Τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τη συκοφαντία και την καταδίκη της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού από το ΚΚΚ

Τζενγκ Γουέιγκιο (Υπουργός ενός δημοτικού Τμήματος του Ηνωμένου Μετώπου Εργασίας): Πρέπει να ξαναμιλήσουμε για την πίστη σας. Ξέρετε ποιος ίδρυσε την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού; Έχετε ιδέα; Δουλεύω για το Ενωμένο Μέτωπο κι έχω μελετήσει τις θρησκείες. Αναμφίβολα, έχω μεγάλη εμπειρία στο κομμάτι των θρησκειών. Τα τελευταία είκοσι χρόνια μελετάω την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού.Το προπαγανδιστικό υλικό του Κόμματος λέει πως… Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού ιδρύθηκε από κάποιον Ζάο στη βορειοανατολική Κίνα. Hγείται της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Αυτός είναι ο αρχιερέας της Εκκλησίας. Οι πιστοί του Παντοδύναμου Θεού, λένε πως τον χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα.Ακούνε το κήρυγμα, του ανθρώπου που τον χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα και τον ακούνε σε ό,τι αφορά την οργάνωση της Εκκλησίας. Παρόλο που εσείς οι πιστοί, διαβάζετε τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού, προσεύχεστε στο όνομά Του, θεωρείτε το «O Λόγος Ενσαρκώνεται», που εκφράστηκε από τον Παντοδύναμο Θεό, ως κανονιστικό δόγμα και κηρύσσετε τον λόγο Του, αυτό το άτομο, έχει τον τελευταίο λόγο στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Για την ακρίβεια, ο συγκεκριμένος ίδρυσε, την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Η θρησκευτική κοινότητα, αλλά και το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας θεωρούν την εκκλησία… οργάνωση ενός ανθρώπου. Πιστεύω πως αυτό είναι σωστό.

Τζενγκ Γι (Ένας χριστιανός): Μπαμπά, εδώ και είκοσι χρόνια στο ΚΚΚ μελετάτε την Εκκλησία μας Κι αυτό, είναι το συμπέρασμα της μελέτης σας; Πες μου λοιπόν, μήπως ξέρεις, ποιος ίδρυσε, τον Χριστιανισμό και τον Καθολικισμό; Μπορεί να θεωρηθεί ιδρυτής τους, ο Πέτρος ή ο Παύλος; Τον Ιουδαϊσμό ποιος τον ίδρυσε; Μήπως τον ίδρυσε ο Μωυσής; Αυτό που λες είναι παράλογο. Μπαμπά, εσείς οι άθεοι, δεν δέχεστε την ύπαρξη του Θεού. Ούτε αναγνωρίζετε την ενσάρκωση του Θεού. Παρά τις αλήθειες που είπε ο ενσαρκωμένος Χριστός, παρά το μεγάλο Του έργο, και πόση σωτηρία έφερε στους ανθρώπους… Όλοι σας προσπαθείτε να Τον αρνηθείτε, να τον κρύψετε και να Τον καταδικάσετε; Μπαμπά, πιστεύεις ειλικρινά, πως Χριστιανισμός και Καθολικισμός, ιδρύθηκαν από κάποιον άνθρωπο; Είναι οργανώσεις του ανθρώπου; Είναι ο μεγαλύτερος παραλογισμός που ‘χω ακούσει. Αν ο Κύριος Ιησούς δεν εμφανιζόταν, κανείς δεν θα πίστευε στον Κύριο. Δεν θα υπήρχε Χριστιανισμός. Έτσι δεν είναι; Θα μπορούσαν οι απόστολοι, να ιδρύσουν μόνοι τους την εκκλησία; Επειδή, ο κόσμος αποδέχτηκε το ποιμαντικό έργο του Ιωάννη, του Πέτρου και των άλλων αποστόλων, μπορείς να πεις ότι οι απόστολοι ίδρυσαν τον Χριστιανισμό, και ότι είναι οργάνωση του ανθρώπου; Μπαμπά, η εμφάνιση και το έργο του Παντοδύναμου Θεού έδωσαν πνοή στην Εκκλησία μας. Ο κόσμος αναγνώρισε τη φωνή του Θεού, στις αλήθειες που εξέφρασε ο Παντοδύναμος Θεός, Κι έτσι στράφηκε στον Θεό και ιδρύθηκε η Εκκλησία. Ο Παντοδύναμος Θεός έγινε μάρτυρας του άνθρωπο, που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, του ηγέτη της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Όπως ήταν ο Μωυσής στην Εποχή του Νόμου, και οι απόστολοι στην Εποχή της Χάριτος, αυτός χρησιμοποιείται από τον Θεό, για να κάνει, το καθήκον του, να τελέσει το ποιμαντικό του έργο, και να οδηγήσει τους εκλεκτούς του Θεού. Μπαμπά, το Κομμουνιστικό Κόμμα αρνείται το έργο του Θεού, και όλες τις αλήθειες του Θεού… Αρνείται ακόμη και τον ενσαρκωμένο Θεό, Εκείνον που ακολουθούν οι εκλεκτοί του Θεού. Ποιος είναι ο απώτερος σκοπός; Αν δεν εμφανιζόταν ο Παντοδύναμος Θεός, η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, δεν θα υπήρχε καθόλου. Σ’ αυτό δεν χωράει αμφιβολία. Το ΚΚΚ γνωρίζει πως, οι Χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, προσεύχονται στον Παντοδύναμο Θεό. Και στη λειτουργία διαβάζουν τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού. Γιατί συνεχίζει το ΚΚΚ να διαδίδει αυτά τα ψέματα; Στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, πιστεύουμε στον Παντοδύναμο Θεό. Οι εκλεκτοί του Θεού υπακούουν τον άνθρωπο, που χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα, σύμφωνα με τον λόγο Του. Αυτό είναι γεγονός.

Τζενγκ Ρούι (Μια χριστιανή): Μπαμπά, θα καταλάβεις εάν ακούσεις τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το έργο που πραγματοποιεί κάποιος που χρησιμοποιείται από τον Θεό, αποσκοπεί στη συνεργασία με το έργο του Χριστού ή του Αγίου Πνεύματος. Αυτός ο άνθρωπος ανυψώνεται από τον Θεό, ανάμεσα στους ανθρώπους, και είναι εκεί για να ηγείται όλων των εκλεκτών του Θεού, ενώ έχει επίσης ανυψωθεί από τον Θεό προκειμένου να επιτελέσει το έργο της ανθρώπινης συνεργασίας. […] Αυτός που χρησιμοποιεί ο Θεός, από την άλλη, είναι κάποιος που έχει προετοιμαστεί από τον Θεό, κάποιος που διαθέτει ένα ορισμένο επίπεδο κι έχει ανθρωπιά. Έχει εκ των προτέρων προετοιμαστεί και φτάσει στην τελείωση μέσω του Αγίου Πνεύματος, καθοδηγείται πλήρως από το Άγιο Πνεύμα και, όσον αφορά στο έργο του, διευθύνεται και δέχεται εντολές από το Άγιο Πνεύμα. Εξ αυτού, δεν υπάρχει η αμυδρή απόκλιση από το μονοπάτι της καθοδήγησης των εκλεκτών του Θεού, καθώς ο Θεός ασφαλώς αναλαμβάνει την ευθύνη για το δικό Του έργο και επιτελεί το δικό Του έργο ανά πάσα στιγμή»(από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Στις «Οι Δέκα Κανονιστικές Διατάξεις Που Πρέπει Να Τηρούνται Από Τους Εκλεκτούς Του Θεού Στην Εποχή Της Βασιλείας» λέει: «Όσον αφορά το έργο και τα θέματα της εκκλησίας, πέραν της υπακοής στον Θεό, πρέπει να ακολουθείς όλες τις οδηγίες του ανθρώπου που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα. Ακόμη και η παραμικρή παράβαση θεωρείται απαράδεκτη. Πρέπει να συμμορφώνεσαι απόλυτα και δεν πρέπει να αναλύεις το σωστό ή το λάθος. Το τι είναι σωστό ή λάθος δεν σε αφορά. Η μόνη σου έγνοια πρέπει να είναι η πλήρης υπακοή» (από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Τζενγκ Ρούι: Μπαμπά, όταν οι πιστοί αποδέχονται την ηγεσία του ανθρώπου που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα κάνουν πράξη τον λόγο του Θεού, και υπακούουν στον Θεό. Όταν το ΚΚΚ μελετούσε την Εκκλησία μας, γιατί δεν διάβασε και τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού; Γιατί δεν είδε τις Δέκα Κανονιστικές Διατάξεις του Παντοδύναμου Θεού; Γιατί δεν αναζητήσατε τους εκλεκτούς ανθρώπους του Θεού από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, ώστε να τους επιτρέψετε να επικοινωνήσουν την αλήθεια σε εσάς; Η μελέτη σας ήταν εντελώς επιφανειακή. Δεν κατανοήσατε το έργο του Θεού, αφού δεν διαβάσατε τον λόγο του Παντοδύναμου Θεού Πώς θα καταλάβετε την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού;

Τζενγκ Γι: Μπαμπά, γιατί το ΚΚΚ επιμένει ότι η εκκλησία μας είναι μια οργάνωση του ανθρώπου; Γιατί δεν λέει κουβέντα για τον ενσαρκωμένο Θεό; Γιατί δεν βγάζει άχνα για το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»; Γιατί φοβάται περισσότερο την αλήθεια, που εκφράζει ο Παντοδύναμος Θεός, Το ΚΚΚ ξέρει, πως όλοι οι πιστοί του Παντοδύναμου Θεού, Τον αποδέχτηκαν, αφού πρώτα διάβασαν προσεκτικά το βιβλίο, «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται». Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας προσπαθεί, να αποπροσανατολίσει τον κόσμο, λέγοντας πως η Εκκλησία μας δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο, για να κρύψει την εμφάνιση, του Παντοδύναμου Θεού, του Χριστού των εσχάτων ημερών, κι έτσι ο κόσμος ν’ ασχολείται με τον ηγέτη της Εκκλησίας. Αυτά κάνει η κυβέρνηση για να εμποδίσει τον κόσμο να πιστέψει στον Θεό. Αυτός είναι ο πραγματικός της σκοπός. Ισχυρίζεται, ότι η εκκλησία όπου εμφανίζεται ο Θεός επί τω έργω, είναι οργάνωση του ανθρώπου. Αυτή είναι η δικαιολογία του ΚΚΚ για τη δίωξη και καταστολή της εκκλησίας του Θεού. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας είναι πολύ πανούργο, σατανικό! Μπαμπά, δεν είναι αλήθεια όσα λέω; Πρέπει να μπορείς, να τα ξεχωρίσεις. Δεν πρέπει να ακούς τις διαδόσεις του ΚΚΚ.

από το σενάριο της ταινίας «Κόκκινη Αναμόρφωση Στο Σπίτι»

Πλάνη: Κάποιος είπε: «Οι Γραφές λένε: “διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν” και ότι “Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας”. Το όνομα του Θεού είναι αμετάβλητο και θα πρέπει να μείνουμε για πάντα πιστοί στο όνομα του Κυρίου Ιησού, μα εσείς πιστεύετε στον Παντοδύναμο Θεό — δεν είναι αυτό προδοσία απέναντι στον Κύριο Ιησού;

Απάντηση: Απλά και μόνο επειδή η Βίβλος αναφέρει ότι «διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» και ότι «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας», ορισμένοι άνθρωποι αποφασίζουν ότι το όνομα του Θεού μπορεί να είναι μόνο Ιησούς και όχι Παντοδύναμος Θεός και ότι το να πιστεύει κανείς στον Παντοδύναμο Θεό σημαίνει ότι προδίδει τον Κύριο Ιησού. Αυτό σαφώς δεν είναι παρά μια παράλογη άποψη που δείχνει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν καθόλου τον Θεό. Τα λόγια που είναι γραμμένα στη Βίβλο και λένε ότι «διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» και ότι «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας» δεν είναι λανθασμένα, μα δεν αποδεικνύουν ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς και ότι το όνομά Του δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ. Όλοι γνωρίζουμε ότι το όνομα του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου ήταν Ιεχωβά και ότι αυτό άλλαξε κατά την Εποχή της Χάριτος σε Ιησούς. Είναι αυτό ένα όνομα που δεν αλλάζει ποτέ; Στην πραγματικότητα, δεν είναι ότι το όνομα του Θεού δεν αλλάζει ποτέ. Θα το καταλάβουμε αυτό μόλις δούμε αυτή την προφητεία στην Αποκάλυψη. Η Αποκάλυψη 3:12 λέει: «Όστις νικά, θέλω κάμει αυτόν στύλον εν τω ναώ του Θεού μου, και δεν θέλει εξέλθει πλέον έξω, και θέλω γράψει επ’ αυτόν το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλεως του Θεού μου, της νέας Ιερουσαλήμ, ήτις καταβαίνει εκ του ουρανού από του Θεού μου, και το όνομά μου το νέον». Προφητεύεται ξεκάθαρα εδώ ότι ο Θεός θα έχει νέο όνομα κατά τις έσχατες ημέρες. Πώς θα μπορούσε αυτό το όνομα να εξακολουθεί να είναι Ιησούς; Αν ήταν ακόμα Ιησούς, πώς θα ήταν νέο όνομα; Επομένως, δεν πρέπει ποτέ να συμπεραίνουμε ότι το όνομα του Θεού δεν θα αλλάξει ποτέ.

