Χριστιανικά τραγούδια | Ακολουθείς το σημερινό έργο του Θεού;

 

I Αν δεν ακολουθήσεις σήμερα το φως τότε είσαι μακριά απ’ τον Θεό κι ο δεσμός σας ίσως έχει διαρραγεί, είσαι δίχως πνευματική ζωή. Η σχέση με τον Θεό χτίζεται στην αποδοχή του λόγου Του σήμερα. Άραγε, έχεις εσύ πνευματική ζωή και μια σωστή σχέση με τον Θεό; Ακολουθείς, άραγε, το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος; Άραγε, έχεις πάψει να 'σαι παθητικός; Όσοι στον λόγο του Θεού πιστεύουν, όσοι βασίζονται στο έργο Του, κι ακολουθούν το φως του Πνεύματος, βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος. II Άραγε, ακολουθείς το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος; Αν μπορείς το φως Του ν’ ακολουθήσεις, να κατανοήσεις το θέλημα του θεού και να εισέλθεις στον λόγο Του, τότε ακολουθείς το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος. Αν δεν ακολουθείς το ρεύμα αυτό, τότε την αλήθεια δεν αποζητάς, και τ’ Άγιο Πνεύμα δεν θα εργαστεί μ’ αυτούς που δεν θέλουν να βελτιωθούν. Άνθρωποι τέτοιοι δεν έχουν δύναμη κι είναι πάντοτε παθητικοί. Ακολουθείς, άραγε, το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος; Άραγε, έχεις πάψει να 'σαι παθητικός; Όσοι στο λόγο του Θεού πιστεύουν, όσοι βασίζονται στο έργο Του, κι ακολουθούν το φως του Πνεύματος, βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος. III Αν πιστεύεις τον λόγο Του ως σωστό και αληθινό, αν πιστεύεις, ό,τι κι αν λέει Αυτός, τότε είσοδο αποζητάς στο έργο Του. Το θέλημά Του έτσι εκπληρώνεις. από το βιβλίο «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια»

Χριστιανικά τραγούδια | Ευλογημένοι είναι αυτοί που δέχονται το νέο έργο του Θεού

 

Στο λόγο του όσους υπακούνε το Άγιο Πνεύμα ευλογεί. Δεν έχει σημασία πώς ήταν, πώς τ’ Άγιο Πνεύμα εργαζόταν σ' αυτούς. Ευλογημένοι το πρόσφατο έργο Του όσοι κέρδισαν. (Μόνο αυτοί) - όσοι δεν μπορούν θα εξαλείφονται. Τώρα οι άνθρωποι αυτοί, που δέχτηκαν το νέο έργο Του, γι’ αυτό προορίζονταν προαιώνια, κι είναι οι πιο ευλογημένοι απ’ όλους. Ακούτε τη φωνή του Θεού μαρτυρείτε την εμφάνιση Αυτού. Γενιές στους αιώνες, σε γη κι ουρανό, κανείς, πιο ευλογημένος από σάς. Σαν αγνός παρθένος, δέξου νέα πράγματα, το Άγιο Πνεύμα αναζήτα, παραμερίζοντας παλιές αντιλήψεις υπακούοντας στο έργο του Θεού. Ο Θεός θέλει όσους δέχονται το νέο φως κι όσους δέχονται το πρόσφατο έργο Του. Τώρα οι άνθρωποι αυτοί, που δέχτηκαν το νέο έργο Του, γι’ αυτό προορίζονταν προαιώνια, κι είναι οι πιο ευλογημένοι απ’ όλους. Ακούτε τη φωνή του Θεού μαρτυρείτε την εμφάνιση Αυτού. Γενιές στους αιώνες, σε γη κι ουρανό, κανείς, πιο ευλογημένος από σάς.

Ομιλία του Θεού | Πώς να Γνωρίσεις την Πραγματικότητα

 

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει, «O Θεός είναι ένας πρακτικός Θεός: Όλο Του το έργο είναι πρακτικό, όλα τα λόγια που λέει είναι πρακτικά και όλες οι αλήθειες που εκφράζει είναι πρακτικές. Οτιδήποτε άλλο που δεν είναι ο λόγος Του είναι κενό, ανύπαρκτο και αβάσιμο. Σήμερα, εκείνο που οδηγεί τους ανθρώπους στον λόγο του Θεού είναι το Άγιο Πνεύμα. Εάν οι άνθρωποι επιδιώκουν την είσοδο στην πραγματικότητα, τότε πρέπει να αναζητήσουν την πραγματικότητα και να γνωρίσουν την πραγματικότητα, στη συνέχεια, θα πρέπει να βιώσουν την πραγματικότητα, να τη ζήσουν. Όσο περισσότερο γνωρίζουν οι άνθρωποι την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο μπορούν να πουν αν τα λόγια των άλλων είναι αληθινά. Όσο περισσότερο γνωρίζουν οι άνθρωποι την πραγματικότητα, τόσο λιγότερες αντιλήψεις έχουν. όσο περισσότερο βιώνουν οι άνθρωποι την πραγματικότητα, τόσο καλύτερα γνωρίζουν τις πράξεις του πραγματικό Θεού, τόσο πιο εύκολα μπορούν να εγκαταλείψουν τις διεφθαρμένες και σατανικές διαθέσεις τους. Όσο περισσότερη πραγματικότητα διαθέτουν οι άνθρωποι, τόσο περισσότερο γνωρίζουν τον Θεό και τόσο περισσότερο αποστρέφονται τη σάρκα και αγαπούν την αλήθεια. Και όσο περισσότερη πραγματικότητα έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο κοντά έρχονται στα πρότυπα των απαιτήσεων του Θεού».

Σχετικά με τη Βίβλο (3)

Δεν αποτελούν όλα όσα περιέχονται στη Βίβλο καταγραφή όσων έχει εκφράσει ο ίδιος ο Θεός. Η Βίβλος απλά τεκμηριώνει τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου του Θεού, εκ των οποίων ένα μέρος είναι η καταγραφή των προβλέψεων των προφητών και άλλο ένα μέρος είναι οι εμπειρίες και η γνώση που αποτυπώθηκαν από ανθρώπους που χρησιμοποίησε ο Θεός στην πορεία του χρόνου. Οι ανθρώπινες εμπειρίες αλλοιώνονται από ανθρώπινες απόψεις και γνώσεις, κάτι που είναι αναπόφευκτο. Πολλά από τα βιβλία της Βίβλου περικλείουν ανθρώπινες αντιλήψεις, ανθρώπινες προκαταλήψεις και ανθρώπινες παράλογες ερμηνείες. Βεβαίως, τα περισσότερα από όσα έχουν λεχθεί είναι το αποτέλεσμα της διαφώτισης και της φώτισης του Αγίου Πνεύματος και αποτελούν σωστές ερμηνείες - εντούτοις, και πάλι δεν μπορούμε να πούμε ότι εκφράζουν την αλήθεια με απόλυτη ακρίβεια. Οι απόψεις τους για ορισμένα θέματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η γνώση της προσωπικής εμπειρίας ή η διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Οι προβλέψεις των προφητών προέρχονταν από προσωπική εντολή του Θεού: Οι προφητείες του Ησαΐα, του Δανιήλ, του Έζρα, του Ιερεμία και του Ιεζεκιήλ προήλθαν από την άμεση εντολή του Αγίου Πνεύματος, αυτοί οι άνθρωποι ήταν μάντεις, είχαν λάβει το Πνεύμα της προφητείας, ήταν όλοι τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου, αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι είχαν λάβει την έμπνευση του Ιεχωβά, εξέφρασαν πολλές προφητείες, οι οποίες ήλθαν με εντολή απευθείας από τον Ιεχωβά. Και γιατί ο Ιεχωβάς εργάστηκε μέσα σε αυτούς; Επειδή ο λαός του Ισραήλ ήταν ο εκλεκτός λαός του Θεού: Το έργο των προφητών έπρεπε να επιτελεστεί ανάμεσά τους και ήταν ικανοί να λάβουν αυτές τις αποκαλύψεις. Στην πραγματικότητα, οι ίδιοι δεν κατανοούσαν τις αποκαλύψεις του Θεού σε αυτούς. Το Άγιο Πνεύμα εξέφρασε αυτά τα λόγια μέσα από το στόμα τους, έτσι ώστε ο λαός του μέλλοντος να τα κατανοήσει και να δει ότι ήταν πράγματι το έργο του Πνεύματος του Θεού, του Αγίου Πνεύματος και δεν προήλθε από τον άνθρωπο, και να τους δώσει την επιβεβαίωση του έργου του Αγίου Πνεύματος. Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, ο ίδιος ο Ιησούς επιτέλεσε όλο αυτό το έργο αντ’ αυτών κι έτσι οι άνθρωποι δεν εξέφραζαν πλέον προφητείες. Άρα ήταν ο Ιησούς προφήτης; Ο Ιησούς ήταν, βεβαίως, προφήτης, αλλά ήταν επίσης σε θέση να επιτελέσει το έργο των αποστόλων: Μπορούσε και να εκφράσει προφητείες και να κηρύξει και να διδάξει τους ανθρώπους σε όλη τη χώρα. Ωστόσο, το έργο που επιτέλεσε και η ταυτότητα που εκπροσωπούσε δεν ταυτίζονταν. Ήλθε για να λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα, να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Ήταν προφήτης και απόστολος, αλλά πάνω από όλα ήταν Χριστός. Ένας προφήτης μπορεί να εκφράσει προφητείες, αλλά δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι Χριστός. Εκείνη την εποχή, ο Ιησούς εξέφρασε πολλές προφητείες και έτσι μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν προφήτης, αλλά δεν μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν προφήτης και γι' αυτό δεν ήταν Χριστός. Κι αυτό επειδή εκπροσωπούσε τον ίδιο τον Θεό επιτελώντας ένα στάδιο του έργου και η ταυτότητά Του ήταν διαφορετική από εκείνη του Ησαΐα: Ήλθε να ολοκληρώσει το έργο της λύτρωσης και προσέφερε επίσης ζωή στον άνθρωπο και το Πνεύμα του Θεού κατήλθε απευθείας πάνω Του. Στο έργο που επιτέλεσε δεν υπήρχε έμπνευση από το Πνεύμα του Θεού ή οδηγίες από τον Ιεχωβά. Αντ’ αυτού, το Πνεύμα ήλθε να εργαστεί απευθείας - πράγμα που αρκεί για να αποδείξει ότι ο Ιησούς δεν ισοδυναμούσε με προφήτη. Το έργο που επιτέλεσε ήταν το έργο της λύτρωσης και οι προφητείες έρχονταν σε δεύτερη μοίρα. Ήταν προφήτης, απόστολος και πάνω από όλα ήταν ο Λυτρωτής. Οι προφήτες, εν τω μεταξύ, μπορούσαν μόνο να εκφράζουν προφητείες και αδυνατούσαν να εκπροσωπήσουν το Πνεύμα του Θεού επιτελώντας οποιοδήποτε άλλο έργο. Επειδή ο Ιησούς επιτέλεσε μεγάλο έργο που δεν είχε επιτελεστεί ποτέ πριν από τον άνθρωπο και επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης της ανθρωπότητας, διέφερε από τον Ησαΐα και τους ομοίους του. Κάποιοι άνθρωποι δεν αποδέχονται το ρεύμα του σήμερα επειδή αυτό τους εμποδίζει. Λένε: «Στην Παλαιά Διαθήκη πολλοί προφήτες εξέφρασαν πολλά - γιατί δεν ήταν κι αυτοί ενσαρκωμένος Θεός; Ο Θεός του σήμερα εκφράζει λόγο - είναι αρκετό αυτό για να αποδείξει ότι είναι ο ενσαρκωμένος Θεός; Δεν έχεις τη Βίβλο σε υψηλή εκτίμηση, ούτε τη μελετάς - άρα πού βασίζεις την άποψη ότι είναι η ενσάρκωση του Θεού; Λες ότι έχουν πάρει εντολή από το Άγιο Πνεύμα και πιστεύεις ότι αυτό το στάδιο του έργου είναι έργο που επιτελεί προσωπικά ο Θεός - αλλά πού το βασίζεις αυτό;» Επικεντρώνεις την προσοχή σου στον λόγο του Θεού σήμερα, φαίνεται σαν να έχεις αρνηθεί τη Βίβλο και την έβαλες κατά μέρος, οπότε λένε ότι πιστεύεις σε αίρεση, ότι ανήκεις σε σατανική λατρεία.

Σχετικά με τη Βίβλο (1)

Πώς πρέπει να προσεγγίζεται η Βίβλος όσον αφορά την πίστη στον Θεό; Πρόκειται για ερώτημα θεμελιώδους αρχής. Γιατί κοινωνούμε αυτό το ερώτημα; Επειδή στο μέλλον θα διαδώσεις το ευαγγέλιο και θα διευρύνεις το έργο της Εποχής της Βασιλείας και δεν αρκεί απλώς να μιλάς για το έργο του Θεού την σήμερον ημέρα. Για να διευρύνεις το έργο Του, είναι πιο σημαντικό να είσαι σε θέση να μεταβάλεις τις παλιές θρησκευτικές αντιλήψεις και τα παλιά μέσα πίστης των ανθρώπων και να τους αφήνεις απόλυτα πεπεισμένους - και για να φτάσεις σε αυτό το σημείο χρειάζεσαι τη Βίβλο. Επί σειρά ετών, το παραδοσιακό μέσο της πίστης των ανθρώπων (του Χριστιανισμού, μιας από τις τρεις κύριες θρησκείες του κόσμου) ήταν η ανάγνωση της Βίβλου. Η απόκλιση από τη Βίβλο δεν είναι πίστη στον Κύριο, η απόκλιση από τη Βίβλο είναι σατανική λατρεία και αίρεση και ακόμη κι όταν οι άνθρωποι διαβάζουν άλλα βιβλία, τα βιβλία αυτά πρέπει να έχουν ως βάση τους την ερμηνεία της Βίβλου. Δηλαδή, αν λες ότι πιστεύεις στον Κύριο, τότε πρέπει να διαβάζεις τη Βίβλο, να τρως και να πίνεις τη Βίβλο και πέραν της Βίβλου δεν πρέπει να λατρεύεις κανένα βιβλίο που δεν αφορά τη Βίβλο. Αν το πράξεις, τότε προδίδεις τον Θεό. Από τότε που δημιουργήθηκε η Βίβλος, η πίστη των ανθρώπων στον Κύριο ήταν η πίστη στη Βίβλο. Αντί να λέμε ότι οι άνθρωποι πιστεύουν στον Κύριο, είναι καλύτερο να λέμε ότι πιστεύουν στη Βίβλο. Αντί να λέμε ότι έχουν αρχίσει να αναγιγνώσκουν τη Βίβλο, είναι καλύτερο να λέμε ότι έχουν αρχίσει να πιστεύουν στη Βίβλο. Και αντί να λέμε ότι έχουν επιστρέψει ενώπιον του Κυρίου, θα ήταν καλύτερο να λέμε ότι έχουν επιστρέψει ενώπιον της Βίβλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι λατρεύουν τη Βίβλο σαν να είναι Θεός, σαν να είναι η πηγή της ζωής τους και το να τη χάσουν θα ισοδυναμούσε με το να χάσουν τη ζωή τους. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι η Βίβλος είναι τόσο υψηλή όσο ο Θεός, ενώ υπάρχουν ακόμη κι εκείνοι που τη θεωρούν υψηλότερη από τον Θεό. Αν οι άνθρωποι ζουν χωρίς το έργο του Αγίου Πνεύματος, εάν δεν μπορούν να αισθανθούν τον Θεό, μπορούν να συνεχίσουν να ζουν - αλλά μόλις χάσουν τη Βίβλο ή χάσουν τα περίφημα κεφάλαια και τις ρήσεις της Βίβλου, τότε νιώθουν σαν να έχουν χάσει τη ζωή τους. Έτσι, μόλις οι άνθρωποι πιστέψουν στον Κύριο, αρχίζουν να αναγιγνώσκουν τη Βίβλο και να απομνημονεύουν τη Βίβλο, και όσο πιο πολλά αποσπάσματα από τη Βίβλο είναι σε θέση να απομνημονεύσουν, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται ότι αγαπούν τον Κύριο και ότι διαθέτουν μεγάλη πίστη. Όσοι έχουν αναγνώσει τη Βίβλο και μπορούν να μιλάνε γι’ αυτή στους άλλους είναι όλοι καλοί αδελφοί και αδελφές. Γιατί όλα αυτά τα χρόνια, η πίστη και η αφοσίωση των ανθρώπων στον Κύριο υπολογίζεται βάσει του βαθμού κατανόησης της Βίβλου. Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν κατανοούν γιατί θα πρέπει να πιστεύουν στο Θεό, ούτε πώς να πιστεύουν στον Θεό και δεν κάνουν τίποτα παρά ν’ αναζητούν στα τυφλά στοιχεία για να αποκρυπτογραφήσουν τα κεφάλαια της Βίβλου. Δεν έχουν επιδιώξει ποτέ την καθοδήγηση του έργου του Αγίου Πνεύματος. Όλον αυτόν τον καιρό, δεν έχουν κάνει τίποτα άλλο παρά να μελετούν απεγνωσμένα και να διερευνούν τη Βίβλο και κανείς δεν έχει βρει ποτέ νεότερο έργο του Αγίου Πνεύματος πέραν της Βίβλου, κανείς δεν έχει απομακρυνθεί ούτε έχει τολμήσει να απομακρυνθεί από τη Βίβλο. Οι άνθρωποι έχουν μελετήσει τη Βίβλο καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των ετών, έχουν ανακαλύψει τόσες πολλές ερμηνείες κι έχουν κάνει τόσο πολύ κόπο. Επίσης, έχουν πολλές διαφορές απόψεων σχετικά με τη Βίβλο, τις οποίες συζητούν ασταμάτητα με αποτέλεσμα τη σήμερον ημέρα να έχουν σχηματιστεί πάνω από δύο χιλιάδες διαφορετικά δόγματα. Όλοι θέλουν να βρουν κάποιες ιδιαίτερες ερμηνείες ή πιο βαθιά μυστήρια στη Βίβλο, θέλουν να την εξερευνήσουν και να βρουν σε αυτή το υπόβαθρο του έργου του Ιεχωβά στο Ισραήλ ή το υπόβαθρο του έργου του Ιησού στην Ιουδαία ή περισσότερα μυστήρια που κανείς άλλος δεν γνωρίζει. Οι άνθρωποι προσεγγίζουν τη Βίβλο με εμμονή και πίστη και κανείς δεν μπορεί να είναι απολύτως σαφής σχετικά με την πραγματική ιστορία ή την ουσία της Βίβλου. Έτσι, το αποτέλεσμα είναι ότι την σήμερον ημέρα οι άνθρωποι εξακολουθούν να διακατέχονται από μια απερίγραπτη αίσθηση μαγικότητας όσον αφορά τη Βίβλο. Πολύ περισσότερο δε, διακατέχονται από εμμονή με αυτήν και πιστεύουν σε αυτήν. Την σήμερον ημέρα, όλοι θέλουν να βρουν τις προφητείες του έργου των εσχάτων ημερών στη Βίβλο, θέλουν να ανακαλύψουν τι έργο επιτελεί ο Θεός τις έσχατες ημέρες και ποια είναι τα σημεία των εσχάτων ημερών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η λατρεία τους στη Βίβλο γίνεται πιο ένθερμη και όσο πιο πολύ πλησιάζουν οι έσχατες ημέρες, τόσο μεγαλύτερη αξιοπιστία προσδίδουν στις προφητείες της Βίβλου, ιδιαίτερα σε εκείνες που αφορούν τις έσχατες ημέρες. Με τέτοια τυφλή πίστη στη Βίβλο, με τέτοια εμπιστοσύνη στη Βίβλο, δεν διαθέτουν καμία επιθυμία να αναζητήσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, πιστεύουν ότι μόνο η Βίβλος μπορεί να φέρει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μόνο στη Βίβλο μπορούν να βρουν τα βήματα του Θεού. Μόνο στη Βίβλο βρίσκονται κρυμμένα τα μυστήρια του έργου του Θεού. Μόνο η Βίβλος - όχι άλλα βιβλία ή άνθρωποι - μπορεί να διευκρινίσει τα πάντα για τον Θεό και το συνολικό έργο Του. Η Βίβλος μπορεί να φέρει το έργο των επουράνιων στη γη. Και η Βίβλος μπορεί να εκκινήσει και να ολοκληρώσει τις εποχές. Με αυτές τις αντιλήψεις, οι άνθρωποι δεν έχουν καμιά διάθεση να αναζητήσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, ανεξάρτητα από το πόσο βοήθησε η Βίβλος τους ανθρώπους στο παρελθόν, έχει μετατραπεί σε εμπόδιο στο πιο πρόσφατο έργο του Θεού. Χωρίς τη Βίβλο, οι άνθρωποι μπορούν να αναζητήσουν τα βήματα του Θεού αλλού, εντούτοις, την σήμερον ημέρα τα βήματά Του περιέχονται στη Βίβλο και η επέκταση του πιο πρόσφατου έργου Του έχει γίνει δύο φορές πιο δύσκολη και ο δρόμος είναι ανηφορικός. Όλα αυτά οφείλονται στα περίφημα κεφάλαια και τις ρήσεις της Βίβλου, καθώς και στις διάφορες προφητείες της Βίβλου. Η Βίβλος έχει μετατραπεί σε είδωλο στο μυαλό των ανθρώπων, έχει μετατραπεί σε γρίφο στο μυαλό τους και απλώς αδυνατούν να πιστέψουν ότι ο Θεός μπορεί να εργαστεί αποκλειστικά εκτός της Βίβλου, είναι ανίκανοι να πιστέψουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να βρουν τον Θεό εκτός της Βίβλου, πολύ λιγότερο δε, αδυνατούν να πιστέψουν ότι ο Θεός θα μπορούσε να απομακρυνθεί από τη Βίβλο κατά τη διάρκεια του τελικού έργου και να ξεκινήσει εκ νέου. Αυτό το θεωρούν αδιανόητο οι άνθρωποι. Αδυνατούν να το πιστέψουν και αδυνατούν να το φανταστούν. Η Βίβλος έχει μετατραπεί σε μεγάλο εμπόδιο όσον αφορά την αποδοχή του νέου έργου του Θεού από τους ανθρώπους και έχει δυσχεράνει τη διεύρυνση αυτού του νέου έργου. Συνεπώς, εάν δεν καταλαβαίνετε την πραγματική ιστορία της Βίβλου, δεν θα είστε σε θέση να διαδώσετε επιτυχώς το ευαγγέλιο, ούτε θα μπορείτε να γίνετε μάρτυρες του νέου έργου. Παρόλο που την σήμερον ημέρα δεν αναγιγνώσκετε τη Βίβλο, εξακολουθείτε να είστε εξαιρετικά φιλικά διακείμενοι προς αυτήν, δηλαδή μπορεί να μην κρατάτε τη Βίβλο στα χέρια σας, αλλά πολλές από τις αντιλήψεις σας προέρχονται από αυτή. Δεν κατανοείτε τις απαρχές της Βίβλου ή την πραγματική ιστορία των δύο προηγούμενων σταδίων του έργου του Θεού. Παρόλο που δεν τρώτε και δεν πίνετε τη Βίβλο, πρέπει να κατανοήσετε τη Βίβλο, πρέπει να επιτύχετε τη σωστή γνώση της Βίβλου και μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσετε να μάθετε ποιο είναι το διάρκειας 6.000 ετών σχέδιο διαχείρισης του Θεού. Θα τα χρησιμοποιήσετε αυτά για να κερδίσετε τους ανθρώπους, για να τους κάνετε να αναγνωρίσουν ότι αυτό το ρεύμα είναι η αληθινή οδός, να τους κάνετε να αναγνωρίσουν ότι το μονοπάτι στο οποίο πορεύεστε σήμερα είναι το μονοπάτι της αλήθειας, ότι καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα και ότι δεν έχει εγκαινιαστεί από κανέναν άνθρωπο.

Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)

                Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)

Οφείλετε να γνωρίζετε την εκ των έσω ιστορία και δημιουργία της Βίβλου. Αυτή η γνώση δεν ανήκει σε όσους δεν έχουν αποδεχθεί το νέο έργο του Θεού. Εκείνοι δεν γνωρίζουν. Εξήγησέ τους αυτά τα ουσιώδη ζητήματα και δεν θα είναι σχολαστικοί για τη Βίβλο μαζί σου. Μελετούν διεξοδικά συνεχώς τις προφητείες: Έχει πραγματοποιηθεί η τάδε δήλωση; Έχει πραγματοποιηθεί η δείνα δήλωση; Αποδέχονται το ευαγγέλιο βάσει της Βίβλου. Κηρύττουν το ευαγγέλιο βάσει της Βίβλου. Πιστεύουν στον Θεό βάσει όσων λέγονται στη Βίβλο. Χωρίς τη Βίβλο, δεν πιστεύουν στον Θεό. Αυτός είναι ο τρόπος σύμφωνα με τον οποίο ζουν, μελετώντας τη Βίβλο διεξοδικά. Όταν μελετούν και πάλι τη Βίβλο και σου ζητούν εξηγήσεις, μπορείς να πεις: «Πρώτον, ας μην επαληθεύουμε κάθε δήλωση. Αντ’ αυτού, ας δούμε πώς εργάζεται το Άγιο Πνεύμα. Ας κάνουμε σύγκριση με την αλήθεια για να δούμε αν το μονοπάτι στο οποίο πορευόμαστε συνάδει με το έργο του Αγίου Πνεύματος, και ας χρησιμοποιήσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος για να ελέγξουμε αν το μονοπάτι αυτό είναι ορθό. Όσο για το αν έχει πραγματοποιηθεί η τάδε ή η δείνα δήλωση, εμείς οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να παρεμβαίνουμε. Αντ’ αυτού, καλύτερα να μιλήσουμε για το έργο του Αγίου Πνεύματος και για το πρόσφατο έργο που επιτελεί ο Θεός επί του παρόντος. Η Βίβλος περιλαμβάνει τον λόγο του Θεού, τον οποίο εξέφρασαν οι προφήτες και όσα γράφτηκαν από τους ανθρώπους, τους οποίους ο Θεός χρησιμοποίησε εκείνον τον καιρό. Μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορεί να ερμηνεύσει τον λόγο αυτόν, μόνο το Άγιο Πνεύμα μπορεί να γνωστοποιήσει το νόημα αυτού του λόγου και μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορεί να σπάσει τις επτά σφραγίδες και να ανοίξει την περγαμηνή. Δεν είσαι ο Θεός και ούτε κι Εγώ είμαι, άρα ποιος τολμά να ερμηνεύσει κατά βούληση τον λόγο του Θεού; Τολμάς να ερμηνεύσεις τον λόγο αυτόν; Ακόμη και αν οι προφήτες Ιερεμίας, Ιωάννης και Ηλίας ήταν εδώ, δεν θα τολμούσαν να το πράξουν, γιατί δεν είναι ο Αμνός. Μόνο ο Αμνός μπορεί να σπάσει τις επτά σφραγίδες και να ανοίξει την περγαμηνή και κανείς άλλος δεν μπορεί να ερμηνεύσει τον λόγο Του. Δεν τολμώ να σφετεριστώ το όνομα του Θεού, πολύ δε λιγότερο, να εξηγήσω τον λόγο του Θεού. Μπορώ να είμαι μόνο κάποιος που υπακούει στον Θεό. Είσαι ο Θεός εσύ; Κανένα από τα πλάσματα του Θεού δεν τολμά να ανοίξει την περγαμηνή ή να ερμηνεύσει τον λόγο αυτόν, και γι' αυτό δεν τολμώ να το πράξω ούτε Εγώ. Καλύτερα μην προσπαθείς να τον ερμηνεύσεις. Κανείς μας δεν θα τον ερμηνεύσει. Ας μιλήσουμε για το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αυτό μπορεί να το κάνει ο άνθρωπος. Ξέρω λίγα από το έργο του Ιεχωβά και του Ιησού, αλλά καθώς δεν έχω προσωπική εμπειρία από αυτό το έργο, μπορώ να μιλήσω για αυτό σε περιορισμένο βαθμό. Όσο για το νόημα του λόγου που εξέφρασε εκείνον τον καιρό ο Ησαΐας ή ο Ιησούς, δεν θα προβώ σε ερμηνείες. Δεν μελετώ τη Βίβλο. Αντ’ αυτού, ακολουθώ το σημερινό έργο του Θεού. Θεωρείς πράγματι τη Βίβλο ως τη μικρή περγαμηνή, αλλά δεν είναι αλήθεια ότι μπορεί να την ανοίξει μόνο ο Αμνός; Εκτός από τον Αμνό, ποιος άλλος μπορεί να το κάνει; Δεν είσαι ο Αμνός και πολύ λιγότερο δε, τολμώ να ισχυριστώ ότι Εγώ είμαι ο ίδιος ο Θεός, γι’ αυτό ας μην αναλύουμε ούτε να μελετάμε διεξοδικά τη Βίβλο. Καλύτερα να συζητάμε το έργο του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή το σημερινό έργο που επιτελεί ο ίδιος ο Θεός. Ας ρίξουμε μια ματιά στις αρχές και την ουσία του έργου του Θεού, στη συνέχεια ας τα συγκρίνουμε για να δούμε αν το μονοπάτι στο οποίο πορευόμαστε σήμερα είναι σωστό και ορθό. Ας δεχτούμε αυτόν ως κανόνα». Εάν κηρύττετε το ευαγγέλιο, ιδίως σε όσους ανήκουν στον θρησκευτικό κόσμο, πρέπει να κατανοείτε τη Βίβλο και να κατέχετε άριστα την ιστορία της εκ των έσω, διαφορετικά δεν θα είστε σε θέση να κηρύξετε το ευαγγέλιο. Μόλις αντιληφθείς το γενικότερο πλαίσιο, μην εξετάζεις τον νεκρό λόγο της Βίβλου και μίλα μόνο για το έργο του Θεού και την αλήθεια της ζωής, τότε θα είσαι σε θέση να κερδίσεις όσους αναζητούν έχοντας αγνή καρδιά.

Οφείλετε να κατανοείτε το έργο του Ιεχωβά, τους νόμους που θέσπισε και τις αρχές με τις οποίες καθοδήγησε τη ζωή του ανθρώπου, το περιεχόμενο του έργου που επιτέλεσε την Εποχή του Νόμου, τον σκοπό για τον οποίο θέσπισε τους νόμους, τη σημασία του έργου Του για την Εποχή της Χάριτος και το έργο που επιτελεί ο Θεός σε αυτό το έσχατο στάδιο. Το πρώτο στάδιο είναι το έργο της Εποχής του Νόμου, το δεύτερο στάδιο είναι το έργο της Εποχής της Χάριτος, και το τρίτο στάδιο είναι το έργο των εσχάτων ημερών. Πρέπει να κατανοήσετε αυτά τα στάδια του έργου του Θεού. Από την αρχή ως το τέλος, τα στάδια είναι συνολικά τρία. Ποια είναι η ουσία κάθε σταδίου του έργου; Πόσα στάδια πραγματοποιούνται στο έργο του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών; Πώς πραγματοποιείται κάθε στάδιο και γιατί πραγματοποιείται κάθε στάδιο με τον δικό του τρόπο; Όλα αυτά είναι κρίσιμα ερωτήματα. Το έργο κάθε εποχής είναι αντιπροσωπευτικό. Τι έργο επιτέλεσε ο Ιεχωβά; Γιατί το έκανε; Γιατί ονομάστηκε Ιεχωβά; Τι έργο επιτέλεσε ο Ιησούς την Εποχή της Χάριτος και πώς το έπραξε; Ποιες πτυχές της διάθεσης του Θεού αντιπροσωπεύει κάθε στάδιο του έργου και κάθε εποχή; Ποιες πτυχές της διάθεσής Του φάνηκαν την Εποχή του Νόμου; Και ποιες την Εποχή της Χάριτος; Και ποιες στη συνέχεια, την έσχατη εποχή; Αυτά τα ουσιαστικά ερωτήματα πρέπει να κατανοήσετε. Όλη η διάθεση του Θεού έχει αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια των έξι χιλιάδων ετών του σχεδίου διαχείρισης. Δεν αποκαλύπτεται μόνο κατά την Εποχή της Χάριτος, μόνο κατά την Εποχή του Νόμου, ή ακόμη λιγότερο, μόνο την παρούσα περίοδο των εσχάτων ημερών. Το έργο που επιτελείται κατά τις έσχατες ημέρες αντιπροσωπεύει την κρίση, την οργή και το παίδεμα. Το έργο που επιτελέστηκε κατά τις έσχατες ημέρες δεν μπορεί να αντικαταστήσει το έργο της Εποχής του Νόμου ή αυτό της Εποχής της Χάριτος. Ωστόσο, τα τρία στάδια αλληλοσυνδέονται σε μία οντότητα και είναι όλα έργα που επιτελούνται από έναν Θεό. Φυσικά, αυτό το έργο πραγματοποιείται σε ξεχωριστές εποχές. Το έργο που επιτελείται τις έσχατες ημέρες ολοκληρώνει όλα τα έργα. Το έργο που επιτελέστηκε κατά την Εποχή του Νόμου είναι το έργο της έναρξης, και αυτό που επιτελέστηκε κατά την Εποχή της Χάριτος είναι το έργο της λύτρωσης. Όσο για τα οράματα του έργου σε αυτό το συνολικό σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών, κανείς δεν μπορεί να τα γνωρίσει ή να τα κατανοήσει. Αυτά τα οράματα παραμένουν για πάντα μυστήριο. Τις έσχατες ημέρες, μόνο το έργο του λόγου επιτελείται για να αναγγείλει την Εποχή της Βασιλείας, αλλά δεν αντιπροσωπεύει όλες τις εποχές. Οι έσχατες ημέρες δεν είναι τίποτε περισσότερο από την Εποχή της Βασιλείας, και δεν αντιπροσωπεύουν την Εποχή της Χάριτος ή την Εποχή του Νόμου. Οι έσχατες ημέρες είναι μόνο η περίοδος κατά την οποία σας αποκαλύπτεται όλο το έργο στο σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών. Αυτή είναι η αποκάλυψη του μυστηρίου. Αυτό το μυστήριο δεν μπορεί να το αποκαλύψει κανένας άνθρωπος. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά κατανοεί ο άνθρωπος τη Βίβλο, δεν είναι τίποτα παραπάνω από λέξεις, διότι ο άνθρωπος δεν κατανοεί την ουσία της Βίβλου. Όταν ο άνθρωπος αναγιγνώσκει τη Βίβλο, μπορεί να λαμβάνει κάποιες αλήθειες, να ερμηνεύει κάποιες ρήσεις ή να μελετά προσεκτικά κάποια διάσημα αποσπάσματα και φράσεις, αλλά ποτέ δεν θα είναι σε θέση να αποσπάσει το νόημα που περιέχεται σε αυτές τις λέξεις, γιατί ο άνθρωπος βλέπει μόνο νεκρές ρήσεις και όχι τις σκηνές του έργου του Ιεχωβά και του Ιησού, και ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να ξεδιπλώσει το μυστήριο αυτού του έργου. Ως εκ τούτου, το μυστήριο του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών είναι το μεγαλύτερο μυστήριο, το οποίο κρύβεται βαθιά και είναι εντελώς αδιανόητο για τον άνθρωπο. Κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει άμεσα το θέλημα του Θεού, εκτός αν ο ίδιος ο Θεός το ερμηνεύσει και το αποκαλύψει στον άνθρωπο, αλλιώς θα παραμείνει για πάντα γρίφος για τον άνθρωπο και θα παραμείνει για πάντα σφραγισμένο μυστήριο. Μην σας απασχολούν όσοι ανήκουν στον θρησκευτικό κόσμο. Αν δεν το ακούγατε σήμερα, ούτε κι εσείς θα ήσαστε σε θέση να το κατανοήσετε. Αυτό το έργο των έξι χιλιάδων ετών είναι πιο μυστηριώδες από όλες τις προφητείες των προφητών. Είναι το μεγαλύτερο μυστήριο από τον καιρό της δημιουργίας και κανείς παλαιός προφήτης δεν κατάφερε ποτέ να το προσπελάσει, διότι αυτό το μυστήριο ξεδιπλώνεται μόνο στην έσχατη εποχή και δεν έχει αποκαλυφθεί ποτέ πριν. Εάν κατανοείτε αυτό το μυστήριο και είστε σε θέση να το αποδεχθείτε πλήρως, όλοι αυτοί οι θρησκευόμενοι θα κατακτηθούν από αυτό το μυστήριο. Μόνο αυτό είναι το μεγαλύτερο των οραμάτων, αυτό που ο άνθρωπος λαχταρά να κατανοήσει περισσότερο απ’ όλα, αλλά και αυτό που είναι πιο ασαφές σε αυτόν. Όταν ήσαστε στην Εποχή της Χάριτος, δεν γνωρίζατε το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς ούτε το έργο του Ιεχωβά. Οι άνθρωποι δεν κατανοούσαν διόλου τον λόγο για τον οποίο ο Ιεχωβά θέσπισε νόμους, γιατί ζητούσε από τους ανθρώπους να τηρήσουν τους νόμους ή γιατί ο ναός έπρεπε να χτιστεί και πολύ δε λιγότερο, οι άνθρωποι δεν κατανοούσαν γιατί οι Ισραηλίτες οδηγήθηκαν από την Αίγυπτο στην έρημο και στη συνέχεια στη Χαναάν. Αυτά τα θέματα αποκαλύπτονται πλέον σήμερα.

Το έργο των εσχάτων ημερών είναι το τελευταίο των τριών σταδίων. Αποτελεί το έργο μιας νέας εποχής και δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο του έργου διαχείρισης. Το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών διακρίνεται σε τρία στάδια έργου. Κανένα στάδιο από μόνο του δεν αντιπροσωπεύει το έργο των τριών σταδίων, αλλά αντιπροσωπεύει μόνο το μέρος ενός συνόλου. Το όνομα Ιεχωβά δεν μπορεί να αντιπροσωπεύει όλη τη διάθεση του Θεού. Το γεγονός ότι επιτέλεσε έργο την Εποχή του Νόμου δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός του νόμου. Ο Ιεχωβά θέσπισε νόμους για τον άνθρωπο και παρέδωσε εντολές, ζητώντας από τον άνθρωπο να χτίσει τον ναό και τους βωμούς. Το έργο που επιτέλεσε αντιπροσώπευε μόνο την Εποχή του Νόμου. Το έργο που επιτέλεσε δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι ο Θεός που ζητά από τον άνθρωπο να τηρήσει τον νόμο, τον Θεό στον ναό ή τον Θεό ενώπιον του βωμού. Αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί. Το έργο του νόμου μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο μία εποχή. Επομένως, αν ο Θεός επιτελούσε μόνο το έργο της Εποχής του Νόμου, ο άνθρωπος θα όριζε τον Θεό και θα έλεγε: «Ο Θεός είναι ο Θεός στον ναό. Για να υπηρετήσουμε τον Θεό, πρέπει να φορέσουμε άμφια ιερέων και να εισέλθουμε στον ναό». Εάν το έργο της Εποχής της Χάριτος δεν είχε πραγματοποιηθεί ποτέ και η Εποχή του Νόμου είχε συνεχιστεί μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος δεν θα γνώριζε ότι ο Θεός είναι επίσης ελεήμων και στοργικός. Εάν δεν είχε επιτελεστεί το έργο της Εποχής του Νόμου και είχε επιτελεστεί μόνο το έργο της Εποχής της Χάριτος, ο άνθρωπος θα γνώριζε μόνο ότι ο Θεός μπορεί απλώς να λυτρώσει τον άνθρωπο και να συγχωρήσει τις αμαρτίες του ανθρώπου. Θα γνώριζε μόνο ότι Αυτός είναι άγιος και αθώος, ότι μπορεί να θυσιάσει τον εαυτό Του και να σταυρωθεί για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος θα γνώριζε μόνο αυτό και δεν θα κατανοούσε τίποτ’ άλλο. Έτσι, κάθε εποχή αντιπροσωπεύει ένα μέρος της διάθεσης του Θεού. Η Εποχή του Νόμου αντιπροσωπεύει κάποιες πτυχές, η Εποχή της Χάριτος άλλες πτυχές, και στη συνέχεια αυτή η εποχή κάποιες άλλες πτυχές. Η διάθεση του Θεού μπορεί να αποκαλυφθεί πλήρως μόνο μέσω του συνδυασμού και των τριών σταδίων. Μόνο όταν ο άνθρωπος γνωρίζει και τα τρία στάδια μπορεί να τη λάβει πλήρως. Κανένα από τα τρία στάδια δεν μπορεί να παραλειφθεί. Θα δεις ολόκληρη τη διάθεση του Θεού μόλις γνωρίσεις αυτά τα τρία στάδια του έργου. Η ολοκλήρωση του έργου του Θεού την Εποχή του Νόμου δεν αποδεικνύει ότι είναι μόνο ο Θεός του νόμου και η ολοκλήρωση του έργου Του της λύτρωσης δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός θα λυτρώνει την ανθρωπότητα για πάντα. Αυτά είναι όλα συμπεράσματα του ανθρώπου. Η Εποχή της Χάριτος έχει τελειώσει, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι ο Θεός ανήκει μόνο στον σταυρό και ότι μόνο ο σταυρός αντιπροσωπεύει τη σωτηρία του Θεού. Εάν το κάνεις αυτό, ορίζεις τον Θεό. Σε αυτό το στάδιο, ο Θεός επιτελεί κυρίως το έργο του λόγου, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι ο Θεός δεν υπήρξε ποτέ ελεήμων στον άνθρωπο και ότι το μόνο που έχει φέρει είναι παίδεμα και κρίση. Το έργο κατά τις έσχατες ημέρες αποκαλύπτει το έργο του Ιεχωβά και του Ιησού και όλα τα μυστήρια που δεν έχει κατανοήσει ο άνθρωπος. Αυτό γίνεται για να αποκαλυφθεί ο προορισμός και το τέλος της ανθρωπότητας και να ολοκληρωθεί το συνολικό έργο της σωτηρίας μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό το στάδιο του έργου των εσχάτων ημερών ολοκληρώνει τα πάντα. Όλα τα μυστήρια που δεν έχει κατανοήσει ο άνθρωπος πρέπει να ξεδιπλωθούν για να επιτρέψουν στον άνθρωπο να τα γνωρίσει και να τα κατανοήσει σαφώς στην καρδιά του. Μόνο τότε μπορεί να γίνει η κατάταξη των ανθρώπων ανάλογα με το είδος τους. Μόνο μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών, θα κατορθώσει ο άνθρωπος να κατανοήσει τη διάθεση του Θεού στην ολότητά της, διότι η διαχείρισή Του θα έχει τότε ολοκληρωθεί. Τώρα που έχεις βιώσει το έργο του Θεού στην έσχατη εποχή, ποια είναι η διάθεση του Θεού; Τολμάς άραγε να πεις ότι ο Θεός είναι ο Θεός που εκφράζει μόνο λόγο; Δεν θα τολμούσες να καταλήξεις σε αυτό το συμπέρασμα. Κάποιοι λένε ότι ο Θεός είναι ο Θεός που αποκαλύπτει μυστήρια, ότι ο Θεός είναι ο Αμνός και Αυτός που σπάει τις επτά σφραγίδες. Κανείς δεν τολμά να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα. Και υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι ο Θεός είναι η ενσαρκωμένη σάρκα. Και αυτό δεν είναι σωστό. Κάποιοι λένε ότι ο ενσαρκωμένος Θεός εκφράζει μόνο λόγο και δεν πραγματοποιεί σημεία και θαύματα. Πολύ λιγότερο δε, δεν θα τολμούσες να μιλήσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, διότι ο Ιησούς ενσαρκώθηκε και επιτέλεσε σημεία και θαύματα, οπότε δεν θα τολμούσες να ορίσεις τον Θεό ελαφρά τη καρδία. Το σύνολο του έργου που πραγματοποιήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών μόλις ολοκληρώθηκε. Μόλις όλο αυτό το έργο αποκαλυφθεί στους ανθρώπους και πραγματοποιηθεί μεταξύ των ανθρώπων, θα γνωρίζουν όλη τη διάθεσή Του και τα υπάρχοντα και το Είναι Του. Όταν το έργο αυτού του σταδίου ολοκληρωθεί πλήρως, όλα τα μυστήρια που δεν έχει κατανοήσει ο άνθρωπος θα αποκαλυφθούν, όλες οι αλήθειες που δεν είχαν κατανοηθεί προηγουμένως θα αποσαφηνιστούν και η ανθρωπότητα θα ακούσει για το μελλοντικό της μονοπάτι και προορισμό. Αυτό είναι όλο το έργο που πρόκειται να επιτελεστεί σε αυτό το στάδιο. Αν και το μονοπάτι στο οποίο πορεύεται ο άνθρωπος σήμερα είναι επίσης το μονοπάτι του σταυρού και του πόνου, αυτό που σήμερα ο άνθρωπος κάνει πράξη, τρώει, πίνει και απολαμβάνει διαφέρει κατά πολύ από αυτό του ανθρώπου υπό τον νόμο και κατά την Εποχή της Χάριτος. Αυτό που ζητείται από τον άνθρωπο σήμερα διαφέρει από αυτό που του ζητήθηκε στο παρελθόν και διαφέρει ακόμη περισσότερο από αυτό που ζητήθηκε από τον άνθρωπο την Εποχή του Νόμου. Και τι ζητήθηκε από τον άνθρωπο την Εποχή του Νόμου όταν το έργο επιτελούταν στο Ισραήλ; Του ζητήθηκε απλώς να τηρεί το Σάββατο και τους νόμους του Ιεχωβά. Κανείς δεν επιτρεπόταν να εργάζεται το Σάββατο ή να παραβιάζει τους νόμους του Ιεχωβά. Αλλά αυτό δεν ισχύει τώρα. Το Σάββατο, ο άνθρωπος εργάζεται, συναθροίζεται και προσεύχεται ως συνήθως, και δεν επιβάλλονται περιορισμοί. Οι άνθρωποι την Εποχή της Χάριτος έπρεπε να βαφτιστούν. Επιπλέον, τους ζητήθηκε να νηστεύουν, να κάνουν αρτοκλασία, να πίνουν κρασί, να καλύπτουν την κεφαλή τους και να πλένουν τα πόδια των άλλων. Τώρα, αυτοί οι κανόνες έχουν καταργηθεί και υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον άνθρωπο, διότι το έργο του Θεού βαθαίνει συνεχώς και η είσοδος του ανθρώπου επιτελείται σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο. Στο παρελθόν, ο Ιησούς έβαζε τα χέρια Του πάνω στον άνθρωπο και προσευχόταν, αλλά τώρα που έχουν λεχθεί όλα, σε τι χρησιμεύει το άγγιγμα των χεριών; Ο λόγος και μόνο μπορεί να επιφέρει αποτελέσματα. Όταν έβαζε τα χέρια Του πάνω στον άνθρωπο στο παρελθόν, το έκανε για να ευλογεί και να θεραπεύει τον άνθρωπο. Έτσι εργαζόταν το Άγιο Πνεύμα εκείνη την εποχή, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον. Τώρα, το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί τον λόγο στο έργο Του για να επιτύχει αποτελέσματα. Σας έχει αποσαφηνίσει τον λόγο Του, και εσείς θα πρέπει απλώς να τον κάνετε πράξη. Ο λόγος Του είναι το θέλημά Του και καταδεικνύει το έργο που θα επιτελέσει. Μέσω του λόγου Του, μπορείς να κατανοήσεις το θέλημά Του και αυτό που σου ζητά να επιτύχεις. Απλά κάνεις τον λόγο Του απευθείας πράξη χωρίς να χρειάζεται να βάλει τα χέρια Του πάνω σου. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Βάλε τα χέρια Σου επάνω μου! Βάλε τα χέρια Σου επάνω μου, ώστε να μπορώ να λάβω την ευλογία Σου και να Σε κοινωνήσω». Όλα αυτά αποτελούν παλαιότερες παρωχημένες πρακτικές που απαγορεύονται τώρα, διότι η εποχή έχει αλλάξει. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται σύμφωνα με την εποχή, όχι κατά βούληση ή σύμφωνα με καθορισμένους κανόνες. Η εποχή έχει αλλάξει και μια καινούργια εποχή πρέπει να φέρει νέο έργο. Αυτό ισχύει για κάθε στάδιο του έργου, και έτσι το έργο Του δεν επαναλαμβάνεται ποτέ. Στην Εποχή της Χάριτος, ο Ιησούς επιτέλεσε μεγάλο μέρος αυτού του έργου, θεραπεύοντας ασθένειες, εκδιώκοντας δαίμονες, βάζοντας τα χέρια Του πάνω στον άνθρωπο για να προσευχηθεί για αυτόν και ευλογώντας τον άνθρωπο. Ωστόσο, η συνέχιση όλων αυτών δεν εξυπηρετεί κανέναν σκοπό την σήμερον ημέρα. Το Άγιο Πνεύμα εργάστηκε κατ’ αυτόν τον τρόπο εκείνον τον καιρό, διότι ήταν η Εποχή της Χάριτος και ο άνθρωπος έλαβε αρκετή χάρη για να την απολαύσει. Ο άνθρωπος δεν έπρεπε να πληρώσει κανένα τίμημα και μπορούσε να λαμβάνει χάρη με την προϋπόθεση ότι διέθετε πίστη. Όλοι τους αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη χάρη. Τώρα, η εποχή έχει αλλάξει, και το έργο του Θεού έχει προχωρήσει περαιτέρω. Μέσω του παιδέματος και της κρίσης Του, η επαναστατικότητα του ανθρώπου και οι ακαθαρσίες εντός του ανθρώπου θα αποβληθούν. Καθώς ήταν το στάδιο της λύτρωσης, ο Θεός έπρεπε να επιτελέσει αυτό το έργο δείχνοντας στον άνθρωπο αρκετή χάρη ώστε αυτός να την απολαύσει, για να μπορέσει να λυτρωθεί από την αμαρτία και να συγχωρεθεί μέσω της χάριτος για τις αμαρτίες του. Αυτό το στάδιο πραγματοποιείται για να αποκαλύψει την αδικία εντός του ανθρώπου μέσω του παιδέματος, της κρίσης, του πλήγματος μέσω του λόγου, καθώς και της πειθαρχίας και της αποκάλυψης του λόγου, έτσι ώστε να μπορεί να σωθεί στη συνέχεια. Αυτό το έργο είναι πιο βαθύ από το έργο της λύτρωσης. Στην Εποχή της Χάριτος, ο άνθρωπος απολάμβανε αρκετή χάρη και έχει ήδη βιώσει αυτή τη χάρη και έτσι δεν πρέπει πλέον να την απολαμβάνει ο άνθρωπος. Αυτό το έργο είναι πλέον παρωχημένο και δεν πρέπει πλέον να επιτελείται. Τώρα, ο άνθρωπος σώζεται μέσω της κρίσης του λόγου. Μόλις ο άνθρωπος κριθεί, παιδευτεί και ραφιναριστεί, η διάθεσή του αλλάζει κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν οφείλεται αυτό σε όσα Εγώ εξέφρασα; Κάθε στάδιο του έργου επιτελείται σύμφωνα με την εξέλιξη ολόκληρης της ανθρωπότητας και σύμφωνα με την εποχή. Όλο το έργο είναι σημαντικό. Επιτελείται για την τελική σωτηρία, για να έχει η ανθρωπότητα καλό προορισμό στο μέλλον και για να καταταχθεί ο άνθρωπος στο τέλος ανάλογα με το είδος του.

Το έργο των εσχάτων ημερών είναι η έκφραση του λόγου. Ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει πολύ μέσω του λόγου. Οι αλλαγές που γίνονται τώρα στους ανθρώπους που αποδέχτηκαν αυτόν τον λόγο είναι πολύ σπουδαιότερες από εκείνες των ανθρώπων που αποδέχτηκαν τα σημεία και τα θαύματα την Εποχή της Χάριτος. Διότι την Εποχή της Χάριτος οι δαίμονες έφυγαν από τον άνθρωπο με το άγγιγμα των χεριών και την προσευχή, αλλά οι διεφθαρμένες διαθέσεις παρέμεναν ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος θεραπεύτηκε από την ασθένειά του και συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες του, αλλά δεν επιτελέστηκε το έργο για να αποβληθούν οι διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις μέσα από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος απλώς σώθηκε και έλαβε συγχώρεση για τις αμαρτίες του μέσω της πίστης του, αλλά η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου δεν εξαλείφθηκε και παρέμενε μέσα του. Οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν μέσω του ενσαρκωμένου Θεού, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει αμαρτίες μέσα του. Οι αμαρτίες του ανθρώπου θα μπορούσαν να συγχωρεθούν μέσω της προσφοράς περί αμαρτίας, αλλά ο άνθρωπος δεν έχει καταφέρει να επιλύσει το ζήτημα του πώς δεν μπορεί πλέον να αμαρτάνει και πώς η αμαρτωλή φύση του μπορεί να αποβληθεί εντελώς και να μεταμορφωθεί. Οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν εξαιτίας του έργου της σταύρωσης του Θεού, αλλά ο άνθρωπος συνέχισε να ζει με την παλιά, διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος πρέπει να σωθεί πλήρως από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση, ώστε η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου να αποβληθεί πλήρως και να μην αναπτυχθεί ποτέ ξανά, επιτρέποντας έτσι την αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου. Αυτό απαιτεί από τον άνθρωπο να κατανοήσει το μονοπάτι της εξέλιξης της ζωής, τον τρόπο ζωής και τον τρόπο αλλαγής της διάθεσής του. Απαιτείται επίσης ο άνθρωπος να ενεργεί σύμφωνα με αυτό το μονοπάτι, έτσι ώστε η διάθεση του ανθρώπου να μπορεί σταδιακά να αλλάξει και να μπορεί να ζήσει κάτω από τη λάμψη του φωτός και να μπορεί να κάνει τα πάντα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, να αποβάλει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση, και να αποδεσμευτεί από το σκότος της επιρροής του Σατανά, ώστε να αναδυθεί πλήρως από την αμαρτία. Μόνο τότε ο άνθρωπος θα λάβει πλήρη σωτηρία. Όταν ο Ιησούς επιτελούσε το έργο Του, η γνώση του ανθρώπου γι’ Αυτόν ήταν ακόμα ασαφής και αόριστη. Ο άνθρωπος πάντα πίστευε ότι Αυτός ήταν ο υιός του Δαβίδ και τον ανακήρυξε ως μεγάλο προφήτη και φιλάνθρωπο Κύριο που λύτρωσε τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του. Ορισμένοι, μέσω της πίστης, θεραπεύτηκαν, αγγίζοντας απλώς την άκρη του ενδύματός Του. Οι τυφλοί βρήκαν το φως τους και ακόμη και οι νεκροί ήρθαν πίσω στη ζωή. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν μπορούσε να ανακαλύψει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση που ήταν βαθιά ριζωμένη μέσα του και ούτε ήξερε πώς να την αποβάλλει. Ο άνθρωπος έλαβε πολύ χάρη, όπως τη γαλήνη και την αγαλλίαση της σάρκας, την ευλογία ολόκληρης της οικογένειας μέσω της πίστης ενός, και τη θεραπεία των ασθενειών και ούτω καθεξής. Τα υπόλοιπα ήταν οι καλές πράξεις του ανθρώπου και η θεία εμφάνισή τους. Εάν ο άνθρωπος μπορούσε να ζήσει βάσει αυτών, θεωρείτο καλός πιστός. Μόνο αυτοί οι πιστοί θα μπορούσαν να εισέλθουν στον ουρανό μετά θάνατον, πράγμα που σημαίνει ότι σώθηκαν. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της ζωής τους, δεν κατανόησαν διόλου την οδό της ζωής. Απλώς διέπρατταν αμαρτίες και στη συνέχεια εξομολογούνταν σε έναν συνεχή κύκλο χωρίς να ακολουθούν κανένα μονοπάτι προς την αλλαγή διάθεσης. Αυτή ήταν η κατάσταση του ανθρώπου την Εποχή της Χάριτος. Έχει λάβει ο άνθρωπος πλήρη σωτηρία; Όχι! Επομένως, μετά την ολοκλήρωση αυτού του σταδίου, ακολουθεί το έργο της κρίσης και του παιδέματος. Αυτό το στάδιο εξαγνίζει τον άνθρωπο μέσω του λόγου, έτσι ώστε να προσφέρει στον άνθρωπο ένα μονοπάτι για να το ακολουθήσει. Αυτό το στάδιο δεν θα ήταν καρποφόρο ή σημαντικό εάν συνεχιζόταν με την εκδίωξη των δαιμόνων, διότι η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου δεν θα αποβαλλόταν και ο άνθρωπος θα σταματούσε μόνο στη συγχώρεση των αμαρτιών. Μέσα από την προσφορά περί αμαρτίας ο άνθρωπος έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, διότι το έργο της σταύρωσης έχει ήδη ολοκληρωθεί και ο Θεός έχει κυριαρχήσει επί του Σατανά. Ωστόσο, η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου παραμένει μέσα του και ο άνθρωπος μπορεί ακόμη να αμαρτάνει και να αντιστέκεται στον Θεό. Ο Θεός δεν έχει κερδίσει την ανθρωπότητα. Γι’ αυτό, στο παρόν στάδιο του έργου, ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο για να αποκαλύψει τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου και ζητά από τον άνθρωπο να ενεργεί σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι. Αυτό το στάδιο είναι πιο σημαντικό από το προηγούμενο και πιο καρποφόρο, διότι τώρα ο λόγος παρέχει άμεσα τη ζωή του ανθρώπου και καθιστά δυνατή την πλήρη ανανέωση της διάθεσης του ανθρώπου. Είναι ένα στάδιο του έργου πιο βαθύ. Επομένως, η ενσάρκωση των εσχάτων ημερών έχει ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού και έχει ολοκληρώσει πλήρως το σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Η σωτηρία του ανθρώπου από τον Θεό δεν επιτελείται απευθείας μέσω του Πνεύματος ή ως Πνεύμα, διότι το Πνεύμα Του δεν μπορεί ούτε να το αγγίξει ούτε να το δει ο άνθρωπος και δεν μπορεί να το προσεγγίσει ο άνθρωπος. Αν προσπαθούσε να σώσει τον άνθρωπο άμεσα μέσω του Πνεύματος, ο άνθρωπος δεν θα ήταν σε θέση να λάβει τη σωτηρία Του. Και αν δεν ήταν ο Θεός που ενδύθηκε την εξωτερική μορφή ενός δημιουργημένου ανθρώπου, δεν θα ήταν σε θέση να λάβει αυτή τη σωτηρία. Γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να τον πλησιάσει, όπως όταν δεν μπορούσε κανείς να πλησιάσει το σύννεφο του Ιεχωβά. Μόνο μέσω της ενσάρκωσής Tου σε δημιουργημένο άνθρωπο, δηλαδή, μόνο θέτοντας την οδό Του στη σάρκα που θα γίνει,θα μπορεί προσωπικά να εμφυσήσει την οδό σε όλους όσους Τον ακολουθούν. Μόνο τότε ο άνθρωπος θα μπορέσει να ακούσει ο ίδιος την οδό Του, να δει την οδό Του και να λάβει την οδό Του, τότε μέσω αυτού θα σωθεί πλήρως. Εάν ο Θεός δεν ενσαρκωνόταν, κανένας θνητός δεν θα λάμβανε τόσο μεγάλη σωτηρία, και δεν θα σωζόταν ούτε ένας άνθρωπος. Εάν το Πνεύμα του Θεού εργαζόταν απευθείας μεταξύ των ανθρώπων, ο άνθρωπος θα πλήττονταν ή θα παρασυρόταν πλήρως και θα φυλακιζόταν από τον Σατανά, γιατί ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να συγχρωτιστεί με τον Θεό. Η πρώτη ενσάρκωση έγινε για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία μέσω της σάρκας του Ιησού, δηλαδή, Αυτός έσωσε τον άνθρωπο από τον σταυρό, αλλά η διεφθαρμένη σατανική διάθεση παρέμενε ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Η δεύτερη ενσάρκωση δεν πρέπει πλέον να χρησιμεύει ως προσφορά περί αμαρτίας, αλλά για να σώζει πλήρως όσους λυτρώθηκαν από την αμαρτία. Αυτό γίνεται έτσι ώστε όσοι συγχωρούνται να μπορούν να λυτρωθούν από τις αμαρτίες τους και να εξαγνιστούν πλήρως και να επιτύχουν αλλαγή της διάθεσής τους, σπάζοντας έτσι τα δεσμά της επιρροής του σκότους του Σατανά και επιστρέφοντας ενώπιον του θρόνου του Θεού. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αγιοποιηθεί πλήρως. Ο Θεός ξεκίνησε το έργο της σωτηρίας την Εποχή της Χάριτος μετά την ολοκλήρωση της Εποχής του Νόμου. Μόνο κατά τις έσχατες ημέρες, όταν ο Θεός έχει εξαγνίσει πλήρως την ανθρωπότητα επιτελώντας το έργο της κρίσης και του παιδέματος του ανθρώπου εξαιτίας της επαναστατικότητας, ο Θεός θα ολοκληρώσει το έργο της σωτηρίας Του και θα εισέλθει στην ανάπαυσή Του. Επομένως, στα τρία στάδια του έργου, μόνο δύο φορές ενσαρκώθηκε ο Θεός για να πραγματοποιήσει το έργο Του μεταξύ των ανθρώπων ο ίδιος. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο ένα από τα τρία στάδια του έργου είναι να καθοδηγεί τον άνθρωπο στη ζωή του, ενώ τα άλλα δύο είναι το έργο της σωτηρίας. Μόνο εάν ενσαρκωθεί ο Θεός μπορεί να ζήσει μαζί με τον άνθρωπο, να βιώσει τον πόνο του κόσμου και να ζήσει σε μια συνηθισμένη σάρκα. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να παράσχει στους ανθρώπους της δημιουργίας Του τον πρακτικό λόγο που έχουν ανάγκη. Ο άνθρωπος λαμβάνει πλήρη σωτηρία από τον Θεό εξαιτίας του ενσαρκωμένου Θεού, όχι άμεσα από τις προσευχές του στον ουρανό. Διότι ο άνθρωπος είναι από σάρκα. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δει το Πνεύμα του Θεού, πολύ λιγότερο δε, να Τον προσεγγίσει. Το μόνο με το οποίο μπορεί να συσχετιστεί ο άνθρωπος είναι η ενσάρκωση του Θεού. Μόνο μέσω Αυτού μπορεί ο άνθρωπος να κατανοήσει όλον τον λόγο και όλες τις αλήθειες και να λάβει πλήρη σωτηρία. Η δεύτερη ενσάρκωση αρκεί για να απαλλαγεί ο άνθρωπος από τις αμαρτίες του και να εξαγνιστεί πλήρως. Ως εκ τούτου, η δεύτερη ενσάρκωση θα φέρει εις πέρας όλο το έργο του Θεού στη σάρκα και θα ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού. Στη συνέχεια, το έργο του ενσαρκωμένου Θεού θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Μετά τη δεύτερη ενσάρκωση, δεν θα ενσαρκωθεί και πάλι για να επιτελέσει το έργο Του. Διότι θα έχει ολοκληρωθεί ολόκληρη η διαχείρισή Του. Τις έσχατες ημέρες, η ενσάρκωσή Του θα έχει κερδίσει πλήρως τον εκλεκτό Του λαό και όλοι οι άνθρωποι κατά τις έσχατες ημέρες θα καταταχθούν ανάλογα με το είδος τους. Δεν θα επιτελεί πλέον το έργο της σωτηρίας, ούτε θα επιστρέψει στη σάρκα για να επιτελέσει οποιοδήποτε έργο. Στο έργο των εσχάτων ημερών, ο λόγος είναι πιο δυνατός από την εκδήλωση σημείων και θαυμάτων και η εξουσία του λόγου υπερβαίνει εκείνη των σημείων και των θαυμάτων. Ο λόγος αποκαλύπτει όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις στην καρδιά του ανθρώπου. Δεν είσαι σε θέση να τις αναγνωρίσεις μόνος σου. Όταν σου αποκαλυφθούν μέσω του λόγου, θα φτάσεις φυσικά στη συνειδητοποίηση. Δεν θα μπορείς να τις αρνηθείς, και θα πειστείς απόλυτα. Δεν είναι αυτή άραγε η εξουσία του λόγου; Αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε από το σημερινό έργο του λόγου. Επομένως, ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί πλήρως από τις αμαρτίες του μέσω της θεραπείας της ασθένειας και της εκδίωξης των δαιμόνων και δεν μπορεί να ολοκληρωθεί πλήρως με την εκδήλωση σημείων και θαυμάτων. Η εξουσία της θεραπείας των ασθενειών και της εκδίωξης των δαιμόνων απλώς δίνει χάρη στον άνθρωπο, αλλά η σάρκα του ανθρώπου εξακολουθεί να ανήκει στον Σατανά και η διεφθαρμένη σατανική διάθεση παραμένει μέσα στον άνθρωπο. Με άλλα λόγια, ό,τι δεν έχει καθαρίσει, εξακολουθεί να ανήκει στην αμαρτία και την ακαθαρσία. Μόνο αφού ο άνθρωπος καθαριστεί μέσω του λόγου, μπορεί να τον κερδίσει ο Θεός και να αγιοποιηθεί. Όταν οι δαίμονες εκδιώχθηκαν από τον άνθρωπο και αυτός λυτρώθηκε, αυτό σήμανε μόνο ότι αποσπάστηκε από τα χέρια του Σατανά και επέστρεψε στον Θεό. Ωστόσο, δεν έχει καθαριστεί ή αλλαχθεί από τον Θεό, και παραμένει διεφθαρμένος. Μέσα στον άνθρωπο εξακολουθεί να υπάρχει ακαθαρσία, αντίσταση και επαναστατικότητα. Ο άνθρωπος έχει επιστρέψει στον Θεό μόνο μέσω της λύτρωσης, αλλά ο άνθρωπος δεν Τον γνωρίζει και εξακολουθεί να αντιστέκεται και να προδίδει τον Θεό. Προτού λυτρωθεί ο άνθρωπος, πολλά από τα δηλητήρια του Σατανά είχαν ήδη φυτευτεί μέσα του. Μετά από χιλιάδες έτη διαφθοράς του Σατανά, ο άνθρωπος διαθέτει ήδη μέσα του φύση που αντιστέκεται στον Θεό. Επομένως, όταν ο άνθρωπος λυτρωθεί, πρόκειται μόνο για λύτρωση, όπου ο άνθρωπος αγοράζεται με υψηλό τίμημα, αλλά η δηλητηριώδης φύση μέσα του δεν έχει εξαλειφθεί. Ο άνθρωπος που είναι τόσο μιαρός πρέπει να υποβληθεί σε αλλαγή πριν αξιωθεί να υπηρετήσει τον Θεό. Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και του παιδέματος, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα είναι σε θέση να αλλάξει εντελώς και να γίνει καθαρός. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το έργο που επιτελείται σήμερα γίνεται για να καθαρίσει ο άνθρωπος και να αλλάξει. Μέσω της κρίσης και του παιδέματος του λόγου, καθώς και του ραφιναρίσματος, ο άνθρωπος μπορεί να αποβάλει τη διαφθορά του και να εξαγνιστεί. Αντί να θεωρούμε ότι αυτό το στάδιο έργου είναι το έργο της σωτηρίας, θα ήταν πιο κατάλληλο να πούμε ότι είναι το έργο του εξαγνισμού. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το στάδιο της κατάκτησης καθώς και το δεύτερο στάδιο της σωτηρίας. Ο άνθρωπος κερδίζεται από τον Θεό μέσω της κρίσης και του παιδέματος με τον λόγο. Με τη χρήση του λόγου για τον εξευγενισμό, την κρίση και την αποκάλυψη, όλες οι ακαθαρσίες, οι έννοιες, τα κίνητρα και οι προσωπικές ελπίδες μέσα στην καρδιά του ανθρώπου αποκαλύπτονται πλήρως. Αν και ο άνθρωπος έχει λυτρωθεί και συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, θεωρείται απλώς ότι ο Θεός δεν ενθυμείται τις παραβάσεις του ανθρώπου και δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ανάλογα με τις παραβάσεις του. Ωστόσο, όταν ο άνθρωπος ζει στη σάρκα και δεν έχει απελευθερωθεί από την αμαρτία, μπορεί μόνο να συνεχίσει να αμαρτάνει, συνεχίζοντας να αποκαλύπτει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Αυτή είναι η ζωή που διάγει ο άνθρωπος, ένας ατελείωτος κύκλος αμαρτίας και συγχώρεσης. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αμαρτάνει την ημέρα μόνο για να ομολογήσει τις αμαρτίες το βράδυ. Έτσι, ακόμα κι αν η προσφορά περί αμαρτίας ήταν αενάως αποτελεσματική για τον άνθρωπο, δεν θα μπορούσε να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Μόνο το ήμισυ του έργου της σωτηρίας έχει ολοκληρωθεί, γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει διεφθαρμένη διάθεση. Για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι γνώριζαν ότι προέρχονταν από τον Μωάβ, εξέφραζαν παράπονα, δεν αναζητούσαν πλέον τη ζωή και υιοθετούσαν εντελώς παθητική στάση. Δεν δείχνει αυτό ότι δεν είναι ακόμα σε θέση να υποταχθούν πλήρως στο κράτος του Θεού; Αυτή δεν είναι ακριβώς αυτή η διεφθαρμένη σατανική διάθεση; Όταν δεν υποβάλλεσαι σε παίδεμα, τα χέρια σου υψώνονται υψηλότερα από όλα τα άλλα, ακόμα και από αυτά του Ιησού. Και φώναξες με δυνατή φωνή: «Γίνε ο αγαπητός υιός του Θεού! Γίνε οικείος του Θεού! Θα προτιμούσαμε να πεθάνουμε παρά να υποταχθούμε στον Σατανά! Επαναστατείστε εναντίον του παλαιού Σατανά! Επαναστατείστε εναντίον του μεγάλου κόκκινου δράκοντα! Ας πέσει ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας από την εξουσία! Ας μας ολοκληρώσει ο Θεός!» Οι κραυγές σου ήταν πιο δυνατές από όλες τις άλλες. Αλλά τότε ήρθε ο καιρός του παιδέματος και, για άλλη μια φορά, αποκαλύφθηκε η διεφθαρμένη διάθεση των ανθρώπων. Τότε οι κραυγές τους έπαψαν, και δεν διέθεταν αποφασιστικότητα πια. Αυτή είναι η διαφθορά του ανθρώπου. Βρίσκεται βαθύτερα από την αμαρτία, φυτεύεται από τον Σατανά και είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στον άνθρωπο. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ο άνθρωπος τις αμαρτίες του. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τη δικιά του βαθιά ριζωμένη φύση. Μόνο μέσω της κρίσης με τον λόγο μπορούν να επιτευχθούν αυτά τα αποτελέσματα. Μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να αλλάξει σταδιακά από εκείνο το σημείο και εφεξής. Ο άνθρωπος φώναζε έτσι στο παρελθόν επειδή δεν είχε κατανοήσει την αρχική διεφθαρμένη του διάθεση. Αυτές είναι οι ακαθαρσίες μέσα στον άνθρωπο. Κατά τη διάρκεια μιας τόσο μακράς περιόδου κρίσης και παιδέματος, ο άνθρωπος έζησε σε μια ατμόσφαιρα έντασης. Δεν οφείλονται άραγε όλα αυτά στον λόγο; Δεν φώναζες πολύ δυνατά και πριν από τη δοκιμασία όσων παρέχουν υπηρεσίες; «Εισέλθετε στη βασιλεία! Όλοι όσοι αποδέχονται αυτό το όνομα θα εισέλθουν στη βασιλεία! Όλοι θα συμμετέχουν στον Θεό!» Όταν ήρθε η δοκιμασία όσων παρείχαν υπηρεσίες, δεν φώναζες πια. Στην αρχή, όλοι φώναζαν: «Θεέ μου! Όπου κι αν με τοποθετήσεις, θα υποταχθώ στην καθοδήγησή Σου». Μόλις ανάγνωσε τα λόγια του Θεού: «Ποιος θα είναι ο Παύλος μου;» ο άνθρωπος είπε: «Είμαι πρόθυμος!» Τότε είδε τη ρήση: «Και τι γίνεται με την πίστη του Ιώβ;» Οπότε, είπε: «Είμαι πρόθυμος να αναλάβω την πίστη του Ιώβ. Θεέ μου, δοκίμασέ με, σε παρακαλώ!» Όταν ήρθε η δοκιμασία όσων παρείχαν υπηρεσίες, κατέρρευσε αμέσως και μετά βίας μπορούσε να σταθεί και πάλι. Κατόπιν αυτού, οι ακαθαρσίες στην καρδιά του ανθρώπου μειώθηκαν σταδιακά. Δεν οφείλονται άραγε όλα αυτά στον λόγο; Έτσι, ό,τι έχεις βιώσει στο παρόν είναι τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται μέσω του λόγου, ακόμα μεγαλύτερα από αυτά που πέτυχε ο Ιησούς μέσω της επιτέλεσης σημείων και θαυμάτων. Η δόξα του Θεού και η εξουσία του ίδιου του Θεού που βλέπεις δεν γίνονται μόνο αντιληπτά μέσω της σταύρωσης, της θεραπείας της ασθένειας και της εκδίωξης των δαιμόνων, αλλά πολύ περισσότερο μέσω της κρίσης Του με τον λόγο. Αυτό σου δείχνει ότι δεν είναι μόνο η επιτέλεση των σημείων, η θεραπεία της ασθένειας και η εκδίωξη των δαιμόνων η εξουσία και η δύναμη του Θεού, αλλά η κρίση με τον λόγο είναι πιο ικανή να εκπροσωπήσει την εξουσία του Θεού και να αποκαλύψει την παντοδυναμία Του.

Αυτό που ο άνθρωπος έχει επιτύχει τώρα — το ανάστημα του ανθρώπου σήμερα, η γνώση, η αγάπη, η πίστη, η υπακοή, καθώς και η αντίληψή του — είναι τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν με την κρίση του λόγου. Το γεγονός ότι είσαι σε θέση να έχεις πίστη και να παραμένεις όρθιος μέχρι σήμερα έχει επιτευχθεί μέσω του λόγου. Τώρα ο άνθρωπος βλέπει ότι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού είναι πράγματι ιδιαίτερο. Υπάρχουν πολλά που δεν μπορεί να επιτύχει ο άνθρωπος. Είναι τα μυστήρια και τα θαύματα. Ως εκ τούτου, πολλοί έχουν υποταχθεί. Κάποιοι δεν έχουν υποταχθεί ποτέ σε κανέναν άνθρωπο από την ημέρα της γέννησής τους, αλλά όταν βλέπουν σήμερα τον λόγο του Θεού, υποτάσσονται πλήρως χωρίς να το αντιλαμβάνονται, και δεν προσπαθούν να προβούν σε διεξοδικές αναλύσεις ή να πουν οτιδήποτε άλλο. Ο άνθρωπος έχει πέσει καταγής υπό τον λόγο και βρίσκεται γονυπετής υπό την κρίση του λόγου. Εάν το Πνεύμα του Θεού μιλούσε απευθείας στον άνθρωπο, θα υποτάσσονταν όλοι στη φωνή, πέφτοντας κάτω χωρίς λόγο αποκαλύψεως, όπως ο Παύλος έπεσε στο έδαφος εν μέσω του φωτός καθώς ταξίδευε προς τη Δαμασκό. Αν ο Θεός συνέχιζε να εργάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να γνωρίζει τη δική του διαφθορά μέσω της κρίσης του λόγου και να επιτύχει τη σωτηρία. Μόνο μέσω της ενσάρκωσης μπορεί να παραδώσει προσωπικά τον λόγο Του στα αυτιά όλων, έτσι ώστε όλοι όσοι έχουν αυτιά να ακούσουν τον λόγο Του και να λάβουν το έργο της κρίσης του λόγου. Αυτό είναι το αποτέλεσμα που πέτυχε ο λόγος Του, και όχι η εμφάνιση του Πνεύματος που κάνει τον άνθρωπο να υποτάσσεται λόγω του φόβου. Μόνο με αυτό το πρακτικό και ιδιαίτερο έργο μπορεί να αποκαλυφθεί πλήρως η παλιά διάθεση του ανθρώπου, κρυμμένη βαθιά μέσα του για πολλά χρόνια, ώστε ο άνθρωπος να την αναγνωρίσει και να την αλλάξει. Αυτό είναι το πρακτικό έργο του ενσαρκωμένου Θεού. Μιλάει και κρίνει με πρακτικό τρόπο για να επιτύχει τα αποτελέσματα της κρίσης πάνω στον άνθρωπο μέσω του λόγου. Αυτή είναι η εξουσία του ενσαρκωμένου Θεού και η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού. Αυτό συμβαίνει για να γίνει γνωστή η εξουσία του ενσαρκωμένου Θεού, τα αποτελέσματα που πέτυχε το έργο του λόγου και η ενσάρκωση του Πνεύματος. Επιδεικνύει την εξουσία Του μέσω της κρίσης πάνω στον άνθρωπο με τον λόγο. Αν και η σάρκα Του είναι η εξωτερική μορφή μιας συνηθισμένης και κανονικής ανθρώπινης φύσης, τα αποτελέσματα που επιτυγχάνει ο λόγος του δείχνουν στον άνθρωπο ότι Αυτός είναι γεμάτος εξουσία, ότι είναι ο ίδιος ο Θεός και ότι ο λόγος Του είναι η έκφραση του ίδιου του Θεού. Αυτό δείχνει σε όλους ότι είναι ο ίδιος ο Θεός, ο ίδιος ο Θεός που ενσαρκώθηκε και ότι δεν μπορεί να προσβληθεί από κανέναν. Κανείς δεν μπορεί να υπερβεί την κρίση Του μέσω του λόγου και καμία δύναμη του σκότους δεν μπορεί να υπερισχύσει της εξουσίας Του. Ο άνθρωπος υποτάσσεται σε Αυτόν πλήρως, διότι είναι ο Λόγος που ενσαρκώνεται, λόγω της εξουσίας Του και λόγω της κρίσης Του μέσω του λόγου. Το έργο που φέρει η ενσαρκωμένη σάρκα Του είναι η εξουσία που κατέχει. Ενσαρκώνεται επειδή η σάρκα μπορεί επίσης να διαθέτει εξουσία και είναι ικανός να διεκπεραιώνει έργο μεταξύ των ανθρώπων με πρακτικό τρόπο, που είναι ορατός και απτός στον άνθρωπο. Αυτό το έργο είναι πολύ πιο ρεαλιστικό από οποιοδήποτε έργο που επιτελείται άμεσα από το Πνεύμα του Θεού που κατέχει όλη την εξουσία, και τα αποτελέσματά του είναι επίσης εμφανή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ενσαρκωμένη σάρκα Του μπορεί να μιλήσει και να εργαστεί με πρακτικό τρόπο. Η εξωτερική μορφή της σάρκας Του δεν έχει καμία εξουσία και μπορεί να προσεγγιστεί από τον άνθρωπο. Η ουσία Του φέρει εξουσία, αλλά η εξουσία Του δεν είναι ορατή από κανέναν. Όταν Αυτός μιλά και εργάζεται, ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να εντοπίσει την ύπαρξη της εξουσίας Του. Αυτό είναι ακόμα πιο ευνοϊκό για το πραγματικό έργο Του. Και όλο αυτό το έργο μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Παρόλο που κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι κατέχει εξουσία ή βλέπει ότι δεν μπορεί να προσβληθεί ή να δει την οργή Του, μέσω της καλυμμένης εξουσίας, της οργής και του δημόσιου λόγου Του, επιτυγχάνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα του λόγου Του. Με άλλα λόγια, με τον τόνο της φωνής, την αυστηρή έκφραση και όλη τη σοφία του λόγου Του, ο άνθρωπος πείθεται απόλυτα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος υποτάσσεται στον λόγο του ενσαρκωμένου Θεού, ο οποίος φαινομενικά δεν έχει καμία εξουσία, επιτυγχάνοντας έτσι τον στόχο Του να σώσει τον άνθρωπο. Αυτή είναι μια άλλη σημασία της ενσάρκωσής Του: να μιλήσει πιο ρεαλιστικά και να επιτρέψει στην πραγματικότητα του λόγου Του να επηρεάσει τον άνθρωπο, προκειμένου να γίνει μάρτυρας της δύναμης του λόγου του Θεού. Συνεπώς, αυτό το έργο, αν δεν γινόταν μέσω της ενσάρκωσης, δεν θα πετύχαινε το παραμικρό αποτέλεσμα και δεν θα ήταν σε θέση να σώσει πλήρως τους αμαρτωλούς. Εάν ο Θεός δεν ενσαρκωθεί, παραμένει Πνεύμα, τόσο αόρατο όσο και μη απτό για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι πλάσμα της σάρκας, και ο άνθρωπος και ο Θεός ανήκουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους και έχουν διαφορετική φύση. Το Πνεύμα του Θεού είναι ασύμβατο με τον άνθρωπο της σάρκας και δεν μπορούν να δημιουργηθούν σχέσεις μεταξύ τους. Εξάλλου, ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει πνεύμα. Ως εκ τούτου, το Πνεύμα του Θεού πρέπει να γίνει ένα από τα πλάσματα και να επιτελέσει το αρχικό Του έργο. Ο Θεός δύναται να ανυψωθεί στο υψηλότερο σημείο και να ταπεινωθεί με το να γίνει άνθρωπος της δημιουργίας, να επιτελέσει έργο και να ζήσει ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά ο άνθρωπος δεν δύναται να ανυψωθεί στο υψηλότερο σημείο και να γίνει πνεύμα, πολύ λιγότερο δε, να κατέλθει στο χαμηλότερο σημείο. Επομένως, ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί για να πραγματοποιήσει το έργο Του. Όπως και με την πρώτη ενσάρκωση, μόνο η σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού θα μπορούσε να λυτρώσει τον άνθρωπο μέσω της σταύρωσής Του, ενώ δεν ήταν δυνατό να σταυρωθεί το Πνεύμα του Θεού ως προσφορά περί αμαρτίας για τον άνθρωπο. Ο Θεός θα μπορούσε να ενσαρκωθεί για να υπηρετήσει ως προσφορά περί αμαρτίας για τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ανέλθει απευθείας στον ουρανό για να πάρει την προσφορά περί αμαρτίας που είχε ετοιμάσει ο Θεός γι’ αυτόν. Ως εκ τούτου, ο Θεός πρέπει να ταξιδέψει ανάμεσα σε ουρανό και γη, αντί να αφήσει τον άνθρωπο να ανέλθει στον ουρανό για να λάβει αυτή τη σωτηρία, επειδή ο άνθρωπος είχε πέσει και δεν μπορούσε να ανέλθει στον ουρανό, πολύ λιγότερο δε, να λάβει την προσφορά περί αμαρτίας. Συνεπώς, ήταν απαραίτητο ο Ιησούς να έλθει ανάμεσα στους ανθρώπους και προσωπικά να επιτελέσει το έργο που απλώς δεν μπορούσε να επιτευχθεί από τον άνθρωπο. Κάθε φορά που ο Θεός ενσαρκωνόταν, ήταν απολύτως απαραίτητο. Εάν κάποιο από τα στάδια μπορούσε να εκτελεστεί απευθείας από το Πνεύμα του Θεού, δεν θα είχε υπομείνει τις προσβολές της ενσάρκωσης.

Σε αυτό το τελικό στάδιο του έργου, τα αποτελέσματα επιτυγχάνονται μέσω του λόγου. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει να κατανοήσει πολλά μυστήρια και το έργο του Θεού μέσα από όλες τις γενιές του παρελθόντος. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος διαφωτίζεται από το Άγιο Πνεύμα. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει να κατανοήσει τα μυστήρια που δεν έχουν αποκαλυφθεί από γενιές του παρελθόντος, καθώς και το έργο των προφητών και αποστόλων των παρελθόντων χρόνων και τις αρχές με τις οποίες εργάζονταν. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει επίσης να γνωρίσει τη διάθεση του ίδιου του Θεού, καθώς και την επαναστατικότητα και αντίσταση του ανθρώπου, και κατορθώνει να γνωρίσει τη δική του ουσία. Μέσω αυτών των σταδίων του έργου και όλου του εκπεφρασμένου λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει να γνωρίσει το έργο του Πνεύματος, το έργο της ενσαρκωμένης σάρκας του Θεού και επιπλέον ολόκληρη τη διάθεσή Του. Κέρδισες τη γνώση σου για το έργο διαχείρισης του Θεού των έξι χιλιάδων ετών επίσης μέσω του λόγου. Δεν επιτεύχθηκε η γνώση σου για τις προηγούμενες έννοιές σου και η αποβολή τους, επίσης, μέσω του λόγου; Στο προηγούμενο στάδιο, ο Ιησούς επιτέλεσε σημεία και θαύματα, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο σε αυτό το στάδιο. Δεν σε βοηθά ο λόγος να κατανοήσεις γιατί δεν το κάνει αυτό; Επομένως, ο λόγος που εκφράζεται σε αυτό το στάδιο υπερβαίνει το έργο που έχει επιτελεστεί από τους αποστόλους και τους προφήτες των προηγούμενων γενεών. Ακόμα και οι προφητείες των προφητών δεν θα μπορούσαν να έχουν επιτύχει τέτοια αποτελέσματα. Οι προφήτες μίλησαν μόνο για προφητείες, για το τι θα συμβεί στο μέλλον, αλλά όχι για το έργο που ο Θεός έπρεπε να επιτελέσει εκείνον τον καιρό. Δεν μιλούσαν για να καθοδηγήσουν τον άνθρωπο στη ζωή του, να προσφέρουν αλήθειες στον άνθρωπο ή να αποκαλύψουν στον άνθρωπο μυστήρια, πολύ λιγότερο δε, δεν μιλούσαν για να προσφέρουν ζωή. Από τον λόγο που εκφράζεται στο παρόν στάδιο, υπάρχει προφητεία και αλήθεια, αλλά κυρίως χρησιμεύει για να προσφέρει ζωή στον άνθρωπο. Ο σημερινός λόγος διαφέρει από τις προφητείες των προφητών. Αυτό είναι ένα στάδιο έργου όχι για προφητείες, αλλά για τη ζωή του ανθρώπου, για να αλλάξει τη διάθεση της ζωής του ανθρώπου. Το πρώτο στάδιο ήταν το έργο του Ιεχωβά για να ανοίξει ένα μονοπάτι όπου ο άνθρωπος θα λατρεύει τον Θεό στη γη. Ήταν το έργο της έναρξης για να βρεθεί η πηγή του έργου στη γη. Εκείνον τον καιρό, ο Ιεχωβά δίδαξε στους Ισραηλίτες να τηρούν το Σάββατο, να σέβονται τους γονείς τους και να ζουν ειρηνικά με τους άλλους. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής δεν κατανοούσαν τι συνιστούσε ο άνθρωπος, ούτε κατανοούσαν πώς να ζουν στη γη, ήταν απαραίτητο στο πρώτο στάδιο του έργου να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στη ζωή τους. Ό,τι ο Ιεχωβά εξέφρασε σε αυτούς δεν είχε προηγουμένως κοινοποιηθεί στον άνθρωπο ούτε ήταν στην κατοχή του. Εκείνον τον καιρό πολλοί προφήτες ανυψώθηκαν για να εκφράσουν προφητείες, οι οποίες δημιουργήθηκαν υπό την ηγεσία του Ιεχωβά. Αυτό ήταν απλά ένα μέρος του έργου. Στο πρώτο στάδιο, ο Θεός δεν ενσαρκώθηκε, οπότε μίλησε σε όλες τις φυλές και τα έθνη μέσω των προφητών. Όταν ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο Του εκείνον τον καιρό, δεν μίλησε τόσο πολύ όσο στη σημερινή εποχή. Αυτό το έργο του λόγου των εσχάτων ημερών δεν έχει επιτελεστεί ποτέ σε εποχές και γενεές του παρελθόντος. Παρόλο που ο Ησαΐας, ο Δανιήλ και ο Ιωάννης εξέφρασαν πολλές προφητείες, αυτές οι προφητείες ήταν τελείως διαφορετικές από τον λόγο που εκφράζεται τώρα. Αυτό που εξέφραζαν ήταν μόνο προφητείες, αλλά όχι ο λόγος τώρα. Εάν μετέτρεπα όλα όσα εκφράζω τώρα σε προφητείες, θα μπορούσατε να καταλάβετε; Εάν μιλούσα για μελλοντικά θέματα, για θέματα αφού αναχωρήσω, πώς θα μπορούσατε να καταλάβετε; Το έργο του λόγου δεν επιτελέστηκε ποτέ την εποχή του Ιησού ή την Εποχή του Νόμου. Ίσως κάποιοι πουν: «Δεν εξέφρασε ο Ιεχωβά λόγο κατά την εποχή του έργου Του; Εκτός από τη θεραπεία της ασθένειας, την εκδίωξη των δαιμόνων και την επιτέλεση σημείων και θαυμάτων, δεν εξέφρασε κι ο Ιησούς λόγο εκείνον τον καιρό;» Υπάρχουν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται ο λόγος. Ποια ήταν η ουσία του λόγου που εξέφρασε ο Ιεχωβά; Καθοδηγούσε απλώς τους ανθρώπους στη ζωή τους επί γης, η οποία δεν περιλάμβανε πνευματικά θέματα στη ζωή. Γιατί λέγεται ότι τα λόγια του Ιεχωβά διακηρύχθηκαν σε όλα τα μέρη; Η λέξη «διέταξε» αναφέρεται στην παροχή σαφών οδηγιών και άμεσων εντολών. Δεν παρείχε στον άνθρωπο ζωή. Αντ’ αυτού, πήρε απλά τον άνθρωπο από το χέρι και δίδαξε τον άνθρωπο να έχει φόβο Θεού. Δεν υπήρχαν παραβολές. Το έργο του Ιεχωβά στο Ισραήλ δεν είχε σκοπό να αντιμετωπίσει ή να πειθαρχήσει τον άνθρωπο ή να κρίνει και να παιδέψει. Είχε σκοπό να καθοδηγήσει. Ο Ιεχωβά ζήτησε από τον Μωυσή να πει στον λαό Του να μαζεύει μάννα στην έρημο. Κάθε πρωί πριν από την ανατολή, έπρεπε να μαζεύουν μάννα, μόνο για να φάνε εκείνη την ημέρα. Το μάννα δεν μπορούσε να διατηρηθεί μέχρι την επόμενη μέρα, καθώς θα μούχλιαζε. Δεν δίδαξε τον άνθρωπο ούτε αποκάλυψε τη φύση του και δεν αποκάλυψε τις ιδέες και τις σκέψεις του. Δεν άλλαξε τον άνθρωπο αλλά τον καθοδήγησε στη ζωή του. Εκείνη την εποχή, ο άνθρωπος ήταν σαν παιδί. Ο άνθρωπος δεν καταλάβαινε τίποτα και μπορούσε μόνο να κάνει βασικές μηχανικές κινήσεις. Επομένως, ο Ιεχωβά θέσπισε μόνο νόμους για να καθοδηγήσει τον λαό. Εάν επιθυμείς να διαδοθεί το ευαγγέλιο έτσι ώστε όλοι όσοι αναζητούν με αγνή καρδιά να μπορούν να αποκτήσουν γνώση του έργου που επιτελείται την σήμερον ημέρα και να πείθονται απόλυτα, τότε πρέπει να κατανοήσεις την ιστορία, την ουσία και τη σημασία του έργου που έχει επιτελεστεί σε κάθε στάδιο εκ των έσω. Ακούγοντας τη συναναστροφή σας, μπορούν να κατανοήσουν το έργο του Ιεχωβά και το έργο του Ιησού και, επιπλέον, όλο το έργο που επιτελείται σήμερα, καθώς και τη σχέση και τις διαφορές μεταξύ των τριών σταδίων του έργου, έτσι ώστε, αφού ακούσουν, θα διαπιστώσουν ότι κανένα από τα τρία στάδια δεν διαταράσσει τα υπόλοιπα. Πράγματι, όλα έχουν επιτελεστεί από το ίδιο Πνεύμα. Παρόλο που εργάζονται σε διαφορετικές εποχές, το περιεχόμενο του έργου που διεξάγουν διαφέρει, και τα λόγια που εκφράζουν επίσης διαφέρουν, ενώ οι αρχές με τις οποίες εργάζονται είναι ίδιες. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα οράματα που όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να κατανοήσουν.

Το μυστήριο της ενσάρκωσης (3)

Όταν ο Θεός διεξάγει το έργο Του, δεν έρχεται για να εμπλακεί σε οποιαδήποτε οικοδόμηση ή κίνημα. Έρχεται για να εκπληρώσει τη διακονία Του. Κάθε φορά που ενσαρκώνεται, το κάνει μόνο για να επιτύχει ένα στάδιο του έργου και να εγκαινιάσει μια νέα εποχή. Τώρα έχει έρθει η Εποχή της Βασιλείας, και η εκπαίδευση για τη βασιλεία. Αυτό το στάδιο του έργου δεν είναι έργο του ανθρώπου, ούτε έχει στόχο την κατεργασία του ανθρώπου από τον Θεό μέχρι ενός συγκεκριμένου βαθμού. Έχει στόχο να ολοκληρώσει ένα μέρος του έργου του Θεού. Το έργο Του δεν είναι έργο του ανθρώπου, δεν έχει στόχο να επιτύχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα όσον αφορά την κατεργασία του ανθρώπου από τον Θεό προτού εγκαταλείψει τη γη. Έχει στόχο να εκπληρώσει πλήρως τη διακονία Του και να τελειώσει το έργο που οφείλει να επιτελέσει, δηλαδή να κάνει τις σωστές ρυθμίσεις για το έργο Του επί γης, και έτσι να δοξαστεί. Το έργο του ενσαρκωμένου Θεού διαφέρει από εκείνο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα. Όταν ο Θεός επιτελεί το έργο Του επί γης, Τον απασχολεί μόνο η εκπλήρωση της διακονίας Του. Όσον αφορά όλα τα άλλα θέματα που δεν σχετίζονται με τη διακονία Του, ουσιαστικά δεν συμμετέχει καθόλου, έστω και κάνοντας τα στραβά μάτια. Απλώς διεξάγει το έργο που οφείλει και ουδόλως ανησυχεί για το έργο που οφείλει να επιτελέσει ο άνθρωπος. Το έργο που επιτελεί είναι μόνο αυτό που σχετίζεται με την εποχή στην οποία Αυτός βρίσκεται και τη διακονία που οφείλει να εκπληρώσει, σαν να μην είναι όλα τα υπόλοιπα θέματα ευθύνη Του. Δεν εφοδιάζεται με περισσότερες βασικές γνώσεις σχετικά με τη ζωή ως άνθρωπος και δεν μαθαίνει περισσότερες κοινωνικές δεξιότητες ή οτιδήποτε άλλο εμπίπτει στην κατανόηση του ανθρώπου. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για όλα όσα οφείλει να διαθέτει ο άνθρωπος και απλά επιτελεί το έργο που είναι καθήκον Του. Συνεπώς, ο άνθρωπος θεωρεί ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ανεπαρκής σε πάρα πολλά θέματα, ακόμη και στον βαθμό που κάνει τα στραβά μάτια σε πολλά που θα πρέπει να διαθέτει ένας άνθρωπος, και δεν κατανοεί αυτά τα θέματα. Θέματα όπως η γενική γνώση της ζωής, καθώς και οι αρχές της συμπεριφοράς και των κοινωνικών σχέσεων φαίνεται ότι δεν έχουν καμία σχέση με Αυτόν. Παρόλα αυτά, εσύ δεν μπορείς να διαισθανθείς από τον ενσαρκωμένο Θεό το παραμικρό ίχνος μη κανονικής συμπεριφοράς. Με άλλα λόγια, η ανθρώπινη φύση Του διατηρεί μόνο τη ζωή Του ως συνηθισμένο άνθρωπο με την κανονική λογική του εγκεφάλου Του, δίνοντάς Του τη δυνατότητα να διακρίνει μεταξύ σωστού και λάθους. Ωστόσο, δεν είναι εφοδιασμένος με τίποτα άλλο, τα οποία είναι μόνο για τον άνθρωπο (δημιουργημένα όντα). Ο Θεός ενσαρκώνεται μόνο για να εκπληρώσει τη δική Του διακονία. Το έργο του απευθύνεται σε μια ολόκληρη εποχή και όχι σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο ή τόπο. Το έργο του απευθύνεται προς ολόκληρο το σύμπαν. Αυτός είναι ο προσανατολισμός του έργου Του και η θεμελιώδης αρχή σύμφωνα με την οποία εργάζεται. Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει από κανέναν, και ο άνθρωπος δεν μπορεί να συμμετάσχει. Κάθε φορά που ο Θεός ενσαρκώνεται, φέρνει μαζί Του το έργο της εκάστοτε εποχής και όχι την πρόθεση να ζήσει δίπλα στους ανθρώπους για είκοσι, τριάντα, σαράντα ή ακόμα και εβδομήντα, ογδόντα έτη, ώστε να κατανοήσουν και να αποκτήσουν καλύτερη γνώση γι’ Αυτόν. Δεν υπάρχει ανάγκη περί αυτού! Εάν γινόταν αυτό, δεν θα εμβάθυνε καθόλου τη γνώση που έχουν οι άνθρωποι για την έμφυτη διάθεση του Θεού. Αντίθετα, θα ενίσχυε μόνο τις αντιλήψεις τους και θα καθιστούσε τις έννοιες και τις σκέψεις των ανθρώπων απαρχαιωμένες. Οπότε, όλοι θα πρέπει να κατανοήσετε επακριβώς ποιο είναι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού. Μήπως δεν καταλαβαίνετε τα λόγια Μου: «Δεν έρχομαι να βιώσω τη ζωή ενός συνηθισμένου ανθρώπου»; Έχετε ξεχάσει τα λόγια: «Ο Θεός έρχεται στη γη όχι για να ζήσει τη ζωή ενός συνηθισμένου ανθρώπου»; Δεν κατανοείτε τι σκοπό έχει ο Θεός με την ενσάρκωσή Του, ούτε γνωρίζετε το νόημα της φράσης «Πώς θα μπορούσε ο Θεός να έλθει στη γη με την πρόθεση να βιώσει τη ζωή ενός δημιουργημένου όντος;» Ο Θεός έρχεται στη γη μόνο για να ολοκληρώσει το έργο Του, επομένως το έργο Του επί γης είναι βραχύβιο. Δεν έρχεται στη γη με την πρόθεση του Πνεύματος του Θεού να καλλιεργήσει τη σάρκα Του σε έναν εξαιρετικό ηγέτη της εκκλησίας. Όταν ο Θεός έρχεται στη γη, ο Λόγος ενσαρκώνεται. Ο άνθρωπος, όμως, δεν γνωρίζει το έργο Του και Του προσάπτει με το ζόρι διάφορα χαρακτηριστικά. Εντούτοις, όλοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι ο Θεός είναι ο ενσαρκωμένος Λόγος, όχι η σάρκα που καλλιεργείται από το Πνεύμα του Θεού για να παίξει προσωρινά τον ρόλο του Θεού. Ο ίδιος ο Θεός δεν καλλιεργείται, αλλά είναι ο ενσαρκωμένος Λόγος και σήμερα διεξάγει επίσημα το έργο Του ανάμεσα σε όλους σας. Όλοι σας γνωρίζετε και δέχεστε ότι η ενσάρκωση του Θεού είναι γεγονός, αλλά προσποιείστε ότι διαθέτετε κατανόηση, κάτι που δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Δεν εκτιμάτε καθόλου το έργο του ενσαρκωμένου Θεού ή τη σημασία και την ουσία της ενσάρκωσής Του, και απλώς επαναλαμβάνετε αβίαστα τα λόγια άλλων. Μήπως πιστεύεις ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι όπως εσύ τον αντιλαμβάνεσαι;

Ο Θεός ενσαρκώνεται μόνο για να καθοδηγήσει την εποχή και να θέσει σε κίνηση το νέο έργο. Πρέπει να κατανοήσετε αυτό το σημείο. Αυτό διαφέρει πολύ από το καθήκον του ανθρώπου, και αυτά τα δύο δεν μπορούν να συγκριθούν. Ο άνθρωπος χρειάζεται μια μακρά περίοδο καλλιέργειας και τελείωσης πριν μπορέσει να χρησιμοποιηθεί για να επιτελέσει έργο, και απαιτείται μια ιδιαίτερα σπουδαία ανθρώπινη φύση. Ο άνθρωπος δεν πρέπει μόνο να είναι σε θέση να συντηρήσει την κανονική ανθρώπινη λογική του, αλλά πρέπει να κατανοήσει περαιτέρω πολλές από τις αρχές και τους κανόνες συμπεριφοράς ενώπιον των άλλων και, επιπλέον, πρέπει να μάθει περισσότερα για τη σοφία και την ηθική του ανθρώπου. Αυτά πρέπει να είναι τα εφόδια του ανθρώπου. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για τον ενσαρκωμένο Θεό, διότι το έργο Του ούτε αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο ούτε είναι ανθρώπινο. Είναι, αντιθέτως, μια άμεση έκφραση του Είναι Του και η άμεση εφαρμογή του έργου που Αυτός οφείλει να επιτελέσει. (Φυσικά, το έργο Του επιτελείται όταν πρέπει, και όχι τυχαία κατά βούληση. Αντιθέτως, το έργο Του ξεκίνησε όταν έφτασε η ώρα να εκπληρώσει τη διακονία Του.) Δεν συμμετέχει στη ζωή του ανθρώπου ή στο έργο του ανθρώπου, δηλαδή, η ανθρώπινη φύση Του δεν διαθέτει κανένα από αυτά τα στοιχεία (αλλά αυτό δεν επηρεάζει το έργο Του). Αυτός εκπληρώνει μόνο τη διακονία Του όταν έρθει η ώρα να το πράξει. Όποια κι αν είναι η κατάστασή Του, απλώς προβαίνει στο έργο που οφείλει να επιτελέσει. Ό,τι γνωρίζει ο άνθρωπος για τον ίδιο ή οποιεσδήποτε απόψεις έχει γι’ Αυτόν δεν επηρεάζουν το έργο Του. Είναι ακριβώς όπως όταν ο Ιησούς διεξήγαγε το έργο Του. Κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν, και Αυτός απλώς προέβη στην υλοποίηση του έργου Του. Τίποτα από αυτά δεν Τον επηρέασε στη διεξαγωγή του έργου που όφειλε να επιτελέσει. Επομένως, δεν ομολόγησε αρχικά ούτε διακήρυξε την ταυτότητα Του και απλώς έκανε τον άνθρωπο να Τον ακολουθήσει. Φυσικά, αυτό δεν οφειλόταν μόνο στην ταπεινοφροσύνη του Θεού. Οφειλόταν στον τρόπο με τον οποίο ο Θεός εργαζόταν στη σάρκα. Μπορούσε να εργαστεί μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο, επειδή ο άνθρωπος δεν μπορούσε να Τον αναγνωρίσει με γυμνό μάτι. Και ακόμα κι αν ο άνθρωπος μπορούσε, ο άνθρωπος δεν θα ήταν σε θέση να βοηθήσει στο έργο Του. Επιπλέον, δεν ενσαρκώθηκε για να γνωρίσει ο άνθρωπος τη σάρκα Του. Σκόπευε να επιτελέσει έργο και να εκπληρώσει τη διακονία Του. Για τον λόγο αυτό, δεν θεωρούσε σημαντική τη γνωστοποίηση της ταυτότητάς Του. Όταν ολοκλήρωσε το συνολικό έργο που όφειλε να επιτελέσει, όλη η ταυτότητα και η κατάστασή Του κατανοήθηκαν βεβαίως από τον άνθρωπο. Ο ενσαρκωμένος Θεός απλά παραμένει σιωπηλός και ποτέ δεν προβαίνει σε διακηρύξεις. Δεν δίνει σημασία στον άνθρωπο ή αν ο άνθρωπος Τον ακολουθεί, και απλώς προβαίνει στην εκπλήρωση της διακονίας Του και στη διεξαγωγή του έργου που οφείλει να επιτελέσει. Κανείς δεν μπορεί να σταθεί στον δρόμο του έργου Του. Όταν έρθει η ώρα για να ολοκληρώσει το έργο Του, είναι επιτακτική ανάγκη το έργο να ολοκληρωθεί και να τερματιστεί. Κανείς δεν μπορεί να υπαγορεύσει κάτι διαφορετικό. Μόνο αφού αναχωρήσει από τον άνθρωπο μετά την ολοκλήρωση του έργου Του, ο άνθρωπος θα κατανοήσει το έργο που Αυτός επιτελεί, και πάλι όχι με απόλυτη σαφήνεια. Και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να καταλάβει ο άνθρωπος πλήρως την πρόθεσή Του όταν πραγματοποίησε το έργο Του για πρώτη φορά. Με άλλα λόγια, το έργο της εποχής κατά την οποία ο Θεός ενσαρκώνεται, διακρίνεται σε δύο μέρη. Το ένα μέρος είναι μέσω του έργου και του λόγου του ίδιου του ενσαρκωμένου Θεού. Μόλις ολοκληρωθεί πλήρως η διακονία της σάρκας Του, το άλλο μέρος του έργου πρέπει να διεξαχθεί από εκείνους που χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα. Τότε είναι ώρα ο άνθρωπος να εκπληρώσει το καθήκον του, διότι ο Θεός έχει ήδη ανοίξει την οδό και τώρα πρέπει να πορευτεί σ’ αυτήν ο ίδιος ο άνθρωπος. Με άλλα λόγια, ο Θεός ενσαρκώνεται για να πραγματοποιήσει ένα μέρος του έργου Του, το οποίο συνεχίζεται διαδοχικά από το Άγιο Πνεύμα, καθώς και από όσους χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, ο άνθρωπος θα πρέπει να γνωρίζει το πρωταρχικό έργο που πρέπει να πραγματοποιηθεί από τον ενσαρκωμένο Θεό σε αυτό το στάδιο του έργου. Ο άνθρωπος πρέπει να κατανοήσει επακριβώς τη σημασία του ενσαρκωμένου Θεού και το έργο που Αυτός οφείλει να επιτελέσει, αντί να ζητάει από τον Θεό αυτό που ζητήθηκε από τον άνθρωπο. Αυτό συνιστά σφάλμα του ανθρώπου, καθώς και δική του αντίληψη και, επιπλέον, ανυπακοή.

Ο Θεός ενσαρκώνεται όχι με την πρόθεση να αφήσει τον άνθρωπο να γνωρίσει τη σάρκα Του ή να επιτρέψει στον άνθρωπο να διακρίνει τις διαφορές μεταξύ της σάρκας του ενσαρκωμένου Θεού και της σάρκας του ανθρώπου. Ο Θεός δεν ενσαρκώνεται για να βελτιώσει την ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει, πολύ λιγότερο δε, με την πρόθεση να λατρέψει ο άνθρωπος την ενσάρκωση του Θεού, από την οποία Αυτός θα λάβει μεγάλη δόξα. Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί το πρωταρχικό θέλημα του ενσαρκωμένου Θεού. Επιπλέον, ο Θεός δεν ενσαρκώνεται για να καταδικάσει τον άνθρωπο, να αποκαλύψει σκόπιμα τον άνθρωπο ή να δυσκολέψει τον άνθρωπο. Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί το πρωταρχικό θέλημα του Θεού. Κάθε φορά που ο Θεός ενσαρκώνεται, πρόκειται για έργο που είναι αναπόφευκτο. Συμβαίνει χάριν του μεγαλύτερου έργου Του και χάριν της μεγαλύτερης διαχείρισής Του και όχι για τους λόγους που ο άνθρωπος φαντάζεται. Ο Θεός έρχεται στη γη μόνο όταν απαιτείται από το έργο Του και πάντα όταν κρίνεται απαραίτητο. Δεν έρχεται στη γη με την πρόθεση να περιπλανηθεί, αλλά να επιτελέσει το έργο ως οφείλει. Γιατί αλλιώς θα αναλάμβανε ένα τόσο μεγάλο βάρος και θα αντιμετώπιζε τόσο μεγάλους κινδύνους για να επιτελέσει αυτό το έργο; Η ενσάρκωση του Θεού υλοποιείται μόνο όταν απαιτείται και το γεγονός αυτό έχει πάντα μοναδική σημασία. Αν είχε στόχο μόνο και μόνο να επιτρέψει στους ανθρώπους να Τον δουν και να τους ανοίξει τα μάτια, τότε, με απόλυτη βεβαιότητα, δεν θα ερχόταν ποτέ μεταξύ των ανθρώπων τόσο επιπόλαια. Έρχεται στη γη χάριν της διαχείρισής Του και του μεγαλύτερου έργου Του και για να μπορέσει να αποκτήσει περισσότερους ανθρώπους. Έρχεται για να αντιπροσωπεύσει την εποχή και να κατατροπώσει τον Σατανά και εντός της σάρκας έρχεται για να κατατροπώσει τον Σατανά. Επιπλέον, έρχεται να καθοδηγήσει όλους τους ανθρώπους στη ζωή τους. Όλα αυτά αφορούν τη διαχείρισή Του και αφορούν το έργο σε όλο το σύμπαν. Αν ο Θεός ενσαρκώθηκε απλώς και μόνο για να επιτρέψει στον άνθρωπο να γνωρίσει τη σάρκα Του και να ανοίξει τα μάτια του ανθρώπου, τότε γιατί δεν ταξίδεψε σε κάθε έθνος; Δεν θα ήταν αυτό υπερβολικά εύκολο; Εντούτοις, δεν το έπραξε, αλλά αντιθέτως, επέλεξε έναν κατάλληλο τόπο για να εγκατασταθεί και να ξεκινήσει το έργο που όφειλε να επιτελέσει. Μόνο αυτή η σάρκα έχει μεγάλη σπουδαιότητα. Αυτός αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη εποχή και επίσης διεξάγει το έργο μιας ολόκληρης εποχής. Φέρει την προηγούμενη εποχή στο τέλος και αναγγέλλει τη νέα εποχή. Όλα αυτά τα σημαντικά θέματα απασχολούν τη διαχείριση του Θεού και αυτή είναι η σημασία του σταδίου του έργου που πραγματοποιήθηκε από τον Θεό που ήλθε στη γη. Όταν ο Ιησούς ήλθε στη γη, εξέφρασε συγκεκριμένο λόγο και επιτέλεσε συγκεκριμένο έργο. Δεν τον απασχολούσε η ζωή του ανθρώπου και έφυγε αφού ολοκλήρωσε το έργο Του. Αφού ολοκληρώσω τον λόγο Μου και σας τον κληροδοτήσω σήμερα και το έχετε όλοι κατανοήσει, τότε αυτό το στάδιο του έργου θα έχει ολοκληρωθεί, ανεξάρτητα από το πώς θα είναι η ζωή σας. Στο μέλλον, πρέπει να υπάρχουν εκείνοι που θα συνεχίσουν αυτό το στάδιο του έργου και θα εργαστούν σύμφωνα με αυτόν τον λόγο επί γης. Τότε, θα ξεκινήσει το έργο του ανθρώπου και η οικοδόμηση του ανθρώπου. Τώρα, ωστόσο, είναι απλώς έργο του Θεού να εκπληρώσει τη διακονία Του και να ολοκληρώσει ένα στάδιο του έργου. Ο τρόπος που εργάζεται ο Θεός διαφέρει από τον τρόπο εργασίας του ανθρώπου. Ο άνθρωπος προτιμά συναθροίσεις και δημόσιες συζητήσεις και δίνει σημασία στις τελετές. Ο Θεός αποστρέφεται πλήρως τις συναθροίσεις και τις συναντήσεις του ανθρώπου. Ο Θεός συζητάει και μιλάει ανεπίσημα με τον άνθρωπο. Αυτό είναι το έργο του Θεού, το οποίο είναι εξαιρετικά απελευθερωμένο και απελευθερώνει κι εσάς. Ωστόσο, πιο πολύ αποστρέφομαι τη συνάθροιση μαζί σας και δεν μπορώ να συνηθίσω μια ζωή τόσο πειθαρχημένη όπως η δική σας. Θεωρώ τους κανόνες αποτρόπαιους. Περιορίζουν τον άνθρωπο σε σημείο που τον κάνουν να φοβάται να κάνει μια κίνηση, να φοβάται να μιλήσει και να φοβάται να τραγουδήσει, και να σε κοιτάξει κατάματα. Αποστρέφομαι πιο πολύ τον τρόπο που συναθροίζεστε και τις μεγάλες συναθροίσεις. Δεν επιθυμώ καθόλου να συναθροιστώ μαζί σας κατ’ αυτόν τον τρόπο, γιατί αυτός ο τρόπος ζωής κάνει κάποιον να αισθάνεται δέσμιος και τηρείτε πάρα πολλές τελετές και πάρα πολλούς κανόνες. Αν σας επιτρεπόταν να οδηγήσετε όλους τους ανθρώπους, θα τους οδηγούσατε στη σφαίρα επιρροής των κανόνων, και οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να παραμερίσουν τους κανόνες κάτω από την ηγεσία σας και, αντ’ αυτού, το αίσθημα της θρησκευτικότητας θα γινόταν όλο και πιο έντονο και οι πρακτικές του ανθρώπου θα αυξάνονταν όλο και περισσότερο. Μερικοί άνθρωποι συνεχίζουν να συζητούν και να μιλούν όταν συναθροίζονται και ποτέ δεν αισθάνονται κόπωση, ενώ κάποιοι μπορούν να μιλούν συνεχώς επί δώδεκα ημέρες. Όλα αυτά θεωρούνται μεγάλες συναθροίσεις και συναντήσεις του ανθρώπου. Δεν έχουν καμία σχέση με μια ζωή βρώσης και πόσης, απόλαυσης ή με μια ζωή όπου το πνεύμα απελευθερώνεται. Όλες αυτές είναι συναντήσεις! Οι συναντήσεις με τους συνεργάτες σας, καθώς και μικρές ή μεγάλες συναθροίσεις, Μου προκαλούν όλες αποστροφή και ποτέ δεν με ενδιέφεραν. Αυτή είναι η αρχή σύμφωνα με την οποία εργάζομαι: δεν είμαι πρόθυμος να κηρύξω σε συναθροίσεις, ούτε θέλω να διακηρύξω τίποτα δημοσίως, πολύ λιγότερο δε, να σας συγκαλέσω σε μια ολιγοήμερη ειδική διάσκεψη. Δεν το βρίσκω ευχάριστο να κάθεστε όλοι σας δεόντως συναθροισμένοι. Απεχθάνομαι να σας βλέπω να ζείτε εντός των ορίων οποιασδήποτε τελετής και, επιπλέον, δεν είμαι πρόθυμος να συμμετάσχω σε οποιαδήποτε τέτοια τελετή σας. Όσο περισσότερο το κάνετε, τόσο πιο αποτρόπαιο το βρίσκω. Δεν έχω το παραμικρό ενδιαφέρον για τις τελετές και τους κανόνες σας. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά το κάνετε, τα βρίσκω όλα αποτρόπαια. Το θέμα δεν είναι ότι τα σχέδιά σας είναι ακατάλληλα ή ότι έχετε πολύ χαμηλό επίπεδο. Το θέμα είναι ότι απεχθάνομαι τον τρόπο ζωής σας και, επιπλέον, αδυνατώ να τον συνηθίσω. Δεν κατανοείτε καθόλου το έργο που επιθυμώ να επιτελέσω. Εκείνον τον καιρό, όταν ο Ιησούς διεξήγαγε το έργο Του σε έναν συγκεκριμένο τόπο και ολοκλήρωνε το κήρυγμά Του εκεί, έφευγε και οδηγούσε τους μαθητές Του εκτός της πόλης. Οδηγούσε τους μαθητές Του συνομιλώντας μαζί τους και έφευγε από το κοινό. Εργαζόταν συχνά έτσι. Έφευγε μακριά από τους ανθρώπους και οδηγούσε μερικούς αγαπημένους μαθητές στα βουνά, μιλώντας μαζί τους για τις οδούς που όφειλαν να κατανοούν. Το έργο που επιτέλεσε στο ευρύ κοινό ήταν περιορισμένο και με μεγάλη χρονική απόσταση. Σύμφωνα με αυτό που ζητάτε από Αυτόν, ο ενσαρκωμένος Θεός δεν θα έπρεπε να έχει τη ζωή ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Πρέπει να διεξάγει το έργο Του και πρέπει να μιλάει, είτε κάθεται, στέκεται ή περπατάει. Πρέπει να εργάζεται ανά πάσα στιγμή και δεν μπορεί ποτέ να σταματήσει να «τρέχει», αλλιώς θα είναι αμελής στα καθήκοντά Του. Συνάδουν αυτές οι απαιτήσεις του ανθρώπου με τη λογική του ανθρώπου; Πού είναι η ακεραιότητά σας; Δεν ζητάτε πάρα πολλά; Πρέπει το έργο Μου να ελεγχθεί από εσένα; Χρειάζεται να Με επιβλέπεις καθώς εκπληρώνω τη διακονία Μου; Γνωρίζω καλά τι έργο οφείλω να επιτελέσω και πότε οφείλω να το επιτελέσω. Δεν χρειάζομαι παρέμβαση από άλλους. Μπορεί ίσως να σου φανεί σαν να μην έκανα πολλά, αλλά μέχρι τότε το έργο Μου θα έχει ήδη τελειώσει. Πάρτε για παράδειγμα τα λόγια του Ιησού στα Τέσσερα Ευαγγέλια. Δεν ήταν και αυτά περιορισμένα; Εκείνον τον καιρό, ο Ιησούς εισήλθε στη συναγωγή και έκανε ένα κήρυγμα. Το τελείωσε το πολύ μέσα σε μερικά λεπτά. Αφού τελείωσε όσα είπε, οδήγησε τους μαθητές Του πάνω στη βάρκα και αναχώρησε χωρίς καμία εξήγηση. Το πολύ-πολύ, όσοι βρίσκονταν εντός της συναγωγής να συζητούσαν μεταξύ τους και το θέμα δεν είχε πλέον καμία σχέση με τον Ιησού. Ο Θεός πραγματοποίησε μόνο το έργο που όφειλε να επιτελέσει και τίποτα παραπάνω. Σήμερα, πολλοί Μου ζητούν να μιλήσω και να πω περισσότερα, για αρκετές ώρες την ημέρα. Εσείς θεωρείτε ότι ο Θεός παύει να είναι Θεός εκτός κι αν μιλάει, και μόνο Αυτός που μιλάει είναι Θεός. Είστε όλοι τυφλοί! Όλοι κτήνη! Όλοι αδαείς ​​που στερούνται λογικής! Έχετε πάρα πολλές αντιλήψεις! Έχετε υπερβολικές απαιτήσεις! Είστε απάνθρωποι! Δεν κατανοείτε διόλου τι είναι ο Θεός! Πιστεύετε ότι όλοι οι ομιλητές και οι ρήτορες είναι Θεός, ότι όποιος είναι πρόθυμος να σας παρέχει λόγια είναι ο πατέρας σας. Πείτε Μου, όλοι εσείς που διαθέτετε όμορφα χαρακτηριστικά και «εντυπωσιακή» εμφάνιση, έχετε το παραμικρό ίχνος λογικής; Ξέρετε τι είναι ήλιος του ουρανού! Είστε όλοι σαν διεφθαρμένοι και άπληστοι αξιωματούχοι, πώς να δείτε τη λογική; Πώς να διακρίνετε μεταξύ σωστού και λάθους; Σας έχω προσφέρει πολλά, αλλά πόσοι από εσάς τα έχετε προσέξει; Ποιοι μπορούν να τα αποκτήσουν πλήρως; Δεν γνωρίζετε ποιος είναι αυτός που άνοιξε την οδό πάνω στην οποία πορεύεστε σήμερα, γι’ αυτό συνεχίζετε να έχετε απαιτήσεις από Εμένα, έχετε αυτές τις παράλογες απαιτήσεις από Εμένα. Δεν έχετε κοκκινίσει από ντροπή; Δεν έχω πει πολλά; Δεν έχω κάνει πολλά; Ποιος από εσάς μπορεί αληθινά να λατρεύει τα λόγια Μου σαν θησαυρό; Με κολακεύετε όταν είμαι παρών, αλλά ψεύδεστε και είστε δόλιοι πίσω από την πλάτη Μου! Οι ενέργειές σας είναι υπερβολικά ελεεινές και αποτροπιαστικές! Ξέρω ότι Μου ζητάτε να μιλάω και να εργάζομαι μόνο προς τέρψη των οφθαλμών σας και για να διευρύνω τους ορίζοντές σας, όχι να μεταμορφώνω τη ζωή σας. Πόσα σας έχω ήδη πει; Η ζωή σας θα έπρεπε να έχει αλλάξει εδώ και πολύ καιρό, οπότε γιατί συνεχίζετε να υποτροπιάζετε σήμερα; Μήπως κάποιος σας έχει στερήσει τα λόγια Μου, και δεν τα έχετε λάβει; Για να πω την αλήθεια, δεν θέλω να πω τίποτα παραπάνω σε εκφυλισμένους όπως εσείς. Είναι μάταιο! Δεν θέλω να κάνω τέτοιο μάταιο έργο! Επιθυμείτε μόνο να διευρύνετε τους ορίζοντές σας ή να χορτάσετε με θέαμα τα μάτια σας, όχι να αποκτήσετε ζωή! Όλοι σας αυταπατάστε! Σας ερωτώ, πόσα από όσα σας έχω πει πρόσωπο με πρόσωπο έχετε κάνει πράξη; Το μόνο που κάνετε είναι παραπλανητικά κόλπα! Αποστρέφομαι όσους από εσάς αρέσκονται να κοιτούν και βρίσκω την περιέργειά σας βαθύτατα αποτρόπαιη. Αν δεν είστε εδώ για να αναζητήσετε την αληθινή οδό ή τη δίψα για την αλήθεια, τότε είστε αυτοί που αποστρέφομαι! Ξέρω ότι Με ακούτε να μιλάω μόνο για να ικανοποιήσετε την περιέργειά σας ή να εκπληρώσετε μία από τις επιθυμίες σας. Δεν σκέπτεστε να αναζητήσετε την ύπαρξη της αλήθειας ή να εξερευνήσετε την είσοδο στον σωστό δρόμο της ζωής. Δεν έχετε τέτοιες απαιτήσεις. Θεωρείτε απλώς τον Θεό παιχνίδι προς μελέτη και θαυμασμό. Η καρδιά σας που αναζητά τη ζωή είναι πολύ μικρή, μα όχι και η περιέργειά σας! Το να μιλώ σε τέτοιους ανθρώπους σχετικά με τον τρόπο ζωής είναι ουσιαστικά σαν να μιλάω στον τοίχο. Θα ήταν προτιμότερο να μην μιλάω! Επιτρέψτε Μου να σας πω το εξής. Αν θέλετε απλώς να γεμίσετε το κενό μέσα στην καρδιά σας, τότε καλύτερα να μην έρθετε σε Μένα! Οφείλετε να επικεντρωθείτε στη ζωή σας! Μην ξεγελιέστε! Καλύτερα μην παίρνετε την περιέργειά σας ως βάση για να επιδιώξετε τη ζωή σας ή να τη χρησιμοποιείτε ως δικαιολογία για να ζητήσετε από Μένα να σας μιλήσω. Όλα αυτά είναι κόλπα, στα οποία είστε αυθεντίες! Σε ερωτώ και πάλι: Πόσα από αυτά στα οποία σου ζητώ να εισέλθεις, έχεις όντως κάνει; Γνωρίζεις όλα όσα σου έχω πει; Έχεις κάνει πράξη όλα όσα σου έχω πει;

Το έργο κάθε εποχής ξεκινάει από τον ίδιο τον Θεό, αλλά εσύ οφείλεις να γνωρίζεις ότι ανεξάρτητα από το έργο του Θεού, Αυτός δεν έρχεται να ξεκινήσει ένα κίνημα ή να πραγματοποιήσει ειδικές διασκέψεις ή να δημιουργήσει κάποιο είδος οργάνωσης για εσάς. Έρχεται μόνο για να διεξάγει το έργο που οφείλει να επιτελέσει. Το έργο του δεν περιορίζεται από κανέναν άνθρωπο. Επιτελεί το έργο του όπως επιθυμεί. Ανεξάρτητα από το τι σκέφτεται ή γνωρίζει ο άνθρωπος, Αυτός εστιάζει μόνο στην επιτέλεση του έργου Του. Από τη δημιουργία του κόσμου, έχουν ήδη υπάρξει τρία στάδια έργου. Από τον Ιεχωβά ως τον Ιησού και από την Εποχή του Νόμου μέχρι την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός δεν συγκάλεσε ποτέ μια ειδική διάσκεψη για τον άνθρωπο, ούτε συγκέντρωσε ποτέ όλους τους ανθρώπους για να συγκαλέσει μια ειδική παγκόσμια διάσκεψη εργασίας με σκοπό να επεκτείνει το έργο Του. Απλώς διεξάγει το αρχικό έργο μιας ολόκληρης εποχής, όταν ο χρόνος και ο τόπος είναι σωστοί, και μέσω αυτών αναγγέλλει την εποχή για να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στη ζωή τους. Οι ειδικές διασκέψεις είναι συναθροίσεις του ανθρώπου. Η συγκέντρωση των ανθρώπων με αφορμή τις γιορτές είναι έργο του ανθρώπου. Ο Θεός δεν τηρεί τις γιορτές και, επιπλέον, τις αποστρέφεται. Δεν συγκαλεί ειδικές διασκέψεις και, επιπλέον, τις αποστρέφεται. Τώρα πλέον, εσύ θα πρέπει να κατανοείς επακριβώς ποιο είναι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού!

Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)

Την Εποχή της Χάριτος, ο Ιωάννης άνοιξε την οδό για τον Ιησού. Δεν μπορούσε να επιτελέσει το έργο του Θεού ο ίδιος και απλώς εκπλήρωνε το καθήκον του ως άνθρωπος. Παρόλο που ο Ιωάννης ήταν ο πρόδρομος του Κυρίου, δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Θεό. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε τοΆγιο Πνεύμα. Μόλις βαπτίστηκε ο Ιησούς, «το Άγιο Πνεύμα κατήλθε επάνω Του σαν περιστέρι». Στη συνέχεια ξεκίνησε το έργο Του, δηλαδή άρχισε να επιτελεί τη διακονία του Χριστού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πήρε την ταυτότητα του Θεού, γιατί προήλθε από τον Θεό. Ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της πίστης Του προηγουμένως - ίσως κάποιες φορές ήταν αδύναμη, ή κάποιες φορές ήταν δυνατή - όλα αυτά αποτελούσαν την κανονική ανθρώπινη ζωή Του πριν επιτελέσει τη διακονία Του. Αφού βαπτίστηκε (χρίστηκε), είχε αμέσως τη δύναμη και τη δόξα του Θεού μαζί Του και έτσι ξεκίνησε να επιτελεί τη διακονία Του. Μπορούσε να πραγματοποιεί σημεία και τέρατα, να κάνει θαύματα, είχε δύναμη κι εξουσία, καθώς εργαζόταν άμεσα για λογαριασμό του ίδιου του Θεού. Επιτελούσε το έργο του Πνεύματος αντί Αυτού και εξέφραζε τη φωνή του Πνεύματος. Ως εκ τούτου, ήταν ο ίδιος ο Θεός. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Ο Ιωάννης χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα. Δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Θεό και δεν ήταν δυνατόν να εκπροσωπήσει τον Θεό. Αν ήθελε να το κάνει αυτό, το Άγιο Πνεύμα δεν θα το είχε επιτρέψει, επειδή δεν θα μπορούσε να επιτελέσει το έργο που ο ίδιος ο Θεός σκόπευε να επιτύχει. Ίσως υπήρχαν πολλά μέσα του που προέρχονταν από το θέλημα του ανθρώπου, ή να διακρινόταν από κάποια αποκλίνουσα συμπεριφορά. Επ’ ουδενί δεν θα μπορούσε να εκπροσωπήσει άμεσα τον Θεό. Τα σφάλματα και η πλάνη του εκπροσωπούσαν μόνο τον ίδιο, αλλά το έργο του εκπροσωπούσε το Άγιο Πνεύμα. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει κανείς ότι στο σύνολό του εκπροσωπούσε τον Θεό. Θα μπορούσαν η απόκλιση και η πλάνη του να εκπροσωπούν και τον Θεό; Το να πλανάται κανείς όταν εκπροσωπεί τον άνθρωπο είναι φυσιολογικό, αλλά αν απέκλινε όταν εκπροσωπούσε τον Θεό, τότε δεν θα ντρόπιαζε τον Θεό; Δεν θα αποτελούσε αυτό βλασφημία έναντι του Αγίου Πνεύματος; Το Άγιο Πνεύμα δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να αντικαθιστά τον Θεό κατά βούληση, έστω και αν αυτός εξυμνείται από άλλους. Εάν δεν είναι Θεός, τότε δεν θα ήταν σε θέση να παραμείνει όρθιος στο τέλος. Το Άγιο Πνεύμα δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να εκπροσωπεί τον Θεό κατά πώς ευχαριστεί τον άνθρωπο! Παραδείγματος χάριν, το Άγιο Πνεύμα έγινε μάρτυρας του Ιωάννη και του αποκάλυψε επίσης ότι θα ήταν αυτός που θα άνοιγε την οδό για τον Ιησού, αλλά τοέργο που επιτελέστηκε μέσα του από το Άγιο Πνεύμα ήταν καλά μετρημένο. Το μόνο που ζητήθηκε από τον Ιωάννη ήταν να γίνει εκείνος που θα άνοιγε την οδό για τον Ιησού, θα προετοίμαζε την οδό για Αυτόν. Με άλλα λόγια, το Άγιο Πνεύμα απλώς υποστήριξε το έργο του στο να ανοίξει την οδό και του επέτρεψε να επιτελέσει μόνο αυτό το έργο και κανένα άλλο. Ο Ιωάννης εκπροσωπούσε τον Ηλία, τον προφήτη που άνοιξε την οδό. Αυτό είχε την υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος. Εφόσον τοέργο του ήταν να ανοίξει την οδό, το Άγιο Πνεύμα το υποστήριζε. Ωστόσο, αν είχε εγείρει την αξίωση να είναι ο ίδιος ο Θεός και να έλθει να περατώσει το έργο τηςλύτρωσης, το Άγιο Πνεύμα έπρεπε να τον κάνει να πειθαρχήσει. Όσο σπουδαίο κι αν ήταν το έργο του Ιωάννη, όσο κι αν το υποστήριζε το Άγιο Πνεύμα, το έργο του παρέμενε εντός ορίων. Είναι πράγματι αλήθεια ότι το έργο του είχε την υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος, αλλά η εξουσία που του δόθηκε εκείνον τον καιρό περιοριζόταν στο να ανοίξει την οδό. Δεν μπορούσε, επ’ ουδενί, να επιτελέσει οποιοδήποτε άλλο έργο, γιατί ήταν απλώς ο Ιωάννης, ο οποίος άνοιξε την οδό και όχι ο Ιησούς. Επομένως, η μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος είναι πολύ σημαντική, αλλά το έργο που επιτρέπει το Άγιο Πνεύμα να επιτελέσει ο άνθρωπος είναι ακόμα πιο κρίσιμο. Μήπως ο Ιωάννης δεν έγινε μεγάλος μάρτυρας; Δεν ήταν και το έργο του σπουδαίο; Εντούτοις, το έργο που επιτέλεσε δεν μπορούσε να υπερβεί εκείνο του Ιησού, γιατί δεν ήταν παρά ένας άνθρωπος που χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα και δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει άμεσα τον Θεό και συνεπώς, το έργο που επιτέλεσε ήταν περιορισμένο. Αφού ολοκλήρωσε το έργο του ανοίγοντας την οδό, κανείς δεν συνέχισε να υποστηρίζει τη μαρτυρία του, δεν συνέχισε να επιτελεί και πάλι νέο έργο και αναχώρησε καθώς ξεκίνησε το έργο του ίδιου του Θεού.