«Ο ύμνος της βασιλείας: Η βασιλεία κατέρχεται στον κόσμο»

Ευαγγελική χορωδία | «Ο ύμνος της βασιλείας: Η βασιλεία κατέρχεται στον κόσμο» | Εκτεταμένο τρέιλερ

Ο συγκινητικός ύμνος της βασιλείας έχει αντηχήσει, αναγγέλλοντας σε όλο το σύμπαν την άφιξη του Θεού στην ανθρωπότητα! Η βασιλεία του Θεού έχει φτάσει! Όλοι οι άνθρωποι επευφημούν, όλα αγάλλονται! Τα πάντα στους ουρανούς ξεχειλίζουν από χαρά. Τι εντυπωσιακές σκηνές αγαλλίασης είναι αυτές;

Από τους ανθρώπους που ζουν μέσα στην οδύνη και έχουν υπομείνει χιλιάδες χρόνια διαφθοράς του Σατανά, ποιος δεν λαχταρά— δεν ποθεί — την άφιξη του Θεού; Πόσοι πιστοί και ακόλουθοι του Θεού ανά τους αιώνες υπέστησαν, υπό την επιρροή του Σατανά, βάσανα και αντιξοότητες, διώξεις και αποξένωση; Ποιος δεν ελπίζει ότι η βασιλεία του Θεού θα έρθει σύντομα; Αφού γευτεί τις χαρές και τις λύπες της ανθρωπότητας, ποιος άνθρωπος δεν επιθυμεί να πρυτανεύσει η αλήθεια και η δικαιοσύνη στους ανθρώπους;

Όταν έρθει η βασιλεία του Θεού, θα φτάσει επιτέλους η μέρα που περιμένουν απεγνωσμένα όλα τα έθνη και οι λαοί! Tι σκηνές θα εκτυλιχθούν τότε στους ουρανούς και στη γη; Πόσο όμορφη θα είναι η ζωή στη βασιλεία; Με το έργο «Ο ύμνος της βασιλείας: Η βασιλεία κατέρχεται στον κόσμο», οι προσευχές χιλιετιών θα πραγματοποιηθούν.

Σχετική σύσταση: Δοξολογία για τη νέα ζωή στη βασιλεία

Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί (1)

Ο λόγος του Θεού | Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί (1)

Στην αρχή, ο Θεός αναπαυόταν. Δεν υπήρχαν άνθρωποι ή οτιδήποτε άλλο στη γη εκείνη την εποχή και ο Θεός δεν είχε να κάνει καμιά απολύτως εργασία. Ο Θεός ξεκίνησε το έργο διαχείρισης Του μόνο τη στιγμή που άρχισε να υπάρχει η ανθρωπότητα κι αφού η ανθρωπότητα είχε πλέον διαφθαρεί. Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Θεός δεν αναπαύθηκε ξανά, αλλά, αντ’ αυτού, άρχισε να ασχολείται με την ανθρωπότητα. Εξαιτίας της διαφθοράς της ανθρωπότητας ο Θεός βγήκε από την ανάπαυσή Του και επίσης, εξαιτίας της εξέγερσης του αρχαγγέλου ο Θεός βγήκε από την ανάπαυσή Του. Αν ο Θεός δεν νικήσει τον Σατανά και δεν σώσει την ανθρωπότητα, η οποία έχει διαφθαρεί, ο Θεός δεν θα είναι ποτέ πάλι σε θέση να εισέλθει στην ανάπαυσή Του. Όπως ο άνθρωπος δεν έχει ανάπαυση, το ίδιο συμβαίνει και με τον Θεό. Όταν ο Θεός εισέλθει ξανά στην ανάπαυση, το ίδιο θα κάνει κι ο άνθρωπος. Η ζωή σε ανάπαυση είναι μια ζωή χωρίς πόλεμο, χωρίς βρωμιά, χωρίς συνεχιζόμενη αδικία. Αυτό σημαίνει ότι στερείται της παρενόχλησης του Σατανά (εδώ ο «Σατανάς» αναφέρεται σε εχθρικές δυνάμεις), της διαφθοράς του Σατανά, καθώς και της εισβολής οποιασδήποτε δύναμης που αντιτίθεται στον Θεό. Όλα ακολουθούν το δικό τους είδος και λατρεύουν τον Άρχοντα της δημιουργίας. Ο ουρανός και η γη είναι απολύτως ήρεμοι. Αυτή είναι η ξεκούραστη ζωή της ανθρωπότητας. Όταν ο Θεός εισέλθει στην ανάπαυση, καμιά αδικία δεν θα παραμείνει πια πάνω στη γη και δεν θα υπάρξει πλέον εισβολή από καμία εχθρική δύναμη. Η ανθρωπότητα θα εισέλθει επίσης σε μια νέα σφαίρα· δεν θα είναι πια μια ανθρωπότητα διεφθαρμένη από τον Σατανά, αλλά μια ανθρωπότητα που έχει σωθεί αφότου έχει διαφθαρεί από τον Σατανά. Η ημέρα ανάπαυσης της ανθρωπότητας είναι επίσης και η ημέρα ανάπαυσης του Θεού. Ο Θεός έχασε την ανάπαυσή Του λόγω της ανικανότητας της ανθρωπότητας να εισέλθει στην ανάπαυση· δεν ήταν ότι αρχικά δεν μπορούσε να αναπαυθεί. Η είσοδος στην ανάπαυση δεν σημαίνει ότι όλα τα πράγματα θα σταματήσουν να μετακινούνται ή ότι όλα θα σταματήσουν να αναπτύσσονται, ούτε σημαίνει ότι ο Θεός θα σταματήσει να εργάζεται ή ο άνθρωπος θα πάψει να ζει. Το σημάδι της εισόδου στην ανάπαυση είναι το εξής: Ο Σατανάς καταστράφηκε· αυτοί οι κακοί άνθρωποι που στηρίζουν τον Σατανά στο να πράττει το κακό έχουν τιμωρηθεί και εξαφανιστεί· όλες οι δυνάμεις, οι εχθρικές προς τον Θεό, παύουν να υπάρχουν. Ο Θεός που εισέρχεται σε ανάπαυση σημαίνει ότι δεν θα επιτελεί πλέον το έργο Του για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Η ανθρωπότητα που εισέρχεται σε ανάπαυση σημαίνει ότι όλη η ανθρωπότητα θα ζήσει μέσα στο φως του Θεού και κάτω από τις ευλογίες Του. Δεν θα υπάρξει καμία από τις διαφθορές του Σατανά, ούτε θα γίνουν αδικίες. Η ανθρωπότητα θα ζήσει κανονικά στη γη και κάτω από τη φροντίδα του Θεού. Όταν ο Θεός και ο άνθρωπος εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί, αυτό θα σημαίνει ότι η ανθρωπότητα έχει σωθεί και ότι ο Σατανάς έχει καταστραφεί, ότι το έργο του Θεού μέσα στον άνθρωπο έχει ολοκληρωθεί εντελώς. Ο Θεός δεν θα συνεχίσει να εργάζεται μέσα στον άνθρωπο και ο άνθρωπος δεν θα ζει πλέον υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Ως εκ τούτου, ο Θεός δεν θα είναι πλέον απασχολημένος και ο άνθρωπος δεν θα τρέχει πλέον. Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση ταυτόχρονα. Ο Θεός θα επιστρέψει στην αρχική Του θέση και κάθε άτομο θα επιστρέψει στην αντίστοιχη θέση του. Αυτοί είναι οι προορισμοί που ο Θεός και ο άνθρωπος θα διαμείνουν αντίστοιχα μετά το τέλος ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού. Ο Θεός έχει τον προορισμό του Θεού και ο άνθρωπος έχει τον προορισμό του ανθρώπου. Ενώ αναπαύεται, ο Θεός θα συνεχίσει να καθοδηγεί όλη την ανθρωπότητα στη ζωή τους πάνω στη γη. Ενώ βρίσκεται υπό το φως του Θεού, ο άνθρωπος θα λατρεύει τον έναν αληθινό Θεό στον ουρανό. Ο Θεός δεν θα ζει πλέον ανάμεσα στην ανθρωπότητα και ο άνθρωπος δεν θα είναι σε θέση να ζήσει μαζί με τον Θεό στον προορισμό του Θεού. Ο Θεός και ο άνθρωπος δεν θα μπορούν να ζήσουν μέσα στο ίδιο βασίλειο· αντίθετα, και οι δύο θα έχουν το δικό τους αντίστοιχο τρόπο ζωής. Ο Θεός είναι Αυτός που καθοδηγεί όλη την ανθρωπότητα, ενώ όλη η ανθρωπότητα είναι η αποκρυστάλλωση του έργου διαχείρισης του Θεού. Είναι η ανθρωπότητα που οδηγείται. Όσον αφορά την ουσία, η ανθρωπότητα δεν είναι παρόμοια με τον Θεό. Για να αναπαυθείς, θα πρέπει να επιστρέψεις στην αρχική σου θέση. Επομένως, όταν ο Θεός εισέρχεται στην ανάπαυση, σημαίνει ότι ο Θεός επιστρέφει στην αρχική Του θέση. Ο Θεός δεν θα ζει πλέον πάνω στη γη, ούτε θα μοιράζεται τη χαρά και την ταλαιπωρία της ανθρωπότητας σαν να βρίσκεται ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Όταν η ανθρωπότητα εισέρχεται στην ανάπαυση, αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος έχει γίνει μια πραγματική δημιουργία· η ανθρωπότητα θα λατρεύει τον Θεό από τη γη και θα έχει φυσιολογική ανθρώπινη ζωή. Οι άνθρωποι δεν θα είναι πλέον ανυπάκουοι στον Θεό ούτε θα αντιστέκονται στον Θεό· θα επιστρέψουν στην αρχική ζωή του Αδάμ και της Εύας. Αυτές είναι οι αντίστοιχες ζωές και οι προορισμοί του Θεού και της ανθρωπότητας μετά την είσοδό τους στην ανάπαυση. Η ήττα του Σατανά είναι μια αναπόφευκτη εξέλιξη στον πόλεμο μεταξύ του Θεού και του Σατανά. Με αυτόν τον τρόπο, η είσοδος του Θεού στην ανάπαυση μετά την ολοκλήρωση του έργου διαχείρισής Του και η πλήρης σωτηρία και η είσοδος του ανθρώπου στην ανάπαυση, θα γίνουν αναπόφευκτη εξέλιξη. Ο τόπος ανάπαυσης του ανθρώπου είναι στη γη και ο τόπος ανάπαυσης του Θεού είναι στον ουρανό. Ενώ ο άνθρωπος λατρεύει τον Θεό στην ανάπαυση, θα ζήσει επί της γης, κι ενώ ο Θεός καθοδηγεί το υπόλοιπο τμήμα της ανθρωπότητας στην ανάπαυση, θα τους καθοδηγήσει από τον ουρανό, όχι από τη γη. Ο Θεός θα εξακολουθεί να είναι το Πνεύμα, ενώ ο άνθρωπος θα εξακολουθεί να είναι σάρκα. Ο Θεός και ο άνθρωπος έχουν και οι δύο διαφορετικούς τρόπους ανάπαυσης. Ενώ ο Θεός αναπαύεται, θα έρθει και θα εμφανιστεί ανάμεσα στους ανθρώπους· ενώ ο άνθρωπος αναπαύεται, θα οδηγηθεί από τον Θεό να επισκεφθεί τον ουρανό, κι επίσης να απολαύσει τη ζωή στον ουρανό. Αφού ο Θεός και ο άνθρωπος εισέλθουν στην ανάπαυση, ο Σατανάς δεν θα υπάρχει πλέον και, όπως ο Σατανάς, έτσι και αυτοί οι πονηροί άνθρωποι δεν θα υπάρχουν πλέον. Πριν ο Θεός και ο άνθρωπος εισέλθουν στην ανάπαυση, εκείνοι οι κακοί άνθρωποι που κάποτε εκδίωκαν τον Θεό πάνω στη γη και οι εχθροί επί της γης που ήταν ανυπάκουοι σε Αυτόν, θα έχουν ήδη καταστραφεί· θα έχουν συντριβεί από τις μεγάλες καταστροφές των έσχατων ημερών. Αφού τα κακά αυτά άτομα έχουν καταστραφεί εντελώς, η γη δεν θα γνωρίσει ποτέ ξανά την ενόχληση του Σατανά. Η ανθρωπότητα θα αποκτήσει πλήρη σωτηρία, και μόνο τότε θα ολοκληρωθεί το έργο του Θεού. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις για τον Θεό και τον άνθρωπο ώστε να εισέλθουν στην ανάπαυση.