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κάποιοι λένε ότι το όνομα του Θεού δεν αλλάζει, οπότε γιατί το όνομα του Ιεχωβά έγινε Ιησούς; Οι προφητείες μιλούσαν για τον ερχομό του Μεσσία, οπότε γιατί ήρθε ένας άνθρωπος με το όνομα Ιησούς; Γιατί άλλαξε το όνομα του Θεού; Αυτό το έργο δεν επιτελέσθηκε πριν από πολύ καιρό; Δεν μπορεί ο Θεός να κάνει σήμερα ένα νέο έργο; Το έργο του χθες μπορεί να αλλάξει και το έργο του Ιησού μπορεί να ακολουθήσει αυτό του Ιεχωβά. Δεν μπορεί, τότε, ένα άλλο έργο να διαδεχθεί το έργο του Ιησού; Αν το όνομα του Ιεχωβά μπορεί να αλλάξει σε Ιησούς, τότε δεν μπορεί και το όνομα του Ιησού να αλλάξει; Αυτό δεν είναι ασύνηθες, και οι άνθρωποι έχουν αυτήν την εντύπωση[α] μόνο εξαιτίας της απλότητας του νου τους. Ο Θεός θα είναι πάντοτε Θεός. Ανεξάρτητα από τις αλλαγές στο έργο Του και στο όνομά Του, η διάθεση και η σοφία Του παραμένουν για πάντα αμετάβλητες. Αν πιστεύεις ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς, τότε γνωρίζεις ελάχιστα» (από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Κάποιοι λένε ότι ο Θεός είναι αμετάβλητος. Αυτό είναι σωστό, αλλά αναφέρεται στην αμετάβλητη διάθεση του Θεού και στην ουσία Του. Οι αλλαγές στο όνομα και το έργο Του δεν αποδεικνύουν ότι η ουσία Του έχει αλλοιωθεί. Με άλλα λόγια, ο Θεός θα είναι πάντα ο Θεός και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Σε κάθε εποχή, ο Θεός επιτελεί νέο έργο και καλείται με νέο όνομα. Πώς θα μπορούσε να επιτελεί το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μείνει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα του Ιησού ελήφθη για χάρη του έργου της λύτρωσης, άρα θα εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνομα όταν επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνεχίσει να επιτελεί το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να αποκαλούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν συμβαίνει αυτό επειδή είναι διαφορετική η εποχή του έργου Τους; Μπορεί ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο Θεός πρέπει να καλείται με διαφορετικό όνομα σε διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εκάστοτε εποχή και να αντιπροσωπεύει την εκάστοτε εποχή. Γιατί κανένα όνομα δεν μπορεί να εκπροσωπήσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα είναι ικανό να αντιπροσωπεύει μόνο τη χρονική διάσταση της διάθεσης του Θεού σε μια δεδομένη εποχή. Το μόνο που απαιτείται είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Θα μπορούσε το όνομα του Ιησού — “ο Θεός μαζί μας” — να αντιπροσωπεύει τη διάθεση του Θεού στην ολότητά της; Θα μπορούσε να εκφράσει πλήρως τον Θεό; Αν ο άνθρωπος λέει ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς και δεν μπορεί να έχει άλλο όνομα, επειδή ο Θεός δεν μπορεί να αλλάζει τη διάθεσή Του, αυτά τα λόγια συνιστούν όντως βλασφημία! Πιστεύεις ότι το όνομα Ιησούς, ο Θεός μαζί μας, μπορεί από μόνο του να εκπροσωπεί τον Θεό στην ολότητά Του; Ο Θεός μπορεί να αποκαλείται με πολλά ονόματα, αλλά μεταξύ αυτών των πολλών ονομάτων, δεν υπάρχει κανένα που να μπορεί να περικλείει όλον τον Θεό, ούτε ένα που να μπορεί να εκπροσωπεί τον Θεό απόλυτα. Επομένως, ο Θεός έχει πολλά ονόματα, αλλά αυτά τα πολλά ονόματα δεν μπορούν να εκφράζουν πλήρως τη διάθεση του Θεού, διότι η διάθεση του Θεού είναι τόσο πλούσια ώστε απλά υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να Τον γνωρίζει. […] Επομένως, όσον αφορά τον άνθρωπο, ο Θεός έχει πολλά ονόματα, όμως δεν έχει μόνο ένα όνομα και αυτό γιατί το Είναι του Θεού είναι άπειρο και η ανθρώπινη γλώσσα υπερβολικά πτωχή. Μία συγκεκριμένη λέξη ή όνομα δεν είναι ικανή να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του, άρα νομίζεις ότι το όνομά Του μπορεί να καθοριστεί; Ο Θεός είναι τόσο μεγάλος και τόσο άγιος και εσύ δεν θα Του επιτρέψεις να αλλάξει το όνομά Του σε κάθε νέα εποχή; Επομένως, σε κάθε εποχή, κατά την οποία ο Θεός προσωπικά επιτελεί το δικό Του έργο, χρησιμοποιεί ένα όνομα που ταιριάζει με την εποχή για να περικλείσει το έργο που προτίθεται να επιτελέσει. Χρησιμοποιεί αυτό το συγκεκριμένο όνομα, το οποίο έχει χρονική σημασία, για να αντιπροσωπεύσει τη διάθεσή Του στην εκάστοτε εποχή. Ο Θεός χρησιμοποιεί την ανθρώπινη γλώσσα για να εκφράσει τη δική Του διάθεση. […] Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι ο Θεός δεν είχε αρχικά κανένα όνομα. Έλαβε μόνο ένα ή δύο ή πολλά ονόματα επειδή είχε έργο να επιτελέσει και έπρεπε να διαχειριστεί την ανθρωπότητα. Όποιο κι αν είναι το όνομα με το οποίο αποκαλείται δεν το επέλεξε ελεύθερα ο ίδιος; Θα χρειαζόταν εσένα — ένα από τα πλάσματα Του — να το αποφασίσει; Το όνομα με το οποίο αποκαλείται ο Θεός είναι ένα όνομα που συμφωνεί με το τι είναι ικανός να συλλάβει ο άνθρωπος, με την ανθρώπινη γλώσσα, αλλά αυτό το όνομα δεν είναι κάτι που μπορεί να κατανοήσει ο άνθρωπος. Μπορείς μόνο να πεις ότι υπάρχει ένας Θεός στον ουρανό, που αποκαλείται Θεός, ότι είναι ο ίδιος ο Θεός με μεγάλη δύναμη, ο οποίος είναι πάρα πολύ σοφός, πάρα πολύ δοξασμένος, πάρα πολύ θαυμαστός, πάρα πολύ μυστηριώδης και παντοδύναμος και ύστερα δεν μπορείς να πεις τίποτα περισσότερο. Αυτά τα ελάχιστα είναι τα μόνα που μπορείς να γνωρίζεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορεί μόνο το όνομα του Ιησού να αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό; Όταν έρθουν οι έσχατες ημέρες, ακόμα κι αν ο ίδιος ο Θεός επιτελεί το έργο Του, το όνομά Του πρέπει να αλλάξει, διότι είναι μια διαφορετική εποχή» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μπορούμε να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είχε όνομα στην αρχή. Απέκτησε όνομα, μόνο επειδή η ανθρωπότητα διεφθάρη από τον Σατανά στη συνέχεια, και λόγω του ότι ο Θεός έπρεπε να εργαστεί για να σώσει την ανθρωπότητα και να τη διαχειριστεί. Επιπλέον, ο Θεός χρησιμοποιεί το όνομά Του για να αλλάξει την εποχή, για να αντιπροσωπεύσει το έργο της παρούσας εποχής και τη διάθεση που εκφράζει την εποχή εκείνη. Όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές και το έργο Του και όσο κι αν αλλάζει το όνομά Του, η ουσία του Θεού παραμένει αμετάβλητη. Δηλαδή, τα λόγια «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας» (Προς Εβραίους 13:8) ειπώθηκαν αναφορικά με το αμετάβλητο της αρχικής διάθεσης και ουσίας του Θεού και δεν σήμαιναν ότι το όνομα του Θεού δεν θα μπορούσε να αλλάξει ποτέ.

Σύμφωνα με τις αρχές και τις ανάγκες του έργου Του, ο Θεός αλλάζει το όνομά Του σε κάθε εποχή. Το όνομα που επιλέγεται εκφράζει τη διάθεσή Του εκείνη την εποχή και αντιπροσωπεύει το έργο Του κατά την εποχή αυτή. Έτσι προκύπτουν τα ονόματα του Θεού. Για παράδειγμα, το όνομα Ιεχωβά ήταν το όνομα του Θεού την εποχή κατά την οποία οδήγησε τους Ισραηλίτες έξω από την Αίγυπτο και έλαβε αυτό το όνομα μόνο όταν επρόκειτο να αρχίσει το έργο της Εποχής του Νόμου. Τη στιγμή εκείνη, ο Μωυσής ρώτησε τον Θεό: «Ιδού, όταν εγώ υπάγω προς τους υιούς Ισραήλ και είπω προς αυτούς, Ο Θεός των πατέρων σας με απέστειλε προς εσάς, και εκείνοι μ’ ερωτήσωσι, Τι είναι το όνομα αυτού; τι θέλω ειπεί προς αυτούς; […] Και είπεν έτι ο Θεός προς τον Μωϋσήν, Ούτω θέλεις ειπεί προς τους υιούς Ισραήλ· Ιεχωβά ο Θεός των πατέρων σας, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ, με απέστειλε προς εσάς· τούτο θέλει είσθαι το όνομά μου εις τον αιώνα» (Έξοδος 3:13,15). Μόνο μέσα από αυτό συνειδητοποίησαν οι άνθρωποι ότι το όνομα του Θεού ήταν Ιεχωβά, και αυτό ήταν το όνομα που πήρε ο Θεός την Εποχή του Νόμου, σύμφωνα με τις ανάγκες του έργου Του. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «“Ιεχωβά” είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου Μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να λυπηθεί τον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου. Σημαίνει τον Θεό που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο “Ιησούς” είναι ο Εμμανουήλ και σημαίνει την προσφορά περί αμαρτίας που είναι γεμάτη αγάπη, γεμάτη συμπόνια και λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβά είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Έτσι, στην τρέχουσα εποχή, όλοι οι Ισραηλίτες εκτός από τη φυλή του Ιούδα λατρεύουν τον Ιεχωβά. Κάνουν θυσίες σ’ Αυτόν στο θυσιαστήριο και Τον υπηρετούν φορώντας ιμάτια ιερέων στον ναό. Αυτό που ελπίζουν είναι η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας. Είναι η προσφορά περί αμαρτίας που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρχε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να σωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι, το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος» (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο Θεός εκφράζει ξεκάθαρα το έργο, τη διάθεση και τη σημασία που αντιπροσωπεύει το όνομά Του σε κάθε εποχή. Αν και ο Θεός πρέπει να αποκτά ένα νέο όνομα σε κάθε εποχή, η ουσία και η ταυτότητα του Θεού παραμένουν αμετάβλητες. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Όταν κάποιος αρχικά διδάσκει σε ένα σχολείο, οι άνθρωποι τον αποκαλούν «Δάσκαλο», μα έπειτα πηγαίνει να δουλέψει σε ένα νοσοκομείο, οπότε οι άνθρωποι τον αποκαλούν «Γιατρό». Όπως αλλάζει η δουλειά του, έτσι αλλάζει και το όνομα με το οποίο τον αποκαλούν. Μα όπως κι αν του απευθύνονται οι άνθρωποι, παραμένει το ίδιο άτομο. Αν και το όνομα του Θεού άλλαξε κατά την Εποχή της Χάριτος, η ουσία Του δεν άλλαξε, και ακόμα εργαζόταν ως ο ίδιος ο Θεός. Είναι κρίμα, ωστόσο, ότι οι Ισραηλίτες εκείνη την εποχή δεν αποδέχτηκαν το νέο όνομα του Θεού. Πίστευαν ότι το όνομα του Θεού μπορούσε να είναι μόνο Ιεχωβά, και όχι Ιησούς. Αν το όνομά Του ήταν Ιησούς, τότε δεν ήταν ο Θεός. Στις καρδιές τους, μόνο ο Ιεχωβά ήταν ο Θεός και Σωτήρας τους. Έμειναν προσκολλημένοι στον στίχο της Γραφής, «Εγώ, εγώ είμαι ο Ιεχωβά· και εκτός εμού σωτήρ δεν υπάρχει» (Ησαΐας 43:11). Έτσι, όταν ο Θεός ήρθε με νέο όνομα για να αλλάξει την εποχή και να εκτελέσει νέο έργο, εκείνοι απέρριψαν και καταδίκασαν τον Κύριο Ιησού. Ποτέ δεν είχαν φανταστεί ότι ο Κύριος Ιησούς θα μπορούσε να είναι η εμφάνιση του Ιεχωβά, και ότι ήταν ο ίδιος ο Θεός. Προσκολλήθηκαν στις κυριολεκτικές σημασίες και κανόνες της Βίβλου και δεν αναζήτησαν την αλήθεια ούτε γνώρισαν το έργο του Θεού, κι έτσι κατέληξαν να διαπράξουν μια αποτρόπαιη αμαρτία, καρφώνοντας τον ελεήμονα Σωτήρα, τον Κύριο Ιησού, ζωντανό στον σταυρό. Με αυτόν τον τρόπο, εξόργισαν τον ίδιο τον Θεό και τελικά τους αποδόθηκαν τα αντίποινα που τους άξιζαν — ο πόνος μιας εθνικής υποδούλωσης! Έχασαν την πατρίδα τους και σκορπίστηκαν στις τέσσερις γωνιές της γης.

Τώρα βρισκόμαστε στις έσχατες ημέρες και έχουμε φτάσει πάλι σε μια περίοδο αλλαγής εποχών. Αν και οι άνθρωποι της εποχής αυτής έχουν λυτρωθεί από τον Κύριο Ιησού και οι αμαρτίες τους έχουν συγχωρεθεί, η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου υπάρχει ακόμα. Επιπλέον, ο άνθρωπος διαφθείρεται όλο και περισσότερο, ξεπερνώντας ακόμα και τα επίπεδα διαφθοράς των ανθρώπων κατά τον καιρό του Νώε· ζουν στην αμαρτία, ανήμποροι να ελευθερωθούν και χωρίς μονοπάτι να ακολουθήσουν για να αποτινάξουν την αμαρτία και να εξαγνιστούν. Για να σώσει ολοκληρωτικά την ανθρωπότητα, ο Θεός ξεκινά να εκτελεί ένα στάδιο νέου έργου, αυτό της «κρίσεως που ξεκινά από τον οίκο του Θεού». Σύμφωνα με τις ανάγκες της διεφθαρμένης ανθρωπότητας και με τη διαφορά αυτού του έργου, ο Θεός εκφράζει την προπαντός δίκαιη, μεγαλοπρεπή και οργισμένη διάθεσή Του· δεν είναι πια ο Αμνός της εξιλέωσης, μα είναι «ο λέων, όστις είναι εκ της φυλής Ιούδα» (Αποκάλυψη 5:5). Ο Θεός θα χρησιμοποιήσει αυτού του είδους τη διάθεση για να φέρει ολοκληρωτικά σε τέλος αυτή την παλιά εποχή, θα τη χρησιμοποιήσει για να κρίνει και να παιδεύσει την παρακοή, τη διαφθορά και την αδικία σε όλη την ανθρωπότητα ώστε να χωρίσει τον κάθε άνθρωπο σύμφωνα με το είδος του, και ο Θεός θα οδηγήσει εκείνους που ανήκουν σ’ Αυτόν στη βασιλεία Του και θα καταστρέψει εκείνους που ανήκουν στον Σατανά. Ο Θεός θα δοξαστεί σε υπέρτατο βαθμό σε ολόκληρο το σύμπαν, θα κυβερνήσει ως Βασιλεύς σε όλη τη γη, και τα έθνη της γης θα γίνουν «αι βασιλείαι του κόσμου

[…] του Κυρίου ημών και του Χριστού αυτού» (Αποκάλυψη 11:15). Επομένως, η τελευταία εποχή ονομάζεται Εποχή της Βασιλείας. Λόγω της αλλαγής των εποχών και λόγω των διαφορών στο έργο που κάνει ο Θεός και στη διάθεση που εκφράζει, πρέπει να αλλάξει και το όνομα του Θεού. Δεν ονομάζεται πλέον Ιησούς, αλλά Παντοδύναμος Θεός, σύμφωνα με το έργο που εκτελεί και τη διάθεση που εκφράζει. Με αυτό το όνομα ολοκληρώνει το έργο του σχεδίου διαχείρισής Του των 6000 ετών. Αυτό εκπληρώνει τα λόγια του Βιβλίου της Αποκάλυψης, όπως τα εδάφια 15:3: «Και έψαλλον την ωδήν Μωϋσέως του δούλου του Θεού και την ωδήν του Αρνίου, λέγοντες· Μεγάλα και θαυμαστά τα έργα σου, Κύριε Θεέ παντοκράτωρ· δίκαιαι και αληθιναί αι οδοί σου, βασιλεύ των αγίων», 19:6: «Και ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού, και ως φωνήν υδάτων πολλών, και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων· Αλληλούϊα· διότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ» και 1:8: «Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ». Αν και το όνομα του Θεού έχει αλλάξει κατά την εποχή της Βασιλείας, το έργο Του είναι ακόμα εκείνο του ίδιου του Θεού. Κάποτε ονομαζόταν Ιεχωβά και άλλοτε Ιησούς, τώρα ονομάζεται Παντοδύναμος Θεός. Μα ό,τι όνομα κι αν παίρνει ο Θεός, η ουσία Του δεν αλλάζει. Ο Ιεχωβά, ο Ιησούς και ο Παντοδύναμος Θεός είναι ένας Θεός. Αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η σοφία του Θεού, το θαύμα του Θεού, η δικαιοσύνη του Θεού και η μεγαλοπρέπεια του Θεού δεν θα αλλάξουν ποτέ. Η ουσία Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι δεν θα αλλάξουν ποτέ. Όσον αφορά το έργο Του, ωστόσο, προχωρεί πάντα προς τα εμπρός, όλο και πιο βαθιά, γιατί Αυτός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά Μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία: Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το “Ιεχωβά” αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι τιμητικό για τον Θεό που λατρεύτηκε από τον λαό του Ισραήλ. Το “Ιησούς” αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να λαχταρά την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και πιστεύει ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα σταματούσε στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα ήταν σε θέση να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Ο λόγος είναι ότι ο Ιησούς ο Σωτήρας ήρθε μόνο για τη λύτρωση και τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Πήρα το όνομα του Ιησού για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος και δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβά, Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα υποδηλώνουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να διατυπώσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή – η εποχή των εσχάτων ημερών – το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβά ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας, αλλά θα ονομάζομαι ο ίδιος ο ισχυρός και παντοδύναμος Θεός, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω την εποχή στο τέλος της» (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ποια είναι, λοιπόν, η στάση των ανθρώπων προς τον ερχομό του Θεού και την αλλαγή του ονόματός Του κατά τις έσχατες ημέρες; Από μια γενική παρατήρηση ολόκληρου του θρησκευτικού κόσμου, φαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να μένουν προσκολλημένοι στα λόγια «διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» και κάνουν ό,τι μπορούν για να αντισταθούν και να καταδικάσουν τον ξανά ενσαρκωμένο Κύριο Ιησού — τον Παντοδύναμο Θεό. Λένε ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Παντοδύναμο Θεό πιστεύουν σε έναν άλλον Θεό και προδίδουν τον Κύριο Ιησού. Αν οι άνθρωποι έχουν αυτή την αντίληψη, τότε δεν είναι η πίστη τους στον Κύριο Ιησού μια πίστη σε έναν άλλον Θεό από τον Ιεχωβά; Δεν είναι αυτό ιδιαίτερα παράλογο και εξωφρενικό; Δεν οριοθετούν τον Θεό; Δεν είναι, έτσι, του ιδίου φυράματος με τους Ιουδαίους Φαρισαίους που αντιστάθηκαν στον Κύριο Ιησού τότε; Αν είναι έτσι, τότε οι τραγωδίες της ιστορίας θα επαναληφθούν ακόμα μια φορά σ’ εμάς! Έτσι, πρέπει να παραδειγματιστούμε από τους Φαρισαίους και να μην οριοθετούμε τον Θεό. Θα πρέπει να έχουμε ταπεινή καρδιά και να αναζητάμε και να μελετάμε στ’ αλήθεια τα μυστήρια που αποκαλύπτει ο Θεός και τις αλήθειες που εκφράζει, και τότε θα δούμε ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιεχωβά που κάποτε καθοδήγησε την ανθρωπότητα στη γη, ότι είναι ο Κύριος Ιησούς που κάποτε εξιλέωσε την ανθρωπότητα, και ότι είναι ακόμα περισσότερο ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε και τον οποίον λαχταρούσαν οι άνθρωποι για τόσο καιρό. Ο Παντοδύναμος Θεός μάς λέει: «Ήμουν κάποτε γνωστός ως Ιεχωβά. Ονομάστηκα επίσης Μεσσίας και κάποτε οι άνθρωποι με ονόμασαν Ιησούς ο Σωτήρας, επειδή με αγαπούσαν και με σεβόντουσαν. Αλλά σήμερα δεν είμαι ο Ιεχωβά ή ο Ιησούς που οι άνθρωποι γνώριζαν στο παρελθόν – είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος. Είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανεβαίνει στα άκρα της γης, γεμάτος με όλη Μου τη διάθεση και γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα. Οι άνθρωποι ποτέ δεν έχουν ασχοληθεί μαζί Μου, δεν Με έχουν γνωρίσει και πάντα αγνοούσαν τη διάθεσή Μου. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε ένα άτομο δεν Με έχει δει. Αυτός είναι ο Θεός που εμφανίζεται στον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες, αλλά είναι κρυμμένος ανάμεσα στους ανθρώπους. Κατοικεί ανάμεσα στους ανθρώπους, αληθινός και πραγματικός, όπως ο καυτός ήλιος κι η φλεγόμενη φωτιά, γεμάτος με δύναμη κι εξουσία. Δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο ή πράγμα που δεν θα κριθεί από τα λόγια Μου κι ούτε ένα άτομο ή πράγμα που δεν θα εξαγνιστεί από την καύση της φωτιάς. Τελικά, όλα τα έθνη θα ευλογηθούν εξαιτίας των λόγων Μου, αλλά και θα συντριβούν εξαιτίας των λόγων Μου. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι άνθρωποι τις έσχατες ημέρες θα δουν ότι είμαι ο Σωτήρας που επέστρεψε, είμαι ο Παντοδύναμος Θεός που κατακτά όλη την ανθρωπότητα κι ήμουν κάποτε η προσφορά περί αμαρτίας του ανθρώπου. Αλλά τις έσχατες ημέρες, γίνομαι επίσης οι φλόγες του ήλιου που τα καίνε όλα, όπως κι ο Ήλιος της δικαιοσύνης που αποκαλύπτει όλα τα πράγματα. Αυτό είναι το έργο Μου τις έσχατες ημέρες. Πήρα αυτό το όνομα και απέκτησα αυτή τη διάθεση, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να δουν ότι είμαι δίκαιος Θεός, ότι είμαι ο καυτός ήλιος και η φλεγόμενη φωτιά. Αυτό έγινε ώστε όλοι να Με λατρεύουν, τον μόνο αληθινό Θεό, και να βλέπουν το αληθινό Μου πρόσωπο: δεν είμαι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών και δεν είμαι μόνο ο Λυτρωτής – είμαι ο Θεός όλων των πλασμάτων στον ουρανό, τη γη και τις θάλασσες» (από «Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα “λευκό σύννεφο”» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Η ημέρα θα φτάσει που ο Θεός δεν θα ονομάζεται Ιεχωβά, Ιησούς ή Μεσσίας — Αυτός θα είναι απλά “ο Δημιουργός”. Εκείνη την εποχή, όλα τα ονόματα που Αυτός έχει λάβει στη γη θα τελειώσουν, επειδή το έργο Του στη γη θα έχει τελειώσει, μετά από το οποίο τα ονόματά Του δεν θα υφίστανται πια. Όταν τα πάντα έρθουν στο κράτος του Δημιουργού, τι ανάγκη έχει από ένα άκρως κατάλληλο αλλά ατελές όνομα; Εξακολουθείς να αναζητείς το όνομα του Θεού τώρα; Μήπως ακόμα τολμάς να πεις ότι ο Θεός ονομάζεται μόνο Ιεχωβά; Μήπως ακόμα τολμάς να πεις ότι ο Θεός μπορεί να ονομάζεται μόνο Ιησούς; Είσαι σε θέση να φέρεις την αμαρτία της βλασφημίας εναντίον του Θεού;» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Υποσημειώσεις:

α. Το πρωτότυπο κείμενο γράφει «το οποίο είναι».

Ο λόγος και το έργο του Παντοδύναμου Θεού εκπληρώνουν της προφητείες του Βιβλίου της Αποκάλυψης

Από τον Κανγκ Τζιαν, Κίνα

Διανύουμε τώρα τις έσχατες ημέρες και ο Κύριος Ιησούς έχει από καιρό επιστρέψει — είναι ο ενσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός. Ο Παντοδύναμος Θεός πραγματοποιεί ένα στάδιο του έργου της κρίσης και της κάθαρσης του ανθρώπου με τον λόγο, όμως αυτό το έργο δεν είναι ένα αυτόνομο, αυτοτελές έργο. Είναι περισσότερο ένα βαθύτερο, ανώτερο έργο που πραγματοποιείται έχοντας ως θεμέλιο τα έργα του Ιεχωβά και του Ιησού. Κι όμως, κάποιοι λένε: «Το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες πηγαίνει ενάντια στην προφητεία που αναφέρεται στην Αποκάλυψη 22:18-19: “Διότι μαρτύρομαι εις πάντα ακούοντα τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· Εάν τις επιθέση εις ταύτα, ο Θεός θέλει επιθέσει εις αυτόν τας πληγάς τας γεγραμμένας εν τω βιβλίω τούτω· και εάν τις αφαιρέση από των λόγων του βιβλίου της προφητείας ταύτης, ο Θεός θέλει αφαιρέσει το μέρος αυτού από του βιβλίου της ζωής και από της πόλεως της αγίας και των γεγραμμένων εν τω βιβλίω τούτω”. Το έργο του Παντοδύναμου Θεού αποτελεί μια προσθήκη στο Βιβλίο της Αποκάλυψης στη Βίβλο και όποιος ακολουθεί τον Παντοδύναμο Θεό χάνει την ευκαιρία να έχει ένα μερίδιο από την επουράνια βασιλεία». Αυτό είναι στην ουσία μια υπόθεση και μια εικασία από εκείνους που δεν κατανοούν τον Θεό ή το έργο Του, και λέγεται από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν ποιο είναι το υπόβαθρο του Βιβλίου της Αποκάλυψης. Είναι εντελώς αντίθετο με την πραγματολογική αλήθεια και είναι απλώς αβάσιμο!

