Γιατί ο Θεός αποκαλείται Παντοδύναμος την Εποχή της Βασιλείας;

Πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν γιατί ο Ιησούς αποκαλείται Παντοδύναμος Θεός όταν έρχεται να επιτελέσει το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες, εφόσον ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που επιστρέφει τις έσχατες ημέρες. Γιατί δεν συνεχίζει να αποκαλείται Ιησούς; Στην πραγματικότητα, ο Θεός αποκτά ένα νέο όνομα κάθε φορά που πραγματοποιεί ένα νέο στάδιο του έργου Του. Αυτό το νέο όνομα το ορίζει ο Ίδιος όπως αρμόζει στο έργο που επιτελεί – δεν Τον αποκαλούν οι άνθρωποι όπως αυτοί επιθυμούν. Το όνομα που ο Θεός λαμβάνει στο κάθε στάδιο του έργου Του βασίζεται στη Βίβλο. Η Βίβλος εμπεριέχει μια παλαιά προφητεία για το όνομα του Ιησού που επιστρέφει στη γη τις έσχατες ημέρες. Ο Ησαΐας είπε ότι «Και θέλουσιν ιδεί τα έθνη την δικαιοσύνην σου και πάντες οι βασιλείς την δόξαν σου· και θέλεις ονομασθή με νέον όνομα, το οποίον του Ιεχωβά το στόμα θέλει ονομάσει» (Ησ. 62:2). Το Βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρει επίσης ότι «Και προς τον άγγελον της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον... Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ' αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον.» (Αποκ. 3:7, 12). «Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ» (Αποκ. 1:8). «Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων· Αλληλούϊα· διότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ» (Αποκ. 19:6). Το όνομα Παντοδύναμος Θεός της Εποχής της Βασιλείας αποτελεί την απόλυτη εκπλήρωση των προφητειών που εμπεριέχονται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Το όνομα που ο Θεός λαμβάνει σε κάθε εποχή έχει μείζονα σημασία και συνδέεται στενά με το έργο που Αυτός επιτελεί τη συγκεκριμένη εποχή. Ο Παντοδύναμος Θεός αποκάλυψε τα μυστήρια που συνδέονται με αυτό το γεγονός όταν είπε ότι «Σε κάθε εποχή, ο Θεός επιτελεί νέο έργο και καλείται με νέο όνομα. Πώς θα μπορούσε να επιτελεί το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μείνει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα του Ιησού ελήφθη για χάρη του έργου της λύτρωσης, άρα θα εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνομα όταν επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνεχίσει να επιτελεί το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή. Ανεξάρτητα από το αν είναι η εποχή του Ιεχωβά ή η εποχή του Ιησού, κάθε εποχή αντιπροσωπεύεται από ένα όνομα.» («Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

««Ιεχωβάς» είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο "Ιησούς" είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά για την αμαρτία που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή  της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβάς είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Έτσι, στην τρέχουσα εποχή, όλοι οι Ισραηλίτες εκτός από τη φυλή του Ιούδα λατρεύουν τον Ιεχωβά. Κάνουν θυσίες σ 'Αυτόν στον βωμό και τον υπηρετούν φορώντας ιμάτια ιερέων στον ναό. Αυτό που ελπίζουν είναι η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας. Είναι η προσφορά για την αμαρτία που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρχε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να σωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος. Το όνομα Ιεχωβάς είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τον λαό του Ισραήλ που έζησε κάτω από τον νόμο. Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία:  Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το "Ιεχωβάς" αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι τιμητικό για τον Θεό που λατρεύτηκε από τον λαό του Ισραήλ. Το "Ιησούς" αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να περιμένει την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και πιστεύει ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα σταματούσε στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα ήταν σε θέση να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Πήρα το όνομα του Ιησού για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος και δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβάς,  Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα υποδηλώνουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να διατυπώσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή - η εποχή των εσχάτων ημερών - το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβάς ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας, αλλά θα ονομάζομαι ο Ίδιος ο ισχυρός Παντοδύναμος Θεός, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω την εποχή στο τέλος της.  Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβάς. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβάς ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν - είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα.» («Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σε ένα «Λευκό Σύννεφο»» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ο Παντοδύναμος Θεός είπε καθαρά πως το όνομα που ο Θεός λαμβάνει σε κάθε στάδιο του έργου Του έχει αντιπροσωπευτική σημασία: κάθε όνομα αντιπροσωπεύει το έργο του Θεού και την διάθεσή Του κατά τη διάρκεια μιας εποχής. Την Εποχή του Νόμου, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιεχωβάς για να διακηρύξει τους νόμους και τις εντολές Του, καθώς και για να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπινου γένους στη γη. Την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιησούς για να επιτελέσει το έργο της λύτρωσης του ανθρώπινου γένους. Και την Εποχή της Βασιλείας, ο Θεός αποκαλείται Παντοδύναμος Θεός και επιτελεί το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού, με σκοπό να εξαγνίσει, να αλλάξει και να σώσει τον άνθρωπο. Ο Θεός σηματοδοτεί την αλλαγή μιας εποχής χρησιμοποιώντας το όνομά Του και χρησιμοποιεί το όνομά Του ως αντιπροσώπευση του έργου που επιτελεί σε κάθε εποχή. Όταν ο Θεός με το όνομα Ιεχωβάς επιτελούσε το έργο Του κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου, οι άνθρωποι μπορούσαν να προστατευθούν και να λάβουν την ευλογία του Θεού μόνο εάν προσεύχονταν στο όνομα του Ιεχωβά και υπάκουαν στους νόμους και στις εντολές Του. Όταν ήρθε η Εποχή της Χάριτος, ο Θεός χρησιμοποίησε το όνομα Ιησούς για να επιτελέσει το έργο της λύτρωσης και οι άνθρωποι όφειλαν να αποδεχθούν τον Ιησού ως τον Λυτρωτή, καθώς και να προσεύχονται μετανοούντες εις το όνομα του Ιησού για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους και να απολαύσουν την αλήθεια και τη χάρη που Εκείνος απένειμε. Εάν οι άνθρωποι παρέμεναν προσκολλημένοι στο όνομα Ιεχωβάς και αρνούνταν να αποδεχθούν τον Ιησού, τότε δεν θα απολάμβαναν πλέον τη φροντίδα και την προστασία του Θεού και θα έπεφταν στο σκότος, λαμβάνοντας κατάρες και τιμωρίες από τον Θεό όπως οι Φαρισαίοι. Με την άφιξη των έσχατων ημερών, ο Θεός χρησιμοποιεί το όνομα Παντοδύναμος Θεός για να επιτελέσει το έργο της κρίσεως, ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού. Οι άνθρωποι δύνανται να κατανοήσουν και να κατακτήσουν την αλήθεια, να ξεφύγουν από την αμαρτία, να εξαγνισθούν και να λυτρωθούν από τον Θεό μόνο εάν αποδεχθούν το όνομα Παντοδύναμος Θεός, ακολουθήσουν τα βήματα του έργου του Θεού και δεχθούν την κρίση και το παίδεμά Του. Όλοι όσοι αρνηθούν να αποδεχθούν το όνομα του Παντοδύναμου Θεού και αρνηθούν το έργο της κρίσεως που Αυτός επιτελεί κατά τις έσχατες ημέρες, είναι ανίκανοι να ελευθερωθούν από τα δεσμά της αμαρτίας και δεν θα κατορθώσουν ποτέ να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών.

Χριστιανικοί ύμνοι | Αποφασισμένη τον Θεό ν’ ακολουθώ

 

Χριστιανικοί ύμνοι | Αποφασισμένη τον Θεό ν’ ακολουθώ 

Είμαι πιστή τόσο καιρό, τώρα βλέπω το φως. Βίωσα σκαμπανεβάσματα, διωγμούς και κακουχίες. Χαρές και λύπες, ρούχα μουσκεμένα απ’ τα δάκρυα. Νύχτες αμέτρητες, άγρυπνη προσευχόμουν. Ο κόσμος μ’ απέρριψε· οι δικοί μου μ’ έκαναν πέρα. Περιπλανώμαι κάθε μέρα, δίχως μέρος να ξαποστάσω. Η ελευθερία ένα ψέμα, κανένα ανθρώπινο δικαίωμα να μοιραστώ. Βαθύ το μίσος για τον Σατανά! Πότε θα διορθωθεί η αδικία; Ο κόσμος σκοτεινός και μοχθηρός, επιθυμώ περισσότερο το φως της ζωής μου. Ο Χριστός είν’ η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Την απόφαση πήρα να Τον ακολουθήσω. Ο κόσμος σκοτεινός και μοχθηρός, επιθυμώ περισσότερο το φως της ζωής μου. Ο Χριστός είν’ η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Την απόφαση πήρα να Τον ακολουθήσω. Ο Θεός έπληξε τους ποιμένες· επήλθαν δεινά. Σύννεφα σκοτεινά μάς πιέζουν, τρόμος παντού. Παγιδευμένη στο χέρι του διαβόλου, μετά βίας διέφυγα απ’ τον θάνατο. Η παρηγοριά απ’ τα λόγια του Θεού γέμισε την καρδιά μου με δύναμη. Υπέστην κάθε μαρτύριο, γνωρίζω πως ο Θεός είν’ αγάπη. Ο Θεός τα πάντα κυβερνά, μα του ανθρώπου η πίστη είν’ αδύναμη. Δοκιμασία της πύρινης λίμνης, δρέπω απ’ αυτήν πολλά. Τον Σατανά διακρίνω, μισώ τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Ο κόκκινος δράκοντας, σκληρός κι άσπλαχνος, καταβρόχθισε και διέφθειρε ψυχές ανθρώπων. Η αλήθεια κι η ζωή εύκολα δεν αποκτώνται. Τον Θεό θ’ αγαπώ πιο πολύ, την καρδιά Του να παρηγορήσω. Ο κόκκινος δράκοντας, σκληρός κι άσπλαχνος, καταβρόχθισε και διέφθειρε ψυχές ανθρώπων. Η αλήθεια κι η ζωή εύκολα δεν αποκτώνται. Τον Θεό θ’ αγαπώ πιο πολύ, την καρδιά Του να παρηγορήσω. Σκεπτόμενη το έργο του Θεού, νιώθω πως ο Θεός είναι φιλεύσπλαχνος. Δέχομαι την κρίση του Θεού κι η διάθεση αλλάζει. Οδυνηρή παίδευση, τον Θεό γνωρίζω περισσότερο. Τόσο μεγάλη η τιμή τον πρακτικό Θεό ν’ ακολουθώ. Δαπανώντας για τον αληθινό Θεό, η καρδιά μου νιώθει παρηγοριά. Εκτελώντας πιστά το καθήκον, απολαμβάνω μες την πικρία. Η ζωή είναι σύντομη, ένα βλεφάρισμα του ματιού· αγαπώντας τον Θεό, είμαι πιο ευτυχής. Ευλογημένη τον Θεό να υπηρετώ, τίποτε άλλο δεν ζητώ. Ο πρακτικός Θεός με σώζει. Εκείνος μου δίνει ζωή αληθινή. Έχω πραγματοποιήσει το πολυπόθητο όνειρό μου. Θα συνεχίσω να τρέχω εμπρός. Ο πρακτικός Θεός με σώζει. Εκείνος μου δίνει ζωή αληθινή. Έχω πραγματοποιήσει το πολυπόθητο όνειρό μου. Θα συνεχίσω να τρέχω εμπρός. από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»