Θρησκευτική ταινία «Πολυαναμενόμενη Ευτυχία»

Θρησκευτική ταινία «Πολυαναμενόμενη Ευτυχία» Η αληθινή μαρτυρία ενός χριστιανού

Για να κερδίσουν αρκετά χρήματα ώστε να ζήσουν μια καλή ζωή, η Ντινγκ Ρουιλίν και ο σύζυγός της εργάστηκαν πάρα πολύ σκληρά για να ανοίξουν και να διευθύνουν μια επιχείρηση. Ωστόσο, εξαιτίας της εκμετάλλευσης και της κακομεταχείρισης από την κυβέρνηση του ΚΚΚ, εξακολουθούν να είναι βαριά χρεωμένοι και δεν έχουν άλλη επιλογή απ’ το να φύγουν για εργασία στο εξωτερικό. Για να βγάλει περισσότερα χρήματα, η Ντινγκ Ρουιλίν πιάνει δύο δουλειές. Το βαρύ φορτίο της δουλειάς της και η αδιαφορία των ανθρώπων γύρω της την κάνουν να συνειδητοποιήσει τον πόνο και την ανημποριά του να ζει κανείς για το χρήμα. Εν μέσω του πόνου και της σύγχυσής της, συναντά τη συμμαθήτριά της από το λύκειο, τη Λιν Ζισίν. Στις συνομιλίες τους, η Ντινγκ Ρουιλίν βλέπει ότι η Λιν Ζισίν έχει φτάσει στο σημείο να κατανοεί πολλά πράγματα χάρη στην πίστη της στον Θεό. Με την παρουσία του Θεού, νιώθει πνευματική γαλήνη και ευτυχία, και ζει σε μια ήρεμη, χαλαρή κατάσταση, γεγονός που κάνει την Ντινγκ Ρουιλίν να θέλει κι αυτή να πιστέψει στον Θεό. Σύντομα, για να βγάλουν ακόμη περισσότερα χρήματα, η Ντινγκ Ρουιλίν και ο σύζυγός της αναλαμβάνουν τη λειτουργία ενός εστιατορίου, αλλά η μακροχρόνια κόπωση γίνεται αιτία για να αρρωστήσει σοβαρά η Ντινγκ Ρουιλίν, κάτι που στη συνέχεια τη βάζει σε κίνδυνο να μείνει παράλυτη. Το μαρτύριο της ασθένειάς της κάνει την Ντινγκ Ρουιλίν να ξεκινήσει να στοχάζεται τη ζωή της. Για τι θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι; Αξίζει να θυσιάζει κανείς τη ζωή του για πλούτο και φήμη; Μπορούν τα χρήματα να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ξεφύγουν από την κενότητα και τη δυστυχία; Μπορούν να σώσουν τους ανθρώπους από τον θάνατο; Μέσα από τη συναναστροφή των αδελφών της πάνω στον λόγο του Θεού, η Ντινγκ Ρουιλίν καταφέρνει να δει ξεκάθαρα τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα που αφορούν τη ζωή, μαθαίνει για το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να επιδιώκει κανείς στη ζωή και βρίσκει τελικά πνευματική απελευθέρωση. Μέσα από την καθοδήγηση του λόγου του Θεού, η Ντινγκ Ρουιλίν ανακαλύπτει τελικά την ευτυχία στη ζωή...

Σχετική σύσταση:  «Πλούτη και Δυστυχία» Μπορούν τα χρήματα να αγοράσουν την ευτυχία;

Α. Οι αλήθειες αναφορικά με την ενσάρκωση του Θεού

7. Γιατί λέγεται ότι οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού ολοκληρώνουν τη σημασία της ενσάρκωσης;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Ούτω και ο Χριστός, άπαξ προσφερθείς διά να σηκώση τας αμαρτίας πολλών, θέλει φανή εκ δευτέρου χωρίς αμαρτίας εις τους προσμένοντας αυτόν διά σωτηρίαν» (Εβρ. 9:28).

«Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος» (Ιωάν. 1:1).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Η πρώτη ενσάρκωση έγινε για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία μέσω της σάρκας του Ιησού, δηλαδή, Αυτός έσωσε τον άνθρωπο από τον σταυρό, αλλά η διεφθαρμένη σατανική διάθεση παρέμενε ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Η δεύτερη ενσάρκωση δεν πρέπει πλέον να χρησιμεύει ως προσφορά περί αμαρτίας, αλλά για να σώζει πλήρως όσους λυτρώθηκαν από την αμαρτία. Αυτό γίνεται έτσι ώστε όσοι συγχωρούνται να μπορούν να απελευθερωθούν από τις αμαρτίες τους και να εξαγνιστούν πλήρως και να επιτύχουν αλλαγή της διάθεσής τους, σπάζοντας έτσι τα δεσμά της επιρροής του σκότους του Σατανά και επιστρέφοντας ενώπιον του θρόνου του Θεού. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αγιοποιηθεί πλήρως. Ο Θεός ξεκίνησε το έργο της σωτηρίας την Εποχή της Χάριτος μετά την ολοκλήρωση της Εποχής του Νόμου. Μόνο κατά τις έσχατες ημέρες, όταν ο Θεός έχει εξαγνίσει πλήρως την ανθρωπότητα επιτελώντας το έργο της κρίσης και του παιδέματος του ανθρώπου εξαιτίας της επαναστατικότητας, ο Θεός θα ολοκληρώσει το έργο της σωτηρίας Του και θα εισέλθει στην ανάπαυσή Του. Επομένως, στα τρία στάδια του έργου, μόνο δύο φορές ενσαρκώθηκε ο Θεός για να πραγματοποιήσει το έργο Του μεταξύ των ανθρώπων ο ίδιος. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο ένα από τα τρία στάδια του έργου είναι να καθοδηγεί τον άνθρωπο στη ζωή του, ενώ τα άλλα δύο είναι το έργο της σωτηρίας. Μόνο εάν ενσαρκώνεται ο Θεός μπορεί να ζήσει μαζί με τον άνθρωπο, να βιώσει τον πόνο του κόσμου και να ζήσει σε μια συνηθισμένη σάρκα. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να παράσχει στους ανθρώπους της δημιουργίας Του τον πρακτικό λόγο που έχουν ανάγκη. Ο άνθρωπος λαμβάνει πλήρη σωτηρία από τον Θεό εξαιτίας του ενσαρκωμένου Θεού, όχι άμεσα από τις προσευχές του στον ουρανό. Διότι ο άνθρωπος είναι σαρκικός. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δει το Πνεύμα του Θεού, πολύ λιγότερο δε, να Τον προσεγγίσει. Το μόνο με το οποίο μπορεί να συσχετιστεί ο άνθρωπος είναι η ενσάρκωση του Θεού. Μόνο μέσω Αυτού μπορεί ο άνθρωπος να κατανοήσει όλον τον λόγο και όλες τις αλήθειες και να λάβει πλήρη σωτηρία. Η δεύτερη ενσάρκωση αρκεί για να απαλλαγεί ο άνθρωπος από τις αμαρτίες του και να εξαγνιστεί πλήρως. Ως εκ τούτου, η δεύτερη ενσάρκωση θα φέρει εις πέρας όλο το έργο του Θεού στη σάρκα και θα ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού.

από «Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Διάλογος - Πέρα από τη Βίβλο

Διάλογος - Πέρα από τη Βίβλο

Ο Σιανγκ Γιανγκ εργάζεται σε μια κατ’ οίκον εκκλησία και, όπως πολλοί θρησκευόμενοι, πιστεύει ότι τα λόγια και το έργο του Θεού βρίσκονται στο σύνολό τους στη Βίβλο, ότι το να πιστεύει κανείς στον Κύριο σημαίνει να πιστεύει στη Βίβλο, ότι η Βίβλος αντιπροσωπεύει τον Κύριο και ότι αν εκείνος συμμορφώνεται με τη Βίβλο, θα εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών και θα αποκτήσει αιώνια ζωή. Αλλά ο Αδελφός Ζανγκ Γι έχει αμφιβολίες γι’ αυτή την άποψη. Οι δυο τους ξεκινούν έναν χιουμοριστικό διάλογο: Βρίσκονται στ’ αλήθεια όλα τα λόγια και το έργο του Θεού στη Βίβλο; Η Βίβλος στ’ αλήθεια αντιπροσωπεύει τον Κύριο; Τηρώντας τη Βίβλο, μπορούμε να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών και να αποκτήσουμε αιώνια ζωή; Για να μάθετε τις απαντήσεις, παρακαλώ παρακολουθήστε τον Διάλογος - Πέρα από τη Βίβλο

«Το Κόμμα δεν έχει πει την τελευταία λέξη»

Ελληνική Χριστιανική ταινία «Το Κόμμα δεν έχει πει την τελευταία λέξη» Με ποιον τρόπο το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα διαλύει τις οικογένειες των χριστιανών (Τρέιλερ)

