διαχείριση του Θεού

Χριστιανικά τραγούδια | Όλα τα μυστήρια έχουν αποκαλυφθεί

Παντοδύναμε Θεέ της δικαιοσύνης, ο Παντοδύναμος!

Με Σένα, κρυφό δεν υπάρχει.

Το μυστήριο, στην αιωνιότητα, δεν αποκάλυψε κανείς,

με Σένα είναι ξεκάθαρο.

Ⅰ

Δεν ψάχνουμε και δεν ψηλαφούμε, το πρόσωπό Σου είναι φανερό,

Είσαι μυστήριο που αποκαλύφθηκε, ο ίδιος ο ζωντανός Θεός,

αντικριστά με μας,

κοιτάμε Εσένα και βλέπουμε μυστήρια του κόσμου του πνευματικού.

Ποιος να το φανταστεί!

Ανάμεσά μας σήμερα, μέσα μας, δεν περιγράφεται.

Μυστήριο άπειρο!

Παντοδύναμε Θεέ της δικαιοσύνης, ο Παντοδύναμος!

Πλάνη: Κάποιος είπε: «Η Βίβλος είναι θεόπνευστη. Δεν έχει σε καμία περίπτωση αλλοιωθεί από το θέλημα του ανθρώπου και αποτελεί εξ ολοκλήρου τον λόγο του Θεού».

(βλ. Έξοδος 3:5–10, 14:1–4), λόγια που είπε ο Μωυσής

Πλάνη: Κάποιος είπε: «Η Βίβλος είναι θεόπνευστη. Δεν έχει σε καμία περίπτωση αλλοιωθεί από το θέλημα του ανθρώπου και αποτελεί εξ ολοκλήρου τον λόγο του Θεού. Όλα τα λόγια του Θεού στη Βίβλο είναι πολύπλευρα και προμηνύουν γεγονότα, η Βίβλος είναι απολύτως αξιόπιστη, δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα άλλο βιβλίο και όλοι πρέπει να παραδεχτούν ότι η Βίβλος είναι αλάθητη. Όποιοι λένε ότι η Βίβλος έχει αλλοιωθεί από το θέλημα του ανθρώπου ή ότι περιέχει λάθη, επιτίθενται στη Βίβλο και την απαρνούνται, και τέτοιου είδους άτομα θα είναι καταραμένα».

Απάντηση: Πολλοί πιστεύουν ότι η Βίβλος ήταν θεόπνευστη, πως ό,τι καταγράφηκε στη Βίβλο είναι ο λόγος του Θεού, ότι είναι εντελώς αναλλοίωτη από το θέλημα του ανθρώπου και ότι η Βίβλος είναι απολύτως αξιόπιστη. Αντιμετωπίζουν, μάλιστα, τη Βίβλο με τον ίδιον τρόπο που αντιμετωπίζουν τον Θεό. Πιστεύουν πως όποιοι λένε ότι η Βίβλος έχει αλλοιωθεί από το θέλημα του ανθρώπου, επιτίθενται στη Βίβλο και την απαρνούνται, και θα είναι καταραμένοι. Συνάδει αυτή η άποψη με την αλήθεια; Έχει κάποια βάση στα λόγια του Θεού; Ο Ιεχωβά Θεός δεν κατέθεσε ποτέ τέτοια μαρτυρία για τη Βίβλο ούτε και ο Κύριος Ιησούς, αλλά ούτε και το Άγιο Πνεύμα κατέθεσε ποτέ τέτοια μαρτυρία για τη Βίβλο. Όποιος γνωρίζει τη Βίβλο, γνωρίζει ότι η Βίβλος δεν γράφτηκε από τον ίδιο τον Θεό, αλλά ότι εντός της Βίβλου υπάρχουν οι καταγραφές αρχαίων προφητών, μαθητών και αποστόλων σχετικά με το έργο που πραγματοποίησε ο Θεός, καθώς και οι προσωπικές εμπειρίες των μαθητών και των αποστόλων και οι επιστολές που έγραψαν προς τις εκκλησίες εκείνου του καιρού, ενώ υπάρχουν και κάποιες προφητείες σχετικά με το τελικό έργο του Θεού. Είναι ένα βιβλίο, το περιεχόμενο του οποίου συλλέχθηκε και συγκροτήθηκε από μεταγενέστερες γενεές, το οποίο καταγράφει τα ιστορικά γεγονότα σχετικά με το έργο του Θεού, και το οποίο συντάχθηκε από ανθρώπους. Παρόλο που περιέχει στοιχεία σχετικά με το έργο και τις ομιλίες του Ιεχωβά και του Ιησού από εκείνον τον καιρό, η Βίβλος δεν τεκμηριώθηκε προσωπικά από τον Ιεχωβά και τον Ιησού, και τα λόγια που περιέχει δεν εκφράστηκαν όλα από τον ίδιο τον Ιεχωβά ή τον ίδιο τον Ιησού. Οπότε, πώς μπορούν οι άνθρωποι να λένε ότι όλα τα λόγια στη Βίβλο είναι λόγια του Θεού και ότι είναι πλήρως αναλλοίωτη από το θέλημα του ανθρώπου, και ότι η Βίβλος είναι απολύτως ακριβής και αλάθητη; Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού τα εξηγούν όλα αυτά με σαφήνεια: «Την σήμερον ημέρα, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η Βίβλος είναι ο Θεός και ότι ο Θεός είναι η Βίβλος. Επίσης, πιστεύουν ότι όλα όσα λέει η Βίβλος ήταν τα μόνα λόγια που εξέφρασε ο Θεός και ότι όλα ειπώθηκαν από τον Θεό. Όσοι πιστεύουν στον Θεό πιστεύουν ακόμη ότι παρόλο που και τα εξήντα έξι βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης γράφτηκαν από ανθρώπους, όλα αυτά δόθηκαν με την έμπνευση του Θεού και αποτελούν καταγραφή των ομιλιών του Αγίου Πνεύματος. Αυτό αποτελεί τη λανθασμένη ερμηνεία των ανθρώπων και δεν συνάδει απόλυτα με τα γεγονότα. Στην πραγματικότητα, εκτός από τα βιβλία των προφητειών, το μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης αποτελεί ιστορικό αρχείο. Ορισμένες από τις επιστολές της Καινής Διαθήκης προέρχονται από τις εμπειρίες των ανθρώπων και ορισμένες προέρχονται από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Οι επιστολές του Παύλου, παραδείγματος χάριν, προέκυψαν από το έργο ενός ανθρώπου, ήταν όλες το αποτέλεσμα της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος και γράφτηκαν για τις εκκλησίες, ήταν λόγια προτροπής και ενθάρρυνσης για τους αδελφούς και τις αδελφές των εκκλησιών. Δεν ήταν λόγια που εξέφρασε το Άγιο Πνεύμα — ο Παύλος δεν μπορούσε να μιλήσει εξ ονόματος του Αγίου Πνεύματος, ούτε ήταν προφήτης, πολύ λιγότερο δε, είδε τα οράματα που είδε ο Ιωάννης. Οι επιστολές του γράφτηκαν για τις εκκλησίες της Εφέσου, της Θεσσαλονίκης, της Γαλατίας και άλλων εκκλησιών. Έτσι, οι επιστολές του Παύλου στην Καινή Διαθήκη είναι επιστολές, τις οποίες έγραψε ο Παύλος για τις εκκλησίες και όχι έμπνευση από το Άγιο Πνεύμα, ούτε είναι οι άμεσες ομιλίες του Αγίου Πνεύματος. […] Όλα όσα εποικοδομητικά και θετικά είπε για τους ανθρώπους ήταν σωστά, αλλά δεν εκπροσωπούσαν τις ομιλίες του Αγίου Πνεύματος και δεν μπορούσε να εκπροσωπεί τον Θεό. Αποτελεί εξωφρενική ερμηνεία και τεράστια βλασφημία όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα αρχεία των εμπειριών ενός ανθρώπου και τις επιστολές ενός ανθρώπου ως τον λόγο που εκφράζει το Άγιο Πνεύμα στις εκκλησίες! […] Η ταυτότητά του ήταν απλώς εκείνη ενός εργαζόμενου αποστόλου και ήταν απλώς ένας απόστολος που απεστάλη από τον Θεό. Δεν ήταν ούτε προφήτης ούτε μάντης. Έτσι, ο ίδιος θεωρούσε το δικό του έργο και τη ζωή των αδελφών ως υψίστης σημασίας. Συνεπώς, δεν μπορούσε να μιλήσει εξ ονόματος του Αγίου Πνεύματος. Τα λόγια του δεν ήταν τα λόγια του Αγίου Πνεύματος, πολύ λιγότερο δε, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ήταν τα λόγια του Θεού, διότι ο Παύλος δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα πλάσμα του Θεού και σίγουρα δεν ήταν η ενσάρκωση του Θεού» (από «Σχετικά με τη Βίβλο (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Μέσα από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μπορούμε να δούμε πως ό,τι είναι καταγεγραμμένο στη Βίβλο δεν αποτελεί λόγο του Θεού. Τα βιβλία των προφητών, τα βιβλία στην Παλαιά Διαθήκη, όπως του Δανιήλ, του Ησαΐα, του Ωσηέ και του Ιερεμία υπαγορεύτηκαν όλα απευθείας από τον Θεό και αναφέρουν τα όσα επρόκειτο να φέρει εις πέρας ο Θεός, για τα οποία είχε μιλήσει στους ανθρώπους μέσα από το στόμα των προφητών. Το σύνολο αυτών των βιβλίων προέρχονται από τον Θεό, χωρίς την παραμικρή νόθευση. Πέραν αυτών, όμως, τα περισσότερα από τα άλλα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, όπως της Γένεσης, της Εξόδου, του Ιησού του Ναυή, της Ρουθ και του Νεεμία, αποτελούν καταγραφή της ιστορίας του Ισραήλ. Φυσικά, υπάρχει και ένα μικρό μέρος που αποτελείται από βιβλία σοφίας, όπως οι Παροιμίες, το Άσμα Ασμάτων και ο Εκκλησιαστής. Τα λόγια που περιέχουν αυτά τα βιβλία δεν είναι όλα λόγια του Θεού. Είναι ακριβώς όπως η Πεντάτευχος του Μωυσή, δηλαδή η Γένεση, η Έξοδος, το Λευιτικόν, οι Αριθμοί και το Δευτερονόμιο –αυτά τα βιβλία μιλάνε για το πώς ο Ιεχωβά Θεός δημιούργησε αρχικά τους ουρανούς, τη γη και όλα τα πράγματα, πώς οι Ισραηλίτες οδηγήθηκαν από την Αίγυπτο στη Γη Χαναάν και για τη διαδικασία διακήρυξης των νόμων– η οποία γράφτηκε από τον Μωυσή ώστε να μπορέσουν οι μεταγενέστερες γενεές να γνωρίσουν τις πράξεις του Ιεχωβά Θεού. Δεν αποτελούνται εξ ολοκλήρου από τον λόγο του Θεού. Τα βιβλία που έγραψε ο Μωυσής περιέχουν λόγια που εξέφρασε ο Ιεχωβά Θεός (βλ. Έξοδος 3:5–10, 14:1–4), λόγια που είπε ο Μωυσής (βλ. Έξοδος 8:26, 29, 9:29–30), λόγια που είπαν οι Ισραηλίτες (βλ. Έξοδος 16:2–3, Αριθμοί 14:2), καθώς και λόγια που είπε ο αγγελιοφόρος του Θεού (βλ. Γένεση 22:11–12). Δεν εκφράστηκαν όλα αυτά τα λόγια από τον Θεό. Και στη Καινή Διαθήκη, εκτός από τα λόγια που είπε ο Κύριος Ιησούς όταν εργαζόταν, τα οποία καταγράφονται στα τέσσερα ευαγγέλια, τα υπόλοιπα είναι κυρίως επιστολές που έγραψαν οι μαθητές ή οι απόστολοι προς τις εκκλησίες, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι επιστολές που έγραψε ο Παύλος. Οι μαθητές και οι απόστολοι δεν είναι ο Θεός, ούτε είναι προφήτες που μπορούν να μεταλαμπαδεύουν τα λόγια του Θεού. Και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εκπροσωπούν τον Θεό και να μιλούν εκ μέρους του Αγίου Πνεύματος. Συνεπώς, οι επιστολές που έγραψαν εκπροσωπούν μόνο τις εμπειρίες του ανθρώπου, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος ούτε ότι είναι θεόπνευστες. Είναι ακριβώς όπως τα πνευματικά βιβλία που έχει γράψει ο Γουίτνες Λι, ο Γουότσμαν Νι, η Μαντάμ Ζαν Γκουγιόν, ο Λόρενς και ούτω καθεξής, τα οποία πραγματεύονται μόνο ορισμένες διαφωτίσεις από το Άγιο Πνεύμα και ορισμένες προσωπικές εμπειρίες. Συνεπώς, μόνο οι ομιλίες του Ιεχωβά και του Ιησού, καθώς και τα θεόπνευστα λόγια εντός της Βίβλου είναι λόγια του Θεού, είναι αναλλοίωτα από το θέλημα του ανθρώπου και απολύτως αλάθητα. Κανένα από τα υπόλοιπα λόγια δεν είναι λόγια του Θεού. Αν αντιμετωπίζουμε όλες τις ανθρώπινες καταγραφές, τις ανθρώπινες εμπειρίες και τις επιστολές μέσα στη Βίβλο ως τον λόγο του Θεού, τότε εξισώνουμε τα λόγια του ανθρώπου με τα λόγια του Θεού. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος και αποτελεί βλασφημία απέναντι στον Θεό!