Εκείνοι που καταλαβαίνουν τη Βίβλο, γνωρίζουν όλοι ότι το Βιβλίο της Αποκάλυψης αποτελεί μια καταγραφή των οραμάτων που είχε δει ο Απόστολος Ιωάννης, αφότου είχε εξοριστεί από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα στην Πάτμο. Ήταν λίγο μετά το 90 μ.Χ., πριν συνταχθεί η Καινή Διαθήκη και πριν από την ολοκλήρωση της Βίβλου, η οποία περιέχει τόσο την Καινή όσο και την Παλαιά Διαθήκη. Έτσι, όταν «αυτό το βιβλίο» αναφέρεται στην Αποκάλυψη 22:18-19, σε καμία περίπτωση δεν αναφέρεται στην ολοκληρωμένη Βίβλο του σήμερα, ούτε αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, παρά αναφέρεται απλώς στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Αν κάποιοι θεωρούν ότι «αυτό το βιβλίο» που αναφέρεται στην Αποκάλυψη εννοεί τη Βίβλο του σήμερα, τότε έχουν κάποιο πρόβλημα κατανόησης. Επιπλέον, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι στην Αγία Γραφή αναφέρεται ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι από τις προφητείες. Αυτό δεν περιλαμβάνει τον ίδιο τον Θεό, καθότι αυτές οι προφητείες έχουν να κάνουν με το έργο που θα πραγματοποιήσει ο Θεός στο μέλλον, και μπορούν να εκπληρωθούν μόνο όταν έρθει ο ίδιος ο Θεός για να πραγματοποιήσει το έργο Του. Συνεπώς, ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσθέτει ή να αφαιρεί οτιδήποτε αυθαίρετα από αυτές τις προφητείες. Λόγω αυτών των δύο προτάσεων της Αγίας Γραφής, δεν μπορούμε να περιορίζουμε το έργο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες στις προφητείες της Αποκάλυψης, ούτε μπορούμε να οριοθετούμε τον Θεό λέγοντας ότι δεν μπορεί να κάνει έργο και να εκφέρει λόγια που δεν έχουν προφητευτεί στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Από τη στιγμή που ο Θεός είναι ο Δημιουργός, είναι Αυτός υπεύθυνος για τα πάντα και έχει την πλήρη εξουσία για να επιτελέσει το δικό Του έργο, πέρα από το τι έχει προφητευτεί. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να το εμποδίσει κανένας και δεν μπορεί να οριοθετηθεί από κανέναν. Το ότι η Αποκάλυψη λέει πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι, αποτελεί απαίτηση του Θεού από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να πάρει αυτή την απαίτηση που έχει ο Θεός από αυτόν, να την αναστρέψει και να τη θέσει στον Θεό, ούτε μπορεί να χρησιμοποιεί γράμματα και κανόνες της Βίβλου για να περιορίζει και να οριοθετεί τον Θεό ή να μην Του επιτρέπει να επιτελέσει νέο έργο ή να λέει πράγματα που είναι πέρα από τη Βίβλο. Γιατί, αν ήταν έτσι, αυτό δεν θα σήμαινε ότι αντιστρέφεται η φυσική τάξη; Στον στίχο 12:32 της Δευτερονομίας στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται: «Παν ό,τι προστάζω εγώ εις εσάς, τούτο προσέχετε να κάμνητε· δεν θέλεις προσθέσει εις αυτό ουδέ θέλεις αφαιρέσει απ’ αυτού». Αυτά είναι πράγματα που θα πρέπει ο άνθρωπος να τηρεί, όχι να τα χρησιμοποιεί για να θέτει απαιτήσεις στον Θεό. Όταν ο Ιησούς πραγματοποιούσε το έργο Του κατά την Εποχή της Χάριτος, δεν τηρούσε αυτά τα πράγματα˙ αντιθέτως, πρότεινε πιο κατάλληλες απαιτήσεις σύμφωνα με τις ανάγκες των ανθρώπων εκείνης της εποχής. Για παράδειγμα, κατά την Εποχή του Νόμου, ίσχυε το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος», όμως, όταν ήρθε ο Κύριος Ιησούς, είπε: «Εγώ όμως σας λέγω να μη αντισταθήτε προς τον πονηρόν· αλλ’ όστις σε ραπίση εις την δεξιάν σου σιαγόνα, στρέψον εις αυτόν και την άλλην» (Κατά Ματθαίον 5:39). Ο νόμος υπαγόρευε ότι έπρεπε κανείς να μισεί τους εχθρούς του, όμως ο Κύριος Ιησούς είπε: «Αγαπάτε τους εχθρούς σας, […] και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι» (Κατά Ματθαίον 5:44). Όπως αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, οι άνθρωποι στην Εποχή του Νόμου λάτρευαν τον Θεό στον ναό. Όταν ήρθε ο Κύριος Ιησούς, δεν μπήκε στον ναό, παρά πήγε στις ερημιές και στα χωριά για να κηρύξει και να διαδώσει το ευαγγέλιο, απαιτώντας από τους ανθρώπους να λατρεύουν τον Θεό με πνεύμα και αλήθεια. Οι νόμοι όριζαν ότι οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εργάζονται το Σάββατο και ότι έπρεπε να τηρούν την αργία του Σαββάτου, όμως ο Κύριος Ιησούς έκανε πράγματα κατά την αργία του Σαββάτου, όπως θεράπευε τους αρρώστους και εκδίωκε δαίμονες, και είπε: «ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του σαββάτου» (Κατά Ματθαίον 12:8). Οι νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης όριζαν ότι οι αμαρτωλοί έπρεπε να κάνουν προσφορά περί αμαρτίας, όμως ο Κύριος Ιησούς απαιτούσε από τους ανθρώπους να εξομολογούνται και να μετανοούν, προκειμένου να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους. Επίσης, κατά την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, οι άνθρωποι έπρεπε να κάνουν θυσίες δια πυρός, προσφορές εξ αλφιτών και ειρηνικές προσφορές, και ούτω καθεξής, και οι άντρες έπρεπε να κάνουν περιτομή. Όταν έφτασε ο Κύριος Ιησούς, κατάργησε αυτούς τους κανόνες. Αυτά είναι απλώς μερικά παραδείγματα από τις κατάλληλες απαιτήσεις που είχε ο Κύριος Ιησούς από τους ανθρώπους εκείνης της εποχής. Το έργο του Ιησού απαλλάχτηκε από ορισμένους παλιούς κανόνες και κανονισμούς, ο Ιησούς πρότεινε νέες απαιτήσεις για τους ανθρώπους και αυτό ήταν όλο έργο του ίδιου του Θεού. Στα μάτια εκείνων που ήταν προσκολλημένοι στους νόμους, ωστόσο, αυτό το έργο πήγαινε πέρα από την Αγία Γραφή και θεωρούσαν ότι προσέθετε και αφαιρούσε κάτι από την Αγία Γραφή, και αυτό ήταν εκτός νόμου. Το αποτέλεσμα ήταν οι Ιουδαίοι να χρησιμοποιήσουν τους νόμους του Ιεχωβά για να καταδικάσουν τον Κύριο Ιησού (βλ. Κατά Ιωάννην 19:7). Αυτή ήταν μια έκφραση της έλλειψης λογικής του ανθρώπου. Ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να παίρνει τα λόγια του Θεού, με τα οποία Εκείνος απαιτεί από τον άνθρωπο να μην προσθέτει ή μειώνει, και να τα αναστρέφει για να περιορίζει τον Θεό και να θέτει απαιτήσεις στον Θεό. Ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί το παλιό έργο του Θεού, το οποίο Εκείνος είχε επιτελέσει στο παρελθόν, για να οριοθετήσει το νέο έργο Του, το οποίο επιτελείται τώρα. Ο Θεός είναι ο Κύριος όλης της δημιουργίας. Ο Θεός κάνει έργο σύμφωνα με το δικό Του σχέδιο διαχείρισης και σύμφωνα με το θέλημά Του. Δεν χρειάζεται να το συζητήσει με τον άνθρωπο ή να προσπαθεί να αποσπάσει την έγκρισή του, πόσο μάλλον οι δημιουργημένοι άνθρωποι έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα να παρέμβουν. Ασχέτως του πώς ο Θεός επιτελεί το έργο Του, είναι πάντοτε δίκαιος, επειδή η ουσία του Θεού είναι δίκαιη. Ασχέτως του πώς ο Θεός επιτελεί το έργο Του, είναι πάντοτε η αλήθεια και πληροί πάντοτε τις πιο πραγματικές, πιο πρακτικές ανάγκες των ανθρώπων, επειδή η ουσία του Θεού είναι η αλήθεια. Ασχέτως του πώς ο Θεός επιτελεί το έργο Του, είναι πάντοτε ικανός να δίνει ζωή σ’ εκείνους που πιστεύουν ειλικρινά σ’ Εκείνον και επιδιώκουν την αλήθεια, επειδή η ουσία του Θεού είναι η πηγή της ζωής. Το έργο και ο λόγος του Θεού με κανέναν τρόπο δεν μπορούν να περιοριστούν από ανθρώπους, συμβάντα, αντικείμενα, τόπο ή χρόνο, πόσο μάλλον μπορούν να περιοριστούν από τα γράμματα της Αγίας Γραφής. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς τον καιρό της Καινής Διαθήκης εγκαινίασε νέο έργο: Δεν εργαζόταν σύμφωνα με το έργο της Παλαιάς Διαθήκης ούτε εφάρμοζε τον λόγο του Ιεχωβά της Παλαιάς Διαθήκης. Επιτέλεσε το δικό Του έργο και επιτέλεσε νεότερο έργο, και έργο υψηλότερο από τον νόμο. Έτσι, είπε: “Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω”. Συνεπώς, σύμφωνα με αυτό που επέτυχε, έσπασαν οι δεσμοί με πολλά δόγματα. Το Σάββατο, όταν οδήγησε τους μαθητές μέσα από τα σπαρτά, συνέλεξαν και έφαγαν τις κορυφές των σιτηρών· δεν τήρησε το Σάββατο, και είπε: “Ο Υιός του ανθρώπου κύριος είναι και του Σαββάτου”. Την εποχή εκείνη, σύμφωνα με τους κανόνες των Ισραηλιτών, όποιος δεν τηρούσε το Σάββατο λιθοβολούνταν μέχρι θανάτου. Ο Ιησούς, ωστόσο, ούτε εισήλθε στον ναό ούτε τήρησε το Σάββατο και το έργο Του δεν είχε επιτελεστεί από τον Ιεχωβά τον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι, το έργο του Ιησού υπερέβη τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης, ήταν υψηλότερο από αυτόν και δεν ήταν σύμφωνο με αυτόν» (από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Από τα λόγια του Θεού μπορούμε να δούμε ότι το έργο του Θεού δεν παρέμενε ποτέ προσκολλημένο σε παλιά πράγματα˙ αντιθέτως, πραγματοποιεί πιο νέο και ανώτερο έργο σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου — αυτή είναι η αρχή του έργου του Θεού ανά τους αιώνες. Ο Θεός είναι αξιόπιστος και κάθε λέξη που εκφέρει και κάθε μία από τις προφητείες θα επιτευχθούν και θα εκπληρωθούν. Μέχρι το τέλος του ουρανού και της γης, ούτε ένα από τα λόγια του Θεού δεν θα παραληφθεί, μέχρι όλα να εκπληρωθούν. Στην Αποκάλυψη 5:1-5 αναφέρεται: «Και είδον εν τη δεξιά του καθημένου επί του θρόνου βιβλίον γεγραμμένον έσωθεν και όπισθεν, κατεσφραγισμένον με σφραγίδας επτά. Και είδον άγγελον ισχυρόν κηρύττοντα μετά φωνής μεγάλης· Τις είναι άξιος να ανοίξη το βιβλίον και να λύση τας σφραγίδας αυτού; Και ουδείς ηδύνατο εν τω ουρανώ, ουδέ επί της γης ουδέ υποκάτω της γης να ανοίξη το βιβλίον ουδέ να βλέπη αυτό. Και εγώ έκλαιον πολλά, ότι ουδείς ευρέθη άξιος να ανοίξη και να αναγνώση το βιβλίον ούτε να βλέπη αυτό. Και εις εκ των πρεσβυτέρων μοι λέγει· Μη κλαίε· ιδού, υπερίσχυσεν ο λέων, όστις είναι εκ της φυλής Ιούδα, η ρίζα του Δαβίδ, να ανοίξη το βιβλίον και να λύση τας επτά σφραγίδας αυτού». Από την Αγία Γραφή μπορούμε να δούμε ότι ο Θεός θα πραγματοποιήσει το έργο του ανοίγματος του βιβλίου και θα λύσει τις επτά σφραγίδες κατά τις έσχατες ημέρες, που σημαίνει ότι θα μιλήσει στους ανθρώπους με το ίδιο Του το στόμα, θα εκφράσει τη διάθεσή Του, αυτής ενός μεγαλοπρεπούς και οργισμένου λιονταριού, και θα πραγματοποιήσει το έργο της κρίσεως. Αυτός είναι ο Θεός που κρίνει την ανθρωπότητα και δεν είναι πλέον ο Αμνός της εξιλέωσης που οδηγείται και σφαγιάζεται από άλλους. Στην Αποκάλυψη 10:1-4 αναφέρεται: «Και είδον άλλον άγγελον ισχυρόν καταβαίνοντα εκ του ουρανού, ενδεδυμένον νεφέλην, και ήτο ίρις επί της κεφαλής αυτού, και το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και οι πόδες αυτού ως στύλοι πυρός, και είχεν εν τη χειρί αυτού βιβλιάριον ανεωγμένον. Και έθεσε τον πόδα αυτού τον δεξιόν επί την θάλασσαν, τον δε αριστερόν επί την γην, και έκραξε μετά φωνής μεγάλης καθώς βρυχάται ο λέων. Και ότε έκραξεν, ελάλησαν αι επτά βρονταί τας εαυτών φωνάς. Και ότε ελάλησαν αι επτά βρονταί τας φωνάς εαυτών, έμελλον να γράφω· και ήκουσα φωνήν εκ του ουρανού λέγουσαν προς εμέ. Σφράγισον εκείνα, τα οποία ελάλησαν αι επτά βρονταί, και μη γράψης ταύτα». Αυτές οι προτάσεις από την Αγία Γραφή μάς δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίσουμε ότι οι φωνές των επτά βροντών δεν γράφτηκαν από τον Ιωάννη. Με άλλα λόγια, οι φωνές των επτά βροντών απλώς δεν υπάρχουν στη Βίβλο. Συνοψίζοντας αυτά τα δύο εδάφια της Αγίας Γραφής, οι λεπτομέρειες αυτού του βιβλιαρίου και οι φωνές των επτά βροντών δεν καταγράφονται στη Βίβλο. Από αυτό γίνεται εμφανές ότι, αν αναμενόταν από τον άνθρωπο να χρησιμοποιήσει τα λόγια περί πρόσθεσης ή αφαίρεσης για να οριοθετήσει το έργο του Θεού, και οριοθετούσε τον Θεό, λέγοντας ότι Εκείνος δεν μπορεί να λέει καινούργια πράγματα που είναι πέραν της Βίβλου, τότε πώς θα μπορούσε να ανοιχτεί αυτό το βιβλιάριο; Πώς θα μπορούσε ο Θεός να πραγματοποιήσει την κρίση κατά τις έσχατες ημέρες; Αν ο Θεός δεν άνοιγε αυτό το βιβλιάριο, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να μάθει το περιεχόμενό του; Πώς θα μπορούσε να κατανοήσει όλα τα μυστήρια; Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να γνωρίσει όλες τις λεπτομέρειες από τις φωνές των επτά βροντών; Και μετά, πώς θα μπορούσαν να εκπληρωθούν οι προφητείες της Βίβλου; Κατά τις έσχατες ημέρες, ο Παντοδύναμος Θεός έχει έρθει, εκφράζει πολλές αλήθειες και αποκαλύπτει τα μυστήρια που ο άνθρωπος αδυνατούσε να καταλάβει επί ολόκληρες γενεές, κι έτσι εκπληρώνονται οι προφητείες της Βίβλου. Αυτές είναι πραγματικά οι φωνές των επτά βροντών και ο Αμνός ανοίγει το βιβλίο. Αυτό είναι ήδη ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός! Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Όσοι υπακούουν στην αλήθεια και υποτάσσονται στο έργο του Θεού θα βρεθούν υπό τη σκέπη του ονόματος της δεύτερης ενσάρκωσης του Θεού, του Παντοδύναμου. Θα έχουν τη δυνατότητα να αποδεχτούν την προσωπική καθοδήγηση του Θεού, θα κερδίσουν περισσότερη και μεγαλύτερη αλήθεια και θα λάβουν την πραγματική ανθρώπινη ζωή. Θα έχουν το όραμα που δεν είχαν ποτέ στο παρελθόν οι άνθρωποι: “Και εστράφην να ίδω την φωνήν, ήτις ελάλησε μετ’ εμού· και στραφείς είδον επτά λυχνίας χρυσάς, και εν μέσω των επτά λυχνιών είδον ένα όμοιον με υιόν ανθρώπου, ενδεδυμένον ποδήρη χιτώνα και περιεζωσμένον πλησίον των μαστών ζώνην χρυσήν. Η δε κεφαλή αυτού και αι τρίχες ήσαν λευκαί και ως μαλλίον λευκόν, ως χιών· και οι οφθαλμοί αυτού ως φλόξ πυρός, και οι πόδες αυτού όμοιοι με χαλκολίβανον, ως εν καμίνω πεπυρωμένοι, και η φωνή αυτού ως φωνή υδάτων πολλών, και είχεν εν τη δεξιά αυτού χειρί επτά αστέρας, και εκ του στόματος αυτού του εξήρχετο ρομφαία δίστομος οξεία, και η όψις αυτού έλαμπεν ως ο ήλιος λάμπει εν τη δυνάμει αυτού”(Αποκάλυψη 1:12-16). Αυτό το όραμα είναι η έκφραση ολόκληρης της διάθεσης του Θεού. Αυτή η έκφραση ολόκληρης της διάθεσής Του είναι, επίσης, η έκφραση του έργου του Θεού, όταν Αυτός ενσαρκωθεί αυτήν τη φορά. Μέσα στους χείμαρρους των παιδεμάτων και των κρίσεων, ο Υιός του ανθρώπου εκφράζει την εγγενή του διάθεση μέσα από λόγια, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους όσοι αποδέχονται την παίδευση και την κρίση του να δούν το πραγματικό πρόσωπο του Υιού του ανθρώπου, ένα πρόσωπο που αποτελεί πιστή απεικόνιση του προσώπου του Υιού του ανθρώπου που είδε ο Ιωάννης. (Φυσικά, όλα αυτά θα είναι αόρατα σε εκείνους που δεν αποδέχονται το έργο του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας)» (από «Πρόλογος» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Ωστόσο, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις προφητείες και στα γεγονότα της εκπλήρωσής τους. Δεν είναι δυνατόν να καταγράφονται στις προφητείες με κάθε λεπτομέρεια πράγματα που δεν έχουν συμβεί ακόμα, οπότε, δεν μπορούμε να λέμε ότι η εκπλήρωση μιας προφητείας είναι κάτι που αποτελεί προσθήκη στη Βίβλο. Είναι όπως είχε προφητευτεί στην Παλαιά Διαθήκη ο ερχομός του Μεσσία. Όλοι οι Ισραηλίτες ήξεραν ότι Εκείνος θα ερχόταν για να τους σώσει, όπως ήξεραν, επίσης, ότι μια παρθένος θα έμενε έγκυος και θα έκανε έναν γιο, του οποίου το όνομα θα ήταν Εμμανουήλ και θα γινόταν προσφορά περί αμαρτίας, και ούτω καθεξής. Ωστόσο, δεν γνώριζαν συγκεκριμένα στοιχεία για το πώς θα ερχόταν και, αφότου θα ερχόταν, πώς θα γινόταν προσφορά περί αμαρτίας. Επιπλέον, αυτές οι προφητείες ήταν απλώς λόγια, δεν ήταν γεγονότα που είχαν ήδη συμβεί. Όμως, όταν ο Ιησούς ήρθε για να επιτελέσει το έργο Του, εκπληρώθηκαν όλες οι προφητείες που σχετίζονταν με τον Μεσσία, οι οποίες ήταν καταγεγραμμένες στη Βίβλο. Συνεπώς, μπορούμε να πούμε ότι η Νέα Διαθήκη (δηλαδή, το έργο του Ιησού) αποτελεί προσθήκη στις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης; Φυσικά και όχι. Παρόλο που το νέο έργο Του Ιησού δεν συμφωνούσε με την Παλαιά Διαθήκη στα μάτια των ανθρώπων εκείνης της εποχής ούτε συμφωνούσε με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, αλλά και ούτε ήταν το ίδιο με το έργο και τον λόγο του Ιεχωβά, αυτό που έκανε ο Ιησούς δεν πρόσθετε ούτε αφαιρούσε κάτι από τον νόμο, αντιθέτως, εκπλήρωνε τον νόμο. Το έργο του Ιησού ήταν ένα νέο στάδιο του έργου που πραγματοποιούταν επάνω στα θεμέλια του έργου από την Εποχή του Νόμου, εκπλήρωσε τον νόμο και έδωσε στον άνθρωπο νέα πράγματα για να κάνει πράξη και μια νέα κατανόηση για τον Θεό, ακριβώς όπως ο Κύριος Ιησούς είπε: «Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω» (Κατά Ματθαίον 5:17). Εφόσον το έργο που επιτελούσε ο Ιησούς στην Καινή Διαθήκη δεν αναφερόταν με λεπτομέρειες στην Παλαιά Διαθήκη, οι άνθρωποι νόμιζαν ότι το έργο του Ιησού πήγαινε πέρα από τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και ότι προσέθετε νέες εντολές. Ωστόσο, στα μάτια του Θεού, Εκείνος απλώς πραγματοποιούσε το έργο σύμφωνα με το σχέδιό Του. Το έργο του Ιησού ήταν ένα πιο νέο, ανώτερο στάδιο του έργου, το οποίο πραγματοποιούσε ο Θεός επάνω στα θεμέλια του έργου του νόμου, και υλοποίησε τις προφητείες των προφητών. Κατά τον ίδιο τρόπο, το έργο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες θα υλοποιήσει τις προφητείες της Καινής Διαθήκης και είναι ένα νέο στάδιο του έργου, το οποίο βασίζεται στο έργο της λύτρωσης του Θεού. Μπορούμε να πούμε ότι αυτό προσθέτει κάτι στη Βίβλο; Ο Κύριος Ιησούς μας έχει δώσει ήδη την απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση: «Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα» (Κατά Ιωάννην 16:12-13). Αυτό το στάδιο του έργου του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες εκπληρώνει ακριβώς τα λόγια του Κυρίου. Ο λόγος του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες έχει ήδη αποκαλύψει στον άνθρωπο μυστήρια, τα οποία ήταν κρυμμένα επί ολόκληρες γενεές, και μας έχει δώσει πολλές αλήθειες που δεν είχαμε ακούσει ποτέ πριν. Μας έχει δώσει το μονοπάτι της κάθαρσης, της σωτηρίας και της εισόδου στη βασιλεία. Το έργο του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες είναι ένα πιο νέο στάδιο του έργου και βασίζεται στα δύο στάδια του έργου που πραγματοποίησαν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς, και είναι ένα έργο ανώτερο από εκείνο των δύο προηγούμενων σταδίων.

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς ήταν απλώς ένα στάδιο ανώτερο από την Παλαιά Διαθήκη. Χρησιμοποιήθηκε για να εγκαινιάσει μια εποχή, και να καθοδηγήσει αυτή την εποχή. Γιατί είπε: “Δεν ήλθα να καταστρέψω τον νόμο, αλλά να τον εκπληρώσω”; Ωστόσο, στο έργο Του υπήρχαν πολλά που διέφεραν από τους νόμους που εφαρμόζονταν και τις εντολές που ακολουθούσαν οι Ισραηλίτες της Παλαιάς Διαθήκης, διότι δεν ήλθε για να υπακούσει στον νόμο, αλλά να τον εκπληρώσει. Η διαδικασία της εκπλήρωσης περιλάμβανε πολλά πραγματικά στοιχεία: Το έργο Του ήταν πιο πρακτικό και αληθινό, και, επιπλέον, ήταν ζωντανό, και δεν αποτελούσε τυφλή προσήλωση στο δόγμα. Δεν τηρούσαν οι Ισραηλίτες το Σάββατο; Όταν ήλθε ο Ιησούς, δεν τήρησε το Σάββατο, γιατί είπε ότι ο Υιός του ανθρώπου ήταν ο Κύριος του Σαββάτου, και όταν έφτασε ο Κύριος του Σαββάτου, θα έπραττε κατά τη βούλησή Του. Είχε έλθει να εκπληρώσει τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης και να αλλάξει τους νόμους. Ό,τι επιτελείται σήμερα βασίζεται στο παρόν, αλλά εξακολουθεί να στηρίζεται επί τη βάση του έργου του Ιεχωβά στην Εποχή του Νόμου και δεν παραβιάζει αυτό το πεδίο. Να προσέχετε τι λέτε και να μην διαπράττετε μοιχεία, παραδείγματος χάριν — δεν συνιστούν νόμους της Παλαιάς Διαθήκης; Σήμερα, αυτό που απαιτείται από εσάς δεν περιορίζεται μόνο στις Δέκα Εντολές, αλλά συνίσταται από εντολές και νόμους μιας ανώτερης τάξης από εκείνους που προηγήθηκαν, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ό,τι έχει προηγηθεί έχει καταργηθεί, επειδή κάθε στάδιο του έργου του Θεού διενεργείται επί τη βάση του σταδίου που προηγήθηκε. Όσο γι’ αυτό που εισήγαγε ο Ιεχωβά στο Ισραήλ, όπως το να απαιτεί από τους ανθρώπους να προσφέρουν θυσίες, να τιμούν τον πατέρα και τη μητέρα τους, να μη λατρεύουν είδωλα, να μην επιτίθενται και να μην καταριούνται τους άλλους, να μη μοιχεύουν, να μην καπνίζουν και να μην πίνουν, να μην τρέφονται με πράγματα νεκρά και να μην πίνουν αίμα: αυτά δεν αποτελούν τη βάση των πράξεών σας ακόμη και σήμερα; Επί τη βάση του παρελθόντος έχει διεξαχθεί το έργο μέχρι σήμερα. Παρόλο που οι νόμοι του παρελθόντος δεν αναφέρονται πλέον και έχουν δημιουργηθεί νέες απαιτήσεις από εσένα, αυτοί οι νόμοι απέχουν πολύ από το να καταργηθούν και, αντ’ αυτού, έχουν ανυψωθεί σε υψηλότερη θέση. Εάν ειπωθεί ότι έχουν καταργηθεί, σημαίνει ότι η προηγούμενη εποχή είναι ξεπερασμένη, ενώ υπάρχουν κάποιες εντολές που πρέπει να τιμάς για όλη την αιωνιότητα. Οι εντολές του παρελθόντος έχουν ήδη γίνει πράξη, έχουν ήδη εντυπωθεί στο είναι του ανθρώπου και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν οι εντολές για την απαγόρευση του καπνίσματος, της κατανάλωσης αλκοόλ, και ούτω καθεξής. Επ’ αυτή τη βάση, οι νέες εντολές θεσπίζονται σύμφωνα με τις ανάγκες σας σήμερα, σύμφωνα με το ανάστημά σας και σύμφωνα με το σημερινό έργο. Η θέσπιση εντολών για τη νέα εποχή δεν σημαίνει την κατάργηση των εντολών της παλαιάς εποχής, αλλά την ανύψωσή τους επ’ αυτής της βάσης, για να καταστούν οι πράξεις του ανθρώπου πιο ολοκληρωμένες και να συνάδουν περισσότερο με την πραγματικότητα» (από «Το όραμα του έργου του Θεού (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα λόγια του Θεού μάς δίνουν τη δυνατότητα να δούμε ότι κάθε στάδιο του έργου Του εμφανίζεται εξωτερικά ως αντιφατικό, ενώ στην πραγματικότητα όλα τα στάδια συγκροτούν ένα ολοκληρωμένο σύνολο, με κάθε στάδιο του έργου να αποτελεί ένα πιο βαθύ, ανώτερο έργο που πραγματοποιείται επάνω στα θεμέλια του προηγούμενου σταδίου. Δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε το έργο του Θεού, δεν μπορούμε να πούμε ότι το έργο του Ιησού αποτελεί προσθήκη στην Παλαιά Διαθήκη, πόσο μάλλον μπορούμε να πούμε ότι το έργο και ο λόγος του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες αποτελούν προσθήκη στη Βίβλο. Για να γνωρίσουμε τον Θεό, πρέπει να γνωρίσουμε τα τρία στάδια του έργου Του. Αν γνωρίζουμε μόνο ένα ή δύο από τα τρία στάδια του έργου, τότε δεν έχουμε μια περιεκτική και ολοκληρωμένη κατανόηση του έργου της σωτηρίας της ανθρωπότητας που επιτελεί ο Θεός. Μόνο μέσα από τη γνώση και των τριών σταδίων του έργου του Θεού μπορούμε να γνωρίσουμε ολόκληρη τη διάθεση του Θεού, τη σοφία και τη θαυμασιότητά Του.

Αδελφοί και αδελφές, αυτό που καταγράφεται στη Βίβλο είναι απλώς το έργο που πραγματοποίησε ο Θεός κατά την Εποχή του Νόμου και κατά την Εποχή της Χάριτος, καθώς και όλες οι προφητείες που σχετίζονται με το έργο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, όμως δεν καταγράφονται λεπτομέρειες σχετικά με το πώς θα πραγματοποιηθεί αυτό το έργο κατά τις έσχατες ημέρες ή για το πώς θα σωθεί η ανθρωπότητα. Πρέπει, συνεπώς, να αποκτήσουμε τη σωστή οπτική για τη Βίβλο. Πριν έρθει ο Θεός, έπρεπε να λειτουργούμε σύμφωνα με τις διδαχές των λόγων του Θεού στη Βίβλο και να επιδιώκουμε να ικανοποιήσουμε το θέλημά Του. Όμως, όταν ο Θεός ξεκινά μια νέα εποχή για να πραγματοποιήσει νέο έργο, εμείς πρέπει να ακολουθούμε τα βήματα του Θεού και να δεχόμαστε το νέο έργο και τα νέα λόγια Του. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε το έργο που έχει πραγματοποιήσει ο Θεός, και το οποίο καταγράφεται στη Βίβλο, προκειμένου να οριοθετούμε το νέο έργο του Θεού, πόσο μάλλον μπορούμε να λέμε ότι το νέο έργο του Θεού και τα νέα λόγια Του αποτελούν προσθήκη στη Βίβλο. Ο Θεός μπόρεσε να υπερβεί τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης για να πραγματοποιήσει το έργο Του τον καιρό της Καινής Διαθήκης. Με τον ίδιον τρόπο, μπορεί επίσης να υπερβεί τη Βίβλο για να πραγματοποιήσει το έργο Του κατά τις έσχατες ημέρες. Το έργο και ο λόγος του Παντοδύναμου Θεού ανεβάζουν τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου σε ανώτερο επίπεδο, ενώ, ακόμα περισσότερο, αποτελούν επίτευξη και εκπλήρωση των προφητειών της Αποκάλυψης. Σήμερα, ο Παντοδύναμος Θεός έχει ενσαρκωθεί και έχει έρθει ανάμεσα στους ανθρώπους, εκφράζει την αλήθεια και έχει ξεκινήσει το έργο της κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού. Δεν μπορούμε πλέον να αρνούμαστε πεισματικά να δεχθούμε το έργο και τον λόγο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Πρέπει όλοι μας να αφήσουμε κατά μέρος τις αντιλήψεις μας, πρέπει να μιμηθούμε τους μαθητές του Κυρίου Ιησού, να αφήσουμε πίσω μας τη Βίβλο και να αναζητήσουμε και να μελετήσουμε το έργο και τον λόγο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες έχοντας σεβασμό γι’ Αυτόν μέσα μας και ο Θεός θα μας διαφωτίσει, θα μας δώσει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε το θέλημά Του και να ακολουθήσουμε τα βήματά Του, καθώς μόνο έτσι μπορούμε να φτάσουμε στη σωτηρία κατά τις έσχατες ημέρες, την οποία αναμέναμε τόσο καιρό!

Γιατί ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται στο νέο έργο του Θεού και το καταδικάζει πάντοτε με τόση μανία

Τις δύο φορές που ο Θεός ενσαρκώθηκε για να βαδίσει στη γη και να φέρει εις πέρας το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, είχε να αντιμετωπίσει απίστευτη αντίσταση, καταδίκη και μανιώδη δίωξη από τους ηγέτες του κόσμου της θρησκείας. Αυτό το γεγονός έχει παραξενέψει, ακόμα και σοκάρει τους ανθρώπους: Γιατί κάθε φορά που ο Θεός εκτυλίσσει ένα στάδιο νέου έργου, βρίσκει πάντοτε απέναντί Του μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση; Γιατί εκείνοι που αντιστέκονται με μεγαλύτερη μανία και επιθετικότητα στον Θεό είναι οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι διαβάζουν ξανά και ξανά τη Βίβλο και έχουν υπηρετήσει τον Κύριο για πολλά χρόνια; Γιατί εκείνοι οι θρησκευτικοί ηγέτες, τους οποίους οι άνθρωποι θεωρούν ως τους πιο ευσεβείς, τους πιο πιστούς και τους πιο υπάκουους στον Θεό, είναι στην πραγματικότητα ανίκανοι να συμπλεύσουν με τον Θεό και, αντιθέτως, είναι εχθροί του Θεού; Μήπως είναι λανθασμένο το έργο του Θεού; Μήπως οι ενέργειες του Θεού δεν συμφωνούν με τη λογική; Σίγουρα δεν πρόκειται περί αυτού! Υπάρχουν δύο θεμελιώδεις λόγοι για τους οποίους οι θρησκευτικοί ηγέτες μπορούν να παίζουν τον ρόλο της αντίστασης στον Θεό και να γίνονται εχθροί του Θεού, κι αυτοί είναι: Ο πρώτος λόγος είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ούτε το έργο του Αγίου Πνεύματος ούτε τις αρχές του έργου του Θεού. Βασίζονται πάντοτε στις περιορισμένες γνώσεις που έχουν για τη Βίβλο, στις θεολογικές θεωρίες και στις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασίες, προκειμένου να οριοθετήσουν το έργο του Θεού, το οποίο είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, από τη στιγμή που η ανθρωπότητα είναι τόσο διεφθαρμένη από τον Σατανά, η φύση της είναι αλαζονική και επηρμένη, απεχθάνεται και μισεί την αλήθεια, και δίνει ιδιαίτερη αξία στην κοινωνική θέση. Ο συνδυασμός αυτών των δύο λόγων έχει οδηγήσει στην τραγωδία της επανειλημμένης άρνησης και καταδίκης της αληθινής οδού από την ανθρωπότητα σ’ όλη την ιστορία.

Πηγαίνοντας δύο χιλιάδες χρόνια πίσω, όταν ο Κύριος Ιησούς βρισκόταν ανάμεσα στους Ιουδαίους, Εκείνος δίδασκε το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών, λέγοντας «Μετανοείτε διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών» (κατά Ματθαίον 4:17). Εξέφρασε την αλήθεια, έφερε την οδό της μετάνοιας, βοήθησε τον άνθρωπο γιατρεύοντας τους ασθενείς και εξορκίζοντας δαίμονες, πραγματοποίησε πολλά σημεία και τέρατα, και θαύματα, και χάρισε στον άνθρωπο πλουσιοπάροχη και άφθονη χάρη, ειρήνη και χαρά. Αυτά είναι όλα πράγματα τα οποία δεν καταγράφηκαν στην Παλαιά Διαθήκη, ενώ ήταν ένα έργο που δεν είχε κανένας πραγματοποιήσει πιο πριν. Φυσικά, ήταν επίσης κάτι που κανένα ανθρώπινο ον δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει, καθότι, εκτός από τον Θεό δεν υπάρχει κανένας που να έχει την εξουσία και τη δύναμη να κάνει τέτοια πράγματα. Αυτό που έκανε ο Κύριος Ιησούς εκείνον τον καιρό ήταν να αναλάβει προσωπικά τις αμαρτίες του ανθρώπου, μέσα από τη σταύρωσή Του και τη λύτρωση του ανθρώπου από την αμαρτία, ώστε να μπορέσει να οδηγήσει τον άνθρωπο μακριά από τα δεσμά των νόμων και των κανόνων και να τον απαλλάξει από την τιμωρία λόγω της μη συμμόρφωσης με τον νόμο. Όσοι ήταν υπό του νόμου, θα μπορούσαν να κερδίσουν τη σωτηρία του Θεού και να μην καταστραφούν, μόνο αν δέχονταν το έργο του Κυρίου Ιησού. Όμως οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι του Ιουδαϊσμού δεν αναγνώριζαν το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν καταλάβαιναν τι είδους έργο πραγματοποιούσε ο Κύριος Ιησούς. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, πίστευαν ότι όποιος δεν προσευχόταν στο όνομα του Ιεχωβά, πρόδιδε τον Θεό, όποιος κήρυττε ένα μήνυμα που δεν ήταν σύμφωνο με τον νόμο, εξαπατούσε τους ανθρώπους, ενώ ότι ήταν πέραν της Βίβλου, αποτελούσε αίρεση. Επιπλέον, καυχιόνταν ότι ήταν άριστοι γνώστες των νόμων και ότι ήταν υπηρετούσαν τον Ιεχωβά Θεό στον ναό επί πολλά χρόνια, και πίστευαν ότι όλα αυτά τα οποία διαφύλασσαν ήταν η αλήθεια και η πιο αγνή οδός. Σύμφωνα με αυτούς, το έργο του Κυρίου Ιησού παραβίαζε τον νόμο και ήταν πέραν της Βίβλου, σαν μια οδός ξέχωρη από τη Βίβλο. Έλεγαν, ακόμα, ότι ο Κύριος Ιησούς διέπραττε βλασφημία, καθώς σφετεριζόταν το όνομα του Θεού, και ότι πρόδιδε τον Ιεχωβά Θεό. Εξαιτίας αυτού, θα προτιμούσαν να πεθάνουν από το να δεχθούν την οδό που κήρυττε ο Κύριος Ιησούς. Θεωρούσαν ακόμα το έργο του Κυρίου Ιησού «αιρετικό», μια «χθόνια λατρεία» και ότι «εξαπατούσε τον άνθρωπο». Παρόλο που το έργο και ο λόγος του Κυρίου Ιησού είχαν εξουσία, δύναμη και σοφία, παρόλο που τα θαύματα που έκανε ο Κύριος Ιησούς ήταν άνευ προηγουμένου, παρόλο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι έρχονταν για να γίνουν μάρτυρες των πράξεων του Κυρίου Ιησού και να γίνουν μάρτυρες του γεγονότος ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η έλευση του Μεσσία, εκείνοι πεισματικά παρέμεναν προσκολλημένοι στις αντιλήψεις τους και στο έργο του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου, και με περιφρονητικό τρόπο εναντιώνονταν στο νέο έργο του Θεού και το καταδίκαζαν – το έργο της λύτρωση του Κυρίου Ιησού. Η στάση τους απέναντι στο νέο έργο του Θεού ήταν ακριβώς όπως την είχε αποκαλύψει ο Παντοδύναμος Θεός: «Ο άνθρωπος μπορεί να δεχθεί μόνο ένα είδος έργου ή έναν τρόπο πράξης. Είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί έργο ή τρόπους πράξης, που έρχονται σε αντίθεση με τον ίδιο ή είναι υψηλότεροι από αυτόν – αλλά το Άγιο Πνεύμα επιτελεί πάντα νέο έργο και έτσι εμφανίζονται, η μία μετά την άλλη, ομάδες θρησκευτικών εμπειρογνωμόνων οι οποίοι εναντιώνονται στο νέο έργο του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν γίνει εμπειρογνώμονες ακριβώς επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς ο Θεός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός, και δεν έχει γνώση των αρχών του έργου του Θεού και, επιπλέον, δεν έχει γνώση των πολλών τρόπων με τους οποίους ο Θεός σώζει τον άνθρωπο. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος είναι εντελώς ανίκανος να διακρίνει αν ένα έργο προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα ή από τον ίδιο τον Θεό. Πολλοί άνθρωποι προσκολλώνται σε μια στάση κατά την οποία αν το έργο ανταποκρίνεται στα προηγούμενα λόγια, τότε το αποδέχονται, κι αν υπάρχουν διαφορές με το προηγούμενο έργο, εναντιώνονται σε αυτό και το απορρίπτουν» (από «Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Όταν κάποιος πιστεύει στον Θεό, οφείλει τουλάχιστον να έχει φόβο Θεού στην καρδιά και να πεινάει και να διψάει για δικαιοσύνη. Μόνο έτσι θα μπορέσει να λάβει διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα, να καταφέρει να κατανοήσει το νέο έργο του Θεού και να ακολουθήσει από κοντά τα βήματα του Θεού. Αυτοί οι Ιουδαίοι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι ήρθαν σε επαφή με τον Κύριο Ιησού και τον συνάντησαν πολλές φορές, όμως απλούστατα δεν ήταν ποτέ για την αναζήτηση της αλήθειας. Επινοούσαν τρόπους και μέσα για να δοκιμάσουν τον Κύριο Ιησού και για να βρουν κάτι να χρησιμοποιήσουν εναντίον Του (βλ. κατά Ματθαίον 22:15-46), προσπαθώντας να καταστρέψουν και να καταλύσουν το έργο του Κυρίου Ιησού. Ήταν όλοι ίδιοι, από την άποψη ότι δεν είχαν καμία γνώση για τον Θεό, και είχαν τις δικές τους αντιλήψεις σχετικά με το νέο έργο του Θεού, όμως ο Ναθαναήλ, η Σαμαρείτιδα, οι μαθητές και οι απλοί άνθρωποι που ακολουθούσαν τον Κύριο Ιησού μπόρεσαν να αφήσουν κατά μέρος τις αντιλήψεις τους και να αναζητήσουν την αλήθεια. Με αυτόν τον τρόπο ήταν ικανοί να ακούνε τη φωνή του Θεού μέσα από το έργο και τα λόγια του Κυρίου Ιησού, να αναγνωρίζουν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν η έλευση του Μεσσία και να επιστρέψουν στον Θεό. Μέσα από αυτήν τη σύγκριση μπορούμε να δούμε ότι όσοι βρίσκονταν στα ανώτερα κλιμάκια του κόσμου της θρησκείας του Ιουδαϊσμού δεν ήταν απλώς πεισματικά συντηρητικοί και χωρίς γνώση του έργου του Θεού, αλλά και αλαζόνες και αυτάρεσκοι, και απλώς αρνιόνταν να δεχθούν την αλήθεια. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους της αντίστασής τους στον Θεό.

Ένας άλλος λόγος ήταν ότι, καθώς τα λόγια και το έργο του Κυρίου Ιησού κατείχαν αλήθεια και εξουσία και μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής, όλο και περισσότεροι απλοί Ιουδαίοι είχαν αρχίσει να ακολουθούν τον Κύριο Ιησού, και το γεγονός ότι οι απλοί άνθρωποι Τον ακολουθούσαν είχε προκαλέσει ανησυχία στους αρχιερείς, στους γραμματείς και τους Φαρισαίους. Με τους ανθρώπους να μην τους λατρεύουν ούτε να τους ακολουθούν πλέον, γίνονταν ολοένα πιο νευρικοί, επειδή ήξεραν καλά μέσα τους ότι η εξουσία και η δύναμη των λόγων και του έργου του Κυρίου Ιησού ήταν πολύ πέραν των δυνατοτήτων τους και ότι, εφόσον ο Κύριος Ιησούς παρέμενε στη γη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα τους εγκατέλειπαν για να ακολουθήσουν τον Κύριο Ιησού, και θα υπήρχαν λιγότεροι άνθρωποι στον ναό, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν μια ζωή υπεροχής, έχοντας τη στήριξη και τη συνδρομή των άλλων. Συνεπώς, ο Κύριος Ιησούς έγινε κάτι σαν βελόνα στο μάτι ή σαν αγκάθι στην καρδιά τους και έγινε ένας μισητός εχθρός με τον οποίον δεν ήταν δυνατόν να συνυπάρξουν. Έτσι, συζητούσαν για τον Ιησού, λέγοντας: «Τι κάμνομεν, διότι ούτος ο άνθρωπος πολλά θαύματα κάμνει. Εάν αφήσωμεν αυτόν ούτω, πάντες θέλουσι πιστεύσει εις αυτόν, και θέλουσιν ελθεί οι Ρωμαίοι και αφανίσει και τον τόπον ημών και το έθνος» (κατά Ιωάννη 11:47-48). Προκειμένου να διασφαλίσουν τη θέση τους, σκέφτηκαν τα πάντα που θα μπορούσαν να κάνουν και χρησιμοποίησαν κάθε είδος απεχθούς μεθόδου για να προβάλλουν ψευδείς κατηγορίες κατά του Κυρίου Ιησού. Βλασφημούσαν και καταδίκαζαν το έργο του Κυρίου Ιησού, διέσυραν και συκοφαντούσαν τον Κύριο Ιησού, λέγοντας ότι βασιζόταν στον Βεελζεβούλ για να διώχνει τους δαίμονες (βλ. κατά Ματθαίον 12:24) και ψευδομαρτυρούσαν, κατηγορώντας και ενοχοποιώντας τον Κύριο Ιησού (βλ. κατά Μάρκον 14:55-58). Συνωμότησαν ακόμα και με τις ρωμαϊκές αρχές για να Τον καρφώσουν αδίστακτα στον σταυρό. Όταν ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε, εμφανίστηκε ενώπιον των μαθητών του επί 40 ημέρες και κατόπιν αναλήφθηκε στους ουρανούς, και η δύναμη και τα θαύματα τους συνόδευαν κατά τη διάδοση του ευαγγελίου. Αυτά τα γεγονότα ήταν αρκετά για να επιβεβαιώσουν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο αληθινός Θεός, ότι το έργο Του εμπεριείχε το έργο του Αγίου Πνεύματος, ότι διατηρούνταν από το Άγιο Πνεύμα και ότι ήταν η αληθινή οδός! Υπό αυτές τις συνθήκες, εκείνοι οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, όχι μόνο δεν επανεξέτασαν την κατάστασή τους, παρά, αντιθέτως, ενήργησαν εις το όνομα της «διατήρησης του νόμου και της υπεράσπισης της αληθινής οδού» και συνέχισαν να εκμεταλλεύονται τις δυνάμεις τους, συνωμοτώντας με τους εξουσιαστές τους για να εντείνουν τη μανιώδη καταστολή, δίωξη και σφαγή των ακόλουθων του Κυρίου Ιησού. Έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να σταματήσουν τους ανθρώπους να ακολουθούν τον Κύριο Ιησού, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να απαγορεύουν στον οποιονδήποτε να διαδίδει το όνομα του Κυρίου Ιησού… Προκειμένου να διασφαλίσουν τις θέσεις τους και τον βιοπορισμό τους, δεν υπήρχε έγκλημα που δεν θα μπορούσαν να διαπράξουν, γεγονός που εξέθετε πλήρως τη διαβολική φύση τους, αυτή που τους ήθελε να μισούν την αλήθεια και να είναι εχθροί του Χριστού. Αυτός ήταν ο άλλος λόγος για που αντιστέκονταν στον Κύριο Ιησού και Τον καταδίκαζαν μανιωδώς. Οι μοχθηρές πράξεις τους εξύβριζαν τη διάθεση του Θεού και προκαλούσαν την οργή Του. Στο τέλος, όλη η φυλή των Ιουδαίων υπεβλήθη σε άνευ προηγουμένου πόνο εθνικής υποδούλωσης, το οποίο ήταν το οδυνηρό τίμημα που πλήρωσαν για την αντίστασή τους απέναντι στον Θεό και την καταδίκη Του Θεού.