Η Λι Μινγκάι είναι χριστιανή στην ηπειρωτική Κίνα. Είναι μια γυναίκα με ακέραιο χαρακτήρα, η οποία σέβεται τα πεθερικά της, βοηθά τον σύζυγό της και διαπαιδαγωγεί το παιδί της κι έχει μια ευτυχισμένη και αρμονική οικογένεια. Στην Κίνα, ωστόσο, όπου τον έλεγχο ασκεί ο αθεϊσμός, η κινεζική κομμουνιστική κυβέρνηση συλλαμβάνει διαρκώς με τη βία και καταδιώκει ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό. Το 2006, η Λι Μινγκάι συνελήφθη και της επιβλήθηκε πρόστιμο εξαιτίας της πίστης της στον Θεό. Αφού η Λι Μινγκάι επέστρεψε στην οικία της, η κινεζική κομμουνιστική αστυνομία απειλούσε συχνά και εκφόβιζε τόσο την ίδια, όσο και την οικογένειά της και προσπαθούσε να αποτρέψει τη Λι από το να συνεχίσει την πίστη της στον Θεό. Μια μέρα, ενώ η Λι Μινγκάι ήταν εκτός σπιτιού και είχε κάποια συνάντηση, κάποιος πληροφοριοδότης την κατήγγειλε. Η αστυνομία πήγε στην οικία της Λι Μινγκάι προσπαθώντας να την συλλάβει. Εκείνη αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την οικία της και από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια ζωή κατά την οποία κρύβεται από μέρος σε μέρος και τρέπεται σε φυγή από το σπίτι της. Η κινεζική κομμουνιστική αστυνομία εξακολουθεί να μην την αφήνει σε ησυχία, κάνοντας διαρκώς περιπολία έξω από το σπίτι της και περιμένοντας μια ευκαιρία για να τη συλλάβει. Ένα βράδυ, η Λι Μινγκάι μπαίνει κρυφά στο σπίτι της για να δει την οικογένειά της, μα σχεδόν αμέσως η αστυνομία σπεύδει να τη συλλάβει. Ευτυχώς κάποιος την προειδοποιεί και η Λι γλιτώνει τον όλεθρο. Τρία χρόνια αργότερα, ενώ η Λι Μινγκάι κάνει πράξη την πίστη της και κάνει το καθήκον της μακριά από το σπίτι της, η κινεζική κομμουνιστική αστυνομία την ακολουθεί και τη συλλαμβάνει. Η κινεζική κομμουνιστική αστυνομία υποβάλει τη Λι Μινγκάι σε απάνθρωπα βασανιστήρια και μαρτύρια και χρησιμοποιεί τη στοργή της για την οικογένειάς της, ώστε να προσπαθήσει να τη δελεάσει. Χρησιμοποιούν απειλές όπως τη στέρηση του δικαιώματος του παιδιού της να πηγαίνει στο σχολείο και τον αποκλεισμό μελλοντικής πρόσβασης που ίσως είχε το παιδί σε θέσεις εργασίας στην κυβέρνηση, προσπαθώντας να την εξαναγκάσουν να εγκαταλείψει την πίστη της στον Θεό, να προδώσει τους ηγέτες της εκκλησίας και να κοινοποιήσει τα οικονομικά της εκκλησίας. Κατά το διάστημα αυτό, η Λι Μινγκάι προσεύχεται στον Θεό κι εναποθέτει την πίστη της σ’ Αυτόν. Στα λόγια του Θεού βρίσκει διαφώτιση και καθοδήγηση. Υπομένει τα βασανιστήρια και το μαρτύριο της κινεζικής κομμουνιστής αστυνομίας, δεν ξεγελιέται από τα κόλπα του Σατανά και αποφασίζει να μην προδώσει τον Θεό. Καταθέτει σταθερά μαρτυρία για τον Θεό. Η ανάκριση της κινεζικής κομμουνιστικής αστυνομίας δεν αποφέρει καρπούς και οι αστυνομικοί εκνευρίζονται λόγω του εξευτελισμού τους. Οδηγούν τη Λι Μινγκάι ντυμένη με ρούχα κρατούμενης στο σπίτι της στο χωριό, διαπομπεύοντάς την, ώστε να την δουν όλοι. Το κάνουν αυτό προκειμένου να την ντροπιάσουν κι ύστερα να προσπαθήσουν να πείσουν τα μέλη της οικογένειάς της να την βάλουν σε πειρασμό ώστε να προδώσει τον Θεό και να «πουλήσει» την εκκλησία. Η Λι Μινγκάι είναι ιδιαίτερα εξοργισμένη με το πώς οι Κινέζοι Κομμουνιστές αποδίδουν τις δυσκολίες της οικογένειάς της στην πίστη της στον Θεό. Πλημμυρισμένη από δικαιολογημένη αγανάκτηση, η Λι Μινγκάι φέρνει θυμωμένη στο φως τη μοχθηρή πραγματικότητα του πώς η κινεζική κομμουνιστική κυβέρνηση συλλαμβάνει και καταδιώκει τους χριστιανούς. Δηλώνει πως αυτός που καταστρέφει στ’ αλήθεια τις οικογένειες των χριστιανών είναι η κινεζική κομμουνιστική κυβέρνηση, η οποία αποτελεί τον αρχι-εγκληματία, ο οποίος φέρνει στους ανθρώπους κάθε είδος συμφοράς. Έτσι, προσφέρει μια ολοκληρωτική και ντροπιαστική ήττα στους Κινέζους Κομμουνιστές.

Το έργο την Εποχή του Νόμου

Το έργο που έκανε ο Ιεχωβά στους Ισραηλίτες γνωστοποίησε στην ανθρωπότητα τον γήινο τόπο προέλευσης του Θεού, που ήταν επίσης το άγιος μέρος όπου Εκείνος παρουσιάστηκε. Περιόρισε το έργο Του στους ανθρώπους του Ισραήλ. Αρχικά, δεν έκανε έργο εκτός του Ισραήλ. Αντίθετα, διάλεξε έναν λαό που έκρινε κατάλληλο για να περιορίσει το εύρος του έργου Του. Το Ισραήλ ήταν το μέρος όπου ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα κι από το χώμα του τόπου εκείνου ο Ιεχωβά έφτιαξε τον άνθρωπο. Το μέρος εκείνο έγινε η βάση του έργου Του στη γη. Οι Ισραηλίτες, που ήταν οι απόγονοι του Νώε και επίσης οι απόγονοι του Αδάμ, ήταν το ανθρώπινο θεμέλιο του έργου του Ιεχωβά στη γη.

Τον καιρό εκείνο, η σημασία, ο σκοπός και τα στάδια του έργου του Ιεχωβά στον Ισραήλ ήταν για να αρχίσει το έργο Του σε ολόκληρη τη γη, το οποίο, παίρνοντας τον Ισραήλ ως πυρήνα του, σταδιακά εξαπλώθηκε στα έθνη. Αυτή είναι η αρχή, σύμφωνα με την οποία εργάζεται στο σύμπαν – να εδραιώσει ένα μοντέλο και στη συνέχεια να το διευρύνει μέχρι όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη να δεχθούν το ευαγγέλιό Του. Οι πρώτοι Ισραηλίτες ήταν οι απόγονοι του Νώε. Οι άνθρωποι αυτοί ευλογήθηκαν μόνο με την πνοή του Ιεχωβά και κατανοούσαν αρκετά για να φροντίσουν τις βασικές ανάγκες της ζωής, αλλά δεν γνώριζαν τι είδους Θεός ήταν ο Ιεχωβά ή το θέλημά Του για τον άνθρωπο, πόσο μάλλον πώς έπρεπε να έχουν φόβο Θεού για τον Κύριο όλης της δημιουργίας. Όσο για το αν υπήρχαν κανόνες και νόμοι προς τήρηση και αν υπήρχε έργο που τα δημιουργημένα όντα έπρεπε να κάνουν για τον Δημιουργό: οι απόγονοι του Αδάμ δεν γνώριζαν τίποτα από αυτά. Το μόνο που ήξεραν ήταν ότι ο σύζυγος θα έπρεπε να ιδρώνει και να εργάζεται σκληρά για να προμηθεύει για την οικογένειά του και ότι η γυναίκα θα έπρεπε να υποτάσσεται στον άντρα της και να διαιωνίζουν το ανθρώπινο γένος που ο Ιεχωβά δημιούργησε. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι αυτοί, που είχαν μόνο την πνοή του Ιεχωβά και την ζωή Του, δεν ήξεραν τίποτα για το πώς να ακολουθήσουν τους νόμους του Θεού ή πώς να ικανοποιήσουν τον Κύριο όλης της δημιουργίας. Κατανοούσαν πάρα πολύ λίγα. Οπότε, ακόμη κι αν δεν υπήρχε τίποτα διεφθαρμένο ή απατηλό στις καρδιές τους και η ζήλεια και οι διαμάχες σπάνια υπήρχαν μεταξύ τους, παρόλα αυτά δεν είχαν καμία γνώση ή κατανόηση του Ιεχωβά, του Κυρίου όλης της δημιουργίας. Οι πρόγονοι του ανθρώπου γνώριζαν μόνο πώς να τρώνε και να απολαμβάνουν τα αγαθά του Ιεχωβά, αλλά δεν γνώριζαν πώς να έχουν φόβο Θεού για τον Ιεχωβά. Δεν γνώριζαν ότι ο Ιεχωβά είναι ο Ένας που θα έπρεπε να λατρεύουν με όλη τους την ψυχή. Οπότε, πώς μπορούσαν να ονομάζονται πλάσματά Του; Αν ήταν έτσι, τι γίνεται με τα λόγια, «Ο Ιεχωβά είναι ο Κύριος όλης της δημιουργίας» και «Εκείνος δημιούργησε τον άνθρωπο για να Τον φανερώνει, να Τον δοξάζει και να Τον αντιπροσωπεύει»· δεν θα ήταν τα λόγια αυτά μάταια; Πώς θα μπορούσαν άνθρωποι που δεν έχουν σεβασμό για τον Ιεχωβά να γίνουν μαρτυρία για την δόξα Του; Πώς θα μπορούσαν να γίνουν εκδήλωση της δόξας Του; Δεν θα ήταν τότε τα λόγια του Ιεχωβά, «Δημιούργησα τον άνθρωπο κατ’ εικόνα Μου», όπλο στα χέρια του Σατανά, του πονηρού; Δεν θα γίνονταν τα λόγια αυτά ένα σημάδι ταπείνωσης στη δημιουργία του ανθρώπου από τον Ιεχωβά; Για να ολοκληρωθεί το στάδιο αυτό του έργου, ο Ιεχωβά, μετά που δημιούργησε την ανθρωπότητα, δεν τους δίδαξε ή τους καθοδήγησε από την εποχή του Αδάμ έως την εποχή του Νώε. Αντίθετα, μόνο μετά που ο κατακλυσμός κατέστρεψε τον κόσμο ξεκίνησε επίσημα να καθοδηγεί τους Ισραηλίτες, που ήταν οι απόγονοι του Νώε και, επίσης, του Αδάμ. Το έργο και τα λόγια Του στον Ισραήλ έδωσαν καθοδήγηση σε όλους τους ανθρώπους του Ισραήλ, καθώς ζούσαν τη ζωή τους σε όλη τη γη του Ισραήλ και, μ’ αυτόν τον τρόπο, έδειξαν στην ανθρωπότητα ότι ο Ιεχωβά δεν ήταν ικανός μόνο να δώσει πνοή στον άνθρωπο για να έχει ζωή από Εκείνον και να αναβαθμιστεί από χώμα σε ένα δημιουργημένο ανθρώπινο ον, αλλά θα μπορούσε επίσης να κάψει την ανθρωπότητα και να καταραστεί την ανθρωπότητα και να χρησιμοποιήσει το ραβδί Του για να κυβερνήσει την ανθρωπότητα. Έτσι, είδαν επίσης ότι ο Ιεχωβά μπορούσε να καθοδηγήσει την ζωή του ανθρώπου στη γη και να μιλήσει και να κάνει έργο στην ανθρωπότητα σύμφωνα με τις ώρες της ημέρας και της νύχτας. Έκανε το έργο μόνο για να γνωρίσουν τα πλάσματά Του ότι ο άνθρωπος προήλθε από χώμα που Εκείνος πήρε στο χέρι Του και, επιπλέον, ότι ο άνθρωπος έχει φτιαχτεί από Εκείνον. Όχι μόνο αυτό, αλλά το έργο που ξεκίνησε στον Ισραήλ είχε το σκοπό άλλοι άνθρωποι και έθνη (που, ουσιαστικά, δεν ήταν ξεχωριστά από τον Ισραήλ, αλλά αντίθετα είχαν πάρει διαφορετικό δρόμο από τους Ισραηλίτες, ωστόσο ήταν απόγονοι του Αδάμ και της Εύας) να λάβουν το ευαγγέλιο του Ιεχωβά από τον Ισραήλ, ώστε όλα τα δημιουργημένα όντα στο σύμπαν να μπορούν να έχουν φόβο Θεού για τον Ιεχωβά και να Τον θεωρούν σημαντικό. Αν δεν είχε ξεκινήσει ο Ιεχωβά το έργο στον Ισραήλ, αλλά αντίθετα, μετά που δημιούργησε την ανθρωπότητα, τους άφηνε να ζουν ξένοιαστη ζωή στη γη, στην περίπτωση εκείνη, χάρη στη σωματική φύση του ανθρώπου (φύση σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να γνωρίζει πράγματα τα οποία δεν μπορεί να δει, δηλαδή δεν θα γνώριζε ότι ήταν ο Ιεχωβά που δημιούργησε την ανθρωπότητα, και ακόμη λιγότερο, γιατί το έκανε), δεν θα γνώριζαν ότι ήταν ο Ιεχωβά που δημιούργησε την ανθρωπότητα ή ότι Εκείνος είναι ο Κύριος όλης της δημιουργίας. Αν ο Ιεχωβά δημιουργούσε τον άνθρωπο και τον έβαζε στη γη, και απλώς καθάριζε τα χέρια Του από το χώμα και έφευγε, αντί να παραμένει στην ανθρωπότητα δίνοντάς τους καθοδήγηση για μια χρονική περίοδο, τότε όλη η ανθρωπότητα θα επέστρεφε στο τίποτα. Ακόμη κι ο ουρανός και η γη και όλα τα μυριάδες πράγματα που Εκείνος έφτιαξε και όλη η ανθρωπότητα θα επέστρεφαν στο τίποτα και, επιπλέον, θα είχαν ήδη ποδοπατηθεί από τον Σατανά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η επιθυμία του Ιεχωβά «Στη γη, δηλαδή στο μέσο της δημιουργίας Του, να έχει ένα μέρος να σταθεί, ένα άγιο μέρος» θα είχε γκρεμιστεί. Και επομένως, μετά που δημιούργησε την ανθρωπότητα, το γεγονός ότι μπορούσε να παραμείνει μεταξύ τους για να τους καθοδηγεί στην ζωή τους και να μιλά σ’ αυτούς βρισκόμενος ανάμεσά τους, όλο αυτό ήταν για να πραγματοποιήσει την επιθυμία Του και να επιτύχει το σχέδιό Του. Το έργο που έκανε στον Ισραήλ είχε σκοπό μόνο να εκτελέσει το σχέδιο που είχε ορίσει πριν την δημιουργία όλων των πραγμάτων και γι’ αυτό, το έργο Του πρώτα μεταξύ των Ισραηλιτών και η δημιουργία όλων των πραγμάτων από Εκείνον δεν ήταν αντίθετα μεταξύ τους, αλλά ήταν και τα δύο για χάρη της διαχείρισής Του, του έργου Του και της δόξας Του και επίσης, για να εμβαθύνει το νόημα της δημιουργίας της ανθρωπότητας από Εκείνον. Καθοδήγησε τη ζωή της ανθρωπότητας στη γη για δύο χιλιάδες χρόνια μετά τον Νώε, κατά την διάρκεια των οποίων δίδαξε στην ανθρωπότητα να κατανοεί πώς να έχει φόβο Θεού για τον Ιεχωβά, τον Κύριο όλης της δημιουργίας, πώς να διάγει την ζωή της και πώς να συνεχίσει να ζει και, πιο πολύ απ’ όλα, πώς να δρα ως μάρτυρας για τον Ιεχωβά, να Τον υπακούει και να Του δείχνει σεβασμό, ακόμη και να Τον λατρεύει με μουσική όπως έκαναν ο Δαβίδ και οι ιερείς του.