Βίβλος

Η Βίβλος είναι ένα αρχείο που έχει γραφτεί από τον άνθρωπο και δεν είναι όλες οι προσωπικές ομιλίες του Θεού. Επομένως, είναι αναπόφευκτη η αλλοίωση της Βίβλου από τον άνθρωπο, από τις παράλογες ερμηνείες του ανθρώπου. Οπότε, πώς μπορούμε να πούμε ότι είναι απολύτως ακριβής και αλάθητη; Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Δεν αποτελούν όλα όσα περιέχονται στη Βίβλο καταγραφή όσων έχει εκφράσει ο ίδιος ο Θεός. Η Βίβλος απλά τεκμηριώνει τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου του Θεού, εκ των οποίων ένα μέρος είναι η καταγραφή των προβλέψεων των προφητών και άλλο ένα μέρος είναι οι εμπειρίες και η γνώση που αποτυπώθηκαν από ανθρώπους που χρησιμοποίησε ο Θεός στην πορεία του χρόνου. Οι ανθρώπινες εμπειρίες αλλοιώνονται από ανθρώπινες απόψεις και γνώσεις, κάτι που είναι αναπόφευκτο. Πολλά από τα βιβλία της Βίβλου περικλείουν ανθρώπινες αντιλήψεις, ανθρώπινες προκαταλήψεις και ανθρώπινες παράλογες ερμηνείες. Βεβαίως, τα περισσότερα από όσα έχουν λεχθεί είναι το αποτέλεσμα της διαφώτισης και της φώτισης του Αγίου Πνεύματος και αποτελούν σωστές ερμηνείες — εντούτοις, και πάλι δεν μπορούμε να πούμε ότι εκφράζουν την αλήθεια με απόλυτη ακρίβεια» (από «Σχετικά με τη Βίβλο (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Σήμερα, ποιος από εσάς τολμάει να λέει ότι όλα όσα εξέφρασαν εκείνοι που χρησιμοποιήθηκαν από το Άγιο Πνεύμα προήλθαν από το Άγιο Πνεύμα; Ποιος τολμάει να τα ξεστομίζει αυτά; Εάν όντως τα λες αυτά, τότε γιατί το βιβλίο προφητείας του Έσδρα απορρίφθηκε και γιατί έγινε το ίδιο με τα βιβλία εκείνων των αρχαίων αγίων και προφητών; Αν όλα προέρχονταν από το Άγιο Πνεύμα, τότε γιατί εσείς τολμάτε να κάνετε τέτοιες παρορμητικές επιλογές; Είσαι ικανός να επιλέξεις το έργο του Αγίου Πνεύματος; Πολλές ιστορίες από το Ισραήλ απορρίφθηκαν επίσης. Κι αν πιστεύεις ότι όλες αυτές οι γραφές του παρελθόντος προέρχονταν από το Άγιο Πνεύμα, τότε γιατί κάποια βιβλία απορρίφθηκαν; Αν όλα προέρχονταν από το Άγιο Πνεύμα, τότε θα έπρεπε όλα να φυλάσσονται και να αποστέλλονται στους αδελφούς και τις αδελφές των εκκλησιών για μελέτη. Δεν θα πρέπει να επιλέγονται ή να απορρίπτονται από την ανθρώπινη βούληση. Αυτό είναι λάθος. Λέγοντας ότι οι εμπειρίες του Παύλου και του Ιωάννη αναμίχθηκαν με τις προσωπικές τους αντιλήψεις δεν σημαίνει ότι οι εμπειρίες και η γνώση τους προέρχονταν από τον Σατανά, αλλά απλώς ότι είχαν στοιχεία που προέρχονταν από τις προσωπικές εμπειρίες και αντιλήψεις τους. Η γνώση τους βασιζόταν στο πλαίσιο των πραγματικών εμπειριών εκείνης της εποχής, ενώ ποιος μπορούσε να πει με βεβαιότητα ότι όλα αυτά προέρχονταν από το Άγιο Πνεύμα; Εάν και τα Τέσσερα Ευαγγέλια προέρχονταν από το Άγιο Πνεύμα, τότε γιατί ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης είπαν ο καθένας κάτι διαφορετικό για το έργο του Ιησού;» (από «Περί ονομασιών και ταυτότητας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Το έργο των ανθρώπων που χρησιμοποιούνται είναι επίσης έργο του Αγίου Πνεύματος. Μόνο το έργο του Θεού είναι η πλήρης έκφραση του Αγίου Πνεύματος και δεν υπάρχει διαφορά, ενώ το έργο των ανθρώπων που χρησιμοποιούνται είναι αναμεμειγμένο με πολλά ανθρώπινα πράγματα και δεν είναι η άμεση έκφραση του Αγίου Πνεύματος, ούτε καν η πλήρης έκφρασή Του» (από «Το έργο του Θεού και το έργο του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Τα λόγια του Θεού λένε ξεκάθαρα ότι η Βίβλος δεν αποτελείται εξ ολοκλήρου από τις ομιλίες του ίδιου του Θεού και ότι δεν έχει γραφτεί από τον ίδιο τον Θεό. Συνεπώς, πρέπει οπωσδήποτε να έχει αλλοιωθεί από το θέλημα του ανθρώπου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι απολύτως ακριβής και αλάνθαστη. Κι αυτό επειδή μόνο το έργο του Θεού είναι απολύτως ακριβές και αλάνθαστο· αποτελεί στο σύνολό του την έκφραση του Αγίου Πνεύματος και είναι αναλλοίωτο από το θέλημα του ανθρώπου. Επίσης, δεν έχει τίποτα που να αποδίδεται στον άνθρωπο και είναι εξ ολοκλήρου η απευθείας έκφραση του Αγίου Πνεύματος. Όμως το έργο των ανθρώπων που χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να εκπροσωπεί πλήρως τον Θεό και δεν είναι εξ ολοκλήρου το θέλημα του Αγίου Πνεύματος. Όλα τα λόγια που λένε, επίσης δεν αποτελούν την απευθείας έκφραση του Αγίου Πνεύματος, οπότε αναπόφευκτα είναι νοθευμένα από το θέλημα και τις προκαταλήψεις του ανθρώπου, καθώς και από την κατανόηση, τις εμπειρίες και τις ερμηνείες του ανθρώπου. Για παράδειγμα, όταν ο Παύλος έγραψε τις επιστολές του προς τις εκκλησίες, είχε πει κάποτε: «Διότι εις εμέ το ζην είναι ο Χριστός και το αποθανείν κέρδος» (Προς Φιλιππησίους 1:21). «Κατά ατιμίαν λέγω, […] Αλλ’ εις ό,τι τολμά τις, αφρόνως ομιλώ, τολμώ και εγώ. […] υπηρέται του Χριστού είναι; παραφρονών λαλώ, πλειότερον εγώ» (Προς Κορινθίους Β ́ 11:21-23). Αυτά τα λόγια του Παύλου είναι υπεροπτικά και αλαζονικά, και γίνονται μάρτυρες στον ίδιο, σαν να ήταν ο Χριστός, γεγονός που τον εκθέτει ακόμα περισσότερο ως άτομο χωρίς καμία λογική. Σαφέστατα, αυτά τα λόγια που είπε ο Παύλος δεν προκύπτουν από το θέλημα του Αγίου Πνεύματος, επειδή η αλαζονεία και η υπεροψία είναι σατανικές διαθέσεις, τις οποίες μισεί και απεχθάνεται ο Θεός. Τα λόγια του Παύλου εδώ εκπροσωπούν τον Σατανά, οπότε πώς θα μπορούσαν να προέρχονται από τον Θεό; Ένα άλλο παράδειγμα: Στην αρχή του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, ο Ματθαίος έγραψε τη γενεαλογία του Ιησού, σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς είναι απόγονος του Αβραάμ, του γένους του Δαβίδ και υιός του Ιωσήφ. Στη συνέχεια λέει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε μέσω παρθενικής σύλληψης και καταγόταν απευθείας από το Άγιο Πνεύμα, καθώς και ότι δεν ήταν υιός του Ιωσήφ. Αυτό δεν είναι αντιφατικό; Στα μάτια των ανθρώπων, ο Ιησούς εμφανίζεται ως υιός του Ιωσήφ, όμως η σύλληψή Του στην ουσία έγινε από το Άγιο Πνεύμα και δεν είχε καμία σχέση με τον Ιωσήφ. Ωστόσο, ο Ματθαίος επιμένει πεισματικά ότι ο Ιησούς είναι μέρος της γενεαλογίας του Ιωσήφ. Αυτό δεν αποτελεί αλλοίωση από το θέλημα του ανθρώπου; Αυτό δεν προκύπτει από την απατηλή γνώση του ανθρώπου; Επιπλέον, στην Παλαιά Διαθήκη, στο κεφάλαιο 24 του δεύτερου βιβλίου του Σαμουήλ και στο κεφάλαιο 21 του πρώτου βιβλίου των Χρονικών, καταγράφεται ότι ο Δαβίδ απαρίθμησε τους ανθρώπους. Στο δεύτερο βιβλίο του Σαμουήλ, 24:1, αναφέρεται πως ήταν ο Ιεχωβά αυτός που έβαλε τον Δαβίδ να απαριθμήσει τους ανθρώπους, ενώ στο πρώτο βιβλίο των Χρονικών, 21:1, αναφέρεται ότι ήταν ο Σατανάς αυτός που ώθησε τον Δαβίδ να απαριθμήσει τους ανθρώπους. Στο δεύτερο βιβλίο του Σαμουήλ, 24:9, αναφέρεται πως ο Ιωάβ μέτρησε πως στο Ισραήλ υπήρχαν 800.000 γενναίοι άντρες που μπορούσαν να κρατήσουν σπαθί, ενώ στο πρώτο βιβλίο των Χρονικών, 21:5, αναφέρεται ότι ο αριθμός των αντρών στο Ισραήλ που μπορούσαν να κρατήσουν σπαθί, τους οποίους καταμέτρησε ο Ιωάβ, ήταν 1.100.000. Στο δεύτερο βιβλίο του Σαμουήλ, 24:13, καταγράφεται ότι οι τρεις πληγές που θα έστελνε ο Ιεχωβά θα ήταν επτά χρόνια πείνας, τρεις μήνες φυγής και τρεις ημέρες λοιμού, ενώ στο πρώτο βιβλίο των Χρονικών, 21:12, καταγράφεται ότι οι τρεις πληγές που θα έστελνε ο Ιεχωβά θα ήταν τρία χρόνια λιμού, τρεις μήνες φυγής και τρεις ημέρες λοιμού. Αυτές οι γραφές υποτίθεται ότι καταγράφουν το ίδιο περιστατικό, όμως παρέχουν εντελώς διαφορετικές εκδοχές, κάποιες εκ των οποίων είναι εντελώς αντιφατικές. Αυτά δεν είναι λάθη των ανθρώπινων καταγραφών; Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι η Βίβλος είναι αλλοιωμένη από το θέλημα του ανθρώπου και δεν είναι απολύτως ακριβής και αλάθητη. Η άποψη ότι η Βίβλος είναι απολύτως ακριβής και αλάθητη δεν συνάδει με τα γεγονότα.

