Όλοι εκείνοι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι αυτοί που αντιμάχονται τον Θεό

Εκείνο που πρέπει να επιτύχει κάθε άνθρωπος που ακολουθεί τον Θεό είναι να κατανοήσει τον σκοπό του έργου του Θεού, την επίδραση που μπορεί να έχει στον άνθρωπο, και το θέλημα του Θεού απέναντι στον άνθρωπο. Τώρα εκείνο που όλοι οι άνθρωποι στερούνται είναι η γνώση του έργου του Θεού. Ο άνθρωπος ούτε αντιλαμβάνεται, ούτε κατανοεί ακριβώς τι συνιστούν οι πράξεις του Θεού στους ανθρώπους, όλο το έργο του Θεού, και το θέλημα του Θεού από καταβολής κόσμου. Αυτή η αδυναμία δεν είναι κάτι που απλώς παρατηρείται στον θρησκευτικό κόσμο, αλλά επιπλέον σε όλους τους πιστούς του Θεού. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα που αληθινά θα δεις και θα αντιληφθείς τη σοφία του Θεού˙ όταν θα δεις όλες τις πράξεις του Θεού και θα αναγνωρίσεις τι είναι ο Θεός και τι έχει˙ όταν θα δεις την αφθονία Του, τη σοφία Του, το θαύμα Του, και όλο το έργο Του για τον άνθρωπο, τότε είναι που θα έχεις επιτύχει τη σωστή πίστη στον Θεό. Όταν λέμε ότι ο Θεός τα περικλείει όλα και είναι σε μεγάλη αφθονία, τι εννοούμε λέγοντας ότι τα περικλείει όλα; Και τι σημαίνει αφθονία; Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό, τότε δεν μπορείς να θεωρηθείς ένας πιστός του Θεού. Γιατί λέγω ότι οι άνθρωποι στον θρησκευτικό κόσμο που δεν πιστεύουν στον Θεό και κάνουν διαβολικές πράξεις είναι όμοιοι με τον διάβολο; Όταν λέω ότι κάνουν διαβολικές πράξεις, είναι γιατί δεν κατανοούν το θέλημα του Θεού και δεν αντιλαμβάνονται τη σοφία Του. Σε καμία περίπτωση ο Θεός δεν τους αποκαλύπτει τις πράξεις Του. Είναι τυφλοί άνθρωποι, που δεν βλέπουν τα έργα του Θεού. Είναι εκείνοι που ο Θεός έχει εγκαταλείψει και δεν απολαμβάνουν καθόλου τη φροντίδα και την προστασία του Θεού, πόσο μάλλον το έργο του Αγίου Πνεύματος. Εκείνοι που είναι χωρίς το έργο του Θεού είναι διαβολικοί και βρίσκονται σε αντίθεση με τον Θεό. Εκείνοι που λέγω ότι βρίσκονται σε αντίθεση με τον Θεό είναι εκείνοι που δεν γνωρίζουν τον Θεό, αυτοί που αναγνωρίζουν τον Θεό με ανούσιες λέξεις χωρίς να Τον γνωρίζουν, αυτοί που ακολουθούν τον Θεό αλλά παρόλα αυτά δεν Τον υπακούν, και αυτοί που απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού αλλά δεν μπορούν να καταθέσουν μαρτυρία για Εκείνον. Ο άνθρωπος αν δεν κατανοήσει το σκοπό του έργου του Θεού και το έργο του Θεού για τον άνθρωπο, δεν θα είναι σε συμφωνία με την καρδιά του Θεού, και δεν θα μπορεί να καταθέσει μαρτυρία στον Θεό. Η αιτία που ο άνθρωπος αντιμάχεται τον Θεό πηγάζει αφενός μεν από τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου, και αφετέρου από την άγνοια για τον Θεό και από την έλλειψη κατανόησης των αρχών του έργου του Θεού και το θέλημά Του για τον άνθρωπο. Αυτά τα δύο θέματα συγχωνεύονται σε μια ιστορία αντίστασης του ανθρώπου στον Θεό. Οι πρωτάρηδες στην πίστη αντιτίθενται στον Θεό γιατί κάτι τέτοιες αντιθέσεις είναι στη φύση τους, ενώ η αντίθεση απέναντι στον Θεό ανθρώπων που έχουν υπάρξει πιστοί για πολλά χρόνια είναι αποτέλεσμα της άγνοιάς τους για τον Θεό, και της διεφθαρμένης διάθεσης τους. Την εποχή που ο Θεός δεν είχε ακόμα ενσαρκωθεί, το κριτήριο για το αν κάποιος αντιτίθετο στον Θεό ήταν αν ακολουθούσε τους νόμους που όριζε ο Θεός στον ουρανό. Για παράδειγμα, κατά την Εποχή των Νόμων, όποιος δεν ακολουθούσε τους νόμους του Ιεχωβά ήταν αντίθετος με τον Θεό. Όποιος έκλεβε τις προσφορές προς τον Ιεχωβά, και όποιος ήταν εχθρός με τους εκλεκτούς του Ιεχωβά ήταν εχθρός του Θεού και έπρεπε να θανατωθεί με λιθοβολισμό. Όποιος δεν σεβόταν τη μητέρα του και τον πατέρα του, και όποιος χτυπούσε ή έβριζε κάποιον, θεωρείτο ότι δεν υπάκουε στους νόμους. Και όλοι όσοι δεν υπάκουαν στους νόμους του Ιεχωβά ήταν ενάντια σ’ Εκείνον. Αυτό δεν ίσχυε πια κατά την Εποχή της Χάριτος, όπου τότε όποιος ήταν ενάντια στον Ιησού ήταν και ενάντια στον Θεό, και όποιος δεν ακολουθούσε τους λόγους του Ιησού ήταν εναντίον του Θεού. Εκείνη την εποχή, ο όρος αντίθεση προς τον Θεό έγινε πιο σαφής και πιο πραγματικός. Την εποχή που ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί, το κριτήριο για το αν ο άνθρωπος ήταν αντίθετος με τον Θεό ήταν βασισμένο στο αν ο άνθρωπος λάτρευε και θαύμαζε τον αόρατο Θεό στον ουρανό. Ο όρος αντίθεση προς τον Θεό την εποχή εκείνη δεν ήταν τόσο πραγματικός, γιατί ο άνθρωπος τότε δεν ήταν ικανός ούτε να δει τον Θεό ούτε να γνωρίζει την εικόνα του Θεού ή το πώς Εκείνος εργαζόταν και μιλούσε. Ο άνθρωπος δεν είχε αντίληψη του Θεού και πίστευε στον Θεό με ασάφεια, καθώς Εκείνος δεν είχε παρουσιαστεί στον άνθρωπο. Έτσι λοιπόν, όπως και να πίστευαν οι άνθρωποι στον Θεό με τη φαντασία τους, ο Θεός δεν καταδίκαζε τον άνθρωπο ούτε του ζητούσε πολλά, καθώς ο άνθρωπος δεν μπορούσε καθόλου να δει τον Θεό. Όταν ο Θεός ενσαρκώνεται και θα έρθει στη γη, να εργασθεί ανάμεσα στους ανθρώπους, όλοι θα δουν τον Θεό και θα ακούσουν τον λόγο Του, και όλοι θα δουν τις πράξεις του ενσαρκωμένου Θεού. Εκείνη την ώρα όλες οι αντιλήψεις του ανθρώπου θα διαλυθούν και δεν θα μείνει τίποτε παρά μόνο αφρός. Όσο για εκείνους που βλέπουν την ενσάρκωση του Θεού, όλοι όσοι έχουν υπακοή στις καρδιές τους δεν θα καταδικαστούν, ενώ εκείνοι που από σκοπού είναι ενάντια σ’ Εκείνον θα πρέπει να θεωρηθούν αντίπαλοι του Θεού. Τέτοιοι άνθρωποι είναι αντίχριστοι και είναι εχθροί που εκούσια στέκονται εναντίον του Θεού. Εκείνοι που έχουν αντιλήψεις σχετικά με τον Θεό αλλά ευχαρίστως υπακούν δεν θα καταδικαστούν. Ο Θεός καταδικάζει τον άνθρωπο για τις προθέσεις του και τις πράξεις του και ποτέ για τις σκέψεις του και τις ιδέες του. Εάν ο άνθρωπος καταδικαζόταν με τέτοια κριτήρια, τότε κανένας δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τα οργισμένα χέρια του Θεού. Εκείνοι που εκούσια εναντιώνονται στον ενσαρκωμένο Θεό θα τιμωρηθούν για την ανυπακοή τους. Η εκούσια εναντίωση τους στον Θεό πηγάζει από τις αντιλήψεις που έχουν αυτοί για Εκείνον, και έχουν σαν αποτέλεσμα την διατάραξη του έργου του Θεού. Αυτού του είδους οι άνθρωποι εν γνώσει τους αντιστέκονται και καταστρέφουν το έργο του Θεού. Όχι μόνο έχουν αντιλήψεις για τον Θεό, αλλά πράττουν και εκείνο που ενοχλεί το έργο Του, και αυτός είναι ο λόγος όπου τέτοιου είδους άνθρωποι θα πρέπει να καταδικαστούν. Εκείνοι που δεν έχουν την πρόθεση να ενοχλήσουν το έργο του Θεού με τις πράξεις τους δεν θα καταδικαστούν ως αμαρτωλοί, διότι θεωρείται ότι είναι σε θέση να υπακούσουν με προθυμία και να μη δημιουργήσουν αναστάτωση και ενόχληση. Αυτοί δεν θα πρέπει να καταδικαστούν. Εντούτοις, εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν βιώσει για πολλά χρόνια τα έργα του Θεού και συνεχίζουν να διατηρούν τις αντιλήψεις τους για τον Θεό και παραμένουν ανίκανοι να γνωρίσουν το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, και παρόλα τα πολλά χρόνια εμπειρίας συνεχίζουν να διατηρούν πολλές αντιλήψεις για τον Θεό και δεν είναι ακόμα σε θέση να γνωρίσουν τον Θεό, τότε ακόμα και αν δεν προκαλούν κανένα πρόβλημα με τόσες πολλές αντιλήψεις για τον Θεό μέσα στην καρδιά τους, και ακόμα και αν αυτές οι αντιλήψεις δεν είναι εμφανείς, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πουθενά χρήσιμοι στο έργο του Θεού. Δεν έχουν την ικανότητα να κηρύξουν τον λόγο του Θεού ή να καταθέσουν μαρτυρία στον Θεό. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί για τίποτα και είναι ηλίθιοι. Επειδή δεν γνωρίζουν τον Θεό και δεν είναι σε θέση να αποτινάξουν τις αντιλήψεις τους για τον Θεό, είναι καταδικασμένοι. Αυτό μπορεί να ειπωθεί ως εξής: Δεν είναι ασύνηθες οι πρωτάρηδες της πίστης να έχουν αντιλήψεις για τον Θεό ή να μη γνωρίζουν τίποτε για Εκείνον, δεν είναι όμως φυσιολογικό εκείνοι που για πολλά χρόνια ήταν πιστοί και γνωρίζουν καλά το έργο του Θεού να διατηρούν τέτοιες αντιλήψεις, και ακόμα περισσότερο τέτοιοι άνθρωποι να μη γνωρίζουν τον Θεό. Το αποτέλεσμα αυτής της ανωμαλίας είναι αυτοί οι άνθρωποι να καταδικαστούν. Τέτοιοι ανώμαλοι άνθρωποι δεν είναι ικανοί για τίποτα. Είναι εκείνοι που αντιτίθενται στον Θεό πάρα πολύ και που έχουν ματαίως απολαύσει τη χάρη του Θεού. Όλοι αυτοί στο τέλος θα πρέπει να εξαλειφθούν!

Εκείνοι που δεν αντιλαμβάνονται τον σκοπό του έργου του Θεού είναι εκείνοι που είναι ενάντια στον Θεό, και ακόμα περισσότερο είναι εκείνοι που ενώ αντιλαμβάνονται τον σκοπό του έργου του Θεού, παρόλα αυτά δεν αναζητούν να ικανοποιήσουν τον Θεό. Εκείνοι που διαβάζουν τη Βίβλο σε μεγαλόσχημες εκκλησίες και απαγγέλουν τη Βίβλο κάθε μέρα, και εντούτοις κανένας τους δεν αντιλαμβάνεται τον σκοπό του έργου του Θεού. Κανένας τους δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό˙ επιπλέον, κανένας δεν είναι κοντά στην καρδιά του Θεού. Είναι όλοι άχρηστοι, ποταποί άνθρωποι, ο καθείς στεκούμενος ψηλά για να διδάξει τον Θεό. Παρότι κραδαίνουν το όνομα του Θεού, εκουσίως Τον καταπολεμούν. Παρότι φορούν την ετικέτα των πιστών του Θεού, είναι εκείνοι που τρώγουν τη σάρκα και πίνουν το αίμα του ανθρώπου. Όλοι αυτοί είναι διάβολοι που καταβροχθίζουν την ψυχή του ανθρώπου, αρχιδαίμονες που από σκοπού ενοχλούν εκείνους που προσπαθούν να πάρουν το σωστό μονοπάτι και τοποθετούν προσκόμματα στο μονοπάτι εκείνων που αναζητούν τον Θεό. Παρότι έχουν «ρωμαλέα» εμφάνιση, πώς οι ακόλουθοί τους μπορούν να καταλάβουν ότι αυτοί είναι αντίχριστοι που οδηγούν τους ανθρώπους στην αντίθεση με τον Θεό; Πώς να ξέρουν ότι είναι ζωντανοί διάβολοι που ιδιαιτέρως αναζητούν ψυχές για να τις καταβροχθίσουν; Εκείνοι που τιμούν τον εαυτό τους μπροστά στον Θεό είναι οι κατώτεροι απ’ όλους τους ανθρώπους, ενώ αυτοί που εμφανίζονται ως οι πιο ταπεινοί είναι και οι πιο έντιμοι. Και εκείνοι που θεωρούν ότι γνωρίζουν το έργο του Θεού και διακηρύσσουν το έργο του Θεού στους άλλους με μεγάλες φανφάρες ενώ τα μάτια τους είναι κατά πάνω Του – αυτοί είναι και οι πιο αμαθείς άνθρωποι. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τη μαρτυρία του Θεού και είναι αλαζονικοί και επηρμένοι. Εκείνοι που πιστεύουν ότι έχουν πολύ λίγη γνώση για τον Θεό παρόλη την εμπειρία και την πρακτική τους γνώση για τον Θεό είναι οι πιο αγαπητοί Του. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν πραγματική μαρτυρία και είναι πράγματι δυνατό να τελειοποιηθούν από τον Θεό. Αυτοί που δεν κατανοούν το θέλημα του Θεού είναι αντίπαλοι του Θεού˙ αυτοί που παρότι κατανοούν το θέλημα του Θεού, δεν ασκούν την αλήθεια, είναι αντίπαλοι του Θεού˙ εκείνοι που τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού αλλά πηγαίνουν ενάντια στην ουσία του λόγου του Θεού είναι αντίπαλοι του Θεού˙ αυτοί που έχουν αντιλήψεις για τον ενσαρκωμένο Θεό και επίτηδες επαναστατούν είναι αντίπαλοι του Θεού˙ αυτοί που κρίνουν τον Θεό είναι αντίπαλοι του Θεού˙ και όποιος δεν δύναται να γνωρίσει τον Θεό και να γίνει μάρτυράς Του είναι αντίπαλος του Θεού. Ακούστε λοιπόν την προτροπή Μου: Εάν αληθινά έχετε την πίστη να πορευθείτε σ’ αυτό το μονοπάτι, τότε συνεχίστε να το ακολουθείτε. Εάν δεν έχετε τη δυνατότητα να μην εναντιωθείτε στον Θεό, τότε καλύτερα να φύγετε πριν να είναι πολύ αργά. Αλλιώς οι οιωνοί δεν είναι καλοί, γιατί η φύση σας είναι πολύ διεφθαρμένη. Δεν έχετε την παραμικρή αφοσίωση ή υπακοή, ή μια καρδιά που διψά για το δίκαιο και την αλήθεια. Και δεν έχετε ούτε την ελάχιστη αγάπη για τον Θεό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κατάστασή σας όσον αφορά στον Θεό είναι σε κακό χάλι. Δεν είστε ικανοί να τηρήσετε τις υποχρεώσεις σας ούτε να πείτε αυτά που πρέπει να πείτε. Δεν είστε ικανοί να βάλετε σε εφαρμογή αυτά που έχετε υποχρέωση, και δεν είστε ικανοί να κάνετε αυτό που οφείλετε. Δεν έχετε την αφοσίωση, τη συνείδηση, την υπακοή, ή την αποφασιστικότητα που οφείλετε να έχετε. Δεν έχετε υποφέρει όπως θα έπρεπε, και δεν έχετε την πίστη που θα έπρεπε να έχετε. Δεν έχετε απολύτως καμία αξία˙ έχετε την αυτοεκτίμηση για να συνεχίσετε να ζείτε; Σας το λέω έντονα, είναι καλύτερα να κλείσετε τα μάτια σας για την αιώνια ανάπαυση, και έτσι να γλιτώσετε τον Θεό από την έννοια σας και να μη χρειάζεται Εκείνος να υποφέρει για χάρη σας. Πιστεύετε στον Θεό και εν τούτοις δεν γνωρίζετε το θέλημά Του. Τρέφεστε και πίνετε από τα λόγια του Θεού και εν τούτοις είστε ανίκανοι να κάνετε αυτά που επιτάσσει ο Θεός. Πιστεύετε στον Θεό και εν τούτοις δεν τον γνωρίζετε, και ζείτε παρότι δεν έχετε καμία πρόθεση να αγωνιστείτε για κάποιον σκοπό. Δεν έχετε ούτε αξίες ούτε σκοπό. Ζείτε σαν άνθρωπος αλλά δεν έχετε ούτε συνείδηση, ούτε ακεραιότητα, ούτε την ελάχιστη αξιοπιστία. Πώς μπορεί να θεωρηθείτε άνθρωπος; Πιστεύετε στον Θεό και εν τούτοις Τον εξαπατάτε. Επιπλέον, παίρνετε τα χρήματα του Θεού και τρέφεστε από τις προσφορές Του, και εν τούτοις στο τέλος δεν ενδιαφέρεστε καθόλου για τα συναισθήματα του Θεού ούτε έχετε συνείδηση απέναντι στον Θεό. Δεν μπορείτε να ανταποκριθείτε ούτε στις πιο απλές απαιτήσεις του Θεού. Πώς λοιπόν μπορεί να θεωρηθείτε άνθρωπος; Η τροφή που καταναλώνετε και ο αέρας που αναπνέετε προέρχονται από τον Θεό, απολαμβάνετε τη χάρη Του, και εν τέλει δεν έχετε την παραμικρή γνώση του Θεού. Αντιθέτως, έχετε γίνει οι άχρηστοι που είναι ενάντια στον Θεό. Δεν είστε λοιπόν ένα κτήνος που δεν είναι καλύτερο ούτε από ένα σκυλί; Υπάρχουν άλλα ζώα πιο μοχθηρά από σας;

Εκείνοι οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι που στέκονται ψηλά, στον άμβωνα και διδάσκουν τους ανθρώπους, είναι εχθροί του Θεού και συνεργάτες του Σατανά. Εκείνοι λοιπόν από εσάς που δεν στέκονται ψηλά στον άμβωνα να διδάσκουν τους ανθρώπους, δεν είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του Θεού; Επιπλέον δεν είστε τότε σε συμπαιγνία με τον Σατανά; Εκείνοι που δεν αντιλαμβάνονται τον σκοπό του έργου του Θεού, δεν ξέρουν πώς να συμφωνούν με την καρδιά του Θεού. Ασφαλώς, αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια για εκείνους που κατανοούν τον σκοπό του έργου Του; Το έργο του Θεού δεν είναι ποτέ λανθασμένο˙ αντίθετα, οι επιδιώξεις του ανθρώπου είναι εκείνες που έχουν λάθη. Δεν είναι λοιπόν αυτοί οι εκφυλισμένοι, που εκουσίως αντιτίθενται στον Θεό, πιο μοχθηροί και κακόβουλοι από εκείνους τους πάστορες και τους πρεσβύτερους; Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αντιτίθενται στον Θεό, και αυτοί πάλι αντιτίθενται στον Θεό με πολλούς και διάφορους τρόπους. Όπως ακριβώς υπάρχουν πολλά είδη πιστών, έτσι υπάρχουν και πολλών ειδών άνθρωποι που εναντιώνονται στον Θεό, ο καθένας διαφορετικός από τους άλλους. Κανένας από αυτούς που δεν αναγνωρίζει ξεκάθαρα τον σκοπό του έργου του Θεού δεν μπορεί να σωθεί. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος είχε εναντιωθεί στον Θεό στο παρελθόν, όταν ο άνθρωπος αντιληφθεί τον σκοπό του έργου του Θεού και αφοσιωθεί στην προσπάθεια να ικανοποιήσει τον Θεό, οι πρότερες αμαρτίες του θα συγχωρεθούν ολότελα από τον Θεό. Όσο ο άνθρωπος αναζητά την αλήθεια και ζει με την αλήθεια, ο Θεός δεν λαμβάνει υπόψη του τι είχε κάνει αυτός. Δηλαδή ο Θεός εγκρίνει τον άνθρωπο με βάση το πώς αυτός εφαρμόζει την αλήθεια. Αυτή είναι η δικαιοσύνη του Θεού. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει δει τον Θεό και δεν έχει εμπειρία από το έργο Του, όποια και αν είναι η συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στον Θεό, Εκείνος δεν το λαμβάνει υπόψη του. Εντούτοις από τη στιγμή που ο άνθρωπος έχει δει τον Θεό και το έργο Του, όλες οι πράξεις και οι συμπεριφορές του ανθρώπου καταγράφονται από τον Θεό στα «χρονικά» , διότι ο άνθρωπος έχει δει τον Θεό και έχει ζήσει με το έργο Του.

Όταν ο άνθρωπος έχει αληθινά δει τι έχει ο Θεός και τι είναι Εκείνος, έχει δει την ανωτερότητα Του και έχει αληθινά γνωρίσει το έργο του Θεού, και επιπλέον, όταν ο άνθρωπος έχει αλλάξει την πρότερη διάθεσή του, τότε ο άνθρωπος θα έχει τελείως αποτινάξει τις επαναστατικές του αντιλήψεις που αντιμάχονται τον Θεό. Μπορούμε να πούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει έστω και μία φορά αντιτεθεί στον Θεό και έχει επαναστατήσει ενάντια στον Θεό. Εντούτοις, αν έχεις την πρόθεση να υπακούσεις στον ενσαρκωμένο Θεό, και έτσι να ικανοποιείς την καρδιά του Θεού με την αφοσίωσή σου, ζεις με την αλήθεια όπως οφείλεις, είσαι εντάξει στα καθήκοντά σου όπως οφείλεις, και ακολουθείς τους κανόνες όπως πρέπει, τότε σημαίνει ότι είσαι πρόθυμος να αποτινάξεις την επαναστατικότητά σου για να ικανοποιήσεις τον Θεό, και θα τελειοποιηθείς από τον Θεό. Αν αρνηθείς να αναγνωρίσεις τα λάθη σου και δεν μετανοήσεις με την καρδία σου˙ αν επιμένεις στις επαναστατικές σου συμπεριφορές και δεν ενδιαφέρεσαι στην καρδιά σου να συμπορευτείς με τον Θεό και να ικανοποιήσεις τον Θεό, τότε θα είσαι ένας επίμονος ηλίθιος και θα τιμωρηθείς οπωσδήποτε, και δεν θα πρέπει να τελειοποιηθείς ποτέ από τον Θεό. Και σαν τέτοιος θα είσαι ο εχθρός του Θεού σήμερα και αύριο, και τέτοιος θα παραμείνεις, ο εχθρός του Θεού και την επόμενη μέρα˙ θα είσαι για πάντα ένας αντίπαλος του Θεού και εχθρός του Θεού. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να σε αφήσει να ξεφύγεις; Είναι στη φύση του ανθρώπου να εναντιώνεται στον Θεό, αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί επίτηδες να αναζητά τα «μυστικά» για να εναντιώνεται στον Θεό, γιατί το να αλλάξει τη φύση του είναι μια ανυπέρβλητη δουλειά. Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε καλυτέρα να αποχωρήσεις πριν να είναι πολύ αργά, για να μην τιμωρηθείς πιο αυστηρά αργότερα, και για να μην έρθει στην επιφάνεια η κτηνώδης σου φύση και γίνει μη διαχειρίσιμη μέχρι που το σώμα σου να καταστραφεί εν τέλει από τον Θεό. Πιστεύεις στον Θεό για να ευλογηθείς. Εάν είναι στο τέλος να σου συμβεί μόνο κακοτυχία, τότε δεν αξίζει τον κόπο. Σας προτρέπω καλύτερα να ακολουθήσετε κάποιο άλλο σχέδιο. Οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα θα είναι καλύτερη από την πίστη σας στον Θεό. Σίγουρα υπάρχει και κάτι άλλο εκτός από αυτό το μονοπάτι μόνο; Δεν θα συνεχίσετε να ζείτε έτσι και αλλιώς χωρίς να αναζητείτε την αλήθεια; Γιατί να ζείτε διαφωνώντας με τον Θεό με αυτόν τον τρόπο;

Πηγή από:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

Ο λόγος του Θεού «Ιδού η εμφάνιση του Θεού με την κρίση και την παίδευσή Του»

 

Ο λόγος του Θεού «Ιδού η εμφάνιση του Θεού με την κρίση και την παίδευσή Του» 

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κανείς άλλος εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να ξέρει όλες τις σκέψεις μας ή να έχει τέτοια κατανόηση για τη φύση και την ουσία μας ή να κρίνει την επαναστατικότητα και τη διαφθορά της ανθρωπότητας ή να μας μιλάει και να εργάζεται ανάμεσά μας για λογαριασμό του επουράνιου Θεού. Κανείς, εκτός από Αυτόν, δεν μπορεί να κατέχει την εξουσία, τη σοφία και την υπεροχή του Θεού. Η διάθεση του Θεού και αυτό που έχει και είναι εκπέμπονται, εξ ολοκλήρου, από Αυτόν. Κανείς εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να μας δείξει την οδό και να μας φέρει το φως. Κανείς εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να αποκαλύψει τα μυστήρια που ο Θεός δεν έχει φανερώσει από τη δημιουργία μέχρι σήμερα. Κανείς εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να μας σώσει από τα δεσμά του Σατανά και τη διεφθαρμένη διάθεσή μας. Εκπροσωπεί τον Θεό και εκφράζει την φωνή της καρδιάς του Θεού, την ενθάρρυνση του Θεού και την κρίση του Θεού προς όλη την ανθρωπότητα. Αυτός έχει ξεκινήσει μια νέα εποχή, μια νέα περίοδο, και έφερε νέο ουρανό και γη, νέο έργο και μας έφερε ελπίδα και τερμάτισε το μάταιο βίο που διήγαμε και μας επέτρεψε να δούμε καθαρά την οδό της σωτηρίας. Έχει κατακτήσει ολόκληρη την ύπαρξή μας και κέρδισε την καρδιά μας. Από εκείνη τη στιγμή και εφεξής, το μυαλό μας αποκτά συνείδηση και το πνεύμα μας φαίνεται να αναζωογονείται: Αυτός ο συνηθισμένος, ασήμαντος άνθρωπος, που ζει ανάμεσα μας και έχει εδώ και καιρό βιώσει την απόρριψή μας - δεν είναι άραγε ο Κύριος Ιησούς, ο οποίος είναι πάντα στις σκέψεις μας, και τον οποίον εμείς λαχταρούμε νύχτα μέρα; Ιδού Αυτός! Ιδού όντως Αυτός! Είναι ο Θεός μας! Είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή! Μας επέτρεψε να ζήσουμε και πάλι, να δούμε το φως, και δεν άφησε τις καρδιές μας να περιπλανιούνται. Έχουμε επιστρέψει στον οίκο του Θεού, επιστρέψαμε ενώπιον του θρόνου Του, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με Αυτόν, έχουμε δει την όψη Του και έχουμε δει την οδό ενώπιόν μας».

Χριστιανικά τραγούδια | Να αγαπάμε τον πρακτικό Θεό με όλη μας την καρδιά

 

Χριστιανικά τραγούδια | Να αγαπάμε τον πρακτικό Θεό με όλη μας την καρδιά  

Λα… λα λα λα… λα λα λα… Λα… λα λα λα… λα λα λα… λα… Ο Ήλιος της δικαιοσύνης (δικαιοσύνης) ανατέλλει στην Ανατολή. Ω Θεέ! Η δόξα Σου γεμίζει τον ουρανό και τη γη. Όμορφε μου (αγαπημένε μου), η αγάπη Σου περικλείει την καρδιά μου. Αυτοί που αναζητούν την αλήθεια αγαπούν τον Θεό, όλοι ανεξαιρέτως. Νωρίς το πρωί, αν και ξυπνώ μόνος, η ευτυχία είναι στην καρδιά μου καθώς συλλογίζομαι τα λόγια του Θεού. Τα ευγενή Του λόγια είναι σαν αυτά μιας στοργικής μητέρας, τα λόγια της κρίσης Του είναι αυστηρά όπως το η επίπληξη του πατέρα. (Έι) Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν αγαπώ, με όλη μου την καρδιά αγαπώ μόνο τον Θεό μου. Α ει… α ει… α ει… α ει… Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν αγαπώ, με όλη μου την καρδιά αγαπώ μόνο τον Θεό μου. Α ει… α ει… α ει… α ει… Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν αγαπώ, με όλη μου την καρδιά αγαπώ μόνο τον Θεό μου. Λα λα λα… λα λα λα… Λα λα λα… λα λα λα… λα… Το θέλημα του Θεού έχει αποκαλυφθεί – για να τελειοποιήσει όσους Τον αγαπούν αληθινά. Αθώοι, σφύζοντες από ζωή, προσφέρετε τους αίνους σας σε Αυτόν! Χορέψτε όμορφους χορούς, εκτιναχθείτε και αναπηδήστε γύρω από τον αληθινό Θεό! Απ’ όλες γωνιές της γης, ερχόμαστε, καλεσμένοι από την φωνή του Θεού. Τα λόγια ζωής Του ελεύθερα δόθηκαν σ’ εμάς, είμαστε εξαγνισμένοι από την κρίση των λόγων Του. Η αγάπη γίνεται δυνατότερη για να εξευγενιστεί. Είναι γλυκό ν’ απολαμβάνεις την αγάπη του Θεού. (Έι) Ο Θεός είναι τόσο αξιαγάπητος. Ποιος δεν Τον αγαπά; Με όλη μου την καρδιά, αγαπώ μόνο τον πρακτικό Θεό. Α ει… α ει… α ει… α ει… Ο Θεός είναι τόσο αξιαγάπητος. Ποιος δεν Τον αγαπά; Με όλη μου την καρδιά, αγαπώ μόνο τον πρακτικό Θεό. Α ει… α ει… α ει… α ει… Ο Θεός είναι τόσο αξιαγάπητος. Ποιος δεν Τον αγαπά; Με όλη μου την καρδιά, αγαπώ μόνο τον Θεό μου. Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν αγαπώ, με όλη μου την καρδιά αγαπώ μόνο τον Θεό μου. Σ’ ευχαριστώ! (Σ’ ευχαριστώ!) (Σ’ ευχαριστώ!) (Σ’ ευχαριστώ!) Σε αγαπάμε! 
από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»

Ο άνθρωπος που επιτυγχάνει τη σωτηρία είναι εκείνος που είναι πρόθυμος να κάνει πράξη την αλήθεια

Από πολύ παλιά, η ανάγκη να ζει κανείς μια σωστή εκκλησιαστική ζωή αναφερόταν στα κηρύγματα. Τότε, γιατί δεν έχει ακόμη βελτιωθεί η ζωή της εκκλησίας, και έχει παραμείνει στα ίδια παλιά πράγματα; Γιατί δεν υπάρχει ένας τελείως νέος και διαφορετικός τρόπος ζωής; Είναι σωστό ένας άνθρωπος της δεκαετίας του ενενήντα να ζει όπως ένας αυτοκράτορας μιας περασμένης εποχής; Παρότι η τροφή και το ποτό μπορεί να είναι λιχουδιές που σπάνια γευόταν κανείς σε προηγούμενες εποχές, δεν έχουν υπάρξει σημαντικές αλλαγές στις συνθήκες της εκκλησίας. Είναι σαν να βάζεις ένα παλιό κρασί σε καινούργιο μπουκάλι. Ποιά είναι λοιπόν η χρησιμότητα του να λέει ο Θεός τόσα πολλά; Οι εκκλησίες στα περισσότερα μέρη δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Το έχω δει με τα μάτια Μου και είναι ξεκάθαρο στην καρδιά Μου. Παρότι δεν έχω ο ίδιος εμπειρία από την ζωή στην εκκλησία, γνωρίζω τις συνθήκες των συναθροίσεων στην εκκλησία απ’ έξω κι’ ανακατωτά. Δεν έχουν εξελιχθεί και πολύ. Και πάμε πίσω στο γνωστό απόφθεγμα – είναι σαν να βάζεις παλιό κρασί σε καινούργιο μπουκάλι. Τίποτε δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο! Όταν κάποιος τους ποιμαίνει σαν πρόβατα τότε καίγονται σαν τη φωτιά, αλλά όταν δεν υπάρχει κανένας να τους στηρίξει, είναι σαν ένα κομμάτι πάγος. Δεν είναι πολλοί που μπορούν να μιλήσουν για πρακτικά πράγματα, και πολύ σπάνια μπορεί κάποιος να πιάσει το τιμόνι. Παρότι τα κηρύγματα είναι υψηλά, σπάνια κάποιος επιτυγχάνει την είσοδο. Λίγοι άνθρωποι αγαπούν τον λόγο του Θεού. Γεμίζουν δάκρυα όταν δέχονται τον λόγο του Θεού, είναι ευτυχείς όταν τον βάζουν στην άκρη, και χάνουν το ενδιαφέρον και τη λάμψη τους όταν απομακρύνονται από αυτόν. Για να πούμε την αλήθεια, απλά δεν αγαπάτε τον λόγο του Θεού και δεν εκλαμβάνετε τα λόγια από το στόμα Του σήμερα σαν θησαυρό. Είστε ανήσυχοι όταν διαβάζετε τον λόγο Του και κουράζεστε όταν τον αποστηθίζετε, και όταν πρέπει να κάνετε πράξη τον λόγο του Θεού, δεν έχετε καθόλου ενθουσιασμό. Είστε πάντα ενεργοποιημένοι όταν διαβάζετε τον λόγο του Θεού, αλλά συνάμα ξεχνάτε να τον κάνετε πράξη. Πραγματικά, δεν χρειάζεται να λέγονται αυτά τα λόγια τόσο επιμελώς και να επαναλαμβάνονται με τόση υπομονή. Οι άνθρωποι μόνο ακούν, αλλά δεν προχωρούν σε πράξεις, οπότε αυτό έχει γίνει εμπόδιο στο έργο του Θεού. Δεν μπορώ να μην το αναφέρω, δεν μπορώ να μη μιλήσω γι’ αυτό. Αναγκάζομαι να το κάνω. Δεν είναι ότι με ευχαριστεί να εκθέτω τις αδυναμίες των άλλων. Νομίζετε ότι οι πράξεις σας είναι όπως πρέπει και νομίζετε ότι όταν οι αποκαλύψεις κορυφώνονται, είστε και εσείς στην κορύφωση; Είναι τόσο απλό; Δεν εξετάζετε ποτέ τη βάση πάνω στην οποία εν τέλει χτίζονται οι εμπειρίες σας! Από δω και πέρα, οι συναθροίσεις σας με τίποτα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως η αρμόζουσα ζωή της εκκλησίας, ούτε αυτή είναι καθόλου μια σωστή πνευματική ζωή. Είναι μόνο μια συνάθροιση μιας ομάδας ανθρώπων που αρέσκονται σε κουβεντούλες και τραγούδια. Για να πούμε την αλήθεια, δεν υπάρχει και πολύ πραγματικότητα σε αυτό. Για να το πούμε και πιο καθαρά, εάν δεν κάνεις πράξη την αλήθεια, τότε πού είναι η πραγματικότητα; Δεν αποτελεί κομπασμό να ισχυρίζεσαι ότι έχεις πραγματικότητα; Εκείνοι που πάντα κάνουν έργο, είναι αλαζόνες και επηρμένοι, ενώ εκείνοι που πάντα υπακούουν, σιωπούν και κρατούν χαμηλό προφίλ, χωρίς να έχουν καμία ευκαιρία για εξάσκηση. Οι άνθρωποι που κάνουν έργο, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μιλούν, να πολυλογούν με ομιλίες σε υψηλούς τόνους, ενώ οι οπαδοί μόνο ακούν. Δεν υπάρχει καμία αλλαγή για την οποία να μπορούν να μιλήσουν. Είναι μόνο συμπεριφορές του παρελθόντος! Σήμερα, το να μπορείς να υποταχτείς και να μην τολμάς να επέμβεις ή να συμπεριφερθείς κατά βούληση είναι συνέπεια της έλευσης των διοικητικών διαταγμάτων του Θεού. Δεν είναι μια αλλαγή σ’ εσένα μέσω εμπειρίας. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις σήμερα και που θα έκανες χτες είναι γιατί το έργο του Θεού είναι τόσο προφανές που έχει κατακτήσει τους ανθρώπους. Να ρωτήσω κάποιον τι από αυτά που έχει επιτύχει σήμερα έχει αποκτηθεί με τον ιδρώτα του προσώπου του και την προσωπική του σκληρή δουλειά; Πόσα από αυτά σου τα είπε απευθείας ο Θεός; Τι θα απαντούσες; Θα παρέμενες άναυδος και άφωνος; Θα έμενες με ανοιχτό το στόμα; Πως γίνεται οι άλλοι να μπορούν να αναφέρονται σε πολλές από τις πραγματικές εμπειρίες τους για να σου παράσχουν τροφή, όταν εσύ απλά απολαμβάνεις τα γεύματα που έχουν μαγειρέψει οι άλλοι; Μήπως δεν ντρέπεσαι; Μήπως δεν νιώθεις αμήχανα;

