Κεφάλαιο 19

Απ’ ό,τι φαίνεται, οι άνθρωποι φαντάζονται ότι ο Θεός είναι πολύ ανώτερος και ασύλληπτος. Είναι σαν να μην κατοικεί ανάμεσα στους ανθρώπους, σαν να τους κοιτάει αφ’ υψηλού επειδή είναι τόσο ανώτερος. Ο Θεός, ωστόσο, διαλύει τις αντιλήψεις των ανθρώπων και τις εξαλείφει όλες, τις θάβει σε «τάφους» όπου γίνονται στάχτη. Η στάση του Θεού απέναντι στις αντιλήψεις του ανθρώπου είναι παρόμοια με τη στάση Του απέναντι στους νεκρούς, καθορίζοντάς τες κατά βούληση. Είναι σαν να μην υπάρχει απόκριση από τις αντιλήψεις. Έτσι, από τη δημιουργία του κόσμου, μέχρι σήμερα, ο Θεός επιτελεί αυτό το έργο χωρίς να έχει σταματήσει ποτέ. Εξαιτίας της σάρκας, οι άνθρωποι διαφθείρονται από τον Σατανά και, εξαιτίας των ενεργειών του Σατανά στη γη, οι άνθρωποι διαμορφώνουν αντιλήψεις μέσα από την πορεία των εμπειριών τους. Αυτό αποκαλείται «φυσική διαμόρφωση». Αυτό το στάδιο του έργου αποτελεί το τελευταίο μέρος του έργου του Θεού επί της γης, που σημαίνει ότι η μέθοδος που ακολουθεί ο Θεός για το έργο Του έχει φτάσει στο απόγειό της και εντείνει την εκπαίδευση των ανθρώπων, ώστε αυτοί να φτάσουν στην ολοκλήρωση μέσα από το ύστατο έργο Του και να εκπληρωθεί τελικά το θέλημά Του. Προηγουμένως, οι άνθρωποι δεν λάμβαναν παρά τη φώτιση και τη διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα, χωρίς να εκφέρει λόγο ο ίδιος ο Θεός. Όταν ο Θεός μίλησε με την ίδια Του τη φωνή, οι πάντες αιφνιδιάστηκαν, ενώ σήμερα τα λόγια Του είναι ακόμα πιο αινιγματικά. Είναι ακόμα πιο δύσκολο να γίνει κατανοητό το νόημα των λόγων Του και οι άνθρωποι μένουν έκθαμβοι, επειδή το πενήντα τοις εκατό των λόγων Του είναι μέσα σε εισαγωγικά. «Όταν μιλάω, ο άνθρωπος Με ακούει καθηλωμένος, όμως όταν σταματάω να μιλάω, αρχίζει και πάλι τα δικά του “εγχειρήματα”». Σε αυτό το απόσπασμα υπάρχει μία λέξη μέσα σε εισαγωγικά. Όσο πιο αστεία είναι τα λόγια του Θεού, τόσο περισσότερο ελκύουν τους ανθρώπους να τα διαβάσουν. Ένας λόγος είναι ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί να δεχθούν κάποιον να τους αντιμετωπίσει, όταν είναι χαλαροί. Ο κύριος λόγος είναι να μην αποθαρρυνθούν ή απογοητευτούν περισσότεροι άνθρωποι, επειδή δεν καταλαβαίνουν τα λόγια του Θεού. Αυτή είναι μια τακτική του Θεού στον πόλεμο ενάντια στον Σατανά. Μόνο με αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι θα ενδιαφέρονται για τα λόγια του Θεού και θα εξακολουθούν να τους δίνουν προσοχή, ακόμα κι αν σαστίζουν. Υπάρχει, όμως, μεγάλη γοητεία και σε όλα τα λόγια που δεν είναι μέσα σε εισαγωγικά, οπότε είναι πιο αξιοσημείωτα και κάνουν τους ανθρώπους να αγαπούν ακόμα περισσότερο τα λόγια του Θεού, καθώς τους δίνουν τη δυνατότητα να νιώσουν τη γλυκύτητα των λόγων Του μέσα στην καρδιά τους. Καθότι τα λόγια του Θεού περιέχουν μια τεράστια γκάμα μορφών, πλούτου και διαφορετικότητας και καθότι δεν υπάρχουν επαναλήψεις στα ουσιαστικά που περιλαμβάνονται στα πολλά λόγια του Θεού, μέσα από την τρίτη αίσθησή τους, όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Θεός είναι πάντοτε καινούργιος και ποτέ παλιός. Για παράδειγμα: «Δεν ζητώ από τον άνθρωπο να είναι απλώς ένας “καταναλωτής”, αλλά του ζητώ να γίνει ένας “παραγωγός”, ικανός να επιφέρει την ήττα του Σατανά». Οι λέξεις «καταναλωτής» και «παραγωγός» σε αυτήν την πρόταση έχουν παρόμοιο νόημα με κάποιες λέξεις που αναφέρθηκαν σε προηγούμενες περιπτώσεις, όμως ο Θεός δεν είναι άκαμπτος. Αντιθέτως, κάνει τον άνθρωπο να έχει επίγνωση της φρεσκάδας Του, ώστε αυτός να εκτιμά την αγάπη του Θεού. Το χιούμορ στην ομιλία του Θεού περιέχει την κρίση Του και τις απαιτήσεις Του για τους ανθρώπους. Καθότι όλα τα λόγια του Θεού έχουν κάποιον σκοπό, όλα έχουν κάποιο νόημα, το χιούμορ Του δεν αποσκοπεί απλώς να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα ή να κάνει τους ανθρώπους να γελάνε τρανταχτά, ή απλώς να λειτουργήσει ως μυοχαλαρωτικό. Αντιθέτως, το χιούμορ του Θεού προορίζεται να απελευθερώσει τον άνθρωπο από δεσμά πέντε χιλιάδων ετών και να μην τον αφήσει να γίνει ξανά δέσμιος, ώστε να είναι περισσότερο ικανός να δεχθεί τα λόγια του Θεού. Η μέθοδος του Θεού είναι «ένα κουταλάκι ζάχαρη βοηθά να κατέβει το φάρμακο». Ο Θεός δεν βάζει κανέναν να καταπιεί με το ζόρι πικρό φαρμάκι. Υπάρχει πίκρα μέσα στη γλυκύτητα, αλλά και γλυκύτητα στην πίκρα.

Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι την σήμερον ημέρα

Ο λόγος του Θεού | Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι την σήμερον ημέρα

Το συνολικό έργο 6.000 ετών, με το πέρασμα του χρόνου, έχει σταδιακά αλλάξει. Οι αλλαγές στο έργο αυτό έχουν προκύψει σύμφωνα με τις παγκόσμιες συνθήκες. Το έργο διαχείρισης του Θεού έχει σταδιακά μόνο μεταβληθεί, σύμφωνα με τις εξελικτικές τάσεις της ανθρωπότητας στο σύνολό της. Στην αρχή της δημιουργίας δεν είχε ακόμα σχεδιαστεί. Πριν τη δημιουργία του κόσμου ή αμέσως μετά τη δημιουργία του, ο Ιεχωβά δεν είχε ακόμα σχεδιάσει το πρώτο στάδιο του έργου, αυτό του νόμου, το δεύτερο στάδιο του έργου, αυτό της χάριτος, ή το τρίτο στάδιο του έργου, αυτό της κατάκτησης, κατά το οποίο Εκείνος πρώτα θα εργαζόταν σε μια ομάδα ανθρώπων – μερικούς από τους απογόνους των Μωαβιτών – και μέσω αυτού θα κατακτούσε ολόκληρο το σύμπαν. Δεν πρόφερε αυτούς τους λόγους μετά τη δημιουργία του κόσμου. Δεν πρόφερε αυτούς τους λόγους μετά τη Μωάβ, πόσο μάλλον πριν τον Λωτ. Ολόκληρο το έργο Του έγινε αυθόρμητα. Έτσι ακριβώς προέκυψε ολόκληρο το έξι χιλιάδων ετών έργο διαχείρισής Του. Σε καμιά περίπτωση δεν είχε καταγράψει πριν τη δημιουργία ένα τέτοιο σχέδιο ως Συνοπτικό Διάγραμμα για την Ανάπτυξη της Ανθρωπότητας. Στο έργο του Θεού, Εκείνος αμέσως εξέφρασε αυτό που Αυτός είναι. Δεν βασανίζει το μυαλό Του για να δημιουργήσει ένα σχέδιο. Φυσικά, πολλοί προφήτες προφήτευσαν πολλάκις, αλλά και πάλι, δεν μπορεί να ειπωθεί πως το έργο του Θεού ήταν από πάντα προσχεδιασμένο στην εντέλεια. Οι προφητείες έγιναν σύμφωνα με το τρέχον έργο του Θεού. Ολόκληρο το έργο Του αποτελεί το πιο επίκαιρο έργο. Πραγματοποιεί το έργο Του σύμφωνα με τις εξελίξεις των καιρών, και πραγματοποιεί το πιο επίκαιρο έργο Του σύμφωνα με την αλλαγή των πραγμάτων. Για Εκείνον, η πραγματοποίηση του έργου μοιάζει με την χορήγηση φαρμάκου σε έναν ασθενή. Καθώς εκτελεί το έργο Του, παρατηρεί και ενεργεί αναλόγως. Σε κάθε στάδιο του έργου Του, είναι σε θέση να εκφράζει την περισσή σοφία και ικανότητά Του. Αποκαλύπτει την περισσή σοφία Του και την μεγάλη Του εξουσία σύμφωνα με το έργο της συγκεκριμένης εποχής, ενώ επιτρέπει σε όλους εκείνους τους ανθρώπους, τους οποίους Εκείνος επανέφερε κατά την εποχή αυτή, να δουν τη διάθεσή Του στην ολότητά της. Ικανοποιεί τις ανάγκες του ανθρώπου και υλοποιεί το έργο που πρέπει να κάνει σύμφωνα με το έργο που απαιτείται να πραγματοποιηθεί σε κάθε εποχή. Ικανοποιεί τις ανάγκες του ανθρώπου σύμφωνα με τον βαθμό, στον οποίο ο Σατανάς τους έχει διαφθείρει. Το ίδιο συνέβη και στην αρχή, όταν ο Ιεχωβά δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα, προκειμένου να τους επιτρέψει να φανερώσουν τον Θεό στη γη και να φέρουν τη μαρτυρία του Θεού ανάμεσα στη δημιουργία, όμως η Εύα υπέκυψε στον πειρασμό του φιδιού και αμάρτησε. Το ίδιο συνέβη και με τον Αδάμ, κι έτσι, και οι δύο στον κήπο έφαγαν τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Ως εκ τούτου, ο Ιεχωβά είχε να επιτελέσει ένα επιπρόσθετο έργο σ’ αυτούς. Είδε τη γύμνια τους και κάλυψε τα σώματά τους με ενδύματα φτιαγμένα από προβιές ζώων. Στη συνέχεια, είπε στον Αδάμ: «Επειδή υπήκουσας εις τον λόγον της γυναικός σου, και έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε λέγων, Μη φάγης απ' αυτού, κατηραμένη να ήναι η γη εξ αιτίας σου… εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει». Στην δε γυναίκα είπε: «Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου, και αυτός θέλει σε εξουσιάζει». Από τότε, Εκείνος τους έδιωξε από τον Κήπο της Εδέμ, και τους ανάγκασε να ζουν έξω από τον κήπο, όπως συμβαίνει και με τον σύγχρονο άνθρωπο τώρα στη γη. Στην αρχή, όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, δεν σχεδίαζε να τον αφήσει μετά την δημιουργία του να υποκύψει στον πειρασμό του φιδιού, κι έτσι, καταράστηκε τον άνθρωπο και το φίδι. Στην πραγματικότητα, δεν σχεδίαζε κάτι τέτοιο. Απλώς, η εξέλιξη των πραγμάτων ήταν αυτή που Του έδωσε νέο έργο στη δημιουργία Του. Αφότου ο Ιεχωβά επιτέλεσε αυτό το έργο στον Αδάμ και την Εύα στη γη, η ανθρωπότητα συνέχισε να εξελίσσεται για πολλές χιλιάδες χρόνια, έως ότου «Και είδεν ο Ιεχωβά ότι επληθύνετο η κακία του ανθρώπου επί της γης, και πάντες οι σκοποί των διαλογισμών της καρδίας αυτού ήσαν μόνον κακία πάσας τας ημέρας. Και μετεμελήθη ο Ιεχωβά ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γης. και ελυπήθη εν τη καρδία αυτού. […] Ο δε Νώε εύρε χάριν ενώπιον Ιεχωβά». Εκείνη τη στιγμή, ο Ιεχωβά απέκτησε κι άλλο νέο έργο, διότι η ανθρωπότητα που Εκείνος δημιούργησε, είχε καταντήσει υπερβολικά αμαρτωλή αφότου υπέκυψε στον πειρασμό του φιδιού. Δεδομένων των συγκυριών, ο Ιεχωβά, επέλεξε την οικογένεια του Νώε, ανάμεσα σ’ εκείνους τους ανθρώπους, για να της χαρίσει τη ζωή, ενώ επιτέλεσε το έργο της καταστροφής του κόσμου με κατακλυσμό. Η ανθρωπότητα συνέχισε να εξελίσσεται κατ’ αυτόν τον τρόπο μέχρι και σήμερα, και να γίνεται όλο και πιο διεφθαρμένη, κι όταν η εξέλιξή της φτάσει στο αποκορύφωμά της, θα είναι και το τέλος της. Από την αρχή μέχρι το τέλος του κόσμου, η εσωτερική αλήθεια του έργου Του ήταν πάντα έτσι. Είναι το ίδιο με το πώς θα ταξινομηθεί ο άνθρωπος σύμφωνα με το είδος του. Για κάθε μεμονωμένο άτομο, δεν έχει προκαθοριστεί απ’ την αρχή η κατηγορία στην οποία ανήκει, αλλά οι άνθρωποι ταξινομούνται σταδιακά, μόνον αφότου υποβληθούν σε μια διαδικασία εξέλιξης. Στο τέλος, όποιος δεν μπορεί να σωθεί εντελώς, θα επιστρέψει στους προγόνους του. Κανένα έργο του Θεού για την ανθρωπότητα δεν είχε προετοιμαστεί στη δημιουργία του κόσμου. Αντιθέτως, η εξέλιξη των πραγμάτων ήταν εκείνη που επέτρεψε στον Θεό να εκτελέσει το έργο Του βήμα-βήμα, πιο πραγματικά και πρακτικά, στην ανθρωπότητα. Κατά την ίδια λογική, ο Θεός Ιεχωβά δεν δημιούργησε το φίδι προκειμένου να βάλει σε πειρασμό τη γυναίκα. Δεν ήταν συγκεκριμένο σχέδιό Του ούτε ήταν κάτι που είχε εσκεμμένα προκαθορίσει. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως δεν ήταν αναμενόμενο. Εξαιτίας αυτού, παρόλα αυτά, ο Ιεχωβάς έδιωξε τον Αδάμ και την Εύα από τον Κήπο της Εδέμ και ορκίστηκε να μην δημιουργήσει ποτέ ξανά άνθρωπο. Όμως, η σοφία του Θεού ανακαλύπτεται από τον άνθρωπο πάνω σ’ αυτή τη βάση μόνο, όπως το σημείο που ανέφερα προηγουμένως: «Η σοφία Μου ασκείται βασισμένη στις μηχανορραφίες του Σατανά». Δεν έχει σημασία πόσο διεφθαρμένη έγινε η ανθρωπότητα, ή πώς το φίδι την έβαλε σε πειρασμό· ο Ιεχωβά εξακολουθούσε να έχει τη σοφία Του. Ως εκ τούτου, ασχολείται με το νέο έργο από τότε που δημιούργησε τον κόσμο, και κανένα από τα βήματα του έργου Του δεν επαναλήφθηκε ποτέ. Ο Σατανάς συνεχώς κάνει μηχανορραφίες, η ανθρωπότητα συνεχώς διαφθείρεται από τον Σατανά, και ο Ιεχωβά συνεχώς επιτελεί το σοφό έργο Του. Δεν έχει αποτύχει ποτέ, και δεν έχει ποτέ σταματήσει το έργο Του από την δημιουργία του κόσμου μέχρι τώρα. Αφότου η ανθρωπότητα διεφθάρη από τον Σατανά, Εκείνος συνεχώς εργάζεται ανάμεσα στους ανθρώπους, προκειμένου να νικήσει τον εχθρό Του που διαφθείρει την ανθρωπότητα. Η μάχη αυτή θα συνεχιστεί από την αρχή μέχρι το τέλος του κόσμου. Πραγματοποιώντας αυτό το έργο, όχι μόνον επέτρεψε στην ανθρωπότητα, η οποία έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, να λάβει την σπουδαία σωτηρία Του, αλλά επιπλέον, της επέτρεψε να δει τη σοφία Του, την παντοδυναμία Του και την εξουσία Του, και στο τέλος, θα επιτρέψει στην ανθρωπότητα να δει τη δίκαιη διάθεσή Του, τιμωρώντας τους κακούς και ανταμείβοντας τους καλούς. Πολεμά τον Σατανά μέχρι σήμερα και δεν έχει ποτέ νικηθεί, διότι είναι ένας σοφός Θεός, και η σοφία Του ασκείται βασισμένη στις μηχανορραφίες του Σατανά. Κι έτσι, δεν αναγκάζει να υποταχθούν στην εξουσία Του μόνον όσα βρίσκονται στον ουρανό, αλλά κι όσα βρίσκονται στη γη, να αναπαύονται κάτω απ’ το υποπόδιό Του, αλλά και, πράγμα εξίσου σημαντικό, τους αμαρτωλούς οι οποίοι εισβάλουν και παρενοχλούν τους ανθρώπους, προκειμένου να υποστούν την παίδευσή Του. Όλα τα αποτελέσματα του έργου επιτυγχάνονται εξαιτίας της σοφίας Του. Δεν είχε αποκαλύψει ποτέ την σοφία Του πριν την ύπαρξη της ανθρωπότητας, διότι δεν είχε εχθρούς στον ουρανό, στη γη ή σε ολόκληρο το σύμπαν, και δεν υπήρχαν σκοτεινές δυνάμεις να εισβάλουν σε οτιδήποτε στη φύση. Αφού ο αρχάγγελος Τον πρόδωσε, Εκείνος δημιούργησε την ανθρωπότητα στη γη, και εξαιτίας της ανθρωπότητας ξεκίνησε επισήμως πόλεμο στη διάρκεια των χιλιετηρίδων με τον Σατανά, τον αρχάγγελο, ένας πόλεμος που γίνεται όλο και πιο έντονος σε κάθε διαδοχικό στάδιο. Η παντοδυναμία και η σοφία Του είναι παρόντα σε καθένα από αυτά τα στάδια. Μόνον αυτήν την περίοδο μπορούν τα πάντα στον ουρανό και στη γη να δουν τη σοφία, την παντοδυναμία και, κυρίως, την πραγματικότητα του Θεού. Εκείνος εξακολουθεί να επιτελεί το έργο Του με τον ίδιο πραγματικό τρόπο σήμερα. Επιπλέον, όσο επιτελεί το έργο Του, αποκαλύπτει επίσης την σοφία και την παντοδυναμία Του. Σας επιτρέπει να δείτε την εσωτερική αλήθεια κάθε σταδίου του έργου, να δείτε ακριβώς πώς να εξηγήσετε την παντοδυναμία και, κυρίως, την πραγματικότητα του Θεού.