Κάποιοι πιστεύουν ότι όλα τα λόγια της Βίβλου είναι πολύπλευρα. Αυτό αποτελεί επίσης μια λανθασμένη δήλωση. Στην πραγματικότητα, η δήλωση αυτή προέρχεται αποκλειστικά από το γεγονός ότι η Βίβλος περιέχει κάποιες γραφές που τεκμηριώνουν ξεκάθαρα το ίδιο περιστατικό, αλλά με εντελώς διαφορετικές εκδοχές, κάποιες εκ των οποίων είναι εντελώς αντιφατικές. Ωστόσο, οι άνθρωποι πιστεύουν μονίμως ότι η Βίβλος είναι απολύτως θεόπνευστη, αποτελείται εξ ολοκλήρου από τον λόγο του Θεού και είναι εντελώς αναλλοίωτη από το θέλημα του ανθρώπου. Κατά συνέπεια, σε περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι δεν τολμούν να πουν ότι η Βίβλος είναι αλλοιωμένη από το θέλημα του ανθρώπου και εμπεριέχει λάθη, το μόνο που μπορούν να πουν είναι ότι «η Βίβλος είναι πολύπλευρη», προκειμένου να εξηγήσουν τις αντιφάσεις που εμπεριέχει. Λένε ότι χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικά λόγια για να περιγράψουν διαφορετικές λεπτομέρειες στη Βίβλο, και ότι η Βίβλος καταγράφηκε από διαφορετικούς ανθρώπους, από διαφορετικές οπτικές γωνίες και διαφορετικές πλευρές, κάνοντας έτσι τους ανθρώπους να πιστεύουν στην ακρίβεια και το αλάθητο της Βίβλου. Όμως, στην πραγματικότητα, αν διαβάσουμε προσεκτικά τη Βίβλο, θα ανακαλύψουμε ότι εμπεριέχει κάποιες γραφές που δεν μπορούν να εξηγηθούν από τη δήλωση «η Βίβλος είναι πολύπλευρη». Για παράδειγμα, τα Τέσσερα Ευαγγέλια καταγράφουν ότι ο Πέτρος αρνήθηκε τον Κύριο τρεις φορές. Στα κατά Ματθαίον, κατά Λουκάν και κατά Ιωάννην Ευαγγέλια, ο αλέκτωρ λάλησε μία φορά, όμως στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, ο αλέκτωρ λάλησε δύο φορές. Εδώ έχουμε μια προφανή ασυμφωνία. Πιστεύω ότι πολλοί αδελφοί και αδελφές θα έχουν εγείρει αυτό το ερώτημα: ο αλέκτωρ λάλησε μία ή δύο φορές; Οι άνθρωποι τελικά δεν μπορούν να το εξηγήσουν, οπότε μπορούν μόνο να λένε ότι «η Βίβλος είναι πολύπλευρη» για να δώσουν μια εξήγηση. Σκεφτείτε το: Αν η Βίβλος είναι απολύτως αναλλοίωτη από το θέλημα του ανθρώπου, δεν περιέχει κανένα λάθος και προέρχεται εξ ολοκλήρου από τον Θεό, τότε ο αριθμός των φορών που λάλησε ο αλέκτωρ στα Τέσσερα Ευαγγέλια θα έπρεπε να είναι ο ίδιος. Πώς θα ήταν δυνατόν να υπάρχουν δύο εκδοχές; Τι το πολύπλευρο υπάρχει στην καταγραφή του πόσες φορές λάλησε ο αλέκτωρ, μία ή δύο; Τι νόημα θα μπορούσε να έχει αυτό; Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να σταθεί η δήλωση πως η Βίβλος είναι πολύπλευρη. Είναι απλώς μια δικαιολογία για την ακρίβεια και το αλάθητο της Βίβλου!

Κάποιοι πιστεύουν ότι τα λόγια της Βίβλου αποτελούν όλα μια ένδειξη για το μέλλον. Αυτό είναι μια ακόμα πιο λανθασμένη δήλωση! Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Αυτό που τεκμηριώνει η Βίβλος είναι το έργο του Θεού στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου και μέρους των όσων έπραξε ο εκλεκτός λαός του Ισραήλ. Παρόλο που είχαν επιλεχθεί τα τμήματα που θα συμπεριλαμβάνονταν ή θα αφαιρούνταν, μολονότι το Άγιο Πνεύμα δεν το εγκρίνει, εξακολουθεί να μην προσάπτει καμιά ευθύνη. Η Βίβλος δεν είναι τίποτα παραπάνω από την ιστορία του Ισραήλ και του έργου του Θεού. Οι άνθρωποι, τα ζητήματα και όλα όσα καταγράφει ήταν πραγματικά, και τίποτα σχετικά μ’ αυτά δεν είχε συμβολική σημασία — εκτός, φυσικά, από τις προφητείες του Ησαΐα, του Δανιήλ και άλλων προφητών ή του βιβλίου των οραμάτων του Ιωάννη» (από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Από τα λόγια του Θεού μπορεί να γίνει εμφανές ότι η Βίβλος τεκμηριώνει αποκλειστικά την ιστορία του έργου του Θεού, ενώ είναι, επίσης, μια ιστορική καταγραφή του πώς οι Ισραηλίτες βίωσαν τα δύο στάδια του έργου του Ιεχωβά και του Ιησού. Όλα όσα καταγράφει είναι αληθινοί άνθρωποι, αληθινά πράγματα και αληθινά συμβάντα, χωρίς καμία ένδειξη για το μέλλον. Εκτός από τις προφητείες των προφητών και το Βιβλίο της Αποκάλυψης που έγραψε ο Ιωάννης, τίποτα άλλο στη Βίβλο δεν αποτελεί ένδειξη για το μέλλον. Για παράδειγμα, το κεφάλαιο 20 της Εξόδου τεκμηριώνει τις Δέκα Εντολές που διακήρυξε ο Θεός στους Ισραηλίτες, ζητώντας τους να μη λατρεύουν είδωλα, να μην κλέβουν, να μη σκοτώνουν, να μην εργάζονται το Σάββατο… Αυτές είναι όλες εντολές που διακήρυξε ο Ιεχωβά Θεός στον άνθρωπο υπό τον νόμο. Ο άνθρωπος έπρεπε απλώς να τηρεί τους νόμους του Ιεχωβά Θεού, δεν υπήρχε καμία ένδειξη για το μέλλον σ’ αυτές. Επιπλέον, στο κεφάλαιο 5 του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου καταγράφεται η διδασκαλία του Κυρίου Ιησού στους ανθρώπους εκείνον τον καιρό. Ο Κύριος Ιησούς είπε: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών. Μακάριοι οι πενθούντες, διότι αυτοί θέλουσι παρηγορηθή. Μακάριοι οι πραείς, διότι αυτοί θέλουσι κληρονομήσει την γην» (Κατά Ματθαίον 5:3-5). Αυτές είναι οι απαιτήσεις που είχε ο Κύριος Ιησούς από τους ανθρώπους κατά την Εποχή της Χάριτος, και απέχουν πολύ από το να αποτελούν ενδείξεις για το μέλλον. Αυτό δείχνει ότι η δήλωση πως τα πάντα στη Βίβλο προμηνύουν κάτι είναι ανακριβής. Πρόκειται απλώς για υποκειμενικές υποθέσεις των ανθρώπων.

Φυσικά, ο Παντοδύναμος Θεός αποκαλύπτει ότι η Βίβλος είναι αλλοιωμένη από το θέλημα του ανθρώπου, αλλά αυτό δεν αποτελεί απάρνηση της Βίβλου, πόσο μάλλον επίθεση κατά της Βίβλου. Το κάνει μόνο για να αποσαφηνίσει την πραγματολογική αλήθεια, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να αντιμετωπίζουν τη Βίβλο με σωστό τρόπο, να μην της έχουν τυφλή πίστη και να μην τη λατρεύουν. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Σήμερα, αναλύω τη Βίβλο κατ’ αυτόν τον τρόπο και δεν σημαίνει ότι τη μισώ ή αρνούμαι την αξία της ως σημείο αναφοράς. Εξηγώ και διευκρινίζω την έμφυτη αξία και προέλευση της Βίβλου σε σένα για να σταματήσεις να μένεις στο σκοτάδι. Διότι οι άνθρωποι έχουν τόσο πολλές απόψεις για τη Βίβλο, και οι περισσότερες από αυτές είναι εσφαλμένες. Η ανάγνωση της Βίβλου κατ’ αυτόν τον τρόπο όχι μόνο τους εμποδίζει να κερδίσουν ό,τι πρέπει, αλλά, το πιο σημαντικό, εμποδίζει το έργο που σκοπεύω να επιτελέσω. Αποτελεί απίστευτη τροχοπέδη για το έργο του μέλλοντος και προσφέρει μόνο μειονεκτήματα, όχι πλεονεκτήματα. Συνεπώς, αυτό που σε διδάσκω είναι απλώς η ουσία και η πραγματική ιστορία της Βίβλου. Δεν ζητώ να μη διαβάσεις τη Βίβλο ή να τριγυρνάς δηλώνοντας ότι στερείται παντελώς ουσίας, αλλά ότι έχεις τη σωστή γνώση και άποψη για τη Βίβλο. Μην είσαι υπερβολικά μονόπλευρος! Μολονότι η Βίβλος αποτελεί ένα βιβλίο ιστορίας που γράφτηκε από ανθρώπους, καταγράφει επίσης πολλές από τις αρχές βάσει των οποίων υπηρετούσαν τον Θεό οι αρχαίοι άγιοι και προφήτες, καθώς και τις εμπειρίες των πρόσφατων αποστόλων καθώς υπηρετούσαν τον Θεό — το σύνολο των οποίων το είδαν και το γνώρισαν όντως αυτοί οι άνθρωποι και μπορεί να χρησιμεύσει ως αναφορά για τους ανθρώπους αυτής της εποχής στην επιδίωξη της αληθινής οδού» (από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Η Βίβλος ακολουθείται εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας, και όλοι οι άνθρωποι την αντιμετωπίζουν σαν θεό, σε σημείο που οι άνθρωποι των εσχάτων ημερών έχουν αντικαταστήσει τον Θεό με τη Βίβλο. Αυτό είναι κάτι που ο Θεός πραγματικά απεχθάνεται. Έτσι, στον ελεύθερό Του χρόνο, έπρεπε να διασαφηνίσει την εσωτερική ιστορία και την προέλευση της Βίβλου. Διαφορετικά, η Βίβλος θα εξακολουθούσε να αντικαθιστά τον Θεό στις καρδιές των ανθρώπων, κι εκείνοι θα καταδίκαζαν και θα μετρούσαν τις πράξεις του Θεού βάσει των λόγων που περιέχει η Βίβλος. Η επεξήγηση του Θεού για την ουσία, τη δόμηση και τις ατέλειες της Βίβλου, σε καμία περίπτωση δεν αρνείται την ύπαρξή της, ούτε καταδικάζει τη Βίβλο. Περισσότερο αποσκοπεί να παρέχει μια λογική και κατάλληλη επεξήγηση, να αποκαταστήσει την αρχική εικόνα της Βίβλου και να διορθώσει τις οποίες λανθασμένες ιδέες έχουν οι άνθρωποι σχετικά με τη Βίβλο, ώστε όλοι να μπορούν να έχουν μια ορθή εικόνα γι’ αυτήν, χωρίς να τη λατρεύουν πλέον και να μην μπερδεύονται. Εσφαλμένα θεωρούν ότι η τυφλή πίστη τους στη Βίβλο είναι το ίδιο πράγμα σαν να πιστεύεις και να λατρεύεις τον Θεό, και δεν τολμούν καν να αντικρίσουν το πραγματικό υπόβαθρό της και τα αδύναμα σημεία της. Αφότου οι πάντες αποκτήσουν μια ξεκάθαρη κατανόηση για τη Βίβλο, θα μπορέσουν να την πετάξουν στην άκρη, χωρίς κανέναν δισταγμό, και με θάρρος να αποδεχθούν τα νέα λόγια του Θεού. Αυτός είναι ο στόχος του Θεού σε αυτά τα κεφάλαια» (από την Εισαγωγή του «Τα λόγια του Χριστού καθώς εισερχόταν στις Εκκλησίες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»).

Προφανώς, το ότι ο Παντοδύναμος Θεός αναλύει σήμερα τη Βίβλο κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν σημαίνει ότι την απαρνείται ή ότι την καταδικάζει, ούτε ότι λέει πως η Βίβλος δεν αξίζει ως σημείο αναφοράς. Αντιθέτως, αποσκοπεί στο να παρέχει μια κατάλληλη και δέουσα οπτική γωνία για τη Βίβλο, να διορθώσει την εσφαλμένη γνώση που έχουν οι άνθρωποι για τη Βίβλο και να τους δώσει τη δυνατότητα να αποκτήσουν μια σαφή κατανόηση για την προέλευση, την ουσία, την πραγματική ιστορία και την πρακτική αξία της Βίβλου. Ο Παντοδύναμος Θεός το κάνει αυτό ώστε να μπορέσουν οι άνθρωποι να έχουν μια σωστή κατανόηση και μια ακριβής άποψη για τη Βίβλο, προκειμένου να αποφύγουν την υπερβολική λατρεία της Βίβλου, να μην έχουν τυφλή πίστη στη Βίβλο, να μη χρησιμοποιούν τη Βίβλο για να αντικαταστήσουν τον Θεό και να μη σκέφτονται ότι το να πιστεύει κανείς στη Βίβλο είναι σαν να πιστεύει στον Θεό και να λατρεύει τον Θεό, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η επιστροφή τους ενώπιον του Θεού. Αυτή είναι η πρόθεση του Θεού, όταν υποδεικνύει ότι η Βίβλος είναι αλλοιωμένη από το θέλημα του ανθρώπου και δεν είναι αλάθητη.

Αδελφοί και αδελφές, η Βίβλος ήταν ανέκαθεν ένα ουράνιο βιβλίο και ένα άγιο βιβλίο στην καρδιά των πιστών ανά τους αιώνες, και κανένας από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα δεν είχε τολμήσει να αναλύσει τη Βίβλο ή να αναγνωρίσει ότι η Βίβλος είναι αλλοιωμένη από το θέλημα του ανθρώπου. Όμως σήμερα, ο Χριστός των εσχάτων ημερών, ο Παντοδύναμος Θεός, έχει αποκαλύψει την πραγματική ιστορία και την υπόσταση της Βίβλου, παραδίδοντάς την στην πραγματική της φύση και κάνοντάς μας να δούμε το πραγματολογικό υπόβαθρο και τα λάθη της Βίβλου, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια σαφή κατανόηση για τη Βίβλο και να γνωρίζουμε ότι η Βίβλος δεν είναι εξ ολοκλήρου ο λόγος του Θεού και ότι δεν είναι απολύτως ακριβής και αλάθητη. Μόνο αυτή είναι η αλήθεια και η ουσία των πραγμάτων. Επομένως, ευελπιστούμε ότι θα μπορέσουμε όλοι μας να αντιμετωπίζουμε με σωστό τρόπο τη Βίβλο και ότι δεν θα τη λατρεύουμε πλέον σαν να ήταν Θεός, ούτε θα πιστεύουμε ότι η Βίβλος είναι ο Θεός και ο Θεός είναι η Βίβλος. Θα πρέπει να αναζητούμε και να μελετάμε με πρακτικό τρόπο το νέο έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, και δεν πρέπει να πιστεύουμε πλέον τυφλά στη Βίβλο και να τη λατρεύουμε, καθώς κάτι τέτοιο μας κάνει να γινόμαστε άνθρωποι που απορρίπτουν τον Θεό και που αντιστέκονται στο νέο έργο Του.

Περί ονομασιών και ταυτότητας

Εάν θες να είσαι κατάλληλος για χρήση από τον Θεό, πρέπει να γνωρίζεις το έργο του Θεού. Πρέπει να γνωρίζεις το έργο που επιτέλεσε παλαιότερα (στην Καινή και την Παλαιά Διαθήκη), αλλά και το έργο Του τη σήμερον ημέρα. Δηλαδή, πρέπει να γνωρίζεις τα τρία στάδια του έργου του Θεού κατά τα 6.000 έτη. Αν σου ζητηθεί να διαδώσεις το Ευαγγέλιο, δεν θα μπορέσεις να το πράξεις χωρίς να γνωρίζεις το έργο του Θεού. Κάποιοι μπορεί να σε ρωτήσουν τι είπε ο Θεός σας για τη Βίβλο, την Παλαιά Διαθήκη και για όσα είπε και έπραξε ο Ιησούς εκείνη την εποχή. Αν δεν μπορείς να μιλήσεις για την πραγματική ιστορία της Βίβλου, δεν θα πειστούν. Στην αρχή, ο Ιησούς έκανε πολλές συζητήσεις όσον αφορά την Παλαιά Διαθήκη με τους μαθητές Του. Ό,τι διάβαζαν προερχόταν από την Παλαιά Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη γράφτηκε αρκετές δεκαετίες μετά τη σταύρωση του Ιησού. Για να διαδώσετε το ευαγγέλιο, θα πρέπει καταρχάς να συλλάβετε την εσωτερική αλήθεια της Βίβλου και το έργο του Θεού στο Ισραήλ, δηλαδή το έργο του Ιεχωβά. Πρέπει επίσης να κατανοήσετε το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς. Αυτά είναι τα θέματα που απασχολούν περισσότερο όλους τους ανθρώπους και αυτό που δεν έχουν ακούσει είναι η πραγματική ιστορία των δύο αυτών σταδίων του έργου. Όταν διαδίδεις το ευαγγέλιο, πρώτα άφησε κατά μέρος συζητήσεις για το έργο του Αγίου Πνεύματος τη σήμερον ημέρα. Δεν μπορούν να αντιληφθούν αυτό το στάδιο του έργου, γιατί αυτό που εσείς επιδιώκετε είναι το υψηλότερο όλων: τη γνώση για τον Θεό και τη γνώση για το έργο του Αγίου Πνεύματος, και τίποτα δεν είναι πιο ένδοξο από αυτά τα δύο. Αν μιλήσετε πρώτα γι’ αυτό που είναι υψηλό, θα τους είναι πάρα πολύ, γιατί κανείς τους δεν έχει βιώσει τέτοιου είδους έργο από το Άγιο Πνεύμα. Είναι άνευ προηγουμένου και δεν είναι εύκολο να το αποδεχτεί ο άνθρωπος. Οι εμπειρίες τους βασίζονται σε παλαιά στοιχεία του παρελθόντος, με κάποια περιστασιακά στοιχεία του έργου του Αγίου Πνεύματος. Αυτό που βιώνουν δεν είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος σήμερα ή το θέλημα του Θεού σήμερα. Ακόμη ενεργούν σύμφωνα με τις παλιές πρακτικές, δίχως νέο φως ή νέα στοιχεία.

Ένα τραγούδι ζωής μέσα στη συμφορά

Από την Γκάο Ζινγκ, επαρχία Χενάν

Το 1999, είχα την τύχη να δεχτώ το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Διαβάζοντας τον λόγο του Θεού, αντιλήφθηκα την εξουσία και τη δύναμη που κατέχει και αισθάνθηκα ότι τα λόγια αυτά είναι η φωνή του Θεού. Το να μπορώ να ακούω τα λόγια που εξέφρασε στην ανθρωπότητα ο Δημιουργός με συγκίνησε απερίγραπτα και, για πρώτη φορά, ένιωσα στα βάθη του πνεύματός μου την αίσθηση της ειρήνης και της χαράς που φέρνει το έργο του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο. Από τη στιγμή εκείνη και μετά, έγινα μια όλο και φανατικότερη αναγνώστρια του λόγου του Θεού. Αφού έγινα μέλος στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, διαπίστωσα ότι η εκκλησία ήταν ένας εντελώς νέος κόσμος, ολότελα διαφορετικός από τον κόσμο της κοινωνίας. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές ήταν απλοί και ευγενικοί, αγνοί και γεμάτοι ζωή. Αν και δεν συνδεόμασταν μεταξύ μας με δεσμούς αίματος, και ο καθένας προέρχονταν από διαφορετικό υπόβαθρο και είχε τη δική του ταυτότητα, ήμασταν όλοι σαν αδελφές ψυχές που αγαπούν η μία την άλλη και στηρίζουν η μία την άλλη, ενωμένες μαζί στη χαρά. Η διαπίστωση αυτή με έκανε να αισθάνομαι πραγματικά πόσο ευτυχισμένη και χαρούμενη, πόσο όμορφη και γλυκιά είναι η ζωή που περνά κανείς λατρεύοντας τον Θεό. Αργότερα, είδα τα παρακάτω λόγια του Θεού: «Ως μέλη του ανθρώπινου γένους και πιστοί Χριστιανοί, αποτελεί ευθύνη και υποχρέωση όλων μας να προσφέρουμε ως θυσία τον νου και το σώμα μας για την εκπλήρωση της αποστολής του Θεού, διότι ολόκληρη η ύπαρξή μας προήλθε από τον Θεό, και υπάρχει χάρη στην κυριαρχία του Θεού. Αν ο νους και το σώμα μας δεν είναι για την αποστολή από τον Θεό και για τον δίκαιο σκοπό της ανθρωπότητας, τότε οι ψυχές μας θα είναι ανάξιες αυτών που μαρτύρησαν για την αποστολή του Θεού, πολύ πιο ανάξιες του Θεού, που μας τα παρείχε όλα» («Ο Θεός προΐσταται της μοίρας όλης της ανθρωπότητας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο λόγος του Θεού μού επέτρεψε να κατανοήσω ότι, ως δημιούργημα, θα πρέπει να ζω για τον Δημιουργό και να αφιερώνω και να ξοδεύω ό,τι έχω για να διαδίδω και να καταθέτω μαρτυρία για το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών του Θεού —μόνον αυτό είναι η πολυτιμότερη και γεμάτη νόημα ζωή. Έτσι λοιπόν, όταν άκουσα ότι πολλοί άνθρωποι που ζουν σε μακρινές, δυσπρόσιτες περιοχές δεν είχαν ακούσει το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού, αποχαιρέτησα με αποφασιστικότητα τους αδελφούς και τις αδελφές μου στη γενέτειρά μου και ξεκίνησα το ταξίδι μου να διαδώσω το ευαγγέλιο της βασιλείας.