Το αληθινό νόημα της ενσάρκωσης

• Ύμνος των λόγων του Θεού
• Το αληθινό νόημα της ενσάρκωσης
• I
• Η γνώση των ανθρώπων
• για τον πρακτικό Θεό
• και τη σημασία της ενσάρκωσης
• είν' ελλιπής.
• Σχετικά με την σάρκα του Θεού,
• μέσα απ’ το έργο και τον λόγο Του,
• βλέπουν όλοι το Πνεύμα του Θεού
• πλούσιο κι επεκτατικό.
• Το νόημα τ’ αληθινό
• του Πνεύματος που ενσαρκώνεται
• είν’ ότι ο άνθρωπος δρα
• κοντά στον Θεό,
• βασιζόμενος σ’ Αυτόν
• και λαμβάνοντας γνώση Θεού, Θεού.
• II
• Αυτόν τον άνθρωπο λατρεύεις,
• αλλά πραγματικά,
• λατρεύεις το Πνεύμα του Θεού.
• Αυτό είν’ το ελάχιστο
• που πρέπει να ξέρουν
• οι άνθρωποι όλοι
• για τον ένσαρκο Θεό,
• να γνωρίζουν την ουσία
• του Πνεύματος μέσ' απ’ τη σάρκα,
• το θείο έργο Του μα
• και τ’ ανθρώπινό Του, το σαρκικό,
• να δέχονται τον λόγο του Πνεύματος,
• μιας και το Πνεύμα την σάρκα οδηγεί,
• δείχνει τη δύναμή Του στη σάρκα.
• Το νόημα τ’ αληθινό
• του Πνεύματος που ενσαρκώνεται
• είν’ ότι ο άνθρωπος δρα
• κοντά στον Θεό,
• βασιζόμενος σ’ Αυτόν
• και λαμβάνοντας γνώση Θεού, Θεού.
• III
• Ήρθ' ο Θεός απ’ τον ουρανό στη γη,
• τον λόγο Του να εκφράσει
• με τη σάρκα να ολοκληρώσει
• το έργο του Πνεύματος.
• Μέσα απ' τη σάρκα γνωρίζει
• ο άνθρωπος το Πνεύμα,
• με του Θεού την εμφάνιση στη γη,
• διαλύεται η θολή αντίληψη περί Θεού.
• Οι άνθρωποι λατρεύουν
• τον πρακτικό Θεό,
• αυξάνοντας την υπακοή τους σ’ Αυτόν.
• Μέσα απ’ το θείο έργο Του,
• το ανθρώπινο δια μέσου της σαρκός,
• ποίμανση κι αποκάλυψη
• παίρνει κανείς,
• αλλάζει η διάθεσή του.
• Το νόημα τ’ αληθινό
• του Πνεύματος που ενσαρκώνεται
• είν’ ότι ο άνθρωπος δρα
• κοντά στον Θεό,
• βασιζόμενος σ’ Αυτόν
• και λαμβάνοντας γνώση Θεού, Θεού.
• από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Χριστιανικά τραγούδια | Δοξολογία για τη νέα ζωή στη βασιλεία

 

Χριστιανικά τραγούδια | Δοξολογία για τη νέα ζωή στη βασιλεία 

Έχουμε ακούσει τη φωνή του Θεού κι επιστρέψει στον οίκο Του. Στις συγκεντρώσεις τρώμε και πίνουμε τα λόγια Του, στο δείπνο παρευρισκόμαστε. Αποχαιρετάμε τις λύπες μας και τα μπερδέματά μας, διάγουμε νέα ζωή. Τα λόγια του Θεού είναι μαζί μας κάθε μέρα, τη θαλπωρή τους απολαμβάνουμε. Καθώς ανοίγουμε τις καρδιές μας στις συναναστροφές αλήθειας, οι καρδιές μας φωτίζονται τόσο. Σκεφτόμαστε, αναλογιζόμαστε τα λόγια Του, το Άγιο Πνεύμα μάς διαφωτίζει. Διώχνουμε την αποξένωση και τις προκαταλήψεις μας, ζούμε μες στην αγάπη του Θεού. Κατανοούμε την αλήθεια κι ελευθερωνόμαστε, οι καρδιές μας σαν το μέλι είναι γλυκές. Αγαπάμε αλλήλους, δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσά μας. Κατανοούμε την καρδιά του Θεού, δεν είμαστε πια αρνητικοί. Ζώντας μες στα λόγια του Θεού, βλέπουμε το κάλλος Του. Πήραμε τον δρόμο της ζωής, όλ’ αυτά είν’ η καθοδήγηση του Θεού. Τραγουδάμε δυνατά τις δοξολογίες μας για τον Θεό και χορεύουμε. Τη νέα μας ζωή στη βασιλεία δοξάζουμε, οι καρδιές μας είν’ ευτυχισμένες. Ο Θεός είν’ που μας έσωσε, γίναμε ο λαός Του. Η εξύψωση μπρος στον θρόνο Θεού είν’ ασύγκριτη απόλαυση. Τα λόγια Tου είν’ τόσο πολύτιμα, η αλήθεια εξ ολοκλήρου. Σαν δεχόμαστε την κρίση των λόγων του Θεού, η διαφθορά μας γίνεται ολοφάνερη. Με αλαζονική διάθεση, στ’ αλήθεια δεν έχουμε λογική. Τα λόγια του Θεού μας κλαδεύουν και μας αντιμετωπίζουν, έχουμε γνωρίσει τους εαυτούς μας. Αναλογιζόμαστε, κατανοούμε τους εαυτούς μας, έχουμε αληθινή μεταμέλεια. Μέσω της κρίσης και της παίδευσης, η διαφθορά μας εξαγνίζεται. Αποτασσόμαστε τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας, γινόμαστε νέοι άνθρωποι. Μπορούμε να τελούμε τα καθήκοντά μας, δεκτικοί ν’ ανταποδώσουμε την αγάπη του Θεού. Καθένας κάνει ό,τι του αναλογεί, είμαστε αφοσιωμένοι στον Θεό. Είμαστε σταθεροί στη μαρτυρία μας να εκπληρώσουμε το θέλημα του Θεού. Ο καθένας μας εκπέμπει το δικό του φως και ζεστασιά, διαδίδοντας τη μαρτυρία για τον Θεό. Η αγνή κι ειλικρινής αγάπη για τον Θεό είναι ευτυχισμένη και γλυκιά. Τραγουδάμε δυνατά τις δοξολογίες μας για τον Θεό και χορεύουμε. Τη νέα μας ζωή στη βασιλεία δοξάζουμε, οι καρδιές μας είν’ ευτυχισμένες. Ο Θεός είν’ που μας έσωσε, γίναμε ο λαός Του. Η εξύψωση μπρος στον θρόνο Θεού είν’ ασύγκριτη απόλαυση. Τις καρδιές και τα χέρια μας ενώνουμε, για μαρτυρία προς τον Θεό. Το ευαγγέλιο της βασιλείας διαδίδουμε, δεν φοβόμαστε δυσχέρειες και κόπωση. Στις δοκιμασίες και στα βάσανα, προσευχόμαστε και βασιζόμαστε στον Θεό. Ο δρόμος είναι σκληρός και τραχύς, μα ο Θεός ανοίγει ένα μονοπάτι. Κατανοώντας την αλήθεια των λόγων του Θεού, οι καρδιές μας παίρνουν δύναμη. Τα λόγια Του μας ενθαρρύνουν, πάντα προοδεύουμε. Πλάι-πλάι, χέρι-χέρι, γινόμαστε μάρτυρες για τον Θεό, δίνουμε σ’ Αυτόν τους εαυτούς μας ψυχή τε και σώματι. Όσο μεγάλα κι αν είναι τα βάσανά μας, είμαστε τόσο πρόθυμοι. Με την καθοδήγηση του Θεού, θριαμβεύουμε επί του Σατανά. Στ’ αλήθεια αγαπάμε τον Θεό, ποτέ δεν θα το μετανιώσουμε. Έχουμε αποκηρύξει πλήρως τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, είμαστε στρατιώτες νικηφόροι. Γινόμαστε μάρτυρες στον δρόμο της αγάπης για τον Θεό, ποτέ δεν θα οπισθοχωρήσουμε. Τραγουδάμε δυνατά τις δοξολογίες μας για τον Θεό και χορεύουμε. Τη νέα μας ζωή στη βασιλεία δοξάζουμε, οι καρδιές μας είν’ ευτυχισμένες. Ο Θεός είν’ που μας έσωσε, γίναμε ο λαός Του. Η εξύψωση μπρος στον θρόνο Θεού είν’ ασύγκριτη απόλαυση. Τραγουδάμε δυνατά τις δοξολογίες μας για τον Θεό και χορεύουμε. Τη νέα μας ζωή στη βασιλεία δοξάζουμε, οι καρδιές μας είν’ ευτυχισμένες. Ο Θεός είν’ που μας έσωσε, γίναμε ο λαός Του. Η εξύψωση μπρος στον θρόνο Θεού είν’ ασύγκριτη απόλαυση. από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»

Οι άνθρωποι που μπορούν να είναι απόλυτα υπάκουοι προς την πρακτικότητα του Θεού, είναι εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό

Το να έχει κανείς γνώση της πρακτικότητας και να μπορεί να δει καθαρά το έργο του Θεού, όλα αυτά φαίνονται στα λόγια Του. Μόνο στα λόγια του Θεού μπορείς να κερδίσεις τη διαφώτιση, έτσι πρέπει να εξοπλιστείς περισσότερο με τα λόγια Του. Μοιράσου την κατανόησή σου για τα λόγια του Θεού στις συναναστροφές σου και, μέσω αυτών, οι άλλοι μπορούν να κερδίσουν τη διαφώτιση και να οδηγήσουν άλλους ανθρώπους στο μονοπάτι –αυτό το μονοπάτι είναι πρακτικό. Πριν να στήσει ο Θεός ένα περιβάλλον για σας, ο καθένας σας πρέπει πρώτα να εξοπλιστεί με τα λόγια Του. Αυτό πρέπει να το κάνουν όλοι –αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι η βρώση και η πόση των λόγων Του. Για τα πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις, αναζήτησε μονοπάτι πράξης στα λόγια Του και ψάξε εκεί για οποιοδήποτε ζήτημα δεν καταλαβαίνεις ή για κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζεις. Κάνε τα λόγια του Θεού προμήθειά σου, επίτρεψε σ’ αυτά να σε βοηθήσουν να επιλύσεις πρακτικές δυσκολίες και προβλήματα, και επίτρεψε στα λόγια Του να γίνουν η βοήθειά σου στη ζωή –αυτό απαιτεί να καταβάλεις προσπάθεια. Τα αποτελέσματα πρέπει να επιτευχθούν μέσω της βρώσης και της πόσης των λόγων του Θεού. Πρέπει να μπορείς να ησυχάσεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και να πράττεις σύμφωνα με τα λόγια Του στα ζητήματα που αντιμετωπίζεις. Όταν δεν έχεις κάποιο ζήτημα να αντιμετωπίσεις, απλώς φάε και πιες. Κάποιες φορές μπορεί να προσεύχεσαι και να σκέφτεσαι την αγάπη του Θεού, να συναναστρέφεσαι άλλους κατά την κατανόηση των λόγων Του και την διαφώτιση και τη φώτιση που βιώνεις μέσα σου, και την αντίδρασή σου όταν τα διαβάζεις, και έτσι μπορείς να οδηγήσεις τους ανθρώπους στον ορθό δρόμο –αυτό είναι πρακτικό. Ο στόχος αυτού είναι να επιτρέψεις στα λόγια του Θεού να γίνουν η πρακτική προμήθειά σου.

Μέσα σε μια μέρα, πόσες ώρες περνάς στ’ αλήθεια ενώπιον του Θεού; Ποιο ποσοστό της ημέρας σου αφιερώνεται στον Θεό; Πόσο, αντίστοιχα, αφιερώνεται στη σάρκα; Το να προσανατολίζεται πάντα η καρδιά κάποιου προς τον Θεό, είναι το πρώτο βήμα στον ορθό δρόμο προς την τελείωση από τον Θεό. Μπορείς να αφιερώσεις την καρδιά, το σώμα σου και όλη την αληθινή αγάπη σου στον Θεό, να τα τοποθετήσεις ενώπιόν Του, να είσαι πλήρως υπάκουος προς Αυτόν και να ενδιαφέρεσαι ολοκληρωτικά για το θέλημά Του. Όχι για τη σάρκα, όχι για την οικογένεια, όχι για τις προσωπικές σου επιθυμίες, μα για το συμφέρον του οίκου του Θεού. Μπορείς στα πάντα να πάρεις τον λόγο του Θεού ως βασική αρχή, ως θεμέλιο. Με τον τρόπο αυτόν, οι προθέσεις σου και οι οπτικές σου θα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και θα είσαι κάποιος που κερδίζει το εγκώμιο του Θεού ενώπιόν Του. Εκείνοι στους οποίους αρέσκεται ο Θεός είναι εκείνοι που είναι απόλυτοι απέναντί Του, οι άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι σ’ Αυτόν και σε κανέναν άλλον. Εκείνοι που ο Θεός σιχαίνεται είναι οι απρόθυμοι απέναντί Του και αυτοί που επαναστατούν εναντίον Του. Σιχαίνεται εκείνους που πιστεύουν σ’ Αυτόν και πάντα θέλουν να Τον ευχαριστήσουν, αλλά δεν μπορούν να αφιερώσουν πλήρως τον εαυτό τους σ’ Αυτόν. Σιχαίνεται εκείνους που λένε ότι Τον αγαπούν, μα στην καρδιά τους επαναστατούν εναντίον Του. Σιχαίνεται εκείνους που χρησιμοποιούν ωραία λόγια για να παραπλανήσουν. Εκείνους που δεν έχουν γνήσια αφοσίωση προς τον Θεό ή γνήσια υπακοή προς Αυτόν είναι άνθρωποι δόλιοι· είναι εκ φύσεως υπερβολικά αλαζονικοί. Εκείνοι που δεν μπορούν να είναι αληθινά υπάκουοι μπροστά στον κανονικό, τον πρακτικό Θεό είναι ακόμα πιο αλαζονικοί, και εκείνοι είναι κυρίως οι φιλότιμοι απόγονοι του αρχαγγέλου. Εκείνοι που στ’ αλήθεια αφιερώνουν τον εαυτό τους στον Θεό θέτουν όλο τους το είναι ενώπιόν Του. Υπακούν αληθινά όλες Του τις ομιλίες και μπορούν να κάνουν πράξη τα λόγια Του. Κάνουν τα λόγια του Θεού θεμέλιο της ύπαρξής τους και μπορούν να αναζητήσουν αληθινά μέρη της πράξης τους στον λόγο του Θεού. Έτσι είναι κάποιος που ζει στ’ αλήθεια ενώπιον του Θεού. Αν αυτό που κάνεις είναι ωφέλιμο για τη ζωή σου και, μέσω της βρώσης και της πόσης των λόγων Του, μπορείς να ικανοποιήσεις τις εσωτερικές σου ανάγκες και την ανεπάρκειά σου, ώστε η διάθεση της ζωής σου να μεταμορφωθεί, τότε αυτό θα ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού. Το να δρας ανάλογα με τις απαιτήσεις του Θεού, το να μην ικανοποιείς τη σάρκα, αλλά το θέλημά Του, αυτό σημαίνει είσοδος στην πραγματικότητα των λόγων Του. Κι όταν μιλάμε για πιο ρεαλιστική είσοδο στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού, σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις το καθήκον σου και να ικανοποιήσεις τις απαιτήσεις του Θεού. Μόνο αυτού του είδους οι πρακτικές δράσεις μπορούν να ονομαστούν είσοδος στην πραγματικότητα των λόγων Του. Αν μπορέσεις να εισέλθεις στην πραγματικότητα αυτή, τότε έχεις την αλήθεια. Αυτή είναι η αρχή της εισόδου στην πραγματικότητα· πρέπει πρώτα να λάβεις αυτήν την εκπαίδευση και μόνο μετά από αυτό θα μπορέσεις να εισέλθεις σε βαθύτερες πραγματικότητες. Σκέψου πώς να τηρήσεις τις εντολές και πώς να είσαι αφοσιωμένος ενώπιον του Θεού. Μην σκέφτεσαι συνεχώς το πότε θα μπορέσεις να εισέλθεις στη βασιλεία –αν η διάθεσή σου δεν αλλάξει, ό,τι κι αν σκέφτεσαι θα είναι άχρηστο! Για να εισέλθεις στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού, πρέπει πρώτα να καταφέρεις όλες οι ιδέες και οι σκέψεις σου να οδηγούν στον Θεό –είναι απολύτως απαραίτητο.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βρίσκονται εν μέσω δοκιμασιών· δεν κατανοούν το έργο του Θεού. Μα σου λέω, αν δεν το καταλαβαίνεις, καλύτερα να μην το κρίνεις. Ίσως υπάρξει μια μέρα κατά την οποία η αλήθεια θα βγει στο φως και τότε θα τη μάθεις. Το να μην κρίνεις θα ήταν ωφέλιμο, μα δεν γίνεται απλά να περιμένεις παθητικά. Πρέπει να προσπαθήσεις ενεργά να εισέλθεις –μόνον αυτός που προσπαθεί ενεργά θα έχει μια πρακτική είσοδο. Λόγω της επαναστατικότητάς τους, οι άνθρωποι πάντα αναπτύσσουν αντιλήψεις για τον πρακτικό Θεό. Αυτό απαιτεί όλοι οι άνθρωποι να μάθουν πώς να είναι υπάκουοι, καθώς ο πρακτικός Θεός αποτελεί μια τεράστια δοκιμασία για την ανθρωπότητα. Αν δεν καταφέρεις να παραμείνεις σταθερός, τότε όλα έχουν τελειώσει· αν δεν έχεις μια κατανόηση για την πρακτικότητα του πρακτικού Θεού, δεν θα μπορέσεις να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό. Η πρακτικότητα του Θεού αποτελεί κρίσιμο βήμα για το αν μπορούν οι άνθρωποι να οδηγηθούν στην τελείωση ή όχι. Η πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού που ήρθε στη γη είναι δοκιμασία για τον κάθε άνθρωπο. Αν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός σε αυτήν την πτυχή, τότε είσαι κάποιος που γνωρίζει τον Θεό, κάποιος που Τον αγαπά στ’ αλήθεια. Αν δεν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός, αν πιστεύεις μόνο στο Πνεύμα και δεν μπορείς να πιστέψεις στην πρακτικότητα του Θεού, τότε, όσο μεγάλη κι αν είναι η πίστη σου, είναι άχρηστη. Αν δεν μπορείς να πιστέψεις στον ορατό Θεό, τότε πώς είναι δυνατόν να πιστέψεις στο Πνεύμα Του; Δεν προσπαθείς να κοροϊδέψεις τον Θεό; Δεν είσαι υπάκουος στον ορατό και απτό Θεό, πώς, λοιπόν, μπορείς να υπακούς στο Πνεύμα; Ένα πνεύμα είναι αόρατο και άυλο, άρα, όταν λες ότι υπακούς στο Πνεύμα του Θεού, δεν είναι ανοησία; Το κλειδί για την τήρηση των εντολών είναι η κατανόηση του πρακτικού Θεού. Μόλις αποκτήσεις την κατανόηση του πρακτικού Θεού, θα μπορέσεις να τηρείς τις εντολές. Η τήρηση των εντολών περιλαμβάνει δύο στοιχεία: το ένα είναι η σταθερή πίστη στην[α] ουσία του Πνεύματός Του και να μπορείς να δεχτείς την εξέταση του Πνεύματος ενώπιόν Του. Το άλλο είναι να καταφέρεις να έχεις μια γνήσια κατανόηση της ενσάρκωσης και να πετύχεις γνήσια υπακοή. Είτε μπροστά στη σάρκα, είτε μπροστά στο Πνεύμα, πρέπει να υπάρχει μια υπάκουη καρδιά και σεβασμός προς τον Θεό. Μόνον ένας τέτοιος άνθρωπος έχει τα κατάλληλα εφόδια για να οδηγηθεί στην τελείωση. Αν έχεις κατανόηση της πρακτικότητας του πρακτικού Θεού, αυτό σημαίνει ότι θα παραμένεις σταθερός κατά τις δοκιμασίες και τότε τίποτα δεν θα είναι υπερβολικό.

Κάποιοι λένε: «οι εντολές είναι εύκολο να τηρηθούν. Απλά χρειάζεται να έρθεις ενώπιον του Θεού, να μιλήσεις με ειλικρίνεια και αφοσίωση χωρίς χειρονομίες, και αυτό σημαίνει να τηρείς τις εντολές». Είναι σωστό αυτό; Άρα, αν κάνεις κάποια πράγματα στο παρασκήνιο, τα οποία αποτελούν αντίσταση στον Θεό –αυτό μετράει σαν τήρηση των εντολών; Πρέπει να καταλάβετε πλήρως το ζήτημα της τήρησης των εντολών. Αυτό συνδέεται με το αν κατανοείς, ή όχι, τον πρακτικό Θεό. Αν έχεις κατανόηση για την πρακτικότητα και δεν σκοντάφτεις και πέφτεις σε αυτήν τη δοκιμασία, αυτό μετρά σαν να έχεις ισχυρή μαρτυρία. Μια ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό σχετίζεται κυρίως με το αν έχεις κατανόηση για τον πρακτικό Θεό ή όχι, και με το αν μπορείς ή όχι να υπακούς μπροστά σ’ αυτό το άτομο που δεν είναι μόνο συνηθισμένο, μα και κανονικό, και να υπακούς μέχρι θανάτου. Αν στ’ αλήθεια γίνεις μάρτυρας για τον Θεό μέσω της υπακοής, αυτό σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό. Το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου και να μην παραπονιέσαι μπροστά Του, το να μην κρίνεις, να μην συκοφαντείς, να μην έχεις αντιλήψεις και άλλες προθέσεις, με τον τρόπο αυτόν ο Θεός θα δοξαστεί. Η υπακοή σε ένα κανονικό άτομο που υποτιμάται από τον άνθρωπο, και το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου χωρίς αντιλήψεις, αυτή είναι η πραγματική μαρτυρία. Η πραγματικότητα στην οποία ο Θεός απαιτεί να εισέλθουν οι άνθρωποι είναι το να μπορείς να υπακούς τα λόγια Του, να τα κάνεις πράξη, να υποκλίνεσαι ενώπιον του πρακτικού Θεού και να γνωρίζεις τη διαφθορά σου, να μπορείς να ανοίξεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και, στο τέλος, να αποκτηθείς από Αυτόν μέσω αυτών των λόγων Του. Ο Θεός δοξάζεται όταν αυτά τα λόγια σε κατακτούν και σε κάνουν πλήρως υπάκουο προς Αυτόν. Μέσω αυτού ντροπιάζει τον Σατανά και ολοκληρώνει το έργο Του. Όταν δεν έχεις αντιλήψεις για την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, δηλαδή όταν παραμένεις σταθερός σε μια δοκιμασία, τότε καταθέτεις καλή μαρτυρία. Αν υπάρχει μια μέρα κατά την οποία έχεις πλήρη κατανόηση του πρακτικού Θεού και μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου, όπως ο Πέτρος, θα αποκτηθείς από τον Θεό και θα οδηγηθείς από Αυτόν στην τελείωση. Ό,τι κάνει ο Θεός που δε συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου, είναι δοκιμασία για σένα. Αν συμφωνούσε με τις αντιλήψεις σου, δεν θα χρειαζόταν να υποφέρεις ή να εξευγενιστείς. Αυτό γιατί το έργο Του είναι τόσο πρακτικό και το γεγονός ότι δεν συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου σημαίνει ότι πρέπει να τις παρατήσεις. Γι’ αυτόν τον λόγο, αποτελεί δοκιμασία για σένα. Λόγω της πρακτικότητας του Θεού, όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται εν μέσω δοκιμασιών· το έργο Του είναι πρακτικό, όχι υπερφυσικό. Με την πλήρη κατανόηση των πρακτικών λόγων Του, των πρακτικών ομιλιών Του χωρίς καθόλου αντιλήψεις, και με το να μπορείς να Τον αγαπάς αληθινά όλο και περισσότερο ανάλογα με το πόσο πρακτικό είναι το έργο Του, θα αποκτηθείς από Αυτόν. Η ομάδα των ανθρώπων που θα κερδίσει ο Θεός είναι εκείνοι που Τον γνωρίζουν, δηλαδή που γνωρίζουν την πρακτικότητά Του και, ακόμα περισσότερο, είναι εκείνοι που μπορούν να υπακούσουν στο πρακτικό έργο του Θεού.

Κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης του Θεού, η υπακοή που απαιτεί από τους ανθρώπους δεν είναι αυτό που φαντάζονται –να μην κρίνεις και να μην αντιστέκεσαι. Αντίθετα, ο Θεός απαιτεί οι άνθρωποι να κάνουν τα λόγια Του αρχή τους για τη ζωή και θεμέλιο για την επιβίωσή τους, να κάνουν απόλυτα πράξη την ουσία των λόγων Του και να ικανοποιούν απολύτως το θέλημά Του. Μια πτυχή της απαίτησης από τους ανθρώπους να υπακούν τον ενσαρκωμένο Θεό αφορά το να κάνουν πράξη τους λόγους Του, και μια άλλη πτυχή αφορά την ικανότητα υπακοής στην κανονικότητα και την πρακτικότητά Του. Πρέπει και τα δυο να είναι απόλυτα. Εκείνοι που μπορούν να επιτύχουν και τις δύο πτυχές είναι εκείνοι που έχουν μια καρδιά που αγαπά αληθινά τον Θεό. Είναι όλοι άνθρωποι κερδισμένοι από τον Θεό, και όλοι αγαπούν τον Θεό όσο αγαπούν τη ζωή τους. Ο ενσαρκωμένος Θεός φέρει κανονική και πρακτική ανθρώπινη φύση στο έργο Του. Με τον τρόπο αυτόν, το εξωτερικό κέλυφός Του από κανονική και πρακτική ανθρώπινη φύση γίνεται τεράστια δοκιμασία για τους ανθρώπους· γίνεται η μεγαλύτερη δυσκολία τους. Ωστόσο, η κανονικότητα και η πρακτικότητα του Θεού δεν γίνεται να αποφευχθούν. Δοκίμασε τα πάντα για να βρει μια λύση, μα τελικά δεν κατάφερε να ξεφορτωθεί το εξωτερικό κέλυφος της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του, αφού, τελικά, είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, όχι ο Θεός του Πνεύματος στον ουρανό. Δεν είναι ο Θεός που οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν, μα είναι ο Θεός που φορά το κέλυφος ενός δημιουργήματος. Έτσι, το να ξεφορτωθεί το κέλυφος της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση εύκολο. Επομένως, όπως κι αν έχει, εκτελεί το έργο που θέλει από την οπτική της σάρκα. Αυτό το έργο είναι η έκφραση του κανονικού και πρακτικού Θεού, πώς, λοιπόν, γίνεται οι άνθρωποι να μην Τον υπακούν; Τι στην ευχή μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για τις πράξεις του Θεού; Αυτός κάνει ό,τι θέλει· ό,τι Τον κάνει ευτυχισμένο, έτσι και γίνεται. Αν οι άνθρωποι δεν υπακούν, τι άλλα ασφαλή σχέδια μπορούν να έχουν; Μέχρι τώρα, είναι ακόμα η απλή υπακοή που μπορεί να σώσει τους ανθρώπους· δεν υπάρχουν άλλες έξυπνες ιδέες. Αν ο Θεός θέλει να δοκιμάσει τους ανθρώπους, τι μπορούν εκείνοι να κάνουν γι’ αυτό; Μα όλα αυτά δεν είναι η ιδέα του ουράνιου Θεού, αλλά είναι η ιδέα του ενσαρκωμένου Θεού. Αυτός θέλει να το κάνει, άρα κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το αλλάξει. Ο ουράνιος Θεός δεν παρεμβαίνει με ό,τι κάνει, άρα, δεν θα έπρεπε οι άνθρωποι να Τον υπακούν ακόμα περισσότερο; Αν και είναι και πρακτικός και κανονικός, είναι σε απόλυτο βαθμό ο ενσαρκωμένος Θεός. Με βάση τις δικές Του ιδέες, κάνει ό,τι θέλει. Ο Θεός στον ουρανό έχει παραδώσει σ’ Αυτόν όλα τα καθήκοντα· πρέπει να υπακούς σε ό,τι κάνει. Αν και έχει ανθρώπινη φύση και είναι απόλυτα κανονικός, όλα αυτά είναι πράγματα που έχει κανονίσει σκοπίμως, άρα, πώς γίνεται οι άνθρωποι να Τον κοιτάζουν με μάτια γεμάτα αποδοκιμασία; Θέλει να είναι κανονικός, άρα είναι κανονικός. Θέλει να ζήσει μέσα στην ανθρώπινη φύση, άρα ζει μέσα στην ανθρώπινη φύση. Θέλει να ζήσει μέσα στη θεϊκή φύση, άρα ζει μέσα στη θεϊκή φύση. Οι άνθρωποι μπορούν να το δουν όπως θέλουν. Ο Θεός θα είναι πάντα ο Θεός και αυτοί θα είναι πάντα άνθρωποι. Την ουσία Του δεν μπορεί να την αρνηθεί κανείς λόγω κάποιας μικρής λεπτομέρειας, ούτε μπορεί ο Θεός να οδηγηθεί έξω από το «άτομο» του Θεού λόγω ενός μικροπράγματος. Οι άνθρωποι έχουν την ελευθερία των ανθρώπων, και ο Θεός έχει την αξιοπρέπεια του Θεού· αυτά δεν παρεμβαίνουν το ένα στο άλλο. Οι άνθρωποι μπορούν να καταδικάσουν ή να καταλάβουν τον Θεό όπως θέλουν. Δεν μπορούν να ανεχτούν ο Θεός να είναι λίγο πιο απλός; Μην είσαι τόσο σοβαρός, όλοι πρέπει να έχουν κάποια ανοχή ο ένας για τον άλλον –δεν θα ήταν τότε όλα διευθετημένα; Θα υπήρχε, τότε, καμία αποξένωση; Αν κάποιος δεν μπορεί να ανεχτεί ένα τέτοιο μικρό πραγματάκι, πώς γίνεται να θεωρεί εαυτόν ως μεγαλόψυχο άτομο, ως αληθινό άνθρωπο; Δεν είναι ο Θεός που δυσκολεύει την ανθρωπότητα, μα η ανθρωπότητα που δυσκολεύει τον Θεό. Στα πάντα κάνουν την τρίχα τριχιά –δημιουργούν θέματα από το πουθενά, κάτι που δεν είναι αναγκαίο! Όταν ο Θεός εργάζεται στο πλαίσιο της κανονικής και πρακτικής ανθρώπινης φύσης Του, αυτό που κάνει δεν αποτελεί έργο της ανθρωπότητας, μα έργο Θεού. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την ουσία του έργου Του –πάντα βλέπουν το εξωτερικό κέλυφος της ανθρώπινης φύσης Του. Δεν έχουν δει τόσο σπουδαίο έργο, μα επιμένουν στο να βλέπουν την κανονική και συνηθισμένη ανθρώπινη φύση του Θεού και δεν βλέπουν παραπέρα. Πώς μπορεί αυτό να θεωρηθεί υπακοή στον Θεό; Ο Θεός των ουρανών τώρα έχει «μεταμορφωθεί» σε Θεό της γης, και ο Θεός της γης είναι τώρα ο Θεός στον ουρανό. Δεν έχει σημασία αν η εξωτερική εμφάνισή Τους είναι ίδια ή το πώς είναι το έργο Τους. Στην πραγματικότητα, Εκείνος που πράττει το έργο Του Θεού είναι ο ίδιος ο Θεός. Πρέπει να υπακούς, είτε θέλεις είτε όχι –δεν έχεις καμία επιλογή σ’ αυτό! Ο Θεός πρέπει να έχει την υπακοή των ανθρώπων και οι άνθρωποι πρέπει να υπακούν απολύτως τον Θεό χωρίς την παραμικρή προσποίηση.

Η ομάδα των ανθρώπων που ο ενσαρκωμένος Θεός θέλει να κερδίσει σήμερα είναι εκείνοι που συμμορφώνονται με το θέλημά Του. Οι άνθρωποι χρειάζεται μόνο να υπακούν στο έργο Του, όχι πάντα να ανησυχούν για τις ιδέες του Θεού στον ουρανό, να ζουν μέσα στην ασάφεια ή να δυσκολεύουν τα πράγματα για τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτοί που μπορούν να Τον υπακούν είναι εκείνοι που ακούν απόλυτα τα λόγια Του και υπακούν σε αυτά που Εκείνος κανονίζει. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ασχολούνται καθόλου με το πώς είναι στ’ αλήθεια ο ουράνιος Θεός ή το τι είδους έργο επιτελεί τώρα στην ανθρωπότητα ο ουράνιος Θεός, αλλά παραδίδουν πλήρως την καρδιά τους στον Θεό στη γη και θέτουν ολόκληρη την ύπαρξή τους ενώπιόν Του. Δεν ασχολούνται ποτέ με τη δική τους ασφάλεια, και ποτέ δεν δίνουν σημασία στην κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού. Εκείνοι που υπακούν τον ενσαρκωμένο Θεό μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση από Αυτόν. Εκείνοι που πιστεύουν στον ουράνιο Θεό δεν θα κερδίσουν τίποτα. Αυτό γιατί δεν είναι ο ουράνιος Θεός, αλλά ο Θεός στη γη που παρέχει τις υποσχέσεις και τις ευλογίες στον άνθρωπο. Οι άνθρωποι δεν πρέπει πάντα να μεγαλοποιούν τον ουράνιο Θεό, και να βλέπουν τον Θεό στη γη σαν τον μέσο άνθρωπο. Αυτό είναι άδικο. Ο Θεός στον ουρανό είναι σπουδαίος και υπέροχος με θαυμαστή σοφία, μα δεν είναι ορατός στα ανθρώπινα όντα. Ο Θεός στον ουρανό, Τον οποίο φαντάζονται οι άνθρωποι, απλά δεν υπάρχει. Ο Θεός στη γη είναι πολύ συνηθισμένος και ασήμαντος· είναι, επίσης, πολύ κανονικός. Δεν έχει εξαιρετικό μυαλό και δεν κάνει συγκλονιστικές πράξεις. Απλώς εργάζεται και μιλά με πολύ κανονικό και πρακτικό τρόπο. Ενώ δεν μιλά μέσω κεραυνών ή μέσω της επίκλησης των ανέμων και της βροχής, είναι στ’ αλήθεια η ενσάρκωση του Θεού στον ουρανό, και είναι στ’ αλήθεια ο Θεός που ζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να μεγαλοποιούν εκείνον που μπορούν να καταλάβουν και που αντιστοιχεί στη φαντασία τους για τον Θεό, ή να βλέπουν Εκείνον που δεν μπορούν να αποδεχτούν και δεν μπορούν να φανταστούν με τίποτα ως ταπεινό. Όλα αυτά αποτελούν επαναστατικότητα από πλευράς των ανθρώπων· όλα αυτά είναι η πηγή της αντίστασης του ανθρώπου στον Θεό.

Πηγή από:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού