Ομιλία του Θεού | Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο εν μέσω της διαχείρισης του Θεού

Ο λόγος του Θεού | Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο εν μέσω της διαχείρισης του Θεού
Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Έτσι είναι η διαχείριση του Θεού: να παραδίδει την ανθρωπότητα στον Σατανά – μια ανθρωπότητα που δεν γνωρίζει τι είναι ο Θεός, τι είναι ο Δημιουργός, πώς να λατρεύει τον Θεό και γιατί είναι απαραίτητο να υποτάσσεσαι στον Θεό – και να δίνει απόλυτη ελευθερία στη διαφθορά του Σατανά. Ύστερα, βήμα-βήμα, ο Θεός ανακτά τον άνθρωπο από τα χέρια του Σατανά, έως ότου ο άνθρωπος να λατρεύει απόλυτα τον Θεό και να απορρίπτει τον Σατανά. Αυτή είναι η διαχείριση του Θεού. Όλα αυτά ακούγονται σαν μυθοπλασία· και φαίνονται περίπλοκα. Οι άνθρωποι νιώθουν ότι είναι σαν μυθοπλασία, κι αυτό γιατί δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για το πόσα έχουν συμβεί στον άνθρωπο κατά τη διάρκεια των τελευταίων αρκετών χιλιάδων χρόνων, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζουν πόσες ιστορίες έχουν συμβεί στην έκταση αυτού του σύμπαντος. Και, επιπλέον, αυτό συμβαίνει γιατί δεν μπορούν να εκτιμήσουν τον πιο εκπληκτικό κόσμο, τον κόσμο που προξενεί μεγαλύτερο φόβο και που υπάρχει πέρα από τον υλικό κόσμο, αλλά τον οποίο δεν τους επιτρέπουν να δουν τα θνητά τους μάτια. Δείχνει ακατανόητο στον άνθρωπο, κι αυτό γιατί ο άνθρωπος δεν έχει καμία κατανόηση της σημασίας της σωτηρίας της ανθρωπότητας από τον Θεό και της σημασίας του έργου της διαχείρισης του Θεού, και δεν καταλαβαίνει πώς ο Θεός επιθυμεί τελικά να είναι η ανθρωπότητα. Είναι μια ανθρωπότητα παρόμοια με τον Αδάμ και την Εύα, που δεν έχει διαφθαρεί από τον Σατανά; Όχι! Η διαχείριση του Θεού έχει ως σκοπό να κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων που λατρεύουν τον Θεό και υποτάσσονται σ’ Αυτόν. Αυτή η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, αλλά δεν βλέπει πλέον τον Σατανά ως πατέρα της· αναγνωρίζει το άσχημο πρόσωπο του Σατανά και το απορρίπτει, και έρχεται ενώπιον του Θεού για να δεχτεί την κρίση και την παίδευσή Του. Γνωρίζει τι είναι άσχημο και πώς αντιπαραβάλλεται με αυτό που είναι άγιο, και αναγνωρίζει το μεγαλείο του Θεού και την κακία του Σατανά. Μια τέτοια ανθρωπότητα δεν θα εργάζεται πλέον για τον Σατανά, ούτε θα λατρεύει τον Σατανά, ούτε θα θεωρεί τον Σατανά σαν κάτι ιερό. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι μια ομάδα ανθρώπων που πραγματικά έχει κερδηθεί από τον Θεό. Αυτή είναι η σημασία της διαχείρισης της ανθρωπότητας από τον Θεό. Κατά τη διάρκεια του έργου της διαχείρισης του Θεού αυτής της εποχής, η ανθρωπότητα είναι το αντικείμενο της διαφθοράς του Σατανά και, ταυτόχρονα, το αντικείμενο της σωτηρίας του Θεού, όπως επίσης και το προϊόν για το οποίο μάχονται ο Θεός και ο Σατανάς. Παράλληλα με τη διεξαγωγή του έργου Του, ο Θεός επανακτά σταδιακά τον άνθρωπο από τα χέρια του Σατανά, κι έτσι ο άνθρωπος έρχεται όλο και πιο κοντά στον Θεό…

Αφού έχουν περάσει χρόνια, ο άνθρωπος έχει φθαρεί, έχοντας βιώσει τις κακουχίες του ραφιναρίσματος και του παιδέματος. Παρόλο που ο άνθρωπος έχει χάσει τη «δόξα» και τον «ρομαντισμό» των περασμένων καιρών, χωρίς να το γνωρίζει έχει καταφέρει να κατανοήσει τις αρχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς κι έχει εκτιμήσει τα χρόνια που αφιέρωσε ο Θεός στη σωτηρία της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος αρχίζει σιγά-σιγά να απεχθάνεται την ίδια του τη βαρβαρότητα. Αρχίζει να μισεί το πόσο άγριος είναι, και όλες τις παρανοήσεις προς τον Θεό και τις παράλογες απαιτήσεις που έχει διατυπώσει σ’ Εκείνον. Ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω· τα περασμένα γεγονότα γίνονται οι θλιβερές αναμνήσεις του ανθρώπου, και τα λόγια κι η αγάπη του Θεού γίνονται η κινητήρια δύναμη στη νέα ζωή του ανθρώπου. Οι πληγές του ανθρώπου επουλώνονται μέρα με τη μέρα, η δύναμή του επιστρέφει κι εκείνος στέκεται όρθιος και κοιτά το πρόσωπο του Παντοδύναμου … μόνο για να ανακαλύψει πως Εκείνος ήταν πάντοτε στο πλευρό μου, και πως το χαμόγελό Του και η όμορφη όψη Του παραμένουν τόσο εμψυχωτικά. Η καρδιά Του εξακολουθεί να νοιάζεται για την ανθρωπότητα που Εκείνος δημιούργησε, και τα χέρια Του παραμένουν το ίδιο ζεστά και ισχυρά όπως ήταν στην αρχή. Είναι σαν να επέστρεψε ο άνθρωπος στον Κήπο της Εδέμ, μονάχα που, αυτήν τη φορά, δεν ακούει πια τα ξελογιάσματα του φιδιού, δεν απομακρύνεται πια από το πρόσωπο του Ιεχωβά. Ο άνθρωπος γονατίζει ενώπιον του Θεού, κοιτάζει ψηλά το χαμογελαστό πρόσωπο του Θεού και προσφέρει την πολυτιμότερη θυσία του – Ω! Κύριέ μου, Θεέ μου!

Η αγάπη και η συμπόνια του Θεού εισχωρούν σε κάθε λεπτομέρεια του έργου διαχείρισής Του και, ανεξάρτητα από το αν οι άνθρωποι είναι σε θέση να κατανοήσουν τις καλές προθέσεις του Θεού, Εκείνος εξακολουθεί να κάνει ακούραστα το έργο που προτίθεται να επιτελέσει. Ανεξάρτητα από το πόσο κατανοούν οι άνθρωποι τη διαχείριση του Θεού, τα οφέλη και η βοήθεια από το έργο που γίνεται από τον Θεό είναι κάτι που μπορούν να εκτιμήσουν όλοι. Ίσως, σήμερα, να μην έχεις αισθανθεί καθόλου από την αγάπη ή τη ζωή που παρέχει ο Θεός, μα όσο δεν εγκαταλείπεις τον Θεό και δεν χάνεις την αποφασιστικότητά σου για την επιδίωξη της αλήθειας, τότε πάντοτε θα έρχεται η μέρα που το χαμόγελο του Θεού θα σου αποκαλύπτεται. Γιατί ο στόχος του έργου της διαχείρισης του Θεού είναι να ανακτήσει την ανθρωπότητα που βρίσκεται υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, όχι να εγκαταλείψει την ανθρωπότητα που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά και αντιτίθεται στον Θεό».

Απόσμασμα από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Μάθετε περισσότερα: Δοξάστε τον βασιλιά της δόξας - Παντοδύναμος Θεός

https://gloryalmightygod.blogspot.com/