Εκείνοι που υπακούουν στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό

Το έργο του Αγίου Πνεύματος αλλάζει καθημερινά, ανερχόμενο όλο και πιο ψηλά με κάθε βήμα∙ η αποκάλυψη της αυριανής ημέρας είναι ακόμα υψηλότερη από τη σημερινή, με κάθε βήμα αναρριχάται όλο και υψηλότερα. Αυτό είναι το έργο, με το οποίο ο Θεός οδηγεί τον άνθρωπο στην τελείωση. Εάν ο άνθρωπος δεν μπορεί να συμβαδίσει, τότε μπορεί να μείνει πίσω ανά πάσα στιγμή. Αν ο άνθρωπος δεν διαθέτει υπάκουη καρδιά, τότε δεν μπορεί να ακολουθήσει μέχρι το τέλος. Η προηγούμενη εποχή έχει περάσει∙ τούτη είναι μια νέα εποχή. Και σε μια νέα εποχή, νέο έργο πρέπει να πραγματοποιηθεί. Ιδιαίτερα στην τελική εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος θα τελειωθεί, ο Θεός θα επιτελεί νέο έργο όλο και ταχύτερα. Επομένως, χωρίς υπακοή στην καρδιά του, ο άνθρωπος θα δυσκολευτεί να ακολουθήσει τα βήματα του Θεού. Ο Θεός δεν συμμορφώνεται με κανόνες, ούτε αντιμετωπίζει οποιοδήποτε στάδιο του έργου Του ως αμετάβλητο. Αντιθέτως, το έργο Του γίνεται ολοένα και πιο καινούριο, ολοένα και υψηλότερο. Με κάθε βήμα, το έργο Του γίνεται όλο και πιο πρακτικό, εναρμονίζεται όλο και περισσότερο με τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου. Μόνο μετά τη βίωση ενός τέτοιου έργου μπορεί ο άνθρωπος να επιτύχει την τελική μεταμόρφωση της διάθεσής του. Όπως η γνώση του ανθρώπου για τη ζωή αγγίζει ολοένα και υψηλότερα επίπεδα, έτσι και το έργο του Θεού αγγίζει ολοένα και υψηλότερα επίπεδα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος μπορεί να τελειωθεί και να είναι έτοιμος προς χρήσιν του Θεού. Ο Θεός εργάζεται έτσι, αφενός για να αντιμετωπίσει και να αντιστρέψει τις αντιλήψεις του ανθρώπου και, αφετέρου, για να οδηγήσει τον άνθρωπο σε μια υψηλότερη και πιο αληθινή κατάσταση, στο υψηλότερο επίπεδο πίστης στον Θεό, έτσι ώστε στο τέλος, το θέλημα του Θεού να δύναται να πραγματοποιηθεί. Όλοι εκείνοι με ανυπάκουη φύση, που εσκεμμένα εναντιώνονται, θα έχουν ήδη ξεμείνει πίσω από το ταχύ και ξέφρενα προελαύνον έργο του Θεού∙ μόνον εκείνοι που υπακούουν πρόθυμα κι οι οποίοι με χαρά ταπεινώνουν εαυτόν μπορούν να προχωρήσουν στο τέλος του δρόμου. Σε αυτό το έργο, όλοι εσείς θα πρέπει να μάθετε πώς να υποτάσσεστε και πώς να παραμερίζετε τις αντιλήψεις σας. Πρέπει να είστε προσεκτικοί σε κάθε βήμα που κάνετε. Αν είστε απρόσεκτοι, σίγουρα θα απορριφθείτε από το Άγιο Πνεύμα, θα γίνετε εκείνοι που διακόπτουν τον Θεό επί τω έργω Του. Προτού υποβληθούν στο συγκεκριμένο στάδιο του έργου, οι κανόνες κι οι παλαιοί νόμοι του ανθρώπου ήταν τόσο αναρίθμητοι που εκείνος παρασύρθηκε και, ως εκ τούτου, κατέστη επηρμένος και ξεχάστηκε. Όλα τούτα αποτελούν προσκόμματα που εμποδίζουν τον άνθρωπο να δεχτεί το νέο έργο του Θεού∙ καθίστανται αντίπαλοι του ανθρώπου, ο οποίος έρχεται να γνωρίσει τον Θεό. Εάν ένας άνθρωπος δεν έχει ούτε υπακοή στην καρδιά του ούτε λαχτάρα για την αλήθεια, τότε θα βρεθεί σε κίνδυνο. Εάν υποτάσσεσαι μόνο σε έργα και λόγια απλοϊκά και είσαι ανίκανος να δεχτείς οτιδήποτε διαθέτει βαθύτερο νόημα, τότε είσαι προσκολλημένος στους παλαιούς τρόπους και δεν μπορείς να συμβαδίσεις με το έργο του Αγίου Πνεύματος. Το έργο που επιτελεί ο Θεός διαφέρει από περίοδο σε περίοδο. Αν σε μία φάση επιδείξεις μεγάλη υπακοή, αλλά στην επόμενη φάση επιδείξεις λιγότερη ή και καθόλου, τότε ο Θεός θα σε εγκαταλείψει. Εάν συμβαδίζεις με τον Θεό καθώς Εκείνος ανεβαίνει τούτο το σκαλοπάτι, τότε πρέπει να συνεχίσεις στον ίδιο ρυθμό, όταν Εκείνος ανέβει στο επόμενο. Μόνον τότε είσαι υπάκουος στο Άγιο Πνεύμα. Από τη στιγμή που πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να παραμείνεις σταθερός στην υπακοή σου. Δεν είναι δυνατόν να είσαι υπάκουος όποτε το επιθυμείς και ανυπάκουος όποτε δεν το επιθυμείς. Αυτό το είδος υπακοής δεν επιδοκιμάζεται από τον Θεό. Εάν δεν μπορείς να συμβαδίσεις με το νέο έργο που Εγώ χορηγώ και συνεχίζεις να εμμένεις στις παρελθούσες ρήσεις, τότε πώς μπορεί να υπάρξει πρόοδος στη ζωή σου; Το έργο του Θεού είναι να σε εξοπλίσει μέσω των λόγων Του. Όταν υπακούς και δέχεσαι τα λόγια Του, τότε σίγουρα το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται ακριβώς με τον τρόπο που Εγώ λέω. Κάνε όσα Εγώ έχω πει, και αμέσως το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Εγώ απελευθερώνω ένα καινούργιο φως για να το δείτε και να σας φέρει στο φως της σημερινής εποχής. Όταν περπατήσεις μέσα σε αυτό το φως, το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί αμέσως μέσα σου. Υπάρχουν μερικοί που μπορεί να είναι απρόθυμοι, λέγοντας: «Δεν εκτελώ αυτό που λες». Εγώ, τότε, σου λέω ότι έχεις φτάσει πλέον στο τέλος του δρόμου, έχεις στερέψει και δεν έχεις άλλη ζωή. Ως εκ τούτου, την ώρα που βιώνετε τη μεταμόρφωση της διάθεσής σας, είναι απολύτως ουσιώδες να συμβαδίζετε με το παρόν φως. Το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται μονάχα μέσα σε ορισμένους ανθρώπους τους οποίους χρησιμοποιεί ο Θεός, αλλά ακόμα περισσότερο μέσα στην εκκλησία. Εκείνος θα μπορούσε να εργάζεται μέσα στον οποιονδήποτε. Μπορεί να εργάζεται μέσα σε εσένα προς το παρόν, κι όταν εσύ πλέον θα το έχεις βιώσει, Εκείνος μπορεί να συνεχίσει το έργο Του μέσα σε κάποιον άλλον. Βιαστείτε να ακολουθήσετε∙ όσο πιο στενά ακολουθείτε το παρόν φως, τόσο περισσότερο δύναται να αναπτυχθεί η ζωή σας. Ό,τι είδος ανθρώπου κι αν είναι, από τη στιγμή που το Άγιο Πνεύμα εργάζεται μέσα του, φροντίστε να ακολουθήσετε. Δέξου τις εμπειρίες του μέσα από τις δικές σου και θα λάβεις ακόμη υψηλότερα πράγματα. Έτσι, η πρόοδός σου θα είναι ταχύτερη. Τούτο είναι το μονοπάτι της τελείωσης για τον άνθρωπο, καθώς κι ένας τρόπος μέσα από τον οποίο αναπτύσσεται η ζωή. Το μονοπάτι προς την τελείωση κατακτάται μέσω της υπακοής σου στο έργο του Αγίου Πνεύματος. Εσύ δεν γνωρίζεις μέσω τίνος ανθρώπου ο Θεός θα εργαστεί για την τελείωσή σου, ούτε μέσα από ποιο άτομο, περιστατικό ή πράγμα θα σε καταστήσει Εκείνος ικανό να περιέλθει στην κατοχή σου και να αποκτήσεις γνώση. Εάν είσαι ικανός να περπατήσεις σε αυτόν τον σωστό δρόμο, τούτο δείχνει ότι έχεις πολλές ελπίδες να τελειωθείς από τον Θεό. Εάν είσαι ανίκανος να το πράξεις, τούτο δείχνει ότι το μέλλον σου είναι ζοφερό και στερείται φωτός. Από τη στιγμή που θα μπεις στον σωστό δρόμο, θα σου αποκαλυφθούν τα πάντα. Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να αποκαλύψει το Άγιο Πνεύμα σε άλλους, αν εσύ προχωράς με βάση τη γνώση τους προκειμένου να βιώσεις πράγματα αφ’ εαυτού σου, τότε αυτή η εμπειρία θα καταστεί μέρος της ζωής σου και θα είσαι ικανός να εξοπλίσεις άλλους μέσα από αυτή την εμπειρία. Εκείνοι που εξοπλίζουν άλλους παπαγαλίζοντας λόγια, είναι άνθρωποι που δεν έχουν καμία εμπειρία∙ πρέπει να μάθεις να ανακαλύπτεις, μέσα από τη διαφώτιση και τη φώτιση των άλλων, έναν τρόπο εξάσκησης, προτού να μπορέσεις να αρχίσεις να μιλάς για τη δική σου προσωπική εμπειρία και γνώση. Αυτό θα έχει και το μεγαλύτερο όφελος στη ζωή σου. Πρέπει να βιώνεις με τον συγκεκριμένο τρόπο, υπακούοντας σε όλα όσα προέρχονται από τον Θεό. Πρέπει να αναζητάς το θέλημα του Θεού παντού και να μελετάς τις διδαχές σε όλα τα πράγματα, ώστε η ζωή σου να δύναται να αναπτυχθεί. Αυτή η πρακτική παρέχει την ταχύτερη πρόοδο.

Γιατί οι εκκλησίες είναι ικανές να καταλήξουν να γίνουν θρησκεία;

Σχετικά λόγια του Θεού:

Σε κάθε στάδιο του έργου του Θεού, υπάρχουν και οι αντίστοιχες απαιτήσεις από τον άνθρωπο. Όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, διακατέχονται από την παρουσία και την πειθαρχία του Αγίου Πνεύματος, και όσοι δεν βρίσκονται μέσα στο ρεύμα αυτό βρίσκονται υπό τη διοίκηση του Σατανά και χωρίς καθόλου από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος είναι εκείνοι που δέχονται το νέο έργο του Θεού, αυτοί που συνεργάζονται μέσα στο νέο έργο του Θεού. Αν αυτοί που βρίσκονται μέσα σε αυτό το ρεύμα είναι ανίκανοι να συνεργαστούν και δεν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια που απαιτεί ο Θεός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τότε θα πειθαρχηθούν και, στη χειρότερη περίπτωση, θα εγκαταλειφθούν από το Άγιο Πνεύμα. […] Δεν συμβαίνει αυτό για τους ανθρώπους που δεν αποδέχονται το νέο έργο: Είναι έξω από το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος και η πειθαρχία και η αποδοκιμασία του Αγίου Πνεύματος δεν ισχύουν γι’ αυτούς. Όλη την ημέρα, αυτοί οι άνθρωποι ζουν μέσα στη σάρκα, ζουν μέσα στο μυαλό τους και το μόνο που κάνουν είναι να ζουν σύμφωνα με το δόγμα που παράγεται από την ανάλυση και την έρευνα των δικών τους εγκεφάλων. Αυτές δεν είναι οι απαιτήσεις του νέου έργου του Αγίου Πνεύματος, και ούτε είναι η συνεργασία με τον Θεό. Όσοι δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού στερούνται της παρουσίας του Θεού και, επιπλέον, στερούνται των ευλογιών και της προστασίας του Θεού. Τα περισσότερα από τα λόγια και τις ενέργειές τους συμβαδίζουν με τις προηγούμενες απαιτήσεις του έργου του Αγίου Πνεύματος. Είναι δόγμα, όχι η αλήθεια. Ένα τέτοιο δόγμα και τέτοιοι κανόνες αρκούν για να αποδείξουν ότι το μόνο που τους ενώνει είναι η θρησκεία· δεν είναι οι εκλεκτοί ή τα αντικείμενα του έργου του Θεού. Η συνάθροιση όλων αυτών μεταξύ τους μπορεί μόνο να ονομαστεί ως ένα μεγάλο συνέδριο της θρησκείας και δεν μπορεί να ονομαστεί εκκλησία. Αυτό είναι ένα αμετάβλητο γεγονός. Δεν έχουν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος· αυτό που κάνουν θυμίζει θρησκεία, αυτό που βιώνουν φαίνεται να είναι γεμάτο από θρησκεία· δεν έχουν την παρουσία και το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν είναι κατάλληλοι να λάβουν την πειθαρχία ή τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Αυτοί οι άνθρωποι είναι άψυχα πτώματα, τα σκουλήκια που στερούνται πνευματικότητας. Δεν έχουν καμία γνώση για την επαναστατικότητα και την αντίθεση του ανθρώπου, δεν έχουν γνώση όλου του κακού που κάνει ο άνθρωπος, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζουν όλο το έργο του Θεού και τη σημερινή βούληση του Θεού. Όλοι τους είναι αδαείς και χαμηλού επιπέδου άνθρωποι, είναι αποβράσματα ακατάλληλα να τους ονομάζουμε πιστούς!

από «Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το μυστήριο της ενσάρκωσης (1)

Την Εποχή της Χάριτος, ο Ιωάννης άνοιξε την οδό για τον Ιησού. Δεν μπορούσε να επιτελέσει το έργο του Θεού ο ίδιος και απλώς εκπλήρωνε το καθήκον του ως άνθρωπος. Παρόλο που ο Ιωάννης ήταν ο πρόδρομος του Κυρίου, δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Θεό. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα. Μόλις βαπτίστηκε ο Ιησούς, το Άγιο Πνεύμα κατήλθε επάνω Του σαν περιστέρι. Στη συνέχεια ξεκίνησε το έργο Του, δηλαδή άρχισε να επιτελεί τη διακονία του Χριστού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πήρε την ταυτότητα του Θεού, γιατί προήλθε από τον Θεό. Ανεξάρτητα από το ποια ήταν η πίστη Του προηγουμένως — ίσως κάποιες φορές ήταν αδύναμη, ή κάποιες φορές ήταν δυνατή — όλα αυτά αποτελούσαν την κανονική ανθρώπινη ζωή Του πριν επιτελέσει τη διακονία Του. Αφού βαπτίστηκε (χρίστηκε), είχε αμέσως τη δύναμη και τη δόξα του Θεού μαζί Του και έτσι ξεκίνησε να επιτελεί τη διακονία Του. Μπορούσε να πραγματοποιεί σημεία και τέρατα, να κάνει θαύματα, είχε δύναμη κι εξουσία, καθώς εργαζόταν άμεσα για λογαριασμό του ίδιου του Θεού. Επιτελούσε το έργο του Πνεύματος αντί Αυτού και εξέφραζε τη φωνή του Πνεύματος. Ως εκ τούτου, ήταν ο ίδιος ο Θεός. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Ο Ιωάννης χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα. Δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Θεό και δεν ήταν δυνατόν να εκπροσωπήσει τον Θεό. Αν ήθελε να το κάνει αυτό, το Άγιο Πνεύμα δεν θα το είχε επιτρέψει, επειδή δεν θα μπορούσε να επιτελέσει το έργο που ο ίδιος ο Θεός σκόπευε να επιτύχει. Ίσως υπήρχαν πολλά μέσα του που προέρχονταν από το θέλημα του ανθρώπου, ή να διακρινόταν από κάποια αποκλίνουσα συμπεριφορά. Επ’ ουδενί δεν θα μπορούσε να εκπροσωπήσει άμεσα τον Θεό. Τα σφάλματα και η πλάνη του εκπροσωπούσαν μόνο τον ίδιο, αλλά το έργο του εκπροσωπούσε το Άγιο Πνεύμα. Ωστόσο, δεν μπορείς να πεις κανείς ότι στο σύνολό του εκπροσωπούσε τον Θεό. Θα μπορούσαν η απόκλιση και η πλάνη του να εκπροσωπούν και τον Θεό; Το να πλανάται κανείς όταν εκπροσωπεί τον άνθρωπο είναι φυσιολογικό, αλλά αν απέκλινε όταν εκπροσωπούσε τον Θεό, τότε δεν θα ντρόπιαζε τον Θεό; Δεν θα αποτελούσε αυτό βλασφημία έναντι του Αγίου Πνεύματος; Το Άγιο Πνεύμα δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να αντικαθιστά τον Θεό κατά βούληση, έστω και αν αυτός εξυμνείται από άλλους. Εάν δεν είναι Θεός, τότε δεν θα ήταν σε θέση να παραμείνει όρθιος στο τέλος. Το Άγιο Πνεύμα δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να εκπροσωπεί τον Θεό κατά πώς ευχαριστεί τον άνθρωπο! Παραδείγματος χάριν, το Άγιο Πνεύμα έγινε μάρτυρας του Ιωάννη και του αποκάλυψε επίσης ότι θα ήταν αυτός που θα άνοιγε την οδό για τον Ιησού, αλλά το έργο που επιτελέστηκε μέσα του από το Άγιο Πνεύμα ήταν καλά μετρημένο. Το μόνο που ζητήθηκε από τον Ιωάννη ήταν να γίνει εκείνος που θα άνοιγε την οδό για τον Ιησού, θα προετοίμαζε την οδό για Αυτόν. Με άλλα λόγια, το Άγιο Πνεύμα απλώς υποστήριξε το έργο του στο να ανοίξει την οδό και του επέτρεψε να επιτελέσει μόνο αυτό το έργο και κανένα άλλο. Ο Ιωάννης εκπροσωπούσε τον Ηλία, και εκπροσωπούσε έναν προφήτη που άνοιξε την οδό. Αυτό είχε την υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος. Εφόσον το έργο του ήταν να ανοίξει την οδό, το Άγιο Πνεύμα το υποστήριζε. Ωστόσο, αν είχε εγείρει την αξίωση να είναι ο ίδιος ο Θεός και να έλθει να περατώσει το έργο της λύτρωσης, το Άγιο Πνεύμα έπρεπε να τον κάνει να πειθαρχήσει. Όσο σπουδαίο κι αν ήταν το έργο του Ιωάννη, όσο κι αν το υποστήριζε το Άγιο Πνεύμα, το έργο του παρέμενε εντός ορίων. Είναι πράγματι αλήθεια ότι το έργο του είχε την υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος, αλλά η εξουσία που του δόθηκε εκείνον τον καιρό περιοριζόταν στο να ανοίξει την οδό. Δεν μπορούσε, επ’ ουδενί, να επιτελέσει οποιοδήποτε άλλο έργο, γιατί ήταν απλώς ο Ιωάννης, ο οποίος άνοιξε την οδό και όχι ο Ιησούς. Επομένως, η μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος είναι πολύ σημαντική, αλλά το έργο που επιτρέπει το Άγιο Πνεύμα να επιτελέσει ο άνθρωπος είναι ακόμα πιο κρίσιμο. Μήπως ο Ιωάννης δεν έγινε μεγάλος μάρτυρας; Δεν ήταν και το έργο του σπουδαίο; Εντούτοις, το έργο που επιτέλεσε δεν μπορούσε να υπερβεί εκείνο του Ιησού, γιατί δεν ήταν παρά ένας άνθρωπος που χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα και δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει άμεσα τον Θεό και συνεπώς, το έργο που επιτέλεσε ήταν περιορισμένο. Αφού ολοκλήρωσε το έργο του ανοίγοντας την οδό, κανείς δεν συνέχισε να υποστηρίζει τη μαρτυρία του, δεν συνέχισε να επιτελεί και πάλι νέο έργο και αναχώρησε καθώς ξεκίνησε το έργο του ίδιου του Θεού.

Είναι τόσο σημαντικό να υπακούμε στο έργο του Αγίου Πνεύματος

Από τη Σιάογουεϊ, πόλη Σαγκάη

Πριν από λίγο καιρό, παρόλο που πάντοτε εμπνεόμουν και ωφελούμουν κάπως όταν μια αδελφή με την οποία επιτελούσαμε καθήκοντα μοιραζόταν μαζί μου τη διαφώτιση που είχε αποκτήσει καθώς διάβαζε τον λόγο του Θεού, πάντα είχα επίσης την επίμονη αίσθηση ότι καυχιόταν. Σκεφτόμουν: «Εάν της απαντήσω τώρα, δεν θα την ενθαρρύνω; Με αυτήν την έννοια, τότε δεν θα φανώ κατώτερη από αυτήν;» Κατά συνέπεια, αρνούμουν να αναφέρω τις δικές μου απόψεις κατά τη συναναστροφή ή να σχολιάσω οποιαδήποτε από τις σκέψεις που μοιραζόταν εκείνη. Μια φορά, η αδελφή μου, αφού έλαβε μερικές διαφωτίσεις διαβάζοντας ένα συγκεκριμένο απόσπασμα των λόγων του Θεού, αισθάνθηκε πως κάτι συνέβαινε με τις καταστάσεις μας και με ρώτησε εάν ήθελα να τη συναναστραφώ σχετικά με εκείνο το απόσπασμα των λόγων του Θεού. Μόλις με ρώτησε, όλες αυτές οι σκέψεις και τα συναισθήματα πικρίας ήρθαν στην επιφάνεια: «Θέλεις απλά να καταθέσεις μαρτυρία για τον εαυτό σου, να έχεις κοινό για να του κάνεις κήρυγμα. Γιατί θα πρέπει να σε συναναστραφώ;» Έφτασα ακόμα και στο σημείο να αποφύγω μια συνάντηση για να μη χρειαστεί να την ακούσω. Μετά από λίγο, ένιωσα ένα μεγάλο βάρος στην καρδιά μου, ήξερα ότι κάτι συνέβαινε με την κατάστασή μου, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ έναν καλό τρόπο να επιλύσω την εσωτερική μου σύγκρουση. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να επιδοθώ ολοκληρωτικά στα καθήκοντά μου, να διαβάζω τον λόγο του Θεού και να ψάλλω τους ύμνους για να μην έχω στραμμένη την προσοχή μου σε αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Ωστόσο, όποτε έπρεπε να έρχομαι αντιμέτωπη με την παρούσα κατάσταση, η ίδια διεφθαρμένη διάθεση εμφανιζόταν στην καρδιά μου —τα πράγματα χειροτέρευαν, δεν καλυτέρευαν— και δεν είχα ιδέα πώς να απελευθερωθώ από αυτό.

Οι αλλαγές της διάθεσης απαιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος

• Ύμνος των λόγων του Θεού
• Οι αλλαγές της διάθεσης απαιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος
• Ι
• Το έργο κι η παρουσία
• του Αγίου Πνεύματος
• δείχνουν αν αναζητάς ειλικρινά,
• όχι οι κρίσεις των άλλων,
• ούτε οι απόψεις τους.
• Αυτό που καθορίζει
• την ειλικρίνειά σου είναι
• αν σ' αλλάζει
• το έργο του Αγίου Πνεύματος,
• αν σου γνωρίζει τον Θεό.
• Καθώς το Άγιο Πνεύμα ενεργεί,
• η διάθεση σου θ' αλλάξει.
• Η πίστη σου αγνή θα γίνει.
• Η αλλαγή δείχνει
• πως το Άγιο Πνεύμα ενεργεί,
• όσο καιρό κι αν Τον ακολουθείς.
• II
• Αν δεν παρατηρείς καμία αλλαγή,
• το Άγιο Πνεύμα
• σε σένα δεν ενεργεί.
• Αν Αυτόν υπηρετείς,
• το κάνεις για να πάρεις ευλογία.
• Μια περιστασιακή υπηρεσία
• δε σημαίνει
• αλλαγή στη διάθεσή σου.
• Τέτοιοι υπηρέτες θα καταστραφούν
• δε χωρούν στη βασιλεία.
• Όσοι δεν άλλαξαν δεν έχουν θέση
• στην υπηρεσία των πιστών
• και των τέλειων.
• Καθώς το Άγιο Πνεύμα ενεργεί,
• η διάθεση σου θ' αλλάξει.
• Η πίστη σου αγνή θα γίνει.
• Η αλλαγή δείχνει
• πως το Άγιο Πνεύμα ενεργεί,
• όσο καιρό κι αν Τον ακολουθείς,
• κι αν Τον ακολουθείς.

• από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

 Πηγή από: Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού

κώνεται»

Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα έχει περισσότερο ανάγκη τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού

Ο Θεός ενσαρκώθηκε επειδή το αντικείμενο του έργου Του δεν είναι το πνεύμα του Σατανά ή οποιοδήποτε άυλο πράγμα, αλλά ο άνθρωπος, ο οποίος είναι από σάρκα και έχει διαφθαρεί από τον Σατανά. Ακριβώς επειδή η σάρκα του ανθρώπου έχει διαφθαρεί, ο Θεός έχει κάνει τον σαρκικό άνθρωπο αντικείμενο του έργου Του. Εξάλλου, επειδή ο άνθρωπος είναι το αντικείμενο της διαφθοράς, έχει κάνει τον άνθρωπο το μοναδικό αντικείμενο του έργου Του σε όλα τα στάδια του έργου της σωτηρίας Του. Ο άνθρωπος είναι θνητός, είναι από σάρκα και οστά, και ο Θεός είναι ο μόνος που μπορεί να σώσει τον άνθρωπο. Με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί και να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τον άνθρωπο για να κάνει το έργο Του, ώστε το έργο Του να φέρει καλύτερα αποτελέσματα. Ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί για να κάνει το έργο Του, ακριβώς επειδή ο άνθρωπος είναι από σάρκα και ανίκανος να νικήσει την αμαρτία ή να απαλλαγεί από τη σάρκα. Παρόλο που η ουσία και η ταυτότητα του ενσαρκωμένου Θεού διαφέρουν πολύ από την ουσία και την ταυτότητα του ανθρώπου, η εμφάνισή Του είναι ίδια με εκείνη του ανθρώπου, έχει την εμφάνιση ενός κανονικού ατόμου και διάγει τον βίο ενός κανονικού ατόμου και όσοι Τον βλέπουν, δεν μπορούν να διακρίνουν κάποια διαφορά ανάμεσά σ’ Αυτόν και σε ένα κανονικό άτομο. Αυτή η κανονική εμφάνιση και η κανονική ανθρώπινη φύση αρκούν για να επιτελέσει το θεϊκό έργο Του στην κανονική ανθρώπινη φύση. Η σάρκα Του του επιτρέπει να κάνει το έργο Του στην κανονική ανθρώπινη φύση και Τον βοηθά να κάνει το έργο Του ανάμεσα στους ανθρώπους, και η κανονική ανθρώπινη φύση Του, επίσης, Τον βοηθά να εκτελέσει το έργο της σωτηρίας ανάμεσα στους ανθρώπους. Παρόλο που η κανονική ανθρώπινη φύση Του έχει προκαλέσει πολλή αναστάτωση ανάμεσα στους ανθρώπους, τέτοια αναστάτωση δεν έχει αντίκτυπο στις κανονικές επιπτώσεις του έργου Του. Εν ολίγοις, το έργο της κανονικής Του σάρκας αποτελεί υπέρτατο όφελος για τον άνθρωπο. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αποδέχονται την κανονική ανθρώπινη φύση Του, το έργο Του μπορεί να παραμείνει αποτελεσματικό και τα αποτελέσματα αυτά επιτυγχάνονται χάρη στην κανονική ανθρώπινη φύση Του. Ως προς αυτό, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Από το έργο Του στη σάρκα, ο άνθρωπος κερδίζει δέκα φορές ή δεκάδες φορές περισσότερα πράγματα από τις αντιλήψεις που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους σχετικά με την κανονική ανθρώπινη φύση Του, και τέτοιες αντιλήψεις τελικά θα τις καταπιεί το έργο Του. Και το αποτέλεσμα που έχει επιτύχει το έργο Του, δηλαδή η γνώση που έχει ο άνθρωπος απέναντί Του, ξεπερνά κατά πολύ τις αντιλήψεις του ανθρώπου σχετικά με Αυτόν. Δεν υπάρχει τρόπος να φανταστεί ή να μετρήσει κανείς το έργο που επιτελεί ενσαρκωμένος, γιατί η σάρκα Του δεν είναι όμοια μ’ εκείνη οποιουδήποτε σαρκικού ανθρώπου. Παρόλο που το εξωτερικό κέλυφος είναι πανομοιότυπο, η ουσία δεν είναι η ίδια. Η σάρκα Του παράγει πολλές αντιλήψεις στους ανθρώπους για τον Θεό, όμως η σάρκα Του μπορεί επίσης να επιτρέψει στον άνθρωπο να αποκτήσει μεγάλη γνώση και μπορεί ακόμη και να κατακτήσει οποιονδήποτε έχει ένα παρόμοιο εξωτερικό κέλυφος. Διότι δεν είναι απλώς άνθρωπος, αλλά είναι ο Θεός με το εξωτερικό κέλυφος ενός ανθρώπου και κανένας δεν μπορεί να Τον καταλάβει πλήρως ή να Τον κατανοήσει. Ένας αόρατος και άυλος Θεός αγαπιέται και είναι καλοδεχούμενος από όλους. Εάν ο Θεός είναι απλώς ένα Πνεύμα που είναι αόρατο στον άνθρωπο, είναι τόσο εύκολο για τον άνθρωπο να πιστέψει στον Θεό. Ο άνθρωπος μπορεί να δώσει απεριόριστη ελευθερία στη φαντασία του, να επιλέξει οποιαδήποτε εικόνα του αρέσει ως εικόνα του Θεού για να ευχαριστήσει τον εαυτό του και να κάνει τον εαυτό του να αισθάνεται ευτυχισμένος. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ό,τι είναι πιο ευχάριστο στον δικό του Θεό και σ’ αυτό που αυτός ο Θεός είναι πρόθυμος να κάνει, χωρίς κανέναν δισταγμό. Επιπλέον, ο άνθρωπος πιστεύει ότι κανείς δεν είναι πιο πιστός και αφοσιωμένος απ’ ό,τι ο ίδιος προς τον Θεό και ότι όλοι οι άλλοι είναι σκυλιά των Εθνικών και δεν είναι αφοσιωμένοι στον Θεό. Μπορούμε να πούμε ότι αυτό επιδιώκεται από εκείνους, των οποίων η πίστη στον Θεό είναι ασαφής και βασίζεται στο δόγμα. Αυτό που επιδιώκουν είναι πάνω-κάτω το ίδιο, με ελάχιστες διακυμάνσεις. Απλώς, οι εικόνες του Θεού στη φαντασία τους είναι διαφορετικές, όμως η ουσία τους είναι στην πραγματικότητα η ίδια.

Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;

Το έργο του Θεού συνεχίζει να εξελίσσεται και, παρόλο που ο σκοπός του έργου Του παραμένει αμετάβλητος, τα μέσα με τα οποία εργάζεται αλλάζουν συνεχώς, άρα και όσοι Τον ακολουθούν. Όσο περισσότερο έργο παράγει ο Θεός, τόσο πιο ενδελεχώς Τον γνωρίζει ο άνθρωπος, και η διάθεση του ανθρώπου αλλάζει αντιστοίχως μαζί με το έργο Του. Ωστόσο, επειδή το έργο του Θεού μεταβάλλεται διαρκώς, εκείνοι που δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και εκείνοι οι παράλογοι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν την αλήθεια, μετατρέπονται σε αντιπάλους του Θεού. Ποτέ δεν συνάδει το έργο του Θεού με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, επειδή το έργο Του είναι πάντοτε νέο και ποτέ παλιό. Ποτέ δεν επαναλαμβάνει το παλιό έργο, αντιθέτως, προχωράει πάντοτε προς τα εμπρός με έργο που δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν. Από τη στιγμή που ο Θεός δεν επαναλαμβάνει ποτέ το έργο Του, και ο άνθρωπος κατ’ εξακολούθηση κρίνει το έργο του Θεού σήμερα με βάση το έργο Του στο παρελθόν, γίνεται υπερβολικά δύσκολο για τον Θεό να φέρει εις πέρας κάθε στάδιο του έργου της νέας εποχής. Ο άνθρωπος θέτει υπερβολικά πολλά εμπόδια! Ο άνθρωπος είναι εξαιρετικά στενόμυαλος στον τρόπο που σκέφτεται! Κανένας άνθρωπος δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, ωστόσο όλοι προσδιορίζουν το έργο Του. Μακριά από τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει τη ζωή, την αλήθεια και τις ευλογίες του Θεού. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν αποδέχεται ούτε τη ζωή ούτε την αλήθεια, πόσο μάλλον τις μεγαλύτερες ευλογίες που ο Θεός δίνει στην ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να κερδίσουν τον Θεό, όμως είναι ανίκανοι να ανεχθούν τυχόν αλλαγές στο έργο του Θεού. Εκείνοι που δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο και ότι το έργο του Θεού παραμένει για πάντα στάσιμο. Πιστεύουν πως το μόνο που χρειάζεται για να κερδίσουν την αιώνια σωτηρία από τον Θεό είναι να τηρούν τον νόμο και, εφόσον μετανοούν κι εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, το θέλημα του Θεού θα ικανοποιείται πάντα. Είναι της άποψης ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός της τήρησης του νόμου και ο Θεός που σταυρώθηκε για τον άνθρωπο. Είναι επίσης άποψή τους ότι ο Θεός δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπερβεί τη Βίβλο. Είναι ακριβώς αυτές οι απόψεις που τους έχουν αλυσοδέσει σφιχτά στον παλιό νόμο και τους κρατούν δέσμιους άκαμπτων κανονισμών. Ακόμα περισσότερο πιστεύουν ότι, όποιο κι αν είναι το νέο έργο του Θεού, θα πρέπει να επαληθεύεται μέσα από προφητείες, καθώς και ότι σε κάθε στάδιο ενός τέτοιου έργου πρέπει να προβάλλονται αποκαλύψεις, σε όσους Τον ακολουθούν με ειλικρινή καρδιά, διαφορετικά το εν λόγω έργο δεν μπορεί να είναι του Θεού. Ήδη δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να καταφέρει να γνωρίσει τον Θεό. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε την παράλογη καρδιά του ανθρώπου και την επαναστατική φύση του, τη γεμάτη υπεροψία και έπαρση, τότε γίνεται ακόμα πιο δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί το νέο έργο του Θεού. Ο άνθρωπος ούτε μελετά προσεκτικά το νέο έργο του Θεού ούτε το αποδέχεται με ταπεινότητα. Αντιθέτως, ο άνθρωπος υιοθετεί μια περιφρονητική στάση, αναμένοντας τις αποκαλύψεις και την καθοδήγηση του Θεού. Δεν είναι αυτή συμπεριφορά ανθρώπου που επαναστατεί και αντιτίθεται στον Θεό; Πώς είναι δυνατόν τέτοιου είδους άνθρωποι να λάβουν την έγκριση του Θεού;

Εκείνον τον καιρό, ο Ιησούς είχε πει ότι το έργο του Ιεχωβά έχει μείνει πίσω στην Εποχή της Χάριτος, όπως λέω κι εγώ σήμερα ότι το έργο του Ιησού έχει μείνει πίσω. Αν είχε υπάρξει μόνο η Εποχή του Νόμου και όχι η Εποχή της Χάριτος, ο Ιησούς δεν θα είχε σταυρωθεί και δεν θα είχε λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα. Αν είχε υπάρξει μόνο η Εποχή του Νόμου, πώς θα μπορούσε η ανθρωπότητα να έχει εξελιχθεί μέχρι σήμερα; Η ιστορία εξελίσσεται συνεχώς. Δεν είναι ιστορία ο φυσικός νόμος του έργου του Θεού; Δεν αποτελεί αυτό απεικόνιση της διαχείρισης του ανθρώπου από τον Θεό μέσα σε όλο το σύμπαν; Η ιστορία εξελίσσεται συνεχώς, το ίδιο και το έργο του Θεού, και το θέλημα του Θεού αλλάζει διαρκώς. Δεν θα ήταν πρακτικό για τον Θεό να διατηρεί ένα έργο ενός και μόνο σταδίου επί έξι χιλιάδες χρόνια, επειδή όλοι οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι πάντοτε καινούργιος και ποτέ παλιός. Δεν θα ήταν δυνατόν να συνεχίζει να παρατείνει ένα έργο παρόμοιο με τη σταύρωση και μία, δύο, τρεις φορές... να Τον καρφώνουν στον σταυρό. Αυτή είναι η αντίληψη ενός παράλογου ανθρώπου. Ο Θεός δεν συντηρεί το ίδιο έργο, και το έργο Του μεταβάλλεται διαρκώς και είναι πάντοτε καινούργιο, με τον ίδιο τρόπο που κάθε ημέρα σας μιλάω με νέα λόγια και κάνω νέο έργο. Αυτό είναι το έργο που κάνω, το βασικότερο νόημα του οποίου βρίσκεται στις λέξεις «νέο» και «υπέροχο». «Ο Θεός είναι αμετάβλητος και ο Θεός θα είναι πάντοτε Θεός», αυτή η ρήση είναι όντως αληθινή. Η ουσία του Θεού δεν αλλάζει, ο Θεός παραμένει πάντοτε Θεός και δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει Σατανάς, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι το έργο Του είναι το ίδιο σταθερό και αμετάβλητο όπως η ουσία Του. Δηλώνεις ότι ο Θεός είναι έτσι, αλλά τότε πώς μπορείς να εξηγήσεις ότι ο Θεός είναι πάντοτε νέος και ποτέ παλιός; Το έργο του Θεού διαδίδεται συνεχώς και μεταβάλλεται διαρκώς, και το θέλημα του Θεού εκδηλώνεται συνεχώς και γίνεται γνωστό στον άνθρωπο. Καθώς ο άνθρωπος βιώνει το έργο του Θεού, αλλάζει συνεχώς η διάθεσή του και αλλάζουν συνεχώς οι γνώσεις του. Από πού, τότε, προέρχεται αυτή η αλλαγή; Δεν προέρχεται από το συνεχώς μεταβαλλόμενο έργο του Θεού; Αν μπορεί να αλλάξει η διάθεση του ανθρώπου, γιατί δεν μπορεί ο άνθρωπος να επιτρέψει στο έργο και στα λόγια Μου επίσης να αλλάζουν συνεχώς; Πρέπει να υπόκειμαι στους περιορισμούς που θέτει ο άνθρωπος; Τώρα δεν καταφεύγεις απλώς σε σοφιστείες;

Κατόπιν της αναστάσεώς Του, ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές Του και είπε, «εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του Πατρός μου εφ' υμάς· σεις δε καθήσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ εωσού ενδυθήτε δύναμιν εξ ύψους». Ξέρεις πώς εξηγούνται αυτά τα λόγια; Είσαι τώρα προικισμένος με τη δύναμή Του; Έχεις τώρα καταλάβει τι αποκαλείται δύναμη; Ο Ιησούς διακήρυξε ότι το Πνεύμα της αλήθειας θα προσφερθεί στον άνθρωπο κατά τις έσχατες ημέρες. Οι έσχατες ημέρες είναι τώρα· κατανοείς πώς εκφέρει λόγια το Πνεύμα της αλήθειας; Πού εμφανίζεται και πού εργάζεται το Πνεύμα της αλήθειας; Είναι όλα εκείνα τα ακάθαρτα και πονηρά πνεύματα το Πνεύμα της αλήθειας; Δεν έχουν καθόλου δικαιοσύνη, πόσο μάλλον δυνατότητα παροχής ζωής και διατήρησης των παλιών νόμων χωρίς να κάνουν το παραμικρό νέο έργο. Είναι αυτά το Πνεύμα της αλήθειας; Κατέχουν τη ζωή, την αλήθεια και την οδό; Αναδύθηκαν ξεχωριστά από τον κόσμο; Όλοι εσείς που πεισματικά δεν αποκλίνετε από τη Βίβλο και παραμένετε στενά προσκολλημένοι στον Ιησού, έχετε ακολουθήσει το έργο του Ιησού και τα λόγια Του; Πόσο πιστοί είστε στον Ιησού; Το μεγαλύτερο βιβλίο προφητειών του Ησαΐα στην Παλαιά Διαθήκη δεν αναφέρει πουθενά ότι ένα παιδί, ονόματι Ιησούς, θα γεννιόταν στην εποχή της Καινής Διαθήκης, παρά μόνο ανέφερε ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννιόταν με το όνομα Εμμανουήλ. Γιατί δεν αναφέρει συγκεκριμένα το όνομα Ιησούς; Πουθενά μέσα στην Παλαιά Διαθήκη δεν εμφανίζεται αυτό το όνομα, οπότε γιατί εξακολουθείς να πιστεύεις στον Ιησού; Μήπως δεν είναι σίγουρο ότι δεν είδες τον Ιησού με τα ίδια σου τα μάτια, πριν αρχίσεις να πιστεύεις σε Αυτόν; Ή μήπως άρχισες να πιστεύεις μόλις έλαβες μια αποκάλυψη; Θα σου έδειχνε πραγματικά ο Θεός τόση χάρη; Και θα σου έδινε μια πραγματικά τόσο μεγάλη ευλογία; Πού βασίζεται η πίστη σου στον Ιησού; Γιατί, τότε, δεν πιστεύεις ότι ο Θεός έχει ενσαρκωθεί σήμερα; Γιατί λες ότι η έλλειψη μιας αποκάλυψης από τον Θεό, αποτελεί απόδειξη ότι Αυτός δεν έχει ενσαρκωθεί; Πρέπει ο Θεός να ενημερώσει τον άνθρωπο πριν ξεκινήσει το έργο Του; Πρέπει πρώτα να λάβει την έγκριση του ανθρώπου; Ο Ησαΐας είχε μόνο διακηρύξει ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννιόταν μέσα σε μία φάτνη, αλλά ποτέ δεν προφήτεψε ότι η Μαρία θα γεννούσε τον Ιησού. Τότε γιατί πιστεύεις στον Ιησού τον οποίον γέννησε η Μαρία; Ασφαλώς η πεποίθησή σου δεν εμπεριέχει αβεβαιότητα και σύγχυση! Κάποιοι λένε ότι το όνομα του Θεού δεν αλλάζει, οπότε γιατί το όνομα του Ιεχωβά έγινε Ιησούς; Οι προφητείες μιλούσαν για τον ερχομό του Μεσσία, οπότε γιατί ήρθε ένας άνθρωπος με το όνομα Ιησούς; Γιατί άλλαξε το όνομα του Θεού; Αυτό το έργο δεν επιτελέσθηκε πριν από πολύ καιρό; Δεν μπορεί ο Θεός να κάνει σήμερα ένα νέο έργο; Το έργο του χθες μπορεί να αλλάξει και το έργο του Ιησού μπορεί να ακολουθήσει αυτό του Ιεχωβά. Δεν μπορεί, τότε, ένα άλλο έργο να διαδεχθεί το έργο του Ιησού; Αν το όνομα του Ιεχωβά μπορεί να αλλάξει σε Ιησούς, τότε δεν μπορεί και το όνομα του Ιησού να αλλάξει; Αυτό δεν είναι ασύνηθες, και οι άνθρωποι έχουν αυτήν την εντύπωση[α] μόνο εξαιτίας της απλότητας του νου τους. Ο Θεός θα είναι πάντοτε Θεός. Ανεξάρτητα από τις αλλαγές στο έργο Του και στο όνομά Του, η διάθεση και η σοφία Του παραμένουν για πάντα αμετάβλητες. Αν πιστεύεις ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς, τότε γνωρίζεις ελάχιστα. Τολμάς να ισχυρίζεσαι ότι το όνομα του Θεού θα είναι πάντοτε Ιησούς και ότι ο Θεός θα αποκαλείται έως την αιωνιότητα Ιησούς, και ότι αυτό δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει; Τολμάς να ισχυρίζεσαι με βεβαιότητα ότι είναι το όνομα του Ιησού που ολοκλήρωσε την Εποχή του Νόμου και ότι ολοκληρώνει και την τελική εποχή; Ποιος μπορεί να πει ότι η χάρη του Ιησού μπορεί να ολοκληρώσει την εποχή; Αν δεν γνωρίζεις τώρα ξεκάθαρα αυτές τις αλήθειες, όχι μόνο δεν θα έχεις την ικανότητα να κηρύξεις το ευαγγέλιο, αλλά ακόμα κι εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να παραμένεις όρθιος. Όταν έρθει η ημέρα που θα έχεις αφήσει πίσω σου όλες τις δυσκολίες των θρησκευόμενων ανθρώπων και θα έχεις αντικρούσει την πλάνη τους, αυτή θα είναι η απόδειξη ότι είσαι απολύτως σίγουρος γι’ αυτό το στάδιο του έργου, χωρίς να έχεις την παραμικρή αμφιβολία. Αν δεν μπορείς να αντικρούσεις την πλάνη τους, τότε θα σε παγιδέψουν και θα σε δυσφημίσουν. Δεν είναι αυτό επονείδιστο;

Οι Ιουδαίοι εκείνον τον καιρό διάβαζαν όλοι την Παλαιά Διαθήκη και γνώριζαν την προφητεία του Ησαΐα, ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννιόταν μέσα σε μια φάτνη. Τότε γιατί, εφόσον το γνώριζαν αυτό, παρόλα αυτά καταδίωξαν τον Ιησού; Αυτό δεν οφείλεται στην επαναστατική τους φύση και στην άγνοιά τους για το έργο του Αγίου Πνεύματος; Εκείνον τον καιρό, οι Φαρισαίοι πίστευαν ότι το έργο του Ιησού δεν έμοιαζε με αυτό που γνώριζαν από τις προφητείες για το αρσενικό βρέφος. Ο άνθρωπος του σήμερα απορρίπτει τον Θεό επειδή το έργο του ενσαρκωμένου Θεού δεν συμβαδίζει με τη Βίβλο. Δεν είναι η ίδια και απαράλλαχτη ουσία της επαναστατικότητάς τους απέναντι στον Θεό; Μπορείς να είσαι από αυτούς που αποδέχονται αναντίρρητα το έργο του Αγίου Πνεύματος στο σύνολό του; Αν είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε είναι το σωστό ρεύμα. Πρέπει να το αποδεχθείς χωρίς την παραμικρή αμφιβολία και όχι να επιλέγεις και να ξεδιαλέγεις τι θα αποδεχθείς. Αν αποκτήσεις κάποια γνώση από τον Θεό, και μετά Τον αντιμετωπίζεις με επιφύλαξη, δεν αποτελεί αυτό μια πραγματικά αδικαιολόγητη στάση; Αυτό που οφείλεις να κάνεις είναι να αποδέχεσαι οποιοδήποτε έργο, χωρίς την ανάγκη για περαιτέρω επιβεβαίωση από τη Βίβλο, εφόσον αυτό προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα, επειδή πιστεύεις στον Θεό για να ακολουθείς τον Θεό, όχι για να Τον ερευνάς. Δεν θα πρέπει να αναζητάς περαιτέρω αποδείξεις για Εμένα, προκειμένου να δεις ότι Εγώ είμαι ο Θεός σου. Αντιθέτως, θα πρέπει να διακρίνεις εάν έχεις όφελος από Εμένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ακόμα κι αν έχεις βρει τις πιο αδιάσειστες αποδείξεις στη Βίβλο, αυτές δεν μπορούν να σε θέσουν πλήρως ενώπιόν Μου. Είσαι κάποιος που ζει εντός των ορίων που θέτει η Βίβλος, όχι ενώπιόν Μου. Η Βίβλος δεν μπορεί να σε βοηθήσει να Με γνωρίσεις, ούτε μπορεί να κάνει πιο βαθιά την αγάπη σου για Εμένα. Παρόλο που η Βίβλος προφήτεψε τη γέννηση ενός αρσενικού βρέφους, κανένας δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί σε ποιον θα πραγματοποιούταν η προφητεία, καθώς ο άνθρωπος δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, κι αυτό έκανε τους Φαρισαίους να σταθούν αντιμέτωποι στον Ιησού. Ορισμένοι γνωρίζουν ότι το έργο Μου είναι προς το συμφέρον του ανθρώπου, ωστόσο εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο Ιησούς κι Εγώ είμαστε δύο εντελώς ξεχωριστά, αμοιβαίως ασύμβατα όντα. Εκείνον τον καιρό, ο Ιησούς απηύθυνε στους μαθητές Του μόνο μια σειρά από κηρύγματα κατά την Εποχή της Χάριτος, όπως πώς να ασκούνται, πώς να συναθροίζονται, πώς να ζητάνε κατά την προσευχή, πώς να φέρονται ο ένας στον άλλον και ούτω καθεξής. Το έργο που έφερε εις πέρας ανήκε στην Εποχή της Χάριτος και ανέπτυξε μόνο το πώς οι μαθητές και οι ακόλουθοί Του οφείλουν να ασκούνται. Επιτέλεσε μόνο το έργο της Εποχής της Χάριτος και όχι των εσχάτων ημερών. Όταν ο Ιεχωβάς θέσπισε τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης, κατά την Εποχή του Νόμου, γιατί δεν έκανε τότε το έργο της Εποχής της Χάριτος; Γιατί δεν έκανε εκ των προτέρων σαφές το έργο της Εποχής της Χάριτος; Αυτό δεν θα ωφελούσε την αποδοχή του ανθρώπου; Το μόνο που προφήτεψε ήταν ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννηθεί και θα ανέλθει στην εξουσία, αλλά Αυτός δεν πραγματοποίησε εκ των προτέρων το έργο της Εποχής της Χάριτος. Το έργο του Θεού σε κάθε εποχή έχει ξεκάθαρες διαχωριστικές γραμμές. Πραγματοποιεί μόνο το έργο της τρέχουσας εποχής και ποτέ το επόμενο στάδιο του έργου Του εκ των προτέρων. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί το αντιπροσωπευτικό Του έργο για κάθε εποχή να έρθει στο προσκήνιο. Ο Ιησούς μίλησε μόνο για τα σημάδια των εσχάτων ημερών, για το πώς να είσαι υπομονετικός και πώς να σωθείς, πώς να μετανοείς και να εξομολογείσαι, καθώς και για το πώς να κουβαλάς τον σταυρό και να υπομένεις τα βάσανα. Δεν μίλησε ποτέ για το πώς θα πρέπει να εισέλθει ή για το πώς να προσπαθήσει να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού ο άνθρωπος των εσχάτων ημερών. Βάσει αυτού, δεν θα αποτελούσε πλάνη να αναζητεί κανείς μέσα στη Βίβλο το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες; Τι μπορείς να διακρίνεις, κρατώντας απλώς τη Βίβλο στα χέρια σου; Είτε πρόκειται για ερμηνευτή της Βίβλου είτε για κήρυκα, ποιος μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων το σημερινό έργο;

«Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας». επειδή ο Θεός είναι το Άγιο Πνεύμα και μπορεί επίσης να ενσαρκωθεί. Συνεπώς, τα λόγια του Αγίου Πνεύματος, όπως ειπώθηκαν στο παρελθόν, είναι τα λόγια του ενσαρκωμένου Θεού σήμερα. Υπάρχουν πολλοί παράλογοι άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος οφείλουν να φτάσουν από τους ουρανούς στ’ αυτιά του ανθρώπου. Όποιος σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο δεν γνωρίζει το έργο του Θεού. Στην πραγματικότητα, οι ομιλίες που έχει εκφέρει το Άγιο Πνεύμα είναι αυτές του ενσαρκωμένου Θεού. Το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να μιλήσει απευθείας στον άνθρωπο, όπως ούτε ο Ιεχωβά δεν μιλούσε απευθείας στους ανθρώπους, ακόμα και κατά την Εποχή του Νόμου. Δεν θα ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να το έκανε στη σημερινή εποχή; Για να εκφέρει ο Θεός ομιλίες, προκειμένου να φέρει εις πέρας το έργο Του, πρέπει να ενσαρκωθεί, διαφορετικά το έργο Του δεν θα μπορεί να επιτύχει τον στόχο Του. Εκείνοι που αρνούνται την ενσάρκωση του Θεού είναι εκείνοι που δεν γνωρίζουν το Πνεύμα ή τις αρχές βάσει των οποίων εργάζεται ο Θεός. Εκείνοι που πιστεύουν ότι είμαστε τώρα στην εποχή του Αγίου Πνεύματος, αλλά δεν αποδέχονται το νέο Του έργο, είναι εκείνοι που ζούνε με ακαθόριστη πίστη. Τέτοιου είδους άνθρωποι δεν θα λάβουν ποτέ το έργο του Αγίου Πνεύματος. Εκείνοι που επιθυμούν μόνο το Άγιο Πνεύμα να μιλάει απευθείας και να επιτελεί το έργο Του, αλλά δεν αποδέχονται τα λόγια ή το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, δεν θα μπορέσουν ποτέ να εισέλθουν στη νέα εποχή ή να λάβουν την πλήρη σωτηρία από τον Θεό!

Πηγή από:Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού