Ομιλία του Θεού «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός (Ζ') Μέρος τρίτο Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα (Α’)» Μέρος τρίτο

 

Αστραπή της Ανατολής, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δημιουργήθηκε λόγω της εμφάνισης και του έργου του Παντοδύναμου Θεού, της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού, του Χριστού των εσχάτων ημερών. Απαρτίζεται από όλους εκείνους που αποδέχονται το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες κι έχουν κυριευτεί και λυτρωθεί από τα λόγια Του. Ιδρύθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό και είναι Αυτός ο Ποιμένας της που την καθοδηγεί. Σίγουρα δεν έχει δημιουργηθεί από κάποιο πρόσωπο. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός κι η ζωή. Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή Του. Αρκεί να διαβάσετε τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού για να δείτε ότι ο Θεός έχει εμφανιστεί.

Γιατί ο Θεός αποκαλείται Παντοδύναμος την Εποχή της Βασιλείας;

Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν γιατί ο Ιησούς αποκαλείται Παντοδύναμος Θεός όταν έρχεται να επιτελέσει το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες, εφόσον ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που επιστρέφει τις έσχατες ημέρες. Γιατί δεν συνεχίζει να αποκαλείται Ιησούς; Στην πραγματικότητα, ο Θεός αποκτά ένα νέο όνομα κάθε φορά που πραγματοποιεί ένα νέο στάδιο του έργου Του. Αυτό το νέο όνομα το ορίζει ο Ίδιος όπως αρμόζει στο έργο που επιτελεί – δεν Τον αποκαλούν οι άνθρωποι όπως αυτοί επιθυμούν. Το όνομα που ο Θεός λαμβάνει στο κάθε στάδιο του έργου Του βασίζεται στη Βίβλο. Η Βίβλος εμπεριέχει μια παλαιά προφητεία για το όνομα του Ιησού που επιστρέφει στη γη τις έσχατες ημέρες. Ο Ησαΐας είπε ότι «Και θέλουσιν ιδεί τα έθνη την δικαιοσύνην σου και πάντες οι βασιλείς την δόξαν σου· και θέλεις ονομασθή με νέον όνομα, το οποίον του Ιεχωβά το στόμα θέλει ονομάσει» (Ησ. 62:2). Το Βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρει επίσης ότι «Και προς τον άγγελον της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον... Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ' αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον.» (Αποκ. 3:7, 12). «Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ» (Αποκ. 1:8). «Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων· Αλληλούϊα· διότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ» (Αποκ. 19:6). Το όνομα Παντοδύναμος Θεός της Εποχής της Βασιλείας αποτελεί την απόλυτη εκπλήρωση των προφητειών που εμπεριέχονται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Το όνομα που ο Θεός λαμβάνει σε κάθε εποχή έχει μείζονα σημασία και συνδέεται στενά με το έργο που Αυτός επιτελεί τη συγκεκριμένη εποχή. Ο Παντοδύναμος Θεός αποκάλυψε τα μυστήρια που συνδέονται με αυτό το γεγονός όταν είπε ότι «Σε κάθε εποχή, ο Θεός επιτελεί νέο έργο και καλείται με νέο όνομα. Πώς θα μπορούσε να επιτελεί το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μείνει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα του Ιησού ελήφθη για χάρη του έργου της λύτρωσης, άρα θα εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνομα όταν επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνεχίσει να επιτελεί το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή. Ανεξάρτητα από το αν είναι η εποχή του Ιεχωβά ή η εποχή του Ιησού, κάθε εποχή αντιπροσωπεύεται από ένα όνομα.» («Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

««Ιεχωβάς» είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο "Ιησούς" είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά για την αμαρτία που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή  της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβάς είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Έτσι, στην τρέχουσα εποχή, όλοι οι Ισραηλίτες εκτός από τη φυλή του Ιούδα λατρεύουν τον Ιεχωβά. Κάνουν θυσίες σ 'Αυτόν στον βωμό και τον υπηρετούν φορώντας ιμάτια ιερέων στον ναό. Αυτό που ελπίζουν είναι η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας. Είναι η προσφορά για την αμαρτία που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρχε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να σωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος. Το όνομα Ιεχωβάς είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τον λαό του Ισραήλ που έζησε κάτω από τον νόμο. Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία:  Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το "Ιεχωβάς" αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι τιμητικό για τον Θεό που λατρεύτηκε από τον λαό του Ισραήλ. Το "Ιησούς" αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να περιμένει την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και πιστεύει ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα σταματούσε στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα ήταν σε θέση να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Πήρα το όνομα του Ιησού για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος και δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβάς,  Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα υποδηλώνουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να διατυπώσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή - η εποχή των εσχάτων ημερών - το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβάς ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας, αλλά θα ονομάζομαι ο Ίδιος ο ισχυρός Παντοδύναμος Θεός, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω την εποχή στο τέλος της.  Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβάς. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβάς ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν - είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα.» («Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σε ένα «Λευκό Σύννεφο»» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ο Παντοδύναμος Θεός είπε καθαρά πως το όνομα που ο Θεός λαμβάνει σε κάθε στάδιο του έργου Του έχει αντιπροσωπευτική σημασία: κάθε όνομα αντιπροσωπεύει το έργο του Θεού και την διάθεσή Του κατά τη διάρκεια μιας εποχής. Την Εποχή του Νόμου, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιεχωβάς για να διακηρύξει τους νόμους και τις εντολές Του, καθώς και για να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπινου γένους στη γη. Την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιησούς για να επιτελέσει το έργο της λύτρωσης του ανθρώπινου γένους. Και την Εποχή της Βασιλείας, ο Θεός αποκαλείται Παντοδύναμος Θεός και επιτελεί το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού, με σκοπό να εξαγνίσει, να αλλάξει και να σώσει τον άνθρωπο. Ο Θεός σηματοδοτεί την αλλαγή μιας εποχής χρησιμοποιώντας το όνομά Του και χρησιμοποιεί το όνομά Του ως αντιπροσώπευση του έργου που επιτελεί σε κάθε εποχή. Όταν ο Θεός με το όνομα Ιεχωβάς επιτελούσε το έργο Του κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου, οι άνθρωποι μπορούσαν να προστατευθούν και να λάβουν την ευλογία του Θεού μόνο εάν προσεύχονταν στο όνομα του Ιεχωβά και υπάκουαν στους νόμους και στις εντολές Του. Όταν ήρθε η Εποχή της Χάριτος, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιησούς για να επιτελέσει το έργο της λύτρωσης και οι άνθρωποι όφειλαν να αποδεχθούν τον Ιησού ως τον Λυτρωτή, καθώς και να προσεύχονται μετανοούντες εις το όνομα του Ιησού για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους και να απολαύσουν την αλήθεια και τη χάρη που Εκείνος απένειμε. Εάν οι άνθρωποι παρέμεναν προσκολλημένοι στο όνομα Ιεχωβάς και αρνούνταν να αποδεχθούν τον Ιησού, τότε δεν θα απολάμβαναν πλέον τη φροντίδα και την προστασία του Θεού και θα έπεφταν στο σκότος, λαμβάνοντας κατάρες και τιμωρίες από τον Θεό όπως οι Φαρισαίοι. Με την άφιξη των έσχατων ημερών, ο Θεός χρησιμοποιεί το όνομα Παντοδύναμος Θεός για να επιτελέσει το έργο της κρίσεως, ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού. Οι άνθρωποι δύνανται να κατανοήσουν και να κατακτήσουν την αλήθεια, να ξεφύγουν από την αμαρτία, να εξαγνισθούν και να λυτρωθούν από τον Θεό μόνο εάν αποδεχθούν το όνομα Παντοδύναμος Θεός, ακολουθήσουν τα βήματα του έργου του Θεού και δεχθούν την κρίση και το παίδεμά Του. Όλοι όσοι αρνηθούν να αποδεχθούν το όνομα του Παντοδύναμου Θεού και αρνηθούν το έργο της κρίσεως που Αυτός επιτελεί κατά τις έσχατες ημέρες, είναι ανίκανοι να ελευθερωθούν από τα δεσμά της αμαρτίας και δεν θα κατορθώσουν ποτέ να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών.

Ο λόγος του Θεού «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός (Β')» (Απόσπασμα)

 

Αστραπή της Ανατολής, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δημιουργήθηκε λόγω της εμφάνισης και του έργου του Παντοδύναμου Θεού, της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού, του Χριστού των εσχάτων ημερών. Απαρτίζεται από όλους εκείνους που αποδέχονται το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες κι έχουν κυριευτεί και λυτρωθεί από τα λόγια Του. Ιδρύθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό και είναι Αυτός ο Ποιμένας της που την καθοδηγεί. Σίγουρα δεν έχει δημιουργηθεί από κάποιο πρόσωπο. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός κι η ζωή. Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή Του. Αρκεί να διαβάσετε τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού για να δείτε ότι ο Θεός έχει εμφανιστεί.

Ομιλία του Θεού «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός (Γ΄)» (Απόσπασμα)

 

Αστραπή της Ανατολής, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δημιουργήθηκε λόγω της εμφάνισης και του έργου του Παντοδύναμου Θεού, της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού, του Χριστού των εσχάτων ημερών. Απαρτίζεται από όλους εκείνους που αποδέχονται το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες κι έχουν κυριευτεί και λυτρωθεί από τα λόγια Του. Ιδρύθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό και είναι Αυτός ο Ποιμένας της που την καθοδηγεί. Σίγουρα δεν έχει δημιουργηθεί από κάποιο πρόσωπο. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός κι η ζωή. Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή Του. Αρκεί να διαβάσετε τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού για να δείτε ότι ο Θεός έχει εμφανιστεί.

Μια σύντομη εισαγωγή σχετικά με το υπόβαθρο της εμφάνισης και του έργου του Χριστού των εσχάτων ημερών στην Κίνα

Η Κίνα είναι η χώρα όπου κατοικεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, και είναι ένας τόπος που έχει αντισταθεί σθεναρά και καταδικάσει την ιδέα του Θεού ανά τους αιώνες. Η Κίνα είναι σαν φρούριο δαιμόνων και μια φυλακή που ελέγχεται από τον διάβολο, αδιαπέραστη και αναπόδραστη. Επιπλέον, το καθεστώς του μεγάλου κόκκινου δράκοντα στέκεται φρουρός σε κάθε επίπεδο κι έχει δημιουργήσει αντιστάσεις σε κάθε νοικοκυριό. Κατά συνέπεια, εδώ είναι πολύ δύσκολο να εξαπλωθεί το Ευαγγέλιο του Θεού και να εκτελεστεί το έργο του Θεού. Όταν το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα ήρθε στην εξουσία το 1949, η πίστη στη θρησκεία, στην ηπειρωτική Κίνα, καταπνίγηκε εντελώς και απαγορεύτηκε. Εκατομμύρια χριστιανοί ταπεινώθηκαν δημοσίως με βασανιστήρια και φυλάκιση. Όλες οι εκκλησίες έκλεισαν παντελώς και απογυμνώθηκαν. Ακόμη και οι συναθροίσεις σε σπίτια απαγορεύτηκαν. Εάν έπιαναν κανέναν να παίρνει μέρος σε συγκεντρώσεις, τον φυλάκιζαν και μπορεί και να τον αποκεφάλιζαν. Εκείνη την εποχή, οι θρησκευτικές δραστηριότητες σχεδόν εξαφανίστηκαν χωρίς κανένα ίχνος. Μόνο ένας μικρός αριθμός χριστιανών συνέχισε να πιστεύει στον Θεό, αλλά μπορούσαν μόνο να προσεύχονται σιωπηλά στον Θεό και να Τον δοξολογούν με ύμνους μέσα από την καρδιά τους, εκλιπαρώντας τον Θεό να αναβιώσει την εκκλησία. Τέλος, το 1981 αναβίωσε πραγματικά η εκκλησία και το Άγιο Πνεύμα άρχισε να εργάζεται σε μεγάλη κλίμακα στην Κίνα. Ξεφύτρωναν εκκλησίες σαν τα μπουμπούκια των μπαμπού μετά από ανοιξιάτικη βροχή, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό. Το 1983, όταν η αναβίωση της εκκλησίας έφτασε στο αποκορύφωμά της, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα ξεκίνησε έναν νέο γύρο απάνθρωπης καταπίεσης. Εκατομμύρια άνθρωποι συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και επανεκπαιδεύτηκαν μέσω εργασίας. Το καθεστώς του μεγάλου κόκκινου δράκοντα επέτρεπε στους πιστούς του Θεού να ενταχθούν μόνο στην «Πατριωτική Εκκλησία της Τριπλής Αυτενέργειας» που ίδρυσε η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση του  Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος συνέστησε την «Πατριωτική Εκκλησία της Τριπλής Αυτενέργειας» σε μια προσπάθεια να καταργήσει πλήρως την υπόγεια εκκλησία και να φέρει αυτούς τους πιστούς στον Κύριο υπό τον σταθερό έλεγχο της κυβέρνησης. Πίστευε ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί ο στόχος που υπήρχε να απαγορευτεί η πίστη και να μετατραπεί η Κίνα σε γη χωρίς Θεό. Αλλά το Άγιο Πνεύμα συνέχισε να δουλεύει στην κατ’ οίκον εκκλησία και σε εκείνους που πραγματικά πίστευαν στον Θεό, πράγμα το οποίο η κυβέρνηση του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος δεν είχε τρόπο να σταματήσει. Εκείνη την εποχή, στην κατ’ οίκον εκκλησία όπου εργάζονταν το Άγιο Πνεύμα, εργαζόταν κρυφά ο Χριστός των εσχάτων ημερών και άρχισε να εκφράζει την αλήθεια και να κάνει το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού.

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1991, κάποιος από την εκκλησία φαίνεται πως πήρε τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και άρχισε να μιλάει, να μαρτυρά στο όνομα του Θεού και να προαναγγέλλει τον ερχομό του Θεού. Αυτά τα λόγια στάλθηκαν στις εκκλησίες και αφού τα διάβασαν, όλοι κατενθουσιάστηκαν, αγαλλίασαν και πίστευαν ότι ήταν η διαφώτιση και τα λόγια του Αγίου Πνεύματος. Από τότε άρχισε να μιλά ο Χριστός. Μερικές φορές ο Χριστός έλεγε ένα χωρίο την ημέρα, μερικές φορές ένα χωρίο κάθε δύο μέρες, και αυτές οι ανακοινώσεις έγιναν όλο και πιο συχνές. Τα λόγια αυτά πέρασαν από τον έναν στον άλλο και όλοι ένιωσαν ενθουσιασμό, οι συναθροίσεις γέμισαν από αγαλλίαση και ήταν πανευτυχείς. Επειδή ο λόγος του Χριστού συνέχισε να εκφράζεται, όλοι, με ιδιαίτερη προσοχή, απολάμβαναν τον λόγο του Θεού και η καρδιά τους γέμιζε από τα λόγια του Θεού. Έτσι, στη διάρκεια των συναθροίσεων, άρχισαν και επίσημα να απολαμβάνουν τα σημερινά λόγια του Αγίου Πνεύματος. Εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι επρόκειτο για ενσάρκωση του Θεού και εμφάνιση του Χριστού. Θεώρησαν μόνο τον λόγο του Χριστού ως διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος που έλαβε ένας συνηθισμένος άνθρωπος, γιατί σύμφωνα με τον λόγο του Χριστού, Εκείνος δεν είχε αναφέρει επισήμως την ενσάρκωση του Θεού. Κανείς δεν κατάλαβε ότι επρόκειτο για ενσάρκωση αλλά γνώριζε μόνο ότι αυτά τα λόγια ήταν η διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Κατά συνέπεια, εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν τον Χριστό ως συνηθισμένο άτομο. Μόνο όταν ο λόγος του Χριστού έφτασε στο αποκορύφωμά του, άρχισε να μαρτυρεί ο Θεός την ενσάρκωση Του, εξηγώντας τις διαφορές μεταξύ της έλευσης του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο και του έργου του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο και αποκαλύπτοντας το μυστήριο της ενσάρκωσης του Πνεύματος. Μόνο τότε έμαθαν οι άνθρωποι ότι αυτός ο συνηθισμένος άνθρωπος που ζούσε ανάμεσά τους και εξέφραζε τον λόγο Του στον ποιμένα και τροφοδοτούσε τις εκκλησίες ήταν ο Θεός ενσαρκωμένος, ο Χριστός και Θεός, που είχε εμφανιστεί. Όταν το συνειδητοποίησαν αυτό, όλοι φρικίασαν με το πόσο τυφλοί, ανόητοι και αμαθείς είχαν υπάρξει και γονάτισαν ενώπιον του Χριστού, έκλαψαν και μετανόησαν, η καρδιά τους σπάραξε από τη βαθιά θλίψη, οι κραυγές τους ακούστηκαν παντού. Εκείνη την εποχή, οι καρδιές των ανθρώπων γέμισαν με ανάμικτα συναισθήματα θλίψης και χαράς, τα οποία δεν μπορούσαν να περιγραφούν. Όταν είδαν τον Χριστό, το μόνο που ήξεραν ήταν να γονατίσουν μπροστά του. Εάν δεν το έκαναν, ένιωθαν άβολα μέσα τους. Όταν γονάτισαν ενώπιον του Χριστού, ένιωσαν αγαλλίαση και θεώρησαν ότι είχαν επιστρέψει αληθινά στον Θεό και ότι ανήκαν στον Θεό. Αφού εμφανίστηκε ο Χριστός, ο λόγος Του εξαπλωνόταν όλο και περισσότερο, και σταδιακά εισερχόταν στον σωστό δρόμο του έργου του Θεού φέρνοντας την κρίση ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού. Ο λόγος του Θεού κατέκτησε τους ανθρώπους παντελώς. Μέσω της αποκάλυψης του Χριστού για την έννοια του ονόματος του Θεού, έλαβε υπόσταση το όνομα του παντοδύναμου Θεού. Έτσι, οι άνθρωποι προσεύχονταν άμεσα στο όνομα του παντοδύναμου Θεού και στη διάρκεια των συναθροίσεων απολάμβαναν τον λόγο του παντοδύναμου Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτός ο λόγος (δηλαδή, όλες οι λέξεις στο σχέδιο διαχείρισης «Ο Λόγος ενσαρκώνεται») είναι το σημερινό έργο του Θεού, τα λόγια του Θεού στη νέα εποχή και αντιπροσωπεύει τη σημερινή ανάγκη των ανθρώπων. Δεδομένου ότι υπήρχε νέο έργο και λόγος του Θεού, φυσικά η Βίβλος ήταν ξεπερασμένη και φυσικά κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη προσοχή στα διάφορα λόγια και θεωρίες της Εποχής της Χάριτος. Όλα αυτά κατακτήθηκαν από τον παρόντα λόγο του Θεού, σαν να είχαν δει τον ουρανό να ανοίγει στα δύο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός αποκάλυψε πολλά είδη μυστηρίων, άνοιξαν τα μάτια των ανθρώπων και είδαν ότι τα περισσότερα από τα λόγια στα οποία είχαν προσκολληθεί παλιότερα, στην εποχή της Χάριτος, ήταν έννοιες με αποκλίσεις και λάθη. Χάρη στην εμφάνιση του Θεού, οι άνθρωποι μπήκαν στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό. Μόνον αφότου κατέκτησε τον άνθρωπο ο Λόγος του Θεού, διαπίστωσαν ότι αυτός ο συνηθισμένος και κανονικός άνθρωπος που εξέφραζε τον λόγο του Θεού ήταν ο Χριστός, η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού.

Ο Χριστός γεννήθηκε σε μια συνηθισμένη οικογένεια στη βόρεια Κίνα. Από την παιδική Του ηλικία, πίστευε στον Θεό με όλη Του την καρδιά. Μεγάλωνε σιγά-σιγά, ως συνηθισμένος άνθρωπος. Το 1989, καθώς το Άγιο Πνεύμα εργαζόταν σε μεγάλη κλίμακα στην κατ’ οίκον εκκλησία, ο Χριστός εγκατέλειψε τις σπουδές Του και εισήλθε επίσημα στην κατ’ οίκον εκκλησία. Εκείνη την εποχή, ο Χριστός είχε τη φλόγα στην καρδιά Του και θέλησε να υπηρετήσει τον Θεό και να εκτελέσει το καθήκον Του. Δύο χρόνια αργότερα, ο Χριστός άρχισε να εκφράζει τον λόγο Του, γράφοντας τα λόγια από την καρδιά Του και δίνοντάς τα στις εκκλησίες. Αργότερα, καθώς ο Χριστός εξέφραζε όλο και περισσότερες αλήθειες, προσελκύονταν περισσότεροι άνθρωποι από τα λόγια Του και διψούσαν να διαβάσουν αυτά που Εκείνος είχε εκφράσει. Ειδικότερα, ο λόγος Του που αποκάλυψε και έκρινε την ουσία της φύσης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, και τη σατανική διάθεση της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, διέτρησε την καρδιά των ανθρώπων σαν δίκοπο σπαθί. Μόνο τότε κατέκτησε παντελώς τους ανθρώπους ο Λόγος του Θεού και γονάτισαν ενώπιον του Θεού, μόνο τότε έγινε αποδεκτός και γνωστός ο Χριστός, και τον εξύμνησαν οι άνθρωποι, και έγινε ο πρακτικός Θεός που τιμήθηκε, αγαπήθηκε και εκτιμήθηκε από την ανθρωπότητα. Ο Χριστός διαθέτει τόσο την κανονική ανθρώπινη φύση όσο και πλήρη θεϊκή φύση. Μπορεί να εκφράσει την αλήθεια ανά πάσα στιγμή και σε οποιοδήποτε μέρος και να αποκαλύψει την ουσία της διαφθοράς της ανθρωπότητας. Τα λόγια και η στάση του είναι γεμάτα από αλήθεια και σοφία, όπως ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Αυτά που λέει και γνωρίζει ο Χριστός δεν τα έχει μάθει από βιβλία, αλλά προέρχονται εξ ολοκλήρου από τη θεϊκή υπόσταση που κατέχει. Ο Χριστός γεννήθηκε από τον Θεό. Στη ζωή Του οι άνθρωποι βλέπουν την απόλυτα κανονική ανθρώπινη φύση Του. Από τη δουλειά Του και την υπομονή Του με την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι μπορούν να δουν τη θεία υπόστασή Του και τη διάθεσή Του που δεν ανέχεται προσβολές από τον άνθρωπο. Αν και ο Χριστός έχει τις αδυναμίες της ανθρωπότητας, όπως και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, έχει επίσης και την υπόσταση υπακοής στο Πνεύμα του Θεού. Είναι γεμάτος αλήθεια και σοφία, και εμπνέει απόλυτη πειθώ στους ανθρώπους τόσο στην καρδιά όσο και στα λόγια τους. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, κατ’ όνομα και κατ’ ουσίαν! Ο Θεός ενσαρκώθηκε ως ισχνός άνθρωπος και εργάζεται κρυφά και ταπεινά ανάμεσα στους ανθρώπους, κατακτώντας την ανθρωπότητα και νικώντας τους εχθρούς μέσα από την έκφραση της αλήθειας. Εδώ και καιρό έχει υπερνικήσει πλήρως, οι άνθρωποι έχουν μαρτυρήσει την ύπαρξή Του, διακηρύσσοντάς Την. Αυτή είναι η παντοδυναμία του Θεού, η σοφία και η δόξα Του. Ως αποτέλεσμα της εμφάνισης και του έργου του Χριστού, δημιουργήθηκε η «Εκκλησία του παντοδύναμου Θεού». Στη συνέχεια, τα αδέλφια στην «Εκκλησία του παντοδύναμου Θεού» άρχισαν να μαρτυρούν το έργο του Θεού και άρχισαν το έργο εξάπλωσης του Ευαγγελίου της βασιλείας του Χριστού. Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή στο υπόβαθρο της ενσάρκωσης του Θεού και της μυστικής Του άφιξης με σκοπό να εκτελέσει το έργο Του. Για να το πούμε απλά, ο ενσαρκωμένος Χριστός έχει έρθει στη χώρα όπου κατοικεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας και έχει εκφράσει λόγια περί κρίσης και παίδευσης και έχει κατακτήσει και σώσει τους εκλεκτούς του Θεού στην Κίνα. Δηλαδή, ο ενσαρκωμένος Θεός μάχεται τον Σατανά στη φωλιά του μεγάλου κόκκινου δράκοντα και έχει δώσει τα πάντα για να ξυπνήσει την ανθρωπότητα και να κάνει την ανθρωπότητα να ακούσει και να αναγνωρίσει τη φωνή του Θεού, κι έτσι να επιστρέψει ενώπιον του Θεού και να σωθεί από τον Θεό. Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο και με εξαιρετικά βαθιά έννοια. Με αυτήν την ενσάρκωση ο Θεός δουλεύει για να σώσει τον άνθρωπο, πράγμα που σημαίνει ότι ο Θεός έχει έρθει για να τακτοποιήσει τον προορισμό της ανθρωπότητας και να φέρει την εποχή αυτή στο τέλος της. Ο Θεός έχει έρθει στην ηπειρωτική Κίνα, τη γη που κατοικείται από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα και έφτασε κρυφά για να πιάσει δουλειά, να κατακτήσει και να σώσει τη βαθιά διεφθαρμένη ανθρωπότητα και να τελειοποιήσει μια ομάδα ανθρώπων ως υπέρμαχους. Αυτό έχει επιφέρει την κρίση του μεγάλου λευκού θρόνου στις έσχατες ημέρες και έχει ανοίξει τον δρόμο για τη δημόσια εμφάνιση του Θεού σε κάθε έθνος και τόπο του κόσμου στη διάρκεια του επόμενου βήματος.

Γιατί ο Θεός αποκαλείται Παντοδύναμος την Εποχή της Βασιλείας;

Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν γιατί ο Ιησούς αποκαλείται Παντοδύναμος Θεός όταν έρχεται να επιτελέσει το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες, εφόσον ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που επιστρέφει τις έσχατες ημέρες. Γιατί δεν συνεχίζει να αποκαλείται Ιησούς; Στην πραγματικότητα, ο Θεός αποκτά ένα νέο όνομα κάθε φορά που πραγματοποιεί ένα νέο στάδιο του έργου Του. Αυτό το νέο όνομα το ορίζει ο Ίδιος όπως αρμόζει στο έργο που επιτελεί – δεν Τον αποκαλούν οι άνθρωποι όπως αυτοί επιθυμούν. Το όνομα που ο Θεός λαμβάνει στο κάθε στάδιο του έργου Του βασίζεται στη Βίβλο. Η Βίβλος εμπεριέχει μια παλαιά προφητεία για το όνομα του Ιησού που επιστρέφει στη γη τις έσχατες ημέρες. Ο Ησαΐας είπε ότι «Και θέλουσιν ιδεί τα έθνη την δικαιοσύνην σου και πάντες οι βασιλείς την δόξαν σου· και θέλεις ονομασθή με νέον όνομα, το οποίον του Ιεχωβά το στόμα θέλει ονομάσει» (Ησ. 62:2). Το Βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρει επίσης ότι «Και προς τον άγγελον της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον... Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ' αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον.» (Αποκ. 3:7, 12). «Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ» (Αποκ. 1:8). «Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων· Αλληλούϊα· διότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ» (Αποκ. 19:6). Το όνομα Παντοδύναμος Θεός της Εποχής της Βασιλείας αποτελεί την απόλυτη εκπλήρωση των προφητειών που εμπεριέχονται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Το όνομα που ο Θεός λαμβάνει σε κάθε εποχή έχει μείζονα σημασία και συνδέεται στενά με το έργο που Αυτός επιτελεί τη συγκεκριμένη εποχή. Ο Παντοδύναμος Θεός αποκάλυψε τα μυστήρια που συνδέονται με αυτό το γεγονός όταν είπε ότι «Σε κάθε εποχή, ο Θεός επιτελεί νέο έργο και καλείται με νέο όνομα. Πώς θα μπορούσε να επιτελεί το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μείνει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα του Ιησού ελήφθη για χάρη του έργου της λύτρωσης, άρα θα εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνομα όταν επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνεχίσει να επιτελεί το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή. Ανεξάρτητα από το αν είναι η εποχή του Ιεχωβά ή η εποχή του Ιησού, κάθε εποχή αντιπροσωπεύεται από ένα όνομα.» («Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

««Ιεχωβάς» είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο "Ιησούς" είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά για την αμαρτία που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή  της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβάς είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Έτσι, στην τρέχουσα εποχή, όλοι οι Ισραηλίτες εκτός από τη φυλή του Ιούδα λατρεύουν τον Ιεχωβά. Κάνουν θυσίες σ 'Αυτόν στον βωμό και τον υπηρετούν φορώντας ιμάτια ιερέων στον ναό. Αυτό που ελπίζουν είναι η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας. Είναι η προσφορά για την αμαρτία που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρχε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να σωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος. Το όνομα Ιεχωβάς είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τον λαό του Ισραήλ που έζησε κάτω από τον νόμο. Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία:  Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το "Ιεχωβάς" αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι τιμητικό για τον Θεό που λατρεύτηκε από τον λαό του Ισραήλ. Το "Ιησούς" αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να περιμένει την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και πιστεύει ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα σταματούσε στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα ήταν σε θέση να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Πήρα το όνομα του Ιησού για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος και δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβάς,  Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα υποδηλώνουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να διατυπώσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή - η εποχή των εσχάτων ημερών - το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβάς ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας, αλλά θα ονομάζομαι ο Ίδιος ο ισχυρός Παντοδύναμος Θεός, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω την εποχή στο τέλος της.  Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβάς. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβάς ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν - είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα.» («Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σε ένα «Λευκό Σύννεφο»» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ο Παντοδύναμος Θεός είπε καθαρά πως το όνομα που ο Θεός λαμβάνει σε κάθε στάδιο του έργου Του έχει αντιπροσωπευτική σημασία: κάθε όνομα αντιπροσωπεύει το έργο του Θεού και την διάθεσή Του κατά τη διάρκεια μιας εποχής. Την Εποχή του Νόμου, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιεχωβάς για να διακηρύξει τους νόμους και τις εντολές Του, καθώς και για να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπινου γένους στη γη. Την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιησούς για να επιτελέσει το έργο της λύτρωσης του ανθρώπινου γένους. Και την Εποχή της Βασιλείας, ο Θεός αποκαλείται Παντοδύναμος Θεός και επιτελεί το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού, με σκοπό να εξαγνίσει, να αλλάξει και να σώσει τον άνθρωπο. Ο Θεός σηματοδοτεί την αλλαγή μιας εποχής χρησιμοποιώντας το όνομά Του και χρησιμοποιεί το όνομά Του ως αντιπροσώπευση του έργου που επιτελεί σε κάθε εποχή. Όταν ο Θεός με το όνομα Ιεχωβάς επιτελούσε το έργο Του κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου, οι άνθρωποι μπορούσαν να προστατευθούν και να λάβουν την ευλογία του Θεού μόνο εάν προσεύχονταν στο όνομα του Ιεχωβά και υπάκουαν στους νόμους και στις εντολές Του. Όταν ήρθε η Εποχή της Χάριτος, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιησούς για να επιτελέσει το έργο της λύτρωσης και οι άνθρωποι όφειλαν να αποδεχθούν τον Ιησού ως τον Λυτρωτή, καθώς και να προσεύχονται μετανοούντες εις το όνομα του Ιησού για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους και να απολαύσουν την αλήθεια και τη χάρη που Εκείνος απένειμε. Εάν οι άνθρωποι παρέμεναν προσκολλημένοι στο όνομα Ιεχωβάς και αρνούνταν να αποδεχθούν τον Ιησού, τότε δεν θα απολάμβαναν πλέον τη φροντίδα και την προστασία του Θεού και θα έπεφταν στο σκότος, λαμβάνοντας κατάρες και τιμωρίες από τον Θεό όπως οι Φαρισαίοι. Με την άφιξη των έσχατων ημερών, ο Θεός χρησιμοποιεί το όνομα Παντοδύναμος Θεός για να επιτελέσει το έργο της κρίσεως, ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού. Οι άνθρωποι δύνανται να κατανοήσουν και να κατακτήσουν την αλήθεια, να ξεφύγουν από την αμαρτία, να εξαγνισθούν και να λυτρωθούν από τον Θεό μόνο εάν αποδεχθούν το όνομα Παντοδύναμος Θεός, ακολουθήσουν τα βήματα του έργου του Θεού και δεχθούν την κρίση και το παίδεμά Του. Όλοι όσοι αρνηθούν να αποδεχθούν το όνομα του Παντοδύναμου Θεού και αρνηθούν το έργο της κρίσεως που Αυτός επιτελεί κατά τις έσχατες ημέρες, είναι ανίκανοι να ελευθερωθούν από τα δεσμά της αμαρτίας και δεν θα κατορθώσουν ποτέ να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών.

Χριστιανικοί ύμνοι | Αποφασισμένη τον Θεό ν’ ακολουθώ

 

Χριστιανικοί ύμνοι | Αποφασισμένη τον Θεό ν’ ακολουθώ 

Είμαι πιστή τόσο καιρό, τώρα βλέπω το φως. Βίωσα σκαμπανεβάσματα, διωγμούς και κακουχίες. Χαρές και λύπες, ρούχα μουσκεμένα απ’ τα δάκρυα. Νύχτες αμέτρητες, άγρυπνη προσευχόμουν. Ο κόσμος μ’ απέρριψε· οι δικοί μου μ’ έκαναν πέρα. Περιπλανώμαι κάθε μέρα, δίχως μέρος να ξαποστάσω. Η ελευθερία ένα ψέμα, κανένα ανθρώπινο δικαίωμα να μοιραστώ. Βαθύ το μίσος για τον Σατανά! Πότε θα διορθωθεί η αδικία; Ο κόσμος σκοτεινός και μοχθηρός, επιθυμώ περισσότερο το φως της ζωής μου. Ο Χριστός είν’ η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Την απόφαση πήρα να Τον ακολουθήσω. Ο κόσμος σκοτεινός και μοχθηρός, επιθυμώ περισσότερο το φως της ζωής μου. Ο Χριστός είν’ η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Την απόφαση πήρα να Τον ακολουθήσω. Ο Θεός έπληξε τους ποιμένες· επήλθαν δεινά. Σύννεφα σκοτεινά μάς πιέζουν, τρόμος παντού. Παγιδευμένη στο χέρι του διαβόλου, μετά βίας διέφυγα απ’ τον θάνατο. Η παρηγοριά απ’ τα λόγια του Θεού γέμισε την καρδιά μου με δύναμη. Υπέστην κάθε μαρτύριο, γνωρίζω πως ο Θεός είν’ αγάπη. Ο Θεός τα πάντα κυβερνά, μα του ανθρώπου η πίστη είν’ αδύναμη. Δοκιμασία της πύρινης λίμνης, δρέπω απ’ αυτήν πολλά. Τον Σατανά διακρίνω, μισώ τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Ο κόκκινος δράκοντας, σκληρός κι άσπλαχνος, καταβρόχθισε και διέφθειρε ψυχές ανθρώπων. Η αλήθεια κι η ζωή εύκολα δεν αποκτώνται. Τον Θεό θ’ αγαπώ πιο πολύ, την καρδιά Του να παρηγορήσω. Ο κόκκινος δράκοντας, σκληρός κι άσπλαχνος, καταβρόχθισε και διέφθειρε ψυχές ανθρώπων. Η αλήθεια κι η ζωή εύκολα δεν αποκτώνται. Τον Θεό θ’ αγαπώ πιο πολύ, την καρδιά Του να παρηγορήσω. Σκεπτόμενη το έργο του Θεού, νιώθω πως ο Θεός είναι φιλεύσπλαχνος. Δέχομαι την κρίση του Θεού κι η διάθεση αλλάζει. Οδυνηρή παίδευση, τον Θεό γνωρίζω περισσότερο. Τόσο μεγάλη η τιμή τον πρακτικό Θεό ν’ ακολουθώ. Δαπανώντας για τον αληθινό Θεό, η καρδιά μου νιώθει παρηγοριά. Εκτελώντας πιστά το καθήκον, απολαμβάνω μες την πικρία. Η ζωή είναι σύντομη, ένα βλεφάρισμα του ματιού· αγαπώντας τον Θεό, είμαι πιο ευτυχής. Ευλογημένη τον Θεό να υπηρετώ, τίποτε άλλο δεν ζητώ. Ο πρακτικός Θεός με σώζει. Εκείνος μου δίνει ζωή αληθινή. Έχω πραγματοποιήσει το πολυπόθητο όνειρό μου. Θα συνεχίσω να τρέχω εμπρός. Ο πρακτικός Θεός με σώζει. Εκείνος μου δίνει ζωή αληθινή. Έχω πραγματοποιήσει το πολυπόθητο όνειρό μου. Θα συνεχίσω να τρέχω εμπρός. από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»