Τώρα που διανύουμε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός έχει προετοιμάσει μια μεγαλύτερη σωτηρία για εκείνους που έχουν λυτρωθεί από Αυτόν. Αυτή η σωτηρία είναι η εκ νέου ενσάρκωση του Θεού και η έκφραση της αλήθειας από Εκείνον για την κρίση και την κάθαρση του ανθρώπου. Επί του παρόντος πραγματοποιεί ένα νέο έργο κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού. Αυτό το στάδιο του έργου θα απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από τη σατανική διεφθαρμένη διάθεσή του. Θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά και θα μετατρέψει την ανθρωπότητα σε ένα γένος που θα γνωρίζει τον Θεό, θα είναι συμβατό με τον Θεό και θα ανήκει πραγματικά στον Θεό, ώστε να μπορέσει, έτσι, να φτάσει στη σωτηρία και να αποκτηθεί από τον Θεό. Αυτό είναι το τελικό στάδιο του έξι χιλιάδων ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού. Από τότε που ο Παντοδύναμος Θεός εμφανίστηκε και ξεκίνησε το έργο Του, όλοι εκείνοι από τα διάφορα δόγματα που αγαπούν την αλήθεια και πρόσμεναν την εμφάνιση του Θεού, διάβασαν τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και πείστηκαν ότι τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού φέρουν εξουσία και δύναμη, ότι αποτελούν έκφραση της αλήθειας και ότι είναι πραγματικά η φωνή του Θεού, οπότε, ένας-ένας δέχθηκαν το έργο του Παντοδύναμου Θεού των εσχάτων ημερών. Τότε εμφανίστηκε το άνευ προηγουμένου θέαμα της συρροής όλων των εθνών στο όρος. Τώρα, το ευαγγέλιο της βασιλείας του Παντοδύναμου Θεού επεκτείνεται επί του παρόντος σε κάθε έθνος και προς κάθε κατεύθυνση σε όλον τον κόσμο· νέα παραρτήματα της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού ανοίγουν το ένα μετά το άλλο σε ξένες χώρες και περιοχές· όλο και πιο πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν αρχίσει να δέχονται το ευαγγέλιο του Θεού των εσχάτων ημερών. Αυτό αποκαλύπτει πλήρως την παντοδυναμία και τη σοφία του Θεού. Ωστόσο, όταν έρχονται αντιμέτωποι με όλες αυτές τις αλήθειες, όταν έρχονται αντιμέτωποι με ένα τόσο μεγάλο θαύμα και τη μαρτυρία από το έργο του Αγίου Πνεύματος, οι ηγέτες του κόσμου της θρησκείας κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν συγκινούνται καθόλου. Αυτοί οι άνθρωποι είναι όπως οι Φαρισαίοι, δεν αναγνωρίζουν ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος εξελίσσεται συνεχώς και ότι το έργο του Θεού είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό. Αναγνωρίζουν μόνο μια άκαμπτη αρχή: Οποιοσδήποτε κηρύττει ότι ο Κύριος έχει ενσαρκωθεί, είναι ψεύτης· όποιος κηρύττει για έναν Θεό που έχει διαφορετικό όνομα από τον Κύριο Ιησού, είναι αιρετικός· όλα τα λόγια του Κυρίου βρίσκονται μέσα στη Βίβλο, οτιδήποτε είναι πέραν της Βίβλου δεν είναι η αληθινή οδός, και το να μην ακολουθεί κανείς τις απαιτήσεις που είχε ο Θεός από τον άνθρωπο κατά την Εποχή της Χάριτος, είναι πέραν από τη διδασκαλία του Χριστού. Επιπλέον, πιστεύουν με περισσή αυτοπεποίθηση ότι είναι άριστοι γνώστες της Βίβλου και ότι έχουν κερδίσει τη ζωή, μετά από τόσα χρόνια έργου και κηρύγματος, και ότι μόνον όσα εκείνοι δέχονται, γνωρίζουν και διατηρούν είναι η αληθινή οδός, και οτιδήποτε πέραν αυτών αποτελεί αίρεση ή χθόνια λατρεία. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν οριοθετήσει σθεναρά τον Θεό εντός της Βίβλου και Τον έχουν οριοθετήσει εντός του προηγούμενου έργου του Θεού. Ασχέτως του πόση αλήθεια εμπεριέχει το έργο που έκανε ο Παντοδύναμος Θεός, του πόσο έργο του Αγίου Πνεύματος έχει, του πώς μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των ανθρώπων και του πόσα γεγονότα υπάρχουν για να το επιβεβαιώσουν, εκείνοι δεν αναγνωρίζουν ότι προέρχεται από τον Θεό. Όχι μόνο δεν αναζητούν και δεν διερευνούν το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, αλλά είναι και εχθρικοί απέναντί του και το αρνούνται, σε τέτοιον βαθμό που βλασφημούν τον ενσαρκωμένο Θεό και δυσφημούν και καταδικάζουν το έργο και τα λόγια του Χριστού των εσχάτων ημερών. Είναι απλώς ίδιοι με τους Φαρισαίους του παλιού καιρού, πεισματάρηδες και αλαζόνες, περιφρονούν την αλήθεια και βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα! Είναι ακριβώς όπως λέει ο Παντοδύναμος Θεός: «Εάν γνωρίζεις τον Θεό από ένα και μόνο στάδιο του έργου Του, τότε η γνώση σου είναι ελάχιστη. Η γνώση σου είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Εάν δεν συμβαίνει αυτό, τότε γιατί πολλοί από τη θρησκευτική παλαιά φρουρά κάρφωσαν τον Θεό ζωντανό πάνω στον σταυρό; Μήπως επειδή ο άνθρωπος περιορίζει τον Θεό μέσα σε ορισμένες παραμέτρους; Δεν είναι πολλοί εκείνοι που αντιτίθενται στον Θεό και εμποδίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος επειδή δεν γνωρίζουν το ποικίλο και διαφορετικό έργο του Θεού και, επιπλέον, επειδή διαθέτουν μόνο ένα ψήγμα γνώσης και δόγματος, με το οποίο συγκρίνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Παρόλο που οι εμπειρίες τέτοιων ανθρώπων είναι επιφανειακές, αυτοί είναι αλαζόνες και επιεικείς από τη φύση τους και κοιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος με περιφρόνηση, αγνοούν τις πειθαρχίες του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χρησιμοποιούν τα τετριμμένα και παλιά επιχειρήματά τους για να επιβεβαιώσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Επίσης προσποιούνται, όντες απόλυτα πεπεισμένοι για τη σοφία και πολυμάθειά τους, καθώς και για το ότι είναι ικανοί να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι περιφρονητέοι και απορριπτέοι από το Άγιο Πνεύμα, και δεν θα εξαλειφθούν από τη νέα εποχή; Δεν είναι αυτοί που έρχονται ενώπιον του Θεού και Του αντιτάσσονται ανοιχτά, μυωπικά ανθρωπάκια, που απλώς προσπαθούν να δείξουν πόσο έξυπνοι είναι; Με μια πενιχρή μόνο γνώση της Βίβλου, προσπαθούν να δρασκελίσουν την «ακαδημαϊκή κοινότητα» του κόσμου με μόνο ένα επιφανειακό δόγμα για να διδάξουν στους ανθρώπους, επιχειρούν να αναστρέψουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και προσπαθούν να το κάνουν να περιστρέφεται γύρω από τη δική τους διαδικασία σκέψης ενώ, ως κοντόφθαλμοι που είναι, προσπαθούν να δουν με μια ματιά το 6.000 χρόνων έργο του Θεού. Υπάρχει λόγος να μιλούν τα άτομα αυτά; Στην πραγματικότητα, όσο μεγαλύτερη γνώση του Θεού έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο αργοί γίνονται στην κρίση για το έργο Του. Επιπλέον, μιλούν ελάχιστα για τη γνώση τους για το έργο του Θεού σήμερα, αλλά δεν είναι βιαστικοί στις κρίσεις τους. Όσο λιγότερα ξέρουν οι άνθρωποι για τον Θεό, τόσο πιο αλαζόνες και υπερβολικά σίγουροι για τον εαυτό τους είναι, και τόσο πιο ανήθικα διακηρύσσουν την ύπαρξη του Θεού – μιλούν, όμως, μόνο θεωρητικά, χωρίς να προσφέρουν πραγματικές αποδείξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Όσοι βλέπουν το έργο του Αγίου Πνεύματος ως παιχνίδι, είναι επιπόλαιοι! Όσοι δεν είναι προσεκτικοί όταν συναντούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγκρατούν το στόμα τους, βιάζονται να κρίνουν, που δίνουν το ελεύθερο στο φυσικό τους ένστικτο να αρνείται την ορθότητα του έργου του Αγίου Πνεύματος, προσβάλλοντας και βλασφημώντας το – αυτοί οι τόσο ασεβείς άνθρωποι δεν είναι αδαείς ως προς το έργο του Αγίου Πνεύματος; Οι αλαζόνες δεν είναι, επιπλέον, υπερόπτες από τη φύση τους και ανεξέλεγκτοι;» (από «Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Καθώς οι άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Κύριο επιστρέφουν ομαδικά στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, η σταδιακή επέκταση του έργου του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ωστόσο, παρόλο που το έργο του Αγίου Πνεύματος έχει τέτοια άνθιση, δεν έχει κάνει τους θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι είναι συνηθισμένοι να βρίσκονται ψηλά και να έχουν δύναμη, και του ειδικούς της θρησκείας, οι οποίοι δίνουν εντολές στους άλλους γύρω τους να αυτοστοχαστούν, να σκύψουν τα αλαζονικά κεφάλια τους για να αναζητήσουν και να διερευνήσουν. Αντιθέτως, αυτοί οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η θέση τους γίνεται ολοένα πιο επισφαλής και ότι ανά πάσα στιγμή θα μπορούσαν να ανατραπούν, και φοβούνται ακόμα περισσότερο ότι όλοι θα στραφούν προς τον Παντοδύναμο Θεό και κανένας δεν θα τους ακολουθεί, ενώ οι εκκλησίες τους θα κλείσουν και θα φαλιρίσουν. Ως αποτέλεσμα, προκειμένου να σώσουν την κατάσταση, οι πάστορες, οι πρεσβύτεροι, οι ηγέτες και οι συνεργάτες από τα διάφορα δόγματα ενεργούν εις το όνομα της «παρακολούθησης του ποιμνίου για τον Κύριο και της διατήρησης της αληθινής οδού». Έχουν κατασκευάσει και έχουν διανείμει προπαγανδιστικό υλικό, που με ειδεχθή τρόπο βλασφημά τον Παντοδύναμο Θεό και Του επιτίθεται, και το οποίο έχουν αναρτήσει σε διαφόρων ειδών πλατφόρμες δικτύωσης, υποκινώντας τους ανθρώπους να αντισταθούν στον Θεό. Λένε ακόμα πράγματα που αλλοιώνουν και διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και διαβάλουν την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού ως αίρεση, απαγορεύοντας αυστηρώς στους πιστούς να διαβάσουν τα βιβλία της Αστραπής της Ανατολής ή να ακούσουν τα κηρύγματα της Αστραπής της Ανατολής. Δεν επιτρέπουν στους πιστούς να δέχονται ανθρώπους που κηρύττουν τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες ή ακόμα και οποιονδήποτε ξένο, και είναι απολύτως αντίθετοι με τη διδασκαλία του Θεού κατά την Εποχή της Χάριτος, όταν Εκείνος ζήτησε από τον άνθρωπο να υποδέχεται τους ξένους με συμπόνια. Αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσοι ακολουθούν τον Παντοδύναμο Θεό είναι προσηνείς άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό, και γνωρίζουν ακόμα καλύτερα ότι αυτοί οι άνθρωποι που κηρύττουν τη σωτηρία του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες δεν είναι ούτε κατ’ ελάχιστον κακοπροαίρετοι, όμως εξακολουθούν να τους προσβάλλουν και να τους διώχνουν με βάρβαρο και βάναυσο τρόπο, ενώ φτάνουν ακόμα και στο σημείο να επιτίθενται σωματικά ενάντια στους αδελφούς και στις αδελφές που διαδίδουν το ευαγγέλιο. Το πιο σοκαριστικό είναι ότι, παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, συνωμοτούν με το σατανικό καθεστώς του ΚΚΚ, εμπλέκονται σε ελεεινές και χθόνιες υποθέσεις για να «πουλήσουν» τον Κύριο και να «πουλήσουν» τους φίλους τους, παίρνοντας από πίσω, παρακολουθώντας και αναφέροντας τους αδελφούς και τις αδελφές που διαδίδουν το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών, και γίνονται κατάσκοποι μέσα στην εκκλησία για να συλλέγουν πληροφορίες για την κρυφή σύλληψη χριστιανών από το ΚΚΚ. Φαίνεται ότι μπορούν να νιώσουν ανακούφιση, από το μίσος που έχουν μέσα στην καρδιά τους, μόνο εξοντώνοντας με μιας όσους γίνονται μάρτυρες του Θεού και καταλύοντας το νέο έργο του Θεού. Αυτοί οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν είναι οι μοχθηροί δούλοι για τους οποίους έχει μιλήσει ο Κύριος Ιησούς; Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Άλλην παραβολήν ακούσατε. Ήτο άνθρωπός τις οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και περιέβαλεν εις αυτόν φραγμόν και έσκαψεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον, και εμίσθωσεν αυτόν εις γεωργούς και απεδήμησεν. Ότε δε επλησίασεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς διά να λάβωσι τους καρπούς αυτού. Και πιάσαντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού, άλλον μεν έδειραν, άλλον δε εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν. Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειοτέρους των πρώτων, και έκαμον εις αυτούς ωσαύτως. Ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων· Θέλουσιν εντραπή τον υιόν μου. Αλλ’ οι γεωργοί, ιδόντες τον υιόν, είπον προς αλλήλους· Ούτος είναι ο κληρονόμος· έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού. Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν. Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους; Λέγουσι προς αυτόν· Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών» (κατά Ματθαίον 21:33-41). Μπορεί, λοιπόν, να γίνει εμφανές ότι η κύρια αιτία που οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι του κόσμου της θρησκείας καταδικάζουν τον Παντοδύναμο Θεό κατά τις έσχατες ημέρες και Του αντιστέκονται, είναι η ίδια αιτία για την οποία οι Φαρισαίοι της Ιουδαίας αντιστέκονταν στον Κύριο Ιησού –μηχανορραφούν πάντοτε προς όφελος της θέσης τους, δουλεύουν για τα δικά τους συμφέροντα και προσπαθούν με όλη τους την καρδιά και όλες τους τις δυνάμεις να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Έτσι αποκαλύπτεται η σατανική φύση και ουσία τους, η οποία τους κάνει να απεχθάνονται την αλήθεια, να μισούν την αλήθεια και να αντιστέκονται στον Θεό. Κατά την έλευσή Του, ο Κύριος Ιησούς αποκάλυψε τους υποκριτές Φαρισαίους της Ιουδαίας. Τώρα, ο Παντοδύναμος Θεός έχει έρθει κατά τις έσχατες ημέρες και αποκαλύπτει πλήρως τις δυνάμεις του αντίχριστου στον κόσμο της θρησκείας! Αν δεν εμφανιζόταν ο Θεός και δεν πραγματοποιούσε το έργο Του, κανένας δεν θα μπορούσε να διακρίνει το πραγματικό πρόσωπο των παστόρων και των πρεσβύτερων του κόσμου της θρησκείας που αψηφούν τον Θεό. Η εμφάνιση και το έργο του ενσαρκωμένου Θεού αποκαλύπτουν πραγματικά τον άνθρωπο.

Μετά από αυτήν τη συναναστροφή, πιστεύω ότι όλοι θα έχουν πλέον κάποια κατανόηση σχετικά με τη βασική αιτία που ο κόσμος της θρησκείας αντιστέκεται πάντοτε στο νέο έργο του Θεού! Οι απλοί Ιουδαίοι τον καιρό του Ιησού δεν γνώριζαν καθόλου την ουσία των Φαρισαίων, οι οποίοι αντιστέκονταν στον Θεό και μισούσαν την αλήθεια, οπότε τους λάτρευαν και τους ακολουθούσαν. Δεν αναζητούσαν ούτε διερευνούσαν το νέο έργο του Θεού, μόνο τυφλά το απέρριπταν και του αντιστέκονταν, με αποτέλεσμα να τιμωρηθούν τελικά από τον Θεό. Αυτό οδήγησε στην υποδούλωση του έθνους του Ισραήλ για σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια και στη σφαγή αμέτρητων Εβραίων. Τώρα, το έργο της κρίσεως, το οποίο ξεκινά από τον οίκο του Θεού και πραγματοποιείται από τον Παντοδύναμο Θεό, έχει φτάσει σε ένα άνευ προηγουμένου σημείο και σύντομα θα ολοκληρωθεί ένδοξα, καθώς ο Παντοδύναμος Θεός θα εμφανιστεί ανοιχτά σε όλα τα έθνη και τους λαούς. Τώρα, σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή, πρέπει να δώσουμε βάση στα λόγια των παστόρων και των πρεσβύτερων, ή να διερευνήσουμε το νέο έργο του Θεού; Αυτό το ερώτημα σχετίζεται άμεσα με το αν μπορούμε ή όχι να πετύχουμε τη σωτηρία του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι» (κατά Ιωάννην 10:27). Είσαι ένα από τα πρόβατα του Θεού; Τι επιλογή θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις;