύναμο Θεό, απ’ έξω φαίνεται σαν να μας σταματά η οικογένειά μας και να μη μας αφήνει να πηγαίνουμε σε συναντήσεις, αλλά, αν εξετάσουμε το ζήτημα μέσα από τον λόγο του Θεού, πίσω του βρίσκεται η αναστάτωση που προκαλεί ο Σατανάς, διότι αυτή είναι μια πνευματική μάχη. Ο Θεός θέλει να μας σώσει, αλλά ο Σατανάς δεν θέλει να επιτρέψει να συμβεί αυτό, έτσι ακολουθεί ξοπίσω απ’ τον Θεό για να μας αναστατώνει και χρησιμοποιεί τους ανθρώπους γύρω μας για να μας εμποδίσει απ’ το να έλθουμε ενώπιον του Θεού. Ο σκοπός του Σατανά είναι να καταστρέψει την κανονική σχέση μας με τον Θεό, να μας κάνει να νιώσουμε αρνητικοί και αδύναμοι ώστε να αφήσουμε και να προδώσουμε τον Θεό και, τελικά, να επιστρέψουμε στο κράτος του και να χάσουμε την ευκαιρία να μας σώσει ο Θεός. Επομένως, πρέπει να διδαχθούμε τη διάκριση, να εξετάζουμε τα πράγματα σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, να διακρίνουμε τα τεχνάσματα του Σατανά, να προσευχόμαστε περισσότερο και να στηριζόμαστε στον Θεό, να έχουμε αληθινή πίστη στον Θεό και να βλέπουμε τις ενέργειες του Θεού μέσα από την πίστη μας!» Αφού άκουσα τον λόγο του Θεού και τη συναναστροφή της αδελφής μου, ξαφνικά συνειδητοποίησα: «Ο σύζυγός μου με εμποδίζει από το να πιστεύω στον Θεό και να ακολουθώ τον Θεό, επειδή ο Σατανάς τον χρησιμοποιεί για να με αναστατώσει και να με κάνει να προδώσω τον Θεό, το οποίο είναι το ίδιο με τη δοκιμασία που βίωσε ο Ιώβ. Ο Σατανάς προσπάθησε να βάλει σε πειρασμό τον Ιώβ με κάθε μέσον που γνώριζε. Τον έκανε να χάσει τον τεράστιο πλούτο του και τα κοπάδια των βοοειδών και των προβάτων του, τον γέμισε με τρομερές πληγές, ενώ χρησιμοποίησε και τους φίλους του Ιώβ για να τον αναστατώσει και να του επιτεθεί, και χρησιμοποίησε ακόμη και τη γυναίκα του για να βάλει τον Ιώβ σε πειρασμό να εγκαταλείψει τον Θεό και να πεθάνει. Ο Σατανάς προσπάθησε με αλαζονικό τρόπο να καταστρέψει την πίστη του Ιώβ στον Θεό και να τον κάνει να απαρνηθεί και να απορρίψει τον Θεό. Ο Σατανάς είναι πραγματικά κακός και ποταπός!» Όταν το σκέφτηκα αυτό, η καρδιά μου γέμισε με απέχθεια για τον Σατανά, αλλά στη συνέχεια σκέφτηκα: «Παρόλο που ο Σατανάς προσπάθησε μανιωδώς να καταστρέψει τον Ιώβ, ποτέ δεν θα έβλαπτε τον Ιώβ, εκτός κι αν του το επέτρεπε ο Θεός, επομένως, αυτό δεν σημαίνει ότι κι αυτό που περνάω εγώ είναι στα χέρια του Θεού; Όσο προσβλέπω και στηρίζομαι πραγματικά στον Θεό, ο Θεός σίγουρα θα με καθοδηγήσει να υπερνικήσω τους πειρασμούς του Σατανά». Αυτή η σκέψη μού έδωσε επιπλέον πίστη στον Θεό, κι εγώ αποφάσισα να μείνω σε επαφή με τις αδελφές μου και να συνεχίσω τις συναντήσεις και τη συναναστροφή μου μέσω του κινητού μου τηλεφώνου.

Μια νύχτα, άφησα το τηλέφωνό μου στο τραπέζι και δεν περίμενα ότι ο σύζυγός μου θα το έπαιρνε στα χέρια του και θα κοιτούσε το ιστορικό των συνομιλιών μου με την αδελφή μου. Μου είπε, πολύ θυμωμένα: «Παραμένεις σε επαφή μ’ αυτούς και η συνομιλία σου διήρκεσε δύο ώρες». Στη συνέχεια, μου έδειξε κι άλλες αρνητικές πληροφορίες στο διαδίκτυο. Χρησιμοποίησε, επίσης, διάφορους τρόπους για να με παρακολουθεί και να με αποτρέπει από το να έχω επαφή με την αδελφή μου μέσω του τηλεφώνου μου. Έχασα και πάλι την εκκλησιαστική ζωή μου και δεν μπορούσα να λάβω βοήθεια από την αδελφή μου. Μετά απ’ αυτό, ο σύζυγός μου μού έστελνε συνεχώς τις φήμες που έβρισκε στο διαδίκτυο, με αναστάτωνε και με εμπόδιζε από το να έχω οποιαδήποτε επαφή με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Ο διωγμός και η παρεμπόδιση από τον σύζυγό μου με έκαναν δυστυχισμένη και ασυνείδητα ξεκίνησα να νιώθω και πάλι αδύναμη: «Γιατί αντιτίθεται τόσο πολύ ο σύζυγός μου στην πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό; Το μόνο που θέλω είναι να πιστεύω στον Θεό. Γιατί είναι τόσο δύσκολο; Πότε θα μπορώ να πιστεύω στον Θεό δίχως τόση ενόχληση; Αυτή θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα;» Όταν το σκέφτηκα αυτό, προσπάθησα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου, αλλά δεν μπορούσα, και ένιωσα ιδιαίτερα μόνη και αβοήθητη. Δεν γνώριζα πώς μπορούσα να συνεχίσω και ήταν αμέτρητες οι φορές που έκλαψα επειδή ένιωθα έτσι. Στη δυστυχία μου, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να προσευχηθώ στον Θεό: «Θεέ μου! Δεν ξέρω τι να κάνω μπροστά στον διωγμό από τον σύζυγό μου, δεν ξέρω πώς να το βιώσω αυτό, αλλά πιστεύω πως όποιο κι αν είναι το περιβάλλον, Εσύ έχεις τις καλές προθέσεις Σου. Ζητώ την καθοδήγησή Σου και την πίστη για να το βιώσω».

Ως εκ θαύματος, τη στιγμή που προσευχήθηκα, έλαβα μια περικοπή του λόγου του Θεού από την αδελφή μου: «Ο Σατανάς βρίσκεται σε πόλεμο με τον Θεό, ακολουθώντας Τον κατά πόδας. Στόχος του είναι να γκρεμίσει όλο το έργο που θέλει να επιτελέσει ο Θεός, να κατέχει και να ελέγχει εκείνους που θέλει ο Θεός, να τους αφανίσει απόλυτα. Εάν δεν αφανιστούν, τότε περιέρχονται στην κατοχή του Σατανά για να καταστούν εργαλεία του —τούτος είναι ο στόχος του» (από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Δ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Πρέπει να έχεις μέσα σου το θάρρος Μου και πρέπει να έχεις αρχές όταν αντιμετωπίζεις συγγενείς που δεν πιστεύουν. Ωστόσο, για χάρη Μου, δεν πρέπει επίσης να υποχωρείς σε καμιά από τις σκοτεινές δυνάμεις. Να βασίζεσαι στη σοφία Μου για να βαδίζεις στην τέλεια οδό· μην επιτρέπεις να επικρατούν οι σκευωρίες του Σατανά. Κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια στο να εναποθέσεις την καρδιά σου ενώπιόν Μου και Εγώ θα σε παρηγορήσω και θα δώσω γαλήνη και ευτυχία στην καρδιά σου» («Κεφάλαιο 10» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Μέσα από τα λόγια του Θεού, απέκτησα κάποια διάκριση για τις κακές προθέσεις του Σατανά. Ο Θεός εργάζεται για να σώσει τον άνθρωπο, ενώ ο Σατανάς προσπαθεί να καταστρέψει το έργο του Θεού και να ανταγωνιστεί τον Θεό για τους ανθρώπους, έτσι διαδίδει διάφορες φήμες στο διαδίκτυο για να μπερδέψει και να εξαπατήσει τους ανθρώπους, και χρησιμοποιεί και τις οικογένειές μας για να μας αποτρέψει, να μας αναστατώσει και να το καταστήσει αδύνατον για μας να έλθουμε ενώπιον του Θεού και να σωθούμε. Ο σύζυγός μου είχε τυφλωθεί από τις φήμες που διέδιδε ο Σατανάς επειδή δεν γνώριζε την αλήθεια, και γι’ αυτό προσπάθησε να με αποτρέψει από το να πιστεύω στον Θεό, ενώ ο Σατανάς εκμεταλλεύτηκε επίσης την αδυναμία μου για να με δεσμεύσει και να με βλάψει. Ο Σατανάς γνώριζε ότι η θανάσιμη αδυναμία μου ήταν η ρομαντική αγάπη, έτσι μου επιτέθηκε μέσω της αγάπης μου για τον σύζυγό μου, κάνοντας με να επιλέξω να διατηρήσω την οικογενειακή μου γαλήνη, λόγω του ενδιαφέροντός μου για τα σαρκικά μου αισθήματα, και να παραιτηθώ από το να ακολουθώ τον Θεό, κάνοντάς με έτσι να εγκαταλείψω το αληθινό μονοπάτι και να χάσω την ευκαιρία μου να σωθώ από τον Θεό. Ο Σατανάς είναι πραγματικά ποταπός! Ταυτόχρονα, ένιωθα τον Θεό να με παρηγορεί με τα λόγια Του, ενθαρρύνοντάς με να μην παραδοθώ στις σκοτεινές δυνάμεις του Σατανά και δείχνοντάς μου το μονοπάτι της πράξης. Ο Θεός είπε: «Να βασίζεσαι στη σοφία Μου για να βαδίζεις στην τέλεια οδό». Στο τρέχον περιβάλλον μου, πώς μπορούσα να χρησιμοποιήσω την πρόσθετη σοφία που μου έδωσε ο Θεός για να παρευρίσκομαι σε συναντήσεις; Θυμήθηκα ότι εκείνη την τελευταία φορά, ο σύζυγός μου είχε χρησιμοποιήσει το τηλέφωνό μου για να μ’ εντοπίσει, επομένως δεν μπορούσα να ξαναπάω στο σπίτι της αδελφής μου και δεν μπορούσα να πραγματοποιήσω συναντήσεις μαζί της μέσω του τηλεφώνου μου, αλλά μπορούσα να πάω στο κυλικείο που σύχναζε στο εμπορικό κέντρο. Αν με ξαναρωτούσε ο σύζυγός μου, θα μπορούσα να πω ότι ψώνιζα στο εμπορικό κέντρο. Έτσι, με την καθοδήγηση του Θεού, μπόρεσα να ξανασυναντηθώ με την αδελφή μου. Μετά απ’ αυτό, αφού κατανόησε η αδελφή μου τις δυσκολίες μου, συναναστράφηκε μαζί μου για τον λόγο του Θεού, με παρηγόρησε και μου έδωσε κουράγιο. Αφού κατανόησα την αλήθεια, η αρνητικότητά μου γρήγορα επιλύθηκε.

Μια μέρα, όταν επέστρεψα στο σπίτι από τη δουλειά, ήθελα να διαβάσω περισσότερο από τον λόγο του Θεού, αλλά όταν έψαξα τα συρτάρια και τα ντουλάπια όπου είχα βάλει τα βιβλία μου του λόγου του Θεού, δεν μπορούσα να τα βρω. Αγχώθηκα πολύ και σκέφτηκα: «Ωχ, όχι, ο σύζυγός μου πρέπει να πέταξε τα βιβλία μου. Είναι πολύ προσεκτικός άνθρωπος, οπότε σίγουρα δεν θα τα πέταξε κατευθείαν σε κάποιον κάδο απορριμμάτων, όπου μπορώ να τα βρω. Αν τα πήρε μαζί του για να τα πετάξει στο γραφείο του, τότε σίγουρα δεν θα τα βρω». Η σκέψη μ’ έκανε δυστυχισμένη και δεν ήξερα τι να κάνω.

Λίγες ημέρες μετά, όταν πήγα μαζί με τον σύζυγό μου για να δώσει εξετάσεις για το δίπλωμα οδήγησης, συνάντησα μια από τις αδελφές μου. Της εκμυστηρεύτηκα ότι τα βιβλία μου του λόγου του Θεού είχαν εξαφανιστεί. Μου είπε να προσεύχομαι περισσότερο, να βασίζομαι στον Θεό και να ψάξω και πάλι να τα βρω προσεκτικά. Μου είπε ότι ο Θεός εξουσιάζει και κυβερνά τα πάντα, κι έτσι, το αν τα είχε πετάξει ο σύζυγός μου βρισκόταν στα χέρια του Θεού και δεν θα έπρεπε να επιτρέπω στη φαντασία μου να με κάνει να κρίνω βιαστικά. Όταν έφτασα στο σπίτι, έστειλα μήνυμα σε μια άλλη αδελφή, η οποία μου είπε το ίδιο πράγμα. Με τέτοια συναναστροφή και από τις δυο τους, πίστεψα ότι πίσω απ’ αυτό πρέπει να βρίσκονται οι καλές προθέσεις του Θεού. Ο Θεός χρησιμοποιούσε τις αδελφές μου για να μου το υπενθυμίσει; Τότε, θυμήθηκα μια περικοπή από τον λόγο του Θεού: «Ο Παντοδύναμος Θεός κυριαρχεί επί κάθε πράγματος και συμβάντος! Εφόσον οι καρδιές μας Τον θαυμάζουν κάθε ώρα και στιγμή, και εμείς εισερχόμαστε στο πνεύμα και συναναστρεφόμαστε μαζί Του, Αυτός θα μας δείχνει όλα όσα αναζητάμε και το θέλημά Του θα μας αποκαλύπτεται στα σίγουρα· οι καρδιές μας θα είναι τότε χαρούμενες και γαλήνιες, σταθερές, με απόλυτη διαύγεια» («Κεφάλαιο 7» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Από τον λόγο του Θεού, κατάλαβα ότι ο Θεός είναι πάντοτε εκεί για να στηρίζονται πάνω Του οι άνθρωποι και να βρίσκουν βοήθεια. Όταν οι άνθρωποι έχουν μπελάδες και δεν έχουν διέξοδο, όσο επικαλούμαστε με ειλικρίνεια τον Θεό, ο Θεός θα μας διαφωτίζει, θα μας καθοδηγεί και θα μας βοηθά να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες μας. Χάρη στη διαφώτιση και την καθοδήγηση του λόγου του Θεού, η πίστη μου στον Θεό ενισχύθηκε και πάλι, κι εγώ είχα ένα μονοπάτι προς την πράξη. Κατάλαβα, επίσης, ότι αναφορικά με το ότι έχασα τα βιβλία του λόγου του Θεού, δεν θα τα έβρισκα ποτέ αν στηριζόμουν μόνο στις δικές μου προσπάθειες. Ο Θεός είναι παντοδύναμος, και εφόσον στηριζόμουν και προσέβλεπα στον Θεό και, κατόπιν, έψαχνα να τα βρω με πρακτικό τρόπο, είχα πίστη ότι ο Θεός θα με καθοδηγούσε και θα με βοηθούσε. Έτσι, ήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα ειλικρινά: «Θεέ μου! Δεν μπορώ να βρω τα βιβλία μου του λόγου Σου. Στην αρχή, βασίστηκα στις αντιλήψεις και τη φαντασία μου για να εικάσω πού μπορεί να βρίσκονται, ενέργησα πάνω στα νεύρα μου, δεν έβαλα Εσένα πάνω από οτιδήποτε άλλο και δεν συνειδητοποίησα ότι τα πάντα βρίσκονται υπό τον έλεγχό Σου. Τώρα, επιθυμώ να προσβλέψω σ’ Εσένα, να Σου εμπιστευτώ αυτό το ζήτημα και, στη συνέχεια, να συνεργαστώ με το να ψάξω και πάλι. Το αν θα βρω τα βιβλία ή όχι, εξαρτάται από το αν θα το επιτρέψεις Εσύ. Ζητώ την καθοδήγησή Σου».

Αφού προσευχήθηκα, ένιωσα ξαφνικά την επιθυμία να πάω στην αποθήκη για να βρω ένα ζευγάρι παπούτσια. Καθώς γονάτιζα στην αποθήκη για να τα σηκώσω, βρήκα απρόσμενα μια λευκή σακούλα, και μια πολύ σαφής σκέψη μού ήρθε στο μυαλό: Στη σακούλα βρίσκονται τα βιβλία του λόγου του Θεού. Όταν σήκωσα τη σακούλα και κοίταξα, ήταν αλήθεια! Ξαφνιάστηκα και χάρηκα πολύ, και δεν μπορούσα παρά να φωνάξω: «Ευχαριστώ τον Θεό! Ευχαριστώ τον Θεό!» Συνειδητοποίησα ότι ο Θεός με οδήγησε στα βιβλία. Είδα πραγματικά ότι τα πάντα βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Θεού, ότι ο Θεός έχει διευθετήσει ακόμη και τις σκέψεις και τις αντιλήψεις στις καρδιές των ανθρώπων και ότι όταν στηριζόμαστε στον Θεό και προσβλέπουμε στον Θεό, τίποτα δεν είναι στ’ αλήθεια δύσκολο. Μετά απ’ αυτό, μετέφερα γρήγορα τα βιβλία πίσω στο υπνοδωμάτιο και τα τοποθέτησα στο συρτάρι μου. Εκείνο το απόγευμα, όταν επέστρεψε ο σύζυγός μου, ανακάλυψε ότι είχα βρει τα βιβλία που έκρυβε στην αποθήκη και απαίτησε να του τα παραδώσω. Αυτή τη φορά, βασίστηκα ειλικρινά στον Θεό, ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει εμπιστοσύνη και δύναμη, και αρνήθηκα να συμβιβαστώ περαιτέρω μαζί του. Όταν είδε την αποφασιστικότητά μου, δεν με πίεσε παραπάνω.

Αργότερα, για να μου είναι πιο εύκολο να παρίσταμαι σε συναντήσεις και να κάνω πράξη την πνευματική αφοσίωση, η αδελφή μου μού έδωσε ένα τηλέφωνο ειδικά για να ακούω κηρύγματα, στο οποίο είχε μεταφορτώσει διάφορα βιβλία του λόγου του Θεού. Μια φορά, όταν άλλαξα το σακίδιό μου, από απροσεξία μου το άφησα στο σπίτι και ο σύζυγός μου έμαθε ότι και πάλι πραγματοποιούσα συναντήσεις. Μου έστειλε ένα μήνυμα, ρωτώντας με: «Γιατί εξακολουθείς να είσαι σε επαφή μαζί τους; Γιατί πηγαίνεις σε συναντήσεις στα κρυφά;» Όταν είδα το μήνυμα, θύμωσα και ανησύχησα, αλλά θυμήθηκα τις εμπειρίες μου από την τελευταία περίοδο, πως κάθε φορά που ο σύζυγός μου προσπαθούσε να με εμποδίσει ή να με καταδιώξει, εγώ πάντα συμβιβαζόμουν, υποχωρούσα ή αισθανόμουν αρνητική και αδύναμη, και ότι αυτό που μου έλειπε περισσότερο ήταν το να βασίζομαι στον Θεό και να καταθέτω μαρτυρία για τον Θεό. Αυτή τη φορά, δεν μπορούσα να υποκύψω στον Σατανά. Ήθελα να στηριχθώ στον Θεό, να προσβλέψω στον Θεό, να υπερνικήσω τον Σατανά μέσω της πίστης και να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό. Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Ανεξαρτήτως του πού και πότε, ή του πόσο αντίξοες είναι οι συνθήκες, θα σου δείχνω καθαρά και η καρδιά Μου θα σου αποκαλύπτεται εάν κοιτάζεις προς Εμένα με την καρδιά σου· με αυτόν τον τρόπο θα τρέξεις στον δρόμο που βρίσκεται εμπρός σου και δεν θα χάσεις ποτέ τον δρόμο σου» («Κεφάλαιο 13» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Έτσι, προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου! Σήμερα με επέλεξες και με έκανες να ακολουθήσω τα χνάρια Σου. Αν δεν επιδιώξω με όλη τη δύναμή μου, αν συμβιβαστώ με τον Σατανά, θα χάσω την ευκαιρία μου για σωτηρία. Θεέ μου! Επιθυμώ να Σου εμπιστευτώ τις παρούσες δυσκολίες μου. Ανεξάρτητα από το αν ο σύζυγός μου πει στην οικογένειά μου ή στον πάστορα για την πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό, και ό,τι κι αν κάνει σ’ εμένα, εγώ θα δείξω υπακοή. Αυτή τη φορά, θα βασιστώ σ’ Εσένα για να καταθέσω μαρτυρία για Σένα και να ταπεινώσω τον Σατανά».

Αφού προσευχήθηκα, άρχισα να νιώθω πολύ πιο ήρεμη. Σήκωσα το τηλέφωνό μου και του απάντησα: «Ναι, ξαναπηγαίνω σε συναντήσεις. Αύριο, ας καθίσουμε να το συζητήσουμε στα σοβαρά». Αφού έστειλα το μήνυμα, εξακολουθούσα να νιώθω ένα αίσθημα εξευγενισμού στην καρδιά μου: Γιατί αναστατώνομαι κάθε φορά που θέλω να επιδιώξω στα σοβαρά την αλήθεια; Τότε, σκέφτηκα την εμπειρία του Ιώβ που είχαν συναναστραφεί μαζί μου πολλές φορές οι αδελφές μου. Ο Θεός είπε: «Και τι έκανε ο Θεός όταν ο Ιώβ υπέστη αυτό το μαρτύριο; Ο Θεός παρατηρούσε, και παρακολουθούσε, και περίμενε το αποτέλεσμα. Καθώς ο Θεός παρατηρούσε και παρακολουθούσε, πώς ένιωθε; Ένιωθε θλίψη, βέβαια» (από «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ζύγισα τα λόγια του Θεού και σκέφτηκα την εμπειρία του Ιώβ. Πέρασε τη ζωή του σεβόμενος τον Θεό και αποφεύγοντας το κακό, αλλά ο Σατανάς δεν ήταν πρόθυμος να αφήσει τον Θεό να αποκτήσει τον Ιώβ, κι έτσι τον έβαλε σε πειρασμό πολλές φορές. Καθώς ο Σατανάς έβαζε σε πειρασμό τον Ιώβ, ο Θεός παρατηρούσε και έβλεπε τα πάντα, και έθεσε στον Σατανά ένα αυστηρό όριο: Ο Σατανάς δεν μπορούσε να αφαιρέσει τη ζωή του Ιώβ. Μ’ αυτόν τον τρόπο, διασφάλισε την ασφάλεια του Ιώβ. Αυτό μας δείχνει ότι ο Θεός εκτιμά τους ανθρώπους, δεν θέλει να υποφέρουμε και δεν επιθυμεί να μας δει να περιερχόμαστε υπό την επιρροή του Σατανά και να παθαίνουμε κακό από τον Σατανά. Και ο Θεός είχε τις καλές Του προθέσεις όταν επέτρεψε στον Σατανά να βάλει σε πειρασμό τον Ιώβ. Ο Θεός ήλπιζε να χρησιμοποιήσει τον Ιώβ για να αποκτήσει μαρτυρία και να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη και την υπακοή του Ιώβ σ’ Αυτόν. Δεν ήταν το ίδιο με τη δική μου κατάσταση τώρα; Παρόλο που ο Σατανάς με έβαλε σε πειρασμό ξανά και ξανά, ο Θεός δεν με άφησε ποτέ και με οδήγησε στο σήμερα. Ο Θεός διευθέτησε αυτές τις συνθήκες με την ελπίδα πως θα αναπτυχθώ στη ζωή, θα καταθέσω μαρτυρία γι’ Αυτόν και θα ταπεινώσω τον Σατανά, συνεπώς, αυτή τη φορά πρέπει να βάλω τα δυνατά μου να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό και να ταπεινώσω τον Σατανά. Ένιωσα την πίστη μου στον Θεό και ήμουν αποφασισμένη να υπακούσω στις διευθετήσεις του Θεού, να σταθώ με τον Θεό και να μη συμβιβαστώ ποτέ ξανά με τον Σατανά.

Το επόμενο απόγευμα, όταν επέστρεψα στο σπίτι από τη δουλειά, ο σύζυγός μου ήταν ήδη εκεί και με περίμενε. Όταν κάθισα, είπε: «Μπορείς να σταματήσεις να πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό;» Έπειτα άρχισε να μιλάει για όλες τις αρνητικές πληροφορίες που μου είχε δείξει για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού στο διαδίκτυο. Αποκρίθηκα: «Όχι, δεν θα το κάνω. Τι γνωρίζεις στ’ αλήθεια για την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού; Όλη η πληροφορία που έχεις δει στο διαδίκτυο είναι φήμη που έχει κατασκευάσει το ΚΚΚ για να δυσφημήσει, να συκοφαντήσει και να καταδικάσει την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι αλήθεια. Το ΚΚΚ είναι ένα αθεϊστικό πολιτικό κόμμα, απεχθάνεται την αλήθεια και τον Θεό, κι έτσι κατασκευάζει και διαδίδει μανιωδώς κάθε λογής φήμες για να μπερδέψει τους ανθρώπους. Θέλει, με αλαζονικό τρόπο, να παραπλανήσει τους ανθρώπους ώστε να αντισταθούν στον Θεό και να οδηγηθούν στον θάνατο μ’ αυτό. Αυτή είναι η μοχθηρή πρόθεση του ΚΚΚ. Με το να πιστεύω στον Θεό, δεν έχω κάνει τίποτα κακό, ούτε έχω κάνει τίποτα για το οποίο να σου απολογηθώ. Βαδίζω στο σωστό μονοπάτι στη ζωή, κι έχω αποφασίσει να συνεχίσω να βαδίζω σ’ αυτό το μονοπάτι. Το έχω σκεφτεί και έχω αποφασίσει ότι μπορείς να καλέσεις τον πάστορα και τους κήρυκες, και να τους αφήσεις να με κατηγορήσουν στα κηρύγματά τους και, στη συνέχεια, να με εκδιώξουν από την εκκλησία. Μπορείς επίσης να καλέσεις τους γονείς μου και να τους επιτρέψεις να με πολιορκήσουν και να με καταδιώξουν. Αλλά ό,τι κι αν κάνεις, η απόφασή μου δεν θ’ αλλάξει. Έχω δεχθεί το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού και, μέσα από την ανάγνωση του λόγου του Θεού και το βίωμα των περιβαλλόντων που έχει διευθετήσει ο Θεός, έχω διαπιστώσει ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο επιστρέφων Κύριος Ιησούς και θα εμμείνω στην επιλογή μου ό,τι κι αν γίνει». Ο σύζυγός μου είπε: «Προδίδεις τον Κύριο, το γνωρίζεις αυτό; Ο Κύριος σού έχει δώσει τόσο πολλή χάρη. Πώς μπορείς να Τον προδίδεις;» Είπα: «Με το να πιστεύει κανείς στον Παντοδύναμο Θεό, δεν προδίδει Κύριο, αλλά ακολουθεί τα χνάρια του Αμνού, επειδή ο Παντοδύναμος Θεός και ο Κύριος Ιησούς είναι ο ίδιος Θεός. Ακριβώς επειδή έχω απολαύσει τόση από τη χάρη του Κυρίου Ιησού, γνώριζα ότι έπρεπε να το διερευνήσω και να το δεχθώ, όταν άκουσα τα νέα ότι σήμερα έχει επιστρέψει ο Κύριος Ιησούς. Τώρα, ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει ενσαρκωμένος για να εκφράσει νέα λόγια και να εξηγήσει το έργο και το θέλημα του Θεού. Έχω ακούσει τη φωνή του Θεού, επομένως θα πρέπει να εργαστώ για να αναζητήσω την αλήθεια, να πηγαίνω σε συναντήσεις και να ανταποδώσω την αγάπη του Θεού προς εμένα». Ο σύζυγός μου είπε: «Καλά, ξέχασέ το! Κάνε ό,τι θέλεις! Είχα σκεφτεί να το πω στον πάστορά σου για να σε κάνει να ξαναγυρίσεις στην εκκλησία, όπως και να τηλεφωνήσω στους γονείς σου, αλλά φοβήθηκα ότι θα εξοργίζονταν τόσο πολύ που θ’ αρρώσταιναν. Από εδώ και πέρα, πίστευε ό,τι θέλεις. Εγώ δεν θα ανακατευτώ».

Όταν άκουσα ότι ο σύζυγός μου δεν θα προσπαθούσε πια να με εμποδίσει από το να πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό, ήμουν πολύ ευτυχισμένη. Γνώριζα ότι αυτό είναι η καθοδήγηση του Θεού και ότι η καρδιά και ο νους του συζύγου μου βρίσκονται κι αυτά στα χέρια του Θεού. Το ότι μπορούσε να πει τέτοια λόγια δείχνει ότι τα πάντα εξουσιάζονται από τον Θεό. Ο Θεός ήταν Αυτός που μου άνοιξε τον δρόμο. Μέσα από την εμπειρία μου, είδα ότι ο Θεός θέλει την καρδιά μου, και όταν στηρίζομαι πραγματικά σ’ Αυτόν, προσβλέπω σ’ Αυτόν και ρισκάρω τα πάντα για να ικανοποιήσω τον Θεό, βλέπω το έργο του Θεού, όπως και το γεγονός ότι ο Θεός με οδηγεί και με βοηθά σιωπηλά. Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «Όποτε ο Σατανάς διαφθείρει τον άνθρωπο, ή προκαλεί ανείπωτο κακό, ο Θεός δεν κάθεται απλώς βαριεστημένα, ούτε είναι πως δεν δίνει σημασία ή κάνει τα στραβά μάτια για τους εκλεκτούς Του. Ο Θεός καταλαβαίνει πλήρως και γνωρίζει ξεκάθαρα όλα όσα κάνει ο Σατανάς. Ό,τι κι αν κάνει ο Σατανάς, όποια τάση κι αν προσπαθεί να αναδείξει, ο Θεός γνωρίζει όλα όσα προσπαθεί να κάνει ο Σατανάς και δεν εγκαταλείπει τους εκλεκτούς Του. Αντιθέτως, χωρίς να τραβάει την προσοχή, μυστικά, αθόρυβα, ο Θεός κάνει ό,τι είναι απαραίτητο» (από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Συγκινήθηκα καθώς ζύγιζα τα λόγια αυτά. Σκέφτηκα ξανά τις δικές μου εμπειρίες και θυμήθηκα πως όταν ο Σατανάς χρησιμοποίησε τον σύζυγό μου για να αναστατώσει και να παρεμποδίσει την παρουσία μου στις συναντήσεις, ο Θεός χρησιμοποίησε τη συναναστροφή των αδελφών μου πάνω στον λόγο του Θεού για να μου δώσει τη δυνατότητα να διακρίνω το τέχνασμα του Σατανά και να ξεφύγω από την αρνητικότητά μου· όταν ο σύζυγός μου έκρυψε τα βιβλία μου του λόγου του Θεού και προσπάθησε να με σταματήσει από το να πιστεύω στον Θεό, εγώ στηρίχθηκα πραγματικά στον Θεό, προσέβλεψα στον Θεό και έγινα μάρτυρας των θαυμαστών πράξεων του Θεού· όταν αποφάσισα να σταθώ με τον Θεό και ήμουν πρόθυμη να ρισκάρω τα πάντα για να ακολουθήσω τον Θεό, ο Σατανάς ταπεινώθηκε και οπισθοχώρησε. Μέσα από τις εμπειρίες μου, είδα ότι ο Θεός βρίσκεται πραγματικά μαζί μου και ότι Αυτός διευθετεί τα περιβάλλοντα για μένα βάσει του πνευματικού μου αναστήματος. Ο Θεός δεν μου έδωσε κάποιο αβάσταχτο φορτίο. Σκέφτηκα πως στο παρελθόν, όταν δεν είχα δώσει στ’ αλήθεια την καρδιά μου στον Θεό, πάντα με απασχολούσε η σαρκική αγάπη, στηριζόμουν σε ανθρώπινες μεθόδους για να αντιμετωπίσω τα προβλήματα και δεν τολμούσα να προδώσω τον Σατανά, με αποτέλεσμα ο Σατανάς να εκμεταλλευτεί την αδυναμία μου και να βάλει στο στόχαστρο το αδύνατο σημείο μου ξανά και ξανά, να μου επιτίθεται κάθε ώρα και στιγμή και να με βασανίζει δίχως τελειωμό. Αλλά όταν στηρίχτηκα πραγματικά στον Θεό και ρίσκαρα τα πάντα, ο Θεός μού άνοιξε τον δρόμο και ο Σατανάς έμεινε αβοήθητος, ταπεινωμένος και ηττημένος. Αφού βίωσα αυτό το περιβάλλον, απέκτησα πραγματική κατανόηση της παντοδυναμίας και της κυριαρχίας του Θεού, καθώς και της δικής μου επαναστατικής διάθεσης, η πίστη και η υπακοή μου στον Θεό μεγάλωσαν, απέκτησα διάκριση των μηχανορραφιών του Σατανά, είδα την κακή και ποταπή φύση του Σατανά και γεννήθηκε μέσα μου αληθινό μίσος για τον Σατανά. Ήμουν ικανή να αποκτήσω αυτήν την κατανόηση χάρη στην καθοδήγηση και τη διαφώτιση του Θεού, και είμαι πραγματικά ευγνώμων στον Θεό!

Έχω αποκτήσει τόσο πολλά μέσα από αυτήν την περίοδο εμπειριών. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ένιωθα αδύναμη και αρνητική, αλλά η καθοδήγηση του λόγου του Θεού και η υποστήριξη και η βοήθεια των αδελφών μου μού έδωσαν την πίστη να υπερνικήσω τους πειρασμούς και τις επιθέσεις του Σατανά και να επιβιώσω μέχρι σήμερα. Μέσα από την πραγματική μου εμπειρία, είδα την αγάπη του Θεού, όπως και ότι ο Θεός με καθοδηγεί και βρίσκεται στο πλευρό μου στα πάντα. Όταν δίνουμε πραγματικά την καρδιά μας στον Θεό, προσβλέπουμε στον Θεό και στηριζόμαστε στον Θεό, βλέπουμε τα θαυμαστά έργα του Θεού και αναδυόμαστε από το μαρτύριό μας. Στο μέλλον, επιθυμώ να βιώσω περισσότερο το έργο του Θεού και να επιδιώξω πραγματική γνώση του Θεού. Όλη η δόξα ανήκει στον Παντοδύναμο Θεό!

23. Μια μάχη

Από τον Ζανγκ Χούι, Κίνα

Τ’ όνομά μου είναι Ζανγκ Χούι, και το 1993 όλη η οικογένειά μου άρχισε να πιστεύει στον Κύριο Ιησού. Ήμουν ένας ενθουσιώδης αναζητητής, έτσι γρήγορα έγινα κήρυκας. Συχνά, γύριζα σε διάφορες εκκλησίες για να εργάζομαι και να κηρύττω. Μετά από μερικά χρόνια, παραιτήθηκα από τη δουλειά μου κι άρχισα να υπηρετώ τον Κύριο σε πλήρη απασχόληση. Όμως, για κάποιον άγνωστο λόγο, η πίστη και η αγάπη των αδελφών μου σταδιακά υποχώρησαν και αναπτύχθηκαν ζήλιες και συγκρούσεις ανάμεσα στους συνεργάτες. Ένιωθα, επίσης, ότι το πνεύμα μου έφθινε και δεν είχε απομείνει τίποτα άλλο να κηρύξω. Το 2005, η σύζυγός μου έπαθε καρκίνο και σύντομα πέθανε. Αυτό ήταν ένα τεράστιο χτύπημα για μένα κι έγινα ακόμα πιο αδύναμος. Μια μέρα, πήγα να μείνω στο σπίτι του ξαδέλφου μου κι εκεί συνάντησα δύο αδελφές που κήρυτταν το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού. Μετά από αρκετές μέρες συναναστροφής και συζήτησης, κατέληξα να πιστεύω πραγματικά ότι ο Κύριος Ιησούς έχει επιστρέψει, ότι Αυτός είναι ο Παντοδύναμος Θεός ενσαρκωμένος. Μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Παντοδύναμου Θεού, η διψασμένη μου καρδιά ποτίστηκε και εφοδιάστηκε και γεύτηκα τη γλύκα του έργου του Αγίου Πνεύματος, κατανοώντας πολλές αλήθειες και μυστήρια που δεν είχα κατανοήσει ποτέ πριν. Όμως, όπως βυθιζόμουν στη χαρά της επανένωσης με τον Κύριο, οι πειρασμοί και οι επιθέσεις του Σατανά με πλησίαζαν όλο και περισσότερο...

Ένα απόγευμα, έκανα πράξη την πνευματική λατρεία όταν άκουσα ένα ξαφνικό χτύπημα στην πόρτα. Όταν την άνοιξα, βρήκα τον πάστορα Λι Γιανγκ και τον συνεργάτη Γουάνγκ Τζαν από την προηγούμενη εκκλησία μου να στέκονται έξω. Καρδιοχτύπησα και αναρωτήθηκα: «Τι κάνουν εδώ; Μήπως έμαθαν για την πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό; Πριν, όταν οι αδελφοί και οι αδελφές μου, που ήταν καλοί αναζητητές, άρχισαν να πιστεύουν στον Παντοδύναμο Θεό, ο πάστορας Λι και ο συνεργάτης Γουάνγκ τους τρομοκράτησαν με φήμες και υποκίνησαν τις οικογένειές τους να τους αναγκάσουν να αποφύγουν την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τους εμποδίσουν από το να ακολουθήσουν τον Παντοδύναμο Θεό. Σήμερα, δεν ξέρω τι είδους τακτικές πρόκειται να χρησιμοποιήσουν για να μου προκαλέσουν αναστάτωση». Τους χαιρέτησα και τους έβαλα να καθίσουν. Αμέσως μετά, γύρισαν σπίτι η κόρη μου Σιάογιαν και ο γιος μου Νταγιόνγκ. Ήμουν σαστισμένος: Τα παιδιά μου είχαν πει ότι ήταν πολύ απασχολημένα στη δουλειά, άρα γιατί να έρθουν και οι δυο τους σήμερα; Μήπως ο πάστορας Λι τους ζήτησε να έρθουν; Φαινόταν ότι ο Λι Γιανγκ και ο Γου Τζαν είχαν έρθει προετοιμασμένοι! Έσπευσα να προσευχηθώ στον Θεό: «Παντοδύναμε Θεέ! Σήμερα, έχουν έρθει σίγουρα να με εμποδίσουν και να με διακόψουν. Θεέ μου, το ανάστημά μου είναι τόσο μικρό. Σε ικετεύω να με καθοδηγήσεις και να με βοηθήσεις να τους αντιμετωπίσω. Είμαι πρόθυμος να καταθέσω μαρτυρία για Σένα!» Αφότου προσευχήθηκα, η καρδιά μου ηρέμησε. Εκείνη τη στιγμή, ο Λι Γιανγκ χαμογέλασε ψεύτικα και είπε: «Αδελφέ Ζανγκ, άκουσα ότι πιστεύεις στην Αστραπή της Ανατολής τώρα. Αληθεύει; Ανεξάρτητα από το πόση αλήθεια υπάρχει στην Αστραπή της Ανατολής, δεν μπορούμε να τη δεχτούμε. Αδελφέ Ζανγκ, όλοι μας πιστεύουμε στον Κύριο για πολλά χρόνια και έχουμε επιτελέσει το έργο του κηρύγματος. Είναι σε όλους μας ξεκάθαρο το γεγονός ότι ο Κύριος Ιησούς σταυρώθηκε και έγινε προσφορά περί αμαρτίας, η οποία μας λύτρωσε από την αμαρτία μας. Έχουμε επίσης απολαύσει την πλούσια χάρη, καθώς και την ειρήνη και τη χαρά που μας απένειμε ο Κύριος, έτσι πρέπει να διατηρούμε το όνομα και την οδό του Κυρίου αδιαλείπτως. Δεν μπορούμε να πιστεύουμε σ’ έναν άλλον Θεό. Το να απομακρύνεσαι από τον Κύριο Ιησού και να πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό δεν αποτελεί προδοσία προς τον Κύριο;» Με ηρεμία είπα: «Αδελφέ Λι, πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί και πρακτικοί. Πρέπει να έχουμε μια βάση γι’ αυτό και δεν μπορούμε απλώς να το καταδικάζουμε αυθαίρετα. Έχεις εξετάσει την οδό της Αστραπής της Ανατολής; Έχεις διαβάσει τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού; Ποτέ δεν τον ερεύνησες, οπότε, πώς μπορείς να βγάζεις το συμπέρασμα ότι το να αποδέχομαι την Αστραπή της Ανατολής αποτελεί προδοσία προς τον Κύριο; Γνωρίζεις από πού προέρχεται η αλήθεια; Γνωρίζεις ποιος εκφράζει την αλήθεια; Ο Κύριος Ιησούς είπε: “Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή” (Ιωάν 14:6). Ο Θεός είναι η αλήθεια. Πώς μπορείς να λες ότι, ανεξάρτητα από το πόση αλήθεια υπάρχει στην Αστραπή της Ανατολής, δεν θα τη δεχτείς; Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη αντίσταση στην αλήθεια και αντίσταση στον Θεό; Αν επρόκειτο να το κάνουμε αυτό, θα λογιζόμασταν έστω και πιστοί του Κυρίου; Για να είμαι ειλικρινής, επειδή οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι του θρησκευτικού κόσμου αντιστέκονται ανοιχτά και καταδικάζουν το έργο των έσχατων ημερών του Παντοδύναμου Θεού, όταν ξεκίνησα να πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό, κι εγώ φοβόμουν ότι ίσως κάνω λάθος κι ότι ίσως πήρα τον στραβό δρόμο. Όμως, αργότερα διάβασα πολλά από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και ανακάλυψα ότι είναι όλα αληθινά, ότι αποκαλύπτουν πολλά μυστήρια, όπως τα μυστήρια του 6.000 ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού και την εσωτερική αλήθεια των τριών σταδίων του έργου, τα μυστήρια της ενσάρκωσης του Θεού και την αληθινή εσωτερική ιστορία της Βίβλου, κι άλλα. Η σύγχυση και οι δυσκολίες κατά τα πολλά χρόνια πίστης μου στον Κύριο έχουν όλα επιλυθεί μέσα από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού. Όσο περισσότερο διαβάζω τα λόγια του Θεού, τόσο περισσότερο νιώθω ότι αυτά είναι ομιλίες του Αγίου Πνεύματος, ότι αυτά είναι η φωνή του Θεού. Πιστεύω ακλόνητα ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε, και ότι ο Κύριος εμφανίζεται σ’ εμάς! Αδελφέ Λι, αδελφέ Γουάνγκ, ο Παντοδύναμος Θεός και ο Κύριος Ιησούς είναι ο ίδιος Θεός. Η πίστη στον Παντοδύναμο Θεό αποτελεί καλωσόρισμα του ερχομού του Κυρίου! Ας το σκεφτούμε. Όταν ο Κύριος Ιησούς ήρθε για να επιτελέσει έργο, πολλοί άνθρωποι άφησαν τον ναό για να Τον ακολουθήσουν. Εκείνη την εποχή, υπήρχαν σίγουρα πολλοί άνθρωποι που τους κατέκριναν λέγοντας ότι πρόδωσαν τον Ιεχωβά Θεό κι ότι αυτό ήταν αποστασία. Τώρα, όλοι γνωρίζουμε ότι, παρόλο που το έργο της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού ήταν διαφορετικό από το έργο της έκδοσης του νόμου του Ιεχωβά Θεού, και παρόλο που το όνομα του Θεού επίσης άλλαξε, ο Κύριος Ιησούς και ο Ιεχωβά Θεός είναι ο ένας και ο αυτός Θεός. Η πίστη στον Κύριο Ιησού δεν αποτελεί προδοσία προς τον Ιεχωβά Θεό, αλλά ακολούθημα των βημάτων του Αμνού και απόκτηση της σωτηρίας του Θεού. Στην πραγματικότητα, αυτοί που πίστευαν στον Ιεχωβά Θεό, αλλά δεν ακολούθησαν τον Κύριο Ιησού, ήταν εκείνοι που πραγματικά απαρνήθηκαν τον Θεό και Τον πρόδωσαν. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Παρόλο που το έργο της κρίσης του Παντοδύναμου Θεού στις έσχατες ημέρες δεν είναι το ίδιο με το έργο της λύτρωσης του Κυρίου Ιησού, και παρόλο που το όνομα του Θεού άλλαξε, ο Παντοδύναμος Θεός και ο Κύριος Ιησούς είναι ο ίδιος και ο αυτός Θεός. Αυτό είναι ένα αδιάψευστο γεγονός. Στην Εποχή της Χάριτος, ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης της ανθρωπότητας, αλλά μόνο συγχώρεσε τις αμαρτίες του ανθρώπου και δεν απάλλαξε τον άνθρωπο από τη σατανική του διάθεση και την αμαρτωλή του φύση. Το έργο της κρίσης του Παντοδύναμου Θεού στις έσχατες ημέρες έχει σκοπό να επιλύσει τη σατανική διάθεση του ανθρώπου και την αμαρτωλή του φύση, να τον σώσει πλήρως, να τον κάνει να αποβάλλει την επιρροή του Σατανά και να αποκτηθεί από τον Θεό. Ξεκάθαρα, αυτά τα δύο στάδια του έργου είναι συμπληρωματικά. Εμβαθύνουν με κάθε στάδιο και κάθε στάδιο μεταβαίνει στο επόμενο. Αυτό πραγματικά γίνεται από έναν Θεό. Η πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό δεν αποτελεί προδοσία προς τον Κύριο Ιησού. Ακολουθεί τα βήματα του Αμνού. Αν πιστεύουμε μόνο στον Κύριο Ιησού και αρνούμαστε να ακολουθήσουμε τον Παντοδύναμο Θεό, όχι μόνο θα είμαστε ίδιοι με τους Φαρισαίους που πίστευαν μόνο στον Ιεχωβά Θεό και απέρριπταν τον Κύριο Ιησού, χάνοντας τη σωτηρία του Θεού, αλλά και θα υποστούμε την τιμωρία του Θεού. Μόνο αυτό είναι πραγματική αντίσταση και προδοσία προς τον Κύριο! Δεν νομίζεις;»

Όταν ο Λι Γιανγκ με άκουσε να λέω αυτά, έμοιαζε να βρίσκεται σε πολύ άβολη θέση, ενώ ο Γουάνγκ Τζαν προσπάθησε να ηρεμήσει την κατάσταση λέγοντας: «Πρεσβύτερε Ζανγκ, η συμβουλή που σου δίνει ο πάστορας Λι απορρέει από ένα αίσθημα ευθύνης για τη ζωή σου, φοβούμενος ότι μπορεί να πάρεις το λάθος μονοπάτι. Πιστεύετε στον Κύριο για πολλά χρόνια και έχετε υπηρετήσει τον Κύριο μαζί. Τα τελευταία χρόνια, το ξεπέρασμα όλων αυτών των σκαμπανεβασμάτων δεν ήταν εύκολο. Είσαι πρεσβύτερος στην εκκλησία μας και έχεις δώσει πολλά για το έργο της εκκλησίας. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές μας σε σέβονται και σε εμπιστεύονται, αλλά το να αφήσεις την εκκλησία και να πιστέψεις στον Παντοδύναμο Θεό ήταν πολύ απογοητευτικό για εκείνους! Πρεσβύτερε Ζανγκ, γύρνα πίσω γρήγορα!»

Ο Λι Γιανγκ, τότε, πήρε την πρωτοβουλία και, προσπαθώντας να με καλοπιάσει, είπε: «Ο αδελφός Γουάνγκ έχει δίκιο. Έχεις εργαστεί σκληρά όλα αυτά τα χρόνια. Πώς μπορείς να πετάς με τόση περιφρόνηση το γόητρο και το κύρος που έχεις χτίσει στην εκκλησία; Είναι πολύ κρίμα! Γύρνα πίσω τώρα. Όλοι σε περιμένουν να γυρίσεις! Η εκκλησία μας έχει στήσει έναν οίκο ευγηρίας, έχουμε κάνει διασυνδέσεις με εκκλησίες του εξωτερικού και μας προσφέρουν οικονομική υποστήριξη. Αν επιστρέψεις, θα σου παράσχουμε ένα αυτοκίνητο ευθύς αμέσως. Αν θέλεις να διαχειρίζεσαι τον οίκο ευγηρίας ή να διαχειρίζεσαι την εκκλησία ή να συνεχίσεις να φροντίζεις για τα οικονομικά της εκκλησίας, αυτό εξαρτάται από εσένα. Ό,τι κι αν θες να κάνεις, κανένα πρόβλημα!» Όσο περισσότερο τους άκουγα, τόσο περισσότερο ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αυτά που έλεγαν δεν έμοιαζαν καθόλου με πράγματα που θα έλεγαν οι πιστοί του Κυρίου. Μου ήρθε στο μυαλό ο πειρασμός του διαβόλου στον Κύριο Ιησού που καταγράφεται στη Βίβλο: «Πάλιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος πολύ υψηλόν, και δεικνύει εις αυτόν πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών, και λέγει προς αυτόν· Ταύτα πάντα θέλω σοι δώσει, εάν πεσών προσκυνήσης με» (Ματ 4:8-9). Όλα όσα έλεγαν δεν άφηναν ακριβώς την ίδια αίσθηση, δεν ήταν στο ίδιο πνεύμα με όσα είπε ο Σατανάς; Δεν ήταν ο πειρασμός του Σατανά; Με το να με δελεάζουν με δόξα, κύρος και πλούτη είχαν στόχο να με κάνουν να γυρίσω την πλάτη μου στην αληθινή οδό και να προδώσω τον Παντοδύναμο Θεό. Αυτό ήταν κόλπο του Σατανά! Πίστευα στον Θεό για πάνω από δέκα χρόνια και ήταν πολύ δύσκολο να περιμένω την επιστροφή του Κυρίου. Δεν θα μπορούσα να παραπλανηθώ από την απάτη του Σατανά τώρα, διαφορετικά θα το μετάνιωνα όλη μου τη ζωή. Συνειδητοποίησα ότι ο Θεός με οδηγούσε, με καθοδηγούσε, ώστε να μπορώ να αναγνωρίσω την πονηρή τους σκευωρία. Σκεφτόμενος αυτά, είπα με σοβαρότητα: «Όλα αυτά τα χρόνια, δεν πίστευα στον Κύριο προσμένοντας την επιστροφή Του; Τώρα που επέστρεψε, η μόνη μου επιλογή μπορεί να είναι να πάω με τον Θεό. Μην προσπαθείτε άλλο να με πείσετε. Δεν θα γυρίσω στη θρησκεία ξανά».

Εκείνη τη στιγμή, η κόρη μου με δάκρυα μού είπε: «Μπαμπά, σε παρακαλώ, άκουσέ μας! Η μαμά πέθανε πρόσφατα, έχουμε ήδη υποφέρει αρκετά. Αν συνεχίσεις να πιστεύεις στην Αστραπή της Ανατολής, πώς θα αντικρύσουμε τους αδελφούς και τις αδελφές από την εκκλησία μας στο μέλλον; Οι αδελφοί και οι αδελφές μας θα μας εγκαταλείψουν!» Βλέποντας τα παιδιά μου γεμάτα δάκρυα, ένιωσα μεγάλο πόνο και οδύνη στην καρδιά μου. Σκέφτηκα πόσο λυπημένοι ήταν που μόλις είχαν χάσει τη μητέρα τους και πόσο θα λοιδορούνταν και θα εγκαταλείπονταν εξαιτίας της πίστης μου στον Παντοδύναμο Θεό. Πραγματικά, δεν μου έκανε καρδιά να επιτρέψω να υποστούν αυτήν την οδύνη. Βίωσα μια άγρια μάχη μέσα μου: Αν υποσχόμουν να επιστρέψω στη θρησκεία, η οικογένειά μου θα μπορούσε να ζήσει αρμονικά· αν δεν ακολουθούσα την τελευταία ενσάρκωση του Θεού, που εκφράζει την αλήθεια για να σώσει την ανθρωπότητα, αυτό θα αποτελούσε προδοσία προς τον Θεό και ως τελικό αποτέλεσμα θα έχανα την ευκαιρία μου για σωτηρία. Ήμουν σε δίλημμα για το πώς να επιλέξω. Μέσα σε αυτόν τον πόνο, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να κραυγάζω σιωπηλά στον Θεό: «Θεέ μου, βρίσκομαι μεταξύ σφύρας και άκμονος και η καρδιά μου είναι αδύναμη. Σε ικετεύω να μου δώσεις πίστη και δύναμη, ώστε να μπορέσω να απελευθερωθώ από τις ενοχλήσεις τους και να Σε ακολουθήσω με αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη». Αφότου προσευχήθηκα, σκέφτηκα κάποια λόγια του Θεού που είχα διαβάσει λίγες μέρες πριν: «Οφείλετε να είστε σε επαγρύπνηση και να περιμένετε κάθε στιγμή, και οφείλετε να προσεύχεσθε περισσότερο ενώπιόν Μου. Οφείλετε να αναγνωρίζετε τις διάφορες σκευωρίες και τα πανούργα σχέδια του Σατανά, να γνωρίζετε το πνεύμα, να γνωρίζετε τους ανθρώπους και να είστε ικανοί να διακρίνετε κάθε είδους ανθρώπους, ζητήματα και πράγματα· […] Τα διάφορα απαίσια χαρακτηριστικά του Σατανά εναποτίθενται μπροστά σας· θα σταματήσετε και θα κυλήσετε προς τα πίσω ή θα σταθείτε όρθιοι και θα περπατήσετε προς τα εμπρός, βασιζόμενοι σ’ Εμένα; Εκθέστε εντελώς τα διεφθαρμένα και άσχημα χαρακτηριστικά του Σατανά, μην κάνετε οικονομία στα συναισθήματα και μη δείξετε καθόλου έλεος! Πολεμήστε τον Σατανά έως τον θάνατο!» («Κεφάλαιο 17» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μού έδωσαν δύναμη και λειτούργησαν ως υπενθύμιση ότι πρέπει να μάθω να έχω διάκριση. Αυτό που αντιμετώπισα σήμερα ήταν γεμάτο από τη δολιότητα και την απάτη του Σατανά. Με δελέασαν και με βομβάρδισαν με συναισθήματα, κύρος και χρήματα, προκαλώντας αναστάτωση στην καρδιά μου, με σκοπό να με κάνουν να προδώσω τον Θεό. Με τίποτα δεν θα μπορούσα να πέσω στην παγίδα του Σατανά ή να υποκύψω στα κόλπα του! Έτσι, είπα στα παιδιά μου: «Σιάογιαν, Νταγιόνγκ, το έχω εξετάσει και έχω διαύγεια. Ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο αληθινός Θεός, και τα λόγια Του και το έργο Του είναι η αλήθεια και η αληθινή οδός. Για πάρα πολλά χρόνια, περιμέναμε την επιστροφή του Κυρίου, και σήμερα βρίσκουμε τα βήματα του Θεού και την αληθινή οδό. Αυτό είναι το πολυτιμότερο από όλα. Δεν μπορούμε να παρατήσουμε την αληθινή οδό απλώς επειδή φοβόμαστε μη μας εγκαταλείψουν οι άλλοι. Αν μας εγκαταλείψουν, αν δεν μας θέλουν πια, δεν υπάρχει τίποτα το τρομακτικό σ’ αυτό. Οι άνθρωποι μπορούν πάντα να συνεχίσουν τη ζωή τους, αν τους γυρίσουν οι άλλοι την πλάτη, όμως αν πιστεύουμε στον Θεό και δεν αναζητούμε ή ερευνούμε την αληθινή οδό, αν χάσουμε την ευκαιρία μας να αρπαχτούμε από τον Κύριο και εκδιωχτούμε και εξαλειφτούμε από το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες, θα καταστραφούμε. Σίγουρα θα φτάσουμε στην καταστροφή και θα τιμωρηθούμε! Τι νόημα θα είχε τότε η ζωή μας; Σιάογιαν, Νταγιόνγκ, δεν καταλαβαίνετε. Αν μπορούσατε να ερευνήσετε ειλικρινά το έργο του Παντοδύναμου Θεού, θα βλέπατε ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε». Ο Λι Γιανγκ και ο Γουάνγκ Τζαν με είδαν με τέτοια αποφασιστική στάση και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε άλλο από το να φύγουν.

Μετά από λίγες μέρες, ο Λι Γιανγκ και ο Γουάνγκ Τζαν ήρθαν ξανά στο σπίτι μου. Αυτή τη φορά, δεν με παρότρυναν να επιστρέψω στην εκκλησία, αλλά, αντιθέτως, χρησιμοποίησαν τον γάμο για να με δελεάσουν. Ο Λι Γιανγκ είπε: «Αδελφέ Ζανγκ! Η σύζυγός σου πέθανε, η κόρη σου έχει παντρευτεί και ο γιος σου δεν είναι στο σπίτι. Είσαι ολομόναχος. Πραγματικά, θα έπρεπε να έχεις κάποιον εδώ να σου μαγειρεύει. Η αδελφή Γουάνγκ από την εκκλησία μας είναι επίσης μόνη τώρα, και είναι αρκετά εύπορη. Η εκκλησία μας μπορεί να βοηθήσει εσάς τους δυο να σμίξετε, και τότε μπορείτε να υπηρετείτε τον Κύριο μαζί. Τι λες; Θα ‘πρεπε να το σκεφτείς λίγο περισσότερο. Οι αδελφοί και οι αδελφές μας στην εκκλησία προσεύχονται για σένα, ελπίζοντας ότι θα επιστρέψεις σύντομα. Δεν πρέπει να ακολουθείς αυτόν τον δρόμο στο σκοτάδι!» Η αδελφή Γουάνγκ μου τηλεφώνησε εκείνο το βράδυ και κατά τη διάρκεια της κλήσης συνεχώς με παρότρυνε να επιστρέψω στην εκκλησία. Επίσης, είπε ότι αν δεν είχα χρήματα για τον γάμο του γιου μου, 100.000 ή 200.000 γουάν, αρκούσε μόνο να το πω... Ακούγοντάς τη να λέει αυτό, ένιωσα την καρδιά μου να σκιρτά: Ουάου! Πραγματικά, μιλά σαν να είμαστε μια οικογένεια! Σκεπτόμενος πώς η αδελφή Γουάνγκ ήταν πάντα καλή με την οικογένειά μου και συχνά πρόσεχε την κόρη μου, ένιωθα σταθερά ευγνωμοσύνη για ‘κείνη. Τότε, ένιωσα συγκρουόμενα συναισθήματα. Γνώριζα ότι η αδελφή Γουάνγκ είχε έρθει να με συμβουλεύσει από την καλή της την καρδιά και, πραγματικά, δεν ήθελα να πω τίποτα που θα την πλήγωνε, έτσι, με βαριά καρδιά, είπα: «Αδελφή Γουάνγκ, ξέρω πως πάντοτε πρόσεχες την οικογένειά μου και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό». Αφότου κλείσαμε το τηλέφωνο, ένιωσα μια μάχη να διεξάγεται στην καρδιά μου. Πάντοτε σεβόμουν την αδελφή Γουάνγκ, όμως σήμερα την πλήγωσα και ένιωσα απαίσια γι’ αυτό! Όμως, ήταν η προστασία του Θεού που με έσωσε από το να δελεαστώ από τα λόγια της και να προδώσω τον Παντοδύναμο Θεό.

Μια μέρα, εργαζόμουν στα χωράφια όταν ο πάστορας Λι με βρήκε και είπε: «Αδελφέ Ζανγκ, ακόμα κι αν δεν σκέφτεσαι τον εαυτό σου, πρέπει να σκεφτείς τα παιδιά σου. Ο Νταγιόνγκ μόλις αρραβωνιάστηκε και όλη η οικογένεια της μνηστής του πιστεύει στον Κύριο. Αν ανακαλύψουν ότι πιστεύεις στον Παντοδύναμο Θεό, θα της επιτρέψουν ακόμα να παντρευτεί και να μπει στην οικογένειά σας; Δεν θα ήταν αυτό καταστρεπτικό για τα γαμήλια σχέδια του Νταγιόνγκ; Θα έπρεπε να το σκεφτείς λίγο καλύτερα». Όταν άκουσα αυτό που είχε να μου πει ο πάστορας Λι, σκέφτηκα μέσα μου: «Προκειμένου να με κάνουν να επιστρέψω στην εκκλησία, χρησιμοποιούν ακόμα και τον γάμο του γιου μου για να με απειλήσουν. Τι σχέση έχει η αποδοχή από εμένα του έργου του Θεού στις έσχατες ημέρες με τον γάμο του παιδιού μου; Επιπλέον, ο γιος μου και η μνηστή του είναι πολύ ερωτευμένοι· γιατί να μην παντρευτούν απλώς επειδή πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό;» Έτσι, με μεγάλη ηρεμία του είπα: «Το αν θα παντρευτεί ή όχι ο γιος μου είναι στα χέρια του Θεού και δεν έχει να κάνει καθόλου με την πίστη μου στον Παντοδύναμο Θεό. Από τη στιγμή που έχω αποφασίσει ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που έχει επιστρέψει, θα Τον ακολουθήσω μέχρι το τέλος. Τα παιδιά μου δεν έχουν ακόμα σαφήνεια σχετικά με αυτό, και με έχουν κάπως παρεξηγήσει, όμως μια μέρα, θα με καταλάβουν».

Μια μέρα, πήγα στο μαγαζί ηλεκτροσυγκόλλησης του γιου μου και είδα ότι ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του όλη μέρα και δεν εργαζόταν. Έτσι, προβληματίστηκα και τον ρώτησα τι συνέβαινε. Κοίταξε στεναχωρημένος και είπε χαμηλοφώνως: «Μπαμπά, η μνηστή μου μού τηλεφώνησε και είπε ότι αν πιστεύεις με την καρδιά σου στην Αστραπή της Ανατολής, τότε δεν θα με παντρευτεί». Στο άκουσμα αυτού, συγκλονίστηκα, θύμωσα και σκέφτηκα: «Ο Λι Γιανγκ και οι άλλοι μισούν που πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό κι αυτό είναι αρκετό για να επιτεθούν σ’ εμένα μόνο. Πώς μπορούν να χρησιμοποιούν κάτι τόσο σημαντικό όπως ο γάμος του γιου μου για να με απειλήσουν;» Βλέποντας τον γιο μου τόσο αποκαρδιωμένο, ένιωσα απαίσια. Δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου. Ο γιος μου συνέχισε: «Επίσης λέει ότι αν δεν επιστρέψεις στην εκκλησία, τότε, αν εξακολουθώ να θέλω να παντρευτώ, πρέπει να της δώσω τρεις υποσχέσεις. Πρώτον, να διακόψω τη σχέση μας πατέρα-γιου. Δεύτερον, να μη σε φροντίσω στα γεράματά σου. Τρίτον, να διακόψω κάθε οικογενειακό δεσμό μαζί σου. Μπαμπά, επέστρεψε απλά στην εκκλησία για χάρη της οικογένειάς μας». Τα λόγια του γιου μου τρύπησαν σαν μαχαίρι την καρδιά μου. Σκέφτηκα: «Απλώς επειδή πιστεύω στην αληθινή οδό, αναγκάζουν τον γιο μου να διακόψει τους δεσμούς μαζί μου. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να πιστεύω στην αληθινή οδό;» Συγκράτησα τα δάκρυά μου και είπα στον γιο μου: «Γιε μου, πρέπει να πιστεύω στον Παντοδύναμο Θεό και συμφωνώ με τις απαιτήσεις της μνηστής σου από σένα. Από ‘δω και στο εξής, δεν θα σε αναμείξω σε αυτό άλλο πια. Ζήστε μια ευτυχισμένη ζωή μαζί». Έπειτα, γύρισα και βγήκα έξω από το μαγαζί, αλλά καθώς προχωρούσα στον δρόμο, δεν μπορούσα πια να κρατήσω τα δάκρυά μου. Μόλις έφτασα σπίτι, γονάτισα στο πάτωμα και φώναξα δυνατά: «Ω Παντοδύναμε Θεέ! Πονάω τόσο πολύ! Ω Θεέ μου, γνωρίζω ότι αυτή είναι η αληθινή οδός και ότι Εσύ έχεις έρθει, και δεν μπορώ να μη Σε ακολουθήσω. Όμως, από τότε που δέχτηκα το έργο Σου των εσχάτων ημερών, οι άνθρωποι με παρενοχλούν, και τώρα, ακόμα κι ο γιος μου θέλει να διακόψει τις σχέσεις μας πατέρα-γιου. Ω Θεέ μου, το ανάστημά μου είναι τόσο μικρό κι απλά δεν μπορώ να το περάσω αυτό μόνος μου. Σου ζητώ να με καθοδηγήσεις και να μου δώσεις πίστη, ώστε να σταθώ ακλόνητος...» Αφότου προσευχήθηκα, άνοιξα το βιβλίο μου των ύμνων και διάβασα τον εξής ύμνο των λόγων του Θεού: «Παρότι με δοκιμάζεις και με εξευγενίζεις, ξέρω πως αυτή είν’ η αγάπη Σου. Σε ικετεύω να μου παρέχεις σύμφωνα με το ανάστημά μου, ώστε, ανεξάρτητα απ’ τις δοκιμασίες και τα βάσανα, να κατανοήσω το θέλημά Σου, να μην Σε προδώσω ούτε να διαμαρτυρηθώ, ολοκληρωτικά να Σε υπακούσω και να Σε ικανοποιήσω, να Σε ικανοποιήσω» (από «Είμαι πρόθυμη να υποταχθώ στο έργο του Θεού» το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»). Καθώς διάβαζα τα λόγια του Θεού, ένιωθα τον Θεό να με παρηγορεί και να με εμψυχώνει, να μου δίνει πίστη και να μου επιτρέπει να κατανοήσω το θέλημά Του: Ο Θεός περιμένει από μένα να στηριχτώ πάνω Του, να Του μείνω πιστός και να μην Τον προδώσω, ανεξάρτητα απ’ το τι αντίξοο περιβάλλον ή δοκιμασίες μπορεί να με βρουν. Σκέφτηκα τους συνεργάτες από την παλιά μου εκκλησία που είχαν έρθει ξανά και ξανά για να με παρενοχλήσουν και να ασκήσουν όλο και περισσότερη πίεση πάνω μου, και παρόλα αυτά, κάθε φορά, όταν ένιωθα μεγάλο πόνο, αρκούσε να προσευχηθώ στον Θεό και να στηριχτώ πάνω Του, και τα λόγια του Θεού πάντα με διαφώτιζαν και με καθοδηγούσαν, μου έδιναν δύναμη και μου έδειχναν το μονοπάτι προς την πράξη. Τελικά, δεν ήμουν μόνος, διότι ο Θεός ήταν πάντα δίπλα μου. Εκείνη τη στιγμή, η δύναμη επέστρεψε στην καρδιά μου και έγινα πρόθυμος να υπομείνω τον πόνο και να αποχωριστώ τα πράγματα που θεωρούσα πιο πολύτιμα, προκειμένου να ικανοποιήσω τον Θεό —με τίποτα δεν θα πρόδιδα τον Θεό και δεν θα έκανα πισωγύρισμα.

Την επόμενη μέρα, η αδελφή Γκάο και η αδελφή Ζάο από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού ήρθαν στο σπίτι μου και τους είπα γι’ αυτά που είχαν συμβεί κατά τις τελευταίες ημέρες. «Αδελφέ, πώς νιώθεις σχετικά με αυτά που σε βρήκαν;» ρώτησε η αδελφή Γκάο. Σκέφτηκα για μια στιγμή και είπα: «Αρχικά, νόμιζα ότι ο πάστορας Λι και οι άλλοι ενεργούσαν με βάση το συμφέρον μου, επειδή δεν είχαν ερευνήσει το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού και δεν καταλάβαιναν. Όμως, ποτέ δεν θα σκεφτόμουν ότι θα χρησιμοποιούσαν ένα τόσο σημαντικό πράγμα όπως ο γάμος του γιου μου για να με απειλήσουν. Αυτό είναι πολύ σκληρό για μένα για να το χωρέσει ο νους μου». Η αδελφή Ζάο τότε είπε: «Αδελφέ, τι θα ‘λεγες να διαβάζαμε ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού; Ο Παντοδύναμος Θεός είπε: “Σε κάθε βήμα του έργου που επιτελεί ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, εξωτερικά φαίνεται να είναι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, σαν να γεννήθηκαν από ανθρώπινες ρυθμίσεις ή από ανθρώπινη παρέμβαση. Αλλά στα παρασκήνια, κάθε στάδιο του έργου και ό,τι συμβαίνει είναι ένα στοίχημα του Σατανά ενώπιον του Θεού και απαιτεί από τους ανθρώπους να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς τον Θεό. Πάρε τη δοκιμασία του Ιώβ για παράδειγμα: Στα παρασκήνια, ο Σατανάς έβαζε ένα στοίχημα με τον Θεό και αυτό που συνέβη στον Ιώβ ήταν οι πράξεις των ανθρώπων και η παρέμβαση των ανθρώπων. Πίσω από κάθε βήμα που κάνει ο Θεός σε σας είναι το στοίχημα του Σατανά με τον Θεό — πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια μάχη. […] Όλα όσα κάνεις απαιτούν από σένα να πληρώσεις κάποιο τίμημα στις προσπάθειές σου. Χωρίς πραγματικές δυσκολίες, δεν μπορείς να ευχαριστήσεις τον Θεό, ούτε καν στο ελάχιστο να ευχαριστήσεις τον Θεό και λες απλά κούφια συνθήματα!” (από «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).Τα λόγια του Θεού αποκαλύπτουν την πραγματική κατάσταση σχετικά με τη μάχη στον πνευματικό κόσμο. Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τέτοια πράγματα, εξωτερικά μοιάζει σαν να μας παρενοχλούν οι θρησκευτικοί επικεφαλείς, όμως στην πραγματικότητα, διεξάγεται μια μάχη στον πνευματικό κόσμο, κι ο Σατανάς ανταγωνίζεται τον Θεό για τον άνθρωπο. Στην πραγματικότητα, πολλοί επικεφαλής θρησκευτικών δογμάτων αναγνωρίζουν μέσα τους ότι τα λόγια που εκφράζονται από τον Παντοδύναμο Θεό είναι η αλήθεια, αλλά επειδή το έργο της κρίσης μέσω του λόγου που ο Θεός εκτελεί στις έσχατες ημέρες είναι τόσο πολύ σε αντίθεση με τις δικές τους αντιλήψεις και φαντασιώσεις, και καταστρέφει το όνειρό τους απλώς να ευλογούνται και να ανυψώνονται στον ουρανό, εναντιώνονται πεισματικά και αρνούνται να δεχτούν το νέο έργο του Θεού. Επιπλέον, φοβούνται ότι αν περισσότεροι άνθρωποι δεχτούν το έργο του Παντοδύναμου Θεού, τότε εκείνοι θα χάσουν το κύρος και τον βιοπορισμό τους, κι έτσι κάνουν ό,τι μπορούν για να εξαναγκάζουν τους ανθρώπους και να τους σταματήσουν από το να στραφούν στον Παντοδύναμο Θεό, και για να τους κάνουν να παρατήσουν την αληθινή οδό και να προδώσουν τον Θεό. Η αλήθεια είναι ότι αυτοί είναι η ενσάρκωση του Σατανά στον πνευματικό κόσμο και, στην πραγματικότητα, το ότι διακόπτουν τους ανθρώπους από το να στραφούν στον Θεό είναι η προσπάθεια του Σατανά να κατασπαράξει ανθρώπους. Εφόσον μπορέσουμε να διακρίνουμε την πρόθεση και το κίνητρο πίσω από τις ενέργειες και την συμπεριφορά τους, τότε θα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε απόλυτα την ουσία τους. Όταν ο Ιώβ υποβαλλόταν σε δοκιμασίες, τα φυσικά μάτια των ανθρώπων τούς έλεγαν ότι κλέφτες άρπαζαν την περιουσία του Ιώβ, όμως στον πνευματικό κόσμο, ο Σατανάς και ο Θεός έβαζαν στοίχημα. Εκείνη τη στιγμή, παρόλο που ο Ιώβ δεν γνώριζε ότι μια μάχη ξεσπούσε στον πνευματικό κόσμο, επέλεξε να υποφέρει όλον εκείνον τον πόνο, ακόμα και να καταραστεί τη μέρα που γεννήθηκε, παρά να κατηγορήσει τον Θεό. Και πάλι εξύμνησε το όνομα του Ιεχωβά και κατέθεσε μαρτυρία για τον Θεό, ντροπιάζοντας έτσι τον διάβολο Σατανά και κερδίζοντας τον έπαινο του Θεού. Πολιορκούμενοι τώρα από τον Σατανά, παρόλο που έχουμε υποφέρει τον πόνο του εξαναγκασμού και της εγκατάλειψης και έχουμε χάσει τις εφήμερες απολαύσεις της σάρκας, έχουμε κρατήσει την αληθινή οδό, έχουμε καταθέσει μαρτυρία για τον Θεό και έχουμε αποκτήσει τον έπαινο του Θεού. Αυτός ο πόνος άξιζε τόσο πολύ!» Ακούγοντας τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και τη συναναστροφή της αδελφής, η καρδιά μου φωτίστηκε και είπα: «Ναι, πριν είχα άγνοια και δεν είχα καταλάβει απόλυτα την ουσία των συνεργατών μου από την παλιά μου εκκλησία. Νόμιζα ότι ενεργούσαν με βάση το συμφέρον μου. Μόνο σήμερα κατάλαβα ότι αυτοί είναι ο πραγματικός Σατανάς. Μόνο μέσα από αυτή τη συναναστροφή έχω τώρα κάποια γνώση της πραγματικής κατάστασης της μάχης στον πνευματικό κόσμο. Παρόλο που εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω την αλήθεια και δεν κατανοώ τα πράγματα απόλυτα, μέσα από αυτή τη διαδικασία βίωσα προσωπικά την καθοδήγησή μου και την προστασία μου από τον Θεό, κι όλα αυτά ήταν η ευλογία του Θεού σ’ εμένα». Οι δύο αδελφές είπαν τότε με χαρά: «Πράγματι, δόξα τω Θεώ! Αν έλθουν και πάλι να σε παρενοχλήσουν, προσευχήσου περισσότερο και διάβασε περισσότερο τα λόγια του Θεού, και μπορείς να νικήσεις τον Σατανά βασιζόμενος στον Θεό». Γεμάτος πίστη, έγνεψα καταφατικά.

Ένα πρωινό, μερικοί συνεργάτες από την παλιά μου εκκλησία ήρθαν φωνάζοντας και πάλι, κι εγώ βιαστικά προσευχήθηκα από μέσα μου στον Θεό να μου δώσει πίστη, σοφία και κουράγιο. Ο πάστορας Λι αμέσως με απείλησε λέγοντας: «Αδελφέ Ζανγκ, αν δεν αφήσεις την Αστραπή της Ανατολής, τότε η εκκλησία μας θα σε εγκαταλείψει και δεν θα σου επιτρέψει να έχεις πια επαφή με τους αδελφούς και τις αδελφές μας». Του είπα: «Μπορείτε να με εγκαταλείψετε αν θέλετε, αλλά ελπίζω να μπορείτε να πάρετε την ευθύνη για τις ζωές των περισσότερο από χίλιους αδελφών στην εκκλησία. Μπορεί να μη δέχεστε ότι ο Κύριος επέστρεψε, αλλά μην προσπαθείτε να εμποδίσετε τους αδελφούς και τις αδελφές από το να ερευνούν και να αποδέχονται την αληθινή οδό. Κοιτάξτε την τρέχουσα κατάσταση στην εκκλησία —οι αδελφοί και οι αδελφές νιώθουν αδύναμοι και αποκαρδιωμένοι. Μερικοί έχουν πάει να βρουν δουλειά αλλού και μερικοί έχουν υπαναχωρήσει και δεν πιστεύουν πια στον Κύριο, και υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν καταληφθεί από δαιμόνια. Η εκκλησία έχει ξεκάθαρα χάσει τη φροντίδα και την προστασία του Κυρίου. Έπειτα, κοιτάξτε την κατάσταση μας ως κήρυκες —δεν υπάρχει το παραμικρό νέο φως στα κηρύγματά μας, κηρύττουμε πάντα κοινότυπα παλιά πράγματα και οι αδελφοί και οι αδελφές απλώς δεν εφοδιάζονται. Αυτό δεν αξίζει να το σκεφτούμε και να το αναλογιστούμε βαθιά; Δεν αξίζει να αναζητήσουμε να βρούμε την αλήθεια του ζητήματος;» Έχοντας πει αυτό, η καρδιά μου ξεσηκώθηκε και με ειλικρίνεια τους είπα: «Όλοι μας εδώ είμαστε οι κύριοι συνεργάτες της εκκλησίας και μπορούμε να το σκεφτούμε: Μιλάμε για ποίμανση του ποιμνίου του Κυρίου όλη την ημέρα, αλλά ο Κύριος έχει επιστρέψει για να εκτελέσει ένα νέο έργο και για να εκφράσει νέα λόγια, και, ωστόσο, δεν αναζητούμε ούτε ερευνούμε ούτε στο ελάχιστο και δεν καθοδηγούμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας να αποδεχτούν να ποτιστούν και να τραφούν από τα λόγια του Θεού. Αντιθέτως, σταματούμε τους αδελφούς και τις αδελφές από το να ερευνούν την αληθινή οδό με κάθε δυνατό μέσο. Κάνοντάς το αυτό, δεν αναγκάζουμε τους αδελφούς και τις αδελφές να πεθάνουν από δίψα και εξάντληση μέσα στη θρησκεία; Οι άνθρωποι που είναι ικανοί γι’ αυτό είναι καλοί υπηρέτες ή κακοί υπηρέτες; Έχετε ποτέ σκεφτεί ποιες θα είναι οι επιπτώσεις αυτών των ενεργειών;» Τότε ακριβώς, ο πάστορας Λι είπε με αγανάκτηση: «Ήρθαμε στο σπίτι σου για να σου πούμε αυτό σήμερα, επειδή θέλουμε το καλό σου, όμως, αντ’ αυτού εσύ μας κάνεις κήρυγμα!» Τότε, εγώ του είπα δίκαια, μα ωστόσο με αυστηρότητα: «Έχετε έρθει ξανά και ξανά για να με παρενοχλήσετε, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού έχει την αλήθεια, κι όμως δεν θα μου επιτρέπατε να τη δεχτώ και δεν θα μου επιτρέπατε να αποκτήσω ζωή. Αυτό σημαίνει ότι θέλετε το καλό μου; Έχετε διαδώσει φήμες για μένα, σπείρατε τη διχόνοια ανάμεσα σ’ εμένα και τα παιδιά μου και αναγκάσατε τον γιο μου να βάλει τέλος στη σχέση μας πατέρα-γιου. Αυτή είναι η αγάπη για την οποία μιλάτε; Θέλατε πράγματι το καλό μου, όταν καταστρώνατε όλα αυτά τα σχέδια, ή μήπως είχατε κάποιους άλλους απώτερους σκοπούς;» Όταν με άκουσε να μιλώ έτσι, η έκφραση του Λι Γιανγκ άλλαξε μεμιάς και νευριασμένος μου φώναξε: «Στ’ αλήθεια δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το καλό από το κακό!» Εγώ φώναξα πίσω σ’ εκείνον «Από τώρα και στο εξής, ας πάρουμε ο καθένας τον δρόμο του. Ο Θεός διευθύνει τη ζωή μου κι εσείς δεν χρειάζεται να ανησυχείτε γι’ αυτήν!» Ακούγοντάς με να το λέω αυτό, ο Λι Γιανγκ και οι άλλοι έφυγαν δείχνοντας αποθαρρυμένοι. Από εκείνη την ημέρα, κανείς δεν ήρθε να με παρενοχλήσει ξανά.

Έχοντας βιώσει την πνευματική μάχη, κατέληξα να έχω κάποια διάκριση της απάτης του Σατανά, κι επίσης κατέληξα να έχω μια σε βάθος κατανόηση της ουσίας των επικεφαλής του θρησκευτικού κόσμου, η οποία αψηφά τον Θεό. Ποτέ ξανά δεν περιορίστηκα από τις μοχθηρές δυνάμεις της θρησκείας και, τελικά, ήμουν ελεύθερος να ακολουθήσω τον Παντοδύναμο Θεό!

Ομιλία του Θεού «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός (Ζ') Μέρος τρίτο Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα (Α’)» Μέρος τρίτο

 

Αστραπή της Ανατολής, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δημιουργήθηκε λόγω της εμφάνισης και του έργου του Παντοδύναμου Θεού, της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού, του Χριστού των εσχάτων ημερών. Απαρτίζεται από όλους εκείνους που αποδέχονται το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες κι έχουν κυριευτεί και λυτρωθεί από τα λόγια Του. Ιδρύθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό και είναι Αυτός ο Ποιμένας της που την καθοδηγεί. Σίγουρα δεν έχει δημιουργηθεί από κάποιο πρόσωπο. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός κι η ζωή. Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή Του. Αρκεί να διαβάσετε τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού για να δείτε ότι ο Θεός έχει εμφανιστεί.

39. Ο Θεός είναι δίπλα μου

Από την Γκουόζι, ΗΠΑ

Γεννήθηκα μέσα σε μια χριστιανική οικογένεια, κι όταν ήμουν ενός έτους, η μαμά μου δέχτηκε το νέο έργο του Κυρίου Ιησού που επέστρεψε —του Παντοδύναμου Θεού— αλλά η γιαγιά μου ήταν κάθετα αντίθετη. Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή, τα πιο συχνά της λόγια σ’ εμένα ήταν: «Αν δε νιώθεις καλά ή δεν μπορείς να κάνεις την εργασία σου για το σπίτι, απλώς προσευχήσου στον Κύριο Ιησού. Θα σου δώσει ευφυΐα και σοφία· θα φροντίσει για την ασφάλειά σου». Η μαμά μου, παρόλα αυτά, συχνά μου έλεγε: «Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και το ανθρώπινο είδος. Είναι πάντα δίπλα μας. Να θυμάσαι να προσεύχεσαι στον Παντοδύναμο Θεό, όταν συναντάς ένα πρόβλημα, κι Αυτός θα σε φροντίσει και θα σε προστατεύσει». Αυτές οι δύο διαφορετικές φωνές ηχούσαν συχνά στ’ αυτιά μου. Κάποτε, ρώτησα τη μαμά μου με αβεβαιότητα: «Η γιαγιά θέλει να προσεύχομαι στον Κύριο Ιησού κι εσύ θες να προσεύχομαι στον Παντοδύναμο Θεό. Ποια πρέπει να ακούω;» Εκείνη είπε: «Στην πραγματικότητα, ο Κύριος Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ίδιος Θεός. Απλώς, τα ονόματα που προσέλαβε ο Θεός και το έργο που έχει επιτελέσει είναι διαφορετικά, επειδή οι εποχές είναι διαφορετικές. Ο Κύριος Ιησούς επιτέλεσε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι ο Παντοδύναμος Θεός επιτελεί το έργο της Εποχής της Βασιλείας. Αλλάζει τον τρόπο που εργάζεται σε κάθε εποχή κι επίσης αλλάζει το όνομά Του. Όμως, ανεξάρτητα από το πώς αλλάζει το όνομά Του και το έργο Του, η ουσία Του δεν αλλάζει. Όπως ακριβώς σήμερα, που φοράς κόκκινα για να πας στο σχολείο, κι αύριο που θα φοράς μπλε για να πας στο εστιατόριο, παρόλο που φοράς διαφορετικά ρούχα, πηγαίνεις σε διαφορετικά μέρη και κάνεις διαφορετικά πράγματα, εξακολουθείς να είσαι εσύ. Όμως, όταν φτάσει η νέα εποχή του Θεού, πρέπει να συμβαδίσουμε με το νέο Του έργο. Γι’ αυτόν τον λόγο, πρέπει να προσευχόμαστε στον Παντοδύναμο Θεό τώρα». Αν και άκουσα την εξήγηση της μαμάς μου, εξακολουθούσα να είμαι μπερδεμένη μέσα μου και εξακολουθούσα να έχω μια κάπως αμφίβολη στάση απέναντι στο νέο έργο του Παντοδύναμου Θεού.

Τον Αύγουστο του 2014, ήρθα στις Ηνωμένες Πολιτείες να σπουδάσω στο εξωτερικό. Η μαμά μου ήρθε κι αυτή μετά από μερικούς μήνες και ήρθε σε επαφή με την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού στις ΗΠΑ. Από τότε κι έπειτα, άρχισα να βιώνω την εμπειρία της ύπαρξης του Παντοδύναμου Θεού, λίγο-λίγο. Μόλις έφτασα στις ΗΠΑ για τις σπουδές μου, μου ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ στη ζωή εδώ, ειδικά να ζω στο σπίτι κάποιου άλλου μόνη μου. Είμαι πολύ δειλή, κι έτσι φοβόμουν να κοιμηθώ μόνη. Η μαμά μου μού είπε: «Πρέπει να πιστέψουμε ότι η εξουσία του Θεού είναι απαράμιλλη. Ακόμα κι ο Σατανάς και οι δαίμονες βρίσκονται υπό την εξουσία Του, έτσι, όταν φοβάσαι τη νύχτα, απλώς προσευχήσου στον Θεό. Από τη στιγμή που έχεις τον Θεό στην καρδιά σου, ο Σατανάς δεν μπορεί να σε πλησιάσει». Κάθε φορά που άκουγα τη συναναστροφή της, ένιωθα πολύ περισσότερη γαλήνη, ηρεμία στην καρδιά μου.

Τον Δεκέμβριο του 2015, άρχισα να παρευρίσκομαι σε συγκεντρώσεις. Όμως, καθώς δεν είχα ακόμα μεγάλη εμπειρία στην πίστη μου, για αρκετό καιρό ένιωθα πίεση στις συγκεντρώσεις. Δεν είχα τη δική μου πρακτική εμπειρία της αληθινής ύπαρξης του Θεού, έως ότου, αφού πέρασα κάποια πράγματα, επιβεβαίωσα μέσα στην καρδιά μου ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ένας αληθινός Θεός και είναι πάντα δίπλα μου.

Ήταν Παρασκευή απόγευμα και μου είχε μείνει μόνο το μάθημα των καλλιτεχνικών, πριν τελειώσω και μπορούσα να πάω σπίτι. Μια συμμαθήτριά μου μού είπε ξαφνικά: «Ας κάνουμε κοπάνα από το τελευταίο μας μάθημα κι ας πάμε στο κέντρο να φάμε και να χαζέψουμε βιτρίνες. Άκουσα ότι υπάρχει ένα νέο εστιατόριο με θαλασσινά, το οποίο είναι πολύ καλό». Ακούγοντάς το, δελεάστηκα —δεν είχα τίποτα να φάω για μεσημεριανό και πεινούσα πολύ. Το στομάχι μου γουργούριζε, με προέτρεπε, σχεδόν σαν να με έσπρωχνε να πάω στο εστιατόριο με τα θαλασσινά. Όμως, ακόμα δίσταζα. Δεν είχα κάνει ποτέ κοπάνα από μάθημα —κι αν με έπιαναν; Στη συνέχεια, όμως, σκέφτηκα: ο Σιάο Λι, ένας μαθητής στην τάξη μας, κάνει κοπάνα ακόμα και σε σημαντικά μαθήματα και το έχει κάνει πάρα πολλές φορές χωρίς να τον ανακαλύψουν· άρα, ούτε εμένα θα με πιάσουν. Έτσι, συμφώνησα να πάω με τη συμμαθήτριά μου και ζήτησα από τον καθηγητή των καλλιτεχνικών να συγχωρέσει την απουσία μου, λέγοντας ότι είχα να πάω στον γιατρό εκείνο το απόγευμα και χρειαζόταν να φύγω νωρίς. Στη συνέχεια, η συμμαθήτριά μου κι εγώ πήραμε ένα ταξί για το κέντρο για να χαζέψουμε βιτρίνες και για να φάμε, και δεν γύρισα σπίτι πριν από τις οχτώ ή τις εννιά εκείνο το βράδυ. Μόλις γύρισα, έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον υπεύθυνο καθηγητή για τους διεθνείς μαθητές, ο οποίος μου ζητούσε να φέρω ένα δικαιολογητικό από την επίσκεψή μου στον γιατρό την επόμενη φορά που θα είχα μάθημα. Μόλις το είδα, πανικοβλήθηκα και έσπευσα να το συζητήσω με συμμαθητές. Κάποια είπε: «Δεν χρειάζεται να δώσεις στον καθηγητή κανένα δικαιολογητικό. Αυτό είναι απόρρητο». Ένιωθα ότι αυτό που είπε ήταν σωστό, όμως από τη στιγμή που έσφαλλα στο συγκεκριμένο ζήτημα, ντρεπόμουν να λογομαχήσω αγανακτισμένη υπέρ του εαυτού μου. Έτσι, ζήτησα τότε από τη θεία που ήταν η σπιτονοικοκυρά μου να με βοηθήσει να σκεφτώ τι να κάνω. Μου είπε να πάω στον επιβλέποντα καθηγητή και να παραδεχτώ το λάθος μου. Ακούγοντας αυτό που είπε, η καρδιά μου δέθηκε κόμπος —δεν ήξερα αν έπρεπε να παραδεχτώ το σφάλμα ή να συνεχίσω την απάτη μου. Εκείνη τη νύχτα, στριφογυρνούσα ανήμπορη να κοιμηθώ. Ήθελα να πάω να παραδεχτώ το σφάλμα μου, αλλά φοβόμουν για το τι θα νόμιζαν ο καθηγητής μου και οι συμμαθητές μου για μένα, ότι η θετική εικόνα που διατηρούσα συνήθως θα καταστρεφόταν εν ριπή οφθαλμού. Μέσα στον πόνο μου, ήρθα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθώ και να αναζητήσω, και τότε είδα το εξής χωρίο στα λόγια του Θεού: «Αλλά οι δόλιοι άνθρωποι δεν ενεργούν με αυτόν τον τρόπο. Ζουν βασισμένοι στη φιλοσοφία του Σατανά και τη δόλια φύση και ουσία τους. Πρέπει να είναι προσεκτικοί σε ό,τι κάνουν, σε περίπτωση που οι άλλοι έχουν κάτι εις βάρος τους· σε ό,τι κάνουν, πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις δικές τους μεθόδους, και τους δικούς τους δόλιους και διεφθαρμένους χειρισμούς, για να καλύψουν το αληθινό τους πρόσωπο, από φόβο ότι αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν — και όταν πράγματι δείχνουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα, προσπαθούν να αντιστρέψουν την κατάσταση.Όταν προσπαθούν να αντιστρέψουν την κατάσταση, υπάρχουν στιγμές που δεν είναι τόσο εύκολο, και όταν δεν μπορούν, αρχίζουν να ανησυχούν. Φοβούνται ότι άλλοι θα δουν μέσα τους. Όταν συμβαίνει αυτό, αισθάνονται ότι έχουν ντροπιαστεί κι έπειτα πρέπει να σκεφτούν τρόπους να πουν κάτι για να αντιστρέψουν την κατάσταση. […] Στο μυαλό τους, σκέφτονται διαρκώς πώς να σε κάνουν να μην τους παρεξηγήσεις. Και γι’ αυτό το επεξεργάζονται ξανά και ξανά στο μυαλό τους και το αναφέρουν σε συζητήσεις με άλλους. Βάζουν πάντα μπροστά μια μάσκα, έτσι ώστε να μη νομίζεις ότι είναι τέτοιου είδους άνθρωποι, ή να μην νομίζεις ότι αυτό εννοούσαν, προκειμένου να νομίζεις πως είναι καλοί» (από «Για να είσαι ένας ειλικρινής άνθρωπος, οφείλεις να θέτεις τον εαυτό σου στην κριτική των άλλων» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Το ένα μετά το άλλο, τα λόγια του Θεού εξέθεταν τις βαθύτερες σκέψεις μου, σαν ένα φως να άστραψε ξαφνικά στη σκοτεινή πλευρά της καρδιά μου, εκθέτοντάς την στο φως, αφήνοντάς με τρομερά ντροπιασμένη και χωρίς τόπο να κρυφτώ. Είναι αλήθεια! Έκανα κοπάνα από το μάθημα και είπα ψέματα, και μετά το γεγονός, όχι μόνο δεν πήρα την πρωτοβουλία να παραδεχτώ το λάθος μου, αλλά έσπασα το κεφάλι μου να σκεφτώ έναν τρόπο να κουκουλώσω το ψέμα μου, να κουκουλώσω την αλήθεια. Δεν ένιωσα την παραμικρή ενοχή ή μεταμέλεια. Ένιωθα ακόμα ότι ο υπεύθυνος καθηγητής για τους διεθνείς μαθητές θα έπρεπε να κοιτά τη δουλειά του. Ω! Αυτού του είδους η συμπεριφορά ήταν η επανάστασή μου απέναντι στον Θεό· αυτό προκαλεί αποστροφή στον Θεό! Ούτε μια σκέψη μου ή πράξη μου δεν ήταν έστω στο ελάχιστο σε συμφωνία με τις απαιτήσεις του Θεού —πώς μπορούσα να είμαι άτομο της πίστης; Όχι, δεν θα μπορούσα να ενεργήσω σύμφωνα με τις λύσεις των απίστων στα προβλήματα. Έπρεπε να μετανοήσω στον Θεό και να ενεργήσω σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του. Έπρεπε να μιλώ με ειλικρίνεια και να είμαι ειλικρινές άτομο.

Έτσι, στο επόμενο μάθημα, πήγα στον καθηγητή και παραδέχτηκα το λάθος μου που έκανα κοπάνα από το μάθημα. Εξεπλάγην όταν ο υπεύθυνος καθηγητής δεν με κατέκρινε καθόλου, αλλά αντιθέτως, είπε ότι ήμουν πολύ ειλικρινής και ότι ήταν καλό που μπόρεσα να παραδεχτώ ένα λάθος! Όμως και πάλι, έπρεπε να υπάρξει τιμωρία που έκανα κοπάνα από το μάθημα, έτσι ο καθηγητής με έβαλε τιμωρία για μια διδακτική ώρα αφότου τα μαθήματα είχαν ολοκληρωθεί, ώστε να μπορέσω να σκεφτώ το λάθος μου. Παρόλο που έλαβα μια πολύ μικρή τιμωρία για την κοπάνα μου από το μάθημα και για το ότι είπα ψέματα, αυτό που βίωσα ήταν η προστασία του Θεού σ’ εμένα. Σε μια μετέπειτα συγκέντρωση, το μοιράστηκα αυτό σε συναναστροφή με την αδελφή μου. Αφότου το άκουσε, διάβασε το εξής χωρίο των λόγων του Θεού για μένα: «Αν πιστεύεις στην κυριαρχία του Θεού, τότε πρέπει να πιστέψεις ότι όλα όσα συμβαίνουν κάθε μέρα, καλά και κακά, δεν είναι τυχαία συμβάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος σκόπιμα είναι σκληρός απέναντί σου ή σε έχει βάλει στόχο· όλα, στην πραγματικότητα, είναι κανονισμένα και ενορχηστρωμένα από τον Θεό. Για ποιον λόγο τα ενορχηστρώνει αυτά ο Θεός; Δεν είναι για να αποκαλύψει τα ελαττώματά σου ώστε να τα δουν όλοι ή να σε εκθέσει· ο τελικός στόχος δεν είναι το να σε εκθέσει. Ο τελικός στόχος είναι να σε οδηγήσει στην τελείωση και να σε σώσει. Πώς το κάνει αυτό ο Θεός; Πρώτον, σε κάνει να συνειδητοποιήσεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, τη φύση και την ουσία σου, τα ελαττώματά σου και το τι σου λείπει. Μόνο κατανοώντας αυτά τα πράγματα στην καρδιά σου μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια και σταδιακά να αποτινάξεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Αυτή είναι η ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός» (από «Για να κερδίσετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε από τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»). Μέσα από τη συναναστροφή πάνω στον λόγο του Θεού, μπόρεσα να καταλάβω γιατί παρόλο που οι συμμαθητές μου είχαν κάνει κοπάνα πάρα πολλές φορές, δεν έγινε τίποτα, ενώ εμένα ο καθηγητής με ανακάλυψε από την πρώτη φορά. Ήταν πράγματι απόφαση του Θεού. Ο Θεός έστησε ένα περιβάλλον με έναν πρακτικό τρόπο προκειμένου να με εκθέσει, να με κρίνει και να με παιδεύσει. Κι αυτό για να με κάνει να καταλάβω τη δική μου σατανική φύση και τις διαθέσεις μου να ψεύδομαι και να εξαπατώ, κι έτσι να επιδιώξω την αλήθεια, να είμαι ένα ειλικρινές άτομο και να βιώνω την ανθρώπινη ομοιότητα. Αυτή ήταν η αγάπη και η σωτηρία του Θεού για μένα! Στο παρελθόν, όλοι μ’ επαινούσαν που ήμουν καλό παιδί, έτσι, πάντα πίστευα πως έτσι είχαν τα πράγματα, όμως μέσα από την αποκάλυψη των γεγονότων κι από την κρίση και την έκθεση από τα λόγια του Θεού, τελικά αντιλήφθηκα την ατιμία και τη δολιότητα στην ίδια μου τη φύση. Ήμουν ικανή ξεδιάντροπα να ψεύδομαι και να εξαπατώ, και είχα πολύ μικρό ανάστημα· μπορούσα ν’ ακολουθώ τους άπιστους ανά πάσα στιγμή, σε κάθε μέρος, και να ζω μέσα σε μια διεφθαρμένη διάθεση, ντροπιάζοντας το όνομα του Θεού. Ο καθηγητής με έβαλε τιμωρία. Παρόλο που υπέφερα για λίγο σαρκικά, αυτό με έκανε να θυμάμαι αυτό το μάθημα, και δεν θα έλεγα ψέματα ούτε θα εξαπατούσα στο μέλλον. Αν είχα καταφέρει να κάνω κοπάνα από το μάθημα εκείνη τη φορά, χωρίς να με πιάσουν, θα ήθελα να το ξανακάνω όταν θα ερχόμουν αντιμέτωπη με δοκιμασίες και τον επακόλουθο πειρασμό. Έτσι, απλώς θα έλεγα ψέματα ξανά και ξανά, θα γινόμουν όλο και πιο ύπουλη και απατηλή, και, στο τέλος, θα με κέρδιζε ολοκληρωτικά ο Σατανάς. Μέχρι τότε, ο Θεός δε θα με αναγνώριζε καν, αφού Εκείνος αγαπά και σώζει τους ειλικρινείς ανθρώπους. Μισεί και εξαλείφει τους απατηλούς ανθρώπους. Εκείνη τη στιγμή, τελικά είδα ξεκάθαρα πόσο μεγάλο κακό κάνει το ψέμα, κι επίσης είδα πόσο καθοριστικό, πόσο σημαντικό είναι να είναι κανείς ειλικρινής.

Λίγο αργότερα, είχαμε ένα διαγώνισμα μαθηματικών. Το προηγούμενο βράδυ, ενώ μελετούσα, ανακάλυψα ότι υπήρχαν ακόμα πολλές έννοιες που δεν καταλάβαινα. Καθώς σκεφτόμουν ότι είχα διαγώνισμα την επόμενη μέρα, αγχωνόμουν πολύ. Οι βαθμοί αυτής της περιόδου ήταν οι πιο σημαντικοί για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Θα κοιτούσαν τους βαθμούς μου από αυτό το έτος, κι αν αποτύγχανα στα μαθηματικά, όλη η προηγούμενη σκληρή δουλειά μου θα ήταν μάταιη. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο αγχωμένη ένιωθα. Την επόμενη μέρα, λίγα λεπτά πριν το διαγώνισμα, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να φέρω το σημειωματάριο στο οποίο είχα γράψει όλους τους μαθηματικούς τύπους. Περιήλθα σε πλήρη σύγχυση. Είχα γράψει κρυφά στο σημειωματάριο πολλά παραδείγματα προβλημάτων, όμως τώρα που είχε χαθεί, εκείνο το διαγώνισμα θα ήταν σίγουρα μια αποτυχία. Πιασμένη απ' ένα ίχνος ελπίδας, κοίταζα παντού, ελπίζοντας να το είχα ρίξει κατά λάθος κάπου στο πάτωμα. Καθώς κοιτούσα παντού, κατασκόπευσα τις απαντήσεις στην κόλλα διαγωνίσματος του μαθητή που καθόταν δίπλα μου. Χάρηκα με αυτό το χτύπημα της τύχης, νιώθοντας ότι ξάφνου είχα δει μια ακτίνα ελπίδας. Έπειτα, έριξα μια κλεφτή ματιά στον καθηγητή —ήταν απορροφημένος στη δουλειά μπροστά στον υπολογιστή. Έτσι, έκανα ένα γρήγορο πέρασμα σε όλα τα μαθηματικά προβλήματα κι έπειτα σκούντησα τον μαθητή δίπλα μου, κάνοντάς του νόημα να συγκρίνουμε τις απαντήσεις μας. Αν και είπα ότι ήθελα να συγκρίνω τις απαντήσεις, στην πραγματικότητα, ήθελα να γράψω τις απαντήσεις του στο διαγώνισμά μου. Με δόλιο τρόπο, ολοκλήρωσα έτσι όλο το διαγώνισμα των μαθηματικών, μέσα στην αγωνία. Νόμιζα ότι τελικά είχα φροντίσει για το θέμα στο οποίο διακρινόμουν ελάχιστα, και σχεδίαζα να πάω να περάσω πολύ καλά, μιας και οι διακοπές ξεκινούσαν!

Προς μεγάλη μου έκπληξη, λίγες μέρες αργότερα, το σχολείο πραγματοποίησε μια συνάντηση για τους γονείς και τους κηδεμόνες, κι η θεία μου η σπιτονοικοκυρά πήγε για λογαριασμό μου να πάρει τον έλεγχό μου. Είπε ότι πήρα καλούς βαθμούς σε όλα, μόνο που ο βαθμός μου στα μαθηματικά δεν είχε καταχωρηθεί μαζί με τους άλλους, γιατί το σχολείο υποπτευόταν ότι μπορεί να υπήρχε ζήτημα ακαδημαϊκής ακεραιότητας. Όταν το άκουσα αυτό, ένιωσα σαν να γκρεμίστηκα από τον ουρανό στη γη σε μια στιγμή —ανησυχούσα και φοβόμουν και δεν ήξερα τι να κάνω. Σκεφτόμουν ξανά και ξανά: «Ζήτημα ακαδημαϊκής ακεραιότητας; Θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι ανακάλυψαν ότι αντέγραψα τις απαντήσεις του συμμαθητή μου; Αν συμβαίνει αυτό, τι πρέπει να κάνω; Η αντιγραφή είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και θα μπορούσε ακόμα και να επηρεάσει τις πιθανότητές μου να μπω στο πανεπιστήμιο. Όμως τώρα, το σχολείο απλώς το υποπτεύεται, έτσι ακόμα έχω ελπίδα. Θα είμαι μια χαρά, αρκεί να μπορώ να δώσω μια ξεκάθαρη εξήγηση. Όμως πώς θα μπορούσα να το εξηγήσω; Πράγματι, αντέγραψα. Ίσως πρέπει απλώς να πάω και να το παραδεχτώ;» Η σκέψη αυτή τριγύριζε ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Τότε, ένας συμμαθητής μου μού πρότεινε να μην το παραδεχτώ ποτέ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, απλώς θα ‘πρεπε να βρω μια οποιαδήποτε δικαιολογία και να μπλοφάρω. Όμως τότε σκέφτηκα: «Ένας πιστός του Θεού δεν πρέπει να κάνει κάτι τέτοιο. Τι θα κάνω, αλήθεια;» Εκείνο το βράδυ, έτυχε να λαμβάνει χώρα μια συγκέντρωση, έτσι ανοίχτηκα στην αδελφή μου στη συναναστροφή σχετικά με την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Μια από τις αδελφές μου με έβαλε να διαβάσω ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα πάνω στην αλήθεια, και έχουν βιώσει πολύ από το έργο του Θεού. Ωστόσο, κάτω από τις παρεμβολές και τα εμπόδια πολλών διαφορετικών παραγόντων και περιστάσεων, οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να καταφέρουν να κάνουν την αλήθεια πράξη, και αδυνατούν να καταφέρουν να ικανοποιήσουν τον Θεό. Οι άνθρωποι είναι όλο και πιο χαλαροί, και χάνουν ολοένα και περισσότερο την αυτοπεποίθησή τους. […] Η μοναδική επιθυμία του Θεού είναι να δώσει τις αλήθειες αυτές στον άνθρωπο, τροφοδοτώντας τον δρόμο Του προς αυτόν, και στη συνέχεια να οργανώσει διάφορες περιστάσεις, προκειμένου να δοκιμάσει τον άνθρωπο με διαφορετικούς τρόπους. Στόχος του είναι να πάρει αυτά τα λόγια, τις αλήθειες, και το έργο Του, και να προκαλέσει ένα αποτέλεσμα, όπου ο άνθρωπος μπορεί να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχω δει, βλέπουν τον λόγο του Θεού απλά ως δόγματα, ως κανόνες, τον αντιμετωπίζουν ως κανονισμούς που πρέπει να τηρούν. Όταν διαδίδουν διάφορα και μιλούν ή έρχονται αντιμέτωποι με δοκιμασίες, δεν θεωρούν τον δρόμο του Θεού ως τον δρόμο που πρέπει να ακολουθούν. Τούτο ισχύει ιδιαίτερα όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με μείζονες δοκιμασίες· δεν έχω δει κανέναν που να πράττει προς την κατεύθυνση του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού» (από «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Αφότου διάβασα αυτά τα λόγια, ένιωσα αποδοκιμασία στην καρδιά μου. Παρόλο που καταλαβαίνω λίγα από την πτυχή της αλήθειας σχετικά με το να είναι κανείς ειλικρινής, και πρόσφατα είχα υποβληθεί σε κρίση και παίδευση σχετικά με αυτή την πτυχή, μόλις αντιμετώπισα μια άλλη δοκιμασία, εξακολουθούσα να είμαι ανίκανη να κάνω την αλήθεια πράξη. Γνώριζα πολύ καλά ότι η αντιγραφή ήταν λάθος, αλλά για χάρη των βαθμών μου ξέχασα εντελώς την αλήθεια σχετικά με την απαίτηση του Θεού να είμαστε ειλικρινείς. Όχι μόνο δεν έγινα μάρτυρας, αλλά ντρόπιασα τον Θεό. Εκείνο το βράδυ, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, καθώς αυτό στριφογυρνούσε ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Τελικά, πήρα την απόφαση να είμαι ένα ειλικρινές άτομο και να μην ντροπιάζω πια το όνομα του Θεού προκειμένου να στηρίζω τα δικά μου προσωπικά συμφέροντα. Μόλις πήρα αυτή την απόφαση, πετάχτηκα από το κρεβάτι, άνοιξα τον υπολογιστή και έγραψα μια αυτοκριτική, ομολογώντας το αδίκημά μου. Το επόμενο πρωί, πήγα στο σχολείο πολύ νωρίς και παρέδωσα την αυτοκριτική μου στον καθηγητή μου, ζήτησα συγνώμη για τη συμπεριφορά μου και έδωσα τον λόγο μου να μην εμπλακώ ποτέ ξανά σε οποιαδήποτε απάτη στο μέλλον. Εφόσον το έκανα αυτό, ήμουν προετοιμασμένη να μηδενιστώ και ήμουν πρόθυμη να δεχτώ κάθε τιμωρία που θα μου έδινε το σχολείο. Αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο καθηγητής αποφάσισε πραγματικά να μου επιτρέψει να ξαναγράψω το διαγώνισμα. Εκείνη τη στιγμή, δεν μπορούσα να συγκρατήσω τις ευχαριστίες μου και τις δοξολογίες μου στον Θεό από καρδιάς: Δόξα τω Θεώ για το έλεός Του σ’ εμένα! Αυτό μου έδειξε ότι ο Θεός γνωρίζει την καρδιά και το μυαλό του ανθρώπου, κι όταν παραμέρισα το προσωπικό μου όφελος κι έκανα πράξη την αλήθεια του να είμαι ένα ειλικρινές άτομο, ο Θεός δεν κοίταξε τα παραπτώματά μου, αλλά άνοιξε ένα νέο μονοπάτι για μένα κι έκανε τον καθηγητή να μου επιτρέψει να ξαναγράψω το διαγώνισμα. Ένιωθα αληθινά ότι ο Θεός είναι δίπλα μου, παρατηρώντας την παραμικρή μου κίνηση, και στήνει όλους τους ανθρώπους, τα γεγονότα, τα πράγματα και τα περιβάλλοντα γύρω μου, ώστε να μπορώ να βιώσω προσωπικά την αληθινή ύπαρξή Του. Η αγάπη του Θεού για μένα είναι τόσο αληθινή!

Το ακόμα πιο αναπάντεχο για μένα ήταν που, λίγες μέρες αργότερα, διεξήχθη μια σχολική συνέλευση, προκειμένου να εκδώσει αριστεία για τους πρωτεύσαντες μαθητές του έτους. Όταν ο καθηγητής ανακοίνωσε το όνομά μου, νόμιζα ότι έγινε λάθος, και μέχρι να μου πουν κάτι οι άλλοι μαθητές, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι πράγματι είχα λάβει αριστείο. Οι συμμαθητές μου ήταν πραγματικά έκπληκτοι και αναρωτιόνταν πώς μπορούσα να πάρω αριστείο μετά την αντιγραφή στα μαθηματικά. Αναφώνησα σιωπηλά μέσα μου: Όλα αυτά είναι πράξεις του Θεού! Ξέρω ότι αυτό το αριστείο δεν είναι για τους βαθμούς μου, αλλά ένα βραβείο που μου δίνει ο Θεός επειδή έκανα πράξη το να είμαι ειλικρινές άτομο. Αυτό μου επιβεβαίωσε ακόμα περισσότερο ότι ο Θεός είναι πραγματικά δίπλα μου πάντα και με προσέχει κάθε στιγμή. Οτιδήποτε κανονίζει ο Θεός για μένα είναι το πιο καλό.

Τώρα, απολαμβάνω τις συγκεντρώσεις και την ανάγνωση των λόγων του Θεού όλο και περισσότερο. Παρόλο που εξακολουθώ να αποκαλύπτω μια διεφθαρμένη διάθεση στη ζωή μου, ανεξάρτητα από το τι συναντώ, συναναστρέφομαι με τις αδελφές μου και αναζητώ την αλήθεια στα λόγια του Θεού για να επιλύσω το πρόβλημα. Μέσα από αυτό το είδος πρακτικής υποστήριξης, έχω φτάσει να κατανοώ όλο και περισσότερο από την αλήθεια και την κάνω πράξη με όλο και περισσότερη δύναμη. Αισθάνομαι ότι ο Θεός είναι δίπλα μου και ότι μπορεί να με εκθέτει ανά πάσα στιγμή μέσα από διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, κι ακόμα χρησιμοποιεί τον λόγο Του για να με οδηγεί και να με καθοδηγεί να εισέλθω στην αλήθεια. Τώρα νιώθω ότι η σχέση μου με τον Θεό γίνεται όλο και πιο στενή και είμαι εντελώς σίγουρη ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο αληθινός Θεός, ότι παντού και πάντα Αυτός είναι ο Θεός που επαγρυπνά δίπλα μου, με φροντίζει και με προστατεύει! Είθε όλη η δόξα να είναι στον Παντοδύναμο Θεό!

34. Τα χρόνια που θυσίαζα για την κόρη μου

Από τη Γιανγκ Γιουκίνγκ, Ιαπωνία

Γεννήθηκα σε ένα μικρό χωριό της Κίνας και μεγάλωσα εκεί ζώντας μια συνηθισμένη, απλή ζωή. Καθότι η οικογένειά μου ήταν φτωχή, αμέσως μετά το γυμνάσιο, σε ηλικία 16 ετών, έπρεπε να πάω να δουλέψω σε μια μεγάλη πόλη. Στα 17 μου γνώρισα τον πρώην άντρα μου, ο οποίος ήταν 12 χρόνια μεγαλύτερος από μένα. Εκείνο το διάστημα, η προσοχή και η φροντίδα που μου έδειχνε μου θύμιζαν το ασφαλές καταφύγιο που μου παρείχε ο πατέρας μου και την αδελφική αγάπη που μου έδειχνε ο μεγαλύτερος αδελφός μου. Ένιωθα ότι ήμουν πολύ τυχερή που τον είχα γνωρίσει και ήμουν πολύ ευτυχισμένη. Μια μέρα, ήρθε η μητέρα του ειδικά για να με γνωρίσει. Νόμιζα ότι θα χαιρόταν που θα με γνώριζε, αλλά έμεινα έκπληκτη όταν άρχισε αμέσως να υποπτεύεται ότι είχα άλλα κίνητρα για να βγαίνω με τον γιο της, με το που είδε ότι ήμουν όμορφη και πολύ πιο νέα από αυτόν. Μπροστά μου είπε στον γιο της: «Δεν φοβάσαι μήπως αυτή δεν έχει καλό σκοπό;» Στεναχωρήθηκα και ταράχθηκα πολύ που την άκουσα να λέει κάτι τέτοιο, και τα έχασα. Ο πρώην άντρας μου της απάντησε μ’ ένα θυμωμένο ύφος: «Μαμά, αν νομίζεις ότι μπορείς να μας χωρίσεις, να ξεκουμπιστείς να φύγεις!» Έμεινα άναυδη όταν τον άκουσα να μιλάει έτσι. Φαινόταν να είναι πάντοτε πολύ ευγενικός, και εκείνη τη στιγμή έγινε έξαλλος με τη μητέρα του, προκειμένου να προστατέψει τη σχέση μας. Αυτό με συγκίνησε πολύ και σκέφτηκα ότι σήμαινε πως με αγαπούσε πραγματικά και ότι είχα βρει την αληθινή αγάπη. Στη συνέχεια, τον παντρεύτηκα και έφερα στον κόσμο μια κόρη, παρόλο που οι γονείς μας ήταν αντίθετοι με την ιδέα. Όμως, προς μεγάλη μου έκπληξη, μέσα σε λίγα χρόνια, εκείνος άλλαξε και έγινε ένας εντελώς άλλος άνθρωπος. Άρχισε να πίνει, να πηγαίνει σε πόρνες και να παίζει τυχερά παιχνίδια, με αποτέλεσμα πολύ σύντομα όλες οι οικονομίες μας να εξανεμιστούν, και αυτός να βρεθεί ακόμα και να χρωστάει. Μέσα στην απόγνωσή μου, έδωσα την κόρη μας στην πεθερά μου για να την κοιτάει, και εγώ πήγα να δουλέψω για να βγάλω χρήματα και να πληρώσω τα χρέη. Όμως, όσο σκληρά κι αν δούλευα, όσα χρήματα κι αν έβγαζα, εκείνος μου τα έπαιρνε και τα έπαιζε στον τζόγο. Καταλήξαμε να μαλώνουμε κάθε μέρα και, τελικά, δεν άντεξα άλλο και σηκώθηκα κι έφυγα. Αρχικά ήθελα να πάρω την κόρη μας μαζί μου και να φύγω από εκείνο το μέρος όπου γνώρισα τόσο πόνο, αλλά ο πρώην άντρας μου δεν το επέτρεψε. Είπε ότι θα μου παρέδιδε την κόρη μας μόνο αν του έδινα 200.000 κινεζικά γιουάν.

Ανησυχούσα ότι ο πρώην άντρας μου θα έβρισκε κάποια άλλη γυναίκα, η οποία θα ασκούσε εκφοβισμό στην κόρη μου. Ήθελα, επίσης, να πάρω την κόρη μου ώστε να μπορέσω να τη βάλω σε ένα καλό σχολείο και να της παρέχω μια καλή εκπαίδευση και ένα λαμπρό μέλλον. Έτσι, συμφώνησα να δώσω στον άντρα μου τα 200.000 κινεζικά γιουάν. Όμως, για αρκετά χρόνια δεν είχα δουλέψει, και δεν είχα κάποιον τρόπο να μαζέψω γρήγορα τόσα πολλά λεφτά, οπότε άρχισα να δουλεύω όσο πιο σκληρά μπορούσα για να βγάλω λεφτά. Ήταν κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου που η μητέρα μου και η μεγαλύτερη αδελφή μου δέχθηκαν το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Με παρότρυναν, επίσης, να πιστέψω στον Θεό και να βασιστώ σ’ Εκείνον, όμως εγώ δεν είχα μυαλό για κάτι τέτοιο και παρέμενα εντελώς προσηλωμένη στο να βγάζω χρήματα. Το μόνο που με απασχολούσε ήταν να μαζέψω τα 200.000 κινεζικά γιουάν το συντομότερο δυνατόν, ώστε να καταφέρω να πάρω πίσω την κόρη μου. Όμως, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι, όταν θα έδινα τα 200.000 κινεζικά γιουάν στον άντρα μου, εκείνος θα αρνιόταν και πάλι να μου δώσει την κόρη μας και ότι θα μου ζητούσε 500.000 κινεζικά γιουάν, προσπαθώντας να βρει κάθε είδους λόγο για να δικαιολογήσει την απληστία του.

Λόγω του γεγονότος ότι δεν κατάφερα να πάρω πίσω την κόρη μου, άρχισα να πίνω καθημερινά για να πνίξω τη θλίψη μου, και έγινα σαν ένα ζόμπι. Όμως, προκειμένου να έχει η κόρη μου ένα καλό μέλλον, συμφώνησα και πάλι με τους παράλογους όρους του πρώην άντρα μου και άρχισα να προσπαθώ σκληρά για να φτάσω στον στόχο των 500.000 κινεζικών γιουάν. Έγινα εντελώς σκλάβα του χρήματος και δούλευα μέρα-νύχτα. Εκείνο το διάστημα έπιασα δουλειά σ’ ένα ιαπωνικό εστιατόριο, όπου και γνώρισα τον σημερινό μου άντρα. Εξαιτίας του πόσο με είχε πληγώσει ο πρώην άντρας μου, είχα χάσει κάθε ελπίδα να ξαναπαντρευτώ. Όμως ο νέος άντρας μου ήταν καλός και ευγενικός, και δεν τον ένοιαζε που είχα μια κόρη, οπότε τον παντρεύτηκα και ήρθα να ζήσω στην Ιαπωνία. Όταν ήρθα στην Ιαπωνία, η κόρη μου, νομίζοντας ότι δεν ήθελα να είμαι μαζί της, άρχισε να μου τηλεφωνεί καθημερινά. Έκλαιγε στο τηλέφωνο και έλεγε ότι με μισούσε και ότι δεν ήμουν καλή μάνα. Τα λόγια της κόρης μου ήταν σαν μαχαιριά στην καρδιά. Αυτό που ήθελα να πω ήταν: «Κόρη μου, γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις πώς νιώθω; Δεν είναι ότι δεν σε θέλω. Ο πατέρας σου δεν με αφήνει να σε πάρω!» Εκείνο το διάστημα, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να πάρω πίσω την κόρη μου. Μετά από αυτό, άρχισα να δουλεύω ακόμα πιο σκληρά και δεν σκεφτόμουν τίποτα άλλο πέραν από τα χρήματα και την κόρη μου: Έπρεπε να φτάσω στον στόχο των 500.000 κινεζικών γιουάν, ώστε να μπορέσω να φέρω την κόρη μου να ζήσει στην Ιαπωνία. Όμως, όταν μάζεψα τελικά τα χρήματα και ζήτησα από τον πρώην άντρα μου να μου στείλει τον τραπεζικό του λογαριασμό για να του καταθέσω τα χρήματα, εκείνος μου ζήτησε ένα εκατομμύριο κινεζικά γιουάν. Η συνεχής κοροϊδία του πρώην άντρα μου με στεναχώρησε τρομερά. Σκέφτηκα το πόσο σκληρά είχα δουλέψει τα τελευταία χρόνια για να πάρω πίσω την κόρη μου, όμως το μόνο που εξέλαβα ήταν εξαπάτηση και πόνος. Στην πραγματικότητα, είχα εξαντληθεί σε τέτοιο βαθμό, που το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να κάτσω σπίτι για να αναρρώσω. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο ταραζόμουν. Ένιωθα μεγάλη απογοήτευση η ζωή μου έμοιαζε πικρή και εξουθενωτική...

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η μητέρα μου και η μεγαλύτερη αδελφή μου, βλέποντάς με να ζω μέσα σε τόση δυστυχία, για άλλη μια φορά με παρότρυναν να πιστέψω στον Θεό. Μου είπαν ότι ο μόνος τρόπος για να σταματήσω να υποφέρω ήταν να προσέλθω ενώπιον του Θεού και να βασιστώ σ’ Εκείνον. Όμως εμένα εξακολουθούσε να με απασχολεί το όλο ζήτημα με την κόρη μου, και δεν είχα ακόμα το μυαλό για να πιστέψω στον Θεό. Κάποια στιγμή αργότερα επέστρεψα στην Κίνα και η μητέρα μου για άλλη μια φορά με παρότρυνε ένθερμα να έχω πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό και να μην πηγαίνω ενάντια στη μοίρα μου. Η μητέρα μου είπε: «Οι ουρανοί και η γη και όλα τα πράγματα έχουν γίνει από τον Θεό, καθώς και εμείς οι άνθρωποι προερχόμαστε από τον Θεό. Η μοίρα όλων μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού, όμως εσύ δεν πιστεύεις στην κυριαρχία του Θεού. Βιάζεσαι και τρέχεις από δω κι από κει, νομίζοντας ότι μπορείς να τα κάνεις όλα μόνη σου. Συνεχίζεις να επαναστατείς απέναντι στον Θεό και να αρνείσαι τη σωτηρία του Θεού. Θέλεις να ελέγχεις η ίδια τη μοίρα σου, αλλά το μόνο που θα καταφέρεις έτσι είναι να υποφέρεις ακόμα περισσότερο. Νομίζεις ότι το μόνο που χρειάζεσαι για να πάρεις πίσω την κόρη σου είναι χρήματα. Όλα αυτά τα χρόνια αγωνίζεσαι, αλλά με τι αποτέλεσμα; Έχει εκπληρωθεί η επιθυμία σου; Θα πρέπει να σκεφτείς σοβαρά το κατά πόσο η μοίρα μας βρίσκεται πραγματικά στα χέρια μας. Γιουκίνγκ, να έχεις πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό! Μόνον ο Θεός μπορεί να μας σώσει από τα βάσανα!» Αφότου μου είπε όλα αυτά, μου διάβασε ένα απόσπασμα από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού: «Αν η στάση κάποιου προς την κυριαρχία του Θεού επί της ανθρώπινης μοίρας είναι ενεργή, τότε, όταν αναπολήσει το ταξίδι του, όταν κατανοήσει πραγματικά την κυριαρχία του Θεού, θα επιθυμεί πιο ένθερμα να υποταχθεί σε όλα όσα έχει διευθετήσει ο Θεός, θα έχει περισσότερη αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη στο να αφήσει τον Θεό να ενορχηστρώσει τη μοίρα του και θα σταματήσει να επαναστατεί απέναντι στον Θεό. Γιατί βλέπει πως όταν δεν κατανοεί τη μοίρα, όταν δεν καταλαβαίνει την κυριαρχία του Θεού, όταν εκουσίως προχωράει στα τυφλά, παραπατώντας και τρεκλίζοντας, μέσα από την ομίχλη, το ταξίδι είναι υπερβολικά δύσκολο, υπερβολικά θλιβερό. Επομένως, όταν οι άνθρωποι αναγνωρίσουν την κυριαρχία του Θεού πάνω στην ανθρώπινη μοίρα, οι έξυπνοι επιλέγουν να τη γνωρίσουν και να τη δεχθούν, να αποχαιρετήσουν τις επώδυνες ημέρες που προσπαθούσαν να χτίσουν μια καλή ζωή με τα δυο τους χέρια, και να μη συνεχίσουν να αγωνίζονται ενάντια στη μοίρα και να επιδιώκουν τους υποτιθέμενους στόχους της ζωής τους με τον δικό τους τρόπο. Όταν κάποιος δεν έχει Θεό, όταν δεν μπορεί να Τον δει, όταν δεν μπορεί να αναγνωρίσει ξεκάθαρα την κυριαρχία του Θεού, τότε κάθε μέρα είναι ανούσια, άνευ αξίας και θλιβερή. Όπου κι αν βρίσκεται κάποιος και όποια κι αν είναι η δουλειά του, τα μέσα διαβίωσής του και η επιδίωξη των στόχων του δεν του φέρνουν τίποτε άλλο παρά ατέρμονη συντριπτική θλίψη και μαρτύριο που δεν υποχωρεί, σε βαθμό που δεν αντέχει να κοιτάξει πίσω. Μόνο όταν κάποιος αποδεχθεί την κυριαρχία του Δημιουργού, υποταχθεί στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του, και αναζητήσει την πραγματική ανθρώπινη ζωή, θα απελευθερωθεί, σταδιακά, από όλη τη συντριπτική θλίψη και το μαρτύριο, και θα απαλλαγεί από όλη την κενότητα της ζωής». (από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Αυτά τα λόγια του Θεού άγγιξαν πραγματικά την καρδιά μου, και σαν μια λάμψη πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου όλα όσα υπέστην για την κόρη μου. Όλα αυτά τα χρόνια ενεργούσα αχαλίνωτα και «σκόπιμα πήγαινα στα τυφλά». Για χάρη της κόρης μου παράτησα τα πάντα για να βγάλω χρήματα, χωρίς ποτέ να σταματάω για να ξεκουραστώ. Η δουλειά, ο παράλογος εκφοβισμός που δεχόμουν από τον άντρα μου, οι παρεξηγήσεις με την κόρη μου και οι δικές μου επιθυμίες και ανησυχίες για εκείνη με γέμισαν με τρομερό στρες. Όλα αυτά με έφθειραν τόσο σωματικά όσο και πνευματικά, με έκαναν εξαιρετικά δυστυχισμένη και μόνον εγώ ήξερα πόσο βαθιά ήταν η θλίψη, ο πόνος και τα βάσανα μου. Τώρα, ο Παντοδύναμος Θεός περιέγραφε την πηγή του πόνου μου με μεγάλη σαφήνεια, και εγώ άρχιζα επιτέλους να καταλαβαίνω ότι υπέφερα και πονούσα επειδή δεν ήξερα από ποιον ελέγχεται η μοίρα του καθενός. Από πάντοτε ήθελα να βασίζομαι στις δικές μου προσπάθειες για να βελτιώσω τη μοίρα της κόρης μου, όμως, όσο σκληρά κι αν προσπαθούσα, οι κόποι μου πήγαιναν χαμένοι. Το μόνο που κατάφερνα ήταν να υποφέρω και κατέληξα καταρρακωμένη και συντετριμμένη. Σ’ εκείνη τη φάση σκεφτόμουν: «Μήπως θα έπρεπε απλώς να σταματήσω για λίγο και με ηρεμία να αναλογιστώ τη ζωή μου μέχρι σήμερα; Μήπως να παραδώσω τα ηνία της μοίρας μου στον Θεό και να υποταχθώ σε οτιδήποτε διευθετεί Εκείνος για μένα; Πού να πάω; Πού θα βρει επιτέλους το πνεύμα μου ένα απάνεμο λιμάνι για να καταφύγω και να ξεκουραστώ;»

Όταν ακόμα τα σκεφτόμουν όλα αυτά, η μητέρα μου μού είπε: «Η αδελφή σου κι εγώ έχουμε προσπαθήσει να σου κηρύξουμε το ευαγγέλιο τα τελευταία χρόνια, αλλά εσύ ήσουν τόσο απασχολημένη με το να βγάζεις λεφτά, και ούτε που σ’ ένοιαζε να αναζητήσεις ή να διερευνήσεις την αληθινή οδό. Και τι σου έχει επιφέρει όλη αυτή η αναταραχή; Μόνο πόνο και βάσανα και τίποτα το ουσιαστικό. Όλα αυτά είναι ο πικρός καρπός της παρέκκλισης από τον Θεό και της προδοσίας του Θεού, καθώς και μιας ζωής υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και της διαφθοράς του Σατανά. Όταν προσερχόμαστε ενώπιον του Θεού και δεχόμαστε τη σωτηρία του Θεού, όταν γνωρίζουμε την κυριαρχία του Θεού και υπακούμε σ’ αυτήν, και όταν ζούμε σύμφωνα με τα λόγια Του, μόνο τότε μπορούμε να έχουμε μια ευτυχισμένη ζωή. Ας παρακολουθήσουμε μαζί την ευαγγελική ταινία «Πρόλαβα το Τελευταίο Τρένο». Αγαπημένη μου, βρισκόμαστε τώρα στην εποχή των εσχάτων ημερών, και το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών είναι το τελικό στάδιο του έργου Του για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Επιπλέον, έχει πλέον αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, το τελευταίο τρένο ετοιμάζεται για αναχώρηση από τον σταθμό, οπότε πρέπει να κάνεις μια προσπάθεια και να τα διερευνήσεις όλα αυτά». Αφότου άκουσα αυτά τα λόγια, άρχισα να παρακολουθώ σοβαρά την ταινία. Στην ταινία λέγονταν πολλά σχετικά με το έργο του Θεού, και, δεν ξέρω γιατί, αλλά μπορούσα να τα καταλάβω όλα, παρόλο που ποτέ μου δεν είχα πολύ χρόνο για την πίστη στον Θεό. Αυτό που με συγκίνησε περισσότερο ήταν όταν άκουσα τον πρωταγωνιστή να περιγράφει τη διαδικασία της μετάβασής του από την αντίσταση στο έργο του Θεού, στην αποδοχή του ευαγγελίου. Οι σκέψεις και οι γνώσεις του είχαν πραγματική απήχηση σ’ εμένα, και συγκινήθηκα τόσο που έχυνα δάκρυα μετάνοιας. Ένιωθα πραγματικά ότι ήμουν ένα ανυπάκουο παιδί, όπως ακριβώς και ο πρωταγωνιστής. Η σωτηρία του Θεού μου χτύπησε πολλές φορές την πόρτα, αλλά εγώ πάντοτε αρνιόμουν τη σωτηρία του Θεού των εσχάτων ημερών και συνέχιζα να εμπιστεύομαι μόνο τον εαυτό μου, ενώ γευόμουν όλη την πίκρα που μου έδινε ο κόσμος. Ποτέ μου δεν απόλαυσα μια στιγμή γαλήνης και χαράς, και τώρα το μετανιώνω πραγματικά που δεν είχα δεχθεί το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών νωρίτερα. Παρακολουθώντας την ταινία, αφυπνίστηκα και είδα την αλήθεια, και αποφάσισα ευθύς αμέσως ότι θα ήμουν σ’ εκείνο το τελευταίο τρένο, ότι θα βασιζόμουν στον Παντοδύναμο Θεό και δεν θα βασιζόμουν πλέον στα δυο μου χέρια για να τα καταφέρω. Επειδή τότε κατάλαβα ότι ήμουν ένα πλάσμα του Θεού και ότι ο Θεός έλεγχε κάθε πτυχή της ζωής μου. Μόνον ο Θεός έχει τη δύναμη να αλλάξει τη μοίρα μου, και είμαι πλέον πρόθυμη να προσέλθω ενώπιον του Θεού και να δεχθώ τον Παντοδύναμο Θεό ως Κύριό μου και Θεό μου!

Λίγο καιρό αφότου επέστρεψα στην Ιαπωνία, εισήλθα στη ζωή της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Όταν είδα, τόσο στην εκκλησία όσο και μέσα από τις διάφορες ταινίες και τα διάφορα βίντεο, ότι υπήρχαν ήδη τόσοι αδελφοί και αδελφές στην Ιαπωνία, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, έμεινα άναυδη. Πραγματικά δεν περίμενα να δω ότι υπήρχαν τόσοι πιστοί του Παντοδύναμου Θεού, καθώς και ότι η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού είχε παραρτήματα σε τόσα άλλα έθνη, όπως στον Καναδά, στις ΗΠΑ, στη Νότια Κορέα κ.τ.λ. Το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού διαδιδόταν σε όλες τις γωνιές της υφηλίου, και το να το ξέρω αυτό με έκανε ακόμα πιο σίγουρη ότι είχα επιβιβαστεί στο «τελευταίο τρένο». Ήμουν τόσο ευγνώμων απέναντι στον Θεό που μου είχε δώσει τόσες ευκαιρίες για να με σώσει και για να με φέρει πίσω στον οίκο Του, ώστε να μπορέσω να λάβω το πότισμα και την παροχή από τα λόγια του Θεού, να απολαύσω τη γαλήνη και τη χαρά που δεν είχα ποτέ μου. Έτσι, αποφάσισα ότι θα ακολουθώ τον Παντοδύναμο Θεό χωρίς να διστάζω.

Αργότερα, μετά από κάποιο διάστημα εκκλησιαστικής ζωής και ανάγνωσης των λόγων του Θεού, κατάλαβα πόση προσπάθεια καταβάλλεται για την σωτηρία κάθε ατόμου από τον Θεό. Επίσης κατάλαβα ότι όλος ο ανθρώπινος πόνος πηγάζει από τα δεινά που επιφέρει ο Σατανάς. Διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού: «Στην αρχή, ο άνθρωπος είχε την πνοή του Ιεχωβά μέσα του, και δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο ανυπάκουος και δεν είχε κανένα κακό στην καρδιά του. Εκείνη την εποχή, ο άνθρωπος ήταν πραγματικά ανθρώπινος. Αφού διεφθάρη από τον Σατανά, ο άνθρωπος έγινε κτήνος: οι σκέψεις του γέμισαν με κακό και βρομιά, χωρίς καλό ή αγιότητα. Δεν είναι αυτός ο Σατανάς;» (από «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Οι περισσότεροι άνθρωποι ζούνε υπό την αχρεία σφαίρα επιρροής του Σατανά και γίνονται αντικείμενα της χλεύης του. Τους κοροϊδεύει με τον έναν και με τον άλλον τρόπο, σε σημείο που να γίνονται ζωντανοί-νεκροί, υπομένοντας κάθε μεταστροφή, κάθε κακουχία στον κόσμο των ανθρώπων. Και αφού παίξει μαζί τους, ο Σατανάς βάζει ένα τέλος στο πεπρωμένο τους. Έτσι, οι άνθρωποι περνάνε όλη τους τη ζωή μέσα στη θολούρα και τη σύγχυση, ανήμποροι να απολαύσουν έστω και για μία φορά όλα τα ωραία πράγματα που έχει προετοιμάσει γι’ αυτούς ο Θεός. Αντιθέτως, καταστρέφονται από τον Σατανά και γίνονται κουρέλια. Σήμερα είναι τόσο εξασθενισμένοι και ράθυμοι που απλώς δεν έχουν καμία διάθεση να προσέξουν το έργο του Θεού» (από «Έργο και είσοδος (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι ο λόγος που οι άνθρωποι ζούνε τόσο δυστυχισμένοι σχετίζεται άμεσα με τη διαφθορά της ανθρωπότητας από τον Σατανά. Ξεκινώντας από το δημοτικό, οι δάσκαλοι μας γεμίζουν το μυαλό με θεωρίες και φιλοσοφίες όπως ο αθεϊσμός, ο υλισμός και η εξέλιξη. Όταν αρχίζουμε να οδεύουμε προς τη μεγάλη δεξαμενή του κακού και του σκότους, που είναι η σύγχρονη κοινωνία, απορροφάμε μια ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία σατανικών φιλοσοφιών, οι οποίες μας λένε ότι ουσιαστικά στον κόσμος μας δεν υπάρχει Θεός, ότι ποτέ δεν έχει υπάρξει Σωτήρας και ότι η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας, ότι πρέπει να κερδίσουμε οι ίδιοι την ευτυχία μας, ότι ο καθένας πρέπει να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του, ότι το χρήμα κάνει τον κόσμο να κινείται και ούτω καθεξής. Αφότου μας δηλητηριάσουν και μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με αυτές τις μοχθηρές ιδέες και τις γελοίες θεωρίες, σταματάμε να πιστεύουμε στην ύπαρξη του Θεού και σίγουρα δεν πιστεύουμε ότι ο Θεός ελέγχει τη μοίρα του καθενός μας. Αρχίζουμε να απομακρυνόμαστε από τον Θεό, απαρνιόμαστε και προδίδουμε τον Θεό, ενώ η διάθεσή μας γίνεται όλο και πιο αλαζονική. Παύουμε να ακούμε τους άλλους και βασιζόμαστε μόνο στις δικές μας ικανότητες για να αγωνιστούμε και να παλέψουμε γι’ αυτά που θέλουμε. Το αποτέλεσμα εν κατακλείδι είναι συνήθως να αποτυγχάνουμε, να εξαντλούμαστε και να καταλήγουμε να μην έχουμε τίποτα. Σκεφτόμουν πώς ο πρώην άντρας μου ζητούσε να του δώσω 200.000 κινεζικά γιουάν, προκειμένου να μου παραδώσει την κόρη μας, και πώς η οικογένειά μου με παρότρυνε τόσες φορές να πιστέψω στον Θεό, να βασιστώ στον Θεό και να έχω πίστη ότι ο Θεός θα μου άνοιγε έναν δρόμο για να βαδίσω. Όμως εγώ θεωρούσα ότι το να βασίζομαι στον Θεό ήταν κάτι πολύ αόριστο, και ότι μόνο το να βασίζομαι στον εαυτό μου ήταν κάτι το ρεαλιστικό, και ότι ήμουν ικανή να κερδίσω χρήματα για να πάρω πίσω την κόρη μου. Ως αποτέλεσμα, όχι μόνο κατέστρεψα την υγεία μου λόγω της εξάντλησης, αλλά και επέτρεψα στον εαυτό μου να εξαπατηθεί τόσες φορές από τον πρώην άντρα μου. Η ζωή μου σ’ εκείνη τη φάση ήταν γεμάτη από τρομερό πόνο και πίκρα. Όλα αυτά δεν οφείλονταν στο ότι εγκατέλειψα τον Θεό και βασιζόμουν στις δικές μου ικανότητες για να αγωνίζομαι ενάντια στη μοίρα; Αν, σ’ αυτόν τον σκοτεινό και κακό κόσμο, λειτουργούμε σύμφωνα με τα ψέματα του Σατανά, τότε θα διαφθαρούμε από τον Σατανά σε σημείο που θα γίνουμε κάτι που δεν είναι ούτε άνθρωπος ούτε δαίμονας. Δεν θα έχουμε ούτε ενός λεπτού γαλήνη ή χαρά, πόσο μάλλον το παραμικρό ψήγμα ευτυχίας.

Στη συνέχεια, διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού: «Ο άνθρωπος δεν μπορεί να διαλέξει τους ανθρώπους ή τους παράγοντες υπό των οποίων τη διαπαιδαγώγηση και την επιρροή θα μεγαλώσει. Δεν μπορεί να διαλέξει ποια γνώση ή ποιες δεξιότητες θα αποκτήσει, ποιες συνήθειες θα διαμορφώσει. Δεν έχει κανέναν λόγο στο ποιοι είναι οι γονείς και οι συγγενείς του, ούτε στο είδος του περιβάλλοντος στο οποίο θα μεγαλώσει· οι σχέσεις του με τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα στον περίγυρό του, καθώς και το πώς αυτά επηρεάζουν την ανάπτυξή του, είναι όλα πέρα από τον έλεγχό του. Ποιος τα αποφασίζει αυτά, λοιπόν; Ποιος τα διευθετεί; Εφόσον οι άνθρωποι δεν έχουν καμία επιλογή στο θέμα, εφόσον δεν μπορούν να αποφασίσουν γι’ αυτά τα πράγματα οι ίδιοι και εφόσον, προφανώς, αυτά δεν διαμορφώνονται εκ φύσεως, είναι αυτονόητο πως ο σχηματισμός όλων αυτών βρίσκεται στα χέρια του Δημιουργού. Όπως ο Δημιουργός διευθετεί τις ειδικές συνθήκες της γέννησης κάθε ανθρώπου, είναι περιττό να λεχθεί πως διευθετεί, επίσης, τις ειδικές συνθήκες υπό τις οποίες μεγαλώνει κάποιος. Αν η γέννηση ενός ανθρώπου επιφέρει αλλαγές στους ανθρώπους, στα γεγονότα και τα πράγματα γύρω του, τότε αυτά θα επηρεαστούν απαραίτητα και από το γεγονός ότι ο άνθρωπος αυτός μεγαλώνει και αναπτύσσεται. Για παράδειγμα, μερικοί άνθρωποι γεννιούνται σε φτωχές οικογένειες, κι όμως μεγαλώνουν περιτριγυρισμένοι από πλούτη· άλλοι γεννιούνται σε ευκατάστατες οικογένειες, αλλά γίνονται η αιτία να μειωθεί η περιουσία της οικογένειάς τους, κι έτσι μεγαλώνουν σε φτωχό περιβάλλον. Κανενός η γέννηση δεν διέπεται από κάποιον πάγιο κανόνα και κανένας δεν μεγαλώνει υπό κάποιο αναπόφευκτο, πάγιο σύνολο συνθηκών. Αυτά δεν είναι πράγματα που μπορεί να φανταστεί ή να ελέγξει κάποιος άνθρωπος· είναι τα προϊόντα της μοίρας του και καθορίζονται από τη μοίρα του. Βέβαια, η ουσία είναι πως έχουν προκαθοριστεί για τη μοίρα κάποιου από τον Δημιουργό· έχουν καθοριστεί από την κυριαρχία του Δημιουργού επί της μοίρας του ανθρώπου αυτού και από τα σχέδιά Του γι’ αυτήν» (από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου! Τα λόγια του Θεού είναι τόσο πρακτικά. Η μοίρα του κάθε ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Η οικογένεια στην οποία γεννιόμαστε και οι συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνουμε, κάθε πτυχή της μοίρας μας στη ζωή, είναι όλα πέραν του ελέγχου μας. Για παράδειγμα, νόμιζα ότι είχα βρει την αληθινή αγάπη στον πρώην άντρα μου και ότι θα ήμασταν ευτυχισμένοι μαζί για μια ζωή, όμως, μέσα σε λίγα χρόνια, η ζωή μου έγινε αβάσταχτα οδυνηρή και πικρή, επειδή ο πρώην άντρας μου ήταν επιρρεπής στο ποτό, στις πόρνες και στον τζόγο. Αφότου χώρισα τον πρώην άντρα μου, και προκειμένου να πάρω πίσω την κόρη μου, αφιέρωσα όλο μου το είναι στο να βγάλω χρήματα, νομίζοντας ότι μπορούσα να βασιστώ στη δική μου επίπονη προσπάθεια για να βελτιώσω τη μοίρα της κόρης μου. Πάντοτε φοβόμουν ότι αναπόφευκτα η κόρη μου θα επηρεαζόταν από εκείνον, οπότε ήθελα να της προσφέρω ένα καλύτερο σπιτικό και καλύτερη εκπαίδευση. Ήθελα να γίνει μορφωμένη και καλλιεργημένη, ώστε να μπορέσει να κάνει κάτι όταν μεγαλώσει. Όμως, παρόλο που συμφωνούσα ξανά και ξανά με τις παράλογες απαιτήσεις του πρώην άντρα μου, δεν κατάφερνα να πάρω πίσω την κόρη μου, πόσο μάλλον να βελτιώσω τον τρόπο που εκείνη ενηλικιωνόταν. Η κόρη μου ήταν τότε 15 ετών, όμως δεν είχε πάρει καμία από τις κακές συνήθειες του πρώην άντρα μου· αντιθέτως, γινόταν όλο και πιο συνετή μέρα με τη μέρα. Η πραγματικότητα μου είχε δώσει όλες τις αποδείξεις που χρειαζόμουν για να καταλάβω ότι κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του· οι γονείς δεν μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα των παιδιών τους, ούτε οι συνθήκες στις οποίες ζούμε παίζουν κάποιον αποφασιστικό ρόλο. Η μοίρα του καθενός διευθετείται και ελέγχεται από τον Θεό. Την ίδια στιγμή, κατάλαβα ότι μόνον ο Θεός κατανοεί πλήρως και εις βάθος τους ανθρώπους, και μόνον ο Θεός γνωρίζει ποιες συνθήκες και ποιες καταστάσεις χρειάζονται περισσότερο οι άνθρωποι. Μόνον ο έλεγχος και οι διευθετήσεις του Θεού είναι τα πιο κατάλληλα πράγματα για εμάς. Όταν αναγνώρισα ότι ο Θεός διευθετεί και ελέγχει τη μοίρα της ανθρωπότητας, ένιωσα ένα βάρος να φεύγει από την καρδιά μου. Το αν θα μπορούσα να πάρω πίσω την κόρη μου, το μέλλον της και το αν θα μπορούσε ή όχι να έρθει να ζήσει στην Ιαπωνία ήταν όλα στα χέρια του Θεού. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να παραδώσω την κόρη μου στον Θεό και να αφήσω να αποφασίσει Εκείνος τι θα κάνει μαζί της.

Δεν θα μπορούσα ποτέ μου να περιμένω ότι, από τη στιγμή που θα έπαυα να βασίζομαι στις δικές μου ικανότητες για να αντιμετωπίζω τα πράγματα, και, αντιθέτως, θα υποτασσόμουν στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Θεού, θα άρχιζαν να αλλάζουν γύρω μου και οι συνθήκες. Η κόρη μου δεν με μισούσε πλέον, παρά δέθηκε ιδιαιτέρως μαζί μου: Σταμάτησε να μου ζητάει χρήματα και άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για το πώς είμαι. Εγώ άρχισα επίσης να μιλάω συχνά μαζί της και να της λέω πώς ένιωθα πραγματικά. Όταν κάποιες φορές της έδινα χρήματα, εκείνη έλεγε: «Είμαι ακόμα παιδί, οπότε μη μου δίνεις υπερβολικά πολλά λεφτά, γιατί δεν έχω αρκετή αυτοπειθαρχία. Όταν θα τα έχω ξοδέψει και θα χρειάζομαι περισσότερα, θα σου πω. Να φροντίζεις την υγεία σου και να μην ανησυχείς για μένα, επειδή είμαι αρκετά μεγάλη για να φροντίζω τον εαυτό μου». Για μένα, η κατανόηση που έδειχνε η κόρη μου ήταν ό,τι καλύτερο που μπορούσε να μου τύχει, και ήξερα ότι αυτός ήταν ο Θεός που με ζέσταινε με την αγάπη Του. Ο Θεός γνωρίζει ότι η κόρη μου είναι το μόνο πράγμα για το οποίο θα ανησυχώ πάντοτε, και Τον ευχαριστώ που με λυπήθηκε και με προσέχει. Όταν κήρυξα το ευαγγέλιο στον άντρα μου, και εκείνος είδε τις αλλαγές σ’ εμένα και στην κόρη μου, άρχισε να καταλαβαίνει το έργο της σωτηρίας του Θεού των εσχάτων ημερών, το δέχθηκε με χαρά και άρχισε την εκκλησιαστική ζωή του.

Τώρα, χάρη στην ηγεσία και την καθοδήγηση του Θεού, ζούμε χαρούμενες και καλότυχες ζωές. Είμαι τόσο ευγνώμων στον Παντοδύναμο Θεό που με έσωσε!