Τα βασικά πιστεύω της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού

(1) Τα δόγματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού

Τα δόγματα του χριστιανισμού προέρχονται από τη Βίβλο και τα δόγματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού προέρχονται από όλες τις αλήθειες που έχουν εκφραστεί από τον Θεό από την εποχή της δημιουργίας, στη διάρκεια του έργου Του κατά την Εποχή του Νόμου, την Εποχή της Χάριτος και την Εποχή της Βασιλείας. Δηλαδή, η Παλαιά Διαθήκη, η Καινή Διαθήκη και η Βίβλος της Εποχής της Βασιλείας –Ο Λόγος Ενσαρκώνεται– που εκφέρθηκε από τον Ιησού ο οποίος επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, δηλαδή από τον Παντοδύναμο Θεό, αποτελούν τα βασικά πιστεύω και τα δόγματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Στην Παλαιά Διαθήκη καταγράφεται το έργο της θέσπισης νόμων και εντολών και της καθοδήγησης της ζωής του ανθρώπου από τον Ιεχωβά Θεό κατά την Εποχή του Νόμου. Στην Καινή Διαθήκη καταγράφεται το έργο της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Ιησούς κατά την Εποχή της Χάριτος. Και Ο Λόγος Ενσαρκώνεται αναφέρεται εξ ολοκλήρου στις αλήθειες για τον εξαγνισμό και τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους, οι οποίες εκφράστηκαν από τον Παντοδύναμο Θεό κατά την Εποχή της Βασιλείας, ενώ επίσης περιγράφει το έργο της κρίσεως που επιτέλεσε ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες. Η αληθινή Βίβλος είναι όλοι οι λόγοι του Θεού κατά τα τρία στάδια του έργου Του, και τα θεμελιώδη πιστεύω της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού είναι όλοι οι λόγοι του Θεού κατά τα τρία στάδια του έργου Του, δηλαδή όλες οι αλήθειες που ο Θεός εξέφρασε κατά τη διάρκεια αυτών των τριών σταδίων του έργου Του. Οι τρεις Άγιες Γραφές αποτελούν τα βασικά πιστεύω και τα δόγματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού.

Ο χριστιανισμός γεννήθηκε μέσα από το έργο του Ιησού κατά την Εποχή της Χάριτος, όμως ο Ιησούς, στον οποίο πιστεύει ο χριστιανισμός, επιτέλεσε μονάχα το έργο της λύτρωσης την Εποχή της Χάριτος. Επειδή ο ενσαρκωμένος Ιησούς σταυρώθηκε και κατέστη προσφορά περί της αμαρτίας του ανθρώπου, ελευθερώνοντας τον άνθρωπο από τα χέρια του Σατανά και από την καταδίκη και το ανάθεμα του νόμου, ο άνθρωπος δεν μπορούσε παρά να έρθει ενώπιον του Θεού, να εξομολογηθεί τις αμαρτίες του και να μετανοήσει για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του και να απολαύσει την πλούσια χάρη και τις ευλογίες του Θεού. Αυτό ήταν το έργο της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Ιησούς. Παρόλο που οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν μέσα από τη λύτρωση που του πρόσφερε ο Ιησούς, ο άνθρωπος δεν απαλλάχθηκε από την αμαρτωλή φύση του, εξακολουθούσε να είναι δέσμιος αυτής και να ελέγχεται από αυτή και αναπόφευκτα αμαρτούσε και αντιστεκόταν στον Θεό όντας υπερόπτης και αλαζόνας, πασχίζοντας για φήμη και κέρδη, όντας ζηλιάρης και εριστικός, λέγοντας ψέματα και εξαπατώντας τους ανθρώπους, ακολουθώντας τις κακοήθεις τάσεις του κόσμου και ούτω καθεξής. Ο άνθρωπος δεν είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά της αμαρτίας ούτε είχε ούτε είχε γίνει άγιος και γι’ αυτό ο Ιησούς προφήτευσε γίνει άγιος, γι’ αυτό ο Ιησούς προφήτευσε πολλές φορές ότι θα ερχόταν ξανά για να επιτελέσει το έργο της κρίσης των έσχατων ημερών, λέγοντας: «Και ιδού, έρχομαι ταχέως» (Αποκ. 22:12). «Και εάν τις ακούση τους λόγους μου και δεν πιστεύση, εγώ δεν κρίνω αυτόν· διότι δεν ήλθον διά να κρίνω τον κόσμον, αλλά διά να σώσω τον κόσμον. Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Ιωάν. 12:47-48). Στην Α’ Επιστολή του Πέτρου αναφέρεται επίσης ότι «Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού» (1Πέτ. 4:17). Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Χριστός των έσχατων ημερών, είναι ο Ιησούς που έχει επιστρέψει. Έχει εκφράσει όλες τις αλήθειες για τον εξαγνισμό και τη σωτηρία του ανθρώπου, έχει επιτελέσει το έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού και έχει εκπληρώσει πλήρως τις προφητείες της Βίβλου. Ο Λόγος Ενσαρκώνεται, που εκφέρθηκε από τον Παντοδύναμο Θεό, είναι «τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας» (Αποκ. 2:7), όπως προφητεύεται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, και αποτελεί μια αναφορά στο έργο της κρίσεως που επιτέλεσε ο Θεός τις έσχατες ημέρες. Το έργο της κρίσεως του επιτελέστηκε από τον Παντοδύναμο Θεό αποτελεί το τελευταίο στάδιο του έργου του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους και είναι επίσης το βασικότερο και το πιο κρίσιμο στάδιο του έργου. Εάν ο άνθρωπος επιθυμεί να σωθεί από τον Θεό και να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών, οφείλει να αποδεχθεί το έργο της κρίσεως του Θεού και με αυτό εκπληρώνονται τα λόγια του Ιησού: «Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού» (Ματθ. 25:6). «Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ' αυτού και αυτός μετ' εμού.» (Αποκ. 3:20). Μόνο εάν ο άνθρωπος αποδεχθεί και βιώσει την κρίση και το παίδεμα των λόγων του Θεού, θα μπορέσει να γνωρίσει την αγιοσύνη και τη δικαιοσύνη του Θεού, να γνωρίσει την ουσία και τη φύση της διαφθοράς του ανθρώπου από τον Σατανά και την πραγματική αλήθεια της, να μετανοήσει αληθινά ενώπιον του Θεού, να απαλλαχθεί εξ ολοκλήρου από την αμαρτία, να φθάσει στην αγιοσύνη, να γίνει κάποιος που υπακούει στον Θεό και λατρεύει τον Θεό και να κερδηθεί από τον Θεό. Μόνο τότε θα είναι ικανός να λάβει τις υποσχέσεις και τις ευλογίες του Θεού και να κερδίσει την είσοδό του στον ωραίο προορισμό.

Τα δόγματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού προέρχονται από όλες τις αλήθειες που εξέφρασε ο Θεός κατά τα τρία στάδια του έργου Του, δηλαδή προέρχονται από τον λόγο του Θεού ο οποίος είναι καταγεγραμμένος στη Βίβλο, καθώς και από το βιβλίο Ο Λόγος Ενσαρκώνεται. Ο Θεός άρχισε το έργο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους αφότου δημιούργησε τον κόσμο, και το σχέδιο διαχείρισής Του για τη σωτηρία του ανθρώπου δεν θα ολοκληρωθεί έως ότου τελειώσει το έργο της κρίσεως, με αφετηρία τον οίκο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Από τα λόγια και όλες τις αλήθειες που εξέφρασε ο Θεός στα τρία στάδια του έργου Του, μπορούμε να δούμε καθαρά ότι τόσο κατά το έργο που ο Θεός επιτέλεσε χρησιμοποιώντας αρχικά τον άνθρωπο κατά την Εποχή του Νόμου, όσο και κατά το έργο Του τις δύο φορές που μετενσαρκώθηκε, την Εποχή της Χάριτος και την Εποχή της Βασιλείας, όλα είναι τα λόγια και η έκφραση της αλήθειας ενός Πνεύματος· ουσιαστικά, ο Θεός που ομιλεί και εργάζεται είναι Ένας. Συνεπώς, τα δόγματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού προέρχονται από τη Βίβλο και από το βιβλίο Ο Λόγος Ενσαρκώνεται.

(2) Σχετικά με το βιβλίο Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται είναι τα λόγια που εξέφερε προσωπικά ο Παντοδύναμος Θεός, ο Χριστός των έσχατων ημερών, και είναι όλες οι αλήθειες που εξέφρασε ο Θεός για τον εξαγνισμό και τη σωτηρία του ανθρώπου κατά το έργο της κρίσεως των έσχατων ημερών. Αυτές οι αλήθειες αποτελούν την άμεση έκφραση του Άγιου Πνεύματος, την αποκάλυψη της ζωής και της ουσίας του Θεού, καθώς και την έκφραση της διάθεσης του Θεού και αυτού που έχει και είναι Αυτός. Είναι το μοναδικό μονοπάτι μέσα από το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τον Θεό και να εξαγνιστεί και να σωθεί. Τα λόγια που εκφέρει ο Παντοδύναμος Θεός είναι η υπέρτατη αρχή που οδηγεί τις πράξεις και τη συμπεριφορά του ανθρώπου και δεν υπάρχουν σημαντικότεροι αφορισμοί για τη ζωή του ανθρώπου.

Οι χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού διαβάζουν κάθε μέρα τον λόγο του Θεού στο βιβλίο Ο Λόγος Ενσαρκώνεται, ακριβώς όπως οι χριστιανοί του χριστιανισμού διαβάζουν τη Βίβλο. Όλοι οι χριστιανοί έχουν τον λόγο του Θεού ως οδηγό για τη ζωή τους και τον θεωρούν τον σημαντικότερο από όλους τους αφορισμούς σχετικά με τη ζωή. Την Εποχή της Χάριτος, όλοι οι χριστιανοί διάβαζαν τη Βίβλο και άκουγαν τα κηρύγματα της Βίβλου. Σταδιακά, η συμπεριφορά των ανθρώπων άλλαξε και αμάρταναν όλο και λιγότερο. Παρομοίως, μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Παντοδύναμου Θεού και τη συναναστροφή με τον λόγο του Θεού, οι χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού κατανοούν σταδιακά την αλήθεια και απελευθερώνονται από τα δεσμά της αμαρτίας, δεν αμαρτάνουν ούτε αντιστέκονται πλέον στον Θεό και έρχονται σε αρμονία με τον Θεό. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι μόνο μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Θεού ο άνθρωπος μπορεί να εξαγνιστεί, να μεταμορφωθεί και να βιώσει την εικόνα του αληθινού ανθρώπου. Αυτά είναι στοιχεία που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Τα λόγια του Θεού, τα οποία είναι καταγεγραμμένα στη Βίβλο, εκφέρθηκαν καθώς ο Θεός επιτελούσε το έργο Του την Εποχή του Νόμου και την Εποχή της Χάριτος, ενώ Ο Λόγος Ενσαρκώνεται εμπεριέχει τα λόγια που ο Θεός εξέφερε κατά τη διάρκεια του έργου των έσχατων ημερών. Η πηγή και των δύο λόγων είναι το Άγιο Πνεύμα. Ο λόγος και το έργο του Παντοδύναμου Θεού έχουν εκπληρώσει πλήρως τις προφητείες της Βίβλου και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που επέστρεψε, ακριβώς όπως είπε ο Ιησούς: «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα.» (Ιωάν. 16:12-13). Στο Βιβλίο της Αποκάλυψης προφητεύεται επίσης ότι , «Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας» (Αποκ. 2:7). «Και είδον εν τη δεξιά του καθημένου επί του θρόνου βιβλίον γεγραμμένον έσωθεν και όπισθεν, κατεσφραγισμένον με σφραγίδας επτά. … ιδού, υπερίσχυσεν ο λέων, όστις είναι εκ της φυλής Ιούδα, η ρίζα του Δαβίδ, να ανοίξη το βιβλίον και να λύση τας επτά σφραγίδας αυτού.» (Αποκ. 5:1, 5).

Σήμερα, όλοι έχουμε διαπιστώσει ένα στοιχείο: όλα τα λόγια που εκφέρει ο Παντοδύναμος Θεός είναι η αλήθεια και έχουν εξουσία και δύναμη –είναι η φωνή του Θεού. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί ή να το αλλάξει αυτό. Ο Λόγος Ενσαρκώνεται διατίθεται δωρεάν στο διαδίκτυο για να τον αναζητήσουν και να τον μελετήσουν άνθρωποι από όλες τις χώρες και περιοχές. Κανείς δεν τολμά να αρνηθεί ότι αυτά είναι τα λόγια του Θεού ή ότι είναι η αλήθεια. Τα λόγια του Θεού καθοδηγούν ολόκληρη την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι έχουν αρχίσει σταδιακά να αφυπνίζονται με τα λόγια του Θεού και προχωρούν σταδιακά προς την αποδοχή της αλήθειας και τη γνώση της αλήθειας. Η Εποχή της Βασιλείας είναι η Εποχή κατά την οποία τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού βασιλεύουν στη γη. Το κάθε ένα από τα λόγια του Θεού θα επιτευχθεί και θα εκπληρωθεί. Ακριβώς όπως όλοι όσοι πιστεύουν στον Θεό αποδέχονται σήμερα τη Βίβλο, οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό θα αναγνωρίσουν στο εγγύς μέλλον ότι Ο Λόγος Ενσαρκώνεται αποτελεί τον λόγο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Σήμερα, Ο Λόγος Ενσαρκώνεται αποτελεί τη βάση των πεποιθήσεων της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού και είναι βέβαιο ότι θα γίνει το θεμέλιο της ύπαρξης ολόκληρου του ανθρώπινου γένους κατά την επόμενη εποχή.

(3) Σχετικά με τα ονόματα του Θεού και τα τρία στάδια του έργου του Θεού

Αφότου διεφθάρη από τον Σατανά, ο άνθρωπος ζει υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και η διαφθορά του έχει γίνει μεγαλύτερη από ποτέ. Ο άνθρωπος δεν δύναται να σώσει τον εαυτό του και χρειάζεται τη σωτηρία του Θεού. Σύμφωνα με τις ανάγκες του διεφθαρμένου ανθρώπινου γένους, ο Θεός επιτέλεσε τρία στάδια του έργου Του κατά την Εποχή του Νόμου, την Εποχή της Χάριτος και την Εποχή της Βασιλείας. Την Εποχή του Νόμου, ο Θεός επιτέλεσε το έργο της θέσπισης νόμων και εντολών και της καθοδήγησης της ζωής του ανθρώπου. Την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός ενσαρκώθηκε και, βασιζόμενος στο έργο Του κατά την Εποχή του Νόμου, επιτέλεσε το έργο της σταύρωσης και λύτρωσε τον άνθρωπο από την αμαρτία. Την Εποχή της Βασιλείας, ο Θεός ενσαρκώθηκε ακόμα μία φορά και, βασιζόμενος στο έργο της λύτρωσης κατά την Εποχή της Χάριτος, επιτελεί το έργο της κρίσεως με αφετηρία τον οίκο του Θεού, εκφράζει όλες τις αλήθειες για τον εξαγνισμό και τη σωτηρία του ανθρώπου και μας δείχνει τον μόνο τρόπο με τον οποίο μπορούμε να επιδιώξουμε τον εξαγνισμό και τη σωτηρία. Μόνο εάν αποκτήσουμε την πραγματικότητα της αλήθειας στη ζωή μας και γίνουμε εκείνοι οι οποίοι υπακούν και λατρεύουν τον Θεό, τότε θα είμαστε ικανοί να οδηγηθούμε στο βασίλειο του Θεού και να λάβουμε τις υποσχέσεις και τις ευλογίες του Θεού. Τα τρία στάδια του έργου του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου συνδέονται στενά μεταξύ τους, το κάθε στάδιο είναι απαραίτητο, το κάθε ένα πηγαίνει ψηλότερα και βαθύτερα από το προηγούμενο και μόνο τα τρία στάδια του έργου του Θεού αποτελούν το ολοκληρωμένο έργο για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Τα τρία ονόματα –Ιεχωβάς, Ιησούς και Παντοδύναμος Θεός– είναι τα διαφορετικά ονόματα που έλαβε ο Θεός κατά την Εποχή του Νόμου, την Εποχή της Χάριτος και την Εποχή της Βασιλείας. Ο Θεός λαμβάνει διαφορετικά ονόματα διότι το έργο Του ποικίλει κατά τις διαφορετικές εποχές. Ο Θεός χρησιμοποιεί ένα νέο όνομα για να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας εποχής και να αντιπροσωπεύσει το έργο εκείνης της εποχής. Το όνομα του Θεού ήταν Ιεχωβάς την Εποχή του Νόμου και Ιησούς την Εποχή της Χάριτος. Ο Θεός χρησιμοποιεί ένα νέο όνομα –Παντοδύναμος Θεός– την Εποχή της Βασιλείας, εκπληρώνοντας τις προφητείες που εμπεριέχονται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης: «Και προς τον άγγελον της εν Φιλαδελφεία εκκλησίας γράψον…. Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ' αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον.» (Αποκ. 3:7, 12). «Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ.» (Αποκ. 1:8). Παρόλο που τα ονόματα και το έργο του Θεού είναι διαφορετικά κατά τις τρεις εποχές, υπάρχει μόνο ένας Θεός κατ’ ουσία και η πηγή είναι η ίδια.

Το έργο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο τρία στάδια. Ο Θεός χρησιμοποίησε διαφορετικό όνομα σε κάθε εποχή αλλά η ουσία Του δεν αλλάζει ποτέ. Τα τρία στάδια του έργου επιτελούνται από έναν Θεό· επομένως, ο Ιεχωβάς, ο Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ίδιος ένας Θεός. Ο Ιησούς ήταν η εμφάνιση του Ιεχωβά και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που επέστρεψε κι επομένως, ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο ένας αληθινός Θεός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα, που διοικεί όλα τα πράγματα και είναι κυρίαρχος των πάντων και είναι ο ένας και μοναδικός Δημιουργός.

Στα τρία στάδια του έργου της σωτηρίας του ανθρώπου, ο Θεός αποκάλυψε στον άνθρωπο ολόκληρη τη διάθεσή του, επιτρέποντάς μας να δούμε ότι η διάθεση του Θεού δεν περιλαμβάνει μόνο έλεος και αγάπη, αλλά επίσης δικαιοσύνη, μεγαλοπρέπεια και οργή, ότι η ουσία Του είναι η αγιοσύνη και η δικαιοσύνη, είναι η αλήθεια και η αγάπη, και ότι κανένα δημιουργημένο ή μη δημιουργημένο ον δεν κατέχει τη διάθεση του Θεού και την εξουσία και τη δύναμη του Θεού. Πιστεύουμε ότι όλα τα λόγια που έχει εκφέρει ο Θεός από την ώρα της δημιουργίας έως το τέλος του κόσμου είναι η αλήθεια. Ο ουρανός και η γη θα εκλείψουν, όμως τα λόγια του Θεού δεν θα εξαφανισθούν ποτέ και το κάθε ένα από αυτά θα πραγματοποιηθεί!

Πώς γεννήθηκε η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού;

Όπως οι εκκλησίες της χριστιανοσύνης, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού γεννήθηκε χάρη στο έργο του ενσαρκωμένου Θεού. Οι εκκλησίες της χριστιανοσύνης γεννήθηκαν χάρη στην εμφάνιση και στο έργο του ενσαρκωμένου Ιησού, και η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού γεννήθηκε χάρη στην εμφάνιση και στο έργο του ενσαρκωμένου Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Συνεπώς, οι εκκλησίες δημιουργήθηκαν ανά τους αιώνες χάρη στην εμφάνιση και στο έργο του ενσαρκωμένου Θεού. Το έργο που ο Θεός επιτελεί σε κάθε στάδιο της ενσάρκωσής Του εκφράζει πολλές αλήθειες και πολλοί άνθρωποι αποδέχονται και ακολουθούν εν τέλει τον Θεό χάρη σε αυτές τις αλήθειες που Εκείνος εκφράζει, δημιουργώντας έτσι τις εκκλησίες. Από αυτό συνάγεται ότι οι εκκλησίες σχηματίζονται από εκείνους που αποδέχονται το έργο του Θεού και ακολουθούν τον Θεό. Αυτές οι συναθροίσεις των εκλεκτών του Θεού αποκαλούνται εκκλησίες. Οι εκκλησίες της χριστιανοσύνης δημιουργήθηκαν χάρη στην εμφάνιση και στο έργο του ενσαρκωμένου Ιησού πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Ο Ιησούς κήρυττε «Μετανοείτε διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 4:17), επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης και εξέφρασε τις αλήθειες τις οποίες οι άνθρωποι που έζησαν την Εποχή της Χάριτος θα έπρεπε να εφαρμόσουν και με τις οποίες θα έπρεπε να πορευθούν. Τότε, πολλοί άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν και να ακολουθούν τον Κύριο κι έτσι γεννήθηκαν οι εκκλησίες εκείνης της εποχής. Στη συνέχεια, η αλήθεια του Ιησού διαδόθηκε σε κάθε χώρα και σε κάθε περιοχή έως τις έσχατες ημέρες, όταν είχε φθάσει πλέον στα πέρατα της γης, και με αυτόν τον τρόπο οι χριστιανικές εκκλησίες εμφανίσθηκαν σε όλες τις χώρες. Αυτές ήταν οι εκκλησίες της Εποχής της Χάριτος. Κατά τα τελευταία στάδια των έσχατων ημερών, ο ενσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός εμφανίζεται και επιτελεί το έργο Του στο ηπειρωτικό τμήμα της Κίνας. Ο Παντοδύναμος Θεός επιτελεί το έργο της «η κρίσις αρχίζει από του οίκου του Θεού» (1Πέτ 4:17), σύμφωνα με την προφητεία της Βίβλου, επάνω στα θεμέλια του έργου της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Ιησούς την Εποχή της Χάριτος. Ο Παντοδύναμος Θεός αποκαλύπτει σε ολάκερη την ανθρωπότητα όλα τα μυστήρια του σχεδίου διαχείρισης του Θεού, το οποίο διαρκεί έξι χιλιάδες έτη, και εκφράζει όλες τις αλήθειες για τον εξαγνισμό και τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Χάρη στην εμφάνιση και στο έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, πολλοί άνθρωποι από κάθε δόγμα και θρήσκευμα, άνθρωποι που πίστευαν στον Κύριο για πολλά χρόνια, άκουσαν επιτέλους τη φωνή του Θεού και είδαν ότι ο Ιησούς ήρθε και επιτέλεσε το έργο της κρίσεως κατά τις έσχατες ημέρες. Βεβαιώθηκαν ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που έχει επιστρέψει και, χάρη σε αυτή τη διαπίστωση, αποδέχθηκαν το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Στο ηπειρωτικό τμήμα της Κίνας, τουλάχιστον αρκετά εκατομμύρια άνθρωποι (δεκάδες εκατομμύρια σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Κομμουνιστικής Κυβέρνησης της Κίνας) έχουν αποδεχθεί και ακολουθούν πλέον τον Παντοδύναμο Θεό. Επομένως, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού είναι εξ ολοκλήρου το αποτέλεσμα της εμφάνισης και του έργου του Παντοδύναμου Θεού. Ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό και όχι από κάποιον άνθρωπο. Κάθε Χριστιανός στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δέχεται απόλυτα ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός που έχει επιστρέψει τις έσχατες ημέρες, καθώς και την εμφάνιση του Θεού. Οι Χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού προσεύχονται αποκλειστικά εις το όνομα του Παντοδύναμου Θεού. Αυτά που διαβάζουν, ακούνε και δέχονται είναι τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και αυτά που πρεσβεύουν είναι όλες οι αλήθειες που εκφράζει ο Παντοδύναμος Θεός. Αυτές οι αλήθειες δείχνουν τον δρόμο προς την αιώνια ζωή την οποία φέρνει ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες. Κατά τη διάρκεια του έργου Του, ο ενσαρκωμένος Θεός των έσχατων ημερών επίσης όρισε και εκμυστηρεύτηκε προσωπικά στον άνθρωπο που χρησιμοποίησε ότι εκείνος μπορεί να συνεργαστεί μαζί Του στην επιτέλεση του έργου Του – ακριβώς όπως όταν ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο Του, επέλεξε και όρισε ο Ίδιος προσωπικά τους δώδεκα Αποστόλους. Ωστόσο, οι άνθρωποι που χρησιμοποιεί ο Θεός απλώς συνεργάζονται με Εκείνον κατά τη διάρκεια του έργου Του και δεν είναι ικανοί να επιτελέσουν αυτό το έργο στη θέση του Θεού. Οι εκκλησίες δεν ιδρύθηκαν από αυτούς, ενώ οι άνθρωποι που χρησιμοποιεί ο Θεός δεν είναι αυτοί στους οποίους πιστεύουν και τους οποίους ακολουθούν οι εκλεκτοί του Θεού. Την Εποχή της Χάριτος, οι εκκλησίες δεν δημιουργήθηκαν από τον Παύλο και τους άλλους Αποστόλους αλλά από το έργο του Ιησού· τις ίδρυσε προσωπικά ο ίδιος ο Ιησούς. Παρομοίως, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού των έσχατων ημερών δεν δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο που χρησιμοποιεί ο Θεός, αλλά γεννήθηκε μέσα από το έργο του Παντοδύναμου Θεού. Ιδρύθηκε προσωπικά από τον Παντοδύναμο Θεό και οδηγείται από τον Ίδιο. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί ο Θεός απλώς ποτίζει, φροντίζει και καθοδηγεί τις εκκλησίες εκτελώντας το καθήκον του. Παρόλο που οι εκλεκτοί του Θεού καθοδηγούνται, ποτίζονται και φροντίζονται από τον άνθρωπο που ο Θεός χρησιμοποιεί, Εκείνος στον οποίο πιστεύουν και τον οποίο ακολουθούν είναι ο Παντοδύναμος Θεός – γεγονός που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Οι περισσότεροι από αυτούς που ανήκουν στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού είναι άνθρωποι που προέρχονται από διαφορετικά δόγματα και θρησκεύματα και οι οποίοι πίστευαν στον Κύριο για πολλά χρόνια. Όλοι κατανοούν τη Βίβλο και σε αυτά τα διαφορετικά δόγματα και θρησκεύματα μαρτυρείται ότι ο Ιησούς ήρθε, ότι είναι ο Παντοδύναμος Θεός και ότι έχει επιτελέσει το έργο της κρίσεως κατά τις έσχατες ημέρες. Καθώς πολλοί άνθρωποι είδαν ότι ο λόγος του Παντοδύναμου Θεού είναι η αλήθεια και η φωνή του Θεού, εν τέλει αποδέχθηκαν τον Παντοδύναμο Θεό. Αυτή είναι η πρώτη ομάδα ανθρώπων που έχει βρεθεί ενώπιον του Θεού. Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού γεννήθηκε από ανθρώπους προερχόμενους από τον χριστιανισμό, τον καθολικισμό και άλλα δόγματα και θρησκεύματα, και οι οποίοι αποδέχθηκαν το όνομα του Παντοδύναμου Θεού. Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι οι οποίοι ανήκουν σε ποικίλα δόγματα και θρησκεύματα έχουν αρχίσει να εξερευνούν το έργο του Παντοδύναμου Θεού των έσχατων ημερών, εκπληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την προφητεία της Βίβλου ότι «πάντα τα έθνη θέλουσι συρρέει εις αυτό» (Ησ. 2:2). Στο τέλος, όλοι όσοι πιστεύουν αληθινά στον Θεό θα επιστρέψουν στον Παντοδύναμο Θεό. Αυτό είναι αναπόφευκτο καθώς ο Θεός το έχει σχεδιάσει προ πολλού, είναι η διαταγή του Θεού και κανείς δεν μπορεί να την αλλάξει!

Ο λόγος του Θεού «Θα πρέπει να αναζητήσεις την οδό της σύμπνοιας με τον Χριστό» (Απόσπασμα)

 

Ο λόγος του Θεού «Θα πρέπει να αναζητήσεις την οδό της σύμπνοιας με τον Χριστό» (Απόσπασμα) 

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οι άνθρωποι που έχουν διαφθαρεί, όλοι ζουν στην παγίδα του Σατανά, ζουν στην σάρκα, ζουν με εγωιστικές επιθυμίες και δεν υπάρχει ούτε ένας από αυτούς που να συμβαδίζει μαζί Μου. Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι συμβαδίζουν μαζί Μου, όμως όλοι τους λατρεύουν ασαφή είδωλα. Αν και αναγνωρίζουν το όνομά Μου ως άγιο, βαδίζουν σε ένα μονοπάτι που οδηγεί αντίθετα σ’ Εμένα, και τα λόγια τους είναι γεμάτα αλαζονεία και αυτοπεποίθηση, επειδή, ουσιαστικά, είναι όλοι εναντίον Μου και ασύμβατοι μ’ Εμένα. […] Αυτό που αναζητούν δεν είναι η οδός της σύμπνοιας μ’ Εμένα ή η οδός να συμβαδίζουν με την αλήθεια, αλλά η οδός της σύμπνοιας με τα λόγια της Βίβλου και πιστεύουν ότι οτιδήποτε δεν συμμορφώνεται με τη Βίβλο, χωρίς εξαίρεση, δεν ανήκει στο έργο Μου. Δεν είναι, άραγε, οι άνθρωποι αυτοί οι ευσεβείς απόγονοι των Φαρισαίων; Οι Ιουδαίοι Φαρισαίοι χρησιμοποίησαν τον νόμο του Μωυσή για να καταδικάσουν τον Ιησού. Δεν αναζητούσαν τη σύμπνοια με τον Ιησού εκείνης της εποχής, αλλά ακολούθησαν επιμελώς το γράμμα του νόμου, στον βαθμό που τελικά κάρφωσαν τον αθώο Ιησού στον σταυρό, αφού Τον είχαν κατηγορήσει ότι δεν ακολουθούσε τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ήταν ο Μεσσίας. Ποια ήταν η ουσία τους; Δεν ήταν, άραγε, ότι δεν αναζητούσαν την οδό της σύμπνοιας με την αλήθεια;».

Ιδού η εμφάνιση του Θεού με την κρίση και την παίδευσή Του

Όπως και εκατοντάδες εκατομμύρια άλλοι πιστοί του Κυρίου Ιησού Χριστού, τηρούμε τους νόμους και τις εντολές της Βίβλου, απολαμβάνουμε την άφθονη χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού και συναθροιζόμαστε, προσευχόμαστε, εξυμνούμε και διακονούμε στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού - κι όλα αυτά τα πράττουμε υπό την φροντίδα και την προστασία του Κυρίου. Πότε είμαστε αδύναμοι, πότε είμαστε δυνατοί. Πιστεύουμε ότι όλες οι πράξεις μας συνάδουν με τις διδαχές του Κυρίου. Αυτονόητα, λοιπόν, πιστεύουμε ότι διαβαίνουμε το μονοπάτι της υπακοής στο θέλημα του επουράνιου Πατρός. Λαχταρούμε την επιστροφή του Κυρίου Ιησού, τον ένδοξο ερχομό του Κυρίου Ιησού, το τέλος της ζωής μας επί της γης, την έλευση της βασιλείας και όλα όπως προέβλεψε το Βιβλίο της Αποκάλυψης: Ο Κύριος καταφτάνει και φέρνει όλεθρο, επιβραβεύει τους ενάρετους και τιμωρεί τους πονηρούς, και ανυψώνει όλους εκείνους που Τον ακολουθούν και χαίρονται με την επιστροφή Του στα ουράνια για να Τον συναντήσουν. Κάθε φορά που μας έρχεται η σκέψη αυτή πλημμυρίζουμε από συγκίνηση. Είμαστε ευγνώμονες που γεννηθήκαμε στις έσχατες μέρες και είμαστε πολύ τυχεροί που θα μαρτυρήσουμε την έλευση του Κυρίου. Παρότι έχουμε υποστεί διωγμούς, θα λάβουμε σε αντάλλαγμα «εις υπερβολήν αιώνιον βάρος δόξης». Αυτή κι αν είναι ευλογία! Όλη αυτή η λαχτάρα και η χάρη που δόθηκε από τον Κύριο μάς κάνει συχνά να ξυπνάμε και να προσευχόμαστε και μας φέρνει κοντά πιο συχνά. Ίσως το επόμενο έτος, ίσως αύριο ή ίσως κι ακόμα πιο γρήγορα, όταν ο άνθρωπος δεν το προσδοκά, ο Κύριος θα καταφτάσει ξαφνικά και θα εμφανιστεί σε μια ομάδα ανθρώπων που Τον περίμεναν επισταμένως. Όλοι συναγωνιζόμαστε, κανείς δεν θέλει να μείνει πίσω, για το ποια θα είναι η πρώτη ομάδα που θα δει την έλευση του Κυρίου, για να είμαστε ένας από εκείνους που θα αρπαχτούν. Έχουμε δώσει τα πάντα, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος, για τον ερχομό αυτής της ημέρας. Κάποιοι έχουν εγκαταλείψει τη δουλειά τους, κάποιοι έχουν εγκαταλείψει τις οικογένειές τους, κάποιοι έχουν αποκηρύξει τον γάμο, ενώ κάποιοι έχουν δωρίσει ακόμα και τις οικονομίες τους. Τι ανιδιοτελής αφοσίωση! Αυτή η ειλικρίνεια και η πίστη πρέπει να ξεπερνάει ακόμα κι αυτή των αγίων παλαιότερων εποχών! Καθώς ο Κύριος δίνει χάρη σε όποιον επιθυμεί και δείχνει έλεος σε όποιον επιθυμεί, πιστεύουμε ότι έχει ήδη δει ιδίοις όμμασι την αφοσίωσή μας και τον μόχθο μας. Ομοίως, οι ειλικρινείς προσευχές μας έχουν ήδη φτάσει στα αυτιά Του, και πιστεύουμε ότι ο Κύριος θα μας ανταμείψει για την αφοσίωσή μας. Επιπλέον, ο Θεός είχε υπάρξει φιλεύσπλαχνος απέναντί ​​μας πριν δημιουργήσει τον κόσμο και κανείς δεν θα ματαιώσει τις ευλογίες και τις υποσχέσεις του Θεού προς εμάς. Όλοι κάνουμε σχέδια για το μέλλον και θεωρούμε δεδομένο ότι η αφοσίωσή μας κι ο μόχθος μας αγοράζουν μετοχές ή ομόλογα για την αρπαγή μας στα ουράνια όπου θα συναντήσουμε τον Κύριο. Επιπλέον, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, τοποθετούμε τον εαυτό μας στον μελλοντικό θρόνο, διοικώντας όλα τα έθνη και όλους τους λαούς ή κυβερνώντας ως βασιλιάδες. Όλα αυτά τα θεωρούμε ως δεδομένα, ως αναμενόμενα.

Περιφρονούμε όλους εκείνους που τάσσονται κατά του Κυρίου Ιησού. Στο τέλος, όλοι αυτοί θα αφανιστούν. Ποιος τους είπε να μην πιστεύουν ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Σωτήρας; Φυσικά, έρχονται στιγμές που διδασκόμαστε από τον Κύριο Ιησού και είμαστε φιλεύσπλαχνοι προς τον κόσμο, γιατί δεν καταλαβαίνει, και θα πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε δείχνοντας ανοχή και συγχώρεση. Όλα όσα κάνουμε συνάδουν με τον λόγο της Βίβλου, διότι όλα όσα δεν ακολουθούν τη Βίβλο συνιστούν ετεροδοξία και αίρεση. Αυτή η πεποίθηση είναι βαθιά ριζωμένη στο μυαλό του καθένα μας. Ο Κύριός μας βρίσκεται στη Βίβλο κι αν δεν απομακρυνθούμε από τη Βίβλο, δεν θα απομακρυνθούμε από τον Κύριο. Αν τηρήσουμε αυτή την αρχή, τότε θα σωθούμε. Ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον και υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον και κάθε φορά που συναθροιζόμαστε, ελπίζουμε ότι όλα όσα λέμε και πράττουμε ακολουθούν το θέλημα του Κυρίου και γίνονται αποδεκτά από τον Κύριο. Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον μας είναι εχθρικό, οι καρδιές μας αγάλλονται. Όταν σκεφτόμαστε τις ευλογίες που είναι δίπλα μας και μπορούμε να τις αδράξουμε εύκολα, υπάρχει κάτι που να μην μπορούμε να απαρνηθούμε; Υπάρχει κάτι που χωρίς αυτό να μην μπορούμε να ζήσουμε; Όλα αυτά εννοούνται και όλα αυτά τα βλέπουν τα μάτια του Θεού. Εμείς, μια χούφτα πενήτων που έχουν ανυψωθεί από την κοπριά, είμαστε ίδιοι με όλους τους συνηθισμένους πιστούς του Κυρίου Ιησού: Ονειρευόμαστε την αρπαγή και την ευλογία και την εξουσία επί όλων των εθνών. Η διαφθορά μας αποκαλύπτεται στα μάτια του Θεού ενώ οι επιθυμίες και η απληστία μας καταδικάζονται στα μάτια του Θεού. Ωστόσο, όλα αυτά συμβαίνουν τόσο ανεπαίσθητα, τόσο αυτονόητα και κανείς μας δεν αναρωτιέται αν η λαχτάρα μας είναι ορθή, πολύ λιγότερο δε, κανείς μας δεν αμφιβάλλει για την ορθότητα όλων όσα διατηρούμε. Ποιος μπορεί να γνωρίζει το θέλημα του Θεού; Δεν ξέρουμε να αναζητούμε, ή να εξερευνούμε, ούτε καν να ασχολούμαστε με το μονοπάτι που διαβαίνει ο άνθρωπος. Γιατί το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το αν μπορούμε να αρπαχτούμε, εάν μπορούμε να λάβουμε την ευλογία, αν υπάρχει θέση για εμάς στη βασιλεία των ουρανών κι αν θα λάβουμε μερίδιο από το νερό του ποταμού της ζωής και του καρπού του δέντρου της ζωής. Γι’ αυτό άραγε δεν πιστεύουμε στον Κύριο και δεν είμαστε πιστοί του Κυρίου, προκειμένου να τα κερδίσουμε όλα αυτά; Έχουμε λάβει άφεση αμαρτιών, έχουμε μετανοήσει, έχουμε πιει το πικρό ποτήρι κρασί κι έχουμε πάρει τον σταυρό στην πλάτη μας. Ποιος μπορεί να πει ότι ο Κύριος δεν θα αποδεχτεί το τίμημα που έχουμε πληρώσει; Ποιος μπορεί να πει ότι δεν έχουμε ετοιμάσει αρκετό λάδι; Δεν θέλουμε να είμαστε σαν εκείνες τις μωρές παρθένες, ή σαν αυτούς που δεν έχουν ελπίδα. Επιπλέον, προσευχόμαστε συχνά και ζητάμε από τον Κύριο να μας προφυλάξει, ώστε να μην εξαπατηθούμε από τους ψευδόχριστους, γιατί η Βίβλος αναφέρει ότι «Τότε εάν τις είπη προς υμάς· Ιδού εδώ είναι ο Χριστός ή εδώ, μη πιστεύσητε· διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσωσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς.» (Κατά Ματθαίον 24: 23-24). Έχουμε απομνημονεύσει όλους αυτούς τους στίχους της Βίβλου, τους ξέρουμε κατά γράμμα, και τους φυλάσσουμε ως πολύτιμο θησαυρό, ως ζωή και ως διαπιστευτήρια για την αρπαγή και τη σωτηρία μας ...

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι ζωντανοί πεθαίνουν, παίρνοντας μαζί τους τις επιθυμίες και τα όνειρά τους και κανείς δεν ξέρει πραγματικά αν έχουν μπει στη βασιλεία των ουρανών. Οι νεκροί επιστρέφουν κι έχουν ξεχάσει όλες τις ιστορίες που κάποτε συνέβησαν, και συνεχίζουν να ακολουθούν τις διδαχές και τα μονοπάτια των προγόνων. Οπότε, καθώς παρέρχονται τα χρόνια και παρέρχονται οι ημέρες, κανείς δεν γνωρίζει αν ο Κύριός μας ο Ιησούς, ο Θεός μας, όντως αποδέχεται όλα όσα πράττουμε. Απλώς προσβλέπουμε σε μια έκβαση και εικάζουμε όλα όσα πρόκειται να συμβούν. Ωστόσο, ο Θεός σιωπά όλο αυτό το διάστημα και ποτέ δεν φανερώθηκε ενώπιόν μας ούτε μας μίλησε. Οπότε εμείς συνειδητά κρίνουμε το θέλημα και τη διάθεση του Θεού σύμφωνα με τη Βίβλο και τα σημεία. Έχουμε συνηθίσει τη σιωπή του Θεού. Έχουμε συνηθίσει να αξιολογούμε τα σωστά και τα λάθη της συμπεριφοράς μας, χρησιμοποιώντας τον δικό μας τρόπο σκέψης. Έχουμε συνηθίσει να αντικαθιστούμε τις απαιτήσεις του Θεού με τις γνώσεις μας, τις αντιλήψεις και την ηθική μας. Έχουμε συνηθίσει να απολαμβάνουμε τη χάρη του Θεού. Έχουμε συνηθίσει να είναι ο Θεός αρωγός μας όποτε Τον χρειαζόμαστε. Έχουμε συνηθίσει να υψώνουμε τα χέρια μας στον Θεό για το κάθε τι και να δίνουμε εντολές στον Θεό. Επίσης έχουμε συνηθίσει να ακολουθούμε το δόγμα, και δεν προσέχουμε στο πώς μας οδηγεί το Άγιο Πνεύμα. Επιπλέον, έχουμε συνηθίσει να είμαστε αφέντες του εαυτού μας. Πιστεύουμε σε έναν Θεό, τον οποίο δεν συναντήσαμε ποτέ. Ερωτήματα, όπως ποια είναι η διάθεσή Του, ποια είναι τα υπάρχοντα και το Είναι Του, ποια είναι η εικόνα Του, αν θα Τον γνωρίσουμε ή όχι, όταν θα έρθει, και ούτω καθεξής, δεν είναι σημαντικά. Το σημαντικό είναι ότι βρίσκεται στην καρδιά μας, ότι όλοι Τον προσδοκούμε, και ότι μπορούμε να Τον φανταστούμε. Επικροτούμε την πίστη μας και θεωρούμε πολύτιμη την πνευματικότητά μας. Θεωρούμε τα πάντα ως κοπριά, πάνω στην οποία βαδίζουν τα πόδια μας. Επειδή είμαστε οι πιστοί του ένδοξου Κυρίου, ανεξάρτητα από το πόσο μακρύ και κοπιαστικό είναι το ταξίδι, ανεξάρτητα από τις κακουχίες και τους κινδύνους που μας βρίσκουν, τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τα βήματά μας, καθώς ακολουθούμε τον Κύριο. «Και μοι έδειξε καθαρόν ποταμόν ύδατος της ζωής λαμπρόν ως κρύσταλλον, εξερχόμενον εκ του θρόνου του Θεού και του Αρνίου. Εν τω μέσω της πλατείας αυτής και του ποταμού εντεύθεν και εντεύθεν ήτο το δένδρον της ζωής, φέρον καρπούς δώδεκα, καθ' έκαστον μήνα κάμνον τον καρπόν αυτού, και τα φύλλα του δένδρου είναι εις θεραπείαν των εθνών. Και ουδέν ανάθεμα θέλει είσθαι πλέον· και ο θρόνος του Θεού και του Αρνίου θέλει είσθαι εν αυτή, και οι δούλοι αυτού θέλουσι λατρεύσει αυτόν και θέλουσιν ιδεί το πρόσωπον αυτού, και το όνομα αυτού θέλει είσθαι επί των μετώπων αυτών. Και νυξ δεν θέλει είσθαι εκεί, και δεν έχουσι χρείαν λύχνου και φωτός ηλίου, διότι Κύριος ο Θεός φωτίζει αυτούς, και θέλουσι βασιλεύσει εις τους αιώνας των αιώνων». (Αποκάλυψη 22: 1-5). Κάθε φορά που ψάλλουμε αυτούς τους στίχους, οι καρδιές μας γεμίζουν με ανυπέρβλητη αγαλλίαση και ικανοποίηση και δάκρυα κυλούν από τα μάτια μας. Ευχαριστούμε τον Κύριο που μας επέλεξε, ευχαριστούμε τον Κύριο για τη χάρη Του. Μας πρόσφερε τα εκατονταπλάσια αυτόν τον καιρό, μας πρόσφερε αιώνια ζωή στον αιώνα του μέλλοντος και αν μας ζητούσε να πεθάνουμε τώρα, θα το κάναμε αδιαμαρτύρητα. Κύριε! Σε εκλιπαρούμε να έρθεις σύντομα! Μην καθυστερείς ούτε λεπτό, διότι Σε λαχταρούμε απεγνωσμένα και έχουμε εγκαταλείψει τα πάντα για Εσένα.

Παρά το γεγονός ότι ο Θεός είναι σιωπηλός και δεν έχει φανερωθεί ποτέ ενώπιόν μας, το έργο Του δεν έχει σταματήσει ποτέ. Ερευνεί όλες τις χώρες και εξουσιάζει τα πάντα, ενώ παρακολουθεί τα λόγια και τις πράξεις των ανθρώπων. Εφαρμόζει τη διαχείρισή Του σταδιακά και κατά το σχέδιό Του, το οποίο προχωρά αθόρυβα, χωρίς δραματικές εντυπώσεις, εντούτοις τα βήματά Του πλησιάζουν όλο και πιο πολύ προς την ανθρωπότητα και η θέση της κρίσης Του διαμορφώνεται στο σύμπαν με την ταχύτητα του φωτός, ενώ ακολουθεί άμεσα η κάθοδος του θρόνου Του ανάμεσά μας. Τι μεγαλοπρεπής σκηνή είναι αυτή, τι επιβλητική και βλοσυρή εικόνα. Ως περιστέρι και ως βρυχώμενος λέοντας, το Άγιο Πνεύμα κατέρχεται ανάμεσα σε όλους μας. Είναι σοφός, είναι δίκαιος και μεγαλοπρεπής, καταφθάνει ανάμεσά μας αθόρυβα, έχοντας εξουσία, γεμάτος αγάπη και ευσπλαχνία. Κανείς δεν συνειδητοποιεί την έλευσή Του, κανείς δεν χαιρετίζει την άφιξή του, και πολύ περισσότερο, κανείς δεν γνωρίζει όλα όσα θα πράξει. Η ζωή του ανθρώπου παραμένει ίδια. Το ίδιο κι η καρδιά του και η ζωή κυλάει όπως συνήθως. Ο Θεός ζει ανάμεσά μας σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος, σαν ο πιο ασήμαντος ακόλουθος και απλός πιστός. Επιδιώκει τους δικούς Του σκοπούς, τους δικούς Του στόχους και, επιπλέον, έχει θεϊκή φύση που δεν κατέχουν οι απλοί άνθρωποι. Κανείς δεν έχει παρατηρήσει την ύπαρξη της θεϊκής φύσης Του και κανείς δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ της ουσίας Του και της ουσίας του ανθρώπου. Ζούμε μαζί Του, χωρίς περιορισμό και φόβο, γιατί δεν Τον βλέπουμε παρά μόνο σαν έναν ασήμαντο πιστό. Παρακολουθεί την κάθε μας κίνηση και όλες οι σκέψεις και οι ιδέες μας αποκαλύπτονται ενώπιόν Του. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ύπαρξή Του, κανείς δεν φαντάζεται τον ρόλο Του και πολύ περισσότερο δε, κανείς δεν υποπτεύεται ποιος είναι. Εμείς απλώς συνεχίζουμε να επιδιώκουμε τους στόχους μας, σαν να μην έχει καμία σχέση μαζί μας ...

Κατά σύμπτωση, το Άγιο Πνεύμα εκφράζει μία δίοδο λέξεων «διαμέσου» Αυτού και ενώ συμβαίνει πολύ απροσδόκητα, αναγνωρίζουμε ότι πρόκειται για τον λόγο του Θεού και τον αποδεχόμαστε με προθυμία από τον Θεό. Αυτό συμβαίνει επειδή, ανεξάρτητα από το ποιος εκφράζει αυτά τα λόγια, εφόσον προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει να τα αποδεχτούμε και δεν μπορούμε να τα απαρνηθούμε. Η επόμενη έκφραση θα μπορούσε να είναι διαμέσου εμένα, θα μπορούσε να είναι διαμέσου εσένα, ή θα μπορούσε να είναι διαμέσου αυτού. Ανεξάρτητα από το ποιος μιλάει, μιλάει η χάρη του Θεού. Ωστόσο, δεν έχει σημασία ποιο είναι το πρόσωπο, δεν πρέπει να το λατρεύουμε, επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, δεν μπορεί ποτέ να είναι ο Θεός. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να επιλέξουμε έναν συνηθισμένο άνθρωπο ως Θεό μας. Ο Θεός μας είναι τόσο μεγάλος και σεβάσμιος. Πώς θα μπορούσε να εκπροσωπείται από κάποιον τόσο ασήμαντο; Επιπλέον, όλοι περιμένουμε την έλευση του Θεού για να μας οδηγήσει πίσω στη βασιλεία των ουρανών, άρα πώς μπορεί κάποιος τόσο ασήμαντος να είναι κατάλληλος για ένα τόσο σημαντικό και επίπονο έργο; Αν ο Κύριος επιστρέψει, θα εμφανιστεί πάνω σε ένα λευκό σύννεφο, ορατό σε όλους. Τι ύψιστη δόξα! Πώς θα μπορούσε να κρυφτεί αθόρυβα μέσα σε μια ομάδα συνηθισμένων ανθρώπων;

Κι όμως αυτό το συνηθισμένο άτομο που κρύβεται ανάμεσα στους ανθρώπους επιτελεί το νέο έργο της σωτηρίας μας. Δεν μας εξηγεί τίποτα, ούτε μας λέει γιατί έχει έρθει. Απλώς επιτελεί το έργο που προτίθεται να διατελέσει σταδιακά και σύμφωνα με το σχέδιό Του. Τα λόγια και οι ομιλίες Του ακούγονται όλο και συχνότερα. Από την παρηγοριά, την ενθάρρυνση, την υπενθύμιση και την προειδοποίηση, στη μομφή και την πειθαρχία. Από έναν τόνο πράο κι ευγενικό, σε λέξεις έντονες και μεγαλοπρεπείς - όλα εμφυσούν τόσο τη φιλευσπλαχνία όσο και το δέος στον άνθρωπο. Ό,τι λέει πετυχαίνει διάνα τα μυστικά που κρύβονται βαθιά μέσα μας, τα λόγια Του πληγώνουν τις καρδιές μας, πληγώνουν το πνεύμα μας και μας προκαλούν όνειδος και ταπείνωση. Αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν ο Θεός στην καρδιά αυτού του ατόμου μάς αγαπάει πραγματικά και ποιες ακριβώς είναι οι προθέσεις Του. Ίσως άραγε να μπορέσουμε να αρπαχτούμε μόνο εφόσον υπομείνουμε έναν τέτοιο πόνο; Στο μυαλό μας αναλογιζόμαστε... τον επερχόμενο προορισμό μας και τη μελλοντική μας μοίρα. Εντούτοις, κανείς μας δεν πιστεύει ότι ο Θεός έλαβε σάρκα και οστά και εργάζεται ανάμεσά μας. Παρόλο που είναι μαζί μας εδώ και πολύ καιρό, παρόλο που έχει ήδη πει τόσα πολλά πρόσωπο με πρόσωπο ενώπιόν μας, δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να δεχθούμε κάποιον τόσο συνηθισμένο ως τον Θεό του μέλλοντός μας, πολύ λιγότερο δε, δεν είμαστε πρόθυμοι να εναποθέσουμε τον έλεγχο του μέλλοντος και της μοίρας μας σε κάποιον τόσο ασήμαντο. Από Αυτόν απολαμβάνουμε μια αέναη προσφορά ζωοφόρου ύδατος και χάρη σε Αυτόν ζούμε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό. Είμαστε ευγνώμονες μόνο για τη χάρη του Κυρίου Ιησού στα ουράνια και ποτέ δεν δώσαμε καμία προσοχή στα συναισθήματα αυτού του απλού ανθρώπου που κατέχει τη θεϊκή φύση. Συνεχίζει το έργο Του ταπεινά κρυμμένος εντός της σάρκας, μιλώντας με τη φωνή της καρδιάς Του, φαινομενικά αδιάφορος απέναντι στην απόρριψή Του από την ανθρωπότητα, προφανώς συγχωρώντας αιωνίως την παιδαριώδη συμπεριφορά και την άγνοια του ανθρώπου και επιδεικνύοντας πάντοτε ανοχή στην ασέβεια του ανθρώπου απέναντί Του.

Εν αγνοία μας, αυτός ο ασήμαντος άνθρωπος μάς έχει οδηγήσει βήμα-βήμα στο έργο του Θεού. Υποβαλλόμαστε σε αναρίθμητες δοκιμασίες, υποκείμεθα σε αμέτρητες συμμορφώσεις και δοκιμαζόμαστε με τον θάνατο. Μαθαίνουμε για τη δίκαιη και μεγαλοπρεπή διάθεση του Θεού, απολαμβάνουμε επίσης την αγάπη και την ευσπλαχνία Του, αρχίζουμε να εκτιμάμε τη μεγάλη δύναμη και τη σοφία του Θεού, μαρτυρούμε το κάλλος του Θεού και βλέπουμε την μεγάλη επιθυμία του Θεού να σώσει τον άνθρωπο. Μέσα από τα λόγια αυτού του συνηθισμένου ανθρώπου, αρχίζουμε να γνωρίζουμε τη διάθεση και την ουσία του Θεού, αρχίζουμε να κατανοούμε το θέλημα του Θεού, αρχίζουμε να γνωρίζουμε τη φύση και την ουσία του ανθρώπου και να βλέπουμε την οδό της σωτηρίας και της τελειότητας. Τα λόγια Του μας οδηγούν στον «θάνατο» και ξανά μας οδηγούν στην «αναγέννηση». Τα λόγια Του μας προσφέρουν παρηγοριά, αλλά παράλληλα μας αφήνουν συντετριμμένους με ενοχές και αίσθημα χρέους. Τα λόγια Του μας φέρνουν χαρά και γαλήνη, αλλά και μεγάλο πόνο. Πότε είμαστε σαν αμνοί πριν τη σφαγή στα χέρια Του. Πότε είμαστε σαν την κόρη του οφθαλμού Του και απολαμβάνουμε την αγάπη και τη στοργή Του. Πότε είμαστε σαν τον εχθρό Του που γίνεται στάχτη από την οργή των οφθαλμών Του. Είμαστε η ανθρωπότητα που σώθηκε από Αυτόν, είμαστε σκουλήκια στα μάτια Του και είμαστε τα απολωλότα πρόβατα που αναζητάει μέρα νύχτα. Είναι φιλεύσπλαχνος προς εμάς, μας περιφρονεί, μας αναθρέφει, μας παρηγορεί και μας ενθαρρύνει, μας καθοδηγεί, μας διαφωτίζει, μας συμμορφώνει και μας πειθαρχεί, αλλά και μας καταριέται. Ανησυχεί για μας μέρα νύχτα, μας προστατεύει και μας νοιάζεται μέρα νύχτα, δεν αφήνει ποτέ το πλευρό μας, και αφιερώνει όλη τη φροντίδα Του σ’ εμάς και πληρώνει οποιοδήποτε τίμημα για χάρη μας. Στα λόγια αυτής της ασήμαντης και συνηθισμένης σάρκας απολαύσαμε την ολότητα του Θεού και είδαμε τον προορισμό που μας επιφυλάσσει ο Θεός. Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, η ματαιοδοξία εξακολουθεί να ελλοχεύει μέσα στην καρδιά μας και δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να δεχτούμε έναν τέτοιον άνθρωπο ως τον Θεό μας. Αν και μας έχει δώσει τόσο πολύ μάννα, τόσα πολλά να απολαύσουμε, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να σφετεριστεί τη θέση του Κυρίου στην καρδιά μας. Τιμούμε την ιδιαίτερη ταυτότητα και το κύρος αυτού του ανθρώπου αλλά με μεγάλη απροθυμία. Αν δεν μιλήσει για να μας κάνει να παραδεχτούμε ότι είναι ο Θεός, τότε δεν θα καταφέρουμε ποτέ οι ίδιοι να παραδεχτούμε ότι είναι ο Θεός που σύντομα θα καταφτάσει, αλλά εργαζόταν ανάμεσά μας για τόσον καιρό.

Ο λόγος του Θεού συνεχίζεται, και χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους και οπτικές για να μας προειδοποιεί για το τι να πράξουμε και να εκφράσει τη φωνή της καρδιάς Του. Τα λόγια Του φέρουν ζωοδόχο δύναμη και μας δείχνουν πώς πρέπει να βαδίσουμε και μας βοηθούν να καταλάβουμε ποια είναι η αλήθεια. Τα λόγια Του αρχίζουν να μας έλκουν, αρχίζουμε να εστιάζουμε στον τόνο και τον τρόπο της ομιλίας Του και υποσυνείδητα αρχίζουμε να ενδιαφερόμαστε για τη φωνή της καρδιάς αυτού του συνηθισμένου ανθρώπου. Κάνει επίπονες προσπάθειες για εμάς, χάνει τον ύπνο και την όρεξή Του για εμάς, κλαίει για εμάς, αναστενάζει για εμάς, υποφέρει στη νόσο για εμάς, ταπεινώνεται για χάρη του προορισμού και της σωτηρίας μας κι η καρδιά Του αιμορραγεί και δακρύζει για την αναισθησία και την επαναστατικότητά μας. Αυτό που έχει και είναι υπερβαίνει έναν συνηθισμένο άνθρωπο και δεν μπορεί να αποκτηθεί ούτε να επιτευχθεί από οποιονδήποτε διεφθαρμένο. Επιδεικνύει ανοχή και υπομονή που δεν κατέχει κανείς συνηθισμένος άνθρωπος και την αγάπη Του δεν την έχει κανένα ον σε όλη την πλάση. Κανείς άλλος εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να ξέρει όλες τις σκέψεις μας ή να έχει τέτοια κατανόηση για τη φύση και την ουσία μας ή να κρίνει την επαναστατικότητα και τη διαφθορά της ανθρωπότητας ή να μας μιλάει και να εργάζεται ανάμεσά μας για λογαριασμό του επουράνιου Θεού. Κανείς, εκτός από Αυτόν, δεν μπορεί να κατέχει την εξουσία, τη σοφία και την υπεροχή του Θεού. Η διάθεση του Θεού και αυτό που έχει και είναι εκπέμπονται, εξ ολοκλήρου, από Αυτόν. Κανείς εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να μας δείξει την οδό και να μας φέρει το φως. Κανείς εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να αποκαλύψει τα μυστήρια που ο Θεός δεν έχει φανερώσει από τη δημιουργία μέχρι σήμερα. Κανείς εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να μας σώσει από τα δεσμά του Σατανά και τη διεφθαρμένη διάθεσή μας. Εκπροσωπεί τον Θεό και εκφράζει την φωνή της καρδιάς του Θεού, την ενθάρρυνση του Θεού και την κρίση του Θεού προς όλη την ανθρωπότητα. Αυτός έχει ξεκινήσει μια νέα εποχή, μια νέα περίοδο, και έφερε νέο ουρανό και γη, νέο έργο και μας έφερε ελπίδα και τερμάτισε το μάταιο βίο που διήγαμε και μας επέτρεψε να δούμε καθαρά την οδό της σωτηρίας. Έχει κατακτήσει ολόκληρη την ύπαρξή μας και κέρδισε την καρδιά μας. Από εκείνη τη στιγμή και εφεξής, το μυαλό μας αποκτά συνείδηση και το πνεύμα μας φαίνεται να αναζωογονείται: Αυτός ο συνηθισμένος, ασήμαντος άνθρωπος, που ζει ανάμεσα μας και έχει εδώ και καιρό βιώσει την απόρριψή μας - δεν είναι άραγε ο Κύριος Ιησούς, ο οποίος είναι πάντα στις σκέψεις μας, και τον οποίον εμείς λαχταρούμε νύχτα μέρα; Ιδού Αυτός! Ιδού όντως Αυτός! Είναι ο Θεός μας! Είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή! Μας επέτρεψε να ζήσουμε και πάλι, να δούμε το φως, και δεν άφησε τις καρδιές μας να περιπλανιούνται. Έχουμε επιστρέψει στον οίκο του Θεού, επιστρέψαμε ενώπιον του θρόνου Του, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με Αυτόν, έχουμε δει την όψη Του και έχουμε δει την οδό ενώπιόν μας. Εκείνη τη στιγμή, έχει κατακτήσει ολοκληρωτικά τις καρδιές μας. Δεν αμφιβάλλουμε πλέον ποιος είναι και δεν αντιτασσόμαστε πλέον στο έργο και τον λόγο Του και πέφτουμε, γονυπετείς, ενώπιόν Του. Δεν θέλουμε τίποτα άλλο παρά να ακολουθήσουμε τα βήματα του Θεού για το υπόλοιπο της ζωής μας και να οδηγηθούμε στην τελείωση από Αυτόν και να ανταποδώσουμε τη χάρη Του και την αγάπη Του προς εμάς, να υπακούμε στις ενορχηστρώσεις και τον σχεδιασμό Του και να είμαστε συνεργάτες στο έργο Του, και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ολοκληρώσουμε το έργο που μας εμπιστεύεται.

Η κατάκτηση από τον Θεό είναι σαν ένας διαγωνισμός πολεμικών τεχνών.

Καθένα από τα λόγια του Θεού χτυπάει το θανάσιμο σημείο μας και μας αφήνει γεμάτους θλίψη και φόβο. Φανερώνει τις αντιλήψεις μας, φανερώνει τη φαντασία μας και φανερώνει τη διεφθαρμένη διάθεσή μας. Μέσα από όλα όσα λέμε και πράττουμε και κάθε μία από τις σκέψεις και τις ιδέες μας, η φύση και η ουσία μας αποκαλύπτονται από τα λόγια Του, αφήνοντάς μας ταπεινωμένους και τρεμάμενους από φόβο. Μας μιλάει για όλες τις πράξεις μας, τους στόχους και τις προθέσεις μας, αλλά και για τη διεφθαρμένη διάθεση που δεν είχαμε ποτέ ανακαλύψει, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε εντελώς εκτεθειμένοι μες στην άθλια ατέλειά μας και, ακόμη περισσότερο, τελείως μεταπεισμένοι. Μας κρίνει που αντιστεκόμαστε σε Αυτόν, μας παιδεύει για τη βλασφημία και την καταδίκη Του και μας κάνει να αισθανόμαστε ότι στα μάτια Του είμαστε ανάξιοι, ότι είμαστε ο ζων Σατανάς. Οι ελπίδες μας κατακρημνίζονται, δεν τολμούμε πλέον να θέσουμε οποιεσδήποτε παράλογες απαιτήσεις και αξιώσεις προς Αυτόν, και ακόμη και τα όνειρά μας εξαφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτό είναι ένα γεγονός που κανείς μας δεν μπορεί να φανταστεί και κανείς μας δεν μπορεί να αποδεχτεί. Προς στιγμή, το μυαλό μας κλυδωνίζεται, και δεν ξέρουμε πώς να συνεχίσουμε στον δρόμο μπροστά μας, δεν ξέρουμε πώς να συνεχίσουμε με τις πεποιθήσεις μας. Φαίνεται ότι η πίστη μας έχει επιστρέψει στο μηδέν και ότι δεν έχουμε συναντήσει ποτέ και δεν έχουμε γνωρίσει τον Κύριο Ιησού. Ό,τι βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας μάς προκαλεί σύγχυση και μας κάνει να νιώθουμε σαν να έχουμε χαθεί. Έχουμε αποθαρρυνθεί, έχουμε απογοητευθεί, και βαθιά στην καρδιά μας υπάρχει αχαλίνωτη οργή και όνειδος. Προσπαθούμε να εκτονωθούμε, προσπαθούμε να βρούμε μια διέξοδο και, πολύ δε μάλλον, προσπαθούμε να συνεχίσουμε να προσδοκούμε τον Σωτήρα μας τον Ιησού και να ανοίξουμε την καρδιά μας σε Αυτόν. Αν και υπάρχουν φορές που δεν δείχνουμε υπερόπτες ούτε ταπεινοί, η καρδιά μας νιώθει μια καινοφανή αίσθηση απώλειας. Αν και μερικές φορές μπορεί να φαινόμαστε ασυνήθιστα ήρεμοι εξωτερικά, μέσα μας υπομένουμε την τρικυμία του μαρτυρίου. Η κρίση και το παίδεμά Του μας έχουν αφαιρέσει όλες τις ελπίδες και τα όνειρά μας, έχουν ματαιώσει τις παράλογες επιθυμίες μας και δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι είναι ο Σωτήρας μας κι ότι είναι ικανός να μας σώσει. Η κρίση και το παίδεμά Του έχουν ανοίξει ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα σε εμάς και σε Αυτόν που κανείς δεν θέλει καν να διασχίσει. Η κρίση και το παίδεμά Του είναι ότι για πρώτη φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τόσο μεγάλα εμπόδια και τόσο μεγάλη ταπείνωση. Η κρίση και το παίδεμά Του μας βοήθησαν να εκτιμήσουμε πραγματικά την εντιμότητα του Θεού και την έλλειψη ανοχής για τις προσβολές του ανθρώπου, σε σύγκριση με την οποία είμαστε τόσο μικροί και αχρείοι. Η κρίση και το παίδεμά Του μας έχουν κάνει να συνειδητοποιήσουμε για πρώτη φορά πόσο αλαζόνες και ξιπασμένοι είμαστε και ότι ο άνθρωπος δεν θα είναι ποτέ ισάξιος με τον Θεό ή ίσος με τον Θεό. Η κρίση και το παίδεμά Του μας κάνει να μη θέλουμε να ζούμε πλέον σε μια τέτοια διεφθαρμένη διάθεση και μας κάνει να θέλουμε να απαλλαγούμε από μια τέτοια φύση και ουσία όσο το δυνατόν συντομότερα, για να μην προκαλούμε το μίσος και την απέχθειά Του. Η κρίση και το παίδεμά Του μας έχει κάνει να υπακούμε στα λόγια Του με προθυμία και δεν θέλουμε πλέον να επαναστατήσουμε εναντίον των ενορχηστρώσεων και του σχεδιασμού Του. Η κρίση και το παίδεμά Του μας δημιούργησε για ακόμα μια φορά την επιθυμία να αναζητήσουμε τη ζωή και μας γέμισε χαρά που τον δεχόμαστε ως Σωτήρα μας... Έχουμε αφήσει πίσω μας το έργο της κατάκτησης, βγήκαμε από την κόλαση, εξήλθαμε της κοιλάδας της σκιάς του θανάτου... Ο Παντοδύναμος Θεός μάς έχει κερδίσει, εμάς που ανήκουμε σε αυτήν την ομάδα ανθρώπων! Έχει θριαμβεύσει πάνω στον Σατανά και κατατρόπωσε όλους τους εχθρούς Του!

Είμαστε απλά μια συνηθισμένη ομάδα ανθρώπων με διεφθαρμένη σατανική διάθεση, είμαστε αυτοί που έχουν προεπιλεχθεί από τον Θεό στις απαρχές του χρόνου και είμαστε οι πένητες που ο Θεός έχει ανυψώσει από την κοπριά. Κάποτε απορρίψαμε και καταδικάσαμε τον Θεό, αλλά τώρα έχουμε κατακτηθεί από Αυτόν. Έχουμε λάβει ζωή και έχουμε λάβει την οδό της αιώνιας ζωής από τον Θεό. Ανεξάρτητα από το πού βρισκόμαστε στη γη, παρά τις διώξεις και τα δεινά, δεν μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς τη σωτηρία του Παντοδύναμου Θεού. Γιατί Αυτός είναι ο Δημιουργός μας και η μοναδική μας λύτρωση!

Η αγάπη του Θεού ρέει όπως το νερό της πηγής και προσφέρεται σε σένα και σε μένα και σε αυτόν και σε όλους όσους αναζητούν πραγματικά την αλήθεια και προσδοκούν την έλευση του Θεού.

Ακριβώς όπως η σελήνη ακολουθεί πάντα τον ήλιο, το έργο του Θεού δεν σταματάει ποτέ και επιτελείται πάνω σε σένα, πάνω σε εμένα, πάνω σε αυτόν και σε όλους όσους ακολουθούν τα βήματα του Θεού και δέχονται την κρίση και το παίδεμα του Θεού.

23 Μαρτίου 2010

από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Χριστιανικοί ύμνοι | Τραγουδάμε και χορεύουμε δοξολογώντας τον Θεό

 

Χριστιανικοί ύμνοι | Τραγουδάμε και χορεύουμε δοξολογώντας τον Θεό

Ο Χριστός των εσχάτων ημερών εμφανίστηκε για να εργαστεί, να σώσει τον άνθρωπο. Την αγάπη του Θεού αποκαλύπτει: ποτίζει, θρέφει και καθοδηγεί τον άνθρωπο. Τα λόγια του Θεού δύναμη έχουνε και ζεστασιά· την καρδιά μας κατακτούν. Τρώμε, πίνουμε, απολαμβάνουμε τα λόγια Του, πάμε στο γαμήλιο δείπνο. Τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια Του, σαν τα στοχαζόμαστε και συναναστρεφόμαστε αυτά, τ’ Άγιο Πνεύμα μας διαφωτίζει, την αλήθεια γνωρίζουμε. Απορρίπτουμε εγκόσμια δεσμά, το καθήκον μας εκτελούμε. Τι ευλογία να εισέρχεται κανείς στη βασιλεία Του! Τραγουδούμε και χορεύουμε δοξολογώντας τον Θεό, δοξολογώντας τον Θεό. Ευχαριστούμε τον Θεό που μας οδήγησε στην οδό της ζωής. Καθημερινά τα λόγια Του απολαμβάνουμε,@μαζί Του ζούμε. Ποτέ δεν θα πάψουμε να δοξάζουμε, να μαρτυρούμε, την δικαιοσύνη Του! Σαν ξίφος που την φύση αποκαλύπτει μας είναι τα λόγια Του. Η αλαζονεία, η αυτοδικαίωση και η απάτη μας αποκαλύπτονται στο φως. Βιώνοντας παίδευση και κρίση, γνωρίζουμε τους εαυτούς μας. Εξαγνίζεται η διεφθαρμένη μας διάθεση, νέοι άνθρωποι γινόμαστε. Συνεργαζόμενοι αρμονικά με άλλους, το καθήκον μας εκτελούμε. Πέφτουμε κι αποτυγχάνουμε, την αλήθεια αναζητούμε. Ο λόγος του Θεού κι η αλήθεια είν’ πολύτιμα, μας εξαγνίζουν. Ελεύθεροι απ’ του Σατανά την επιρροή, τον έπαινο κερδίζουμε του Θεού. Τραγουδούμε και χορεύουμε δοξολογώντας τον Θεό, δοξολογώντας τον Θεό. Ευχαριστούμε τον Θεό που μας οδήγησε στην οδό της ζωής. Καθημερινά τα λόγια Του απολαμβάνουμε, μαζί Του ζούμε. Ποτέ δεν θα πάψουμε να δοξάζουμε, να μαρτυρούμε, την δικαιοσύνη Του! Βέβαιοι πως ο Χριστός είν’ η αλήθεια, Τον ακολουθούμε ακλόνητοι. Την αποστολή μας αναλαμβάνουμε, να γίνουμε μάρτυρες Αυτού και Του είμαστε αφοσιωμένοι πλήρως. Ούτε χλεύη, ούτε συκοφαντία ή καταδίκη δεν μας αποθαρρύνει. Το καθήκον μας κάνουμε για να Τον ικανοποιήσουμε – προέχει η δόξα του Θεού. Δεν θα φοβηθούμε αντιμέτωποι με σύλληψη απ’ τον Σατανά. Αν και διωκόμενοι, θα είμαστε πάντοτε πιστοί. Μέσα από δοκιμασίες και βάσανα, η αγάπη μας για τον Θεό δυναμώνει. Τον μέγα κόκκινο δράκοντα απαρνούμαστε ολότελα, μάρτυρες γινόμαστε ηχηρά. Τραγουδούμε και χορεύουμε δοξολογώντας τον Θεό, δοξολογώντας τον Θεό. Ευχαριστούμε τον Θεό που μας οδήγησε στην οδό της ζωής. Καθημερινά τα λόγια Του απολαμβάνουμε, μαζί Του ζούμε. Ποτέ δεν θα πάψουμε να δοξάζουμε, να μαρτυρούμε, την δικαιοσύνη Του! Τραγουδούμε και χορεύουμε δοξολογώντας τον Θεό, δοξολογώντας τον Θεό. Ευχαριστούμε τον Θεό που μας οδήγησε στην οδό της ζωής. Καθημερινά τα λόγια Του απολαμβάνουμε, μαζί Του ζούμε. Ποτέ δεν θα πάψουμε να δοξάζουμε, να μαρτυρούμε, την δικαιοσύνη Του! από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»